Συναίνεση

Οἱ βάρβαροι ἦρθαν τὴν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία οἱ τάσεις συλλογικῆς αὐτοκτονίας θεσπίστηκαν νομικὰ ὡς δεῖγμα ἐκλεπτυσμένης Ἀνωτερότητας καὶ ὡς Ἠθικὴ ἀπὸ μιὰ ὁμάδα ὀργανωμένων ἀτόμων ποὺ μισοῦσαν τὸν ἑαυτό τους καὶ ἔνοιωθαν ἔνοχα (σὰν αἱρετικοὶ Χριστιανοί) ἀκόμη καὶ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀναπνέοντας ἔκλεβαν τὸν ἀέρα ἀπὸ μύγες, σαῦρες καὶ ὅλη τὴν πανίδα. Πολὺ σωστὰ στὸ τέλος τῆς ἀνάρτησης ὁ ἀναρτήσας ἔμμεσα ὑποδεικνύει τὴν πολιτισμικὴ-γεωγραφικὴ πηγὴ τῆς μανίας αὐτοεκμηδένισης, ἂν καὶ θά πρεπε ἡ πηγὴ αὐτὴ νὰ συνδυαστεῖ μὲ τὴ μεγαλύτερη ἀτυχία τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, τὴν πολιτισμικὴ ἐπανάσταση τοῦ ’60.

Το σύμφωνο συναίνεσης για σεξ που πρότεινε η Καλογεροπούλου είναι το απόλυτο wet dream του δικηγόρου και του συμβολαιογράφου. Δυο πανίσχυρων επαγγελματικών καστών που επέχουν θέση ιεροφαντών της αστικής κοινωνίας. Η φαντασίωση τους είναι είναι ένα πυκνό, σαν περσικός τάπητας με 1 εκατομμύριο κόμβους ανά τετραγωνικό μέτρο, πλέγμα νόμων και κανονισμών που θα καλύπτει εξαντλητικά και την τελευταία ανθυπολεπτομέρεια του κοινωνικού βίου. Το συνεχές των βιοτικών σχέσεων θα κατακερματιστεί σε μια απειρία αυτόνομων μοριακών τμημάτων, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή συμβατική ρύθμιση. Η υπογραφή συμφώνων συναινετικής συνουσίας είναι μόνο η αρχή· θα υπογράφουμε χαρτιά για να δώσουμε ένα φιλί, να χαϊδέψουμε τα μαλλιά ενός παιδιού, να προτείνουμε μια χειραψία, να χτυπήσουμε φιλικά στην πλάτη έναν συνάδελφο, να κοιτάξουμε απευθείας στα μάτια μια κοπέλα στο μετρό ή να της απευθύνουμε το λόγο για οτιδήποτε, ακόμα και για το πιο ανώδυνο και τετριμμένο πράγμα, λόγου χάριν ποιό βιβλίο διαβάζει ή σε ποιά στάση να κατέβουμε για να πάμε στο Πεδίον του Άρεως.

Ένας διεστραμμένος τζοϋσικός εφιάλτης, σαν την περίπτωση που περιγράφει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ σε κάποιο βιβλίο του, ενός ανθρώπου που κατέγραψε με σχιζοφρενική σχολαστικότητα, σε έναν ογκώδη τόμο 1000 σελίδων, όλα όσα έκανε στη διάρκεια μιας μόνο μέρας: από τον τρόπο που φόρεσε τα ρούχα του μέχρι τις μικρές νευρικές κινήσεις των δαχτύλων του ή το πόσες φορές πέρασε τη χτένα στα μαλλιά του ή πόσο νερό ακριβώς κατανάλωσε, από ποιά βρύση, με τι ταχύτητα έτρεχε το νερό, την αναλογία ζεστού-κρύου, πόσες φουσκάλες έκανε η σαπουνάδα που έπλυνε τα χέρια του, πόσες σταγόνες έπεσαν στο μάρμαρο του νιπτήρα και πόσες στο ξύλινο έπιπλο του μπάνιου, πόσα λεπτά έκανε να εξατμιστεί και το τελευταίο ίχνος υδρατμών στον καθρέφτη του.

Όλα είναι βία, χωρίς καμιά εξαίρεση. Η ομιλία, οι χειρονομίες, τα βλέμματα, οι μηχανικές κινήσεις του σώματος, το περπάτημα που ίσως συνθλίψει κάποιο μικροσκοπικό μαμούνι, η ίδια η αναπνοή μας που με την κάψα της θα σκοτώσει χιλιάδες αδιόρατους μικροοργανισμούς. Το ίδιο το φαινόμενο της ζωής είναι βίαιο και αναπαράγεται από τη βία. Αυτές οι ιδέες δεν είναι κάτι καινούργιο. Θα ήταν μάλλον αυτονόητο να πούμε ότι όλο αυτό κατατείνει στην αρχή του Νιρβάνα, την εκμηδένιση της ύπαρξης και την ένωση με το Παν.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, σεξουαλικότητα, Αριστερά, γυναίκες and tagged , . Bookmark the permalink.

1 Response to Συναίνεση

  1. Παράθεμα: Xωρίς συναίνεση…. – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s