κουφοντινάκια καὶ μή

Προφανῶς δὲν ἐξισώνω δολοφόνους μὲ μὴ δολοφόνους, καθάρματα μὲ γιοὺς δολοφονημένων. Ἀλλὰ ἔχω τὴν αἴσθηση ὅτι ὁ Τ. Θεοδωρόπουλος δημιουργεῖ μιὰ ἐσφαλμένη διαμάχη: Κατὰ τὸν Τ.Θ., Οἱ Ἀθηναῖοι ψήφισαν μὲ μεγάλο ποσοστὸ τὸν Μπακογιάννη ἐπειδὴ ἤθελαν νὰ ἀπαντήσουν στὴν ὑβριστικὴ συμπεριφορὰ τῶν κουφοντινακίων πρὸς ἕναν δολοφονημένο, τὸν πατέρα τοῦ Μπακογιάννη καὶ γενικὰ πρὸς τὴν φιλήσυχη δημοκρατικὴ κοινωνία. Στὴν πραγματικότητα, ἡ διαμάχη ἀφορᾶ τὸ παρελθόν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ μέλλον, τόσο ὁ Μπακογιάννης (καὶ ἡ μάνα του) ὅσο καὶ τὰ κουφοντινάκια εἶναι πολυπολιτισμικοί, ὑπὲρ τῆς κοσμοπολίτικης Ἀθήνας, ὅπου θὰ ψάχνεις γιὰ ἕλληνες κατοίκους στὸ κέντρο, ὑπὲρ τῶν ΜΚΟ κ.λπ. Κατὰ μιᾶς ἑλληνικῆς (ὅπως μιὰ κωμόπολη στὴν ἐπαρχία εἶναι αὐτονόητα ἑλληνικὴ στὴ σύνθεσή της καὶ στὸ ποιὸς κυριαρχεῖ εἰρηνικά) Ἀθήνας -μόνο οἱ ἀποχρώσεις (βίαιος ἢ ἤπιος λόγος) τῆς ἐναντίωσης πρὸς μιὰ ἑλληνικὴ Ἀθήνα διαφέρουν. Ἀντὶ νὰ δοῦν τὶς πασιφανεῖς ὁμοιότητες, γαντζώνονται ἀπὸ ξεπερασμένες διαφορὲς προκειμένου νὰ δικαιολογήσουν τὴν ὕπαρξή τους. Οἱ Ἀθηναῖοι δὲν ψήφισαν Μπακογιάννη γιατὶ ἤθελαν νὰ ἀποστομώσουν τοὺς δολοφόνους τοῦ πατέρα του καὶ νὰ τοὺς δείξουν ὅτι οἱ τρομοκράτες εἶναι μιὰ μειονότητα τρελλῶν. Ἀλλὰ γιατὶ ὑπάρχει ἡ δυναστεία Μητσοτάκη, ποὺ ἔχει τὴν ἐξουσία νὰ κατεβάζει ὡς ὑποψήφιους μέλη ἀπὸ τὴν μεγάλη οἰκογένειά της, καὶ ταυτόχρονα (ἀλλὰ κυρίως) γιατὶ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθεῖ ἡ κυβερνώσα Ἀριστερά, τὴν ὁποία ὅλοι σιχαίνονται. Τὸ 1989 κανεὶς δὲν τὸ θυμᾶται. Οἱ δεξιοὶ «πατριῶτες» κι ὁ συντηρητικὸς Θεοδωρόπουλος, καταπίνουν ἀμάσητο τὸν φιλελεύθερο «ἀντιεθνικισμὸ» τοῦ Μητσοτακαίικου (ὅπου ὡς «ἐθνικισμός» νοεῖται ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἐθνοκράτους ὡς τέτοιου, δηλαδὴ ὡς κράτους καὶ χώρας τῶν Ἑλλήνων κι ὄχι τῶν πονεμένων ἀπὸ κάθε γωνιὰ τῆς Γῆς), καὶ δοξάζουν ὅ,τι προτείνει ὁ ἀρχηγός τους. Ἐπειδὴ ἐπὶ τῆς οὐσίας (στὸ ἐθνικὸ ζήτημα καὶ τὸ μεταναστευτικό) λένε τὰ ἴδια (κι ἔχουν καὶ τοὺς ἀκροδεξιοὺς ὡς ἄλλοθι), ξεγελιοῦνται συνειδητὰ κι οἱ ἴδιοι ἀπὸ τὴν ἐμφυλιοπολεμικὴ διαμάχη, τὴν ἀναδεικνύουν μὲ φόντο συναισθηματικό, μάλιστα, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν σκληρότητα τῆς Ἀριστερᾶς. Γιὰ νὰ ξεχωρίζουν, ἀλλὰ καὶ νὰ πείθονται ὅτι μοιάζουν μὲ τοὺς χριστιανοὺς Ἕλληνες πατεράδες τους. Μόνο μὴν πνιγοῦν ἀπὸ τὴ μπουκιά.

This entry was posted in πολιτικά, Αριστερά, Αθήνα, Δεξιά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s