Ἀποτιμήσεις

μετά από έναν αδελφοκτόνο και φρικαλέο εμφύλιο πόλεμο, που προκάλεσε η ίδια αποφασίζοντας να απόσχει από τις εκλογές του 1946, και κατά τον οποίο ηττήθηκε στρατιωτικά, και μετά από δεκαετίες διώξεων και παρανομίας, η αριστερά είχε την ευκαιρία να κυβερνήσει σε συνθήκες δημοκρατίας. Ήταν ένα βήμα για να κλείσει ο εμφυλιοπολεμικός διχασμός, αυτό που ο Ρένος Αποστολίδης αποκαλούσε «ο εμφύλιος μέσα μας». Προσωπικά θωρούσα ότι η «πρώτη φορά αριστερά» ήταν αναγκαία συνθήκη για να ολοκληρωθεί η ομαλοποίηση και να εμπεδωθεί η δημοκρατία. Πράγματι, έστω και χωρίς να το περιμένει, η αριστερά βρέθηκε στην εξουσία για τεσσερισήμισυ ολόκληρα χρόνια. Την άσκησε με πραγματικό εμφυλιοπολεμικό μένος, αναβιώνοντας μίση και πάθη της δεκαετίας του ’40, υμνώντας τον Βελουχιώτη. Επέτρεψε στα Σκόπια να ονομαστούν «Βόρεια Μακεδονία», με αναμενόμενη νομοτελειακή συνέπεια να τεθεί κάποια στιγμή θέμα «Νότιας Μακεδονίας». Λοιδώρησε τους αντίθετους στην επαίσχυντη προδοτική συμφωνία των Πρεσπών ως φασίστες και σωβινιστές, έλαβε πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα, χημικά, δακρυγόνα κλπ. εναντίον των διαδηλωτών. Εφάρμοσε εξοντωτική αντιλαϊκή πολιτική στην οικονομία, διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από την παιδεία, αντέγραψε «κόπυ πάστε» το πελατειακό κράτος των παλαιοκομματικών της αντιπάλων, έκανε ασύλληπτου θράσους ρουσφέτια και φαυλότητες, διόρισε γυιούς, κόρες, ανιψιούς και γαμπρούς, έκανε διακοπές σε κόττερα και ακριβούς προορισμούς και ανέδειξε την ελληνική παθογένεια σε όλο της το μεγαλείο. Διέψευσε όλες τις προεκλογικές εξαγγελίες της μία προς μία, προκήρυξε δημοψήφισμα το οποίο στην συνέχεια αγνόησε και υπετάγη δουλικά και αναξιοπρεπώς στους δανειστές. Συμμάχησε με ένα ακροδεξιό μόρφωμα τρίτης κατηγορίας, αποδεικνύοντας ότι οι ιδεολογικές διαφορές ήταν αδιάφορες μπροστά στο διακύβευμα της εξουσίας. Διέσυρε το όνομα της αριστεράς, κάτι που δεν με ενδιαφέρει ως μη αριστερό, αλλά με ενδιαφέρει ως Έλληνα πολίτη που θέλω την ηθική στην πολιτική. Επίσης απέδειξε ότι το «ηθικό πλεονέκτημα» που διατυμπάνιζε ήταν ανύπαρκτη δημαγωγία. Εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη λειψή και άθλια. Την αναμένει η αποσύνθεση και θα την συνοδεύει η κοινωνική κατακραυγή και η καταδίκη της ιστορίας.

Πηγή

Δὲν συμφωνῶ μὲ ὅλα, συγκεκριμένα γιὰ τὰ αἴτια τοῦ Ἐμφυλίου καὶ τὸν Βελουχιώτη -γνωστὰ αὐτά. Τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει νὰ ἑρμηνευτεῖ εἶναι ἐὰν ἡ σημερινὴ Ἀριστερὰ ἦταν Ἀριστερὰ ἢ ὄχι. Πάλι, ἔχω πεῖ τὴν ἄποψή μου, ὅτι τὴ σημερινὴ ἀριστεροσύνη (ἐναντίωση στὸ ἔθνος-σύνορα, στὴν οἰκογένεια κ.ο.κ.) μπορεῖς νὰ τὴν βρεῖς σὲ παλιὰ ἀριστερὰ κείμενα, ἔστω ἀποσπασματικά, ἔστω καὶ μὲ ὅλες τὶς ἀντιφάσεις τῶν παλιῶν κομμουνιστῶν. Σὲ πλατωνικὰ κοτέτσια ἤθελαν τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν οἱ Μάρξ-Ἔνγκελς, διάλυση τῆς «ἀστικῆς» οἰκογένειας (μὲ πριμοδότηση τῶν πράιντ, υἱοθεσιῶν κ.λπ.) στὴν σχολικὴ παιδεία, ὡς προάγγελο τοῦ κοτετσιοῦ, θέλουν οἱ σημερινοὶ Ἀριστεροί. Ἑπομένως, αὐτὰ χρησιμοποιήθηκαν μετὰ τὸ 1970, καὶ εἶναι λάθος νὰ διαχωρίζουμε παλιὰ καὶ νέα Ἀριστερά, σὰ νὰ συνέβη μιὰ ρήξη. Γνωστὰ κι αὐτά.

Τὸ ζήτημα εἶναι τὰ τρὸλλ ποὺ μᾶς τρομάζουν μὲ τὸν Κυριάκο. Φτάνουν στὸ σημεῖο νὰ ὑπερασπίζονται τὰ προεκλογικὰ ἀριστερὰ ρουσφέτια, νὰ ἐκλαμβάνουν τὴν μεταναστευτικὴ πολιτικὴ τῆς Τασίας ὡς φιλανθρωπία (ἢ νὰ δοξάζουν τὴν ἀπόφασή της νὰ μὴν πολιτευθεῖ ἄλλο), νὰ ὑπερασπίζονται τὴν ἀποδοχὴ μακεδονικῆς ἐθνότητας καὶ γλώσσας. Κρύος ἱδρώτας τοὺς περιλούζει γιὰ τὰ μέτρα τοῦ Κυριάκου: Ἀλλὰ δὲν εἶπαν ποτὲ τίποτε γιὰ τὰ μέτρα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, τόσα χρόνια. Ἤ, ἂν εἶπαν, ἦταν πολὺ χαλαροί, πολὺ ἤπιοι, πολὺ προσεκτικοί, μὴν πληγωθεῖ κανένας φίλος. Οὔτε διορισμὸ νὰ περίμεναν. Σταματᾶνε στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ οἰκογένεια Μητσοτάκη ἔχει κάνει τὰ ἴδια, καὶ εἶναι σύμβολο μιᾶς ὁρισμένης μορφῆς παρακμῆς. Ἀλλὰ δὲν προχωροῦν, ὥστε νὰ καταδικάσουν αὐτὰ ποὺ κάνει ὁ ΣΥΡΙΖΑ. Παραμένουν στὸ «κύττα ποιὸς μιλάει» -σὰν νὰ ἦταν Συριζαῖοι. Ἡ ὑποκρισία τῆς Δεξιᾶς τοὺς πειράζει, τῆς Ἀριστερᾶς καθόλου. Ἀπὸ Ἰούλιο θὰ πιάσουν δουλειά, ὡς οἱ χαμηλῆς ἔντασης διανοούμενοι τῆς ρὸζ ἐπανάστασης τὴν ὁποία θὰ ξαναρχίσει ἡ Ἀριστερά. Μυστικό: ἐὰν αὐτοὶ δὲν ἦταν φανατικὰ «κρυφοσυριζαῖοι» μεταξὺ 2015-2019 (γιὰ τὰ θέματα ποὺ προανέφερα), ὁ Μητσοτάκης δὲν θὰ γινόταν τὸν Ἰούλιο πρωθυπουργός. Σεβαστοὶ εἶναι μόνο ὅσοι λένε νὰ μὴν ψηφίσεις καὶ Σύριζα καὶ ΝΔ, καὶ παράλληλα ὑποδείξουν τρόπο νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὴ σημερινὴ κυβέρνηση. Ἀλλιῶς, ἔχουμε τὸν ἀντιμητσοτακισμὸ ὡς τὸ ἔσχατο στάδιο τοῦ ἀριστερισμοῦ.

This entry was posted in πολιτικά, Αριστερά, Αναδημοσιεύσεις. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s