Γαμματίζει πρὸς δύσιν

Δηλαδή, κάθετα στρίβει -τὸ σύνορο τοῦ χωραφιοῦ- στὰ δυτικά. Ἀπὸ τὸ κεφαλαῖο γράμμα Γ. Καὶ ἀκουμβίζει εἰς τὸν τάφρον, καί: πορεύεται, καθὼς κυκλεύει, τὴν δημοσίαν ὁδόν, καί οὕτω καθεξῆς. Μόνο ὅποιος ἔχει διαβάσει βυζαντινὰ ἑλληνικά, ὄχι τὴν ἀττικίζουσα, καταλαβαίνει πόσο ἐντυπωσιακὴ γλώσσα ἦταν, μὲ τί λογοτεχνικὲς προοπτικές, καὶ τί εἰκόνες σοῦ δίνουν ἀμέσως οἱ λέξεις τῆς βυζαντινῆς ἑλληνικῆς. Τῆς βυζαντινῆς ἑλληνικῆς στὴ Μακεδονία, λέγω ὑμῖν.

 

Advertisements
This entry was posted in γλώσσα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s