Στὴ βρύση στὰ Τσερίτσενα…

Τώρα πλέον, τὸ χωριὸ θὰ ξαναλέγεται Τσερίτσενα. Θὰ ταιριάζει, δηλαδή, μὲ τὸ γνωστὸ ἠπειρώτικο τραγούδι. Ἡ ἑλληνικότητα τῶν ἡρώων τοῦ ’21 δὲν ἐπηρεαζόταν ἀπὸ τὴ διγλωσσία ὁρισμένων ἐξ αὐτῶν. Μόνο γιὰ ὅποια μέρη ὑπάρχει -ἀδίκως, φυσικά- ζήτημα ἀμφισβήτησής τους (Μακεδονία), καὶ μόνο γιὰ τὴν τουρκική -γλώσσα σκλαβιᾶς καὶ ἀφόρητης ταπείνωσης-, μόνο τότε τὰ τοπωνύμια πρέπει νὰ ἀλλάζουν στὸ αὐθεντικὸ ἀρχαῖο ἢ βυζαντινὸ ἑλληνικό· καί, πάλι, μόνο γιὰ ἐκεῖνα τὰ μέρη τῆς Μακεδονίας γιὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἀμφισβήτηση τῆς ἑλληνικότητάς τους. Τὸ ἂν πέρασαν ἀπὸ ἕναν τόπο πρὶν ἀπὸ 1.000 χρόνια κάτι Σλάβοι καὶ τοῦ ἔδωσαν τὸ ὄνομά του, κι ὕστερα χάθηκαν ἀλλὰ τὸ τοπωνύμιο παρέμεινε, δὲν πειράζει. Σημασία ἔχει μὲ ποιὸν πολέμησαν τὸ ’21, τὸ ’12-’13, τὸ ’22, τὸ ’40 οἱ ἄνθρωποι ἑνὸς τόπου. Σημασία ἔχει σὲ ποιὰ γλώσσα ἤθελαν νὰ λειτουργοῦν οἱ ἐκκλησίες τους καὶ τὰ σχολεῖα τῶν χωριῶν τους. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι δευτερεύοντα.

Στη βρύση στα Τσερί -νι-τσενα,
στη μέ- μωρέ στη μέσ’ από τη χώρα
Μπουλουμπασιά- άι γεια σας παιδιά,
Μπουλουμπασιάδες κάθονταν.

Μπουλουμπασιάδες κάθονταν κι όλο Μαργαριτιώτες.
Κι αγνάντευαν τον πόλεμο που κάνουν οι Σουλιώτες
πώς πολεμάν μικρά παιδιά, γυναίκες σαν τους άντρες,
πώς πολεμά η Τζαβέλαινα σαν άξιο παλικάρι,
σέρνει τα βόλια στην ποδιά, φυσέκια στο ζουνάρι,
και το παιδί στην αγκαλιά κι όλο μπροστά πηγαίνει.

This entry was posted in παράδοση and tagged , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Στὴ βρύση στὰ Τσερίτσενα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s