«Αὔριο θὰ σὲ δῶ»

λευκός πύργος 1980

(1980 – ἁλιευμένη στὰ ΜΚΔ)

Οἱ τριαντάρες θὰ ἔχουν γίνει ἑβδομηντάρες -ἂν ζοῦν. Ἕνα ποίημα Μακεδόνιου Ὑπάτου (6ος μ.Χ. αἰώνας), στὴν ἴδια πόλη, λοιπόν:

 

«Αὔριο θὰ σὲ δῶ». Ὅμως αὐτὸ δὲ γίνεται ποτέ,

καὶ πάντα μὲ τὴν ἴδια ἀναβολὴ τὸ μεταθέτεις.

Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο φέρεσαι σὲ μένα ποὺ σὲ λαχταρῶ.

Ὅμως σὲ ἄλλους δίνεις ἄλλα δῶρα σου

κι ἀρνεῖσαι τὴν πιστή μου ἀγάπη

«Τὸ βράδυ θὰ σὲ δῶ!» Μὰ ποιὸ εἶναι τῶν γυναικῶν τὸ βράδυ;

Γεράματα βαθιὰ κι ἀμέτρητο πλῆθος ρυτίδων.

 

«Αὔριον ἀθρήσκω σε». Τὸ δ’ οὔποτε γίνεται ἡμῖν,

ἠθάδος ἀμφιβολίης αἰὲν ἀεξομένης.

Ταῦτά μοι ἱμείροντι χαρίζεαι˙ ἄλλα δ’ ἐς ἄλλους

δῶρα φέρεις, ἐμέθεν πίστιν ἀπειπαμένη.

«ὅψομαι ἑσπερίη σε». τί δ’ ἕσπερός ἐστι γυναικῶν;

γῆρας ἀμετρήτῳ πληθόμενων ῥυτίδι.

This entry was posted in ποίηση, γυναίκες and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s