γιὰ τὸ καλό σου, οἰκολόγε

Ἄλλο νὰ μὴ σὲ ἀφήνουν νὰ ἀπολαύσεις κάθε μέρα τὸ ἀγαπημένο σου γεῦμα ἢ νὰ μὴν αὐξήσεις τὸ ἀγροτικὸ εἰσόδημά σου ἐπειδὴ εἶναι μοβόροι κακοὶ καπιταλιστές, καὶ ἄλλο πράγμα νὰ σοῦ τὰ κάνουν αὐτὰ ἐπειδὴ πρέπει νὰ σωθεῖ τὸ σπίτι σου ἡ Γῆ. Τότε, μάλιστα. Μειῶστε καὶ τοὺς δυτικοὺς μισθούς, ἢ ἀπαγορεῦστε στὸν τρίτο κόσμο νὰ ἀναπτυχθεῖ (ἅμα κοτᾶτε, βομβαρδίστε τον). Καλὸ καὶ ἅγιο.

Ὅπως ὁ «κύριος» τοῦ σκύλου τελικὰ καταλήγει ὑπηρέτης τοῦ σκύλου: Ἔτσι καὶ μὲ τὴ σχέση φύσης – «οἰκολογικοποιημένης» ἀνθρωπότητας, τελικὰ δὲν καταλαβαίνεις ἐὰν πρέπει νὰ φροντίζουμε γιὰ τὴ φύση προκειμένου νὰ εἴμαστε ἀσφαλεῖς, ἢ ἐὰν εἴμαστε ὑπηρέτες τῆς φύσης γιατὶ ἡ ἰδιότητα τοῦ ὑπηρέτη ἀποτελεῖ ὕψιστη αὐταξία καὶ τίτλο τιμῆς. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο ἐπιλογῶν εἶναι τεράστια. Ὅπως οἱ βαβυλωνιακὲς θρησκεῖες (ἀλλὰ ὄχι ἡ παλαιοδιαθηκική) ὑποστηρίζουν, ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ἀπὸ τοὺς θεοὺς γιὰ νὰ τοὺς ταΐζει καὶ νὰ τοὺς ὑπηρετεῖ, κατὰ δὲ τὸν Πυθαγόρα προκειμένου νὰ τοὺς λατρεύει. Ἐπιστρέφουμε στὰ παλιὰ «ὡραῖα χρόνια», πρὸ τοῦ «ἀπαίσιου ἑβραιοχριστιανισμοῦ».

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, οικολογία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s