Χάλογουην: ἀμερικανιές

Χάλογουην, μιὰ ἀκόμη γιορτὴ μαζικῆς χαρᾶς καὶ ἐμπορευματοποίησης ἀρχαίων ἐθίμων μὲ τὴν βαμπιρικὴ / ἀνθρωποφάγα ριζικὴ ἀνανοηματοδότησή τους μέσα σὲ μιὰ ἀχριστιανικὴ (καί, φυσικά, μὴ προνεωτερική) κοινωνία. Κάτι σὰν τὴν «Black Friday», ἀλλὰ ὄχι γιὰ καταναλωτικὰ ρομπὸτ μὰ γιὰ ἐναλλακτικότητα στὸν καταναλωτισμό. Ρομαντικὰ παραληρήματα συσκευασμένα, βέβαια, σὲ βιοδιασπώμενες σακοῦλες. «Ἂς μὴν εἴμαστε ἐθνικιστές»· τουναντίον, ἂς γίνουμε κάργα ἐθνικιστὲς Ἄγγλοι γιορτάζοντας ὅ,τι γιορτάζουν οἱ Ἀγγλοσάξωνες, τρώγοντας ὅ,τι αὐτοί, ἀκούγοντας τὴ μουσική τους, κάνοντας τὰ πάντα ὅπως αὐτοί. Τὸ ἀνάποδο -μαζικὰ οἱ Ἀγγλοσάξωνες νὰ υἱοθετοῦν ἑλληνικὰ ἔθιμα- θὰ ἦταν «ἐθνικισμός» κι ἐπαρχιωτισμός, καὶ «καὶ ποιοὶ νομίζετε ὅτι εἶστε ἐσεῖς οἱ Νεοέλληνες;». Ἔλα μου, ντέ: Ἀποικιοκράτες ἢ ἀποικιοκρατούμενοι; Στὴ «Νέα Ὁμιλία» τῶν ἤπιων φανατικῶν, τὸ «ἐθνικισμὸς» ποτὲ δὲν ἀναφέρεται στὴν καθαρὰ δουλικὴ μίμηση τοῦ ἀγγλισμοῦ, μόνο στὴ διατήρηση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ νὰ θέλουμε νὰ γιορτάζουμε τὰ δικά μας κι ὄχι σατανιζὲ γκλάμουρ ὑποπροϊόντα, εἶναι δεῖγμα «συντηρητισμοῦ». Πόσο μίζερο νὰ τὸ ὑπερασπίζεσαι: ἔμποροι καὶ ἀπολογητὲς ὁποιουδήποτε ἐμπορικοῦ πράγματος τοὺς κάνει νὰ «ξεχωρίζουν» ἀπὸ τὴν πλέμπα.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, κοινωνία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s