Κολυμπώντας μὲ τὴ Σώτη

Ἡ «Σώτη» δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβει ὅτι οἱ μωρουδίστικες καὶ τρελλὲς συμπεριφορὲς μιᾶς ὁλόκληρης γενιᾶς κι αὔριο ὅλων τῶν δυτικῶν ἐνηλίκων τὶς ὁποῖες καταγγέλλει προέρχονται ἀπὸ τὴν λίγο-πολὺ ἀγνωστικιστικὴ/ἀντιχριστιανική (αὐτὴ ἡ ἀναγεννησιακὴ/νεοτερικὴ «ψυχρὴ εὐφυΐα», ποὺ κορόιδευε τὸ Χριστιανισμό), κνιτο-φιλελὲ (!) δική της κοσμοαντίληψη.

Γιατὶ, τί ἄλλο θὰ προέκυπτε ἄραγε ἀπὸ μιὰ γενιὰ π.χ. ποὺ «ἤθελε νὰ ἐξερευνήσει τὴν [ἀπαγορευμένη] σεξουαλικότητά της» σὲ βάρος τῆς βιολογικῆς ἀναπαραγωγῆς κάθε κοινωνίας (γιατὶ «εἶχε κουραστεῖ μὲ τὶς σαχλαμάρες τῶν παπάδων»), παρὰ τρομερὴ ὑπογεννητικότητα καὶ κυρίως μιὰ νέα γενιὰ (τὰ παιδιὰ τῆς προηγούμενης) ποὺ –ἔχοντας «ἐξερευνήσει, κι αὐτή, τὴ σεξουαλικότητά της» συμπέρανε ὅτι– προσβάλλεται ἐπειδὴ «μαντεύοντας τὸ φύλο της τὴν ἀποκαλοῦμε ‘κορίτσι’, ἐνῶ ἡ ἴδια εἶναι ἕνα ‘ἄφυλο binary XYZ‘»;

Τί ἄλλο θὰ περίμενες ἀπὸ μιὰ γενιὰ ποὺ πέταξε λάσπη σὲ ὅλες τὶς μεταφυσικὲς «ἐξουσιαστικὲς» προλήψεις τῶν παππούδων της, παρὰ σολιψιστικὰ παραμιλητὰ καὶ μυαλὰ πολτοποιημένα τῶν ἀπογόνων της; Ἀπὸ τὸν ἀνθρωποκεντρισμὸ τί ἄλλο θὰ προκύψει παρὰ ὁ δικαιωματισμός; Ἡ τριαντάρα ποὺ μέσα στὸ κρύο, 10 τὸ βράδυ μαζεύει στὸ πάρκο τὰ κόπρανα τοῦ σκύλου της ἀντὶ νὰ ἔχει ἕνα μωρὸ νὰ τὸ φροντίζει μέσα στὸ ζεστὸ σπίτι, εἶναι παιδὶ τῆς γενιᾶς τῆς Τριανταφύλλου, ποὺ ἤθελε νὰ τὴν παρατήσουν ἥσυχη ὅλοι οἱ συντηρητικοὶ ποὺ τῆς ἔλεγαν τί εἶναι σωστὸ καὶ τί ὄχι. Τὸ κορίτσι ποὺ γράφει «πηδῆξτε ἐμένα ὄχι τὸ κλίμα» καὶ κάνει ἀπεργία κλίματος, εἶναι (συνειδησιακά, πνευματικά) παιδὶ τῆς γενιᾶς τῆς Τριανταφύλλου.

Αὐτὸ ποὺ γιὰ τὴν κάθε πενηντάρα καὶ ἑβδομηντάρα Σώτη φαίνεται ἀπίστευτη ἐξέλιξη, στὰ μάτια μας φαίνεται ἀναπόφευκτη ἐξαιτίας τῶν βασικότερων κοσμοθεωρητικῶν ἀπόψεων τῆς «κάθε Σώτης». Δὲν μιλῶ γιὰ τὶς ἐξαιρέσεις τοῦ κανόνα τοῦ μαζικοῦ ἐκφυλισμοῦ, ποὺ γλίτωσαν λόγῳ μελέτης ἢ ἰδιοσυγκρασίας -οὔτε αὐτὲς εἶναι ἄλλοθι γιὰ τὴν ἀγνωστικιστικὴ κοσμοθεώρηση.

Τώρα ἡ «Σώτη» καὶ ὅλες οἱ «Σῶτες» τοῦ κόσμου ψιλομετανόησαν. Ἔγιναν καὶ ἰδιαίτερα ἐπιφυλακτικὲς στὸ Ἰσλάμ. Χαρὰ στὸ πράμα! Δὲν εἶναι ὅτι ὡς γριὲς ζηλεύουν τὴν εὐκολία μὲ τὴν ὁποία αὐτοσπαταλῶνται οἱ νεότερες γενιές, εἶναι ὅτι δὲν μετανοοῦν γιὰ τὸ ὅτι αὐτές, οἱ νῦν γριὲς γενιές, ἔπλασαν τὶς νεότερες γενιές, καὶ τὰ μυαλά τους μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Τζάμπα μετάνοια οἱ φοβὲρες γιὰ τὸ Ἰσλάμ, καὶ γιὰ τὴν Τουρκία, καὶ θεωρητικολογίες φυσικά. Ἡ διαφορὰ τῆς «Σώτης» ἀπὸ ἄλλες Σῶτες εἶναι οἱ δεύτερες δὲν βλέπουν τίποτε κακὸ στὴν αὔξηση τῶν μαντηλοφορεμένων καὶ μπουργκοφορεμένων. Αὐτὸ ὅμως δὲν ξελασπώνει τὴ Σώτη, γιατὶ δὲν ἀπαρνεῖται τὸν πυρήνα τῶν πεποιθήσεων οἱ ὁποῖες ἄνοιξαν τὸ δρόμο γιὰ τὸ Ἰσλὰμ στὴν Εὐρώπη: ἀντιχριστιανισμός, κοσμικισμός (μεταφυσικὸς μηδενισμός).

Δὲν εἶναι ζήτημα προσωπικῆς ἐναντίωσης, εἶναι ὅτι ὅσα εἶπε (μαζὶ μὲ τόσους χιλιάδες ἄλλους ὁμοϊδεάτες της) κατέστρεψαν μιὰ κοινωνία σὲ βαθμὸ μὴ ἀναστρέψιμο. Γι’ αὐτὸ εἶναι πολιτικὰ-κοινωνικὰ ἀσυγχώρητη.

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ σὰν τὴ «Σώτη» Τριανταφύλλου (τὴν κατονομάζουμε μὲ τὸ μικρό της, λὲς καὶ μιλᾶμε γιὰ καμμιὰ γκόμενά μας ἢ τραγουδίστρια) ἀδυνατοῦν νὰ καταλάβουν ὅτι οἱ «θεοκρατικὲς ἀραχνιασμένες ἀπαγορεύσεις» ἐνάντια στὶς ὁποῖες ἐξεγέρθηκαν ἀπὸ τὸ ’60 κι ἔπειτα, αὐτὲς λοιπὸν θεσπίστηκαν ἀκριβῶς γιὰ νὰ μὴν καταλήξει ἡ κοινωνία ἕνας πολτὸς ὅπως κατέληξε σήμερα.

Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι τὸ 1/3 τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ ἐπὶ 20 αἰῶνες (ἀπὸ τοὺς 26), δεκτὸ νὰ μὴν τὸν πιστεύει κάποιος, ὅμως ὅποια τὸν καθυβρίζει γιὰ νὰ ἐπιχειρηματολογήσει γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς σεξουαλικῆς της ἀπελευθέρωσης καὶ παρόμοιων ἰσάξιων αἰτημάτων («φαγητό»), ἔχει διαπράξει πολιτισμικὰ κάτι τὸ ἀσυγχώρητο, πέρα ἀπὸ συγχωρητέες κι εὐπρόσδεκτες ἀτομικὲς ἀλλαγὲς ἀπόψεων, κάτι μπροστὰ στὸ ὁποῖο ὅλα τὰ ἄλλα περὶ Ἰσλὰμ καὶ δικαιωματιστῶν ποὺ γράφει χάνουν τὴν οὐσία τους.

«Σώτη», μέσα στὸν βάλτο ποὺ ἔφτιαξε ἡ μεταπολεμικὴ γενιά, στὴν Ἑλλάδα οἱ γενιὲς τοῦ ’70 καὶ τοῦ ’80, δὲν μπορεῖς νὰ κολυμπήσεις. Μόνο νὰ βουλιάξεις. Κι ἐπειδὴ εἶσαι λογοτέχνις,  δηλαδὴ ἄτομο μὲ πολλὴ καὶ δημιουργικὴ φαντασία, θὰ σοῦ εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ φανταστεῖς μιὰ μεθεπόμενη νέα γενιὰ Δυτικῶν, παντελῶς ἐλεύθερη ἀπὸ προνεοτερικὲς «ἀπαγορεύσεις» καὶ λοβοτομημένη, ποὺ ψάχνει κοσμοθεωρητικὸ ἀποκούμπι κι ἄξονα προσανατολισμοῦ κι ἐπιβίωσης, καὶ θὰ τὸ βρεῖ στὸ αὐστηρὸ σύστημα κανόνων τοῦ Ἰσλάμ.

This entry was posted in φιλελεύθεροι, Δύση. Bookmark the permalink.

1 Response to Κολυμπώντας μὲ τὴ Σώτη

  1. Παράθεμα: Σωταρίσματα – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s