Πεταλουδίτσες τῆς «θεϊκῆς ἀνυποταξίας»

Πόσο πολὺ θυμίζουν τὰ «ἀγνωστικιστικὰ» ἐπιχειρήματα μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ Σχολαστικισμοῦ, ὅταν τὸ ὅπλο ἐνάντια σὲ αὐτὸν πέρασε στὰ χέρια τῶν ἄθεων. Οἱ θεολόγοι τῆς Σύναξης προσφέρουν ἀφειδῶς ἐπιχειρηματολογία γιὰ τὶς ἀνάγκες ὄχι τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ τῶν μὴ Χριστιανῶν καὶ τῶν «Χριστιανῶν» τοῦ «1-2 φορὲς τὸ χρόνο ἐκκλησιασμός»: Ὁ Θεὸς δὲν δεσμεύεται ἀπὸ τίποτε, οὔτε ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὶς συμφωνίες του -ἂν νομίσατε τὸ ἀντίθετο, σᾶς γέλασαν οἱ παπάδες. Στὸ ἀμέσως παρακάτω σκαλοπάτι, ὁ Θεὸς αὐτὸς εἶναι παντελῶς ἀνεξιχνίαστος. Στὸ τελικὸ στάδιο, δὲν ὑπάρχει Θεός, ἀφοῦ μόνο κατ’ οἶκον διανέμεται, περιφέρεται καὶ ὑπάρχει -κι ἂν τὸν εἶδες ἐσύ, ἐγὼ δὲν τὸν εἶδα ἀφοῦ δὲν ἤμουν σπίτι σου ὅταν κοινωνοῦσες. Ὅλο τὰ ἴδια στάδια-μοτίβα, ποὺ εἶχε περιγράψει ὁ Νίτσε, ἐπαναλαμβάνονται σὰν βαρετὴ ἐπανάληψη μαθήματος τῆς Ἱστορίας τῆς Φιλοσοφίας, ἀλλὰ ὡς πιστευτά, ἀπὸ ὀρθόδοξους θεολόγους, ποὺ βέβαια «ἔχουν τὴν ἀγωνία» (κι ὅλα αὐτὰ τὰ δυσκοίλια) «νὰ βοηθήσουν».

Μέσα στὴν ἀπαξίωσή τους, τοῦ ἡρωισμοῦ, καὶ τῶν τελετουργικῶν ὡς ἀνθρώπινων ἐπινοήσεων στὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς οὐδέποτε δέχτηκε νὰ δεσμευτεῖ, λένε ὅλοι τὸ ἴδιο, φυσικοθεολόγοι καὶ (ἐδῶ) Ζουμπουλάκης:

Η ύλη της θείας κοινωνίας ωστόσο, το ψωμί και το κρασί, εξακολουθούν και μετά την Επίκληση και τη μεταβολή να είναι υποταγμένα στους νόμους της φύσεως.

Ἡ θέση αὐτὴ περὶ ὕλης (τὸ ψωμὶ παραμένει ψωμί, ὑποκείμενο στοὺς νόμους στοὺς ὁποίους ὑπόκειται κάθε κομμάτι ψωμιοῦ) εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτη ὅταν τὴν ὑποστηρίζουν θεολόγοι καὶ Χριστιανοί. Ἀκόμη κι ὁ «Χριστιανὸς διὰ τὸν φόβον τῶν Ἀριστερῶν» Θεοδωρόπουλος εἶπε ὅτι μπορεῖ τὸ ψωμὶ κι ὁ οἶνος νὰ μετατρέπονται σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα, ἀλλὰ «φταίει ἡ λαβίδα καὶ τὸ δισκοπότηρο» γιὰ τὴν βέβαιη μετάδοση τοῦ ἱοῦ. Οἱ Χριστιανοὶ αὐτοὶ, δηλαδή, ἔχουν ξεπεράσει τοὺς ἄθεους μέσα στὴν ἀγωνία τους νὰ εἰσπράξουν συγχαρητήρια ἀπὸ αὐτούς.

Μοῦ θυμίζουν οἱ θεολόγοι αὐτοὶ ἕνα κείμενο τοῦ Σβέντεμποργκ κατὰ τοῦ Καλβίνου ἢ τοῦ Ζβίγγλιου (ὅποιος τὸ γνωρίζει, τὸ λέει): Μετὰ τὸ θάνατό του, ὁ Καλβίνος ἀντὶ νὰ βρεθεῖ στὴν κόλαση, βρίσκεται σὲ ἕνα σπίτι, ὅπου σιγὰ-σιγὰ ἐξαφανίζονται τὰ πράγματα ἐντός του, καὶ διάφορα πνεύματα ἔρχονται καὶ τοῦ λένε «Εἶσαι μεγάλος θεολόγος», ὥσπου ἕνας μάγος ἔρχεται καὶ τὸν παίρνει μαζί του στὶς ἐρημιὲς τοῦ πουθενά.

This entry was posted in αθεϊσμός, θρησκεία and tagged , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Πεταλουδίτσες τῆς «θεϊκῆς ἀνυποταξίας»

  1. Ο/Η coerdia λέει:

    Το τραγικό είναι ότι, αν και νομίζω ότι μπορεί να αλλάξει για ένα διάστημα η πρακτική στη Θεία Κοινωνία και να γίνεται η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου π.χ., είναι σχεδόν βέβαιο ότι μετά θα μας πούνε ότι ναι μεν. αλλά να μην πηγαίνουμε στην Εκκλησία γιατί συνωστιζόμαστε. Αλλά μπορείς π,χ. να μπεις στο λεωφορείο ή στο σούπερ. Λες και δεν είναι το απλούστερο και το λογικότερο να μείνουν σπίτι εφόσον είναι σε επιδημιολογική επιτήρηση όσοι πρέπει (ακόμα και όλοι χωρίς όμως απαγόρευση της Θείας Λειτουργίας) για κανένα μήνα και μετά να πάνε. Αλλά άλλο η αρρώστια, άλλο ο αφορισμός, άλλο η διακοπή τέλεσης των ακολουθιών λόγω ανωτέρας βίας κι άλλο το να πρέπει να τα αλλάξεις όλα. Τελοσπάντων, ας ελπίσουμε να μην ακούσουμε το φοβερό «ουκ οίδα υμάς» και τα άλλα έστω.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s