Κιοτοσύνη

Ἡ μετάλλαξη, ἐντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, τῶν τελευταίων 20 ἐτῶν ἦταν τέτοια ποὺ μερικοὺς δὲν τοὺς ἀναγνωρίζουμε. Ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες, κανεὶς δὲν εἶπε «Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις», κι ἀπὸ τοὺς καθηγητὲς πανεπιστημίου τῆς θεολογίας, μόνο ἕναν πῆρε τὸ μάτι μου νὰ λέει κάτι. (Ἐλπίζω νὰ μὴ βλέπω καλά.).

Ἀμέριμνοι, ποὺ πιστεύουν ὅτι ὅλα αὐτὰ (οἱ ἀπαγορεύσεις) θὰ περάσουν, γιατὶ βλέπουν στὴν μαγικὴ σφαίρα τους τὸ Μέλλον, καὶ γιατὶ μὲ αὐτὴ τὴν δική τους «φυγὴ στὸ μέλλον» ἀποδέχονται στὸ παρὸν τὸν ἐνάντιο στὸ Θεὸ νόμο τοῦ Καίσαρα. «Ὁπαδοὶ τῆς Ἀγάπης» (τῆς χριστιανικῆς;) ποὺ θεωροῦν τὸν τερματισμὸ τῆς θείας λειτουργίας «πράξη ἀγάπης πρὸς τὸν ἑπόμενο (στὴν σειρὰ νὰ κοινωνήσει)». Προτεσταντοποιημένοι λαϊκοί, ποὺ λὲν ὅτι ἅμα πιστεύεις δὲν χρειάζεται νὰ πηγαίνεις ἐκκλησία, καὶ γενικὰ «ὅλα στὸ μυαλό μας εἶναι«. Νεο-Εὐχίτες ποὺ θὰ προσεύχονται σπίτια τους κλειδωμένοι, γιατὶ ἀρκεῖ μόνο ἡ ἀτομικὴ προσευχή. «Μορφωμένοι Χριστιανοί», ποὺ λὲν ὅτι ὁ ἄρτος παραμένει ἄρτος, ἄρα μπορεῖ καὶ νὰ σὲ κολλάει -ὅπως κάθε ψωμί. Χριστιανοὶ ποὺ μᾶς λένε τί ἔκανε ὁ Πάπας, σάμπως κι ἔχει σημασία. Καλόπιστοι διαμεσολαβητὲς «μὲ τὴν Κοινωνία», ποὺ λένε νὰ μὴν σκανδαλίζει τὴν Κοινωνία μὲ τὶς ἐμμονές της ἡ Ἐκκλησία, λὲς καὶ ἐμεῖς, ποὺ σκανδαλιζόμαστε ἀπὸ αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς «διαμεσολαβητές», τοὺς φταῖμε σὲ κάτι, ἢ λὲς κι ἐμεῖς δὲν εἴμαστε μέρος τῆς Κοινωνίας. Ἀριστεροὶ Χριστιανοὶ ποὺ θέλουν νὰ μὴν τοὺς βρίσουν οἱ ἄθεοι φίλοι τους, καὶ ποὺ ἀνακάλυψαν τὴν «ἐλευθερία τοῦ Θεοῦ ἀπὸ κάθε τελετή». Τοὺς ὁπαδοὺς τοῦ «Κοινωνικοῦ Χριστιανισμοῦ» ποὺ τελικὰ ἦταν τοῦ ἀτομικοῦ Χριστιανισμοῦ. Ταπεινολόγοι Χριστιανοί, ποὺ ἐντέλει θεωροῦν «μαγεία» καὶ «μαγκιὰ («θὰ σᾶς δείξω ὅτι δὲν κολλάει»)» ἕνα πράγμα τόσο ἁπλό, ὅτι ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ κοινωνεῖ γιὰ νὰ ζῆ, ἀλλιῶς οὔτε ζῆ οὔτε Χριστιανὸς εἶναι. Χριστιανοὶ ποὺ γουστάρουν καὶ λίγο Δωδεκάθεο, ποὺ δὲν ἔχουν πρόβλημα μὲ τὰ πλαστικὰ κουταλάκια καὶ τὰ πιατάκια / κυπελλάκια  παιδικῶν πάρτυ, καὶ «Τὴν ὑγειά μας νά ‘χουμε πάνω ἀπ’ ὅλα, βρὲ παιδιά». Καί, τέλος, οἱ ἀναπόφευκτοι ἀντικομμουνισταί, ποὺ εἶναι πρῶτα ἀντι-«κουμμούνια» καὶ μετὰ ὅλα τὰ ἄλλα, καὶ γι’ αὐτὸ ζήτω ἡ Νέα Δημοκρατία, ἀφοῦ ὁ μεγαλύτερος φόβος τους εἶναι ὄχι (ὅπως στὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀντίχριστου) νὰ σταματήσει ἡ θεία λειτουργία, ἀλλὰ «νὰ μὴν ἔρθει ξανὰ ὁ Μπολσεβίκος καὶ μᾶς ἀπαγορεύσει παρελάσεις καὶ τὸν ἐκκλησιασμό».

Οὔτε στὴν Τουρκοκρατία δὲν ἔπαψε ὁ ἐκκλησιασμός. Μόνο διὰ τοῦ ἐξισλαμισμοῦ τῶν πιστῶν. Ἀλλὰ παύει τώρα. Καὶ ὅταν διατάσσεται τὸ κλείσιμο τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὸν Καίσαρα, συνιστᾶ διωγμό. Καὶ ὅλους αὐτοὺς δὲν τοὺς πειράζει πραγματικά, εἶναι γεγονὸς ποὺ ἀντέχεται. Ἄντε στὰ σουπερμάρκετ, παιδάκια μου. Πιστεύω εἰς ἕνα Ἀνοικτὸ Σουπερμάρκετ, ποὺ μᾶς δίνει χαρτὶ ὐγείας γιὰ νὰ χεζόμαστε πάνω μας, καὶ εἰς τὸν Φοῦρνο ποὺ μᾶς δίνει τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον. Ἄ, καὶ ποῦ ‘σαι: Τὴν ὑγειά μας πρῶτα, ρὲ παιδιά!

Ἐννοεῖται ὅτι κάνω λόγο μόνο γιὰ Χριστιανούς, κι ὄχι γιὰ τοὺς φιλελέδες, τοὺς νεοθετικιστὲς καὶ τοὺς φολκλοριστές, ποὺ βλέπουν τὴν Ἐκκλησία χρησιμοθηρικὰ ἢ μουσειακά. Αὐτοὶ οἱ τελευταῖοι, δὲν ρώτησαν ποτὲ κανέναν γέρο ἀπὸ «εὐπαθὴ ὁμάδα» (ἀπὸ ἐκείνους τῆς κυριακάτικης λειτουργίας) μήπως ἡ ζωή του δὲν ἀντέχεται χωρὶς τὸν ἐκκλησιασμό, καὶ συνεπῶς μήπως «προστατεύοντάς» τον τὸν σκοτώνουν.

This entry was posted in θρησκεία. Bookmark the permalink.

7 Responses to Κιοτοσύνη

  1. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Καίριο!

    Ἀγανάκτηση καὶ λύπη
    (καὶ μόνον ἀγανάκτηση & λύπη, ὅπως θά ᾽πρεπε
    -ὄχι λυρισμὸ καὶ τάχατες «βαθειά», μεσσαλιανἠ πνευματικότητα)
    δύο ἢ τρεῖς Δεσποτᾶδες ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξέφρασαν μὲ ἀνακοινώσεις ἢ ἐγκυκλίους.
    Οἱ ὑπόλοιποι βγάζουν βαρειὰ καθεστωτίλα στὶς τοποθετήσεις τους,
    καθὼς καὶ εὐδιάκριτη ὀπισθοβουλία.
    Μετριοῦνται, ὅμως, ὅλοι τους καὶ ζυγίζονται …

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Ἔχω, πάντως, τὴν ἐντύπωση, ὅτι τέτοιον sophistiqué διωγμό, ποὺ νὰ συνίσταται στὴν (στοχευμένη, σαφέστατα) ἀπαγόρευση τῆς τελέσεως Θ. Εύχαριστίας ἀπὸ Κρατικὲς Ἀρχές, κατ᾽ ἐπίκλησιν λόγων … δημοσίας ὑγείας (!) δὲν ἔχουμε ξαναδεῖ.
    Οὔτε στὴν Ἀρχαιότητα οὔτε στὸν Μεσαίωνα, ἀλλὰ οὔτε καὶ στοὺς Νεωτέρους χρόνους (Μετὰ τὸν Λέβενχουκ καὶ τὸν Παστέρ, ὁπότε ἡ δημόσια ὑγεία σ᾽ ὅλον σχεδὸν τὸν πλανήτη ἀποτελεῖ ἀντικείμενο κρατικῆς μέριμνας κι ἐπιδιώκεται μὲ ὅρους «ὀρθοῦ λόγου» καὶ «ἐπιστημονικότητας» – ἔχω κατὰ νοῦν σοβιετικοὐς διῶκτες, καθώς καὶ ἐπιγόνους αὐτῶν: λ.χ. τὸ Κ.Κ. τῆς Λ. Δ. Κίνας).
    Oἱ Μουσουλμᾶνοι, οἱ Ζωροάστρες ἢ οἱ ἑθνικοὶ τὸ προέβαλλαν καὶ τὸ ἐπέβαλλαν ἀπερίφραστα : «Non licet esse Christianos». Τὸ αὐτὸ κι ὁ Βολταῖρος ἢ οἱ Μπολσεβίκοι.
    Ἱσχύει, λοιπόν, αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς ποὺ νομίζω, βάσει τῆς ἱστορικῆς ἐμπειρίας; Ἥ, ἕστω, ἰσχύει κατὰ βάσιν;
    Διότι, ἂν ναί, μιλᾶμε γιὰ ἕνα ἐνδιαφέρον ποιοτικὀ ἅλμα,
    ἴδιον τοῦ μεταμοντερνιάρη 21ου αἰ.,
    ποὐ πρῶτο αὐτὸ θἀ ἔπρεπε νἀ εἶχε ἐμβάλει σἐ ὑποψία, τοὐς Δεσποτᾶδες τουλάχιστον …

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Καταστάσεις ἢ «πρόγευση» Ἀντιχρίστου.
      Ὅπως ἐπὶ 150 χρόνια ἐπαναλαμβάνουν τὴν ἄποψη ὅτι εἶναι πιὸ καλοὶ Χριστιανοὶ ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς (!), τώρα χρησιμοποιοῦν τὸ ἐπιχείρημα τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης (ποὺ δὲν θέλει νὰ κολλήσει τὸν ἑπόμενο στὴ σειρά, στὴν ἐκκλησία).
      Μήπως κι ὁ Ἀντίχριστος δὲν θὰ προσποιηθεῖ τὸν Χριστό;

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Ἀπολύτως!
    Εἶχα γράψει πρὶν ἀπὸ τέσσερα χρόνια γιὰ τὸ λαθρομεταναστευτικὸ πρόβλημα τὰ ἑξῆς,
    ἐντελῶς ἐπίκαιρα ὅμως καὶ γιὰ τὴν κατανόηση/ἀντιμετώπιση τῶν σημερινῶν «ὑγειονομικῶν μέτρων», «μέτρων» ποὺ προοδοποιοῦν γι᾽ ἄλλες, χειρότερες καταστάσεις :

    » Ο ίδιος ο Χριστός μας λέει, αφού πρώτα εξασφαλίσουμε ότι είμαστε ακέραιοι «ως αι περιστεραί», να φροντίζουμε να είμαστε και «φρόνιμοι ως οι όφεις», επιφορτίζοντάς μας παράλληλα με την υποχρέωση να διακρίνουμε «τα σημεία των καιρών», ενώ συνάμα ταλανίζει τους «υιούς της Βασιλείας», αν αποδειχθούν λιγώτερο φρόνιμοι από τους «υιούς του αιώνος τούτου». Μ’ άλλα λόγια, μας επιφορτίζει με την υποχρέωση να θέτουμε σ’ ενέργεια το θεόσδοτο δώρο της κριτικής λειτουργίας του λογικού μας και -ειδικότερα- νά ᾽χουμε σε εγρήγορση την ιστορική μας συνείδηση »

    Καὶ κατέληγα τότε (2016) μὲ τὰ ἑξῆς, ποὺ ἰσχύουν στὸ ἀκέραιο καὶ γιὰ τοῦτο ᾽δῶ τὸ ζήτημα :

    » Θεολογούντες και (κάμποσοι απ’ τους) ποιμένες μας έχουν αποτύχει στη σύλληψη της πραγματικότητας και στην προσήκουσα αντιμετώπισή της, για χάρη του Λαού του Θεού. Κι αν είχαν κάποια ελαφρυντικά γι’ αυτόν το συσχηματισμό τους παλιότερα, ήδη έχουν βαριά ευθύνη για τη στάση τους, που μαρτυρεί τουλάχιστον διανοητική νωθρότητα (για να μη μιλήσουμε για το Sitz im Leben αυτών των θεολογικών κατασκευών). Μου θυμίζουν εκείνους οι οποίοι επιχειρούσαν να ενδοβάλουν στον Ιούδα την προπαγάνδα των γεωπολιτικά πανίσχυρων και θρασύτατων γειτόνων του και για τους οποίους ο Προφήτης Ιερεμίας (ΣΤ΄, 4), σε ανάλογες με τις δικές μας συνθήκες εξανδραποδισμού του λαού του, έλεγε: «Καὶ ἰῶντο σύντριμμα λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες ῾ εἰρήνη, εἰρήνη!᾽ . Καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη;»

    Στῶμεν καλῶς»

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Α.Κ. λέει:

    Όπως ακριβώς τα γράφετε αγαπητέ. Και δεν καταλαβαίνουν οι Ιεράρχες μας (Χα !) ότι με την στάση τους αυτοαναιρουνται, ακυρώνοντας ταυτόχρονα την Ορθόδοξη Θεολογία ή/και, ακόμα χειρότερα, την Αποκαλυπτική Αληθεια. Καλά για τους θεολόγους (βλ. γνωστό, εξειδικευμένο περιοδικό), φαινόταν το πράγμα εδώ και 15-20 χρόνια.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s