Νικόλαος Κούρσουλας

Ἔτι ὅ,τι Εἰρηναῖος, καὶ ὁ Ἱερώνυμος, ὁ Θεοδ. καὶ ἕτεροι ἑρμηνεύοντες τὸ προῤῥηθὲν ἐκεῖνο ὑπὸ Δανιὴλ Κεφ. ιβ. «Καὶ ἀπὸ καιροῦ παραλλάξεως τοῦ ἐνδελεχισμοῦ, καὶ τοῦ δοθῆναι τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἡμέραι χίλιαι διακόσιαι ἐννενήκοντα». Φασὶ τὸν Ἀντίχριστον ἀπαγορεύειν τὰς ἐν τῇ ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ γινομένας τελετὰς πάσας, καὶ μάλιστα τὴν ἀναίμακτον θυσίαν τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ
This entry was posted in θρησκεία and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to Νικόλαος Κούρσουλας

  1. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Πράγματι, φαίνεται ν᾽ ἀποτελῆ ρητὴν ἢ ὑπόρρητη, ἔστω, θέση τῆς ὀρθοδόξου Θεολογίας, πὼς μιὰ κατ᾽ ἐξοχὴν ἐνέργεια τοῦ Ἀντιχρίστου εἶναι ἡ κατάπαυση τῆς τελέσεως τῆς Θ. Εὐχαριστίας ἐπὶ τῆς γῆς.
    Ἐξ ἴσου προφανὲς ἀπ᾽ τὴν profane ἢ καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν Ἱστορία εἶναι, ὅτι οὐδεὶς διώκτης τῆς Ἐκκλησίας προφασίσθηκε ὑγειονομικοὺς λόγους, γιὰ νὰ διατάξη τὴν κατάπαυση τῆς Θ. Εὐχαριστίας.
    Δὲν ἔχω ὑπ᾽ ὄψη μου κάτι τέτοιο. Διαφωτίστε με.
    Θά ᾽χε ἐνδιαφέρον νὰ προσαχθῆ ἕνα, ἔστω, παράδειγμα περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Καὶ ν᾽ ἀναλυθῆ στὸ ἱστορικό του contexte (Σαφῶς, ὅπως ἀποδείχθηκε, δὲν ἀποτελεῖ παράδειγμα ὁ Καποδίστριας του 1828, ποὺ τὸν ἐπικαλέσθηκαν μέσ᾽ στὴν θολούρα τῶν ἡμερῶν ὁρισμένοι τῆς ἀπὸ ᾽δῶ πλευράς, καὶ αὐτόν, καὶ τὸ «Πηδάλιον» τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου, τὸ χαρακτηρισθὲν καὶ ὡς «Χομεϊνικὸ» στὰ 70s …).
    Κρίσιμη (καὶ μόνη σκοπητέα) γιὰ τὸ ζήτημα ποὺ ὑπαινίσσεσθε, θὰ ἦταν ἡ περίοδος ἀπὸ τὸν Λέβενχουκ καὶ τὸν Παστὲρ καὶ δῶθε, οἱ Νεώτεροι Χρόνοι. Ὁπότε καὶ θὰ ἦταν (ὄχι ἁπλῶς ἀναμενόμενο, ἀλλ᾽) ἀπολύτως ἐπιβεβλημένο νὰ εἶχε συγκροτηθεῖ -δομημένη πάνω στὴν ἐπιστημονικὴ γνώση (τουλάχιστον κι ὁπωσδήποτε τὴν σχετικὴ μὲ τὰ βακτήρια) καὶ τὸν ἀκμάζοντα, θεοποιημένο «Ὀρθὸ Λόγο» καὶ τὴν μὴ ἀλχημιστικὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη- μιὰ συνεκτικὴ ἐπιδίωξη ἀντικληρικαλιστῶν καὶ ἀθέων, νὰ καταπαύση / περισταλῆ / ἀπονευρωθῆ σ᾽ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς Γῆς ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ἡ τέλεση τῆς Θ. Εὐχαριστίας.

    Κι ὅμως.
    Ροβεσπιέρρος, Ἀριστείδης Μπριάν, Λουνατσάρσκυ, Plutarco Enrique Calles, Ἐμβὲρ Χότζα, Μάο Ζε Ντόνγκ κλπ. οὔτε ποὺ τὸ σκέφτηκαν ποτέ. Ἔπαιξαν στὸ γνωστὸ μοτίβο : Ἁπλῶς «Non licet esse Christianos».
    [Γιὰ δὲ τὸν Ἐνβέρη, ποὺ τουλάχιστον τολμᾶ ἀνοικτὰ τὸ 1967 νὰ θεσμοθετήση τὸ μόνο ἀθεϊστικὸ Κράτος στὴν ἱστορία, ὑπάρχει ἡ μαρτυρία, ὅτι τὸ 1948-1949 μεταβαίνει μαζὶ μὲ τὸν τελευταῖο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας σὲ στρατόπεδο συγκεντρώσεως ἀντιφρονούντων, ὅπου εἶχε ἐκδηλωθεῖ τύφος/ φυματίωση (?), ὥστε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ «προσφέρη παρηγοριά», κοινωνῶντας τοὺς (Ὀρθοδόξους) πολιτικοὺς κρατουμένους].

    Τί νὰ ὑποθέση κανεὶς μετὰ ἀπ᾽ ὅλ᾽ αὐτά;
    Ὅτι ὅλους αὐτοὺς τοὺς «στράβωσε ὁ Θεός»;

    Λοιπόν, μᾶλλον ναί!

    Αὐτὸ ἀκριβῶς, τὸ τελευταῖο, ὡς ἁπλούστερο θὰ μᾶς τὸ ὑπεδείκνυε γι᾽ ἀπάντηση καὶ τὸ «ξυράφι τοῦ Ὄκκαμ».
    Ἀντὶ νὰ καταφύγη κανεὶς σὲ πολύπλοκες καὶ σύνθετες ἑρμηνεῖες, κινούμενες στὸν χῶρο τῆς ἱστορίας τῶν ἰδεῶν, γιὰ τὸν «ἀνθρωπολογικὸ τύπο» τοῦ ἀθέου / ἀντικληρικαλιστῆ, γιὰ «πολιτιστικὲς ἰδιαιτερότητες», γιὰ «συσχετισμοὺς δυνάμεων τῆς συγκυρίας» κλπ.
    Ἐξηγήσεις  / ἑρμηνεῖες ποὺ φαντάζουν σὰν παροξυσμικὴ χρήση μαθηματικῶν / νόμων τῶν πιθανοτήτων / μοριακῆς χημείας, γιὰ νὰ δικαιολογηθοῦν τ᾽ ἀνεξήγητα, ὅταν μπροστά σου βρίσκεται λ. χ. τὸ φαινόμενο κάποιου που περπάτησε 100 μέτρα χωρὶς ὀμπρέλλα κάτω ἀπὸ καταρρακτώδη βροχὴ καὶ δὲν τὸν χτύπησε οὔτε μία σταγόνα …
    Ἐκεῖ τείνω νὰ καταλήξω κι ἐγώ, παρὰ τὴν ὁμολογημένη ἀγάπη μου στὸν ὀρθὸ λόγο καὶ τὴν ἀποστροφή μου πρὸς θεωρίες συνομωσίας καὶ «προφητεῖες».

    Ἑπομένως;

    Ψυχανεμίζομαι / ἰσχυρίζομαι, συμπερασματικά, ὅτι αὐτὸς ὁ νέος, ἐξεζητημένος τρόπος νὰ ἐπιτευχθῆ ἡ κατάπαυση τῆς τελέσεως τῆς Θ. Εὐχαριστίας (σ᾽ ὅσο μεγαλύτερο γίνεται μέρος τῆς γῆς) εἶναι κάτι τὸ πρωτοφανὲς καὶ ποιοτικῶς πολὺ διάφορο ἀπ᾽ ὁ,τιδήποτε ἔχουμε δεῖ μέχρι τώρα. Καὶ πολὺ ἐπικίνδυνο. Σύγκρυο μ᾽ ἔπιασε τὶς προάλλες, ὅταν τὸ συνειδητοποίησα:

    Ἂν ὁ Θεὸς στράβωσε τοὺς προηγούμενους,
    ποιός εἶν᾽ αὐτὸς ποὺ ἤδη «ἔχει φωτίσει» τούτους ἐδῶ, τοὺς συγκαιρινούς (ἐννοῶ τὸ πολιτικο-μηντιακὸ σύμπλεγμα σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑκασταχοῦ γιατρουδάκια ὑπηρεσίας);  

    Συντάσσομαι πλήρως μὲ ὅ,τι ὑπονοεῖ τὸ παράθεμα στὴν κύρια ἀνάρτησή σας.
    Καὶ περιμένω μιὰ (σοβαρὴ καὶ σοφὴ ἐν ταὐτῷ) φωνὴ ἀπὸ τὸ ἱερατεῖο μας, ποὺ νὰ δείξη ὅτι ἀφουγκράζεται τῶν προσιόντων γεγονότων τὴν βουή …

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s