ἐκκοσμικευμένα: ἡ ἐκκλησιαστικὴ λογική

Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶχε ποτὲ θέμα μὲ τὴν γιατρειὰ τοῦ σώματος στὸ βαθμὸ ποὺ αὐτὴ δὲν ἀντιτίθεται στὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς. Ἄλλωστε, ἦταν ἡ Ἐκκλησία στὸ Βυζάντιο αὐτὴ ποὺ ἔφτιαξε τὰ πρῶτα νοσοκομεῖα στὴν εὐρωπαϊκὴ ἱστορία. Ἡ Ἐκκλησία, πιὸ πρίν, ἦταν αὐτὴ ποὺ περιέθαλπτε τοὺς ἀρρώστους σὲ ἐπιδημίες, καὶ ὄχι οἱ Εἰδωλολάτρες. Δὲν μποροῦν, ἑπομένως, κάποιοι νὰ κατηγοροῦν τὴ χριστιανικὴ πίστη ὡς ἀντικοινωνική.

Ὅταν ὅμως ἀπαγορεύεται ἡ λειτουργία καὶ ἡ μετάληψη, λαμβάνει χώρα ἡ προαναφερθείσα ἀντίθεση, καὶ τότε ἐκκλησιαστικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἱεραρχεῖται ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς πάνω ἀπὸ τὴν ὑγεία τοῦ σώματος. Ἔπρεπε δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία ἀκούγοντας τὸ πιὸ βασικὸ κομμάτι τῆς πίστης της νὰ πεῖ στὸ ποίμνιό της: «Ἡ ζωὴ εἶναι σύντομη, ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε νὰ ἐξαπλωθεῖ ἡ ἀρρώστια αὐτὴ ὥστε νὰ μετανοήσετε/ ἐξομολογηθεῖτε/ κοινωνήσετε γιατὶ ποτὲ δὲν ξέρετε τὴν ὥρα τοῦ θανάτου σας». Κι ὄχι νὰ τοῦ πεῖ «Ἡ ἐπιστήμη θὰ σᾶς σώσει, κλείνουμε τοὺς ναούς προκειμένου νὰ μπορέσετε νὰ ζεῖτε ἀμετανόητοι γιὰ λίγα χρόνια ἀκόμη». Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἂς ἄφηνε νὰ τὸ ποῦν οἰ ἄθεοι μόνο, οἱ χλιαροὶ παγανο-χριστιανοὶ μόνο, οἱ «ζήτω ἡ πατρίδα, ζήτω ἡ Νέα Δημοκρατία» μόνο. Ἀντὶ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ «ἀσθενεῖς τῇ πίστει», κολακεύτηκε ἡ ἀδυναμία τους καὶ ἡ ὀλιγοπιστία τους («Καλὰ κάνεις καὶ φοβᾶσαι»), καὶ τοὺς κάναμε πιὸ ἀσθενεῖς στὴν πίστη. Ποιὸς θὰ δώσει λόγο γιὰ τοὺς ἀνεξομολόγητους καὶ ἀκοινώνητους τεθνεῶτες τοῦ διαστήματος στὸ ὁποῖο ἔκλεισαν οἱ ναοί, καὶ οἱ ὁποῖοι χάθηκαν, ἐνῶ θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν κοινωνήσει; Ὁ Μητσοτάκης; Ἢ θὰ ποῦμε πὼς ὅ,τι συμβαίνει -δηλαδὴ τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν- εἶναι παραχώρηση τοῦ Θεοῦ (χωρὶς ἀνάμιξη τῶν Χριστιανῶν ποὺ κλείδωσαν μόνοι τους τὶς ἐκκλησίες προτοῦ/ χωρὶς νὰ ἔρθουν οἱ λεγεωνάριοι νὰ τὶς κλείσουν), καὶ συνεπῶς ὅτι θέλει ὁ Θεὸς νὰ κλείνουμε τὶς ἐκκλησίες ἐμεῖς οἱ ἴδιοι; Ὁ ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνὸς ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καταπολεμᾶ στὸ διάλογό του μὲ ἕναν Μουσουλμάνο. Σὲ κάθε περίπτωση, εἶναι τελείως ἄλλο «ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε στὸ Κράτος νὰ κλείσει βίαια τοὺς ναούς», ἀπὸ τὸ «ὁ Θεὸς θέλει ἐμεῖς αὐτόβουλα νὰ κλείσουμε τοὺς ναούς».

Τὰ μοναστικὰ καὶ ἄλλα ἐκκλησιαστικὰ κείμενα εἶναι γεμάτα ἀπὸ ἱστορίες ὅπου ἡ ἀρρώστια καὶ ὁ θάνατος, ἀκόμη καὶ ὁ ἀδιανόητα φρικτός, εἶναι τρόπος νὰ ξεπληρωθοῦν ἐγκαίρως κάποια θανάσιμα ἁμαρτήματα, ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος κάνει ὑπομονὴ καὶ εὐχαριστεῖ τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ἀρρώστια καὶ τὸ θάνατο. Γεμάτα ἀπὸ ἱστορίες ἁμαρτωλῶν ἀμετανόητων ποὺ ἔζησαν ὑγιεῖς καὶ εὐκατάστατοι ὅλη τους τὴ ζωή, καὶ μετὰ τὸ θάνατο δέχτηκαν ἐξαιρετικὲς ταφικὲς τιμὲς ἀπὸ τὴν κοινωνία, πηγαίνοντας κατόπιν στὴν κόλαση, καὶ ἀπὸ ἀντίθετα παραδείγματα σωσμένων ἀσκητῶν ποὺ τοὺς ἔφαγαν τὰ θηρία κι ἔμειναν ἄταφοι, καὶ ἅγιων λαϊκῶν ποὺ ἔζησαν μιὰ ζωὴ μέσα στὴν ἀρρώστια κερδίζοντας τὸν παράδεισο. Ἂν κάποιοι Χριστιανοὶ δὲν κατανοοῦν τὴ νοοτροπία αὐτή, παρὰ ὡς τάση αὐτοκτονίας, εἶναι γιατὶ μοιάζουν μὲ τὸν εἰδωλολάτρη Μάρκο Αὐρήλιο, ποὺ κατηγοροῦσε τοὺς Χριστιανοὺς τῆς ἐποχῆς του ὡς «θανατολάγνους». Ἔχουν γίνει ὅμοιοι μὲ τοὺς Εἰδωλολάτρες, μόνο ποὺ τώρα βρίζουν ὡς «ὑπὲρ τὸ δέον Ὀρθόδοξους» ὅσους ἁπλῶς –καὶ τίποτε ἄλλο– πιστεύουν σὲ ὅ,τι ἡ Ἐκκλησία πίστευε ἀπὸ πάντα. Φυσικὸ εἶναι, γιατὶ ἡ χριστιανικὴ νοοτροπία γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸ σύμπαν εἶναι ἀνάποδη ἀπὸ τὴν ἄθεη καὶ εἰδωλολατρική. Σὲ αὐτὸ θὰ συμφωνήσει κι ἕνας ἄθεος. Μόνο ποὺ θὰ διαφωνήσει μαζί μας στὴ συνέχεια, γιατὶ ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖ ὅτι ἡ ἀντικειμενικὴ πραγματικότητα εἶναι ἡ χριστιανική, ὅτι ἡ ὀπτικὴ τοῦ ἄθεου εἶναι ἕνα ψέμμα καὶ ἕνα λάθος, καὶ ὄχι ὅτι ἡ χριστιανικὴ ὀπτικὴ εἶναι «ἀντικοινωνικὴ» ἢ «πέραν τοῦ κόσμου τούτου». Οἱ ἄθεοι μὲ τὴν πλατωνική τους προπαιδεία, νομίζουν ὅτι ἡ «χριστιανικὴ ἀντίληψη τῆς Πραγματικότητας» ἀντιστοιχεῖ σὲ ἕναν πλατωνικὸ κόσμο τῶν Ἰδεῶν ἀπόμακρο ἀπὸ τὴν ὕλη. Τόσα καταλαβαίνουν αὐτοὶ ἀπὸ Χριστιανισμό, καὶ τόσα λένε. Κανονικά, ἕνας Χριστιανὸς θὰ ἔπρεπε νὰ φοβᾶται τὸ βιολογικὸ θάνατο μόνο ἂν δὲν κοινωνοῦσε ἄμεσα προηγουμένως. Ἐπαναλαμβάνω, χωρὶς αὐτὸ νὰ συνεπάγεται γενική-προγραμματικὴ ἐναντίωση στὴν ἰατρική, οὔτε θέληση γιὰ νὰ πεθάνουμε «μιὰ ὥρα ἀρχύτερα».

Καὶ τί δὲν ἔχουν σκαρφιστεῖ γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὸν ἑαυτό τους οἱ Χριστιανοὶ αὐτοί: Πότε τοὺς ἐρημίτες ποὺ εἶχαν χρόνια νὰ κοινωνήσουν (κοινώνησαν ὅμως προτοῦ πεθάνουν, γιατὶ εἶχαν πληροφορηθεῖ πότε θὰ πεθάνουν ὄντας -ὄχι σὰν ἐμᾶς- ἅγιοι). Πότε τὴν τυφλὴ ὑπακοὴ στὸν ἐπίσκοπο. (Βεβαίως, σὲ κάθε εἴδους ἱεραρχία, στρατιωτική, δημοσιοϋπαλληλικὴ κ.λπ., εἶναι γνωστὴ ἡ πρακτικὴ «ἐκτελῶ, καὶ ἐκφράζω τὶς ἀντιρρήσεις /τὴ διαμαρτυρία μου».) Πότε τὸν ἅγιο Νικόδημο, ὁ ὁποῖος ὅμως ποτὲ δὲν συνέστησε τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν σὲ περίοδο πανούκλας. (Ἂς ἐφαρμόσουν πρῶτα -βέβαια- ὅσα λοιπὰ λέει ὁ ἅγιος αυτὸς περὶ χοροῦ καὶ -δημοτικῶν- τραγουδιῶν, κι ὄχι ἐξεπίτηδες ἐπιλεκτικά.) Πότε τὸν Καποδίστρια ποὺ τάχα ἔκλεισε ἐκκλησίες μὲ νόμο ὁ ὁποῖος δὲν δημοσιεύθηκε ποτέ. Πότε ὅτι τάχα στὸ Βυζάντιο ἔκλειναν μὲ νόμο (κρατικὸ ἢ ἐκκλησιαστικά) τὶς ἐκκλησίες σὲ περίοδο πανούκλας. Πότε ὅτι στοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες τῶν διωγμῶν οἱ Χριστιανοὶ δὲν εἶχαν ναούς (!), καὶ δὲν κοινωνοῦσαν ἀλλὰ περίμεναν τὸν Μ. Κωνσταντίνο. Σὲ κάθε μία ἀπὸ τὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἔχουν ἱστορικὰ (ὄχι, δηλαδή, μόνο ἐκκλησιαστικά) ἀπόλυτο λάθος.

Τὸ σωστὸ εἶναι νὰ καταλάβουν πόσο λάθος ἔχουν κάνει ἐκλογικεύοντας καὶ ἐκχριστιανίζοντας τὴν ἀθεϊστικὴ νοοτροπία τοῦ Ἀπόλυτου φόβου γιὰ τὸ βιολογικὸ θάνατο. Δὲν θὰ τοὺς σώσουν τὰ μπράβο τῶν ἄθεων. Οὔτε εἶναι φανατισμὸς νὰ λὲς ὅ,τι ἔλεγε ἀπὸ πάντα ἡ Ἐκκλησία. Φανατισμὸς εἶναι νὰ παρουσιάζεις τὴν εἰδωλολατρικὴ καὶ ἀθεϊστικὴ ἀντίληψη ὡς («φωτισμένο») Χριστιανισμό, γιὰ νὰ μὴν κατηγορηθεῖς ὡς ἀσυνείδητος, ἀνεύθυνος καὶ ὡς δολοφόνος. Ἀλλὰ ἀντικοινωνικοὺς κι ἐγκληματίες ἀποκαλοῦσαν τοὺς Χριστιανοὺς οἱ Εἰδωλολάτρες δήμιοι, γιατὶ δὲν θυσίαζαν.

This entry was posted in θρησκεία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s