«Τότε ποὺ κοιμόμασταν μὲ ἀνοιχτὰ τὰ παράθυρα»

-Δὲν εἶχα καταλάβει τὸ νόημα τῆς φράσης «Με τον Παπαδόπουλο κοιμόμασταν μὲ ἀνοιχτὰ τὰ παράθυρα». Δηλαδή, δὲν εἶχε κλέφτες ἐπὶ χούντας; ἀναρωτιόμουν μιὰ ζωή.

Τώρα ὅμως, ποὺ βρίσκω πραγματικὰ ἀνούσιο νὰ κλειδώνω τὸ βράδι τὴν πόρτα καὶ τώρα ποὺ κάθε πρωὶ τσατίζομαι μέχρι νὰ τὴν ξεκλειδώσω γιατὶ οἱ κλέφτες ἐξαφανίστηκαν, βαρᾶνε μύγες, καὶ ἔχουν πάει στὸ ταμεῖο ἀνεργίας χάρη στὴν (πρακτικῶς, γενική) ἀπαγόρευση κυκλοφορίας, τώρα ἀρχίζω νὰ καταλαβαίνω πολὺ καλά. Καλοκαίρι δὲν εἶναι πάντως, καὶ τὰ παράθυρα ἀκόμη κλειστὰ τὰ ἔχω. Ὅταν καλοκαιριάσει, τὸ προβλέπω…

Περίπολίες τῆς ΕΛΑΣ ἔξω ἀπὸ ἐκκλησίες γιὰ ἀπείθαρχους πιστούς. Παρουσία αστυνομικών, ενστόλων αλλά και με πολιτικά«, διαβάζω. Φέρτε, καθεστωτικοί, καὶ τὰ τάνκς, φέρτε καὶ μαχητικά. 2.000 χρόνια τώρα, μόνο τοὺς Χριστιανοὺς φοβᾶστε. Οἱ ἄλλοι (κομμουνιστές, μορφωμένοι μικροαστοὶ κ.λπ.) εἶναι σὰν κι ἐσᾶς, κρύφτηκαν μὴν πεθάνουν καὶ χάσουν τὴν εὐκαιρία νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐπαναστατικὴ κοινωνικὴ ἀλλαγὴ ποὺ θὰ γίνει μετὰ τὴν πανδημία.

Σὲ κάθε περίπτωση, μετὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ τοῦ Γαλέριου ἦρθε ἡ ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ τοῦ Μεγάλου Θεοδόσιου. Τώρα, ζοῦμε στὴν βασιλεία τοῦ Διοκλητιανοῦ, καὶ τὸ νέο εἴδωλο λέγεται «Ὑγεία».

-Στὸ 107,2% ἀνῆλθε χτὲς ἡ δημοφιλία τοῦ Τσιόδρα. Τὸ 0,2% θὰ ἀγωνίζονται νὰ πέσει ἡ κυβέρνηση Τσίπρα, καὶ τὸ 7% εἶναι τὰ δέντρα καὶ οἱ πεθαμένοι στὰ νεκροταφεῖα, ποὺ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ ἐπισκεφθοῦμε ὁ Χαρδαλιᾶς, γιὰ νὰ μᾶς ποῦν μέσα ἀπὸ τὸ φέρετρο πόσο ἀγαποῦν τὸν Τσιόδρα. Γιατὶ οἱ πραγματικοὶ νεκροὶ εἶναι οἱ ζωντανοί.

-Φέτος, εἶναι ἀχρείαστος ὁ Φανερὸς Δεῖπνος τῶν ἄθεων, γιατὶ στὴν ἐξουσία εἶναι οἱ ἀθεοπροτεστάντες. Σημασία ἔχει νὰ γίνεται «ἡ δουλειά», τῆς ἀπαγόρευσης τοῦ Χριστιανισμοῦ στὸ δημόσιο βίο. Ἂν τὴν κάνουν γραφικοὶ ἢ ἡ κυβέρνηση, λίγο διαφέρει.

This entry was posted in κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to «Τότε ποὺ κοιμόμασταν μὲ ἀνοιχτὰ τὰ παράθυρα»

  1. Ο/Η bfo λέει:

    Με όλα αυτές τις αναρτήσεις όμως, είναι σαν να απαγορεύτηκε μόνο ή ειδικά ο Χριστιανισμός στο δημόσιο βιο.

    Χώρες χωρίς Χριστιανισμό (είτε ασιατικές, είτε που στα τέτοια τους ο Χριστιανισμός, όπως η Αγγλία) επίσης «έκλεισαν», επιχειρήσεις έχουν κλείσει με μεγάλες απώλειες (για τους δεξιούς / φιλελεύθερους φαν του καπιταλισμού), πορείες και διαδηλώσεις επίσης (για τους αριστερούς κλπ φαν της διαμαρτυρίας) κλπ…

    Επίσης αν θαυμάζουμε τις κοινωνίες με τα τείχη για τους πειρατές και το κλείσιμο των κατοίκων π.χ. της Θεσσαλονίκης μέσα κατά τις επιθέσεις/πολιορκίες κλπ, πόση διαφορά έχει από το «κλείσιμο» της κοινωνίας σε περίπτωση πανδημίας; Συνεχίζονταν η κανονική ζωή εκεί, ή είχαν παύσει η συγκομιδές, το εμπόριο, τα αγροτικά, κλπ ― και την αντίστοιχη «ύφεση» ― ώσπου να περάσει το κακό; Ή Χριστιανοί αψηφούσαν το θάνατο για λόγους συγκεκριμένους και σοβαρούς (για να μην αλλαξοπιστήσουν με το ζόρι π.χ.), ή επειδή είχαν στο τσεκάπι την Ανάσταση ήταν θανατολάγνοι, έλα μωρέ και να πεθάνουμε για πάσα λόγο δεν τρέχει κάτι;

    Αν πιστεύει κάποιος ότι δεν υπάρχει ο ιός ή είναι απλή γρίπη (παρόλες τις στοίβες τα πτώματα στη Νέα Υόρκη ή την Βόρεια Ιταλία, όπου ήταν πρώτη αιτία θανάτου με διαφορά, και με πολλούς ακόμα κάτω από το χαλάκι) πάσο, αλλά αν πιστεύει, όπως λέγεται και δείχνουν τα πράγματα, ότι υπάρχει και όπου αφεθεί να εξαπλωθεί είναι επικίνδυνος τότε;
    ,

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

    «Με όλα αυτές τις αναρτήσεις όμως, είναι σαν να απαγορεύτηκε μόνο ή ειδικά ο Χριστιανισμός στο δημόσιο βιο.»

    Αὐτὸ ἔγινε, γίνεται, χωρὶς νὰ διακηρύσσεται ρητά.
    Τὰ τζαμιὰ ἀντιλαλοῦν, οἱ πρόσφυγες κάνουν (μὲ ΦΕΚ) 12ωρες βόλτες.
    Οἱ ἄθεοι πρὸ μηνὸς ζητοῦσαν εἰδικὰ καὶ ρητὰ τὸ κλείσιμο ἐκκλησιῶν. Προτοῦ κλείσουν κἂν τὰ σχολεῖα. Τσίριζαν γιὰ τὴ θεία κοινωνία, γιὰ τὰ σάλια γιὰ «θὰ μᾶς σκοτώσετε». Δὲν ἔκαναν λόγο γιὰ μπάρ, γηπέδα, σχολεῖα κ.λπ. Ὑπερκομματικὰ ἄθεοι.
    Ἐγὼ ἀπὸ τὰ παραπάνω βγάζω τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ἔμφαση στὴν ἀπαγόρευση δόθηκε μὲ σκοπὸ νὰ ἐξουδετερωθεῖ δημόσια ὁ Χριστιανισμός.
    Ἐκτὸς κι ἂν τὸ Ἀπόλυτο τοῦ Χριστιανοῦ ἰσοῦται μὲ τὸν καφὲ ἢ τὸ γήπεδο. Μπορεῖ ὡς γοῦστο νὰ ἐξισωθεῖ, ἀλλὰ ἱστορικὰ-κοινωνικὰ μὲ τίποτε. Κανεὶς δὲν δέχτηκε νὰ βασανιστεῖ, ἐξοριστεῖ, ἀποκεφαλιστεῖ κ.λπ. γιὰ τὴν δῆθεν πίστη του στὸ μακαρονοτέρας ἢ στὸ καφὲ καὶ τὸ γήπεδο.
    Θὰ τὸ δοῦμε, βέβαια, καὶ στὸ Ραμαζάνι, ὅταν δὲν θὰ κυνηγᾶνε θρακιῶτες Μουσουλμάνους στὰ βουνά, ἢ τέλος πάντων θὰ κάνουν τὸν Κινέζο.

    Μπορεῖ νὰ ἔκλεισαν ἀχριστιανικὲς ἢ ἀσιατικὲς χῶρες, ἀλλὰ στὴν ὀρθόδοξη Γεωργία καὶ ἀλλοῦ δὲν τὶς ἔκλεισαν τὶς ἐκκλησίες. Δηλαδή, δὲν ἔκαναν «ὅλοι τὸ ἴδιο». Μόνο ὅπου κάθεται στὸ σβέρκο τῶν Χριστιανῶν ὁ ἄθεος μαζὶ μὲ τὸν ἀνήμπορο νὰ ψελλίσει κάτι Ἀρχιεπίσκοπο, τὸ ἐπέβαλαν ἔτσι.

    ////
    «Πόση διαφορά έχει από το «κλείσιμο» της κοινωνίας σε περίπτωση πανδημίας; Συνεχίζονταν η κανονική ζωή εκεί, ή είχαν παύσει η συγκομιδές, το εμπόριο, τα αγροτικά, κλπ ― και την αντίστοιχη «ύφεση» ― ώσπου να περάσει το κακό;»

    Κανεὶς δὲν ἔκλεινε τὶς ἐκκλησίες. Ἀπὸ ἀρχαία ἰατρικὴ ἤξεραν, ὅτι μεταδίδεται ἀπὸ ἄνθρωπο σὲ ἄνθρωπο. Ἀλλὰ δὲν τὶς ἔκλειναν. Ἴσα-ἴσα, πήγαιναν σὲ αὐτὲς καὶ προσεύχονταν. Οὔτε, γιὰ νὰ πάω πιὸ πίσω, ἔκλειναν τοὺς ναοὺς οἱ Ἀρχαῖοι, παρ’ ὅλο ποὺ ἔκαναν τὶς ἴδιες παρατηρήσεις.

    » Ή Χριστιανοί αψηφούσαν το θάνατο για λόγους συγκεκριμένους και σοβαρούς (για να μην αλλαξοπιστήσουν με το ζόρι π.χ.), ή επειδή είχαν στο τσεκάπι την Ανάσταση ήταν θανατολάγνοι, έλα μωρέ και να πεθάνουμε για πάσα λόγο δεν τρέχει κάτι;»

    Εἴπαμε, γιὰ τοὺς (κανονικούς) Χριστιανοὺς μετρᾶ πρώτιστα ὁ πνευματικὸς θάνατος, ὁ φόβος τοῦ βιολογικοῦ θανάτου εἶναι μικρός. Γι’ αὐτὸ ἔτρεχαν νὰ φροντίσουν τοὺς πανουκλιασμένους στὴν ρωμαϊκὴ Ἀρχαιότητα. Ὅχι μία φορὰ μόνο. Αὐτὲς οἱ ἐνέργειες (κι αὐτοὶ γνώριζαν γιὰ τὴ μεταδοτικότητα) δὲν ἔχουν σχέση ἱστορικὰ μὲ τὸν ἐξαναγκασμὸ σὲ ἀλλαξοπιστία (τὶς ἔκαναν σὲ καιρὸ πανδημίας). Ἔχει σχέση μὲ τὶς προτεραιότητες καθενός.
    Θανατολάγνους τοὺς ἔλεγαν οἱ Μάρκοι Αὐρήλιοι, λογικὸ ἦταν, γιατὶ πίστευαν μόνο στὴν ἀξία αὐτῆς τῆς ζωῆς, φάγωμεν πίωμεν γιατὶ αὔριο πεθαίνουμε, κι ὅ,τι προλάβει καθένας.
    Πάντως, δὲν θεωροῦσαν «διὰ πάσα λόγο» τὸ νὰ ἐκκλησιάζονται. Τὸ θεωροῦσαν τόσο ἀναγκαῖο ὅσο τὸ νὰ τρῶς φαγητὸ κάθε μέρα.

    «Αν πιστεύει κάποιος ότι δεν υπάρχει ο ιός ή είναι απλή γρίπη (παρόλες τις στοίβες τα πτώματα στη Νέα Υόρκη ή την Βόρεια Ιταλία, όπου ήταν πρώτη αιτία θανάτου με διαφορά, και με πολλούς ακόμα κάτω από το χαλάκι) πάσο, αλλά αν πιστεύει, όπως λέγεται και δείχνουν τα πράγματα, ότι υπάρχει και όπου αφεθεί να εξαπλωθεί είναι επικίνδυνος τότε;»

    Λάθος ὑπόθεση ἐργασίας. Ἂν πιστεύει κάποιος ὅτι ὑπάρχει μόνο αὐτὴ ἡ ζωή, τότε θὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ νὰ γλιτώσει, γιατὶ εἴμαστε ζῶα ποὺ ἀντιδροῦν στὸν πόνο καὶ τὴν ἀπόλαυση καὶ τίποτε ἄλλο.
    Ἂν μιὰ κοινωνία πιστεύει ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι, τότε πράττει διαφορετικά, ὅπως οἱ Χριστιανοὶ ποὺ βοηθοῦσαν τὸν πλησίον. Αὐτοὶ ἐπιβίωναν κατὰ πολὺ περισσότερο στὶς ἐπιδημίες (πές το θαῦμα, ἀνοσία τῆς ἀγέλης, ἢ ἁπλῶς τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἁπλῆς περίθαλψης σὲ πανούκλα) καὶ ὄχι οἱ Εἰδωλολάτρες, πράγμα ποὺ ὁδήγησε μακροπρόθεσμα στὴν ἐπικράτησή τους.
    Κοντολογίς, ὅποιος δὲν φοβᾶται νὰ πεθάνει, ἐπικρατεῖ.
    Θὰ μοῦ πεῖς, καὶ γιατί δὲν κάνετε τὸ ἴδιο τώρα; Γιατὶ ὅταν οἱ μισοὶ Χριστιανοὶ ἔχουν φάει τὴν προπαγάνδα γιὰ «μία καὶ μοναδικὴ τὴ ζωούλα μας», κι ὅταν ἡ ἡγεσία τους ἔχει ἄλλα κατὰ νοῦ (δημόσιες σχέσεις, μισθό, τί θὰ πεῖ ὁ δημοσιογράφος κοκ), ὑπάρχει αὐτοϋπονόμευση.

    Ἡ ἐξάπλωση μιᾶς ἀρρώστειας ἐξαρτᾶται ἀπὸ πολλοὺς παράγοντες. Πόλεις καὶ χῶρες-κέντρα τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς παγκοσμιοποίησης θὰ κατέρρεαν ἔτσι κι ἀλλιῶς. Ὑπάρχουν κι ἄλλοι παράγοντες. Ἐπειδὴ δὲν ἀρνοῦμαι τὴν ὕπαρξη τοῦ ἱοῦ δὲν σημαίνει ὅτι βάζω τὸ φόβο πάνω ἀπὸ ὅλα.

    Γιατί ὅμως στὴ Βουλγαρία οἱ νεκροὶ εἶναι τόσοι λίγοι (37, 784 κρούσματα), μὲ ἀνοιχτὲς ἐκκλησίες; Καὶ γιὰ τοὺς ἄθεους καλά, Κυριακὴ αργαπρωί, τεντώνονται, καὶ πίνουν τὸ καφεδάκι τους νὰ διαβάσουν κανὰ σπουδαῖο βιβλίο ἢ νὰ «ἀθληθοῦν». Μιὰ ζωὴ τὰ ἴδια, δὲν ἄλλαξε τὸν τελευταῖο μήνα ἡ ζωή τους. Δὲν ἔχασαν καὶ τίποτε. Καὶ στὴν ἔσχατη, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἄποψη τῶν ἄθεων γιατὶ ἁπλούστατα διαφωνοῦμε στὸ τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, γιατί ὑπάρχει κ.λπ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάνω μιὰ κουβέντα μαζί τους; Οἱ Χριστιανοὶ ὅμως στὴν Ἑλλάδα (ἡ ἡγεσία) τί ἀκριβῶς παραπάνω κέρδισαν μὲ τὸ νὰ ἀποδεχτοῦν τὴν ὑπόθεση ἐργασίας, ὅτι μιὰ ζωὴ τὴν ἔχουν καὶ τίποτε παραπάνω ἀπὸ αὐτὴν δὲν μετρᾶ; Τὸ μισθό τους ἢ τὸ φιλικὸ χτύπημα στὸν ὦμο ἀπὸ τὸν κάθε σατανομασῶνο (ποὺ θέλει νὰ ζεῖ γιὰ νὰ συνεχίζει νὰ κυριαρχεῖ) καὶ τὸν κάθε τρομαγμένο ἁπλὸ ἄθεο; Ὅποια παραχώρηση καὶ νὰ κάνουμε στοὺς ἄθεους, πάλι θὰ βροῦν νὰ μᾶς κατηγορήσουν. Πότε γιὰ τὸ ἕνα πότε γιὰ τὸ ἄλλο. Τοὺς ἐνοχλεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ Ἐκκλησία. Τόσο ἁπλά. Δὲν πᾶνε στὸ καλό, ἐξ ἀρχῆς, λοιπόν;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s