Τὸ πρωτεῖο τῆς Ἐπιστήμης

Η ιατρική κοινότητα νομίζω ότι δεν καταλαβαίνει ένα βασικό πράγμα σε όλη αυτή την κατάσταση. Αρμόδια να κρίνει και να αποφασίσει δεν είναι η ίδια. Η δημόσια υγεία είναι δουλειά των πολιτικών και του κράτους. Η επιστήμη τροφοδοτεί με στοιχεία, είναι το εργαλείο της πολιτικής όχι το τιμόνι της. Η παρεξήγηση ότι οι ειδικοί μπορούν να χαράσσουν και πολιτική είναι παμπάλαιη βεβαία, θυμίζω εκείνο το ιοβόλο «Ο πόλεμος είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους στρατηγούς» του Ζωρζ Κλεμανσώ. Το ίδιο και οι πανδημίες: παραείναι σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους γιατρούς.

Τα παραπάνω δεν γράφονται από διάθεση αντιπολιτεύσεως στην ιατρική κοινότητα, που για όποιον έχει απαλλαγεί από το παιδικό δέος απέναντί στη πατρική φιγούρα του γιατρού, δίνει μια εικόνα εντελώς συγκεχυμένη και αντιφατική αυτή τη στιγμή. Αλλά από ανησυχία για το μέλλον. Αν ο τελικός απολογισμός δείξει ότι η πολιτική παρασυρόμενη από τους γιατρούς υπεραντέδρασε στην κρίση και κατέστρεψε την οικονομία, το πλήγμα στο κύρος της επιστήμης θα είναι τεράστιο. Ποιος θα παίρνει στα σοβαρά τους κλιματολόγους στις προβλέψεις τους για την πλανητική υπερθέρμανση πλέον; Ποιος θα λογαριάζει τους βιολόγους που θα προειδοποιούν για την εξάλειψη των ειδών; Κάθε προειδοποίηση θα μοιάζει επανάληψη του φιάσκου της χρονολογίας 2000 στους υπολογιστές, που θα έφερνε λέει τη Συντέλεια…

Πηγή

Ἀμὴν καὶ πότε.

Ὁ ἀρθρογράφος, παρὰ τὸ ὅτι «στριμώχνεται» ἀπὸ ἐπιστημονιστὲς καὶ τεχνοκρατιστές, ποὺ τοῦ λὲν ὅτι δὲν ἔχουμε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν Ἐπιστήμη, ἀναγκαστικὰ ὑπόκειται στὴν ἴδια μοίρα μὲ τοὺς Ἀριστερούς καὶ ἀναρχικοὺς-ἀμεσοδημοκράτες, ποὺ ζητοῦσαν τὸ πρωτεῖο τῆς Πολιτικῆς ἔναντι τῆς Οἰκονομίας: Ἡττᾶται. Γιατί; Γιατὶ ἡ Οἰκονομία-Τεχνικὴ/Ἐπιστήμη εἶναι μιὰ μαύρη τρύπα τέτοιων διαστάσεων ὥστε τὴν ἕλξη της δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀντιμετωπίσει ἡ Πολιτική. Ἄλλωστε, ἡ Ἀριστερὰ κι ὅσοι συμμερίζονται τὸν Μάρξ, πιστεύουν προγραμματικὰ στὸ πρωτεῖο τῆς Οἰκονομίας (τὸ Κράτος θὰ μαραζώσει ὅταν…. κ.λπ.), ὁπότε κάνουν τρύπες στὸ νερὸ ἐξεγειρόμενοι ρομαντικὰ κατὰ τῆς Οἰκονομίας (καὶ τῆς Τεχνικῆς-Ἐπιστήμης ποὺ καθιστᾶ ἐφικτὴ τέτοια Οἰκονομία). Μόνο μὲ προνεωτερικὴ ἔμπρακτη ἀντιμετώπιση θὰ ὑποτασσόταν ἡ αὐτονόμηση τῆς Ἐπιστήμης καὶ τῆς Οἰκονομίας, καὶ δὲν τὸ λέω ἔχοντας κατὰ νοῦ κάποιο σχέδιο ἢ πρόταση. Μόνο μὲ ἕνα μεταφυσικὸ δέος ἀντιμετωπίζεται ἡ μεταφυσικὴ Ἐπιστήμη.

Ὅτι ἡ (ἄθεη) ἀνθρωπότητα βρίσκεται στὸ δίλημμα, ἀπὸ τὴ μιὰ ὅτι ἡ Ἐπιστήμη εἶναι ἕνας Μαθητευόμενος Μάγος (πυρηνικά, ἱοὶ ποὺ «ξεφεύγουν ἀπὸ τὸ ἐργαστήριο») κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ κόσμος γαντζώνεται ὅλο καὶ περισσότερο στὴν Ἐπιστήμη γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ δεινὰ ποὺ ἡ Ἐπιστήμη αὐτὴ προκάλεσε, ἔχει διαπιστωθεῖ ἐδῶ καὶ καιρό. Ἀπὸ τὸ δίλημμα αὐτὸ ξεφεύγεις μόνο μὲ μιὰ παγκόσμια τεχνοκρατικὴ διακυβέρνηση, ποὺ θὰ ξέρει τί νὰ κάνει. Οἱ ἐπιστημονιστές, τοὺς τρέχουν τὰ σάλια μὲ κάτι τέτοια. Θὰ ἔχει βέβαια γεωγραφικὲς ζῶνες ἀπόρριψης ἀρρώστων (μιασμάτων) καὶ τέτοια, ἀλλὰ θὰ εἴμαστε σίγουροι ὅτι ἡ ζωή μας δὲν βρίσκεται στὰ χέρια τοῦ ἀλαζόνα πολιτικάντη μὰ τοῦ σοφοῦ Ἐπιστήμονα. Ἡ διαπλοκὴ Μύθου (ταινιῶν Ε.Φ. κ.λπ.) καὶ Τεχνο-Πραγματικότητας, ὁδηγεῖ σὲ μιὰ λογικὴ «ἀβγοῦ-κότας», ὅπου ἐθισμένοι ἀπὸ τὸ φαντασιακό τους οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι κι οἱ ἐπιστήμονες ζητοῦν νὰ τὸ πραγματώσουν, προκειμένου νὰ παράγουν ἀκόμη περισσότερο Μύθο γιὰ τὴν ἑπόμενη φάση τῆς Τεχνο-Πραγματικότητας.

Ἂς μὴν πολυλογήσω μὲ τὴν μεταφυσικὴ τῆς Μίας-Μόνης Ἐπιστήμης, κι αὐτὴ ἡ πίστη εἶναι διαδεδομένη μεταξὺ τῶν πιστῶν τῆς Ἐπιστήμης. Ὅπως καὶ τὰ περὶ ἀπολίτικης Ἐπιστήμης, ποὺ «ξέρει καλὰ τί κάνει μέσα ἀπὸ τὰ πειράματα» -τὰ ὁποῖα λένε ἄλλα ἀντ’ ἄλλων καὶ ἀλληλοσυγκρούονται, φυσικά (βλ. γιὰ τὸ % ποσοστὸ τῆς θνησιμότητας, καὶ τί projection καὶ τί καμπυλο-λαλοῦντες). Ὅποιος, βέβαια, δοκιμάσει νὰ φάει τώρα «ἐπιστημονικὰ ἐλεγμένες κονσέρβες» φτιαγμένες «ἐπιστημονικά» σύμφωνα μὲ τὰ «πειράματα» τοῦ ’70, καθὼς καὶ «ραντισμένα μὲ ἀβλαβεῖς οὐσίες» λαχανικά, θὰ κλαίει ἀναλογιζόμενος τί καρκίνο ἔχει ρίξει ἐπὶ δεκαετίες στὸν ὀργανισμό του. Ἔτσι εἶναι ἡ Ἐπιστήμη, στοῦ κασίδη τὸ παχὺ ἔντερο. Ὅσοι δὲν τὸ δέχεστε εἶστε τεχνοφοβικοί, θρησκόληπτοι, καὶ γιὰ δέσιμο. Κι ἄλλωστε, πῶς θὰ χορτάσουμε τόσα δισεκατομμύρια; Μὲ βιολογικὰ μαρούλια;  Κάντε καὶ μιὰ ἔκτρωση, ἀγοράστε ἕνα pet, ὥστε ἐλλείψει νέου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, νὰ χρειαστεῖ νὰ ἔρθουν ἄλλοι πληθυσμοὶ γιὰ ἐργάτες.

Ἤδη, ἡ ἰδέα τοῦ ὠφελιμισμοῦ μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὸ ρουφιανιλίκι, καὶ στὸ μέλλον ἀπὸ καλοσύνη θὰ στέλνεσαι γιὰ διακοπὲς στὴ «ζώνη τῶν μολυσμένων». Ὅλα διαμορφώνονται σήμερα, καὶ ἀπομένει κάποιος νὰ τὰ συντονίσει -γιατί ὄχι;- καὶ νὰ ἡγηθεῖ, ὅταν (στὸ ἀπώτερο μέλλον) ἀποκρυσταλλωθοῦν οἱ τάσεις καὶ παραμεριστοῦν οἱ ἀμφιβολίες γιὰ τὸ δρόμο ποὺ πρέπει νὰ πάρουν τὰ πράγματα.

This entry was posted in επιστήμη and tagged , . Bookmark the permalink.

1 Response to Τὸ πρωτεῖο τῆς Ἐπιστήμης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s