τὰ Μετανῦν

Μιὰ ὑστερικὴ (ἀνομολόγητα ἰδιοτελής) ψευτοευλάβεια πρὸς τοὺς γέρους, ἡ ὁποία ὀφείλεται στὸ ὅτι (α) οἱ παπποῦδες χρηματοδοτοῦν τὴν ὑπόλοιπη κοινωνία -τὰ λοῦμπεν ἄνεργα στρώματα- καί (β) οἱ παπποῦδες ἐλέγχουν, πολιτικὰ-οἰκονομικά, τὴν κοινωνία, καὶ τὴν ἔχουν φέρει στὰ μέτρα τους. Θὰ μᾶς θάψουν οἱ baby boomers κι ὁ Μὶκ Τζάγκερ. Ὁ γηραλέος Σόρος, ποὺ εἶχε ψυχικὰ τραύματα ἀπὸ τὸ 1940, θὰ καθορίζει τὴν συζήτηση γιὰ τὶς κοινωνίες τοῦ 2030 (σκεφτεῖτε το ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῶν ἰδεῶν του). Ἀντὶ γιὰ τὴν ὀφειλόμενη παραδοσιακὴ εὐλάβεια σὲ ἀπόμαχους τῆς ζωῆς, ποὺ οὔτε κυβερνοῦν οὔτε χαρτζιλικώνουν παρὰ λένε παραμύθια καὶ μεταδίδουν στὰ ἐγγόνια τὸν πολιτισμὸ ποὺ φεύγει. Μπορεῖ ὁ Νίτσε νὰ ἔλεγε ὅτι μόνο μὲ τὰ παιδιά σου θὰ ξεπληρώσεις τὸ ὅτι εἶσαι παιδὶ τοῦ πατέρα σου, οἱ σύγχρονοι νιτσεϊκοὶ ὅμως ἐπέλεξαν νὰ ξεπληρώνουν τὸ χρέος τους μὲ φθηνὸ-βολεψάκικο τρόπο, μουμιοποιώντας/ἀθανατοποιώντας τοὺς γονεῖς τους στὸ διηνεκές, καὶ μὴ κάνοντας παιδιά. Ταιριάζει γάντι ἡ εἰκόνα τοῦ αἰώνιου παιδιοῦ καὶ τοῦ αἰώνιου ἔφηβου: Ἀφοῦ δὲν (θέλει νά) ἔχει παιδιὰ ὁ ἴδιος, θὰ μένει πάντοτε ἕνα παιδί, καὶ θέλει νὰ ἔχει γιὰ πάντα ζωντανοὺς τοὺς γονεῖς/παπποῦδες, μαζί του, κι ὅλα τὰ ἄλλα ἂς καοῦν.

Φυσικά, προπαγανδίζεται ἡ ἰδεολογία-ἄποψη, ὅτι «οἱ γέροι φοβοῦνται γιὰ τὸ σαρκίο τους, καὶ θέλουν νὰ ζήσουν ἀποστειρωμένα, χωρὶς ἐκκλησία-μετάληψη καὶ χωρὶς τὸ ἐγγόνι τους: τοὺς ἀρκεῖ ποὺ ζοῦν σκέτα, σὰ φυτά». Κι ὄχι ὅτι οἱ γέροι βλέπουν τέτοιου εἴδους ζωὴ ὡς ἀβίωτη ζωή. Κατασκευάζουν οἱ «φίλοι τῶν γέρων» μία εἰκόνα τοῦ «γέρου» μὲ βάση τὶς δικές τους, φοβικὲς-ὑλιστικὲς ἀπόψεις. Κάθε ἄλλος τρόπος ὕπαρξης τῶν γέρων τοὺς εἶναι ἄγνωστος καὶ τὸν ἀποκρύβουν οἱ «φίλοι τῶν γέρων». Γιατὶ ἀλλιῶς, ἀρχίζουν (οἱ «φίλοι») τὰ «θὰ μᾶς σκοτώσετε, ποὺ κοινωνᾶτε!».

Μιὰ λατρεία τῶν μειονοτήτων, ποὺ πρέπει νὰ γίνουν πλειονότητες. Μεσήλικες σκυλολάτρες, κατ’ ἐπιλογὴν ἄτεκνοι ὑπὲρ τῆς τεκνογονίας, σεξουαλικὲς μειονότητες ποὺ πρέπει νὰ γίνουν νοικοκυραῖοι γιὰ νὰ ἀναπληρώσουν τὰ ἄγχη ἐκ τῆς μαμᾶς τους (ἐναλλακτικοί, μὲ μοντέρνα παντόφλα), χορτοφάγοι. Ἐργαζόμενοι καὶ παιδιά -ἡ βάση τῆς κοινωνίας καὶ τὸ μέλλον της- πρέπει νὰ ἐξαλειφθοῦν, διὰ τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς φυγοτεκνίας. Πρέπει νὰ κάνουν στὴν ἄκρη νὰ περάσουν «οἱ Ἄλλοι». Τὰ παιδιὰ μολύνουν. Εἰδικὰ τὰ παιδιὰ Δυτικῶν.

Ταξιδιάρες ψυχές. Ἡ ζωὴ ὡς αἰσθητικισμός, ὡς τουρισμὸς ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Ἡ ζωὴ ὡς συλλογὴ ἐμπειριῶν, χάριν τῆς ἑπόμενης ἀνάρτησης στὰ ΜΚΔ. Καί: Γιόγκα παντοῦ, γιόγκα στὰ Τρίκαλα, γιόγκα στὸ Παρίσι, καί -τώρα- γιόγκα καὶ στὴν Ἄνω Ραχούλα, στὸ ξωκλήσι τοῦ ἅι Λιᾶ. Ἀτομικὴ προσευχή, ἀτομικὴ γιόγκα.

Μαζὶ μὲ αὐτὸ τὸ μίσος ποὺ γρυλίζει ἐνάντια στὴ Ζωή -τὴν ὁποία ἀντιπροσωπεύουν τὰ παιδιὰ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι- ἡ Οἰκολογία: τὸ μίσος ἐναντίον τῆς ἀνθρώπινης παρουσίας στὸν πλανήτη. «Νὰ μὴ γεννᾶμε», «νὰ μὴν ἀναπνέουμε», «νὰ ἐπαναφέρουμε Τὴν οἰκολογικὴ ἰσορροπία (πρὸ Ἀνθρώπου)». Ἡ δῆθεν ἀγάπη γιὰ τοὺς γέρους (ὡς φερετζὲς τοῦ μίσους γιὰ τὰ παιδιά & ἐργαζόμενους) καὶ ἡ θανατοφιλία συμπυκνώνονται στὴν Οἰκολογία. Ἕνα ἰδεολόγημα τῶν παραιτημένων καὶ τῶν αὐτομισούμενων, ποὺ δὲν ἔχει καμμία μὰ καμμία σχέση μὲ τὸν προνεοτερικὸ σεβασμὸ στὸ περιβάλλον-κτίσμα (Βίβλος) καὶ τὴ φύση (Ἀρχαῖοι Ἕλληνες).

Οἱ μεγαλύτεροι χριστιανοὶ αἱρεσιάρχες θὰ ἔτριβαν τὰ μάτια τους, μήπως βλέπουν κάποιο Ὄνειρο, μὲ τὴν τόσο μεγάλη διαστρέβλωση τῆς χριστιανικῆς «ἀγάπης γιὰ τὸν πλησίον», καὶ τῆς «εὐαισθησίας». Μὲ τὸ καλὸ κι ὁ ἐρχόμενος «Χριστὸς» ποὺ «θὰ διορθώσει τὰ λάθη τοῦ Χριστιανισμοῦ». Μὲ τὴ βοήθεια καὶ προετοιμασία διάφορων καλῶν Χριστιανῶν. Ἂν ὁ Χριστιανισμὸς ἀπέφυγε νὰ χωνευτεῖ στὸ στομάχι τοῦ «κόσμου» ἐπὶ αὐτοκράτορα Σεβήρου (222-235, ποὺ εἶχε στὸ παλάτι του ἀγάλματα τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ Ἀβραάμ), ἐπιτέλους χωνεύτηκε κατὰ τὸν 21ο αἰώνα. Χωνεύτηκε στὸ στομαχάκι τοῦ «κόσμου», μὲ μεταπατερικὲς ἀερολογίες «Χριστιανῶν» (ποὺ βαρέθηκαν τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια) ἢ ἐθνικοφρόνων «ὑπάκουων στὶς διαταγὲς τῆς Πολιτείας», καὶ μὲ «φιλοχριστιανοὺς» ἄθεους ποὺ κλείνουν ἐπιλεκτικὰ τὸ μάτι στὸν «ἀντικαταναλωτισμὸ» τοῦ Χριστιανισμοῦ (ὡς συμπλήρωμα σπουδαιότερων «πρακτικῶν πραγμάτων» ἢ ὡς γηγενὲς new age μὲ σφραγίδα σὰν τῶν πασχαλιάτικων ἑλληνικῶν ἀρνιῶν) ἀλλὰ σκυθρωπιάζουν ἂν τοὺς μιλήσεις γιὰ ἀσκητισμό, γιὰ ἐξομολόγηση, γιὰ τὴν ζωὴ ὡς τὸ ἀποφασιστικὸ στάδιο μιᾶς ἄλλης κ.λπ. Ὁ user friendly ψευτοχριστιανισμὸς ὡς συμπαραστάτης ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἐφιάλτη.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to τὰ Μετανῦν

  1. Ο/Η Π λέει:

    ‘Ὁ γηραλέος Σόρος, ποὺ εἶχε ψυχικὰ τραύματα ἀπὸ τὸ 1940’.. ποιος αυτός που κατά ομολογία του πρόδωσε ομοεθνείς του για το χρήμα? χαχαχαχα

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s