παιδαγωγικά…

Ἔχω τελείως ἀντίθετη ἄποψη ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς κοινωνίας γιὰ τὴν σεξουαλικὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν, καὶ βρίσκω ἀντιφατικὰ τὰ κλάματά της γιὰ τὶς δολοφονημένες γυναῖκες.

Ἡ σημερινὴ κοινωνία διδάσκει, μὲ κάθε ἐπίσημο τρόπο καὶ ἀπὸ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδι, στὰ κοριτσάκια καὶ τὰ ἀγοράκια, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα νὰ ψάχνονται σεξουαλικά, νὰ «ἀνακαλύπτουν τὴ σεξουαλικότητά τους», «νὰ χαίρονται τὴ ζωὴ», ὅτι «εἶναι δικαίωμά σου», ὅτι «τίποτε δὲν θὰ πάθεις», καὶ μετὰ νομίζει ἢ ἐλπίζει ὅτι στατιστικῶς δὲν θὰ συμβαίνουν «ἀτυχήματα» (βιασμοί, ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες κ.λπ.) ἢ ὅτι αὐτὰ εἶναι ἐξαλείψιμα μέσῳ τῆς κατάλληλης (;) ἐκπαίδευσης τῶν νεαρῶν ἀγοριῶν. Δηλαδή, ὄχι μόνο θέλει νὰ ἀγνοεῖ τὴν (στατιστικῶς μὴ ξεριζώσιμη) σκοτεινὴ πλευρὰ τῆς φύσης τῶν ἀνθρώπων (εἰδικά, τῶν ἀνδρῶν), ἀλλὰ πέφτοντας σὲ δεύτερη πλάνη πιστεύει (μὲ τὸ δόγμα πολλῶν Διαφωτιστῶν ὅτι ἡ Παιδεία ἀλλάζει τὴ φύση) στὴν ἀπεριόριστη ἐπιρροὴ τῆς παιδείας (μὲ τὴν εὐρύτερη ἔννοια τῆς λέξης).

Φυσικά, τίποτε δὲν εἶναι «φυσικό». Ἡ σεξουαλικὴ «χαρὰ τῆς ζωῆς» εἶναι ἱστορικὰ ἕνα πολὺ πρόσφατο σύνθημα, τῆς γενιᾶς τοῦ Μάη ’68, ἡ ὁποία ἀκόμη μᾶς κάθεται στὸ σβέρκο (βλ. τὰ προσβλητικὰ καὶ ἀναξιοπρεπὴ τσιριδοκοπήματά της, ὅτι δὲν θὰ ζήσει ἡ ἴδια ἄλλα 20 χρόνια -ὅπως εἶχε ὑπολογίσει- ἐὰν ἐμεῖς βολτάρουμε στὴν Παραλία ἢ κοινωνήσουμε), πολιτισμικὰ καὶ ἄλλως. Ἡ ἀδικημένη αὐτὴ γενιὰ τοῦ ’60-’70 δυστυχῶς λειτουργεῖ ὡς μιμητικὸ πρότυπο γιὰ τὶς νεότερες γενιές, μὲ τὰ «αὐτονόητά» της.

Ἂς πᾶνε νὰ τετραγωνίσουν τώρα τὸν κύκλο μὲ τὴ «σεξουαλικὴ ἐλευθερία μὲ σεβασμό». Γιατὶ γιὰ 100 τυχερὲς κοπέλες, μία εἶναι «ἄτυχη», γιατὶ βρέθηκε σὲ μιὰ κοινωνία ἀποκτηνωμένη ὅπου ἀργὰ ἢ γρήγορα συμβαίνουν «ἀτυχίες». Ἔχουν φτιάξει μιὰ κοινωνία (σὲ συνεργασία μὲ τοὺς ἐμπόρους ταινιῶν) ὅπου ἡ βία καὶ ἡ σεξουαλικότητα εἶναι τὸ ὕψιστο ἰδανικὸ τοῦ σύμπαντος, ἔχουν γεμίσει τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων μὲ αὐτὰ τὰ «αὐτονόητα» πράγματα, καὶ τώρα παριστάνουν τοὺς ἀνήξερους νομίζοντας ὅτι τέτοια ἰδανικὰ δὲν παροτρύνουν σὲ βιασμοὺς καὶ σὲ βία. Φυσικά, δὲν ἀθωώνω τους βιαστές (ὡς «θύματα τοῦ συστήματος», τάχα), ἴσα-ἴσα: Μαζὶ μ’ αὐτούς, τοὺς φονιάδες καὶ βιαστές (ποὺ ὀρθότατα καταδικάστηκαν), πρέπει νὰ καταδικαστοῦν (ἠθικά, κατ’ ἀρχάς) καὶ τὰ ἰδανικὰ κάποιων ἄλλων.

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία, κοινωνία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s