Ἀπὸ ἐκεῖ κι ἀπὸ ἐδῶ

Ἀπὸ τοὺς Τούρκους:

Η Κωνσταντινούπολη είναι η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας που υπήρξε λίκνο πολλών πολιτισμών και πολλών καταπιεσμένων λαών, υπήρξε πηγή της αυτοκρατορίας. Η βυζαντινή αυτοκρατορία ηττήθηκε στο Μαντζικέρτ και η Ανατολία έγινε τουρκική πατρίδα. Πιστεύω πως τα βυζαντινά υπολείμματα θα εξαλειφθούν και κανένα βρώμικο χέρι και καμία βρώμικη φιλοδοξία δεν θα επισκιάσει την κατάκτησή μας. Αυτοί που λένε πως η τυραννία ξεκίνησε το 1453, αυτοί που εποφθαλμιούν την Κωνσταντινούπολη και θέλουν να την πυρπολήσουν και να στήσουν ενέδρες στα σχέδιά μας, θα τους κόψουμε τα χέρια και τα πόδια. Τα παιδιά των Τούρκων μουσουλμάνων θα κάνουν κομματάκια τα παιδιά του Βυζαντίου σε όλα τα μέτωπα και όλα τα επίπεδα.

Καί

«οι πρόγονοί μας έβλεπαν την κατάκτηση όχι απλώς ως κατάκτηση γης αλλά ως αλλά ως κατάκτηση της καρδιάς». «Τον τελευταίο καιρό κάποιοι που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους, προσπαθούν να προσδώσουν στην άλωση την έννοια της εισβολής. Αυτοί, πιστέψτε με, είναι εντελώς μα εντελώς άσχετοι. Αν τους ρωτήσετε την έννοια του Fetih, δεν θα την ξέρουν. Η κατάκτηση είναι κυρίως η κατάκτηση της καρδιάς» είπε ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Και πρόσθεσε ότι όταν ο Μωάμεθ ο Πορθητής μπήκε στην Πόλη οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν όχι ως εχθρό αλλά ως σωτήρα και οι γυναίκες έλεγαν ότι ήταν καλύτερα να βλέπουν το οθωμανικό σαρίκι παρά την παπική τιάρα. «Αντί να καταστρέψει την Αγία Σοφία με θρησκευτική εχθρότητα, με το δικαίωμα του κατακτητή την καλλώπισε και την παρέδωσε στις υπηρεσίες των μουσουλμάνων. Τους δε άλλους χώρους θρησκευτικής λατρείας δεν τους ακούμπησε καν»,

 

Κι ἀπὸ ἐδῶ, οἱ περιπτωσιολόγοι

Γιά την Άλωση, πάντα να θυμόμαστε:
Δίπλα στον Μωάμεθ πολεμουσαν χριστιανοί σπαχήδες, ένα σημαντικό ποσοστό του στρατου του. Δίπλα στον Παλαιολόγο ένας Ορχάν, με τους ανθρώπους του, φύλαγε ένα μέρος του θαλασσίου τείχους.
Ο Ουρβανός ήταν χριστιανός που οργάνωσε το πυροβολικό των Οθωμανών. Με 80 κανόνια. Μιά πρεσβεία χριστιανών ήρθε στον Μωάμεθ και φεύγοντας ,ένας τους πρόσεξε πως οι βολες των κανονιών πηγαιναν κουτουρου. Είπε στους πυροβολητές: «να ρίχνετε πάντα τρείς βολές, μιά αριστερά, μιά δεξιά και μετά στο κεντρο του στόχου. Ετσι θα καταρρέει ολόκληρο το τείχος.» Ετσι κι έγινε. Οι πολιορκουμενοι είχαν κανονάκια και βοτάνη (αυτά ήταν κοινός τόπος ήδη απο το 1346, απο την μάχη του Κρεσύ) αλλα έβαλαν τα κανόνια πάνω στα τείχη και ράγιζαν χειρότερα οι οχυρώσεις.
Ο Γεννάδιος είχε κλειστει σε μιά μονή με όσα λείψανα αγίων μπόρεσε να μαζέψει και έβγαζε εφημερίδες τοίχου καταγγέλοντας τον Ενωτικό βασιλιά.
Σήμερα, οι παλαιοί ανθενωτικοι του 1453, βγάζουν το πιό μαύρο δάκρι γιά την άλωση της Πόλης.

Αὐτὸ θὰ πεῖ βυζαντινογνωσία τοῦ ποδαριοῦ.

Ἄρα, 2 ἀστεῖα (ὁ ὑποτελὴς αὐτονόητα ἀκολουθεῖ τὸν ἀφέντη του στὶς ἐκστρατεῖες του, τὰ δὲ οὐγγρικὰ κανόνια… ἔλεος, δηλαδή) παραδείγματα ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἦταν μάχη Ἰσλὰμ-Χριστιανοσύνης κι Ἑλλήνων-Τούρκων, ἀλλὰ μεταξὺ δυὸ μεσαιωνικῶν κρατῶν; Δηλαδή, τὸ νὰ μὴ θυμόμαστε ποτὲ γιὰ τὴν Ἅλωση ὅτι ὁ Γεννάδιος θρήνησε τὴν Ἅλωση, ὅτι ὁ οὑνίτης Πατριάρχης τὸ εἶχε σκάσει ἀπὸ τὴν Πόλη 3 χρόνια πρὸ τῆς Ἅλωσης, ὅτι ἡ Ἐκκλησία διέθεσε χρήματα γιὰ τὴν ἄμυνα, καὶ ὅτι οἱ ἀνθενωτικοὶ καλόγεροι ἔλαβαν μέρος στὴν ἄμυνα στὰ τείχη, αὐτὸ πῶς ἐξηγεῖται; Μὲ τὸ Ἀλτσχάιμερ τοῦ συλλόγου φίλων τῶν Ἑνωτικῶν; Ἢ μὲ τὸ ὅτι ὁ Κοραῆς ἔβριζε τοὺς Ἑνωτικοὺς καὶ τιμοῦσε τὸν Μάρκο Εὐγενικό;

Εἴδατε πῶς, διαστρέφοντας τὸ φρόνημα τῶν Ἀνθενωτικῶν, οἱ «βυζαντινολογοῦντες» Ἕλληνες συμφωνοῦν μὲ τὸν Ἐρντογάν; Μήπως κι ὁ Κολοκοτρώνης, καὶ ὁ Μακρυγιάννης, ποὺ ἔλεγαν ὅτι εἶναι καλύτερος ὁ Τοῦρκος ἀπὸ τὸν Δυτικό, ἦταν φιλότουρκοι καὶ ἤθελαν τὴν παραμονὴ τῆς Ἑλλάδας ὑπὸ τοὺς Ὀθωμανούς; Τοῦρκοι καὶ ἕλληνες φίλοι τῶν Ἑνωτικῶν, τὰ ἴδια λένε. Τὸ σοβάτισμα τῶν μωσαϊκῶν εἶναι καλλώπισμα κατὰ τοὺς Τούρκους, οἱ σφαγὲς τῶν Χριστιανῶν ἦταν ὑποδοχὴ σωτήρα στὸν Μωάμεθ.

Καὶ ὁ κατὰ φαντασίαν φαναριωτισμός κατὰ πάντων τῶν ἀρβανιτόβλαχων:

Όμως ας πάμε στο ζουμί: αυτοί όλοι που εκφέρουν αυτές τις υποθέσεις είναι προϊόντα της άλωσης. Και δεν εννοώ κάποιους Αρβανίτες και Βλάχους που βρίζουν σήμερα τους Ρωμαίους ότι «παρέδωσαν την Πόλη ΤΟΥΣ» όταν οι ίδιοι ήσαν απέξω στον στρατό του Πορθητή. Εννοώ ότι κανείς δεν θα μιλούσε την ελληνική γλώσσα σήμερα αν ο κατακτητής δεν ήταν ο ουμανιστής Μωάμεθ Β΄ ο οποίος σε αντίθεση με τον μέσο σημερινό Έλληνα διάβαζε Όμηρο και είχε εμμονή στο φαντασιακό του με τους ήρωες της Ιλιάδας όπως ο Μέγας Αλέξανδρος. Ο σημερινός Νεοέλλην αντίθετα θεωρεί παρωχημένο να γνωρίσει την ελληνική γλώσσα είτε γιατί πιστεύει ότι έχει κάποιο είδος αίματος που τον κάνει και εκφέρει κάποιες ελληνικές λέξεις ή ότι δεν χρειάζεται πλέον γιατί ο πρωθυπουργός του «μιλάει πολύ καλά την αγγλική». Αν πχ τον προηγούμενο αιώνα της άλωσης είχαν πάρει την Πόλη οι Βούλγαροι ή οι Σέρβοι θα ήσουν μεν ορθόδοξος αλλά θα μιλούσες κάποια σλαβική διάλεκτο. Οι Οθωμανοί μάλιστα ως τσιράκια τότε των Παλαιολόγων τους βοήθησαν να μην επιτευχθή αυτό και έτσι πάτησαν οι ίδιοι στην βαλκανική. Αν πάλι, λέμε τώρα, με έναν μαγικό τρόπο εξαφανίζονταν οι Οθωμανοί, και γινόταν ξανά η Λατινική αυτοκρατορία ούτε ορθόδοξος θα ήσουν και θα ήσουν κάτι σαν τους φτωχούς πληθυσμούς της νοτίου Ιταλίας. Στις ενετικές κτήσεις ο λόγος που δεν αλλοτριώθηκαν εκεί οι πληθυσμοί ήταν επειδή υπήρχε το Πατριαρχείο στην Πόλη υπό την προστασία του Σουλτάνου, οπότε οι σχέσεις με το Δοβλέτι περνούσαν μέσα και από αυτό. Αν τέλος ο Πορθητής ήταν όπως τον βλέπουν οι εθνικιστές αναχρονιστικά ένα είδος εθνικού ηγέτη των Τούρκων (κι όχι Τρώας όπως πίστευε ο ίδιος) στο ύφος των ιδεολογικών αδελφών τους, των Νεοτούρκων, θα ήσουν απλώς Τούρκος σήμερα. Το ελληνικό κράτος από την άλλη κατάφερε μέσα σε μια περίοδο διακοσίων ετών να διαλύσει την ελληνική γλώσσα (προσπαθήστε να βγάλετε νόημα από ένα νομοθέτημα) που διαφύλαξαν οι αλεξανδρινοί Διάδοχοι (βασικά τότε δημιουργήθηκε η δική μας ελληνική), οι Ρωμαίοι βασιλείς και η οθωμανική δυναστεία και κυρίως η Εκκλησία που παραδόξως για το μυαλό κάποιων ήταν η κιβωτός της γλώσσας των «εχθρών» της.

Και δεν είναι μόνον η γλώσσα και η θρησκεία, αλλά και ο νόμος. Στο μιλλέτι που ίδρυσε ο Μωάμεθ οι κοινότητες και η Εκκλησία δίκαζαν με το ρωμαϊκό δίκαιο. Χωρίς το ρωμαϊκό δίκαιο που πέρασε μετά στις ευρωπαϊκές χώρες δεν θα υπήρχε εμπόριο στις χώρες αυτές και δεν θα ήσαν οι βιομηχανικές χώρες που γνωρίζουμε σήμερα. Τα εθιμικά δίκαια (common law) που είχαν εκεί δεν ευνοούσαν ούτε το εμπόριο ούτε τις διεθνείς σχέσεις τα όποια βρίσκονται στον ρωμαϊκό ius gentium (πάνω σε αυτόν βασίζεται ο Grotius και οι υπόλοιποι). Το ελληνικό κράτος από την άλλη ξεμπέρδεψε με το ρωμαϊκό δίκαιο το 1946. Σήμερα θέλει να βασίσει το «ιδιότροπόν του» στις τουριστικές γραφικότητες όπως οι Ινδιάνοι της Οκλαχόμα, καθώς οι νόμοι του είναι οι ρυθμίσεις της ΕΕ.

Ὁ Μωχαμέτης καὶ ἡ ὀθωμανικὴ διοίκησή του μίλαγαν «πακιστανικὰ» Ἑλληνικά, ἂν εἶναι νὰ τὰ συγκρίνουμε μὲ τὰ βυζαντινά, ἀττικίζοντα Ἑλληνικὰ τῆς βυζαντινῆς διοίκησης καὶ τῶν λογίων της. Ἀπὸ τὴν πολλὴ τὴν Ἰλιάδα, ἐκτουρκίστηκαν οἱ Μικρασιάτες, τόσο βοήθησε τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα τὸ 1453.

Νὰ λέμε ὅτι οἱ Ἀνθενωτικοὶ ἦταν φιλότουρκοι, γιὰ νὰ γελᾶν κι οἱ πέτρες μαζί μας.

Εἴδαμε πόσο ἔγιναν καθολικοὶ στὴν βενετοκρατούμενη Κρήτη ἐπὶ 400 χρόνια (250 πρὸ τῆς Ἅλωσης), καὶ πόσο κράτησε ἡ λατινικὴ κατοχὴ τοῦ 1204.

Σέρβοι, Τοῦρκοι, Παλαιολόγοι, κουλουβάχατα.

This entry was posted in 1453 and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s