τὰ δύο σχέδια

Η Αγγλία και αργότερα η Γαλλία ήσαν πηγή δανείων για το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας που μπορούσε να ζεί από αυτά και να πωλεί αλυτρωτισμό για χόρταση στον λαό (η κεντρική τράπεζα του Καποδίστρια είχε καταργηθή με τον ερχομό των Βαυαρών). Έτσι έπαιρνε σάρκα ο κοραϊσμός, ενώ ο Κωλέττης είχε καταφέρει να εξαφανίσει τους ρωσόφιλους συνδυάζοντας την απόκτηση της Πόλης με το σχέδιο της αγγλόφιλης φράξιας για δυτικό προτεκτοράτο (το οποίο φυσικά ενείχε αντίφαση στην οποία βρίσκεται έκτοτε ο ελληνικός εθνικισμός). Όσο για τον πρωτότυπο όρο του ‘Φιλέλληνα’ ήταν ένας κομψός ευφημισμός του πράκτορα μιας ξένης δύναμης. Οι αποκλεισμοί έφεραν και μία άλλη ιδέα: την συστράτευση με τις λεγόμενες ναυτικές δυνάμεις. Τι ήταν αυτό όμως; Το έντονο ανάγλυφο της Ελλάδας κάνει δύσκολη την πρόσβαση χερσαίου στρατού. Έτσι καλλιεργήθηκε και το μύθευμα ότι λίγοι μπορούν να νικήσουν τους πολλούς, γιατί πράγματι ένας μεγάλος στρατός είναι άχρηστος στα δερβένια (δηλαδή αφορά κατ’ αποκλειστικότητα τέτοιες περιοχές) . Όμως το ίδιο πράγμα είναι ένα οικονομικό μειονέκτημα και βασικός λόγος της φτώχειας της περιοχής. Όπως δεν μπορούσε να εξάγει προϊόντα χερσαίως δεν μπορούσε να ανεφοδιασθή. Επομένως ο ναυτικός αποκλεισμός προκαλούσε λιμό. Άρα απλώς δεν καταστρεφόταν η χώρα, δεν κέρδιζε κάτι παραπάνω. Γιατί πώς θα αναπτυχθής ως ναυτική δύναμη υπό μία ναυτική δύναμη;

Πηγή

Σαφῶς κανεὶς Ἄγγλος δὲν θὰ σὲ ἄφηνε νὰ πάρεις τὴ θέση του στὴν ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ἐκτὸς κι ἂν ἦταν πολὺ νευριασμένος μὲ τὸν Τοῦρκο ποὺ εἶχε ξεκάθαρα ταχθεῖ ἐνάντιά του, πράγμα ποὺ συνέβη μία φορὰ στὰ 200 χρόνια. (Βέβαια, οἱ ἀπόγονοι τῶν Λαϊκῶν π.χ. Γιανναρᾶς καὶ λοιποί, γενικὰ τονίζουν τὸ ντεντερμινιστικὸ στοιχεῖο («σίγουρη ἀποτυχία») στὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία προκειμένου νὰ ξελασπώσουν τὴν προδοτικὴ κυβέρνησή τους μεταξὺ 1920-1922.) Ὡστόσο τὸ 1821, δὲν ὑπῆρχε ἄλλη ἐπιλογὴ ἀπὸ τὴ συμμαχία μὲ τὶς ξένες δυνάμεις, ἀφοῦ ὁ Ἐμφύλιος τοῦ 1821 δὲν σταματοῦσε. Ἡ ἄλλη ἐπιλογή, ἡ Ρωσία, εἶχε μόνη της ἀποσυρθεῖ: Ἡ τσαρικὴ Ρωσία ἐξαπατοῦσε συστηματικὰ τὴν Ἑλλάδα τὸν 19ο αἰ. καὶ στὰ Ὀρλωφικά. Καταδίκασε τὸ 1821 ἐν τῇ γενέσει του, καὶ μόνο πρὸς τὸ τέλος τὸ βοήθησε, ὅταν οἱ Ἀγγλογάλλοι εἶχαν ἤδη ριζώσει καὶ ἦταν πολὺ ἀργά: Ἀναπόφευκτα, καταδικάζοντας τὸ 1821 ἡ Ρωσία ἔχασε τὴν δυνατότητα νὰ ἐντάξει τὴν Ἑλλάδα στὴ σφαίρα ἐπιρροῆς της, ἀφοῦ ἀμέσως ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐπανάστασης ἔστρεψε τοὺς Ἕλληνες πρὸς τὴν Ἀγγλία καὶ τὴ Γαλλία σὲ ἀναζήτηση συμμάχων. Ἦταν στὴν πραγματικότητα αὐτὴ ἡ ὑπεύθυνη γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Κοραϊσμοῦ καὶ τὴ μεταπήδηση τῆς Ἑλλάδας στὸν δυτικὸ κόσμο, ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἦρθε πολὺ ἀργά, ὅταν οἱ Ἀγγλογάλλοι εἶχαν πιάσει τὰ περάσματα καὶ ἀποκτήσει τοὺς πράκτορές τους παντοῦ.

Ἐὰν τὸ σχέδιο «νὰ πάρουμε τὴν Πόλη ὡς ἀγγλικὸ προτεκτοράτο» ἦταν παράτολμο (ὄχι ἐντελῶς ἀδύνατο, ὅμως, τὸ 1919), τὸ νὰ μὴν πάρουμε τὴν Πόλη «βρίσκοντάς» τα στανικῶς μὲ τοὺς Τούρκους, ποὺ δὲν ἤθελαν καὶ δὲν θέλουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τῆς αὐτοκρατορίας τους ὅπως αὐτὴ ἦταν στὰ 1820, πόσο σοβαρὸ ἢ ρεαλιστικὸ ἦταν; Ἡ σημερινὴ ἀπειλὴ κατὰ τῶν νησιῶν εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ 1922, ποὺ τὰ ἄφησε δίπλα σὲ μία ἀχανὴ τουρκικὴ ἐνδοχώρα. Ὅσο γιὰ τὴ φτώχεια, ἐδῶ εἶναι λίγο τὸ «μάνα γιατί μὲ γέννησες». Ὑπῆρχε καὶ ἐμπόριο μὲ τὴ Βιέννη, ρωτῆστε καὶ μερικοὺς Ἠπειρῶτες καὶ Μακεδόνες. Ἀλλὰ πάντα ὑπῆρχε ἡ φτώχεια καὶ πάντα τὸ ὀρεινὸ ἀνάγλυφο. Δὲν σημαίνει τίποτε.

Advertisement
This entry was posted in 1821. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s