πῶς θὰ γίνει αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ γίνει

Ἡ διάκριση μεταξὺ ἤπιου Ἰσλὰμ καὶ πολιτικοῦ ἢ ριζοσπαστικοῦ, μὲ τὴν ὁποία παρηγοροῦνται ὅσοι πιστεύουν λόγῳ τοῦ μεταφυσικοῦ μηδενισμοῦ τους ὅτι ἡ θρησκεία εἶναι ἰδιωτικὸ φαινόμενο, ὀφείλεται στὶς παρωπίδες τῆς ἐποχῆς πρὸ τοῦ 1989 καὶ ἀκόμη περισσότερο στὸν δυτικοκεντρισμο τους.

Στὴν πραγματικότητα, ἡ διάκριση αὐτὴ ἦταν μία παρένθεση, κι ὄχι τὸ ἀνάποδο. Δηλαδή, τὸ διαρκὲς ἱστορικὸ χαρακτηριστικὸ ἦταν ἡ προσπάθεια γιὰ τήρηση τῶν ἰσλαμιστικῶν παραδόσεων καὶ ὄχι ἡ ἀδιαφορία γι’ αὐτὲς ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀνόδου τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Τὸ ἰδανικό (εἴτε τὸ τηροῦσαν 24 ὧρες τὸ εἰκοσιτετράωρο εἴτε ὄχι) ἦταν ἡ συμμόρφωση μὲ ὅ,τι κακῶς λέγεται «ἰσλαμισμός» (μποῦργκες, καταπίεση ἀπίστων κ.λπ.)

Μερικοὶ προβάλλουν τὶς δικές τους μεταφυσικὲς πεποιθήσεις σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη. Καὶ προβάλλουν τὸ Χριστιανισμὸ ὡς περιεχόμενο τῶν θρησκειῶν τοῦ ὑπόλοιπου πλανήτη. Δὲν εἶναι μόνο λάθος, εἶναι καὶ διανοητικὴ τεμπελιά. Ἔτσι εἶναι οἱ ἐποχὲς παρακμῆς, εἶναι ἀνίκανες γιὰ νὰ σκεφτοῦν.

Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ διάκριση αὐτὴ ὑποστηρίζεται ἀπὸ ζωντανὰ λείψανα μιᾶς παλαιότερης ἐποχῆς (ἀριστερῆς ἢ δυτικοκρατικῆς), ποὺ ἐμμένουν (ὑπὸ τὴν ἔννοια τοῦ ψυχολογικοῦ προβλήματος) σὲ κάτι ποὺ δὲν μπορεῖ τώρα νὰ ὑπάρχει: ἕνα ἐξημερωμένο Ἰσλὰμ ποὺ δὲν δίνει σημασία σὲ «βλακεῖες» ἀλλὰ (χαρούμενο καὶ μὲ εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴν πρόσφατη ἀνεξαρτητοποίησή του ἀπὸ τὴ Δύση) ἀναζητᾶ τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς ὅπως καὶ ἡ Δύση, στὸ φαγητὸ καὶ τὶς ξεβράκωτες.

This entry was posted in Ισλάμ, αθεϊσμός. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s