γιανναρισμοί: κόβιντ

Οἱ Νεορθόδοξοι τρέμουν νὰ ξεστομίσουν τὴ λέξη θαῦμα, μήπως καὶ τοὺς χλευάσουν οἱ φίλοι τους οἱ ἄθεοι στὰ σαλόνια. Κι ἀλίμονο ἂν μείνουν ἐκτὸς σαλονιοῦ οἱ Νεορθόδοξοι. Τὸ σαλόνι τὸ Ὄντως Ὄν. Γι’ αὐτό, ἀποκηρύττουν τὸ θαῦμα, τελετουργικὰ κι ὅποτε τοὺς δοθεῖ εὐκαιρία. Ἔτσι, νομίζουν, θὰ ἐξασφαλίσουν τὴ σιωπηρὴ ἀνοχὴ τῶν «λογικῶν ἄθεων» πρὸς ἕναν θετικὸ Χριστιανισμὸ «στὰ πλαίσια τοῦ Λόγου». Δηλαδή, τοῦ ἀνθρώπινου λόγου, τῆς φιλοσοφικῆς δικαιοδοσίας τῶν Διαφωτιστῶν καὶ τῆς Ἐπιστήμης, κομμένου καὶ ραμμένου στὰ μέτρα τους.

Στὸν ἀγώνα τους αὐτὸν μποροῦν νὰ παραποιοῦν ἀκόμη καὶ τὸν Ντοστογιέφσκυ. Ἔτσι, ὁ Γιανναρᾶς τὸν ἐμφανίζει ὡς ἀρνητὴ τοῦ θαύματος, κάθε θαύματος φαίνεται νὰ ὑπονοεῖ. Παραθέτει: «εξηγεί ο Ντοστογιέφσκυ, «μόλις ο άνθρωπος αρνηθεί το θαύμα, θα αρνηθεί παρευθύς και τον Θεό… Δεν ζητάει τόσο τον Θεό όσο τα θαύματα«. Ὑπάρχει ἕνα μικρὸ πρόβλημα: Στὸ ὅτι ἡ Ἀνάσταση εἶναι, ὅπως κι ἂν ὁρίσει κάποιος τὸ θαῦμα, ἕνα θαῦμα. Ἐὰν οἱ Γιανναρικοὶ Νεορθόδοξοι ἑρμήνευαν σωστὰ τὸν Ντοστογιέφσκυ (αὐτὸ πιστεύουν, ὅταν γράφουν «Ο Ντοστογιέφσκυ είναι ακατανόητος στη σημερινή ελλαδική κοινωνία«), τότε ὁ Ντοστογιέφσκυ ἀπορρίπτει τὴν Ἀνάσταση ὡς γεγονὸς-θαῦμα. Κάτι ἄλλο ἐννοοῦσε λοιπὸν ὁ ρῶσος συγγραφέας, καὶ ὄχι τὴν ἀπόρριψη τῶν θαυμάτων γενικὰ καὶ ἀόριστα.

Τελικά, ὁ Γιανναρᾶς, ἰσχυρίζεται ὅτι

ο «καθαγιασμός» του άρτου και του οίνου στην Ευχαριστία δεν μεταβάλλει την κτιστή φύση σε άκτιστη, αλλάζει τον τρόπο της ύπαρξης. Το υλικό σώμα (σάρκα και αίμα) του ιστορικού Ιησού δεν «μετουσιώθηκε» σε άκτιστο – τη θεωρία της «μετουσίωσης» (transubstantiatio) την εφεύρε η φιλοσοφικά υπανάπτυκτη, πρώιμη μεσαιωνική Δύση, που έκανε από τον άρτο «όστια». Η Εκκλησία πάντοτε μαρτυρεί και κηρύττει ότι το υλικό σώμα του Χριστού σάρκωσε τον τρόπο της υπαρκτικής ελευθερίας του Ακτίστου. Ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας δεν «μεταλλάσσονται» μαγικά σε άφθαρτη ύλη. Πραγματώνουν, ως φθαρτή ύλη, τον τρόπο (αγαπητική κένωση) της υπαρκτικής ελευθερίας.

Κι ἐμεῖς ποὺ νομίζαμε ὅτι δὲν κοινωνοῦμε «καθαγιασμένο ψωμὶ καὶ κρασί», ἀλλὰ σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ. Ψέματα θὰ λέει στοὺς πιστοὺς ὁ παπὰς ποὺ λέει στὸν καθένα τους «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος/ἡ δούλη τοῦ Θεοῦ σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ«. Κι ὅτι τὸ ἀναστάσιμο σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο κοινωνοῦμε, εἶναι ἄφθαρτο. Κι ὅτι αὐτὰ ἔλεγαν χιλιετίες πρὶν ἀκόμη καὶ οἱ «ἀμόρφωτοι ἀσκητές«. (Οἱ Νεορθόδοξοι μισοῦν τὸν ἀσκητισμὸ γιατὶ, λέει, τοὺς θυμίζει τὴ Ζωὴ καὶ τὸν Σωτήρα…!) Ὄχι, λάθος μας: Ἡ ψευτοθεολογία τοῦ κορωνοϊοῦ -διαφημισμένη ἀπὸ τὴν Καθημερινή- ἔχει ἄλλη ἄποψη. Βολεύει φυσικὰ τὸν Χ.Γ. ἡ μνεία στὴν ἀριστοτελίζουσα «οὐσιολογία» τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας, γιατὶ ἔτσι νομίζει ὅτι ἀποστομώνει ὅσους θὰ διαφωνήσουν μαζί του.

Ἂς διαβάσουμε τί λέει ἕνας μορφωμένος καὶ φιλοσοφημένος ἅγιος, ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνός (Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Δ 13):

…Καὶ τώρα ρωτᾶς, πῶς ὁ ἄρτος γίνεται σῶμα Χριστοῦ καὶ τὸ κρασὶ καὶ τὸ νερὸ αἷμα Χριστοῦ; Καὶ ἐγὼ σοῦ λέγω· τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἔρχεται καὶ κάνει ὅλα αὐτὰ ποὺ ξεπερνοῦν κάθε λόγο καὶ ἔννοια. […] Εἶναι σῶμα ἑνωμένο μὲ τὴ θεότητα […] Γίνεται μὲ τὸ Πνεύμα τὸ Ἅγιο […] καὶ τίποτε περισσότερο δὲν ξέρουμε, ἀλλὰ ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀληθινὸς καὶ ἐνεργητικὸς καὶ παντοδύναμος, ὁ τρόπος ὅμως μένει ἀνεξερεύνητος. […] μεταβάλλονται κατὰ ὑπερφυσικὸ τρόπο («ὑπερφυῶς») σὲ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ αἷμα […] Εἶναι σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ …. Ἐξαφανίζει ἀρρώστιες […] Λέγεται ἐπίσης μετάληψη· γιατὶ μὲ αὐτὴ μεταλαμβάνουμε τὴ θεότητα τοῦ Ἰησοῦ.

Ὁ καημὸς τοῦ Γιανναρᾶ εἶναι μὴν τυχὸν ὑπάρξει (ἢ ἀπευθυνθεῖ κατηγορία γιά) μαγεία στὴν μετατροπὴ τοῦ ἄρτου καὶ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα. Δὲν ἔχει διαβάσει μαγικὰ κείμενα τῆς ἐποχῆς στὴν ὁποία γράφηκαν τὰ λειτουργικὰ κείμενα, πλήρη ἀσυναρτησίας καὶ χωρὶς λογικὸ νόημα: Συλλαβὲς ποὺ ἐπαναλαμβάνονται δέκα καὶ δεκαπέντε φορές (ἔτσι ἑλκύονται οἱ θεοί) κ.ο.κ. Ἕνας μορφωμένος σχετικὰ μὲ τὴ μαγεία ἄθεος θὰ καταλάβαινε πιὸ καλὰ τὴ διαφορὰ μαγείας καὶ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸν Νεορθοδοξισμὸ τοῦ καθωσπρέπει Γιανναρᾶ καὶ ὅσων τὸν θαυμάζουν. Αἴ, δὲν εἶναι καὶ μικρὸς ὁ τρόμος ὅταν σκεφτεῖς ὅτι ὁ καρα-ἄθεος θὰ σὲ χλευάσει ὡς πιστὸ μαγικῶν τελετῶν…Χάνεται ὁ κόσμος ἀπὸ μπροστά σου.

This entry was posted in θρησκεία and tagged . Bookmark the permalink.

15 Responses to γιανναρισμοί: κόβιντ

  1. Ο/Η Β.γ. λέει:

    Μια και φαίνεται να κατέχετε τη Θεολογία, θα σας παρακαλούσα για ένα άρθρο σχετικά με τους αριστερούς θεολόγους ή την θεολογική αριστερά η την αριστερόστροφη Θεολογία ή όπως τέλος πάντων λέγεται αυτό το νέο…. ρεύμα.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

    Δὲν εἶναι μόνο ὁ ΧΓ εἶναι κυρίως τὰ ΜΜΕ ποὺ ἀναδημοσιεύοντάς το θὰ δώσουν τὴν εὐκαιρία στους ἀναγνῶστες τους νὰ ποῦν «Ἀκόμα καὶ οἱ χριστιανοὶ τὸ παραδέχονται».
    Σὲ λίγο, θὰ ποῦν ὅλοι αὐτοί, ΧΓ+σὺν αὐτῷ «χριστιανοί», ΜΜΕ καὶ ὄχλος τῶν σχολιαστῶν, ὅτι οὔτε ὁ Χριστὸς πίστευε στὰ θαύματα, ἢ καλύτερα, ὅτι δὲν ἔκανε θαύματα

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Β.γ. λέει:

      Καταλαβαίνω τι λέτε. Το άρθρο πάντως που ζητώ με το προηγούμενο σχόλιο μου, ειδικά από σας, θα ήταν πολύ χρήσιμο. Αν φυσικά διαθέτετε χρόνο για κάτι τέτοιο.

      Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Δημήτριος Φ. λέει:

    Χρονογράφε, σε πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του «Πτώση, Κρίση, Κόλαση ή η Δικανική Υπονόμευση της Οντολογίας» ο ΧΓ δήλωσε ότι δεν πιστεύει στην ύπαρξη των αγγέλων και των δαιμόνων και ότι οι Ευαγγελιστές επηρεασμένοι από τις δεισιδαιμονίες της εποχής τους τους εισήγαγαν στις ευαγγελικές διηγήσεις… Ήδη, λοιπόν, ο ΧΓ αρνείται την ιστορικότητα των εξορκισμών που τέλεσε ο Κύριός μας. Με τη φόρα που έχουν πάρει, όχι μόνον αυτός αλλά και οι υπόλοιποι μεταμοντέρνοι «θεολόγοι», δεν θα αργήσουν να φθάσουν και στην άρνηση ακόμη και αυτής της Ανάστασης…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Cogito λέει:

      Λέμε ότι τα βλέπουμε όλα συμβολικά και λύνονται τα ζητήματα. Άλλωστε, δεν γίνεται να ταυτίζεται η πίστη μας με αυτά που πιστεύουν οι γριές…. Σοβαρά τώρα: Όλοι αυτοί, όπως ο θεολόγος που περιγράφω πιο κάτω, είχαν ποτέ πάει να δούνε τον πατέρα Παϊσιο, τον πατέρα Ιάκωβο, τον πατέρα Πορφύριο όσο ζούσαν; Όχι βέβαια. Έχεις αναρωτηθεί γιατί;

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Δημήτριος Φ. λέει:

        Οι Άγιοι, παλαιότεροι και νεώτεροι, έθεταν τον Χριστό υπεράνω όλων. Οι μοντέρνοι θεολογούντες ελάχιστα νοιάζονται γι’ Αυτόν· αγαπούν πάνω απ’ όλα «τον παρόντα αιώνα» και προσπαθούν να συμβιβάσουν τον Κύριο με αυτόν. Δεν συμβιβάζονται όμως τα εξ ορισμού ασύμβατα…

        Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Ἔχει καταντήσει τῆς «ἀρνητικῆς κριτικῆς», καὶ τὸ κακὸ εἶναι ὅτι θεωρεῖται / παρουσιάζεται ὡς ἐκπρόσωπος κάποιας αὐθεντικῆς Ὀρθοδοξίας

      Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Cogito λέει:

    Θυμάμαι παλιά κάποιον (νυν) μεγαλόσχημο θεολόγο, που κατάφερε και βολεύτηκε σε κάποιο κέντρο θεολογικών σπουδών κάποιας μητρόπολης, πολύ διαφημιζόμενο… Αριστεροχριστιανό, με υφάκι, θαυμαστή του Φάρου κλπ, κλπ, κλπ. Μου έλεγε τότε «τι χρειάζεται το εκκλησιαστικό ραδιόφωνο; Είναι άχρηστο, απαράδεκτο» (το έλεγε για την «Πειραϊκή Εκκλησία» του Καλλίνικου, που του φαινόταν σούπερ συντηριτικούρα, οργανωσιακούρα κλπ, βέβαια ΕΚΕΙ που τώρα ψωμίζεται δεν μπορεί να βγάλει κιχ για τον Καλλίνικο, διά γνωστούς λόγους που καταλαβαίνετε…). Του απάντησα διστακτικά (μην και δεν θεωρηθώ επαρκώς προοδευτικός, ήμουν νεαρός τότε…) «υπάρχουν και άρρωστοι, και παππούδες και γιαγιάδες με κινητικά θέματα, που δεν μπορούν ή είναι δύσκολο να πάνε συχνά εκκλησία, δεν είναι κακό». «Ε, καλά τώρα, για αυτούς χρειάζεται ραδιόφωνο;» η απάντησή του, απαξιωτική εντελώς….Σου λέει με τους αρρώστους και τα σάψαλα θα ασχολούμαστε τώρα;

    Με βλέπει ο ίδιος μεγαλόσχημος θεολόγος μετά μερικά χρόνια και μου λέει καμαρωτός «τα συνέδρια του θεολογικού κέντρου μας (δεν λέγεται έτσι, αλλά τέλος πάντων, καταλάβατε για τι μιλάω…) τα αναμεταδίδει και το ραδιόφωνο της μητρόπολής μας»….

    Φαντάζομαι τώρα θα είναι υπέρ της υποχρεωτικής μασκοφορίας και στον καμπινέ, προκειμένου να προστατευθούν οι γριές, που ο ίδιος χλεύαζε όταν του έλεγα ότι έχουν ανάγκη το εκκλησιαστικό ραδιόφωνο…

    Τελικά, χαίρομαι που ήρθε ο κορωνοϊός για να κοσκινιστούμε όλοι μας. Είδατε και που εκείνος ο βιογράφος αγίων ανδρών, όντας τώρα επίσκοπος (χάρις στη βιογραφία ενός εξ αυτών…), φάνηκε πόσο δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ απολύτως να μας πει; Τίποτα μα τίποτα….

    Μην μου πείτε ότι δεν είναι θετικό το ότι μάθαμε να ξεχωρίζουμε τον γνήσιο χρυσό από το κουλουριώτικο μάλαμα…

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Πράγματι, μὲ τὸν κορωνοϊὸ ξεσκεπάστηκαν πάρα πολλοὶ καὶ διάφοροι, ἔχει τὸ καλό του, ἀλλὰ λυπᾶμαι περισσότερο, γιατὶ παρασύρεται ὁ κόσμος, ποὺ βλέπει τηλεόραση καὶ ἔκοψε (ὅταν ἦταν ἐλεύθερος) τὸν ἐκκλησιασμό.

      Μου αρέσει!

  5. Ο/Η bfo λέει:

    O Γιανναράς δεν έχει διαβάσει το Προς Κορινθίους; «εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν·»;

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Αὐτὸς δὲν εἶναι
    ποὺ εἶχε γράψει μὲ ψευδώνυμο («ἀκολουθία ποιηθείσα ὑπό τινος τῶν εὐχομένων»)
    τρεῖς νέες ἀκολουθίες γιὰ τὸν Γάμο, τὸ Βάπτισμα καὶ τὴν Θ. Εὐχαριστία ;
    Ἂν ναί
    (διότι τὸ στυλάκι, τὸ ἐκφιλοσοφημένο -κι ἐν τέλει ἀθεόφοβο- ταιριάζει μὲ τὰ λοιπὰ κείμενά του),
    τοῦτο ᾽δῶ τὸ ἀπαράδεκτο κείμενο στὴν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εἶναι θλιβερή, ἀναμενόμενη συνέχεια τοῦ ξεπεσμοῦ του ὡς θεολόγου.
    Κρῖμα στὸν κόσμο ποὺ παίρνει / πῆρε στὸν λαιμό του!
    Ὁ Θεὸς νὰ τὸν ἐλεήση, εἰδικὰ τώρα, στὰ γεράματα …

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η Δημήτριος Φ. λέει:

    Θυμήθηκα ότι ο Π. Κονδύλης αφιερώνει τις τελευταίες σελίδες του Α’ τόμου τής «Κριτικής της Μεταφυσικής» στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσθηκε η μεταφυσική και η θρησκεία από τον κυρίαρχο Διαφωτισμό. Κατά τον Κονδύλη λοιπόν αναπτύχθηκαν δύο τάσεις: η ριζοσπαστική, η οποία υποστήριζε τον βίαιο εξοβελισμό της θρησκείας, την οποία είχε στιγματίσει ως όργανο καταπίεσης κ.λπ. και η μετριοπαθής, που εν τέλει επικράτησε, και η οποία επέμενε στη διατήρηση της θρησκείας, «μεθερμηνευμένης» ωστόσο, ούτως ώστε να παραμένει εντός των πλαισίων της νεωτερικής κοσμοθεωρίας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Καντ, ο οποίος πίστευε ότι η ουσία της θρησκείας περιορίζεται στις ηθικές επιταγές, ενώ η πίστη και τα δόγματα είναι ήσσονος σημασίας.

    Θεωρώ ότι η ριζοσπαστική τάση μπορεί να ήταν ανοικτά εχθρική απέναντι στη θρησκεία, αλλά τουλάχιστον ήταν ειλικρινής· αντιθέτως η μετριοπαθής ήθελε με ύπουλο τρόπο να να εισχωρήσει στη θρησκεία, να τη «φέρει με τα νερά της», και να την υποτάξει με λίγα λόγια να τη διαβρώσει. Διανοούμενοι όπως ο Γιανναράς ακολουθούν αυτήν την «παράδοση» και παίζουν τον ρόλο του δούρειου ίππου…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s