Ἀπόκρυφα Εὐαγγέλια: ὁ Ἰησοῦς

Πέρα ἀπὸ τοὺς φιλελεύθερους προτεσταντίζοντες Δεξιοὺς ποὺ φαντάζονται τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς ὁπαδὸ τῆς διαρκοῦς φιλελὲ μεταρρύθμισης, καὶ τοὺς Ἀριστεροὺς ποὺ τὸν βλέπουν ὡς «ἀνθρωπιστή», ὡς πρωτοκομμουνιστὴ & χίπη ἢ ὡς ἐθνικιστή* (δηλαδή, τὸν ἐντάσσουν στὶς βαρετὲς ἰδεολογικὲς ἀναζητήσεις τοῦ 19ου αἰώνα, καὶ τὰ ἀναμασήματα τοῦ 20οῦ καὶ 21ου), μποροῦμε νὰ δοῦμε καὶ τὴν γνωστικὴ παραμόρφωση τοῦ Ἰησοῦ. Μάλιστα, βλέποντας τί εἴδους παραληρηματικὴ ἀντίληψη γιὰ τὸν Χριστὸ εἶχαν οἱ Γνωστικοὶ καὶ αἱρετικοὶ «Χριστιανοὶ» τοῦ 2ου κ.ἑ. αἰώνα μ.Χ. μποροῦμε νὰ καταλάβουμε καλύτερα πόσο ἀπίθανη εἶναι καὶ ἡ ἄποψη τῶν νεοτερικῶν ἄθεων (δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν) γιὰ τὸ ἴδιο πρόσωπο.

Στὰ «ἀπόκρυφα εὐαγγέλια» παρουσιάζεται ἕνας Ἰησοῦς Χριστὸς ποὺ σκοτώνει ἀνθρώπους (καὶ παιδιά) καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία. Ἕνας Ἰησοῦς ποὺ κάνει ἐπίδειξη γνώσεων, ἕνας δι’ ἀσήμαντη ἀφορμὴ ὑβριστὴς Ἰησοῦς. Ἕνας Ἰησοῦς ποὺ παραληρεῖ γνωστικοὺς ἀκαταλαβίστικους «χρησμοὺς» μονιστικοὺς καὶ μή, ὅμοιος τῆς Πυθίας. Ἕνας Ἰησοῦς ποὺ ἀρνεῖται τὴν ἐνσάρκωση τοῦ Λόγου τῶν κανονικῶν Εὐαγγελίων. Ἕνας Ἰησοῦς-ἀντικείμενο περιέργειας, μὲ σαδιστικὴ περιγραφὴ τῆς Κόλασης, καὶ τῶν κάθε εἴδους ὑπολεπτομερειῶν (χάριν περιέργειας τῶν ἀναγνωστῶν) καὶ θαυματοποιός. (Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι στὰ πραγματικὰ Εὐαγγέλια ὁ Χριστὸς ἀρνεῖται νὰ πραγματοποιήσει θαῦμα γιὰ χάρη ἄπιστων σὲ Αὐτόν, γιατὶ προηγεῖται ἡ πίστη καὶ ἕπεται τὸ θαῦμα.) Ἡ ἁπλὴ περιέργεια τῶν ἀναγνωστῶν γιὰ διάφορες πτυχὲς τοῦ ἱστορικοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γεμίζει πολλὲς σελίδες τῶν Ἀπόκρυφων «Εὐαγγελίων», ἐνῶ σκοπὸς τῶν ἱερῶν χριστιανικῶν κειμένων (ποὺ ἔτσι τὰ διακρίνει ἀπὸ τὰ ψευδεπίγραφα) εἶναι ἡ σωτηρία κι ὄχι ἡ ἐγκυκλοπαιδικὴ ἱκανοποίηση τῆς περιέργειας. Οἱ διαφορὲς αὐτές, καὶ πολλὲς ἄλλες, θὰ ἦταν ἀρκετὲς γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ καλόπιστοι Μὴ Χριστιανοὶ πόσο ἀβάσιμη εἶναι ἡ ὑπόθεση γιὰ «πολλοὺς Χριστιανισμοὺς ποὺ κατόπιν καταπνίχθηκαν προκειμένου νὰ προκύψει μόνον ἕνας». Οἱ ριζικὲς αὐτὲς διαφορὲς εἶναι ἡ καλύτερη ἀπάντηση.

Ἀπόκρυφο Εὐαγγέλιο τοῦ Θωμᾶ:

3. Ἀλλὰ ὁ γιὸς τοῦ Γραμματέα Ἄννα καθόταν ἐκεῖ μὲ τὸν Ἰωσήφ. Πῆρε ἕνα κλαδὶ ἀπὸ ἰτιὰ καὶ σκόρπισε τὸ νερὸ ποὺ ὁ Ἰησοῦς εἶχε μαζέψει. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἶδε τί ἔκανε, ἐξοργίστηκε καὶ τοῦ εἶπε: «Αὐθάδη, ἄθεε χοντροκέφαλε, τί σὲ πείραξαν οἱ λακκοῦβες καὶ τὸ νερό; Τώρα ὅμως κι ἐσὺ θὰ μαραθεῖς σὰ δέντρο καὶ δὲν θὰ βγάλεις οὔτε φύλλα, οὔτε ρίζα οὔτε καρπό». Καὶ ἀμέσως ἐκεῖνο τὸ παιδὶ ξεράθηκε τελείως. Ὁ Ἰησοῦς ἔφυγε τότε καὶ μπῆκε στὸ σπίτι τοῦ Ἰωσήφ. […] 4. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ προχωροῦσε [ὁ Ἰησοῦς] κάποτε στὸ χωριὸ καὶ ἕνα μικρὸ παιδὶ ποὺ ἔτρεχε, σκόνταψε στὸν ὦμο του. Ὁ Ἰησοῦς ὀργίστηκε καὶ τοῦ εἶπε: «Δὲν θὰ προχωρήσεις ἄλλο στὸ δρόμο σου», καὶ τὸ παιδὶ ἔπεσε ἀμέσως κάτω καὶ πέθανε. 6. [μιλᾶ ὁ Ζακχαῖος, ἕνας δάσκαλος στὸν ὁποῖο πῆγε ὁ Ἰησοῦς νὰ μάθει τὰ πρῶτα γράμματα]…Καὶ τοῦ εἶπε ὅλα τὰ γράμματα ἀπὸ τὸ Ἄλφα ὣς τὸ Ὠμέγα καθαρὰ καὶ μὲ πολὺ συζήτηση. Ἀλλὰ αὐτὸς [ὁ Ἰησοῦς] γύρισε πρὸς τὸ Ζακχαῖο τὸ δάσκαλο καὶ τοῦ εἶπε: «Πῶς ἐσύ, ποὺ δὲν ξέρεις τὴν οὐσία τοῦ Ἄλφα, διδάσκεις ἄλλους τὸ Βήτα; Ὑποκριτή, πρῶτα, ἂν ξέρεις, μάθε μας τὸ Ἄλφα καὶ μετὰ…» […] (ἄλλος δάσκαλος) Ὁ δάσκαλος ὅμως ἐνοχλήθηκε καὶ τὸν χτύπησε στὸ κεφάλι. Τὸ παιδὶ πόνεσε καὶ τὸν καταράστηκε καὶ ἐκεῖνος ἀμέσως χλώμιασε καὶ ἔπεσε καταγῆς. […] «Ὅταν θὰ φτάσω στὸ ἀποκορύφωμα τῆς δόξας, θὰ παραμερίσω ὅ,τι ἔχω ἀπὸ τὴ δική σας φύση».

Ἀπόκρυφο Εὐαγγέλιο Ψευδοματθαίου, 18-21, ὅπου ὁ λίγων ὡρῶν ἢ ἡμερῶν Ἰησοῦς περπατᾶ καὶ μιλᾶ, βλ. π.χ.

18. Καὶ ἰδοὺ ξαφνικὰ βγῆκαν ἀπὸ τὴ σπηλιὰ πολλοὶ δράκοντες, στὴ θέα τῶν ὁποίων οἱ νέοι ἀναφώνησαν ἀπὸ μεγάλο φόβο. Τότε ὁ Ἰησοῦς κατέβηκε ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας του καὶ στάθηκε στὰ πόδια του μπροστὰ στοὺς δράκοντες. […] Τοὺς λέει ὁ Ἰησοῦς [στοὺς γονεῖς του]: «Μὴ φοβᾶστε, οὔτε νὰ μὲ θεωρεῖτε νήπιο, γιατὶ πάντοτε ἐγὼ ὑπῆρξα καὶ εἶμαι τέλειος ἄνδρας».

Γνωστικὸ Εὐαγγέλιο Θωμᾶ, 5 κ.ἑ.:

Εἶπε ὁ Ἰησοῦς: «Γνώρισε αὐτὸ ποὺ βρίσκεται μπροστὰ στὸ πρόσωπό σου, καὶ ὅ,τι εἶναι κρυμμένο ἀπὸ σένα θὰ σοῦ φανερωθεῖ». […] Εἶπε ὁ Ἰησοῦς: «Μακάριο τὸ λιοντάρι ποὺ θὰ φάει ὁ ἄνθρωπος, γιατὶ τὸ λιοντάρι θὰ γίνει ἄνθρωπος. Καὶ ἀνάθεμα στὸν ἄνθρωπο ποὺ θὰ τὸν φάει τὸ λιοντάρι, γιατὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ γίνει λιοντάρι». […] «Ὅταν τὸ ἀρσενικὸ καὶ τὸ θηλυκὸ τὸ κάνετε ἕνα, ὥστε τὸ ἀρσενικὸ νὰ μὴν εἶναι ἀρσενικὸ καὶ τὸ θηλυκὸ νὰ μὴν εἶναι θηλυκό, ὅταν κάνετε ὀφθαλμοὺς στὴ θέση τοῦ ὀφθαλμοῦ καὶ εἰκόνα στὴ θέση τῆς εἰκόνας, τότε θὰ εἰσέλθετε στὴ βασιλεία». […] Οἱ μαθητές του εἶπαν: «Πότε θὰ μᾶς φανερωθεῖς καὶ πότε θὰ σὲ δοῦμε;». Ὁ Ἰησοῦς ἀπάντησε: «Ὅταν ξεντυθεῖτε χωρὶς νὰ ντραπεῖτε καὶ πάρετε τὰ ροῦχα σας καὶ τὰ βάλτε κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σας σὰν τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ποδοπατήσετε, τότε θὰ γίνετε γιοὶ τοῦ Ζῶντος καὶ δὲν θὰ φοβηθεῖτε». […] Ὁ Ἰησοῦς εἶπε: «Ὅποιος γνώρισε τὸν κόσμο, βρῆκε ἕνα πτῶμα, καὶ γι’ αὐτὸν ποὺ βρῆκε ἕνα πτῶμα ὁ κόσμος δὲν εἶναι ἀντάξιός του». […] «Γι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι ἐὰν κάποιος εἶναι μόνος, θὰ γεμίσει μὲ φῶς, ἀλλὰ ἐὰν διαιρεθεῖ, θὰ γεμίσει μὲ σκότος». […] Ἐὰν ἀποκτήσετε αὐτὸ ποὺ ἔχετε μέσα σας, θὰ σᾶς σώσει, ἐὰν δὲν τὸ ἔχετε αὐτὸ μέσα σας, τότε αὐτὸ ποὺ δὲν ἔχετε θὰ σᾶς θανατώσει». […] Ὁ Ἰησοῦς εἶπε: «Ἡ βασιλεία τοῦ Πατέρα μοιάζει μὲ ἄνθρωπο ποὺ θέλει νὰ σκοτώσει ἕναν μεγιστάνα. Ἔσυρε τὸ ξίφος του στὸ σπίτι του καὶ τὸ ἔμπηξε στὸν τοῖχο, ὥστε νὰ δεῖ ἂν εἶναι δυνατὸ τὸ χέρι του. Ἔπειτα, σκότωσε τὸν μεγιστάνα». […] Ὁ Ἰησοῦς εἶπε: «Ὅταν κάντε τὰ δύο ἕνα, θὰ γίνετε υἱοὶ τοῦ ἀνθρώπου»

Γνωστικὸ Εὐαγγέλιο, σὲ αἰγυπτιακὸ πάπυρο, ἀπόσπασμα:

[…] Τοὺς λέγει ὁ Σωτήρας: «[…] Ὁ Κύριος τοῦ παντὸς δὲν εἶναι ὁ πατέρας, ἀλλὰ ὁ προπάτορας. Γιατὶ ὁ πατέρας εἶναι ἀρχὴ μόνο τῶν μελλοντικῶν πραγμάτων, μὰ ὁ πατέρας αὐτοῦ εἶναι ὁ Θεός, ὁ προπάτορας ὅλων τῶν πραγμάτων ἀπὸ τὴν προέλευσή τους καὶ μετά».

Ἀπόσπασμα παπύρου Κολωνίας 608:

«…ἔγκλειστο σὲ αὐτὸ τὸ μέρος … τοποθετημένο κάτω ἀόρατα, …. τὸ βάρος του εἶναι ἀνυπολόγιστο» … Καὶ ὅταν ἀπόρησαν ἀπὸ τὴν παράξενη ἐρώτησή του, ὁ Ἰησοῦς, καθὼς περπατοῦσε, στάθηκε στὴν ὄχθη τοῦ Ἰορδάνη καί, ἐκτείνοντας τὸ δεξί του χέρι, τὸ γέμισε μὲ σπόρους καὶ ἔσπειρε τὸ ποτάμι. Τότε …. τὸ νερὸ ποὺ σπάρθηκε [μὲ καρπούς] … στὴν παρουσία τους καὶ παρήγαγε πολλοὺς καρπούς … πρὸς μεγάλη τους χαρά.

Εἶναι τὰ περίφημα «ἀπόκρυφα εὐαγγέλια», γιὰ τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὸ 1980 καὶ μετὰ μᾶς μιλοῦσαν μὲ θαυμασμό, καὶ «Νὰ ἡ χαμένη γνώση ποὺ μᾶς εἶχε κρύψει ὁ θεσμικὸς Χριστιανισμός, ἀλλὰ ἦρθε στὸ φῶς μετὰ ἀπὸ 20 αἰῶνες, καὶ ξεσκεπάστηκε ἡ θεσμικὴ θρησκεία», καὶ ἄλλες τέτοιες σοφίες ποὺ δὲν ἀπαντοῦν στὸ ἐρώτημα τί σχέση ἔχει ὁ ἕνας Ἰησοῦς μὲ τὸν ἄλλον. Καὶ κατὰ πόσο ἡ πηγὴ τόσο διαφορετικῶν ἀντιλήψεων θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ ἴδια.

Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ κηρύττουν κι ἀπὸ πάνω τί εἶναι «ὁ πραγματικὸς Χριστιανισμὸς» καὶ «οἱ πραγματικοὶ Χριστιανοί», μιλᾶνε στὰ ΜΜΕ γιὰ τὰ Χριστούγεννα σὰ νὰ εἶναι αὐτὰ ζήτημα ρεβεγιόν, λαχταριστῶν φαγητῶν (λὲς καὶ νηστεύουν ὥστε νὰ ἔχουν ἄλλοθι γιὰ νὰ πέσουν στὶς 25 Δεκεμβρίου μὲ τὰ μοῦτρα στὸ φαγητό) καὶ δώρων ἢ ἀγωνίας γιὰ τὸ πῶς θὰ ἀγοράσουμε ροῦχα μὲ click away.

Καὶ ἂς μὴν λησμονήσουμε τὸ Κοράνι, ποὺ ἐνῶ ἀντιγράφει ἀπόκρυφα «εὒαγγέλια», οἱ ὁπαδοί του ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ Χριστιανοὶ διαστρέβλωσαν τὰ τέσσερα κανονικὰ Εὐαγγέλια -χωρὶς φυσικὰ νὰ ἔχουν προσκομίσει ποτὲ κάποιο ἀνακαλυφθὲν «μὴ διαστρεβλωμένο» κανονικὸ Εὐαγγέλιο πρὸς ἀπόδειξη τῶν ἰσχυρισμῶν τους:

Ἀπόκρυφο «Εὐαγγέλιο» τοῦ Θωμᾶ, 2:

Ὅταν αὐτὸ τὸ παιδί, ὁ Ἰησοῦς, ἦταν πέντε ἐτῶν, ἔπαιζε στὴν ὄχθη ἑνὸς μικροῦ ποταμιοῦ καὶ μάζευε μέσα σὲ λακκοῦβες τὸ νερὸ ποὺ ξεχείλιζε […] Ἔφτιαξε μαλακὸ πηλὸ καὶ ἔπλασε ἀπ’ αὐτὸν δώδεκα σπουργίτρια. Ἦταν Σάββατο ὅταν τὸ ἔκανε αὐτό […] Τότε κάποιος Ἰσραηλίτης, ὅταν εἶδε τί ἔκανε ὁ Ἰησοῦς στὸ παιχνίδι του τὴ μέρα τοῦ Σαββάτου, πῆγε ἀμέσως καὶ εἶπε στὸν πατέρα του, Ἰωσήφ: «Κοίτα, τὸ παιδί σου εἶναι στὸ ποταμάκι, πῆρε πηλὸ καὶ ἔπλασε δώδεκα πουλιά, καὶ βεβήλωσε τὸ Σάββατο». Ὅταν ὁ Ἰωσὴφ πῆγε στὸ μέρος ἐκεῖνο καὶ εἶδε, τοῦ φώναξε λέγοντας: «Γιατί κάνεις τὸ Σάββατο ὅ,τι δὲν πρέπει νὰ γίνεται;». Ὁ Ἰησοῦς ὅμως κτύπησε παλαμάκια καὶ εἶπε στὰ σπουργίτια: «Φύγετε!» καὶ αὐτὰ πέταξαν καὶ ἀπομακρύνθηκαν κελαϊδώντας.

Κοράνι, 3, 49:

Καὶ θὰ ὁρίσει αὐτὸν ἕναν ἀπόστολο γιὰ τὰ Παιδιὰ τοῦ Ἰσραὴλ λέγοντας: «Ἔχω ἔρθει σὲ σᾶς μὲ Σημάδι ἀπὸ τὸν Κύριό σας, ἀπ’ τὴ λάσπη θὰ φτιάξω γιὰ σᾶς τὴ μορφὴ τοῦ πτηνοῦ θὰ φυσήξω σ’ αὐτὸ καὶ μὲ τὴν ἄδεια τοῦ Ἀλλὰχ θὰ πάρει ζωή»

Βλέπε καὶ τὸ Ἀπόκρυφο «Εὐαγγέλιο» Βαρθολομαίου, 4, 52-55:

Ἀλλὰ ὁ διάβολος εἶπε: Ἄφησέ με νὰ σοῦ διηγηθῶ πῶς ρίχτηκα ἐκεῖ κάτω καὶ πῶς ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο. Ἐνῶ πηγαινοερχόμουν πάνω κάτω στὸν κόσμο, ὁ Θεὸς εἶπε στὸν Μιχαήλ: «Φέρε μου ἕνα σβῶλο χῶμα προερχόμενο ἀπὸ τὶς τέσσερις γωνιὲς τῆς γῆς καὶ νερὸ ἀπὸ τὰ τέσσερα ποτάμια τοῦ Παραδείσου». Καὶ ὅταν ὁ Μιχαὴλ τὰ ἔφερε, ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν Ἀδὰμ στὶς περιοχὲς τῆς Ἀνατολῆς: ἔδωσε μορφὴ στὸ σβῶλο, ποὺ ἦταν ἄμορφος, ἅπλωσε τὰ νεῦρα καὶ τὶς φλέβες ἐπάνω του καὶ τὰ συναρμολόγησε μὲ ἁρμονία. Τὸν προσκύνησε πρῶτος αὐτὸς γιὰ δική του χάρη, γιατὶ ἦταν ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὸν προσκύνησε. Καὶ ὅταν ἐγὼ ἦρθα ἀπὸ τὶς ἄκρες τῆς γῆς, ὁ Μιχαὴλ εἶπε «Προσκύνησε τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ ποὺ πλάστηκε κατὰ τὴν ὁμοίωσή του. Ἀλλὰ ἐγὼ εἶπα «Ἐγὼ ποὺ εἶμαι φωτιὰ ἀπὸ τὴν φωτιά, ὁ πρῶτος ἄγγελος ποὺ πλάστηκε, νὰ προσκυνήσω τὴ λάσπη καὶ τὴν ὕλη;» Καὶ ὁ Μιχαὴλ μοῦ λέει «Προσκύνησε γιὰ νὰ μὴ θυμώσει ὁ Θεὸς μαζί σου». Ἀλλὰ ἐγὼ τοῦ ἀπάντησα «Ὄχι, ὁ Θεὸς δὲν θὰ θυμώσει μαζί μου, ἀλλὰ θὰ ἐγκαταστήσω τὸ θρόνο μου ἀπέναντι ἀπὸ τὸ δικό του θρόνο καὶ θὰ εἶμαι ὅπως εἶναι αὐτός». Τότε ὁ Θεὸς ὀργίστηκε μὲ μένα καὶ μὲ πέταξε κάτω, διατάσσοντας νὰ ἀνοιχτοῦν οἱ ὑδροφράκτες τοῦ οὐρανοῦ».

Κοράνι, 7, 10-13:

«Ἐμεῖς ἤμασταν ποὺ σᾶς πλάσαμε καὶ σᾶς δώσαμε μορφή, κι ἔπειτα διατάξαμε τοὺς ἀγγέλους: Ὑποκλιθεῖτε στὸν Ἀδάμ, κι ὅλοι ἔσκυψαν, καὶ μόνο ὁ Ἰμπλὶς (ὁ διάβολος) ἀρνήθηκε νὰ εἶναι μ’ ὅσους ὑποκλίθηκαν». Εἶπε ὁ Ἀλλάχ: «Τί σ’ ἐμπόδισε νὰ σκύψεις χάμω, ἀφοῦ Ἐγὼ σὲ προστάζω;» κι αὐτὸς ἀποκρίθηκε: «Ἐγὼ εἶμαι καλύτερός του. Μ’ ἔπλασες ἀπὸ φωτιά, κι αὐτὸν τὸν ἔπλασες ἀπὸ λάσπη». Εἶπε ὁ Ἀλλάχ «Φύγε, κάτω ἀπ’ ἐδῶ, δὲν μπορεῖς ἐδῶ μέσα νὰ εἶσαι αὐθάδης, ἔβγα ἔξω γιατὶ εἶσαι ὁ μικροπρεπέστατος ἀπ’ ὅλα τὰ πλάσματα».

Τὸ καταρχὴν ἁμάρτημα τοῦ Διαβόλου κατὰ τοὺς αἱρετικούς, τοὺς Γνωστικοὺς καὶ τὸ Ἰσλάμ, δὲν εἶναι ὅτι ἐπαναστάτησε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὅτι ἁπλῶς δὲν προσκύνησε τὸν Ἀδάμ, περιγραφὴ ἀνύπαρκτη στὸ βιβλίο τῆς Γένεσης.

* Σὲ μιὰ ἐκδοχὴ τοῦ ἐθνικισμοῦ, ἡ «Ὀρθοδοξία» τοῦ Ἰησοῦ γίνεται ἀρχαιοελληνικὸς Παγανισμὸς μὲ ἁπλὴ στρώση σάλτσας σκόρπιων καινοδιαθηκικῶν «οὑμανιστικῶν» ρητῶν, καὶ (ἡ Ὀρθοδοξία) μία ἀπόδειξη γιὰ τὸ τρισχιλιετὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ. (Κι ἐγὼ πιστεύω στὸ τρισχιλιετές, ἀλλὰ ὄχι σὲ βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας.) Μερικοὶ δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν τὴν μεταμόρφωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό, καὶ δημιουργοῦν ἰδεολογήματα-Φρανγκεστάιν. Κανονικά, μιὰ Ἐκκλησία ποὺ θὰ νοιαζόταν γιὰ τὴν κατήχηση τῶν πιστῶν, θὰ κατήγγειλε ὅσους πλάθουν τέτοια «Ὀρθοδοξία». Βεβαίως, δὲν ξεχνᾶμε καὶ τὴ συμμαχία Ἀριστερῶν καὶ Ἑβραίων (ὑποτίθεται ὅτι οἱ Ἀριστεροὶ ὡς ἀντιισραηλινοὶ σιχαίνονται κάθε τὶ ἑβραϊκό, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μωυσῆ καὶ ἔκτοτε -μὲ μιὰ δυὸ ἐξαιρέσεις), ὅταν καὶ οἱ δυό τους παρουσιάζουν ὡς «Ἑβραῖο ἐθνικιστὴ» τὸν Ἰησοῦ, μὲ μόνο σκοπὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὴ θεότητά του. Ἡ «ἑλληνικὴ Ὀρθοδοξία» (δημιούργημα, ἀρχικά, τῶν Προτεσταντῶν ποὺ ἤθελαν νὰ «ἀποδείξουν» ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι διέφθειραν τὸ Χριστιανισμὸ ἐξελληνίζοντάς τον -τὸ ὁποῖο δημιούργημα υἱοθέτησαν ἕλληνες «φιλοχριστιανοί» θεωρώντας το, μέσα στὴν παχιὰ ἀμάθειά τους, ὡς ἔπαινο τῆς Ὀρθοδοξίας) τοῦ «ἑβραίου ἐθνικιστῆ Ἰησοῦ», τί ὄμορφα ταιριάξανε.

This entry was posted in θρησκεία and tagged , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Ἀπόκρυφα Εὐαγγέλια: ὁ Ἰησοῦς

  1. Ο/Η bfo λέει:

    Άσχετο: https://www.youtube.com/watch?v=ojC-zTXSAsY

    Οι καλοί βάρβαροι, οι κακοί Ρωμαίοι…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s