καὶ ἄλλα Ἀριστερὰ

Μία άλλη έννοια που μένει χήρα περιεχομένου είναι η Αριστερά. Αν πάρεις έναν Αριστερό σήμερα, από εκείνους που ήξερες ότι ζούσαν αναμένοντας «να ωριμάσουν οι συνθήκες για την επανάσταση» σαν κάτι προδιαγεγραμμένο πρότερον του σχηματισμού των ωκεανών, θα σ’ απαντήσει «ε μωρέ κοίτα, λέω να κάτσω σπίτι». Πρώτη φορά στην ιστορία οι φτωχότερες κοινωνικές τάξεις είναι χωρίς αντιπροσώπευση, κάτι που πριν από τις κοινωνικές φιλελεύθερες ουτοπίες εξησφάλιζαν εθιμικά σχήματα όπως η πατρωνία, ο τοπικός γαιοκτήμονας, η τοπική κοινότης ή ο ίδιος ο ανώτατος άρχων αν ο τοπικός δεν ήταν δίκαιος. Με την κατεδάφιση της παραδοσιακής κοινωνικής οργάνωσης, την εκβιομηχάνιση και τον σχηματισμό του προλεταριάτου, εμφανίστηκε ως υποκατάστατο αρχικώς… […]

οι πολύχρωμες επαναστάσεις τους γίνονταν πλέον για να υποστηρίξουν το σύστημα που υποτίθεται ότι εναντιώνονταν. Οι φτωχότερες τάξεις όχι μόνον έμειναν απροστάτευτες αλλά έπρεπε να υποφέρουν το μένος που προέκυπτε από τις ψυχολογικές τους διαθέσεις. Μαγαζιά μικρεμπόρων σπάνε αυτοί οι επαναστάτες, δεν δολοφονούν τυράννους. […]

Από την άλλη η αριστερή διανόηση είναι προ των αδιεξόδων που είχε πάντα: οι μεταμαρξιστές παρότι ασκούν κριτική στην καταναλωτική κοινωνία και τις μορφές τις εξουσίας δεν μπορούν να προτείνουν κάποια διέξοδο αφού δεν μπορούν να αρνηθούν την γραμμική πορεία της ιστορίας και έτσι κάποιοι καταφεύγουν στον καρναβαλισμό (πχ Zizek) και άλλοι στην μελαγχολία και την αναχώρηση (πχ Agamben). Άλλωστε με κλεμμένες ιδέες δούλευαν πάντοτε: η πρόβλεψη ότι η τεχνική πρόοδος θα φέρει τον ολοκληρωτικό πόλεμο και ένα αστυνομευόμενο άθεο σοσιαλιστικό κράτος ανήκει στους αντεπαναστάτες.

Πηγή

Τὸ σοσιαλιστικὸ κράτος, βέβαια, τὸ ἔφερε στὴν Ἑλλάδα ὁ Κυριάκος, μὲ τὰ ἐπιδόματα τοῦ κορωνοϊοῦ, τὰ ὁποῖα βέβαια δὲν θὰ ἐξαφανιστοῦν ἀλλά -μὲ τὴ διάλυση τῶν ἀνεξάρτητων μικρομεσαίων (προκειμένου νὰ μὴν χάσουν τὴ «μιὰ ζωὴ τὴν ἔχουνε» οἱ Ἀριστεροί)- θὰ γίνουν θεσμὸς ἐξαιτίας τῆς θεὰς Ἐπιστήμης-Τεχνικῆς καὶ τοῦ «αἴ, τὸ γράφει στ’ ἀστέρια ὅτι μιὰ μέρα τὰ ρομπὸτ θὰ δουλεύουν ἀντὶ γιὰ ἐμᾶς». Ὅπως στὴν ΕΣΣΔ φτωχοζοῦσαν ὅλοι πλὴν τῆς κομματικῆς ἀριστοκρατίας. Ἡ διαφορὰ βέβαια μὲ τὸν (δυτικό) Μεσαίωνα εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔκανε φιλανθρωπία, ἐνῶ σήμερα ἡ παροχὴ ἐπιδόματος ἀεργίας-ἀνεργίας γίνεται μὲ τὴν ὁλοφάνερη προοπτικὴ νὰ ἔρθουν μετανάστες καὶ τὰ ρομπότ.

This entry was posted in Αριστερά. Bookmark the permalink.

2 Responses to καὶ ἄλλα Ἀριστερὰ

  1. Ο/Η 4_0 λέει:

    Από πού να πιαστείς «πνιγμένε» μου τώρα;;

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Γαβριήλ Γιανασμίδης λέει:

    Πάντοτε μας παρέχεται σωτηρία από την βλακεία μας. Αλλά αν επιμένεις στο σκοτάδι βουτάς στο κενό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s