βία τοῦ καναπέ

Σκέτη βία δὲν ὑπάρχει, παρὰ μόνο στὰ ζῶα. Καὶ ὁ μπάχαλος θὰ ἐπικαλεστεῖ κάτι. Καὶ οἱ καταλήψεις τοῦ ’90 στὸ τέλος γίνονταν ὡς διαμαρτυρία γιὰ τὴν κακῆς ποιότητας τυρόπιτα τοῦ κυλικείου. Ἡ καταγγελία γιὰ τὴ βία τῶν ἄλλων ὡς «μηδενισμό» (τυφλὴ βία) εἶναι συνήθως ἐσφαλμένη, τὸ ἴδιο ἰσχύει κι ὅταν δὲν εἶναι καταγγελία ἀλλὰ περιγραφὴ τῆς πραγματικότητας.

Οἱ καλύτεροι τρομοκράτες στρατολογοῦνται/-αν ἀπὸ τοὺς ποινικούς, ἢ τέλος πάντων σὲ κάτι τέτοιες κατηγορίες, ὅπως καὶ στὰ 16χρονα, πιάνει εὔκολα τὸ κήρυγμα ποὺ συσχετίζει ἀδίστακτη βία κι ἐπίδειξη δύναμης, μὲ ἐπίκληση ὑψηλῶν ἀξιῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ «κανονικὸς» (οἰκογενειάρχης μὲ τὸ βρεφικὸ καρότσι, κ.λπ.) ποὺ πάει νὰ διαδηλώσει «γιὰ ἕναν κόσμο χωρὶς μπάτσους στὰ πάρκα» εἶναι χαμένος -νὰ τὸν καπηλευτοῦν- ἀπὸ πρῶτο χέρι. Εἶναι τὸ κοροϊδάκι τοῦ Σύριζα. Ἀναπόφευκτα. Γι’ αὐτὸ καὶ θὰ σοῦ λέει 100 φορὲς τὴ λέξη «ἄμεση δημοκρατία», «κοινότητα», «δημοψήφισμα», γιατὶ νομίζει ὅτι ὁ Κόσμος ὅλος εἶναι ἡ πλατεία ποὺ βολτάρει καὶ ἡ «ἀνοιχτὴ συνέλευση». Τόση ἀφέλεια. Ὁ μπάχαλος θὰ ἐνσωματώσει τὰ ὑψηλὰ ἰδεώδη τῶν ἀναρχικῶν καὶ τῶν κουφοντινιασμένων. Δὲν καίει μόνος του. Οὔτε ὁ «τραμπικὸς» καίει γιὰ νὰ καίει καὶ «εισβάλλει γιὰ νὰ εἰσβάλλει». Τὸ νὰ ἀποδογυρίσεις τὴν κατηγορία τῆς Καθημερινῆς γιὰ «τυφλὸ μίσος» καὶ νὰ τὴν κάνεις ἔπαινο ἢ διαπίστωση εἶναι ἐξίσου ἐσφαλμένο.

Ὅσο γιὰ τὸν κόσμο ποὺ βαδίζει πρὸς ὅλο καὶ περισσότερη βία, αἴ, καλά! Εἴτε ἐπικρατεῖ μιὰ νέα σέκτα καὶ θρησκεία ποὺ θὰ κόψει μερικὰ κεφάλια καὶ ὅλοι θὰ «σωφρονιστοῦν», εἴτε ὁ κόσμος συναινεῖ σὲ μιᾶς μορφῆς δικτατορία γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὴ βία καὶ τὰ βλήματα ποὺ ἐκτοξεύονται ἀπ’ ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Ἡ «ὅλο καὶ μεγαλύτερη βία» εἶναι μιὰ φωτογραφικὴ στιγμὴ (στιγμές) πρὶν ἀπὸ τὴν ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή. Ὄχι ἡ νέα κανονικότητα. Ἡ κρίση θεσμῶν θὰ τελειώσει μὲ νέους θεσμοὺς ἢ μιὰ δικτατορία (στὴν ὁποία εἰλικρινὰ θὰ συναινέσουν οἱ περισσότεροι) καὶ ὄχι μὲ τὴ βία ὅλων ἐναντίον ὅλων (ἡ ὁποία ὁδηγεῖ σὲ συσπειρώσεις καὶ στὴν ἐπικράτηση ἑνός). Τὸ ὅτι οἱ μειοψηφίες κάνουν ὅλο καὶ περισσότερο θόρυβο σὰν τοὺς τενεκέδες δὲν σημαίνει ὅτι ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς κυριαρχίας τοῦ θορύβου, ἀλλὰ τὸ ἄκρως ἀντίθετο.

Καί, φυσικά, ὅλη ἡ ἀντίδραση στὸν μητσοτακισμό, εἴτε ἔχει προϋπόθεση τὸ «θέλουμε νὰ βολτάρουμε τὰ μωρά μάς χωρὶς μπάτσους» εἴτε τὸ κουφοντίνιασμα, εἶναι ἴδιας ποιότητας μὲ τὸν Μητσοτακισμό: Νὰ ζοῦμε στὴν πασοκικὴ κοσμάρα μας τοῦ ’80 (ἄμπατσοι καὶ κουφοντινιασμένοι) ἢ στὴν νεοφιλελεύθερη κοσμάρα μας τοῦ ’90 (μητσοτάκης). Ὑπάρχει λόγος ποὺ ἔχει μείνει κολλημένη μιὰ κοινωνία: Εἶναι κοινωνία γέρων, καὶ θυμᾶται τὰ παλιά. Δὲν συναινοῦν στὸν ἐμφύλιο ἐπειδὴ εἶναι μισαλλόδοξοι ἀπόγονοι Ταγματασφαλιτῶν καὶ τοῦ «Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ», ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχουν σκυλιὰ γιὰ παιδιά, καὶ δὲν μπορεῖς νὰ σχεδιάζεις τὸ μέλλον μιᾶς χώρας ποὺ ἔχει σκυλόπαιδα: σκέφτεσαι διαρκῶς τὸ παρελθόν, τὸ ἐπαναλαμβάνεις. Κι ἐπειδὴ στὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὴν ὑψηλὴ θεωρία ποὺ φιλοσοφεῖ στὸ ἱστορικὸ κενό (αὐτὸ κάνει κι ὁ μητσοτακισμός, καὶ οἱ ἀριστερομπάχαλοι καὶ λοιπὲς δυνάμεις), οἱ συνθῆκες εἶναι διαφορετικὲς ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ποὺ μποροῦν νὰ αὐτοκαταστρέφονται χωρὶς νὰ ἀπειλοῦνται, δηλαδὴ ὑπάρχει Τουρκία, θὰ ἐπαναληφθεῖ ἡ ἄφιξη τῶν Ὀθωμανῶν ποὺ ἔγινε στὰ 1300. Ἡ αὐτοσυντήρηση τῆς Ἑλλάδας ἀπαιτεῖ πολὺ μεγαλύτερη προσπάθεια ἀπὸ τὴν ἐπιβίωση τῆς Δανίας, καὶ τώρα καὶ παλαιότερα.

Καὶ τέλος πάντων, δὲν βλέπω κάτι τὸ χριστιανικὸ σὲ λύσεις τύπου «ἐξυμνῶ τὴ βία ποὺ ἐκφράζει ὁ (ἀθῶος…) κόσμος ποὺ τσαλαπατιέται» ἢ «θὰ γίνει ἕνας παγκόσμιος καὶ θὰ σωθοῦν οἱ ἐκλεκτοί» (ἀκόμη κι ἂν σωστὰ προβλέπεται ὅτι θὰ γίνει). Πέρα ἀπὸ τὸν Ἱερώνυμο καὶ τὴν κυρία Λουκᾶ θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει κάτι ἄλλο.

This entry was posted in Ελλάδα. Bookmark the permalink.

3 Responses to βία τοῦ καναπέ

  1. Παράθεμα: O Ινδιάνος είναι Ελληνοιρακινός – manolisgvardis

  2. Ο/Η ak19701970@gmail.com λέει:

    Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ «κανονικὸς» (οἰκογενειάρχης μὲ τὸ βρεφικὸ καρότσι, κ.λπ.) ποὺ πάει νὰ διαδηλώσει «γιὰ ἕναν κόσμο χωρὶς μπάτσους στὰ πάρκα»…. Ειλικρινά τώρα, πιστεύεις ότι στις πορείες και στα επεισόδια, ο τύπος ανθρώπου που περιγράφεις συμμετέχει σε ποσοστό άνω του 1%ο ;

    «Τὸ ὅτι οἱ μειοψηφίες κάνουν ὅλο καὶ περισσότερο θόρυβο σὰν τοὺς τενεκέδες δὲν σημαίνει ὅτι ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς κυριαρχίας τοῦ θορύβου, ἀλλὰ τὸ ἄκρως ἀντίθετο.»
    Έχεις πολύ δίκιο. Τηρουμένων των αναλογιών, όλοι ξέρουμε ποιος αναδείχθηκε στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης όταν αυτή αλύπητα χτυπήθηκε από τις ανεδαφικές απαιτήσεις-διεκδικησεις του κομμουνιστικού κόμματος της Γερμανίας.
    Είναι λες και η ευρωπαϊκή χαβιαροαριστερα τραβάει επίτηδες το σχοινί όλο και πιο παλαβά για να εκμαιεύσει την ακροδεξιά εμφάνιση και μεγέθυνση.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s