ψευτοπροφητεῖες

Μὲ ἀφορμὴ αὐτό

Οἱ ἀπόψεις τοῦ τύπου «ἡ τουρκικὴ κατάκτηση (θὰ) εἶναι θεϊκὴ τιμωρία γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας» εἶναι αὐτοεκπληρούμενες προφητεῖες κι ὄχι ἑρμηνεῖες. Δὲν εἶναι σὰν τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ποὺ ἑρμήνευε ἕνα γε-γονός, κάτι ὑπαρκτό, ποὺ ἔχει γίνει. Εἶναι πρόσκληση γιὰ παράλυση κι ἐπιπλέον ἀπονεύρωση, ἡ ὁποία, φυσικά, ἐνδεχομένως νὰ φέρει καὶ τουρκικὴ κατάκτηση. Καὶ τότε θὰ λέγεται «Εἴδατε; βγῆκε ἀληθινό». Τὸ τί θὰ γίνει στὸ μέλλον, δὲν τὸ γνωρίζουμε. Δὲν γνωρίζουμε ἂν γιὰ χάρη τῶν «Δίκαιων» θὰ ἀντιστραφεῖ ἡ κατάσταση. Γιατὶ ἅμα ἀρχίσεις νὰ βλέπεις ἐδῶ κι ἐκεῖ θεϊκὲς τιμωρίες, στὸ τέλος χάνεις τὸ λογαριασμό. Λίγο Ἰώβ, νὰ διαβάσεις, σὲ προσγειώνει ἀπὸ τὸν ἠθικιστικὸ νομικισμό σου, ποὺ βλέπει σὲ ὅλα τὴν «θεϊκὴ τιμωρία», ὅπως οἱ φίλοι τοῦ Ἰώβ (ἅμα ἔχεις τέτοιους φίλους…). Ἐδῶ, θὰ ἀρχίσουμε νὰ ψάχνουμε γιὰ τὸ δάκτυλο τοῦ Θεοῦ πίσω ἀπὸ τοὺς κάθε Ἀζέρους. Σφάζονται οἱ Κοῦρδοι γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία», ἀπαγάγονται κοπέλες στὸ Ἀφρὶν γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία». Βιάζεται ἡ κοπέλα στὴ Ρόδο γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία». Σκοτώνει ὁ Χίτλερ; «Θεία τιμωρία». Σκοτώνουν στὸ Βιετνάμ, στὸ Ἰρὰκ οἱ Ἀμερικάνοι γιατὶ «θεία τιμωρία». Ὅ,τι κακὸ γίνεται, εἶναι θεϊκὴ τιμωρία. Τὸ ξεχειλώσαμε θεολογικά, γιατὶ «ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει θὰ γίνει». Αὐτὰ βέβαια, ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς προσπαθοῦσε νὰ τὰ ἀνατρέψει στὸ διάλογό του μὲ τοὺς Μωαμεθανούς (ποὺ σὲ λίγο θὰ μᾶς τιμωρήσουν θεϊκά). Λίγο ἀκόμα νὰ πᾶς τὸ ἐπιχείρημα, καὶ θὰ φτάσουμε στὸ Κάρμα: Μὴν βοηθᾶς κάποιον ποὺ ὑποφέρει, γιατὶ ἀποπληρώνει τὸ κακὸ κάρμα τῆς προηγούμενης ζωῆς του στὴν τωρινή, καὶ ἂν τὸν βοηθήσεις στὴν τωρινὴ θὰ τὸν καταδικάσεις σὲ μία ἀκόμη μετενσάρκωση.

Ἐν τῷ μεταξύ, τοῦ λέει «Δεῖρε, δεῖρε με«. Ἅμα μπλέξεις μὲ Ἀριστεροὺς ποὺ μιμοῦνται (ἀνταγωνιστικά-σατανιζέ, φυσικά) τὸ χριστιανικὸ μαρτύριο (κατὰ τὰ ἄλλα στὴν Ἀθήνα καῖνε εἰκόνες), αὐτὰ παθαίνεις, καὶ πρέπει ν’ ἀποδείξεις ὅτι δὲν εἶσαι κι ἐλέφαντας. Τὸ μόνο ποὺ ἀποδεικνύεις εἶναι ὅτι εἶσαι Ἀριστεροχριστιανός, γιὰ νὰ μὴ σὲ ποῦν δεξιὸ ἢ φασίστα ἢ μὴ «κοινωνικὸ Χριστιανό», καὶ κλαῖς ὅλη μέρα. Οἱ Πατέρες ἐπαινοῦσαν τὴν ὀχλοκρατία, δηλαδή.

Νὰ κατακτήσει τὴν Ἑλλάδα ὁ Τοῦρκος ὡς θεία τιμωρία γιὰ χάρη της; Δὲ σφάξαμε….

Ὅπως ἔλεγε ὁ Κονδύλης, ἡ ἀξίωση τῆς πρωτοτυπίας ὀφείλεται στὴν ἄγνοια τῆς βιβλιογραφίας, τὸ ἴδιο θὰ ἔπρεπε νὰ ποῦμε ἀποδίδοντας σὲ θεϊκὴ τιμωρία τὶς ἱστορικὲς ἐπιτυχίες τοῦ κάθε βαρβάρου πρὸς κάθε κατεύθυνση. Λὲς καὶ δὲν εἶναι γεμάτη ἀηδιαστικὴ βία (κατὰ γυναικῶν κ.ο.κ. κι ὅποιος τὴν ἀγνοεῖ ἂς τὴ μάθει), ἡ τουρκικὴ ἱστορία-ποινικὸ μητρῶο. Δὲν εἴμαστε ὅλοι θύματα τῶν ἐξιδανικευτικῶν τουρκικῶν τηλεοπτικῶν σειρῶν. Εἴχαμε τὶς δικές μας γιαγιάδες καὶ παπποῦδες γιὰ νὰ διδαχτοῦμε προνεοτερικὸ ἦθος καὶ ἰδεώδη, δὲν χρειαστήκαμε κανέναν ἄλλον -καὶ οἱ δικοί μας παπποῦδες δὲν ξεκοίλιαζαν ἄμαχους, ὡς δαιμονόπληκτοι ποὺ δὲν πατᾶν τὸ γκαζὸν στὰ πάρκα τῆς Κωνσταντινούπολης. Τέτοια ἄποψη συνιστᾶ ὄχι μιὰ διαπίστωση ἀλλὰ ἔνδειξη τῆς παρακμῆς μας, σὲ ἄλλο ἐπίπεδο.

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s