σεξουαλικὸς ὁδηγὸς 1962

Τὰ σχόλια στὴ φωτογραφία θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι ἀπὸ ἀρθρογράφους τοῦ ΚΛΙΚ στὶς ἀρχὲς τοῦ 1990, οἱ ὁποῖοι ξεβλαχεύουν τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ μὲ διαρκεῖς ἐπικλήσεις στὴν Ἐλευθερία, στὴ «ζωὴ ποὺ μᾶς ἀξίζει» καὶ στὸ «τί χάσαμε», καὶ «κύττα τί κάνουν οἱ ἄλλοι». Ὁ «ὁδηγὸς» βέβαια εἶναι ἀγγλικός, πράγμα ποὺ μᾶς γλιτώνει ἀπὸ πολλὰ MB σπαταλημένα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Καί, ἄχ, τί πέρασαν οἱ θεῖες μας (οἱ ἀγγλίδες;).

Στὴν πραγματικότητα, τὸ κείμενο προειδοποιεῖ γιὰ τοὺς πραγματικοὺς κινδύνους ἐκ μέρους κάποιων ἀντρῶν. Τὰ σχόλια ἀντὶ νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ γεγονὸς αὐτό, ρωτᾶν ἀποπροσανατολιστικὰ «γιατί δὲν ἔχει τέτοιους ὁδηγοὺς γιὰ ἀγόρια», λὲς καὶ κινδυνεύει τὸ ἀγόρι νὰ βιαστεῖ. Κάτι εὐχολόγια τῶν σχολίων γιὰ ἀμοιβαῖο σεβασμὸ καὶ ἀγάπη καὶ λουλούδια, δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς μποροῦν νὰ καταρρίψουν τὴν ἀντικειμενικὴ παρατήρηση ὅτι οἱ περισσότεροι ἄντρες κατὰ νοῦ δὲν ἔχουν τὴν αἰώνια ἀγάπη καὶ τὰ λουλούδια. Κάπου κάπου ξεπροβάλλουν σχόλια ποὺ θυμίζουν τὸ «μυτού», καὶ λένε εἰρωνικὰ τὸ χιλιοειπωμένο «ἡ κοπέλα ἤθελε νὰ βιαστεῖ ἐπειδὴ φοροῦσε προκλητικὰ ροῦχα». Μετά, θὰ διαβάσεις γιὰ τὰ δακρύβρεχτα μελὼ τοῦ 1950, τὸν πεντηντάρη γέρο ποὺ παντρευόταν τὴν 16χρονη, καὶ διαπιστώσεις γιὰ «ἐμᾶς ποὺ κατακρίνουμε τοὺς Ἄλλους λαούς, γιὰ πράγματα ποὺ κάνουν τώρα καὶ τὰ ὁποῖα κάναμε κι ἐμεῖς λίγο πρίν» (Ἄραγε, νὰ μὴν τοὺς κατακρίνουμε, γιατὶ εἶναι ρατσισμός; Νὰ περιμένουμε ἄλλα 100 χρόνια, ἂν καὶ ὅταν «ὡριμάσουν» κι αὐτοί;) Οἱ σχολιαστές, προκειμένου νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὁ γέρος τοῦ 1950 δὲν ἀγαποῦσε τὴν 16χρονη (δηλαδὴ τὸ προφανές), ἀναρωτιῶνται πῶς ὁ «ὁδηγὸς» εἶναι σίγουρος ὅτι ὅταν σήμερα ἕνα ἀγόρι λέει ὅτι «τὴν ἀγαπᾶ» ἐννοεῖ κάτι ἄλλο. Ἂν ὅμως οἱ φεμινίστριες ἀποδέχονταν ὅτι τὸ σημερινὸ «ἀγόρι» καὶ ὁ «γέρος» τοῦ ’50 θέλουν ἀκριβῶς τὸ ἴδιο πράγμα (σὲξ κατὰ πρῶτον), θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχτοῦν ὅτι ὑφίσταται σταθερή, διαχρονικὴ ἀνδρικὴ φύση, ἡ ὁποία καθιστᾶ ἄχρηστο τὸν πολιτικὸ ριζοσπαστισμὸ γιὰ ἐφικτὴ σεξουαλικὴ ἐπιμόρφωση τοῦ ἄντρα. Ἄρα, ἀντιδιαστέλλεται ὁ κακὸς γέρος μὲ τὸν εἰλικρινὴ νέο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀχρηστία ὁ ἀριστεροφεμινισμός. Καὶ μετά, διαβάζεις τὰ τετριμμένα περὶ τοῦ νεαροῦ ἄντρα ποὺ θεωρεῖται ἀπὸ τὴν κοινωνία «ἀλλιῶς» (μὲ δικαίωμα σεξουαλικῆς παρενόχλησης), ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀλλιῶς. Τὸ ἀγόρι εἶναι «ἀλλιῶς» ὄχι γιατὶ ἔχει τὸ δικαίωμα παρενόχλησης, ἀλλὰ γιατὶ κινδυνεύει λιγότερο ἀπὸ ἕνα κορίτσι, νὰ «παρενοχληθεῖ ἀπὸ γυναῖκες χωρὶς νὰ τὸ θέλει». Ὄχι στὴν γονικὴ ἄδεια διάπραξης ἐγκλημάτων ἀλλὰ στὸν κίνδυνο διαφέρει.

Τὸ ΚΛΙΚ ἔχει ριζώσει τόσο καὶ ἔχει βγάλει τόσα πολλὰ κλαδιὰ καὶ φροῦτα στὸ μυαλό μας, ὥστε οἱ φεμινίστριες καὶ οἱ ἀριστεροφιλελεύθεροι πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ πιθανότητα τὸ καυτὸ σορτσάκι νὰ μὴν ἔχει κανένα (μηδενικό) σεξουαλικὸ συνεπαγόμενο ἐπὶ τοῦ πρακτέου στὸν ἀντρικὸ περίγυρο: Δηλαδή, ὅτι ἀποκλείεται παντελῶς ἔστω κι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑκατοντάδες ἐπιθυμοῦντες ἐκείνη ποὺ τὸ φορᾶ νὰ ἔχει σκέψεις γιὰ κακὴ πραγμάτωση τῆς ἐπιθυμίας του, καὶ νὰ τὶς ἐπιχειρήσει. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι νὰ ἀλλάξεις τὸν κόσμο, ὅπως οἱ ριζοσπάστες πιστεύουν, ἀλλὰ νὰ παίξεις μὲ τοὺς κανόνες του καὶ νὰ γλιτώσεις, ἐσὺ κι οἱ ὅμοιοί σου. Μιὰ γυναίκα μόνη κλεισμένη σὲ ἕνα κλειδωμένο δωμάτιο μὲ ἕναν ἄντρα ποτὲ δὲν ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ βεβαιωθεῖ, προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι σχιζοφρενὴς δολοφόνος ὁ ἐρωτικὸς σύντροφός της καί, μέχρι νεωτέρας, εἶναι σωματικὰ πιὸ ἀδύναμη ἀπὸ αὐτόν, καὶ ἀβοήθητη. Ὅσοι νόμοι καὶ νουθεσίες κι ἂν νομοθετηθοῦν, ἐξαερώνονται ἄμεσα μέσα στὸ κλειδωμένο αὐτὸ δωμάτιο. Αὐτό, σὲ βαθμὸ βεβαιότητας, 100% σιγουριᾶς, σημαίνει γυναικεῖο καλογερισμὸ γιὰ τὴν ἐπίτευξή της, ὅμως ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν 100% ὀρθολογικὴ σιγουριὰ θέλουν νὰ πραγματώσουν στὴν ἀνθρωπότητα, ὅπου τὸ τυχαῖο καὶ τὸ παράλογο εἶναι συχνά.

Πάντως, τὰ πράγματα θὰ ἀλλάξουν χωρὶς νὰ κουνήσει τὸ δακτυλάκι του κανεὶς παπὰς καὶ Χριστιανός. Ἔτσι, στὴν Ὑπο-Μπανανία ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, ὁ μαζικὸς ἐρχομὸς δεκάδων καὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων «μεταναστῶν» ποὺ δὲν δείχνουν (σὰν τὸν Ἀφγανὸ τῆς Μυρτῶς) μεγάλο ἐνδιαφέρον νὰ ἐνημερωθοῦν γιὰ «τὸν ἀμοιβαῖο σεβασμὸ μεταξὺ τῶν δύο φύλων», θὰ ξαναφέρει τὰ πράγματα (ἐὰν καὶ γιὰ ὅσο διάστημα θὰ ὑπάρχουν ἀκόμη Ἑλληνίδες) στὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας, ὅπου οἱ (χριστιανές-Ἑλληνίδες) γυναῖκες μαντρώνονταν προκειμένου νὰ μὴν τὶς ἁρπάξει καὶ βιάσει ὁ τοπικὸς πασὰς καὶ γενίτσαρος. Ὁποιαδήποτε ἄποψη κι ἂν ἔχει κάποιος γιὰ τὴν ἐξέλιξη αὐτήν, θὰ εἶναι μόνο εἰρωνεία τῆς Ἱστορίας ἡ διαπίστωση ὅτι τὸ αἴτιο μιᾶς τέτοιας ἐξέλιξης θὰ εἶναι ὁ φιλομεταναστευτισμὸς πολλῶν ἀριστερῶν καὶ φεμινιστῶν. Αὐτὲς/οὶ κατασκευάζουν τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔρχεται διώκόμενος ἀπὸ «βάρβαρους πολιτισμοὺς καὶ καθεστῶτα» στὴ Δύση, ἀλλὰ ἐσκεμμένα ξεχνᾶνε ὅτι κάποιες ἀντιλήψεις (π.χ. γιὰ τὴ χρήση τῆς γυναίκας χωρὶς τὴ θέλησή της) εἶναι κοινὲς μεταξὺ τῶν προσφύγων, πραγματικῶν καὶ μή (ἡ ἰδιότητα τοῦ θύματος ἀφορᾶ ἄλλα πράγματα καὶ καταστάσεις, δηλαδή), καὶ εἰσάγονται καὶ ριζώνουν ταχύτατα στὴ χώρα μας. Μέχρι τότε οἱ ἀριστεροφιλελεύθερες φεμινίστριες θὰ μποροῦν ὡς ἀνώτεροι ἐλευθερόφρονες Ἄνθρωποι νὰ φρίττουν μὲ τὶς 19χρονες Μουσουλμάνες ποὺ εἶχαν τρία παιδιά, ὡστόσο ἡ γέννηση τόσων ἀλλοπολιτισμικῶν παιδιῶν, καὶ ἀγοριῶν, ἀπὸ τὶς γυναῖκες αὐτὲς θὰ βάλει τὴν ταφόπλακα στὶς ἐπιμορφωτικὲς προσπάθειες ἐξανθρωπισμοῦ τῶν ἀνδρῶν ἀπὸ τὶς δυτικὲς φεμινίστριες. Κανονικά, θὰ περίττευε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ καθόλου δὲν ἐπιθυμοῦν μιὰ τέτοια ἐξέλιξη, κι ὅτι μεταξὺ δύο κακῶν (φεμινισμοῦ, καὶ σεξουαλικότητας στὸ Ἰσλὰμ ἢ σὲ ἄλλους πολιτισμούς) κανένα δὲν τοὺς φαίνεται λιγότερο χειρότερο. Ὅμως, ποιοὶ εἶναι οἱ Χριστιανοί -ποὺ κλειδώνουν μόνοι τους τὶς ἐκκλησίες τους- ποὺ θὰ ἀλλάξουν τὴν ἐξέλιξη τῆς Ἱστορίας;

This entry was posted in σεξουαλικότητα, γυναίκες. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s