Χριστιανικὸς ἐπιστημονισμὸς καὶ ἡ «ἐξέλιξη» τοῦ «ἀπολογητισμοῦ».

Διαβάζω στὴν oodegr ἄρθρο τοῦ «Ν.Μ.» ὑπὲρ τοῦ ἐμβολιασμοῦ («Απαντήσεις σε ερωτήματα για τα εμβόλια Αναίρεση αντιεμβολιαστικών ισχυρισμών Σεβασμός στην υγεία τού κοινωνικού συνόλου»). Δὲν διευκρινίζεται βέβαια ἐὰν ἡ ὁμάδα αὐτὴ συμφωνεῖ μὲ τὸ ἄρθρο ἢ ἂν αὐτὸ ἐκφράζει ἁπλῶς προσωπικὴ ἄποψη. Τὸ ἄρθρο εἶναι πραγματικὰ περίεργο, μόνο καὶ μόνο γιατὶ φτιάχνει ἕναν διάλογο μεταξὺ ὁπαδοῦ τοῦ ἐμβολίου καὶ ἀφελῶν ἀντιεμβολιαστῶν κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τοῦ πρώτου. Οἱ δεύτεροι παρουσιάζονται στὸ ἄρθρο τόσο ἀγαθοὶ ὅσο θὰ χρειαζόταν νὰ εἶναι ὥστε νὰ ἀποδειχθοῦν οἱ ἀπόψεις τῆς παραπάνω ἱστοσελίδας. Γιὰ παράδειγμα, ἀπὸ τὶς «ἐρωταποκρίσεις» ἀπουσιάζει κραυγαλέα κάποια ἐρώτηση (τοῦ «ἀρνητῆ») ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντηση (τοῦ «σωστοῦ Χριστιανοῦ» -δικοί μου οἱ χαρακτηρισμοί) σχετικὰ μὲ τὴν ὑποτιθέμενη ἢ μὴ χρήση στὰ ἐμβόλια κυττάρων ἀπὸ ἔμβρυα* τὰ ὁποῖα θανατώθηκαν σὲ ἐκτρώσεις. Οὔτε φυσικὰ ὁ «ἀρνητὴς» θὰ ἀγνοοῦσε τέτοιο θέμα (ἔχει γίνει ντόρος, ἄλλωστε) γιατὶ τὸ ἀνέδειξε ὁ Μητροπολίτης Κυθύρων. Ἐνδεικτικά, δυὸ-τρία παραδείγματα ἀπὸ τὶς ἐρωταποκρίσεις, γιὰ νὰ δοῦμε τὴν «ποιότητά» τους.

Στὴν πρώτη «ἐρώτηση» τοῦ ἀντιεμβολιαστῆ, αὐτὸς ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἔχει ἀποβάλλει κάθε ἠθική, εἰδικὰ οἱ ἑταιρεῖες παρασκευῆς ἐμβολίων, ἀκόμη κι ἂν οἱ ἐπιστήμονες ἔχουν καλὲς προθέσεις. Ἡ «χριστιανικὴ» ἀπάντηση εἶναι ὅτι ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶναι οὔτε ἠθικὴ οὔτε οὐδέτερη, ἀλλὰ θεόδοτη, καὶ ἁπλῶς οἱ ἄνθρωποι μποροῦν νὰ τὴ χρησιμοποιήσουν  εἴτε ἠθικὰ εἴτε ἀνήθικα. Μιὰ τέτοια προνεοτερικὴ ἄποψη περὶ μίας-μοναδικῆς Ἐπιστήμης «ἀγνοεῖ» (ἀφοῦ στὴν προνεοτερικὴ ἐποχή, ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶχε προοδεύσει πολύ) ὅλη τὴν ἐπιστημολογικὴ συζήτηση δεκαετιῶν ἢ καὶ αἰώνων γιὰ τὴν ὑποκειμενικότητα τῆς ἐπιστήμης. Στὸν καιρὸ τῶν Πατέρων τοῦ 4ου αἰ. δὲν ὑπῆρχε πυρηνικὴ βόμβα ὥστε νὰ ποῦνε ὅτι «Ἡ πυρηνικὴ βόμβα δὲν εἶναι οὔτε ἠθικὴ οὔτε ἀνήθικη, ἀλλὰ θεόδοτη καὶ οὐδέτερη, καὶ ἀνάλογα μὲ τὴ χρήση της θὰ τὴν ποῦμε καλὴ ἢ κακή», κι ὅτι «Τὸ Τσερνομπὶλ δὲν εἶναι οὔτε κακὸ οὔτε καλό, εἶναι οὐδέτερο, καὶ πρῶτα θὰ δοῦμε ἂν ἐκραγεῖ ὁ ἀντιδραστήρας». Ξέρουμε ὅτι ἡ πυρηνικὴ ἐνέργεια ἀναπόφευκτα κάποτε θὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ κακό (δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ ὅπλα τὰ ὁποῖα δὲν χρησιμοποιήθηκαν), πέρα ἀπὸ τὴν περιβαλλοντικὴ ζημιὰ ποὺ προκαλεῖ καὶ ἤδη ἔχει προκαλέσει. Δὲν θέλει πολὺ μυαλὸ νὰ μαντέψουμε ποῦ θὰ καταλήξει ἡ κλωνοποίηση, ποῦ ἀποσκοπεῖ. Θὰ καταλήξει στὴν προσπάθεια κάποιων πλουσίων νὰ γίνουν «ἀθάνατοι» σκοτώνοντας τοὺς κλώνους τους καὶ ἀντικαθιστώντας τὰ «φθαρμένα» ὄργανα τῶν πλουσίων μὲ ἐκεῖνα τῶν κλώνων. Δὲν εἶναι «μαχαίρι κουζίνας» ἡ κλωνοποίηση οὔτε τὰ παιχνίδια μὲ τὸ DNA. Ξέρουμε ἢ ἀρχίζουμε νὰ βλέπουμε ὅτι ὅρια τῆς ἐπιστήμης δὲν ὑπάρχουν (κατὰ τὴν ἴδια, δηλαδὴ τοῦς ἐκπροσώπους της), καὶ ὅτι τὸ μόνο ποὺ ὑπάρχει εἶναι ἡ ἀπόπειρα διασάλευσης ἀκόμη καὶ τῆς στοιχειώδους ζωῆς καὶ (ἐξελιγμένης ἢ μή) τάξης (DNA κ.λπ.), πράγμα ποὺ μόνο μαθητευόμενοι μάγοι θὰ ἔκαναν, μὲ τὴ βοήθεια ἀδίστακτων χρηματοδοτῶν ποὺ δὲν λογοδοτοῦν σὲ κανέναν. Τέτοιο πράγμα δὲν χαρακτηρίζεται «οὔτε καλὸ οὔτε κακό», ἀλλὰ εἶναι κακό, κι αὐτὸ (ὅτι εἶναι κακό) ἰσχύει γιατὶ μὲ τὴν φαντασία τῶν «ἀπολογητῶν» οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴν ὑποκειμενικότητα τῆς Ἐπιστήμης καὶ τὴν ἐπαινοῦν δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ προφανὴς κι ἀναπόφευκτη ταξικὴ διαστρωμάτωση τῆς κοινωνίας οὔτε τὸ συμφέρον τῶν ἰσχυρῶν νὰ κάνουν τὸ α καὶ τὸ β, οὔτε ἡ ἀναπόφευκτη προσαρμογὴ τῆς κοινωνίας στὶς ἐπιθυμίες τῶν λίγων ἰσχυρῶν καὶ κρατούντων (ὅπως γίνεται μὲ κάθε ἄλλο ζήτημα ἐκτὸς ἐπιστήμης π.χ. μετανάστευση, ἀτεκνία καὶ σεξουαλικὲς μειονότητες). Αὐτὰ ὅμως εἶναι ὑπαρκτὰ καὶ ἀξερίζωτα. Διαφαίνεται στὸ ἄρθρο μόνο μιὰ πλατωνικὴ-καντιανὴ Ἐπιστήμη, στὸ μαθηματικὸ κενό, καὶ πράγματι τέτοια Ἐπιστήμη εἶναι «οὐδέτερη» καὶ «οὔτε καλὴ οὔτε κακή». Ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι μόνο ἐκτὸς πραγματικότητας. Τέτοια «χριστιανικὴ» ἀπάντηση ὅπως τοῦ ἄρθρου εἶναι σιγοντάρισμα ὅλου τοῦ ἄθεου ἐπιστημονισμοῦ, ποὺ αὐτοδοξάζεται. Ἠθελημένα ἢ ἄθελα, εἶναι πρακτικὰ ἀδιάφορο.

Στὴν τρίτη ἐρώτηση καὶ ἀπάντηση, ἔχουμε μπροστά μας τὸν ὠφελιμισμὸ μὲ χριστιανικὸ φερετζέ. Ὁ ἐπιφυλακτικὸς ἢ ἀρνητικὸς πρὸς τὸ ἐμβόλιο λέει ὅτι θὰ πρέπει νὰ βεβαιωθοῦμε πρῶτα ὅτι τὰ συστατικὰ τοῦ ἐμβολίου δὲν θὰ προκαλέσουν βλάβη στὸν ἄνθρωπο. Καὶ ἡ ἀπάντηση εἶναι ὅτι οἱ ὠφελημένοι εἶναι πολλαπλάσιοι ὅσων ὑφίστανται κάποιες παρενέργειες (καί, προσθέτω, κάποιοι πεθαίνουν -ἀλλὰ αὐτὸ ξέχασε νὰ τὸ πεῖ ὁ ὁπαδὸς τοῦ ἐμβολιασμοῦ). Ἐγὼ προσωπικὰ δὲν ἔχω πρόβλημα μὲ τοὺς ὠφελιμιστὲς κάθε περίπτωσης, τὸ πρόβλημά μου εἶναι ὅτι στατιστικῶς πεθαίνουν κι ἄλλοι, οἱ μὴ ὠφελιμιστές. Ἐκτὸς κι ἂν μερικοὶ θέλουν νὰ πεθάνουν γιὰ χάρη τῆς ἐξέλιξης τῆς ἐπιστήμης. Ἄλλωστε ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀντι-ωφελιμιστικός. Δὲν κυττᾶ τὰ 99 πρόβατα ποὺ εἶναι σωσμένα, ἀλλὰ τὸ 1 ποὺ ἔχει χαθεῖ καὶ κινδυνεύει. Καὶ γιὰ χάρη του ἀδιαφορεῖ προσωρινὰ γιὰ τὰ 99. Γιὰ νὰ διαπιστώσουμε τὶς παρενέργειες στὰ ὑπόλοιπα ἐμβόλια περιμένουμε κάποια χρόνια. Αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ μόνος ὀρθολογισμός (ἀσφάλεια ἔπειτα ἀπὸ παρατήρηση) κατακρίνεται ὡς ἔλλειψη ἀγάπης καὶ ἀνορθολογισμός.

Στὴν 4η ἀπάντηση, ὁ ὑπὲρ τοῦ ἐμβολίου Χριστιανὸς λέει ὅτι πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐμβόλιο ἀπὸ χριστιανικὴ ἀγάπη γιὰ νὰ μὴ μεταδώσουμε τὴν ἀρρώστια σὲ ἄλλους. Εἶναι πραγματικὰ ἀστεῖο νὰ διαβάζεις τέτοιους ἰσχυρισμούς, πὼς κάνοντας τὸ ἐμβόλιο δὲν θὰ μεταδίδουμε πλέον τὸν κορωνοϊὸ στοὺς συνανθρώπους μας. Ὅλοι ἔχουν παραδεχτεῖ ὅτι μὲ τὸν ἐμβολιασμὸ δὲν γλιτώνουμε τοὺς συνανθρώπους μας ἀπὸ τὸ νὰ κολλήσουν ἀπὸ ἐμᾶς, ἀλλὰ ἁπλῶς (ἀποκλειστικά) γλιτώνουμε οἱ ἴδιοι ἀπὸ τὸ νὰ ἀρρωστήσουμε βαριὰ καὶ νὰ πεθάνουμε. Οἱ ἐμβολιασμένοι θὰ πρέπει νὰ συνεχίσουν νὰ φοροῦν μάσκα, καὶ νὰ τηροῦν ἀποστάσεις, γιὰ νὰ ἀποτρέψουν τὴ μετάδοση τοῦ κορωνοϊοῦ ἀπὸ τοὺς ἴδιους στοὺς συνανθρώπους τους. Ἡ ἄποψη τοῦ ἄρθρου ὅτι «τὰ ἐμβόλια ἀποτελοῦν φραγμὸ στὴ διάδοση τῆς ἀσθένειας» δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν ἰατρικὴ γνώμη τοῦ παραπάνω δεσμοῦ. Σύμφωνα μάλιστα μὲ τὸν παραπάνω δεσμό, «Παραμένει μία πιθανότητα να μολυνθούν οι εμβολιασθέντες χωρίς όμως να εκδηλώσουν συμπτώματα». Βλέπουμε πῶς κατανοεῖ τὸ ἄρθρο τὴν ἔννοια τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης, καὶ πῶς τὴν χρησιμοποιεῖ. Μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι κακὸ νὰ προστατεύεις τὸν ἑαυτό σου, ἀλλὰ ποιὸς ὁ λόγος νὰ πεῖς ὅτι προστατεύεις τοὺς ἄλλους ἐνῶ δὲν τοὺς προστατεύεις (οὔτε τοὺς βλάπτεις, φυσικά);

Ἀφοῦ σπαταλᾶ ἐνέργεια γιὰ φλέγοντα ἀφελὴ ζητήματα ὅπως τὸ ἂν ἦρθε ὁ Ἀντίχριστος καὶ ἂν εἶναι τὸ ἐμβόλιο ἕνα χάραγμα (τὰ λένε, λέει τὸ ἄρθρο, οἱ «ἀντιεμβολιαστές», ὡστόσο τὰ σοβαρὰ ζητήματα τὰ ἀποσιωπᾶ τὸ ἄρθρο, ὅπως εἴδαμε), καταλήγει στὴν Ἱερὰ Σύνοδο «τῆς Ἐκκλησίας» (ὡς ἔσχατο ἐπιχείρημα) ποὺ μᾶς λέει νὰ μὴν περιφρονοῦμε τὸ δῶρο τῆς ζωῆς. Βέβαια, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος δὲν ἔχει συνεδριάσει γιὰ τὸν κορωνοϊό, καὶ συνεδριάζει διαρκῶς ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, ἀλλὰ ὁ ἀρθρογράφος κάνει λόγο γιὰ τὴν Ι.Σ., γιὰ νὰ προσδώσει κύρος στὸ ἐπιχείρημά του. Φαντάζομαι ὅτι κι ὅταν ἔρθει ὁ Ἀντίχριστος, τότε καὶ ὁ μελλοντικὸς ἀπολογητὴς θὰ περιμένει τὴν τοποθέτηση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου.

Γιὰ νὰ καταλάβει κάποιος τὴν ἀνεξήγητη αὐτὴ βιασύνη μὲ τὸν ἐμβολιασμό, πρέπει νὰ ἔχει ὑπόψη ὅτι μιλᾶμε γιὰ ἀνθρωπους (τῆς ἴδιας ὁμάδας –χωρὶς ἡ ἴδια νὰ υἱοθετεῖ ἀπαραίτητα τὶς παρακάτω ἀπόψεις τους) ποὺ ὑποστήριξαν (ἴσως ἐπειδὴ τὸ ἀρχικὸ πνευματικό τους κλίμα ἦταν προτεσταντικὸ ἢ ἐξωχριστιανικό, προτοῦ γίνουν Χριστιανοί) τὴν λεγόμενη ἐξελικτικὴ δημιουργία, γιατὶ οἱ Μὴ Ὀρθόδοξοι (ποὺ θέτουν στοὺς παραπάνω ἀνθρώπους τέτοια ζητήματα) διαχρονικὰ ἔχουν ἄγχος κι ἐνδιαφέρον νὰ πληροφορηθοῦν ἀπὸ τὴν Βίβλο σχετικὰ μὲ θέματα παντελῶς ἄσχετα μὲ τὴ σωτηρία τους, δηλαδὴ νὰ μάθουν γιὰ τὸ κατὰ πόσο ἡ Βίβλος ὑποστηρίζει ἢ ἀπορρίπτει τὴν Ἐξέλιξη ἢ ἁπλὰ κατὰ πόσο ἡ Βίβλος εἶναι συμβατὴ μὲ τὴν Ἐξέλιξη. Πέρα ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ «ἐξελικτικὴ δημιουργία» ὅσα προβλήματα ἐπιλύει ἄλλα τόσα, κι ἄλλα ἀκόμη, δημιουργεῖ (π.χ. μόνο ὁ Ἀδὰμ εἶναι προϊὸν ἐξέλιξης ἀπὸ τὸν πιθηκάνθρωπο, ἀλλὰ ἡ Εὔα θαυματουργικὰ «κλωνοποιεῖται» ἀκαριαῖα ἀπὸ τὸν Ἀδάμ (γιατί;;;), σὲ ἡλικία τεκνογονίας μάλιστα [!], ἄρα δὲν εἶναι προϊὸν βιολογικῆς ἐξέλιξης ἑκατομμυρίων ἐτῶν ἀφοῦ δὲν τὴν διαλέγει ὁ Θεὸς μεταξὺ τῶν «προαδαμιαίων γυναικῶν» ὅπως διάλεξε τὸν Ἀδάμ, κι ἀναγκάζεται νὰ κάνει θαῦμα τρόπον τινὰ «κλωνοποίησης» ἀντὶ ὁ Ἀδὰμ νὰ πάρει μιὰ καλή, ἕτοιμη προαδαμιαία Εὔα [ὤχ, τὸ ξέχασα, ἡ Γένεσις λέει ὅτι ἦταν μόνος ὁ Ἀδάμ…] –κι ἔτσι δημιουργεῖται μιὰ ψευτοεξελικτική, τάχα ἐπιστημονικὴ μεσοβέζικη «χριστιανικὴ» θεωρία ποὺ θὰ ἤθελε νὰ εἶναι συμβατὴ μὲ τὴν Ἐξέλιξη κι ἀρεστὴ στοὺς ἐκπροσώπους της, ἀλλὰ τελικὰ δὲν εἶναι ἀρεστὴ σὲ κανέναν), καὶ καλύτερα θὰ ἦταν νὰ περιμένουμε —ὥστε τελικὰ ὁδηγεῖ στὸν περιορισμὸ τοῦ θαύματος καὶ τοῦ μὴ ἐπιστημονικὰ  κατανοητοῦ, γιὰ νὰ μὴ μᾶς κοροϊδεύουν οἱ ἄθεοι ὅτι συνεχῶς βλέπουμε παντοῦ θαύματα, καὶ κλαῖμε ἀπαρηγόρητοι. Τὸ κύριο πρόβλημα ὅμως (τὸ ὁποῖο διαφαίνεται καὶ μὲ τὴν προτροπὴ γιὰ σώνει καὶ ντὲ ἐμβολιασμό) εἶναι ἡ παρερμηνεία ὁλόκληρης τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ πληροφορήσει  γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ σύμπαντος καὶ τὴν ἀνθρώπινη. Μόνο ὅταν ἄρχισε ἡ ἐκκοσμίκευση ἐκ μέρους τῶν Δυτικῶν (μὲ πρῶτον τὸν Παπισμὸ καὶ κατόπιν τοὺς Προτεστάντες κ.λπ.), ἄρχισε τὸ ἐμμονικὸ ἐνδιαφέρον νὰ συγκρίνουμε μεθοδικά (ἕνα πρὸς ἕνα, κι ὄχι γενικὰ καὶ σὲ γενικὲς ἀρχές) τὰ πορίσματα τῆς ἐπιστήμης μὲ τὴν Βίβλο. Εἶναι τὸ σημεῖο ριζικῆς διαφωνίας Διαφωτισμοῦ καὶ Χριστιανισμοῦ: Οἱ πρῶτοι θέλουν τὸν «Ὀρθὸ Λόγο» νὰ κρίνει καὶ νὰ ἐπικυρώνει (ἢ νὰ μὴν ἐπικυρώνει) τὴν Ἀποκάλυψη, ἐνῶ οἱ δεύτεροι δὲν ἀποδέχονται ὅτι ὅλα ἀρχίζουν, κρίνονται καὶ τελειώνουν μὲ τὸν ἀνθρώπινο «Ὀρθὸ Λόγο» (χωρὶς βέβαια νὰ πιστεύουν σὲ κάποιο φιλοσοφικὸ θεὸ τῶν κενῶν κ.λπ.) Εἴτε μὲ τὴ μία πλευρὰ θὰ εἶσαι, εἴτε μὲ τὴν ἄλλη. Μερικοὶ Χριστιανοὶ μοιάζουν λιγάκι μὲ τοὺς συγγραφεῖς τῶν ἀπόκρυφων ψευτοΕυαγγελίων, οἱ ὁποῖοι τὰ ἔγραψαν γιὰ νὰ ἀπαντήσουν στὴν (ἀδιάφορη, ἀπὸ πλευρᾶς ἀνθρώπινης σωτηρίας, ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνεται ἡ Ὀρθοδοξία) κοσμικὴ ἀγχωτικὴ περιέργεια γιὰ τὸ τί ἔκανε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὅταν ἦταν παιδί, καὶ γιατί δὲν ἔγραψαν τίποτε οἱ Εὐαγγελιστές. Ὅπως οἱ συγγραφεῖς τῶν ἀπόκρυφων ἤθελαν «ἐδῶ καὶ τώρα» νὰ μάθουμε γιὰ ἕνα θέμα ἄσχετο μὲ τὴ σωτηρία, ἔτσι καὶ οἱ «ἂς συμβαδίζουμε τὸ Χριστιανισμὸ μὲ τὴν Ἐπιστήμη» ἔχουν ὡς μέγιστο (κρίνοντας ἀπὸ τὴν ἔκταση τῆς συζήτησης) χριστιανικὸ καημὸ καὶ πρόβλημά τους τὸ νὰ μάθουμε κάτι τὸ ὁποῖο δὲν σχετίζεται μὲ τὴ σωτηρία μας. Σίγουρα μὲ ἐνδιαφέρει πολὺ ἱστορικὰ τὸ πόσες γλῶσσες μίλαγε ὁ Ἰησοῦς καὶ ὅλα τὰ σχετικά, ἀλλὰ δὲν καίγομαι κι ὅλας. Τὸ ἴδιο φοβικὸ σύνδρομο γιὰ συμβάδιση Ἐπιστήμης καὶ Πίστης εἶναι καὶ μὲ τὴν ἀδικαιολόγητη βιασύνη γιὰ τὸ ἐμβόλιο. (Ἡ βιασύνη εἶναι ποὺ προκαλεῖ ἀπορίες.) Βεβαίως, τὴν παραπάνω παλαιότατη σελίδα τὴν ἐκτιμῶ γιὰ ἄλλα ζητήματα, κι ὄχι γιὰ τὴν προτεσταντίζουσα τακτική της νὰ ἀπαντᾶ σὲ τάχα ὕψιστης σημασίας ζητήματα ποὺ ἔθεσαν καὶ θέτουν (σὲ ΜΜΕ, φόρουμ, ΜΚΔ, παρέες) ἀνορθόδοξης νοοτροπίας ἄνθρωποι (ἀκόμη κι ἂν εἶναι τυπικὰ Ὀρθόδοξοι) καὶ κουλτοῦρες, κι ἔτσι νὰ εἰσαγάγει ψευτοπροβλήματα στὸν ὀρθόδοξο κόσμο. Δὲν εἶναι «περιεκτικὸς Χριστιανισμός» ἡ τακτικὴ αὐτή, εἶναι «περιττὸς Χριστιανισμός». Ὅσοι καίγονται πάνω ἀπ’ ὅλα νὰ μάθουν γιὰ τὴν Ἐξέλιξη ἀπὸ τὴ Βίβλο ἢ γιὰ τὴν παιδικὴ ἡλικία τοῦ Ἰησοῦ, ἀποπροσανατολίζουν τὴ χριστιανικὴ συζήτηση καὶ τὸ ζητούμενο, ἔχουν ἕνα κάποιο φιλοσοφικὸ πρόβλημα, καὶ δὲν χρειάζεται νὰ τοὺς τὸ γιγαντώσουμε κι ἄλλο, ἀρρωσταίνοντάς τους ἀκόμη περισσότερο. Σεβαστὸ εἶναι κάθε ἐρώτημα καὶ ἀπορία, ἀλλὰ ἡ ἀξία του εἶναι διαφορετικὴ σὲ διαφορετικὲς παραδόσεις καὶ κοσμοεικόνες. Δὲν λέω ἐδῶ, δηλαδή, ὅτι ἀπαγορεύεται σὲ ἕναν ἄθεο νὰ «ἀποδεικνύει» ὅτι ἡ Γένεσις λέει βλακεῖες βάσει τῆς Ἐπιστήμης. Ἂς λέει ὅ,τι τοῦ κατέβει μέσα στὸ δικό του πλαίσιο, ὅπου δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐπιστήμη. Λέω ὅτι γιὰ ἕναν Χριστιανὸ τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ εἶναι δευτερεύοντα (καὶ ἀκόμη πολὺ πιὸ παρακάτω) καὶ τέλος πάντων μὴ ἀποφασιστικά. Εἶναι ὁ ξεπεσμὸς τοῦ ἀπολογητισμοῦ σὲ ἐπιστημονισμό. Ἔτσι εἶναι: Ὅταν ἂντὶ νὰ διαβάζει κάποιος ἐξαρχῆς (ἀπὸ τὸ 2020) σφοδρὲς ἐπικρίσεις γιὰ τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν, κυκλοφοροῦν σοφιστικὲ ἀρθράκια ποὺ ἐπιτιμοῦν τοὺς ἀνάξιους Χριστιανοὺς γιὰ τὸ ὅτι θέλουν νὰ λειτουργοῦνται μέσα στὶς ἐκκλησίες -αὐτοί, οἱ ρυπαροί, καὶ ἀνάξιοι γιὰ τέτοιο πράμα-, τελικὰ καὶ τὸ ἐμβόλιο θὰ προκύψει χριστιανικότατο καὶ πράξη ἀγάπης!

Ἔτσι καὶ τώρα, μὲ τὴ ἐπίφαση τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης προτρέπεται ὁ κόσμος νὰ ἐμβολιαστεῖ γιατὶ ἔτσι θὰ πάψει νὰ μεταδίδει σὲ ἄλλους τὸν κορωνοϊό, μὴν τυχὸν μᾶς ποῦν ψεκασμένους οἱ ἔτσι κι ἀλλιῶς (καὶ γιὰ ἄλλους 1.000 λόγους) ἀντιχριστιανοί. Κατὰ κανένα λόγο δὲν εἶμαι κατὰ τῶν ἐμβολίων γενικὰ καὶ ἀόριστα, «καταρχήν», πέρα ἀπὸ ἀρχὲς στοιχειώδεις ἐπιστημονικὲς καὶ χριστιανικές.

Υ.Γ.

* Χρήση δὲν σημαίνει ἀπαραίτητα ὅτι μέσα στὸ ἐμβόλιο βρίσκονται ἀνθρώπινα κύτταρα. Ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται, δὲν βρίσκονται. Οὔτε σημαίνει ὅτι κάθε ἐμβόλιο ἔκανε τέτοια χρήση.

“Fetal cell lines are cells that are in fact grown in a laboratory setting,” Banerji said.

Banerji explained that these cell lines were taken from elective abortions in the 1970s and 1980s. Those individual cells from the 1970s and 1980s have since been grown in the lab for 30 to 40 years, creating fetal cell lines.

Fetal cells lines are used in vaccine research because viruses need cells in which to grow. Viruses that can infect humans grow best in human cells.

“Neither the Pfizer nor Moderna vaccines used fetal cell lines during the development or production phases, so there are no fetal cells in the vaccine,” Banerji said.

“However, both of these companies used the fetal cell line HEK-293 in the confirmation phase to ensure the vaccines work,” she said.

HEK-293Trusted Source is a kidney cell line that was isolated from a fetus in 1973. It’s unknown whether it originated from a spontaneous abortion (miscarriage) or an elective abortion.

The Johnson & Johnson vaccine, however, has made more extensive use of fetal cell lines.

It required the use of a cell line called PER.C6 in both its development and manufacture.

PER.C6 is a retinal cell line that was isolated from a fetus in 1985.

It uses a fetal cell line in its manufacture because it uses a modified adenovirus as the carrier for the SARS-CoV-2 spike protein gene. The Pfizer-BioNTech and Moderna vaccines do not use a viral carrier.

The use of cell lines in this manner isn’t new. They’ve been used in a wide range of medical therapies for decades.

Υ.Γ. 2

Βεβαίως, τὰ διατηρημένα ζωντανὰ καὶ πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα ἑνὸς φονευμένου (κι ὄχι «πεθαμένου» λὲς καὶ τὸ ἔμβρυο «πεθαίνει» καὶ δὲν «σκοτώνεται»!) ἀνθρώπου δὲν εἶναι ὅπως τὰ κύτταρα ποὺ φτύνουμε ὅταν βουρτίζουμε τὰ δόντια μας, ἐνῶ εἴμαστε ζωντανοί καὶ δὲν μᾶς ἀναγκάζει κανείς. Ἡ σοφιστεία κάποιων (καὶ δὲν ἐννοῶ τὸ ἄρθρο) δὲν ἔχει ὅρια. Γιὰ δαιμονικὴ ὑπεράσπιση τῶν ἐκτρώσεων (καὶ πάλι δὲν ἐννοῶ τὸ ἄρθρο), δὲν ξέρω ἀκόμη.

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

13 Responses to Χριστιανικὸς ἐπιστημονισμὸς καὶ ἡ «ἐξέλιξη» τοῦ «ἀπολογητισμοῦ».

  1. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    + 1000 % !

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η bfo λέει:

    Από ότι διαβάζω η χρήση κυτάρων από εκτρώσεις δεν αφορά μόνο τον Covid, αλλά κάποια εμβόλια (που οι περισσότεροι ήδη έχουν κάνει) για ιλαρά, μαγουλάδες, ηπατίτιδα Α και Β, και μερικά ακόμη.

    Επίσης, και σε αυτά, δεν αφορά συνεχή προμήθεια από νέες εκτρώσεις. Πήραν κύτταρα από κάτι εκτρώσεις πριν 40-50 χρόνια. Τώρα χρησιμοποιούν καλλιέργειες που προήλθαν από αυτά τα κύτταρα, γενιά με γενιά.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Ἤξερα γιὰ καλλυντικά. Μᾶλλον νὰ συμπεράνω ὅτι ὅπως στὶς μαγικὲς συνταγὲς τοῦ Δρακουμὲλ καὶ τῶν παιδικῶν παραμυθιῶν χρειαζόταν ὁπωσδήποτε ἕνα πόδι βατράχου, ἔτσι σήμερα σὲ ἀναρίθμητα ἄσχετα ἀναμεταξύ τους προϊόντα: ἂν δὲν ρίξει ἡ ἑταιρεία τελετουργικὰ ἕνα κύτταρο ἀπὸ ἔκτρωση, τὸ προϊὸν δὲν θὰ βγεῖ καλό! Ἔτσι λένε ὅλοι, τουλάχιστον…
      Ναί, εἶναι ἀκόμα χειρότερα, κλωνοποίηση πρὸς σφαγή, σὰν τὸ τρελὸ ὄνειρο τῶν πλούσιων.

      Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Δ. Μ. λέει:

    Θεωρώ ότι ένας ακόμη παράγων στον οποίο οφείλεται ο «επιστημονισμός» της εν λόγω απολογητικής ομάδας είναι και ο φόβος τους ότι ο Χριστιανισμός «εκτίθεται» και γελοιοποιείται στα μάτια των «εκτός» (δηλ. αθέων οπαδών του επιστημονισμού και του ορθολογισμού), επειδή πολλοί θρησκευόμενοι ασπάζονται «αντιεπιστημονικές» και «ανορθολογικές» θέσεις.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Αἴ, ἀφοῦ τὴ διακωμώδηση ἀπὸ τοὺς «ἐκτὸς» δὲν τὴ γλιτώνουν οἱ Χριστιανοί, τελικὰ δὲν καταλαβαίνω γιατί πρέπει οἱ δεύτεροινὰ υἱοθετήσουν τὶς ἀρχὲς (ὕψιστη δικαιοδοσία τῆς ἐπιστήμης κ.λπ.) τῶν πρώτων. Καὶ μάλιστα στὰ πιὸ δύσκολα κομμάτια.

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η Δ. Μ. λέει:

        Εάν οι ίδιοι οι απολογητές δεν ασπάζονταν συνειδητά την (κατεστημένη) «αρχή της ύψιστης δικαιοδοσίας της επιστήμης» δε θα έμπαιναν στον κόπο να γράψουν αυτό το κείμενο, όπως και τα άλλα κείμενα σχετικά με την επιστήμη που υπάρχουν στη σελίδα τους, στα οποία λίγο-πολύ παρατηρείται ανάλογη στάση. Ούτε θα αποζητούσαν εμμέσως την επιδοκιμασία των «εκτός», διαμορφώνοντας το προφίλ του «λογικού πιστού» σε αντιδιαστολή προς αυτό του «ψεκασμένου θρησκόληπτου», όπως ακριβώς κάνουν εδώ και ένα χρόνο περίπου διάφοροι intellectuel θεολογούντες…

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

        Προτεσταντικὸ ὑπόβαθρο «ὀρθολογισμοῦ», ἡ ἀνάγκη νὰ ξεχωρίζει κάποιος ἀπὸ τὸ πόπολο -καὶ ἡ κατηγορηματική του δήλωση, ὅτι δὲν παίρνει στὰ σοβαρὰ τὸν ἄθεο ποὺ (ὄντάς ἐξυπνάκιας) ρωτᾶ ἐκεῖνο κι ἐτοῦτο γιὰ τὴ Γένεση. Ἐνῶ τὸν παίρνει ἐντελῶς στὰ σοβαρά…
        Γιὰ πές μας, ἄθεε, ἡ κότα ἔκανε τὸ ἀβγὸ ἢ τὸ ἀβγὸ τὴν κότα; Ἀποδεικνύεται κάπως ὅτι ἡ ὕλη ὑπῆρξε ἀπὸ πάντα κι ὅτι ἀπὸ τὸ ἀνόργανο μπορεῖς νὰ πᾶς στὸ ὀργανικό; Αἴ, θὰ μπεῖς στὸν κόπο, μετά, νὰ φτιάξεις ψευτοεξελικτικὲς παραθεωρίες γιὰ νὰ ἀπαντήσεις σὲ ἕναν τέτοιο ἄνθρωπο;;

        Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Λάμπρος λέει:

    μα σε εμάς ο Επίσκοπος, δίνει ή έδωσε τόσο μεγάλο αγώνα να μην εκτεθούμε στα μάτια των άθεων, όταν λέμε ότι δεν κολλάει στο Ναό, λες και οι άθεοι, τώρα που οι πιστοί, δέχονται ότι κολλάει στο ναό, θα πιστέψουν. Είναι τόσο γλυκούλης όμως όταν υποστηρίζει ότι, να μέσα στο άγιο ποτήριο, δεν μπαίνει ο ιός!!! Ατράνταχτο επιχείρημα στους άθεους.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Προετοιμάζουν, γιὰ τὸν ἱὸ μέσα στὸ ἅγιο ποτήρι, τὸ ἔδαφος διάφοροι θεολόγοι, κάποια στιγμὴ θὰ τὰ πεῖ καὶ κανένας ἄλλος.
      ΥΓ : Πάντως, δὲν καταλαβαίνω πῶς τὰ λένε αὐτὰ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι, ὅτι ἡ θεία κοινωνία δὲν κολλάει ἀλλὰ ὁ ναὸς κολλάει. Ἀφοῦ γιὰ νὰ κοινωνήσεις πρέπει νὰ μπεῖς στὸ ναό, ἀπὸ τὴν πόρτα ὥσπου νὰ πᾶς στὸ σημεῖο ποὺ στέκεται ὁ ἱερέας καὶ κοινωνεῖ (καὶ γιὰ ὅσο διάστημα βρίσκεσαι στὴν ἐκκλησία) ὅλο καὶ κάποιον κορωνοϊὸ θὰ συναντήσεις. Ἄρα, εἶναι δῶρον-ἄδωρον ἡ τάχα «ἀνυποχώρητη στάση» ὅτι μπορεῖ νὰ κολλήσεις στὸ ναὸ ἀλλὰ δὲν κολλᾶς κοινωνώντας.

      Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Γαβριήλ Γιανασμίδης λέει:

    Δεν άργησε. Αντιγράφω από περιοδικό Θεολογία τεύχος 91.4, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2020
    «…ἀντιλαμβάνεται κανεὶς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὴν ὑπεροχὴ τῆς διδασκαλίας τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου ἔναντι τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, γιατί ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δὲν ξεκαθαρίζει τὴ θέση του ἔναντι τῶν Ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ… ὁ Γρηγόριος ὁ Ἀκίνδυνος ἀποφεύγει τὴν παγίδα τῆς κατὰ φύσιν Θεώσεως, στὴν ὁποία ὅμως ἔπεσε ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς… Ἔχουμε κατὰ τὸν Γρηγόριο Παλαμᾶ πολλὲς Ἄκτιστες Θεότητες, ὅσες καὶ οἱ θεούμενοι. Αὐτὸ δὲν εἶναι αἵρεση; Δὲν εἶναι παραλογισμός; Ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς ὁδηγήθηκε σὲ αὐτὰ τὰ παράλογα συμπεράσματα, γιατί δέχθηκε μετοχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν Ἀγγέλων στὶς Ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ… Τὸ σφάλμα αὐτό… τὸν ὁδήγησε σὲ ἕνα ἄλλο σφάλμα… (ὅτι) εἶναι Ἄκτιστο. Ἐδῶ εἶναι τὸ σφάλμα. Λησμόνησε ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ Ἄκτιστος Θεός. Ὑπάρχει καὶ ὁ κτιστὸς Θεός, ὁ σαρκωθείς Θεός, ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός, ὁ Κύριός μας, ὁ Χριστός… Ὁ Ἅγιος Συμεὼν (ὁ νέος Θεολόγος) εἶναι Χριστοκεντρικὸς μυστικός, περιγράφει στὸ βιβλίο του τὴν ἕνωσή του μὲ τὸν Χριστό, μὲ τὸν κτιστὸ Θεὸ δηλαδή… Ἡ Ἁγία Παρθένος ἑνώθηκε μὲ τὸν κτιστὸ Θεό… Καὶ ἐμεῖς ἑνωνόμαστε μὲ τὸν κτιστὸ Θεό… ὁ Κύριός μας μᾶς μεταδίδει τὴν ἀναμαρτησία του… Καὶ ὅλα τὰ γνωμικὰ τῶν Πατέρων ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ Γρηγόριος Ἀκίνδυνος, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τοῦ Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, τοῦ Διονυσίου τοῦ Ἀρεπαγίτου συμφωνοῦν μὲ τὶς θέσεις καὶ τὶς ἀπόψεις τοῦ Ἀκινδύνου».
    Μετά από αυτό το θεολογικό τουρλουμπουκιστάν του πανοσιολογιότατου αρχιμανδρίτη (Ταμπακόπουλος Χριστόδουλος), τέζα ο Χριστός. Κολλάει Χρονογράφε. Εκτός αν βρίσκεσαι κάτω από τα απαλά σαν μετάξι φτερά των Bigpharma.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  6. Παράθεμα: Εμβόλια και Χριστιανισμός – manolisgvardis

  7. Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

    Ἐν τῷ μεταξύ, ἕνας «Χριστιανὸς» δυνάμει ἄρρωστος ἀπὸ κορωνοϊὸ (κατὰ τὴ γνωστὴ δῆθεν ἀφοπλιστικὴ ἰδέα «Εἴμαστε ὅλοι δυνάμει ἄρρωστοι ἀπὸ κορωνοϊό, ἄρα κλεῖστε τὶς ἐκκλησίες»!) δὲν βρίσκει τίποτε τὸ κακὸ σὲ «μια επέμβαση (σημ. τῶν ἐπιστημόνων) ώστε να μη γερνάνε τα κύτταρα (σημ. τοῦ σκοτωμένου ἐμβρύου) κάθε που πολλαπλασιάζονται με αποτέλεσμα την εσαεί δυνατότητα πολλαπλασιασμού» οὔτε λέει κάτι -καταδίκη ἢ μή γιὰ τὸ ὅτι τὰ χρησιμοποιοῦν (τὰ «πολλαπλασιασθέντα ἐγγόνια» τους κι ὄχι τὰ ἴδια -λὲς καὶ καθένας μας δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ κύτταρα «ἀπογόνους» τῶν κυττάρων ποὺ ὑπῆρχαν στὴν ἐγκυμοσύνη) σὲ ἐμβόλια, καλλυντικά, καὶ σὲ ἕνα κάρο ἄσχετα «ἀγαπημένα μας προϊόντα».

    Βλ. καὶ τὸ ὑστερόγραφο στὴν ἀνάρτηση, ποὺ διευκρινίζει τὰ πράγματα, καὶ λέει ποιὲς ἑταιρεῖες ἔκαναν σχετικὴ χρήση στὸ ἐμβόλιο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει. Χρήση, δὲν σημαίνει «μέσα στὸ ἐμβόλιο ὑπάρχουν κύτταρα». Ἀρκεῖ αὐτὸ ὅμως;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s