ἡ μόνη ἐθνικὴ ἐπέτειος

Κακώς δεν εορτάζεται σε αυτόν τον τόπο η 21η Απριλίου κάθε έτους ως εθνική εορτή. Εις ανάμνηση της «επαναστάσεως» του 1967, η οποία είναι η επιτομή της αυτοκαταστροφής της εν Ελλάδι συντηρητικής παρατάξεως. Η αντίπαλη πλευρά, θα εκμετρήσει το ζην από τη Μεταπολίτευση και μετά. Οι συντηρητικοί, λοιπόν, και αντικομμουνιστές- διότι αυτό απαιτούσε ο ψυχρός πόλεμος, Έλληνες έκαναν την τελευταία τους απόπειρα το ’67. Σε μία κοινωνία ήδη ηδονιστική και αντιεραρχική, θέλησαν να επαναφέρουν τα πατριωτικά και θρησκευτικά τους ιδεώδη. Νόμιζαν ότι ήταν στο 1944. Έλα όμως που οι τουρίστριες γκόμενες, τα Μάταλα, η ροκ χίπο- κουλτούρα, έρχονταν πλέον από τις αγαπητές ΗΠΑ. Πρόβλημα. Ο καπιταλισμός των συμμάχων που μας έσωσαν από τους «κομμουνιστάς» έβγαζε μπόχα φιληδονίας και καταναλωτικής κραιπάλης. Εκ των πραγμάτων βρέθηκαν να είναι πιο κοντά σαν νοοτροπία και «ασκητική» με το ανατολικό μπλόκ. Άσε, που καθυστέρησαν και έκαναν την «επανάσταση» τους εν μέσω Νάσερ και αριστερο- εθνικιστών της Μ. Ανατολής. Πλήρες μπέρδεμα. Το λες και δυσανεξία της ελληνικής συντηρητικής παράταξης, διότι βέβαια την «επανάσταση» δεν την έκαναν και δεν την στήριξαν μόνο ακροδεξιοί. Η ελληνική συντηρητική παράταξη είναι λόγω παραδοσιακή, πατριωτική και θρησκευτική (ποτέ γνήσια εκκλησιαστική), αλλά έργω όλα τα αντίθετα αυτών. Το 1967 έκαναν το άλμα στην εξουσία, με απέχθεια για τα φτιασίδια των κεντρώων κυβερνήσεων, βλέποντας παντού «Τσίπρες» της εποχής, και μη βλέποντας πόσο βαθιά ήταν στο λάκκο αυτών που κατηγορούσαν. Τα σκυλάδικα, τα βυζιά και τα κολιέ της Μεταπολίτευσης, πριν δώσουν την σκυτάλη στη Πασοκαρία, ήταν συνέχεια της «Επαναστάσεως». Και επειδή και οι άλλοι δεν ήταν καλύτεροι, στη βούτα της «επανάστασης» έσπευσαν να βουτήξουν και κάθε λογής πρώην αριστερούλης. Γι’ αυτό και σας λέω: ποιο 1821, αυτή είναι η εθνική εορτή…

Πηγή

Κι ἀπὸ ἕνα παλαιότερο ἄρθρο τοῦ ἱστολογίου μας:

Δίχως χούντα δὲν θὰ εἶχε συμβεῖ ποτὲ ἡ ριζοσπαστικοποίηση μεγάλης μερίδας τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἡ στροφή του πρὸς τὴν Ἀριστερά (ἀρκεῖ, ἐπὶ τούτου, νὰ σκεφτεῖ καθένας ἀπὸ πόσες δεκάδες χιλιάδες ὧρες ἀκρόασης τῆς μουσικῆς τοῦ Μ. Θεοδωράκη θὰ γλιτώναμε -γιὰ νὰ ἀστειευτῶ λίγο). Κάθε ἀλλαγὴ στὶς κοινωνικὲς νοοτροπίες θὰ ἦταν σταδιακὴ καὶ ὁμαλή, χωρὶς τοὺς νέους Ὁσιομάρτυρες (πέραν αὐτῶν τοῦ Ἐμφυλίου) ποὺ ἀπέκτησε ἡ Ἀριστερά. Οἱ «Ἀλληλέγγυοι» καὶ οἱ φίλοι τους σαράντα χρόνια τώρα δικαιολογοῦνται ἀκριβῶς βάσει τῆς χούντας. Ποτὲ δὲν θὰ τολμοῦσε κανεὶς νὰ καίει τὴ σημαία ἂν ἡ χούντα δὲν ἐπανέφερε τὴν ἐμφυλιακὴ πόλωση, ποὺ εἶχε ὑποχωρήσει τὸ ’60 παρὰ τὶς πολιτικὲς διαφορές. Δίχως τὴ χούντα τοῦ 1967 τὰ αἰτήματα γιὰ κοινωνικὴ δικαιοσύνη ποτὲ δὲν θὰ ταυτίζονταν μὲ τὸν ἀντιχριστιανισμὸ καὶ τὸν ἀνθελληνισμό. Ἀκόμη καὶ στοιχεῖα τοῦ ΠΑΣΟΚ (λαϊκισμὸς κ.ἄ.) ἔχουν τὶς ἀπαρχές τους στὸ πρότυπο τῆς χούντας. Καὶ οἱ σκληροπυρηνικοὶ Δεξιοὶ «διαβάζανε». Ἡ χούντα τοῦ 1967 ἦταν τὸ θεϊκὸ δῶρο στὴν Ἀριστερά, κι ὁ Γ.Μ. ἀντὶ νὰ τὴν καταριέται, τὴν ἐγκωμιάζει.

This entry was posted in Ακροδεξιά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s