Ἀλλαγή, κλιματικὴ ἢ πασοκική

Ἀναρωτιέμαι μὲ τί εἴδους πειράματα θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι οἱ αἰτίες τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς (σὰν τὸν «Στρατηγὸ Ἄνεμο») εἶναι ἀνθρωπογενεῖς. Τὸ ὅτι, πράγματι, ἂν ρίξω μέσα σὲ μιὰ γυάλα τὶς α, β, γ, χημικὲς ἑνώσεις θὰ μοῦ βγεῖ τόση αὐξομείωση τῆς θερμοκρασίας ἐντὸς αὐτῆς τῆς γυάλας δὲν σημαίνει ὅτι καὶ οἱ συνθῆκες τῆς πειραματικῆς γυάλας-Γῆ εἶναι τὸ ἴδιο ἢ παρόμοια ἐλεγχόμενες καὶ μαθηματικῶς ἀναλύσιμες. Ὁ πλανήτης δὲν ἔχει ἀλλάξει κλίμα μόνο μὲ τοὺς παγετῶνες ἀλλὰ ἕως καὶ πολὺ πρόσφατα (3-4 αἰῶνες, καὶ πολλὲς ἄλλες φορὲς προηγουμένως). Πόσες ἐπαναστάσεις, εἰσβολὲς ἀλλοφύλων καὶ καταρρεύσεις πολιτισμῶν ἔχουν συμβεῖ ἐξαιτίας γεωλογικῶν φαινομένων (ἡφαίστεια, σοδειές κ.λπ.) καὶ τοῦ χάους ποὺ αὐτὰ πυροδότησαν περιττεύει νὰ εἰπωθεῖ.

Ἀφενὸς εἶναι ζήτημα πίστης στὸ Πείραμα, στὴ δυνατότητα δηλαδὴ οἱ πειραματικὲς συνθῆκες νὰ εἶναι ἕνα μικροαντίγραφο τοῦ κόσμου, κι ἄρα νὰ μᾶς παρέχουν συμπεράσματα ποὺ ἀληθεύουν γι’ αὐτόν. Δὲν λέω ὅτι δὲν ἰσχύει καθόλου, λέω ὅτι ὑπάρχει ἕνα χάσμα μεταξὺ τῆς πραγματικότητας καὶ τῆς πίστης αὐτῆς. Ἀφετέρου, εἶναι ἡ πίστη στὸν ἀνθρωποκεντρισμό: Στὸ ὅτι ἐμεῖς, μὲ τὸ μυαλό μας καὶ τὴ λογική μας, εἴμαστε τόσο ἰσχυροί, ὡς ἀνθρώπινο γένος ἢ ἔστω φωτισμένοι κυρίαρχοι, ποὺ μποροῦμε νὰ ἀλλάζουμε τὴν πραγματικότητα μὲ τὶς ὑλοποιημένες ἀποφάσεις μας. Ἡ αἴσθηση εὐθύνης ἀλλὰ καὶ ἀλαζονείας ποὺ προκύπτουν ἀπὸ αὐτὴ τὴν πίστη εἶναι προφανής. «Ἐσὺ θὰ σώσεις τὸν κόσμο». Ἂν ἀντιθέτως ὁ ἄνθρωπος δεῖ διαφορετικὰ τὴν ἱστορία του, τότε δὲν μπορεῖ νὰ πιστέψει στὴν «συμπαντικὴ ἀτομικὴ εὐθύνη» μπροστὰ στὴν ὁποία ὅλοι πέφτουν καὶ τὴν προσκυνοῦν ἐσχάτως. Δὲν εἶναι λίγο πράγμα νὰ αἰσθάνεσαι ὅτι ἀπὸ τὸ χεράκι σου ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου. Μπροστὰ στὴ συμμαχία αὐτὴν ἀνιδιοτελῶν μὰ φανταγμένων Σωτήρων καὶ διψασμένων γιὰ διορισμὸ καὶ χρήματα Εἰδικῶν, δὲν μπορεῖς νὰ κάνεις τίποτα.

Ἡ ἄδεια νὰ στήνονται σὲ καμένες περιοχὲς (δηλαδὴ περιοχὲς ὅπου ἀποδεικνύεται τὸ γεγονὸς τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς) τὰ σύμβολα τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς (οἱ ἀνεμογεννήτριες) δίνει ἀδιάκοπα τροφὴ σὲ διάφορες σκέψεις, εἴτε αὐτὲς ἐπιβεβαιώνονται εἴτε διαψεύδονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι κωμικό. Καὶ εἶναι τόσο προφανές: Ὅπως ἡ Ἀγορὰ μηδενίζει καὶ ἐνσωματώνει κάθε ἰδεολογία καὶ πίστη ὡς Προϊὸν πρὸς ἀγορὰ καὶ πώληση, ἔτσι ἡ ἴδια μπορεῖ νὰ βγάζει λεφτὰ κι ἀπὸ τὴν φυσιολατρεία καὶ τὴν οἰκολογία. Ὅλη αὐτὴ ἡ οἰκολογικὴ αὐτοσυνειδησία εἶναι τόσο μὰ τόσο σαθρὰ θεμελιωμένη, ποὺ δὲν ἔχει σταματημὸ τὸ βούλιαγμα. Γιὰ παράδειγμα, μιλᾶμε ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς κατὰ τοῦ πλαστικοῦ, γιὰ τὸ κακὸ ποὺ αὐτὸ πράγματι κάνει, καὶ δὲν τολμᾶμε νὰ σκεφτοῦμε τὴν καθημερινότητά μας, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ θὰ ξυπνήσουμε ἕως τὴν ὥρα ποὺ θὰ κοιμηθοῦμε, νὰ σκεφτοῦμε τί φυσικὸ ἢ βιοδιασπάσιμο προϊὸν θὰ ἀντικαθιστοῦσε τὸ πλαστικὸ οὔτως ὥστε νὰ διατηρήσουμε τὸ ἴδιο ἐπίπεδο ζωῆς, δηλαδὴ νὰ ἔχουμε καὶ τὸν σκύλο χορτάτο καὶ τὴν πίτα ἀφάγωτη ἢ νὰ τετραγωνίζουμε τὸν κύκλο. Οὔτε ἡ κεκαλυμμένη ἤπια εὐγονική διαφημιζόμενη ἀπὸ τὶς ἐλὶτ (Γκέιτς, Time) πρὸς τὸ δυτικὸ πόπολο (μὴ γεννᾶτε ἄλλο, ὥστε νὰ ἀπολαμβάνουμε στὸ διηνεκές) κάνει κάτι ἄλλο πέρα ἀπὸ τὴν ἀνακύκλωση καὶ τὴν μεταμόρφωση τῆς οἰκονομικὰ φιλελεύθερης θέλησης γιὰ προνομιακὴ κατανάλωση: Ἁπλά, μοιάζει τῶν φιλελεύθερων ἀστῶν τοῦ 19ου αἰ., ποὺ δὲν ἤθελαν ὅλοι νὰ ἔχουν ἴση πρόσβαση στὰ μέσα παραγωγῆς καὶ στὸ προϊόν τους -αὐτὸ λοιπόν, σήμερα μεταμορφώθηκε σὲ «Ἐντάξει, θὰ ἀπολαμβάνουμε οἱ ζωντανοὶ ἴσα ἀναμεταξύ μας, ἀλλὰ μὴν ἔρθουν καὶ ἐπιπλέον ζωντανοὶ καὶ μᾶς μειωθεῖ τὸ μερίδιο στὴν ἀπόλαυση«. Ἂν ἡ οἰκολογικὴ αὐτοσυνειδησία καὶ ἀποφασιστικότητά μας συνεπαγόταν νὰ ζοῦμε μὲ τὶς ἀνέσεις τοῦ 1950 ἢ τοῦ 1979, τότε οὔτε τὸ 1% τῶν οἰκολογικὰ εὐαίσθητων δὲν θὰ ἄντεχε. Γιατὶ ὅπως κυριαρχεῖ στὰ μυαλὰ τῶν περισσότερων ἀνθρώπων ἡ λογικὴ τῆς «σκέτης ἐπιβίωσης» (ἂς ἐπιβιώσω ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ πάσῃ θυσίᾳ, ἔστω καὶ ὡς γυμνὴ ἐπιβίωση, ἔστω μὲ λοκντάουν, διαχωρισμοὺς κ.λπ. καὶ μετὰ βλέπουμε), ἀκριβῶς τὸ ἴδιο εἶναι ἀδύνατο νὰ βγεῖ ἀπὸ τὰ μυαλὰ τῶν περισσότερων ἀνθρώπων ἡ λογικὴ τῆς σημερινοῦ ἐπιπέδου κατανάλωσης ὡς δικαίωμα καὶ ὡς διασφάλιση τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας.

Οἱ ἀντιφάσεις εἶναι τόσο μεγάλες, ποὺ δὲν ὑπάρχει πραγματικὰ σωτηρία ἀπὸ τὴν κατάρρευση.

This entry was posted in οικολογία. Bookmark the permalink.

3 Responses to Ἀλλαγή, κλιματικὴ ἢ πασοκική

  1. Ο/Η ak19701970@gmail.com λέει:

    Εάν έτσι έχουν τα πράγματα όπως τα περιγράφετε, τότε καλώς έγινε η τεχνητή πανδημία, ώστε να πειστούμε να εμβολιαστουμε και σε 3-7 χρόνια να είμαστε στον πλανήτη 2 δισ. αντί για 8. Τί, όχι ;

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Ἔγραψα τί θέλουν κάποιοι, ὄχι ὅτι συμφωνῶ μαζί τους. Ὁπότε, δὲν καταλαβαίνω τίποτε ἀπὸ ὅσα λέτε. Οἱ ὁπαδοὶ τέτοιων ἀπόψεων μέσες-ἄκρες (δηλαδή, ὄχι ἀπαραίτητα τὰ ἴδια ἄτομα) εἶναι ἀντιφατικοί, π.χ. ἀπὸ τὴ μιὰ θέλουν μιὰ ἤπια εὐγονικὴ γιὰ νὰ μειωθοῦμε ὡς παγκόσμιος πληθυσμός, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη λένε «οὔτε ἕνας νεκρὸς 97άρης, ἀκόμη καὶ μέσῳ τοῦ λοκντάουν». Μὲ τόσες ἀντιφάσεις, ἡ κατάρρευση ἐπίκειται.

      Μου αρέσει!

  2. Ο/Η ak19701970@gmail.com λέει:

    Ούτε εγώ είπα ότι συμφωνείτε μαζί τους. Από το κείμενο σας πάντως σαφώς προκύπτει ότι η «λύση» που περιγράφω (και προωθούν κάποιοι σύμφωνα με τους συνομοσιολογους) είναι ήδη σε εφαρμογή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s