Δ. Κιτσίκης: «τὸ λοῦστρο τοῦ Φαναριωτισμοῦ»

Πηγή

Ἡ Ἑλλάς, τριτοκοσμικὴ δυτικὴ ἀποικία ἀπὸ τὸ 1821, δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὸ κενὸ ποὺ θὰ δημιουργηθῇ μὲ τὴν ἐνδεχομένη πτώση τῆς ἀναγεννημένης Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἤδη ὁ Ἔρντογαν ἐτοιμάζεται νὰ ἐξοπλίσῃ τὴν Αὐτοκρατορία μὲ τὴν κατασκευὴ τουρκικῆς πυρηνικῆς βόμβας, αὐτονόητη ἄμυνα γιὰ οἱαδήποτε χώρα θελήσῃ σήμερα νὰ παίξη διεθνῆ ῥόλο.

Ἀπὸ τὸ 1996, στὰ γραπτά μου, ἐπέμενα ἡ Ἑλλὰς νὰ σχεδιάσῃ ἕνα ἑλληνικὸ πυρηνικὸ πρόγραμμα μὲ στόχο τὴν κατασκευὴ ἑλληνικῆς πυρηνικῆς βόμβας, ἀλλὰ ἡ ἀνέξοδη κομπορρημοσύνη τοῦ γραικυλισμοῦ περὶ «Ἑλλάδος Ἑλλήνων Χριστιανῶν» (1967-1974) «Ἑλλάδος στοὺς Ἕλληνες» (1981-1996), συνδυασμένη μὲ τὴν δουλικότητα τῆς «ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821», μήπως καὶ δυσαρεστήσουμε τοὺς μεγάλους μας συμμάχους, μᾶς προβάλλει μονίμως ὡς εἰρηνικὸ λαό.

Ὅπως μοῦ ἐπανελάμβανε ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος στὸ Παρίσι, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα πάντα ἀνίκανοι νὰ οἰκοδομήσουμε κράτος καὶ ἀντ’αὐτοῦ οἱ Ῥωμαῖοι καὶ οἱ Ὀθωμανοὶ ἔστηναν αὐτοκρατορίες γιὰ νὰ μᾶς περιλάβουν ὡς πνευματικὴ κεφαλή, ὡς ἑλληνικὸν ἅγιον πνεῦμα.

Συνεπῶς, ὁ μόνος τρόπος νὰ μεγαλουργήσουμε καὶ πάλι εἶναι νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὴν ἀναδυομένη νέα Ὀθωμανία πυρηνικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ οἰκονομίας μεγάλης δυνάμεως γιὰ νὰ ἐπανεύρουμε τὸ λοῦστρο τοῦ φαναριωτισμοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη, τὰ Βαλκάνια, τὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ τὴν Αἴγυπτο ποὺ ἀπωλέσαμε πρὸς χάριν τῆς δουλικότητός μας στοὺς Φράγκους ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μεταναστῶν στὴν Βόρειο Ἀμερικὴ καὶ τὴν Αὐστραλία.

Ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος δὲν ὑπῆρξε ποτέ, ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, πρὸ τοῦ 1821. Μόνον αὐτοκρατορίες διαρκείας 2.500 ἐτῶν: περσομακεδονικὴ ἀλεξανδρινή, ῥωμαϊκὴ προχριστιανική, ῥωμαϊκὴ βυζαντινὴ χριστιανική, ῥωμαϊκὴ ὀθωμανική. Ἡ πλήρης ἀποτυχία τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους τοῦ 1821 πρέπει νὰ μᾶς συνετίσῃ. Μόνη διέξοδος γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ εἶναι ἡ ἐπαναφορά του στὴν Κωσταντινούπολη σὲ μία Αὐτοκρατορία μὲ βάση τὴν ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία.

 

Ἂν ὁ Ρωμανίδης ὀνειρευόταν τὴν Ρωμανία μὲ Ἀλβανοὺς καὶ Ρουμάνους, καὶ μὲ «Γαλλορωμαίους», ὁ Κιτσίκης τὴν ὀνειρεύεται ὡς Σουλτανάτο τοῦ Ρούμ. Ἡ ἀναλογία Ἑλλήνων καὶ Τούρκων εἶναι 1 πρὸς 6, ἀλλὰ κατὰ τὸν Κιτσίκη οἱ Τοῦρκοι θὰ ἔχουν ἰσότιμους τοὺς Ἕλληνες. Οἱ δυὸ θρησκεῖες, οἱ δυὸ γλῶσσες θὰ εἶναι ἰσότιμες, ἐπίσης. Ὅπως ἦταν ἐπὶ Ὀσμανῶν, φυσικά. Ὅσο γιὰ τὴ Μικρὰ Ἀσία, αὐτὴ ἀπὸ ἑλληνόφωνη ἐκτουρκίστηκε γλωσσικῶς θαυματουργικὰ ἔπειτα ἀπὸ προσευχὴ τῶν Μικρασιατῶν.

Κατὰ τὸν Κιτσίκη, ἡ Ἑλλάδα θὰ πρέπει νὰ διασώσει τὴν Τουρκία ὅταν καταρρεύσει, ἀφοῦ δὲν μπορεῖ νὰ καλύψει τὸ κενὸ τῆς κατάρρευσής της, γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει ἑλληνοτουρκικὴ ὁμοσπονδία. Ἤδη, μάλιστα, ὁ Κιτσίκης μιλᾶ σὰν νὰ διαθέτει πυρηνικὴ βόμβα ἡ Τουρκία, σὰν νὰ ἀπέχει ἕνα βῆμα ἀπὸ τὴν ἀπόκτησή της. Ὁ νηστικὸς καρβέλια ὀνειρεύεται.

Ὁ Κιτσίκης ἐπαναλαμβάνει τὸν Καραμανλῆ ποὺ παρέδωσε δυὸ φορὲς τὴν Κύπρο, ὅτι οἱ Ἕλληνες προορίζονται γιὰ ἔθνος καθηγητῶν καὶ λεκτόρων στὰ ὀσμανικὰ πανεπιστήμια τῆς Ὁμοσπονδίας. Οἱ δὲ Ὀσμανοί, κατὰ τὸν Κιτσίκη (καὶ ὄχι μόνο αὐτόν), ἀντέγραφαν καὶ διέδιδαν τὴν ἀρχαιοελληνικὴ καὶ τὴν πατερικὴ σκέψη, παντοῦ· Στὸ χαρέμι τοῦ Σουλτάνου (ἀρσενικὸ καὶ θηλυκό), στοὺς μεντρεσέδες, στὰ δερβίσικα σαμανικὰ ἱδρύματα, στὰ τζαμιά: μὲ Πλάτωνα ξημέρωναν καὶ μὲ Ἰωάννη Δαμασκηνὸ ἢ Μέγα Βασίλειο κοιμόντουσαν. Γι’ αὐτό, ὅπως καὶ τώρα, μόνη λύση εἶναι νὰ γίνουμε τὸ πνευματικὸ κομμάτι τῆς Αὐτοκρατορίας (μὲ κεφαλαῖο ἄλφα). Ἐγὼ ξέρω ὅτι «Αὐτοκρατορία» μὲ κεφαλαῖο ἄλφα μόνο ἡ Ρωμέικη μπορεῖ νὰ λογίζεται ἀπὸ Ἕλληνες τὸ γένος. Ὅμως, κατά πως φαίνεται, οἱ Νικηφόρος Φωκᾶς καὶ Τσιμισκῆς, Ρωμανὸς Διογένης, Ἀλέξιος Α’ καὶ Ἰωάννης Β’ Κομνηνὸς δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ σύμφωνα μὲ τοὺς ἀπολογητὲς τῶν Ὀσμανῶν καὶ τῆς δαιμονοκρατορίας τους, τὴν ὁποία οἱ ἀπολογητὲς ἀποκαλοῦν «Αὐτοκρατορία». Ὑπῆρξαν ὁ Βαγιαζίτ, ὁ Τραπεζούντιος καὶ ὁ Κιτσίκης.

Βρίσκουν εὐκαιρία οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους, τώρα ποὺ οἱ καιροὶ εἶναι δύσκολοι, νὰ τὸ συκοφαντήσουν, νὰ τὸ μειώσουν, νὰ τὸ χλευάσουν, νὰ ὑποκύψει καὶ μάλιστα νὰ ὑποκύψει ἀμαχητί, καὶ εὐχαριστημένο. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς μάλιστα, πρὸ τῆς Κρίσης, διέδιδαν τὶς «αὐτοεκπληρούμενες προφητεῖες» τους σὲ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Ἀποδόμηση συνειδήσεων πρὸ τῆς Κρίσης, διάλυση μετὰ τὴν Κρίση, καὶ μετὰ σοῦ λένε «Εἴδατε; Σᾶς τὰ λέγαμε». Μά, ἐσεῖς διαβρώνατε τὶς ἑλληνικὲς συνειδήσεις μὲ τὸν α ἢ β τρόπο, μὲ «ἑλληνοδυτικοὺς» κι «ἑλληνοθωμανούς»· πῶς μπορεῖτε χωρὶς τύψεις, τώρα, νὰ ἰσχυρίζεστε ὅτι αὐτὸ ποὺ συνέβη δὲν εἶχε δράστες ἀλλὰ θὰ συνέβαινε ἔτσι κι ἀλλιῶς; Ἡ ἐπιθυμία «Νὰ ἔρθει τὸ Ἑλληνικό», ποὺ εἶχε κι ἐξέφραζε ὁ παππούς μου στὴν ἰσλαμοκρατούμενη Μακεδονία (κι ὅπως μοῦ τὸ ἔλεγε ὁ πατέρας μου, μὲ τὴ σειρά του), γι’ αὐτοὺς εἶναι μιὰ ἀποτυχημένη ἱστορία.

Ὁ Κιτσίκης, πού, μαζὶ μὲ τὸν δικτάτορα Παπαδόπουλο, ὀνειρεύεται ἑλληνοτουρκικὴ ὁμοσπονδία, θὰ ὄφειλε νὰ γνωρίζει ὅτι ἡ ἀλεξανδρινὴ αὐτοκρατορία, οἱ ἑλληνιστικὲς αὐτοκρατορίες, ἡ κατεξοχὴν Αὐτοκρατορία, ἦταν ἑλληνικὰ δημιουργήματα, ὄχι μόνο μὲ ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ γλώσσα ἀλλὰ καὶ μὲ ἕλληνες στὴν ἡγεσία. Σὲ ἀντίθεση πρὸς τὸ κράτος τῶν Ὀσμανῶν, ὅπου κυριαρχοῦσαν τουρκομουσουλμάνοι ποὺ ἀπομυζοῦσαν (βιολογικά καὶ ὑλικά) τοὺς Ἕλληνες. Ὅσο κρατοῦσε ὁ καιρὸς τῶν αὐτοκρατοριῶν, οἱ Ἕλληνες διοικοῦσαν καὶ κατοικοῦσαν Αὐτοκρατορίες. Ὅταν ἦρθε ὁ καιρὸς τοῦ ἐθνοκράτους, ἔφτειαξαν ἐθνοκράτος. «Τὰ ἴδια [ροῦχα], κυρά μ’, τὰ Φῶτα, τὰ ἴδια καὶ τὴν Πασχαλιά», δὲν εἶναι καὶ τόσο σοφό. «Ἡ πλήρης ἀποτυχία» τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους καὶ τοῦ 1821, κατὰ τὸν Κιτσίκη καὶ τοὺς ὁπαδοὺς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς θὰ πρέπει νὰ μᾶς συνετίσει. Ὥστε νὰ δώσουμε τὶς γυναῖκες μας καὶ τὶς κόρες μας στὰ ἰσλαμικὰ χαρέμια, τὰ παιδιά μας σουνετεμένα στὸν τουρκικὸ στρατὸ ἢ στὰ ἀρσενικὰ χαρέμια τῶν πασάδων, νὰ προσφέρουμε τὶς ἐκκλησίες μας ὡς τζαμιά, νὰ ἀσβεστώσουμε πάλι τὶς τοιχογραφίες, νὰ μὴν χτίζουμε μεγαλοπρεπὴ σχολεῖα ποὺ ἐνοχλοῦν τὸ αἴσθημα ὑπεροχῆς τοῦ συμμάχου μας, νὰ παραμερίζουμε ὅταν περνᾶ Μουσουλμάνος -ὅπως τότε! Νὰ μᾶς ἀρκεῖ τὸ «ἀρχαῖο πνεῦμα ἀθάνατο» ὅπως ἐνσωματώθηκε στὴ νομοθεσία τῶν Σουλτάνων! Στὸν περίφημο «Ὀθωμανικὸ Οὑμανισμό».

Ἡ τύχη τῶν Φαναριωτῶν δὲν συνέτισε τὸν dimitri (τὸ τελικὸ σῖγμα ποὺ πῆγε; ρωσικὸ ὄνομα ἔχει;) Κιτσίκης. Ξέρω πολλοὺς ποὺ ὀνειρεύονται θέση Φαναριώτη, ἀπαραίτητου μυστικοσύμβουλου καὶ ἔμπιστου τοῦ κυβερνήτη. Ἀκόμη κι ἂν εἶναι Τοῦρκος. Ὅμως στὸ τέλος, οἱ Τοῦρκοι ἀποκεφάλιζαν κάθε Φαναριώτη, τὸν παλούκωναν, τὸν ἔγδερναν σὰν ἀρνί, τὸν ἐξαέρωναν. Ὁ λόγος γι’ αὐτὸ δὲν εἶναι συμπτωματικός, ἀλλὰ εἶναι ὅτι –ὅπως γράφει ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς– ἀκόμη καὶ ὁ πιὸ ὑψηλὰ ἱστάμενος Ἕλληνας ἦταν κατώτερος καὶ τοῦ πιὸ ταπεινοῦ Τούρκου. Γι’ αὐτό, κάθε ἐπίδοξος (wannabe) Φαναριώτης ἂς μὴν ἐλπίζει ὅτι αὐτὸς θὰ τὴ γλιτώσει.

Ὅμως, ὅσοι μένουμε ζωντανοί, ὅλους ἐσᾶς ἴδιους σᾶς θεωροῦμε. Εἴτε καστοριαδικοὺς καὶ κάθε λογῆς «Ἑλληνοδυτικούς», εἴτε «Ἑλληνοθωμανοὺς» κι ὁπαδοὺς τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς ὁμοσπονδίας» εἴτε ἀντιχριστιανοὺς ἀρχαιοκεντρικούς, εἴτε τοὺς γνωστοὺς ἀπάτριδες καὶ τοὺς «ἀντιεξουσιαστές». Ἀπὸ τὸ ἴδιο ὑλικὸ φτιαγμένοι. Κι ἀπὸ τὸ ἴδιο λοῦστρο.

kailas5

Advertisements
This entry was posted in 1821, παλιά και νέα θεότητα, Ελλάδα, Ρωμανία, Τούρκοι, ιστορία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Δ. Κιτσίκης: «τὸ λοῦστρο τοῦ Φαναριωτισμοῦ»

  1. Ο/Η Ν λέει:

    Τέλευταίως έχεις τη χάρη Της.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Άνώνυμος λέει:

    Εὖγε!
    Μᾶς ἔχουν ζαλίσει…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s