Δραχμαὶ Πεντακόσιαι: Ἁγία Σοφία

Οἱ Τοῦρκοι ἂς κάνουν τὴ δουλειά τους, ἂς ἔχουν τὰ κόμπλεξ τους, τὶς φοβίες τους ἢ τὴν αὐτοπεποίθησή τους. Κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε τὴ δική μας δουλειά, νὰ σκεφτόμαστε ὡς Ἐμεῖς. Δὲν ὑπάρχει λόγος, πέρα ἀπὸ τὸ τί μπορεῖ ἢ τί θέλει τὸ ἑλληνικὸ κράτος νὰ πεῖ διεθνῶς, νὰ διαλέξεις μεταξὺ φιλελεύθερων καὶ Τούρκων. Σιγὰ μὴν ὑποστηρίξουμε νὰ γίνει τζαμὶ ἐπειδὴ οἱ φιλελεύθεροι λαχταροῦν τὰ μουσεῖα καὶ ἀποκαλοῦν πολυπολιτισμὸ τὴν κατάσταση ἐκείνη ὅπου μόνον ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο κατέχει ἕνα πράγμα. Δὲν βγάζουμε τὰ μάτια μας γιὰ νὰ κάνουμε κακὸ στὸν ἕναν ἀπὸ τοὺς δύο ἐχθρούς μας: Δὲν κάνουμε κανένα κακὸ σὲ κανέναν ἐχθρό, ἔτσι.

Ἕνας ναὸς ζωντανῆς θρησκείας παραμένει μὲ τὴν ἀρχικὴ ἰδιότητά του ὄχι γιὰ κάποιον ἄλλον λόγο, ἀλλὰ ἁπλὰ καὶ μόνο ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἐν ζωῇ λάτρεις τῆς θρησκείας αὐτῆς. Ἕνας ναὸς νεκρῆς θρησκείας εἶναι ἕνα μνημεῖο. Δηλαδή, ἕνα μνῆμα, ἕνα κουφάρι χωρὶς συγκεκριμένο νόημα, ἄρα μὲ διαχειρίσιμο καὶ τεχνητὸ νόημα. Ὁ Παρθενώνας σήμερα συμβολίζει τὴ Δημοκρατία, τὴ Φιλοσοφία, τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα… γενικῶς, ὅ,τι νά ‘ναι κι ὅ,τι λάχει: Αὐτοὺς τοὺς συμβολισμοὺς τοῦ προσέδωσαν οἱ κουλτουριάρηδες Εὐρωπαῖοι. Στὴν κλασσικὴ Ἀρχαιότητα δὲν συμβόλιζε τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά. Ὅλα αὐτὰ ποὺ λὲν οἱ «μορφωμένοι» τῶν τελευταίων 5 αἰώνων ὅτι συμβολίζει, εἶναι ἕνα ψέμα: Δὲν τὰ συμβόλιζε ποτέ. Ἦταν ὁ ναὸς τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς ποὺ προστάτευε τὴν Ἀθήνα, ἡ ὁποία πίστευε στὴν ὕπαρξη τῆς Ἀθηνᾶς.

Ἡ Ἁγία Σοφία ὡστόσο, εἶναι ἐκκλησία γιὰ τὸν ἁπλὸ λόγο ὅτι ὑφίστανται ἀκόμη Ὀρθόδοξοι καὶ δὴ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι, ποὺ τὴν βλέπουν ὡς ἐκκλησία ἀκόμη κι ἂν εἶναι μουσεῖο. Ἡ ὕπαρξη καὶ ἡ λαχτάρα τῶν Τουρκομουσουλμάνων (ζωντανῆς θρησκείας βεβαίως) ποὺ τὴν θέλουν ὡς σύμβολο τῆς κατάκτησής της εἶναι δευτερεύουσα. Αὐτοὶ εἶναι σὰ νὰ μὴν ὑπάρχουν ὅσο καιρὸ ὑπάρχουμε ἐμεῖς. Δὲν μετρᾶ ἡ γνώμη τους γιὰ ἐμᾶς. Κι ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τὴν δεχτοῦμε ὡς τζαμί, φυσικά. Τὴ θέλουμε ἐκκλησία. Ποτὲ δὲν θὰ καταδεχτοῦμε νὰ ἐπιλέξουμε ἀνάμεσα σὲ δύο ξένες, ἐχθρικές, γνῶμες κι ἐπιλογές. Ἂν κάνουμε κάτι τέτοιο, παύουμε νὰ εἴμαστε ἐμεῖς, καὶ ἐνσωματωνόμαστε στὰ ἀνθρώπινα ἐκεῖνα σύνολα ποὺ ἐκφέρουν τὶς ἐπιλογὲς αὐτές. Πρέπει νὰ πεθάνουμε, καὶ νὰ μείνουν μόνο Τοῦρκοι, γιὰ νὰ ἔχει ἡ Ἁγία Σοφία ὁριστικὰ καὶ τελεσίδικα τὸ νόημα τοῦ τζαμιοῦ. Καὶ ἀντίστροφα: ἐὰν δεχτοῦμε νὰ ἔχει ἡ Ἁγία Σοφία τὸ νόημα τοῦ τζαμιοῦ (ἔστω καὶ γιὰ λόγους διάφορους ἀπὸ αὐτοὺς τῶν Τούρκων), τότε θὰ πεθάνουμε, πεθάναμε.

Καμμιὰ φορά (τὸ 1921 κι ὄχι τὸ 1923, ὅπου ὅλα εἶχαν κριθεῖ) ἦταν καὶ χαρτονόμισμα:

25ce259525ce25bb2b25ce259225ce25b525ce25bd25ce25b925ce25b625ce25ad25ce25bb25ce25bf25cf25852b1

Posted in Τούρκοι | Tagged | Σχολιάστε

Κονδύλης (ὁ ἄλλος) καὶ Τοῦρκοι

Ξέρω ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ φιλοανατολίτες Ἕλληνες, ποὺ σέβονται τοὺς Τούρκους ὡς ἐπιτυχημένο ἔθνος ἐπιδρομέων καὶ ἱκανῶν διαχειριστῶν ἀπέραντων ἐκτάσεων. Ὡς ἀξιοσέβαστους ἀνθρώπους. Στὴν πραγματικότητα, οἱ Τοῦρκοι καταλάβαιναν μόνο τὸν τρόπο τοῦ Κονδύλη, καὶ δὲν ἔχουν τίποτε ἀξιοσέβαστο πάνω τους. Μόνο θρασυδειλία καὶ τύχη. Δυστυχῶς, γιὰ τὸν ὑποστράτηγο Γεώργιο Κονδύλη ὅπως καὶ γιὰ ἄλλους, σὰν τὸν Πάγκαλο, ὁ ἀγιάτρευτος μηδενισμὸς τῆς μετὰ τὸ ’22 ἐποχῆς τοὺς ὁδήγησε σὲ μελαγχολικές, ἀ-νόητες, σύντομες δικτατορίες στὸ νότιο ἄκρο τῶν Βαλκανίων, στὰς αἰωνίους Ἀθήνας ὅπου ἔκτοτε θὰ βαλτώναμε παντοτινά. Ἐνῶ ἄνθρωποι σὰν κι αὐτοὺς στὴν πραγματικότητα -πάω στοίχημα- τὸ μόνο ποὺ σκέφτονταν καὶ θὰ ἤθελαν ἦταν εἶναι νέοι Ἀκρίτες στὴ Γαλατία καὶ τὴ Φρυγία τοῦ 20οῦ αἰ. Εἶναι ἡ δική μας ἀσταμάτητη μετὰ τὸ ’22 παρακμή, κι ὄχι οἱ θετικὲς ἰδιότητες τῶν Τούρκων αὐτὸ ποὺ μετρᾶ.

Αὐτά, μὲ ἀφορμὴ ἕναν στρατιωτικὸ ποὺ ἔκανε λόγο γιὰ κάψιμο ὅποιου πατήσει στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ τοῦ δώσουν ἄκυρο μετὰ ἀπὸ λίγο κάτι μικρότατοι ἄνθρωποι…

georgios_kondylis

Ὁ Κονδύλης τὸν καιρὸ ποὺ ἔγδερνε ζωντανοὺς τοὺς δῆθεν φοβεροὺς καὶ τρομεροὺς Τσέτες

Αυτό το όνομα που με αυτό του έτερου Θεσσαλού του Πλαστήρα, οι Τούρκοι δεν ξέχασαν ποτέ!

Μια μεγαλύτερη μορφή της Μικρασιατικής Εκστρατείας στο πεδίο της μάχης, και κατά πολλούς ισάξια με αυτήν του Πλαστήρα.

Στην στρατιωτική του καριέρα, «σκότωσε αμέτρητους Τούρκους».

Και πάντα με αστραπιαίες επιθέσεις. Για αυτό του δόθηκε το παρατσούκλι «Κεραυνός»!

Εθελοντής της Κρητικής Επανάστασης του 1896, οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα, Υπολοχαγός στους Βαλκανικούς πολέμους, αντισυνταγματάρχης στην Ουκρανική εκστρατεία, Συνταγματάρχης στην Μικρασιατική.

To 1919

Είναι αυτός, που με το Σύνταγμά του γύριζε ατμοπλοϊκώς από την Ουκρανία, αποβιβάστηκε στην Σμύρνη αρχές Ιουνίου 1919 και αφού πληροφορήθηκε:

– την σφαγή,

– το ζωντανό κάψιμο σε φουρνάρικα και

– το πετάλωμα 86 στρατιωτών του 8ου Συντάγματος Κρητών από τους Τούρκους, 

καθώς και 

– την κατακρεούργηση 6.500 Μικρασιατών και 31 προσκόπων από τους Τσέτες του αρχιεγκληματία (και κατοπινού πρωθυπουργού) Adnan Menteres (που του άρεσε να τον αποκαλούν ελληνιστί Αντνάν ο Μαιάνδριος)..

…προέβη με τους 3.000 άνδρες του σε ευρεία κυκλωτική κίνηση πέραν από τον ποταμό Μαίανδρο, απώθησε βίαια στα όρια της έναρξης της Ιταλικής Ζώνης Ευθύνης έναν Ιταλό Λοχαγό, χτυπώντας τον βάναυσα με το καμτσίκι του που πήγε να του κλείσει τον δρόμο, έστησε στον τοίχο και εκτέλεσε 20 Ιταλούς οπλίτες που είχαν νταραβέρια με τους Τούρκους και είχαν δώσει δίοδο διαφυγής στους «σφαγείς του Αϊδινίου», και «αμόλησε» τους αφιονισμένους στεριανούς Θεσσαλούς του, που δεν είχαν ακόμα συνέλθει από το ταξίδι με το καράβι από την Οδησσό (δεν τα πήγαινα οι άνδρες του και τόσο καλά με το «υγρό στοιχείο» ως ορεσίβιοι που ήταν), πάνω στους κατασκηνωμένους Τσέτες και σε όσα Τουρκικά χωριά βρέθηκαν στο πέρασμα του.

Οι Τσέτες στο στρατόπεδό τους στην Τζίνα κυκλώθηκαν την ώρα του φαγητού και των διηγήσεων για τις σφαγές που έκαναν κατά του Ελληνικού πληθυσμού και για τους βιασμούς που διέπραξαν απέναντι σε Ελληνοπούλες πριν τις εκτελέσουν. Όλοι τους κατακρεουργήθηκαν μαζικά από τους άνδρες του Κονδύλη, ενώ ο αρχηγός τους, Ταγματάρχης Ναχρί Μπέης, εκτελέστηκε με στομωμένο μαχαίρι από έναν Λαρισαίο, κατ’εντολήν και παρουσία του Κονδύλη.

«Μετά την εξόντωση των αιμοβόρων νομάδων, ο Ελληνικός Στρατός επέπεσε με ορμή σε όλα τα Τουρκικά χωριά της κοιλάδας του κάτω Μαιάνδρου, αφανίζοντας τα πάντα: Άνδρες, γυναίκες και παιδιά σφαγιάστηκαν, μετά από ρητές εντολές του Θεσσαλού Διοικητή, που αγνόησε κάθε εντολή του Γενικού Επιτελείου για «σύνεση» και παρά τις διαμαρτυρίες των Ιταλών προς την Διοίκηση της Στρατιάς στην Σμύρνη, που ήταν φανερό τι άθλιο ρόλο έπαιζαν παρότι δήθεν «σύμμαχοι» στον Α’ ΠΠ. 

Ο Ευρυτάνας Γεώργιος Κονδύλης δεν καταλάβαινε τίποτα…

Τζαμιά κάηκαν μαζί με τους χοτζάδες μέσα, ενώ σε αυτές τις επιχειρήσεις διακρίθηκε ένας Μικρασιάτης ιερέας, ο παπα-Λάμπρος από το Αϊδίνι, που έπειτα από την φρικτή σφαγή των τεσσάρων παιδιών του στο Αιδίνι (μάλιστα οι σαδιστές Τσέτες είχαν παλουκώσει την μεγαλύτερη του κόρη, Ευλαμπία, με το…κοντάρι της Ελληνικής Σημαίας) ήταν πλέον εκτός εαυτού. Με ένα μικρό τσεκούρι και ένα χασαπομάχαιρο ακολουθούσε έχοντας σχεδόν χάσει τα λογικά του τον Ελληνικό Στρατό και έμπαινε μέσα στα σπίτια των Τούρκων χωρικών με ορμή «κομματιάζοντας τους πάντες αδιακρίτως», ενώ έκοψε τον λαιμό και ενός από τους πιο επιφανείς Τούρκους Ιμάμηδες της περιοχής του Αιδινίου, που έμαθε από τους ίδιους τους Τούρκους της περιοχής ότι τους ξεσήκωνε στις σφαγές.

Ο Συνταγματάρχης Σταυριανόπουλος, Διοικητής του 1/38 που αποβιβάστηκε πρώτος στις 2 Μαΐου 1919 στην Σμύρνη, πλησιάζοντας στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Ντεμερτζίκ, είδε κάποιους Τούρκους μαζεμένους να συζητούν. Γύρισε τότε και είπε στον Μικρασιάτη Δημοσιογράφο που τον συνόδευε: «Αυτό που είδα τώρα θα το θυμάμαι. Νόμιζα ότι δεν είχε μείνει ούτε ρουθούνι Τούρκου ζωντανού, από κει που πέρασε ο Κονδύλης με τους Θεσσαλούς του».

Τα θύματα των Τούρκων ξεπέρασαν τους 500 ενόπλους και πάνω από 2.000 αμάχους το μεγαλύτερο μέρος των οποίων όμως, παρότι δήθεν άμαχοι, είχαν λάβει μέρος στις σφαγές των Ελλήνων.

Έτσι η περιοχή του Αιδινίου ηρέμησε για τρία (!) ολόκληρα χρόνια.

Ο Κονδύλης ξαναπέρασε τον ποταμό, με μια καταματωμένη στολή και κρατώντας ένα μακρύ ραβδί, ενώ οι αδάμαστοι Θεσσαλοί πίσω του «κραύγαζαν από άγρια χαρά».

Κι όταν κάποια στιγμή ανώτερος Ιταλός αξιωματικός επισκέφθηκε τον Διοικητή της 1ης Μεραρχίας Ζαφειρίου, για να διαμαρτυρηθεί για την επιχείρηση του Κονδύλη μέσα στην Ιταλική Ζώνη Ευθύνης, ο Ζαφειρίου που ήξερε τι είχε συμβεί τον ρώτησε:

«Κύριε Κονδύλη, ο κύριος ταγματάρχης απ’ εδώ παραπονείται, ότι εκυνηγήσατε τούς Τσέτες εντός της ιταλικής ζώνης κι εκάψατε 7 χωριά!»

Τότε ο Κονδύλης, με ζωηρή φωνή και μάτι που γυάλιζε, έτοιμος για καυγά, απάντησε:

«Να πήτε σ’ αυτόν τον κύριον ότι, εφ’ όσον προστατεύουν τους Τούρκους και τους αφήνουν ελευθέρους να μας χτυπούν, θα κάψω όχι εφτά, άλλα δεκαεφτά χωριά, έστω κι αν χρειασθή να φθάσω μέχρι την Βαβυλώνα!».

Ο Συνταγματάρχης Κονδύλης ήταν από τους ελάχιστους Έλληνες στην Ελληνική Ιστορία που είχαν καταλάβει την ιδιοσυγκρασία των Τούρκων, τον φόβο των Τούρκων στην δύναμη και την αποφασιστικότητα και έδρασε αναλόγως. Είχε καταλάβει την θρασυδειλία του Τούρκου και τον τσάκισε!

Το αποτέλεσμα μετά από τις επιχειρησεις του Κονδύλη στην περιοχή Μαίνανδρου: «Πλήρης ηρεμία…».

Πηγή

Posted in Τούρκοι | Tagged | Σχολιάστε

Περὶ Παύλου γὰρ καὶ Πλάτωνος ζητήσεως οὔσης…

Περὶ Παύλου γὰρ καὶ Πλάτωνος ζητήσεως οὔσης, ὁ μὲν Ἕλλην ἐπειρᾶτο δεικνύναι, ὅτι ὁ Παῦλος ἦν ἀμαθὴς καὶ ἰδιώτης˙ ὁ δὲ Χριστιανὸς ὑπὸ ἀφελείας ἐσπούδαζε κατασκευάζειν, ὅτι Πλάτωνος λογιώτερος ἦν Παῦλος. Οὕτω δὲ τοῦ Ἕλληνος ἐγίνετο τὰ νικητήρια, τούτου κρατοῦντος τοῦ λόγου. Εἰ γὰρ Πλάτωνος ἐλλογιμώτερος ἦν ὁ Παῦλος, πολλοὺς εἰκὸς ἀντιλέγειν, ὅτι οὐ τῇ χάριτι, ἀλλὰ τῇ εὐγλωττίᾳ περιεγένετο. Ὥστε ὑπὲρ τοῦ Ἕλληνος ἦν τὸ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Χριστιανοῦ˙ ὃ δὲ ἔλεγεν ὁ Ἕλλην, ὑπὲρ τοῦ Χριστιανοῦ ἦν. Εἰ γὰρ Παῦλος ἀπαίδευτος ἦν, ἐκράτησε δὲ Πλάτωνος, ὅπερ ἔλεγον, λαμπρὰ γέγονεν ἡ νίκη. Τοὺς γὰρ ἐκείνου μαθητὰς λαβὼν ὁ ἀμαθὴς ἅπαντες ἔπεισε, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἤγαγεν. ὅθεν δῆλον, ὅτι οὐκ ἐν σοφίᾳ ἀνθρωπίνῃ τὸ κήρυγμα περιγέγονεν, ἀλλὰ Θεοῦ χάριτι. Ἵν’ οὖν μὴ ταῦτα πάσχωμεν, μηδὲ καταγελώμεθα οὕτω διαλεγόμενοι πρὸς Ἕλληνας, ἐπειδὰν ἡμῖν πρὸς αὐτοὺς ἀγὼν ᾗ, κατηγορῶμεν τῶν ἀποστόλων ὡς ἀμαθῶν˙ ἡ γὰρ κατηγορία αὕτη ἐγκώμιον. Καὶ ὅταν εἴπωσιν ἐκεῖνοι, ὅτι ἄγροικοι ἦσαν οἱ ἀπόστολοι, προσθῶμεν ἡμεῖς, καὶ εἴπωμεν, ὅτι καὶ ἀμαθεῖς καὶ ἀγράμματοι καὶ πένητες καὶ εὐτελεῖς καὶ ἀσύνετοι καὶ ἀφανεῖς. Οὐκ ἔστι βλασφημία τῶν ἀποστόλων ταῦτα, ἀλλὰ καὶ δόξα, τὸ τοὺς τοιούτους τῆς οἰκουμένης λαμπροτέρους φανῆναι. Οὗτοι γὰρ οἱ ἰδιῶται καὶ ἄγροικοι καὶ ἀμαθεῖς τοὺς σοφοὺς καὶ δυνατοὺς καὶ τοὺς τυράννους, καὶ τοὺς ἐπὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ τοῖς ἔξωθεν πᾶσι κομπάζοντας, ὡς οὐδὲ ἄνδρας, οὕτω κατηγωνίσαντο. Ὅθεν δῆλον, ὅτι μεγάλη ἡ τοῦ σταυροῦ δύναμις, καὶ οὐκ ἀνθρωπίνῃ ἰσχύϊ ταῦτα ἐγίνετο.

Ἰωάννης Χρυσόστομος,  Ὑπόθεσις τῆς πρὸς Κορινθίους πρώτης Ἐπιστολῆς, Ομιλία Γ΄, 4 (PG 61, 28D)

Posted in παλιά και νέα θεότητα, θρησκεία | Tagged | 1 σχόλιο

Μπακο

Μπράβο στὸν Μπακογιάννη ποὺ σὲ 9 μῆνες ἔκανε τόσα σαχλεπίσαχλα λάθη ὄντας δέσμιος τοῦ ἑαυτοῦ του (νὰ τὸ πῶ ἔτσι): Στὴν ἀρχή, μὲ τὸν περίτεχνο ἀχριστουγεννιάτικο στολισμὸ τῶν κριτικῶν Τέχνης, ὅπου βγῆκαν τὰ ζαβὰ νὰ τὸν ξελασπώσουν κάνοντας μίνι διαλέξεις στὴν πλέμπα περὶ κουλτούρας. Μετά, μὲ τὸ κορωνο-συνωστισμὸ στὴν πλατεία Ὁμονοίας Ἀλλοδαπῶν, ὅπου χασκογέλαγε χαρούμενος καὶ ἀμήχανος, τὴν ἴδια ὥρα ποὺ τὰ ΜΜΕ στιγμάτιζαν ὡς ἐγκληματία κάθε παπὰ ποὺ ἄνοιξε τὶς πόρτες τῆς ἐκκλησίας. Μετά, μὲ τὸ μποτιλιάρισμα τοῦ ποδηλατικοῦ χιπστερισμοῦ του (ποδηλάτες, ἡ πεφωτισμένη μειονότητα, ἡ ἀγάπη γιὰ τὶς μειονότητες), ὅπου ἔφαγε ἕνα καλὸ βρισίδι ἀπὸ τοὺς Ἀθηναίους. Τώρα, μὲ κάτι κονσέρβες γιὰ παγκάκια. Σὲ ἕνα χρόνο, δὲν θὰ ὑπάρχει πολιτικά. Θὰ εἶναι σὰν τὸν Τσίπρα μεταξὺ 2016-19, ἂν συνεχίσει κι ἄλλο ἐκδιπλώνοντας τὸν ἑαυτό του.

Ἐντάξει, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σέβονται κάποιον ποὺ τοῦ σκοτῶσαν τὸν πατέρα οἱ διεστραμμένοι τῆς Ἀριστερᾶς, γιὰ τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἀλλὰ δὲν τὸν κάνουν καὶ δήμαρχο. Θὰ πεῖτε, ἡ Ἀθήνα καὶ ὁ ψυχισμός της εἶναι τὸ πλέον κατάπτυστο ὑπαρκτὸ πράγμα στὸν Νεοελληνισμό, ἡ πηγὴ τῆς μόλυνσής του, καὶ μιλᾶ γιὰ τοὺς ἄλλους ὡς καθυστερημένους κομπλεξικοὺς Σαλονικιούς, ἐπαρχιῶτες, κλαψιάρηδες, μίζερους κ.λπ. Ὁ Ἀθηναϊσμὸς στὴν παρούσα φάση εἶναι ὁ χιπστερισμός, δηλαδὴ ἡ τελευταία λέξη τοῦ Δυτικοῦ κόσμου –τελευταία, ὄχι «πιὸ πρόσφατη».

Στὰ πλαίσια τοῦ χιπστερισμοῦ καὶ τοῦ Ἀθηναϊσμοῦ αὐτοῦ εἶναι καὶ τὸ νὰ ἀποκαλεῖται ὁ πρ. Δήμαρχος Καρπενησίου «βλαχοδήμαρχος». Ἂν θυμᾶμαι καλά, ὁ Βλάχος Ἀβέρωφ ἔδωσε τὸ «Ἀβέρωφ» στὴν Ἑλλάδα, μὲ τὸ ὁποῖο τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ἔγιναν ἑλληνικά. Οὔτε κανένας Κρητικός (ποὺ «δὲν εἶναι Ἀρβανίτης»), οὔτε κάποιος Πελοποννήσιος («ποὺ δὲν εἶναι Βούλγαρος»), οὔτε κάποιος Φαναριώτης (ποὺ «δὲν εἶναι χωριάτης Ἑλλαδικός») καὶ ὑψηλοῦ πολιτισμικοῦ ἐπιπέδου Ἀνατολίτης. Γιὰ νὰ μὴν πῶ γιὰ τὸ Μετσόβειο. Δεῖγμα τοῦ ἀναποδογυρίσματος τῶν ἀξιῶν στὸ Ἀθηναίικο ἔθνος εἶναι ὅτι τὴν λέξη ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ μιὰ ποιότητα τοῖς πράγμασι ἀνώτερη ἀπὸ κάποιους, αὐτοὶ τὴν ἔχουν ὡς χαρακτηρισμὸ γιὰ τὸ πλέον εὐτελὲς πράγμα καὶ συμπεριφορά. Ἐντάξει, ἔτσι εἶναι ἡ χαβούζα. Ἀξιολογικὰ ἐλεύθερες οἱ παραπάνω διατυπώσεις, καθὼς ὁ γράφων δὲν εἶναι Βλάχος.

 

Posted in Αθήνα | 2 Σχόλια

θὰ πολεμούσατε γιὰ τὴ χώρα σας; Νο 2

Παλιότερη δημοσκόπηση: 54% τῶν Ἑλλήνων θὰ πολεμοῦσε, 73% τῶν Τούρκων.

Τώρα, ἕνα 56% θέλει στρατιωτικὴ ἀπάντηση.

Ἔμ, δὲν γίνεται πόλεμος μὲ τὴν Τουρκία ὅταν τὸ 45% τῶν Ἑλλήνων δὲν γουστάρει νὰ πολεμήσει. Τί δὲν καταλαβαίνετε;

Καὶ τί ἐννοεῖτε λέγοντας «καὶ τί θὰ γίνει;»; Θὰ γίνει ὅ,τι θέλει ὁ κάθε Μητσοτάκης καὶ τὸ 45%, μαζὶ μὲ τὸ 100% τῶν Τούρκων.

Posted in Τούρκοι | Tagged | Σχολιάστε

Ἀναστασιάδης

Θὰ ξεφύσηξαν ὅλοι μὲ ἀνακούφιση στὰ κρυφά, μὲ ὅσα εἶπαν Ἑλλαδίτες καὶ Κύπριοι. Ὁ Ἕλληνας δὲν μπορεῖ νὰ πολεμήσει. Τὰ καλοκαίρια παραδοσιακὰ κάνουμε μπάνιο κι ὄχι πόλεμο. Πᾶμε στὴ θάλασσα νὰ πνίξουμε τὸν καημό μας ποὺ δὲν πνίξαμε τὰ τουρκικὰ καράβια τὸ ’74. Πᾶμε στὴ Φύση καὶ μᾶς θρέφει μὲ ἀρχαιοελληνικὸ ἰχώρ. Ὄχι πόλεμος, δίαυλοι ἐπικοινωνίας. Αὐτὸ θὰ ζήτησε ὁ Μητσοτάκης ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν Ταγίπ.

Δὲν ξέρεις ποιὸν νὰ πρωτοκλάψεις. Τοὺς Ἕλληνες ποὺ κρυφὰ ἢ φανερὰ συμφωνοῦν μὲ τὸν (σύμβουλο τοῦ) κάθε Μητσοτάκη; Τὸν κάθε Μητσοτάκη (καὶ τὸν κάθε σύμβουλό του) καὶ τὸν Ἀναστασιάδη; Τοὺς στρατηγούς, ποὺ τοὺς ἀδειάζουν οἱ πολιτικοί, καὶ δὲν θὰ κάψουμε κανέναν; Ἢ τους μπατριῶτες Ἕλληνες ποὺ ἀγανακτοῦν, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ κάνουν τίποτε ἐνάντια στοὺς μητσοτακόφρονες Ἕλληνες καὶ τὴν ἡγεσία τους πέρα ἀπὸ μαγικὲς συνταγές, τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, καὶ εὔκολα σχέδια; Ἔχουμε παράδοση στοὺς ἀγανακτισμένους. Ὅπως καὶ νά ‘χει, τὸ τουριστικὸ μορατόριουμ δὲν κρατᾶ πολύ. Καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ξοδεύεις τὰ δάκρυά σου γιὰ αὐτόχειρες.

Posted in Τούρκοι | Σχολιάστε

Latinos

Ἡ φοβία γιὰ τὸν ἐξεγερμένο Μαύρο τῶν «Λευκῶν» τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς «Εὐρώπης» εἶναι ἕνα ἄλλο ἱστορικὸ ἀνέκδοτο, καὶ ἀκόμη μιὰ καλὴ ἀφορμὴ γιὰ νὰ γελᾶ κάποιος μὲ τοὺς ρατσιστὲς καὶ τοὺς ἀντιρατσιστές. Στὴν πραγματικότητα, οἱ Λατίνοι (Hispanic and Latino Americans) εἶναι ἤδη παραπάνω ἀπὸ τοὺς Μαύρους (18,3% ἔναντι 13,4%), καὶ ἔχουν κατακλύσει τὶς νότιες ΗΠΑ:

etitt

Κι ἄλλοι χάρτες:

new_2000_hispanic_percent

 

new_2000_black_percent

Ποῦ βρίσκεται τὸ ἀστεῖο μὲ τοὺς ἀντιφα, ἀντιρατσιστὲς καὶ προοδευτικοὺς τοῦ «Δημοκρατικοῦ Κόμματος»; Στὸ ὅτι εἰσάγουν πληθυσμοὺς πιὸ θρησκευόμενους καὶ/ἢ πιὸ συντηρητικούς (πατριαρχικοὺς κ.λπ.) ἀπὸ τοὺς «Λευκοὺς» μὲ σκοπὸ νὰ ἀποδυναμώσουν τοὺς WASP. Μὲ ἄλλα λόγια, σκάβουν τὸ δικό τους λάκκο δημιουργώντας μιὰ κοινωνία πιὸ πατριαρχική. Βέβαια σὲ 80 χρόνια ποιὸς ζῆ ποιὸς πεθαίνει, κι αὐτὴ εἶναι ἡ λογικὴ ὅσων ἀντιρατσιστῶν «Δημοκρατικῶν» ζοῦν σήμερα, ὅταν γιὰ μιὰ στιγμὴ περνᾶ ἀπὸ τὸ μυαλό τους ἡ παραπάνω διαπίστωση. Δὲν παύει ὡστόσο νὰ εἶναι ἱστορικῶς ἀστεία ἡ προσδοκία ὅτι ἀπὸ τὴν ἀνάμειξη τῶν λαῶν προκύπτουν κοινωνίες πιὸ «ἀνοιχτὲς» στὴν «διαφορετικότητα». Ὡστόσο, καὶ οἱ ρατσιστὲς «Λευκοὶ» διὰ τῆς ἐπικράτησης τῶν πραγματικὰ συντηρητικῶν Λατίνων θὰ μάθουν τί ἐστὶ πραγματική, ἄγρια, «πατριαρχία» κι ὄχι αὐτὰ τὰ χιπστεράδικα τοῦ ἴντερνετ μὲ τὰ ὁποῖα τοὺς τρέχουν τὰ σάλια. Νὰ πλένει, ἂς ποῦμε ἡ γυνὴ τὰ πόδια τοῦ πεθεροῦ καὶ νὰ πίνει τὸ νερό -ὅπως ἔκαναν κάποιοι ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ πρὶν ἀπὸ 90 χρόνια. Σὲ κάθε περίπτωση, οἱ «Λευκοὶ» τῶν ΗΠΑ, καλοὶ καὶ κακοί, εἶναι βαθιὰ γελασμένοι ὡς πρὸς τοὺς «φίλους» καὶ τοὺς «ἐχθρούς» τους.

Ἐγκυκλοπαιδικὰ ὅλα αὐτά, γιατὶ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἐπιβίωση τῶν ΗΠΑ οὔτε ἡ μετεξέλιξή τους σὲ μιὰ λατινικὴ-καθολικὴ χώρα. Ἐμεῖς ἔτσι κι ἀλλιῶς, ὡς νεκρὸς λαός, ἔχουμε τὴν πολυτέλεια νὰ τὰ βλέπουμε ὅλα τὰ ξένα ζητήματα σὰν δικά μας.

 

Posted in Αριστερά, Ακροδεξιά, Δύση | Tagged , | 14 Σχόλια

ὅλα κ.

Ὁ ἡγεμὼν ἐξ Ἀνατολικῆς Λιβύης δὲν τὰ πάει καλά, οἱ Κοῦρδοι δὲν τσάκισαν τοὺς Τούρκους μετὰ ἀπὸ 8.000 χρόνια ἡρωικοῦ ἀγώνα, ὁ κορωνοϊὸς δὲν γονάτισε τὴν Τουρκία σκοτώνοντας τὸ 1/3 τῶν Τούρκων ἀκόμη, ἡ Ε.Ε. δὲν μᾶς θωράκισε 200 χρόνια τώρα, ἡ Ἁγία Ρωσία πουλᾶ ὅπλα καὶ στοὺς Τούρκους γιὰ νὰ σφάξουν καὶ Χριστιανούς, οἱ ἀδελφοί μας Σλάβοι μισοπεθαμένοι λιγουρεύονται τὴ μισὴ Ἑλλάδα, ὅπως καὶ οἱ Πελασγοϊλλύριοι Ἀλβανοί, οἱ Ἕλληνες μπατριῶτες δίνουν στὸ ἴντερνετ μεγάλες μάχες σπάζοντας τὸ πληκτρολόγιό τους ἀπὸ τὴν ὀργιλὴ πληκτρολόγηση καὶ «dinoun pono»  (sta agglika) στοὺς ἐχθροὺς καὶ τοὺς δικαιωματιστές. Τουλάχιστον θὰ φύγει ὁ φιλότουρκος Τρὰμπ γιὰ νὰ ἔρθει ἀκόμη ἕνας φιλέλληνας ἀμερικανὸς πρόεδρος, ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς Δημοκρατικούς, τοὺς φασὸν φιλελληνικούς™, νὰ χαροῦν οἱ ἕλληνες δημοσιογράφοι στὴν Ἀμερική.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

κι ἄλλες καταστροφές…

Αὐτὸ ποὺ οἱ ἀκροδεξιοὶ θαυμαστὲς τῶν redneck Προτεσταντῶν ἐξοργίζονται μὲ τὸ πιθανὸ σπάσιμο ἀγαλμάτων τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀγνοοῦν ὅτι ὁ Προτεσταντισμὸς (ἡ κατάρα τῆς Εὐρώπης) κατέστρεψε ὅμοια μὲ τοὺς Μουσουλμάνους στὴν Ἀνατολή, θρησκευτικὰ ἀγάλματα, εἰκόνες, λείψανα ἁγίων, ἔργα τέχνης (ὅ,τι ἔβρισκε γενικῶς μπροστά του) κ.λπ., δὲν μὲ ξεπερνᾶ καὶ δὲν εἶναι ἀναπάντεχο. Ἀφοῦ τὰ ἄτομα εἶναι τὸ ἴδιο ἱστορικὰ ἀμόρφωτοι μὲ λοατκι ἀντιφὰ πρόσφυγα.

Ἔτσι ἔχει, ὅταν βρίσκεις ὡραῖα τὴν κάντρυ καὶ τὸ ἐθνικιστικὸ μπλὰκ μέταλ (ἢ τὸ ἀνάποδο, τὸ ἀντιφὰ) -κάποιοι τουλάχιστον. Δὲν ἔχεις ἰδέα τί βάνδαλοι ἦταν οἱ WASP Προτεστάντες, σὲ Ἀγγλία καὶ Νέο Κόσμο, καὶ οἱ Προτεστάντες στὴν Εὐρώπη, Ὁλλανδίες, Γαλλίες, Ἑλβετίες κ.λπ.

Σὲ πιὸ mainstream κύκλους, βέβαια, μονότονα παίζεται τὸ χὶτ μὲ τὸν πατριάρχη Θεόφιλο ποὺ διαρκῶς ὁρμᾶ ἐνάντια στοὺς ναούς.

Ἂς τὸ ξαναπῶ, βέβαια: ὅσο καιρὸ οἱ ἀντιδικαιωματιστὲς δὲν γεννᾶνε, οἱ ἀπόψεις τους δὲν θὰ ἔχουν καμμία ἐπίδραση. Θὰ τοὺς (+μᾶς) καταπιοῦν οἱ Ἄλλοι, κι αὐτοὶ θὰ τσιρίζουν ὅτι ἔχουν δικαίωμα στὴν ἄτεκνη γῆ τους.

Posted in Ακροδεξιά, Δυτικοί | 2 Σχόλια

νεο-αγιογραφήσεις

Καταντᾶ τῆς μόδας πλέον, νὰ ἀπεικονίζονται σὲ εἰκόνες νεοκαταταχθέντες ἅγιοι μὲ τὰ φυσικά τους χαρακτηριστικά, σὰν νὰ πρόκειται γιὰ μείξη φωτογραφίας καὶ βυζαντινῆς ἁγιογραφίας. Στὴν πραγματικότητα, τὸ φόντο εἶναι ψευτοβυζαντινό, καὶ τὸ πρόσωπο εἶναι σὰν φωτογραφία. Εἶναι βολικὸ καὶ γιὰ τὸν ἁγιογράφο καλλιτέχνη, καὶ τάχα μου γιὰ «νὰ ἔρθει ὁ κόσμος στὶς ἐκκλησίες» (νὰ μοιράζουμε καὶ ψητὰ ἀρνιά, καὶ γύρο, γιὰ νὰ ἔρχεται ἀκόμη πιὸ πολύς). Ἔχω ὑπόψη μου τρεῖς τουλάχιστον εἰκόνες πρόσφατων ἁγίων, καὶ τὸ κακὸ φαίνεται ἀσταμάτητο.

Ὅμως, ἡ εἰκόνα σκοπὸ δὲν ἔχει νὰ δείξει τὰ φυσικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ προσώπου τοῦ ἁγίου/τῆς ἁγίας. Ἡ εἰκόνα συμβολίζει καὶ δὲν περιγράφει νατουραλιστικά. Δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ἡ (κατὰ τὰ ἄλλα φυσιολογικὴ) περιέργειά μας, ἀλλὰ ἡ σωτηρία μας. Δὲν τὴν ἐνδιαφέρει αὐτὴ ἡ φύση, τὴν ἐνδιαφέρει ἡ ὑπέρβασή της. Γι’ αὐτὸ κι ἀπεικονίζει καὶ σκελετωμένους ἀσκητές, καὶ ἄσχημες ἁγίες, καὶ ἔχει ἄλλες ἀναλογίες. Ἄλλα εἶναι τὰ κριτήριά της, κι ὄχι νὰ εἶναι συμβατὴ μὲ τὶς πρόσφατες τεχνικὲς ἐφευρέσεις. Νατουραλισμὸ (κάποιου εἴδους) εἶχαν καὶ στὸ Βυζάντιο, ἀλλὰ ὄχι ὅσον ἀφορᾶ τὶς εἰκόνες. Αὐτὲς τὶς σοφίες, ὅτι ἡ βυζαντινὴ εἰκόνα εἶχε γίνει σταδιακὰ μέσω τῶν αἰωνων οὐμανιστική, ἂς τὶς κρατήσουν γιὰ ὅσους πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι Οὐμανισμός.

Posted in τέχνη | 1 σχόλιο

προσόψεις

Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ ’60 ἡ Δύση παράτησε ὅσα τῆς ἦταν / φαινόταν πλέον ἄχρηστα, π.χ. τοὺς ἄκαμπτους ἀστικοὺς τρόπους καὶ τὴν ἱεραρχία, γιὰ χάρη πιὸ χαλαρῶν καταστάσεων κι ἀνεμελιᾶς. Ἔτσι, καὶ μετὰ ἀπὸ δεκαετίες ἐκπαιδευτικῆς ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὴν ἑλληνορωμαϊκὴ καὶ χριστιανικὴ ἀρχαιότητα, πλησιάζει ἡ ὥρα νὰ πεταχτοῦν καὶ τὰ ἀγάλματα τῆς Ἀρχαιότητας. Καί, ὅπως ἡ Δύση πέταξε τὴ δουλοκτησία γιὰ νὰ τὴν ἀναβιώσουν οἱ συνεχιστὲς τῆς Ἀραβικῆς Ἄνοιξης, πετᾶ καὶ τὰ ἀγάλματα τῶν δουλοκτητῶν. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχουν πιὰ ἄνθρωποι ποὺ διαβάζουν Ἀρχαίους καὶ Πατέρες, ὅπως ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια. Ὅμως, μπορεῖ νὰ διαπιστώσει κάποιος τὴ μικρὴ ἀπήχηση τῶν συγγραφέων αὐτῶν. Ὄχι μεταξὺ τῶν «μαζῶν», ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἔτρωγαν γύρο τὴ Σαρακοστή, ἔβλεπαν μπάλα καὶ ταινίες, καὶ δὲν διάβαζαν «γιατὶ τὰ εἶχαν στὸ DNA τους» ἐκτὸς κι ἂν τὸ Χόλυγουντ ἔφτιαχνε ταινίες μὲ θέμα τὴν Τροία καὶ τὸν Ἀλέξανδρο -καὶ τὶς ὁποῖες μάζες δικαίως δὲν κατηγορεῖ κανείς. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν «μορφωμένων» -κι αὐτὸ ἰσχύει τόσο γιὰ τὴν Ἀποικία Ἑλλάδα, ποὺ ἀκολουθοῦσε 200 χρόνια τώρα τὴ μόδα τῆς Δύσης, ὅσο καὶ γιὰ τὴ Δύση μετὰ ἀπὸ κάποιο σημεῖο. Ἡ βίαιη ἐνέργεια σοκάρει ἐνῶ ἡ ἐπὶ δεκαετίες ἀνεπαίσθητη ἐναπόθεση στρωμάτων σκόνης περνοῦσε ἀπαρατήρητη καὶ κανεὶς πλὴν ἐλαχίστων δὲν ἐκνευριζόταν, ἢ ἂν ἐκνευριζόταν δὲν κατάφερνε νὰ ἀντιστρέψει τὴ φορὰ τῶν πραγμάτων. Ὅλα ἦταν ἕνα φολκλόρ, πρόσοψη ἑνὸς κατὰ τὰ ἄλλα γκρεμισμένου κτηρίου. Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, πρόσφατα: ὅλοι τὴ θέλουν γιὰ σεβάσμιο φολκλὸρ ἀλλὰ σὲ στιγμὲς κινδύνου οἱ περισσότεροι εἶπαν ὅτι μποροῦν νὰ ζήσουν καὶ χωρὶς αὐτήν. Δὲν κατακρίνονται ὅσοι ἀγανακτοῦν ἐπειδὴ τὰ παραπάνω ἰδεώδη ἦταν πραγματικὸ κομμάτι τῆς ζωῆς τους (βέβαια, ἐδῶ δὲν ἀγανάκτησαν καὶ ἄνθρωποι ποὺ εἶχαν τὰ παραπάνω ἰδεώδη ὡς τέτοιο κομμάτι), ἀλλὰ δείχνεται ὅτι ἡ φορὰ τῶν πραγμάτων ἦταν καὶ εἶναι μὴ ἀντιστρέψιμη ἐπειδὴ οἱ συνεπεῖς ποὺ ἀγανακτοῦν ἦταν καὶ εἶναι μιὰ μικρὴ μειονότητα τῶν «ἀγανακτισμένων».

Τώρα, τσατίζονται ἐπειδὴ γκρεμίζονται σύμβολα στὰ ὁποῖα δὲν πιστεύουν καὶ δίχως τὰ ὁποῖα μποροῦν ἄνετα νὰ ζοῦν. Πόσος θεατρινισμός. Πιὸ δύσκολα ζῆς χωρὶς τὸ κινητό σου καὶ τὸ ἀγαπημένο σου χόμπυ παρὰ δίχως τοὺς Ἀρχαίους, τοὺς Πατέρες καὶ τὶς προσευχές τους, καὶ τὰ ἀγάλματα. Πιὸ σοκαριστικὸ εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὴν ἀλλαγὴ στὰ πρότυπα τῆς Δύσης, καὶ τρῶνε τὸ σανὸ τῆς «ἑλληνικῆς Δύσης» ἀναμασώντας τσιτάτα τοῦ 19ου κυρίως αἰώνα.

Φυσικά, κανένα σὸκ δὲν θὰ ἀντιστρέψει τὴν ἀπομάκρυνση αὐτήν.Ἕνας στεῖρος λαός, ποὺ δὲν γεννᾶ, δὲν θὰ γεννήσει δὰ καὶ κάποια πνευματικὴ ἀντίσταση. Ἁπλά, δὲν μπορεῖ νὰ κάτσει στ’ ἀβγά του, καὶ πρέπει νὰ ἀποδείξει ὅτι ὅλο καὶ μὲ κάτι Ὑψηλὸ ἀσχολεῖται, ἐνῶ μπορεῖ νὰ ζήσει καὶ χωρὶς αὐτό. Καὶ ζῆ.

Posted in Δύση | Σχολιάστε

Ἄγνωστο πῶς

Ὅταν ἡ Καθημερινὴ ἀναρωτιέται

Δεν ξέρω πώς φτάσαμε από τον πρώιμο Ερντογάν, που δεν είχε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο «ραντάρ» του, στον σημερινό Ερντογάν. Δεν ξέρω επίσης πώς φτάσαμε από τον Ερντογάν που θεωρούσε ότι το βαθύ κράτος συντηρεί και κλιμακώνει την ένταση με την Ελλάδα για να ενισχύσει τον ρόλο του και να υπονομεύει τον ίδιο στο σημερινό συνοικέσιο του παραδοσιακού βαθέος κράτους με το Παλάτι στην Αγκυρα

τότε δὲν ξέρεις ἂν πρέπει νὰ γελάσεις ἢ ἐὰν πρέπει νὰ ἀπαντήσεις παραθέτοντας ἕνα πρὸς ἕνα τὰ στάδια -ἀπὸ τὸ 1988- τῆς ἑλληνικῆς ὑποχωρητικότητας, ἀφέλειας, ἀδιαφορίας τῶν ἐλίτ, φυγῆς τους στὸ κοινὸ εὐρωπαϊκὸ μέλλον, καὶ (μεταξὺ ἄλλων) τῆς συνδρομῆς τῶν ἑλληνικῶν ΜΜΕ καὶ τουρκοσειρῶν στὴν δημιουργία τοῦ κλίματος ἐγκάρδιας φιλίας μὲ τὴν Τουρκία, καὶ ὑποχωρητικότητας πρὸς αὐτήν, μὲ τὴν Κύπρο κατεχόμενη. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Ἕλληνας ἔχει πλέον μνήμη χρυσόψαρου, μὲ τόση «πληροφορία» ποὺ δέχεται. Ἐντάξει ὅμως, δὲν ἔχουμε ὅλοι τέτοια μνήμη, οὔτε τὸ 2000 ἐκλαμβάναμε ὅλοι στὴν ὀνομαστική τους ἀξία ὅσα ἔλεγε ὁ Ἐρντογάν, κι ὅσα φύκια πούλαγε γιὰ μεταξωτὲς κορδέλες τὸ τουρκικὸ «ἐκσυχρονιστικὸ Ἰσλάμ». Ἀποδείχτηκε ὅτι -πέρα ἀπὸ εὔκολες ταμπέλες- εἴχαμε δίκαιο, κι ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐπὶ δεκαετίες ἔκαναν καὶ κάνουν λόγο γιὰ «ἐπαγγελματίες τουρκοφάγους» εἶχαν, ἔχουν καὶ θὰ ἔχουν πάντα ἄδικο, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.

Posted in Τούρκοι | Σχολιάστε

«Λευκοί» καὶ ἄλλες «φυλές»

Παρὰ τὴν ἄποψη ὅτι ὑπάρχει ὑπερεθνικὴ φυλὴ καὶ μάλιστα αὐτὴ εἶναι ἀντίστοιχη μὲ τὸ ἑκάστοτε χρῶμα τοῦ δέρματος τῶν μελῶν της, γνωστοὶ ὑποστηρικτὲς τῆς «Λευκῆς φυλῆς» κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν εἶχαν καμμία αἴσθηση πανευρωπαϊκῆς «Λευκότητας», ὅπως τὴν ἐννοοῦν σήμερα διάφοροι.

Ὁ Benjamin Franklin θεωροῦσε ὅτι οἱ «καθαρὰ λευκοὶ» ἦταν οἱ Ἀγγλοσάξωνες μόνο. Ἀντίθετα, οἱ Ἱσπανοί, οἱ Ἰταλοί, οἱ Ρῶσοι, οἱ Σουηδοί, καὶ οἱ Γερμανοὶ ἐξαιρουμένων τῶν Σαξώνων, εἶναι μελαμψοί (swarthy complexion). Οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ γερμανοὶ Σάξωνες εἶναι τὸ κύριο τμῆμα τῶν Λευκῶν:

The Spaniards, Italians, French, Russians and Swedes, are generally of what we call a swarthy Complexion; as are the Germans also, the Saxons only excepted, who with the English make the principal body of white people on the face of the earth.

Ὅτι ἦταν μελαμψὸς καὶ μὴ Λευκός, δὲν θὰ τὸ ἤξερε σίγουρα ὁ Χίτλερ, ποὺ ἔλεγε γιὰ τοὺς «Λευκοὺς Σλάβους», τὸ δῆθεν κομμάτι τῆς «ὅλοι Λευκοὶ εἴμαστε» Εὐρώπης (Hitler’s table-talk, σσ. 33, 37, 183, 617): Οἱ Σλάβοι εἶναι γεννημένοι δοῦλοι, ποὺ νοιώθουν ἀνάγκη γιὰ ἀφέντη. Τὰ ὅρια Εὐρώπης-Ἀσίας εἶναι τὰ σύνορα μεταξὺ Γερμανῶν καὶ Σλάβων. Οἱ Σλάβοι δὲν ἔχουν ἐπινοητικότητα. Οἱ κατεκτημένοι ντόπιοι ἀπὸ τὶς γερμανικὲς φυλὲς στὴν Αὐστρία ἦταν Εὐρωπαῖοι, καὶ δὲν εἶχαν τίποτε κοινὸ μὲ τοὺς Σλάβους. Ὅποιος κάνει λόγο γιὰ ἐκπολιτισμὸ τῶν Σλάβων πρέπει νὰ ὁδηγεῖται στὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης.

The Slavs are a mass of born slaves, who feel the need of a master. […] the frontier between the two separate worlds of Europe and Asia…is the one that separates the Germanic world from the Slav world. […] Even the Czechs, who are the most efficient of the Slavs, have no gift for invention. […] The German people have absorbed both northern and southern Austria, and the original inhabitants are still there; but they were Sorb-Wends, members of basic European stock, with nothing in common with the Slavs…anyone who talks about cherishing the local inhabitant and civilising him, goes straight off into a concentration camp!

Φυσικά, ὁ μὴ Λευκὸς ἀλλὰ Λευκὸς Χίτλερ ὑπεραγαποῦσε τοὺς Ἄραβες καταδεικνύοντας τὴν «φυλετικὴ ἀλληλεγγύη τῶν Λευκῶν», μὲ τὴν ἀνύπαρκτη κοινότητα τῶν ὁποίων σήμερα ἀσχολοῦνται «ρατσιστὲς» καὶ «ἀντιρατσιστές»: Κατὰ τὸν Χίτλερ, οἱ Ἄραβες κατακτητὲς ἔφεραν τὸν πολιτισμὸ καὶ τὶς ἐπιστῆμες στὴν Ἱσπανία (τὴν ὁποία βεβαίως ξεχνοῦσε ὁ Χ. ὅτι προηγουμένως κατεῖχαν οἱ γερμανοὶ Βησιγότθοι), καὶ μόλις αὐτὴ ἐπανακτήθηκε ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς, ἡ βαρβαρότητα ἐπικράτησε.

Βέβαια, καὶ οἱ «Λευκοὶ Ἕλληνες» δὲν τὴ γλίτωσαν, ἀφοῦ στὴν πραγματικότητα σύμφωνα μὲ τὸν Χίτλερ ἦταν Γερμανοὶ ποὺ μετανάστευσαν ἀπὸ τὴ Γερμανία στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο. Κι ὁ μέλανας ζωμὸς τῆς Σπάρτης, κι αὐτὸς γερμανικὸς ἦταν:

…If we consider the ancient Greeks (who were Germanics)… […] Those (Germanics) who had remained in Holstein have not changed in two thousand years, whilst those who had emigrated to Greece raised themselves to the level of civilisation. … I’m convinced that the soup of Holstein is the origin of the Spartan gruel.

Τέτοια, παρτακίστικη, πάντοτε, ἦταν ἡ «Λευκότητα».

Ἄλλοι «Λευκοὶ», τῆς Ku Klux Klan, ἐπιδίδονταν σὲ ἀντι-ιρλανδισμὸ καὶ ἀντι-ιταλισμό, κατὰ τῶν ρωμαιοκαθολικῶν δῆθεν «Λευκῶν ἀδελφῶν τους»:

kkk_-_st_patricks_dau_28cr29

Οἱ δυὸ αὐτοὶ λαοὶ ὅπως καὶ οἱ Ἑλληνοαμερικάνοι (ποὺ ἐπίσης ἦταν στόχος τῶν WASP) τελικὰ τὴ γλίτωσαν, ἀφότου ἐντάχθηκαν στὴ μεσαία τάξη. Σημασία ἔχει ὅτι ἡ KKK ἦταν ἐνάντια καὶ κατὰ τῶν «Λευκῶν» καὶ κατὰ τῶν Ἀφροαμερικάνων.

Βλέπουμε ὅτι ἡ χρήση τοῦ ὅρου «Λευκὸς» δὲν ἔχει αὐτονόητο περιεχόμενο (χρῶμα δέρματος -ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς δὲν συνιστᾶ «φυλή») ὅπως νομίζεται. Αὐτὸ τὸ «αὐτονόητο» εἶναι τόσο πρόσφατο ὅσο τὸ ἠλεκτρικὸ ρεῦμα στὰ χωριὰ τῆς Ἑλλάδας. Εἶναι μιὰ πολιτικὴ ὁρολογία μὲ συγκεκριμένους, μονομερεῖς, σκοπούς.

Ἡ χρήση στὴν Ἑλλάδα τοῦ ὅρου «Λευκός», ὥστε νὰ γεννηθεῖ συμπάθεια γιὰ τοὺς καημένους WASP καὶ Εὐρωπαίους, ποὺ ἁπλῶς λούζονται τὰ ἀδιέξοδα τῆς 400-500 ἐτῶν κτηνωδίας καὶ τοῦ δουλεμπορίου τους σὲ ὅλον τὸν πλανήτη (σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν «ἰμπεριαλιστὴ Ἀλέξανδρο», τὸν ὁποῖο ὑπεραγαποῦν οἱ Ἀσιάτες κατεκτημένοι ἀπὸ αὐτόν), εἶναι ἀκόμη μιὰ μορφὴ ἀποικιοποίησης τοῦ μυαλοῦ τῶν Νεοελλήνων. Ὅπως οἱ Ἀριστεροὶ ἀπὸ τὸ 2010 καὶ ἑξῆς ἀνακαλύπτουν σεξισμὸ καὶ «πατριαρχία» στὴν νεότερη Ἑλλάδα, ὅπως οἱ κομμουνιστὲς τοῦ ’30 ἀνακάλυπταν φεουδαλισμὸ στὸ (μέσο) Βυζάντιο, ἔτσι δημιουργεῖται καὶ μιὰ ἱστορικὰ ἀνύπαρκτη, πολιτική, συμπάθεια μὲ τὸν φερετζὲ τοῦ «Λευκοῦ». Ἀπὸ Ἕλληνες ψυχικὰ ἀποικιοκρατούμενους (τὸ 90% τουλάχιστον τοῦ πληθυσμοῦ), ἀντιγράφονται καὶ μεταφέρονται στὴν Ἑλλάδα ἄγνωστες καὶ ἀνύπαρκτες διαμάχες, καὶ ἄγνωστες καὶ ἄνευ (γιὰ τὸν τόπο μας) ἱστορικοῦ περιεχομένου ὁρολογίες. Τὸ ἴδιο γινόταν καὶ παλαιότερα στὴν Ἀποικία Ἑλλάδα, λ.χ. μὲ τὸ «οὐδετερόθρησκο κράτος», ποὺ ἦταν αἴτημα δυτικοευρωπαϊκὸ ἐξαιτίας δυτικοευρωπαϊκῶν συνθηκῶν καὶ ὑπαρκτῶν προβλημάτων (ὄχι ἀνύπαρκτων, ὅπως στὴν Ἑλλάδα). Μόνο ποὺ σήμερα γίνεται ταχύτερα, ἐξαιτίας τοῦ διαδικτύου. Ὅσο πιὸ ἐξαρτημένη οἰκονομικὰ καὶ στείρα πνευματικὰ εἶναι μιὰ χώρα, τόσο ἀναπαράγει ὡς κοκκορομαχία τὶς διαμάχες στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Μητρόπολής της, τῆς Δύσης, καὶ παθιάζεται μὲ αὐτὲς παίρνοντας τὸ μέρος τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου. Κάνοντας λόγο γιὰ κοκκορομαχία κυριολεκτῶ, γιατὶ δὲν λαμβάνεται ὑπόψη ὁ πραγματικὸς πόλεμος ὅλων ἐναντίον ὅλων στὶς ΗΠΑ: Οἱ Ἰνδοί, οἱ Ἀσιάτες, οἱ Λατίνοι, μποροῦν νὰ συμμαχοῦν ὑπὲρ ἢ κατὰ ἄλλων παλαιότερων «φυλῶν» ὅπως οἱ «Λευκοί», οἱ Μαῦροι, οἱ Ἑβραῖοι. Ἡ δὲ ἀντιπάθεια μεταξὺ Ἰνδοαμερικανῶν καὶ μὴ Λευκῶν ἢ μεταξὺ Ἀσιατῶν καὶ Μαύρων στὶς ΗΠΑ εἶναι γνωστή.

Ὅπως δὲν ὑπάρχει «Λευκὴ φυλή», ἔτσι καὶ δὲν ὑπάρχουν «Εὐρωπαῖοι» ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ὣς στὰ Οὐράλια παρὰ ὡς εὐχολόγιο. Οἱ τρεῖς εὐρωπαϊκὲς πολιτισμικὲς σταθερές, Ἑλλάδα, Ρώμη, Χριστιανισμός, εἶναι πολὺ γενικές, καὶ ἐξαιρετικὰ διαφορετικὰ ἑρμηνευμένες ἀπὸ Νορδικούς, Λατίνους καὶ Ἀνατολικούς. Ὅπως ὁ Βίσμαρκ ἔλεγε, καὶ ἦταν πιὸ εἰλικρινής: Ὅποιος πολιτικὸς προφέρει τὴ λέξη Εὐρώπη ἁπλῶς ἐπιδιώκει ἀπὸ ἄλλες χῶρες κάποιο πράγμα τὸ ὁποῖο δὲν θὰ τολμοῦσε νὰ ζητήσει μὲ ἄλλη φρασεολογία (I have always found the word Europe on the lips of those politicians who wanted something from other Powers which they dared not demand in their own names)

Ὁ «Νορδικισμός» ἔχει τὸ ἀντίστοιχό του στὸν Ἀφροκεντρισμό. Τὸ πιὸ πρόσφατο παράδειγμα τοῦ δεύτερου ἰδεολογήματος τὸ ὁποῖο ἔχω διαβάσει εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς «Ἀφρικανὸς» γιὰ Ρωμαίους Αὐτοκράτορες καταγόμενους ἀπὸ τὴ ρωμαϊκὴ ἐπαρχία τῆς «Ἀφρικῆς», ὅπως ὁ Σεπτίμιος Σεβῆρος. Ἡ ἀπὸ κουτοπονηριὰ ἢ ἀμάθεια σύγχυση αὐτὴ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ρωμαῖοι μὲ τὸν ὅρο Ἀφρικὴ δὲν ἐννοοῦσαν ὁλόκληρη τὴν ἤπειρο ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὶς νότιες ἀκτὲς τῆς Μεσογείου καὶ φθάνει ὣς τὸ Ἀκρωτήριο τῆς Καλῆς Ἐλπίδας, ὅπως ἐννοοῦμε ἐμεῖς, ἀλλὰ μόνο τὸ τμῆμα τῆς σημερινῆς Τυνησίας. Οἱ Αἰγύπτιοι δὲν θεωροῦνταν «Ἀφρικανοί» ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους. Ἄλλωστε ὁ Σεπτίμιος Σεβῆρος ἦταν μισὸς Σημίτης (Καρχηδόνιος) καὶ μισὸς Ρωμαῖος. Δὲν ἦταν αὐτὸ ποὺ λέμε «Μαῦρος», π.χ. Σουδανός, Κονγκολέζος. Δὲν ἦταν «sub-saharan African» γιὰ νὰ τὸ πῶ στὴ μητρική σας γλώσσα καὶ ἰδεολογία-ὁρολογία. Μία ἔρημος χώριζε, ἄλλωστε, τοὺς Ρωμαίους ἀπὸ τοὺς sub-saharan Africans. Ὡστόσο, χαρακτηρίζεται ὡς African, κι ὅποιος ξεγελάστηκε, ξεγελάστηκε μὲ τὸν «πολυπολιτισμὸ τῆς Ρώμης» καὶ τὸν αὐτοκράτορα Obama.

Posted in Αριστερά, Ακροδεξιά, Δυτικοί, Σλάβοι | Tagged , , , | 2 Σχόλια

What have the Romans ever done

Hundreds of Roman graves have been found by archaeologists, some of which contain skeletons still bound by shackles on their necks and ankles. […] Among the hundreds of graves found, five skeletons – four adults and one child – were found shackled or chained. Dating back to the first and second centuries AD, the gravesite is thought to have been an important necropolis used for those massacred at the nearby stadium.

Πηγή

skeleton-0-752x440-1

Ὁ πόλεμος γιὰ τὰ ἀγάλματα, δηλαδὴ τὸ παρελθόν, εἶναι διπλός: Ὑπεράσπιση τῶν ἑκάστοτε «ἡμέτερων» καὶ χαρὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῶν «ὑμετέρων». Δύσκολα θὰ βροῦμε ἄνθρωπο ποὺ λυπᾶται καὶ γιὰ τὰ ἀγάλματα τῶν Λένιν/Στάλιν καὶ γιὰ τὰ Ἀγγλοσαξωνικὰ ἀγάλματα «Νότιων» -ἂν ἐξαιρέσουμε τεχνοκριτικοὺς ἢ ἰδεολόγους ποὺ ἀπαθανάτισαν τοὺς δικούς τους ἥρωες μὲ ἄλλου εἴδους καλλιτεχνικὰ μέσα.

Ἂς ἀποτελέσουμε κι ἐμεῖς μιὰ τρίτη ἐξαίρεση. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν τὰ ἀγάλματα τῶν Στάλιν καὶ τῶν Νότιων ἢ τῆς ἀγγλικῆς ἱστορίας, γιατὶ ἀπεχθανόμαστε τὴν ἰδεολογία καὶ τῶν δύο. Μᾶς ἐνδιαφέρουν τὰ ἀγάλματα ποὺ καταστρέφονται στὴν Ἑλλάδα. Μὲ τὰ ὑπόλοιπα ἂς ἀσχοληθοῦν ὅσοι τοὺς περισσεύει χρόνος μετὰ τὴν ἐνασχόληση μὲ τὰ καταστρεφόμενα ἀγάλματα στὴν Ἑλλάδα.

 

Posted in Δύση, Ρωμαίοι, ιστορία | Σχολιάστε

μόνο 15′

Συζητῶνται μέτρα ἐξυγίανσης τοῦ ἐξευτελισμοῦ ἀνθρώπινων ὄντων. Λὲς καὶ διάλεξε κανένας ἄνθρωπος νὰ τοῦ φέρονται ὅπως σὲ ποτήρι ἢ σὲ κατσαρόλα. Ἢ λὲς καὶ ἀξίζει κάτι ὁ πολιτισμὸς ποὺ  θεωρεῖ προσωπικὴ ἐπιλογὴ τὴν εὐχαρίστηση τοῦ νὰ θεωρεῖσαι χαρτοπετσέτα.

Εἶναι τὸ σημεῖο (εὐθεία γιὰ τὴν ἀκρίβεια) ὅπου τὸ «ἐπίπεδο» τοῦ φιλελεύθερου ἀτομικισμοῦ τέμνεται μὲ τὸ «ἐπίπεδο» τῆς ἀριστερῆς λογοτεχνικῆς κουλτούρας.

Posted in σεξουαλικότητα | Tagged | 2 Σχόλια

ἰνδοσινικά

Αἴ, καλά! Ἡ βασικὴ ἰδέα τοῦ ἄρθρου τοῦ Κ. Κουτσουρέλη εἶναι σωστή. Ἀλλὰ σημαίνει: Τώρα ποὺ ἡ (εὐρωπαϊκὴ μόνο, πρὸς τὸ παρόν) Δύση βουλιάζει, τώρα ἐγκαταλείπουμε τὸ πλοῖο της (ἢ τὸ πρότυπό της) σὰν τὰ ποντίκια, καὶ ὁ σώζων ἑαυτὸν σωθήτω γιὰ νὰ μὴν ἔχει τὴν τύχη τῆς συνολικῆς δυτικῆς παράλυσης-διάλυσης. Καὶ ὅποιος μπορεῖ, θὰ ἁρπάξει καὶ κομμάτια ἄλλων, ὅπως ἡ Τουρκία. Μέχρι νὰ σταθεροποιηθεῖ ξανὰ ὁ πλανήτης, μετὰ ἀπὸ 50 χρόνια. Ὅταν ἔχεις ἐκδυτικίσει ὅμως τὸν λαό σου, τὴν ἀλλοτινὴ πραγματικὰ Ἐνδιάμεση Περιοχή, ὣς τὸ μεδούλι τῆς ψυχῆς του, στὰ σοβαρὰ περιμένεις νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ πράγματα ὡς ἡρωικὴ ἐξαίρεση τῆς καταποντιζόμενης Δύσης; Ὅταν ἔχεις (δημιουργήσει) ἕναν Δυτικό -τὸν πρώην βυζαντινὸ Ἕλληνα-, τότε δυτικὰ θὰ ἀντιδράσει, δηλαδὴ μοιρολατρικὰ καὶ διαλυτικά, καὶ ὄχι κινεζικά, τουρκικά, ἰνδικά, ἀφρικανικά, ἰσλαμικά. Τί διαφορετικὸ περιμέναμε νὰ συμβεῖ ὅταν καταστρέφαμε τὴ μόνη θετικὴ ὑπαρκτὴ μὴ δυτικότητά μας, τὴ βυζαντινή; Ἄλλωστε, στὸν ἐμφύλιο ποὺ τρώει τὶς νεοελληνικὲς σάρκες μας 200 χρόνια τώρα, πρωτοστάτησαν ὅσοι κατηγοροῦσαν τοὺς Βυζαντινούς (ἔστω: τοὺς «παπάδες» τῶν Βυζαντινῶν) ὡς στυγεροὺς ἀνθέλληνες χάριν τοῦ ἐκδυτικισμοῦ. Τώρα, εἶναι ἀνθρωπίνως ἀργά. Σὲ μιὰ στιγμή, δὲν ἀντιστρέφεις συνειδησιακὴ πορεία 200 χρόνων. Ὁ δρόμος πρὸς τὴν κόλαση δὲν ἔχει ἐπιστροφή. Διαλέξαμε, καὶ χάσαμε. Μὲ τὸ συμπέρασμα αὐτό, ἄλλοι θὰ πετάξουν τὰ ὅπλα τους, ἄλλοι θὰ πάρουν τὴν ἀπόφαση νὰ τὰ τιμήσουν μέχρι τέλους.

Η βάναυση μάχη χθες στη διαφιλονικούμενη ινδοσινική μεθόριο (τα αντίπαλα αγήματα πολέμησαν με πέτρες και με γυμνά χέρια αφού περιπολούν στην περιοχή άοπλα, οι περισσότεροι από τους δεκάδες εκατέρωθεν νεκρούς φαίνεται ότι πετάχθηκαν σε βάραθρα των Ιμαλαΐων) δείχνει για μια ακόμη φορά σε ποιον κόσμο ζούμε.

Την περίοδο της διπολικής ψυχροπολεμικής ειρήνης, όπου οι συγκρούσεις ήταν ελεγχόμενες, διαδέχθηκε η κατά πολύ πιο άτακτη φάση της αμερικανικής μονοκρατορίας με ασύμμετρους πολέμους, τρομοκρατικές επιθέσεις, ανατροπές καθεστώτων, πορτοκαλιές επαναστάσεις, αραβικές ανοίξεις και την αρχή μιας γενικής αποσταθεροποίησης.

Τώρα μπαίνουμε πλέον στην χαοτική φάση: το διεθνές σύστημα κλυδωνίζεται εκ βάθρων. Αναθεωρητικές δυνάμεις, όπως η Τουρκία, αμφισβητούν το status quo γνωρίζοντας ότι απέναντί τους δεν θα βρουν αξιόλογη αντίσταση. Η ραγδαίως παρακμάζουσα πρώην «Δύση» συνταράσσεται από εσωτερικές, οιονεί εμφυλιοπολεμικές έριδες πολυτελείας πράγμα που επισπεύδει την πτώση της. Ιδίως η Ευρώπη καθιζάνει με εντυπωσιακό ρυθμό, δημογραφικά, οικονομικά, πολιτισμικά. Τα φώτα πέφτουν συνήθως στις ΗΠΑ και το εκεί χάος, όμως η χώρα αυτή προστατεύεται από δύο ωκεανούς, σε αντίθεση με την γηραιά ήπειρο που γειτνιάζει με τους όγκους του ισλάμ και της Μαύρης Αφρικής.

Παράγοντες όπως ο κλιματολογικός, οι επιδημίες, το εξωφρενικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, η διάδοση των πυρηνικών όπλων επιτείνουν τις χαοτικές συνθήκες. Η παγκοσμιοποίηση έχει δώσει τη θέση της στην αύξουσα βαλκανοποίηση, στον πολυκερματισμό της οικονομίας και του κυβερνοκόσμου. Στην ουσία δεν υπάρχει πλέον καμία σταθερά στις διεθνείς σχέσεις, πολιτικές ή οικονομικές: οι ευρωαμερικανικές, οι σινοαμερικανικές, οι σινοευρωπαϊκές σχέσεις και οι σχέσεις όλων αυτών των κρατών ή ομάδων κρατών με τη Ρωσσία, την Ινδία και άλλες μείζονες δυνάμεις είναι όλες ρευστές και απρόβλεπτες. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να δούμε κάθε είδους πρόσκαιρες συμμαχίες και αντιπαλότητες τα επόμενα χρόνια.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό, η επιβίωση για τα έθνη και τα κράτη που οι ηγέτες τους εξακολουθούν να σκέφτονται με όρους του προηγούμενου αιώνα, που επικαλούνται το υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο και έχουν εμπιστοσύνη σε λυμφατικούς υπερεθνικούς θεσμούς όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, είναι άκρως αμφίβολη.

Στον κόσμο που έρχεται, η λεγόμενη «ήπια» ισχύς, ακόμη και η διπλωματία, για όσους έχουν την αφροσύνη να επαφεθούν σ’ αυτές, θα αποδειχθεί δριμεία αδυναμία. Όσοι μείνουν άοπλοι, σαν τους Ινδούς και τους Κινέζους φαντάρους των Ιμαλαΐων, θα κινδυνεύσουν να βρεθούν στον καιάδα της ιστορίας.

Πηγή

Posted in Δύση | Σχολιάστε

2 x 0,04

«Πριν από 10-12 χρόνια είχαμε συγκεντρώσει τα παλιού τύπου σκονάκια που ήταν ολόκληρα βιβλία σε σμικρύνσεις. Μάλιστα ήταν εντυπωσιακός ένας …πάπυρος μήκους 2 μέτρων και πλάτους 4 εκατοστών το οποίο τύλιξε φοιτητής σε δυο ξυλάκια. Ήταν όπως οι παλιές αριθμομηχανές. Ανοιγόκλεινε ,ανέβαινε- κατέβαινε και ήταν σε ρολό γραμμένο το χαρτάκι των λύσεων. Ήταν ένα εκπληκτικό σκονάκι, ένα έργο τέχνης μπορώ να σας πω», σημειώνει.

Οι φοιτητές που βλέπουν σήμερα τον «Πάπυρο» για τον οποίο χρειάστηκαν τουλάχιστον δώδεκα ώρες απασχόλησης από τους… σκονάκηδες της εποχής, αναρωτιούνται γιατί οι προκάτοχοι τους στα φοιτητικά έδρανα μπήκαν σε τόσο κόπο ,σημειώνοντας πως ίσως να απαιτούνταν λιγότερος χρόνος για να μάθουν το κεφάλαιο που αντέγραψαν .

Η συλλογή -έκθεση με τα σκονάκια έργα τέχνης όσο πάει μεγαλώνει καθώς πολλοί είναι αυτοί που αποκαλύπτουν και προσφέρουν τα «μυστικά κόλπα» της φοιτητικής τους ζωής. «Μου τηλεφώνησε μία κυρία, φοιτήτρια το 1963 και μου έστειλε τα δικά της σκονάκια που τα είχε από τότε κρατημένα . Ήταν σκονάκια μικρά, εκείνη την εποχή είχαν κάτι πάσο σε μια κόκκινη ζελατίνα ,σαν δίφυλλη και τα έβαζε εκεί ανάμεσα, οπότε όποιος περνούσε και έβλεπε έλεγε εντάξει ένα πάσο είναι, δεν είναι τίποτε άλλο.

Πηγή

Posted in παιδεία | Σχολιάστε

Ὁ Μεγάλος Περίπατος

 

έχουν αμφότεροι μία μεταμοντέρνα περί δημόσιου αγαθού και γενικού συμφέροντος αντίληψη. Είμαστε στο σημείο που ο Ζακ (του ΣΥΡΙΖΑ) και τα Parades συναντούν τους ποδηλάτες, τους ζωόφιλους και τους γέρους, που αφού γλίτωσαν από τον Κορονοϊό, θα μπορούν άνετα να βολτάρουν δίπλα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, μυρίζοντας διοξείδιο και μπινελίκια.

Ο Μεγάλος Περίπατος τους έχουν μάθει να τους αρέσει, εννοώ στον λαουτζίκο, ο οποίος προτιμά να βασανίζεται καθημερινά, αρκεί να έχει την ψευδαίσθηση ότι έγινε Άμστερνταμ λόγω κάποιων ποδηλατών- ψώνιων. Μόνο που το Άμστερνταμ έχει ήδη γίνει Ραμπάτ. Πάλι δεν πρόλαβαν, οι επιχώριοι χάχακες. Η αποθέωση του τουρίστα- σε πείσμα των αφελών (πόσων ακόμα) νεοδημοκρατών που ψηφίζουν Ν.Δ. ενθυμούμενοι τους Καραμανλήδες, είναι η αποθέωση του μεταπρατισμού και της «φούσκας». Οι Μεγάλοι Περίπατοι και τα ψηφιακά, δεν είναι παρά η «μόστρα» μίας μή- κοινωνίας, μη- παραγωγικότητας, μη- ζωής. Είναι σαν την Εσθονία, που έχει γίνει πρότυπο ψηφιακής διοίκησης, αφού ο μισός πληθυσμός κρατάει γέρους στην Αγγλία ή στη Γερμανία. Τουρισμός, αναπλάσεις, εικονικές πραγματικότητες, είναι ουσιαστικά και έχουν αξία, όταν συνοδεύουν την πραγματική ζωή.

Πηγή

Posted in Ελλάδα | Tagged , | Σχολιάστε

ποῦ δείχνει;

Νὰ ἀσχοληθοῦμε καὶ λίγο μὲ τ’ ἀδέρφια μας (ἀφοῦ τοῦ Ἕλληνα τοῦ ἀρέσουν οἱ εἰδήσεις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό), ποὺ εἶναι οἱ Ὀρθόδοξοι καὶ ὄχι οἱ Λευκοί, οἱ WASPs τοῦ 1204.

Τί τὸ θέλαμε;…

egkainia_naos_enoples_dynameis-18

Εἶναι δυνατὸν νὰ παριστάνεται σὲ ὀρθόδοξη ἐκκλησία ἡ βρεφοκρατούσα Θεοτόκος νὰ μᾶς δείχνει/παραπέμπει σὲ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὸν Γιό της; Μερικοὶ θὰ ποῦν: Εἶναι: ἅμα εἶσαι Ρῶσος…

Τὸ στὺλ τῶν ψηφιδωτῶν 100% δυτικό. Δηλαδή, νατουραλιστικό, χωρὶς τὴν πνευματικότητα ποὺ ὀφείλει νὰ ἔχει ἡ γνήσια ἐκκλησιαστικὴ τέχνη.

egkainia_naos_enoples_dynameis-15

Βιτρὸ γοτθικοῦ ναοῦ (ἢ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ;), ἐσωτερικὴ ἀρχιτεκτονικὴ ρωμανικοῦ-γοτθικοῦ ναοῦ (καὶ ὄχι ὀρθόδοξου), σκοτεινὰ καταθλιπτικὰ χρώματα, σὰν νὰ εἶσαι σὲ στρατόπεδο κι ὄχι σὲ ναό. Μὲ πολυβόλα καὶ κανόνια, γιὰ ἁγιογραφίες.

Ἡ πολεμικὴ Ὀρθοδοξία τοῦ 21ου αἰ.

(πηγὴ εἰκόνων romfea.gr)

Posted in θρησκεία | 1 σχόλιο

Παπαχελᾶς: ethnic

Ὅταν ὁ Παπαχελᾶς λέει ὅτι οἱ «ἑταῖροι» μας

Μας ζητούν να μην είμαστε πρώτοι εμείς που θα «πατήσουμε το κουμπί», να μη βιαστούμε δηλαδή να στρατιωτικοποιήσουμε την κρίση.

ἐννοεῖ ὅτι αὐτὸ ποὺ εὔχονται οἱ ἑταῖροι μας, τὸ θέλει καὶ ἡ κάθε ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἀλλὰ καὶ ἡ πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων: Νὰ μὴν πολεμήσουμε ὅ,τι κι ἂν κάνει ἡ Τουρκία. Ὅπως τὸ 1974. Δὲν ἀπευθύνεται στὸ ἑλληνικὸ κοινό. Κι ἔχει λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἀπευθύνεται. Γιατὶ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ἔχει πάρει ἀπόφαση, ὅρκο πάνω στὰ κόκκαλα τῆς γιαγιᾶς καὶ τοῦ παπποῦ του, ὅτι μετὰ τὸ 1949 δὲν θὰ πολεμήσει ποτέ, ποτὲ ξανά. Καὶ τοὺς ὅρκους του τοὺς τῆρεῖ ὁ Ἕλληνας. Ὁ Παπαχελᾶς τὸ ξέρει αὐτό, καὶ συνομιλεῖ πάντα, μόνο μὲ τὴν κυβέρνηση καὶ τοὺς «ἑταίρους» μας, ἄρα αὐτοὺς ἐκφράζει ἢ συμβουλεύει ὡς «δικός τους». Νὰ κάνουμε καμμιὰ διεθνὴ ἐπιτροπή, νὰ γίνει

έναρξη διερευνητικών επαφών και σε ένα προσωρινό μορατόριουμ σε ορισμένους τομείς

Ἁπλά, θολώνει τὰ νερά, ὡς δημοσιογράφος, γιὰ νὰ μπερδευτοῦμε πότε μὲ τὸ «θὰ ἀπαντήσουμε» καὶ πότε μὲ τὸ «μὲ καθαρὸ μυαλό», καὶ ξέρει ὅτι αὐτὸ ἀρκεῖ γιὰ νὰ καθησυχαστεῖ τὸ ἑλληνικὸ κοινό (βλ. ἑπόμενη παράγραφο). Δὲν τὸν κατηγορῶ. Ἁπλά, τώρα φοβοῦνται οἱ κορωνο-τουρίστες ποὺ λέγονται Κυβέρνηση, καὶ δὲν καταπίνονται πιὸ «χαλαρὰ» ἄρθρα τῆς καλοκαιρινῆς ἀδιαφορίας. Δὲν χωρᾶν τὰ προβλήματα τοῦ τόπου στὶς αἰωνόβιες ἐλιὲς καὶ στοὺς περιπάτους Θεσσαλονίκης καὶ Ἀθηνῶν, ὅταν ταξιδεύει τὸ τουρκικὸ ναυτικό, πηγαινέλα, μπροστά μας ἀπὸ τὴν Μικρασία στὴν Ἀφρική.

Οἱ παρωπίδες ποὺ φορᾶμε κάποιοι, ὅτι οἱ Ἕλληνες μποροῦν καὶ θέλουν, εἶναι ψέμμα. Ὁ κόσμος νὰ χαλάσει, ὁ Ἕλληνας δὲν θέλει νὰ ξανακάνει «τὸ λάθος», ὅπως τὸ θεωρεῖ. Ἤρθαμε στὴ ζωὴ αὐτὴ γιὰ νὰ ὑποφέρουμε, δηλαδή; Ἄσε μας, τώρα. Νὰ ξαναγίνουμε ὅπως τὸ 1949 καὶ τὸ 1974; Ὁ Σημίτης καὶ ὁ Κούλης δὲν εἶναι προδότες, οὔτε ὁ Παπαχελᾶς, γιατὶ ἐκφράζουν τὴν πλειονότητα τοῦ κόσμου, ἀκόμη κι ὅταν ὁ κόσμος χτυπᾶ μὲ μίσος πληκτρολογώντας καὶ βρίζοντας τὴν Τουρκία. Ὁ Ἕλληνας ἔχει κάνει Τάμα νὰ μὴν πολεμήσει ποτέ, ἀλλιῶς  νὰ τὸν πάρει ὁ διάολος. Ἀρκετὲς χιλιετίες πολεμοῦσε. Μερικοὶ ξεγελιόμαστε ἀπὸ τὶς ὀφθαλμαπάτες τοῦ διαδικτύου καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι κατὰ νοῦ ἔχουμε τὸν Ἕλληνα προηγούμενων δεκαετιῶν. Οἱ παρωπίδες κάνουν κάποιους νὰ φωνάζουν. Ἐνάντια -δὲν τὸ καταλαβαίνουν- στὴν πλειονότητα, προφανῶς.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὅσο κι ἂν αὐτὴ κι ὄχι ἄλλη εἶναι ἡ κατάσταση τῶν Ἑλλήνων, ὅσο περνᾶν τὰ χρόνια τόσο πιὸ βέβαιη γίνεται ἡ συντριβή τους. Δηλαδή, μὲ ψυχροὺς ὑπολογισμούς, ὁ πόλεμος θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει τὸ ’80, βαριὰ τὸ ’90, ἂν θέλαμε νίκη, κι ὄχι τώρα ἢ τὴ δεκαετία τοῦ 2020 καὶ 2030. Μὲ τοὺς συνταξιούχους, κοιλαράδες, καὶ τοὺς διεσπαρμένους σαμποτὲρ ἀνὰ τὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια, μὲ de facto κατοχὴ περιοχῶν τῆς πρωτεύουσας. Τὸ «πρέπει» στέκεται ἀπέναντι ἀπὸ τὸ «θέλουμε» καὶ τὸ «μποροῦμε». Ἂς ἀφήσω κατὰ μέρους τὴ νε(ρ)ολαία, ποὺ ἔχει ἐνσωματώσει 40 χρόνια φιλειρηνισμοῦ καὶ χαβαλέ.

Ὅλοι εἶναι εὐχαριστημένοι, καὶ οἱ κατὰ φαντασίαν κομάντο Ἕλληνες μὲ τὰ ἤξεις ἀφίξεις τοῦ Παπαχελᾶ, καὶ ὁ Ἕλληνας ποὺ δὲν πολεμᾶ ὁ κόσμος νὰ χαλάσει, καὶ οἱ ἑταῖροι μὲ τὴν ὑπόσχεση νὰ μὴν ἐπιτεθοῦμε πρῶτοι. Καὶ τὸ γελαστὸ παιδί, ὁ Μπακο-Κούλης, ποὺ δὲν θέλει νὰ χάσει τὴν καρριέρα του. Κι ἡ μανα-ἀδερφή του, ποὺ δὲν ἀπειλεῖται ἀπὸ Τίποτε. Καὶ οἱ ὑπουργοὶ τοῦ Μητσοτάκη ποὺ ἔχουν γνωρίσει τὸν ἄντρα τους σὲ αὐτόν, γιὰ νὰ κοκκινίζει ἀπὸ χαρὰ ἡ Ἀριστερά. Καὶ ζῆσαν αὐτοὶ καλὰ κι ἐμεῖς καλύτερα.

Posted in Τούρκοι | 1 σχόλιο

παρακμὴ καὶ δημιουργία

Οἱ Βυζαντινοὶ τὴν περίοδο τῆς ὑλικῆς καὶ κρατικῆς παρακμῆς τους ἔφτιαξαν ἀριστουργήματα. Οἱ Γερμανοὶ τοῦ 17ου αἰ. συνέθεταν ἀριστουργήματα ὅταν ὅλη ἡ Γερμανία ἦταν ἐρείπια. Ἡ σημερινὴ πιθηκίσια ἢ κοὺλ μουσικὴ σὲ ἕναν κόσμο ποὺ καταρρέει, σίγουρα ἀποτελεῖ παραφωνία. Ἐρωτήματα γιὰ τὸν μελλοντικὸ πλανήτη τῶν πιθήκων.

Posted in μουσική | 3 Σχόλια

Οἱ κουτσομπόληδες Ἕλληνες

Μπορεῖ ἡ Τουρκία νὰ στέλνει τὰνκς στὴ Λιβύη, οἱ Ἕλληνες ὅμως κλαῖν γιὰ τὰ ἀγάλματα τῶν Ἀγγλοσαξώνων. Σπᾶνε μὲ ἀγανάκτηση τὰ πληκτρολόγιά τους γιὰ τοὺς ἀντιφὰ ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ βουλιάξουν τὰ τουρκικὰ πλοῖα ποὺ πηγαινοέρχονται στὴ Μεσόγειο, οὔτε νὰ ἐξαναγκάσουν τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ τὰ βουλιάξει.

Οἱ Ἕλληνες ἀσχολοῦνται περισσότερο μὲ τοὺς καταστροφεῖς ἀγαλμάτων σ’ ἄλλη γῆ, μὲ τὸ καμένο κατάστημα τοῦ Μαύρου καὶ τοῦ Ἄσπρου, σ’ ἄλλα μέρη. Ἀφοῦ δὲν μποροῦν νὰ ἀσχοληθοῦν ἀποτελεσματικὰ μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀσχολοῦνται παθιασμένα μὲ τοὺς ἀντιφὰ στὸ Λονδίνο καὶ τὶς ΗΠΑ. Οἱ Ἀμερικάνοι δὲν μποροῦν, 200 χρόνια τώρα, νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα τῶν Μαύρων, αἴ, θὰ τὸ λύσουν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὸ φέισμπουκ. «Ἀντιρατσιστὲς» καὶ μή.

Ἐδῶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὶς καταστροφὲς ἀγαλμάτων στὴν Ἑλλάδα, ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἄγαλμα τοῦ τάδε Νότιου ἀμερικανοῦ ἢ τοῦ Τσώρτσιλ. Μάλιστα, μερικοὶ συσχετίζουν τὰ ἀρχαῖα ἀγάλματα μὲ τὰ ἀγάλματα δουλεμπόρων καὶ ἰμπεριαλιστῶν. (*) Γιὰ τέτοιου εἴδους πάθος «νὰ πάρουμε τὸ μέρος κάποιου» πρόκειται, ποὺ ἐξισώνει αὐτὰ τὰ δύο. Γιατί;

Γιατὶ, ἔτσι εἶναι: Ὅταν δὲν ἔχεις κανένα μέλλον, ψειρίζεις τὸ παρελθόν σου (Ἐμφύλιος) ἢ ἀσχολεῖσαι μὲ τὰ δῆθεν βάσανα τῶν ἄλλων. Κοινῶς, γίνεσαι κουτσομπόλης.

(*) Τώρα ποὺ τὸ ξανασκέφτομαι, ἂν διαβάσει κάποιος τὴ μυθολογία, οἱ θεοὶ ἦταν χειρότεροι ἀπὸ δουλέμπορους, καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοια μποροῦν νὰ ἐξισωθοῦν οἱ βίαιες συμπεριφορὲς στὰ ἀγάλματα δουλεμπόρων καὶ θεῶν.

Posted in Ελλάδα | 5 Σχόλια

βιτριόλια

Ξανθιές «γκόμενες» που διεκδικούν τον «υπο-μέτριο» και αλληλοκαταστρέφονται. Μία «παραδοσιακή» κοινωνία με χιλιάδες μαγαζιά μανικιούρ και πεντικιούρ και ταξίδια στα Κατάρ και στο Ντουμπάι. Γυναίκες 35 χρονών, που σε άλλες εποχές θα είχαν παιδιά στο Γυμνάσιο, πλακώνονται για τις σέλφι, τα likes και το instagram. O «σύντροφος» μου, κατά τα άλλα μας μάρανε- όχι ο άντρας μου, και ολοταχώς για την ποιμενικότητα.

Πηγή

Ἐντάξει. Θὰ φορέσουν σύντομα τὴ μπούργκα ὅλες τους, καὶ θὰ ἡσυχάσουν. Μὲ τὴ μπούργκα ὅλες καὶ ὅλοι τους νοικοκυρεύονται. Ἐμένα μ’ ἐνδιαφέρουν ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν στὰ σοβαρὰ ὅτι αὐτὴ ἡ κοινωνία θὰ ἀντιδράσει στοὺς ὀρθοπολιτικοὺς-ἀντιφά, ποὺ σπάζουν καὶ καῖνε. Λὲς καὶ εἶναι φυσικὸ φαινόμενο ἡ κοινωνικὴ ἀντίδραση, ὥστε τὸ ἄθροισμα τῶν ἀσκούμενων δυνάμεων νὰ εἶναι μηδενικό. Μὲ τί (ἀναλώσιμα) παιδιά, βρέ, θὰ ἀντιδράσει βίαια ἡ κοινωνία; Μὲ τοὺς ἄτεκνους σαραντάρηδες; Θὰ βγοῦν μὲ τὰ μπαστούνια νὰ διώξουν τὶς ΜΚΟ καὶ τοὺς «πρόσφυγες»; Εἴδαμε, δηλαδή, καὶ πόσο πετυχημένα ἀντέδρασε ὁ λαὸς στὸ Μνημόνιο καὶ τὶς Πρέσπες ἢ μὲ τὸ σφράγισμα τῶν ἐκκλησιῶν. Εἴπαμε, ἡ Ἑλλάδα σώζεται μόνο μὲ δύο -μόνο δύο, κι ὄχι τρία- θαύματα.

Posted in Ελλάδα, κοινωνία | Tagged | 3 Σχόλια

β ἀντὶ b: Λεξικὸ Ἐλευθερουδάκη

Tὸ 1929 (ἢ 1927-1931), κυκλοφορεῖ τὸ ἐγκυκλοπαιδικὸν λεξικὸν Ἐλευθερουδάκη. Μία ἀπὸ τὶς καινοτομίες του ἦταν ἡ προσπάθεια νὰ ἀντικατασταθοῦν τὰ μπ/γκ/ντ τῶν μεταγραφόμενων στὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ξένων λέξεων καὶ ὀνομάτων ἀπὸ τὰ β/γ/δ μὲ μιὰ τελεία («στιγμή») πάνω ἀπὸ τὸ καθένα γράμμα, ἀντίστοιχα, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται σὲ κάθε ξένη λέξη (ἀποδιδόμενη μὲ τὸ ἑλλ. ἀλφάβητο) νὰ σκέφτεται ὁ ἀναγνώστης λ.χ. ἐὰν τὸ «μπ» εἶναι ἠχητικὰ b, mb, mp ἢ np. Αὐτὴ ἡ πρακτικὴ θὰ εἶχε τὸ πρόσθετο πλεονέκτημα ὅτι δὲν θὰ καταλήγαμε νὰ γράφουμε -λόγῳ τῆς παραπάνω δυσχέρειας- ἐντέλει (μόνο) στὸ λατινικὸ ἀλφάβητο τὸ ξενικὸ ὄνομα ἢ ὅρο. Ἐπιπλέον, τὰ γραπτὰ κείμενα θὰ γλίτωναν ἀπὸ τὰ πολλὰ μπ, ντ, γκ, ποὺ δὲν ταιριάζουν κατὰ τὰ ἄλλα μὲ τὴν ἑλληνική.

IMG_20200607_161242_6

Ἡ πρακτικὴ αὐτὴ εἶχε ἀρχίσει πολὺ παλιότερα, συνεχίζει ὁ Κώστας Ἐλευθερουδάκης:

IMG_20200607_161257_1

Νά καὶ τὸ ἄρθρο τοῦ Σ. Μενδωνίδη στὴν Πανδώρα τοῦ 1861. Ἐκεῖ ὅμως τὰ πράγματα περιπλέκονται μὲ τὶς πάμπολλες προσθῆκες γιὰ νὰ ἀποδοθοῦν ἠχητικὰ κάθε εἴδους λεπτομέρειες (λὲς καὶ οἱ Δυτικοὶ θὰ τροποποιοῦσαν τὸ ἀλφάβητό τους γιὰ νὰ ἀποδώσουν ὀρθότερα τὶς μὴ δυτικὲς γλῶσσες), καὶ εὐτυχῶς τὸ Λεξικὸ Ἐλευθερουδάκη ἀπὸ τὴν πρόταση τοῦ Μενδωνίδη κράτησε μόνο τὰ β, γ, δ μὲ «στιγμὴ» ἀπὸ πάνω τους. Δυστυχῶς, ἡ πρακτικὴ αὐτὴ τοῦ Λεξικοῦ δὲν υἱοθετήθηκε ἀπὸ ἄλλους.

Υ.Γ. ὑπέροχα τὰ ἑλληνικὰ τοῦ λεξικοῦ. Ὅποιος μεγάλωσε μὲ τέτοια λεξικά, γελάει μὲ τὴν «καθαρὴ» δημοτικιὰ καὶ μὲ τὸ κορδωμένο ὑφάκι τῶν δημοτικιστῶν ἀριστερῶν…

Posted in γλώσσα | Tagged | Σχολιάστε

Όταν η θεολογία ακολουθεί «λαχανιασμένη»

[…] Αυτό το θεολογικό- ίσως και εκκλησιαστικό «λαχάνιασμα»- επιτείνεται ακόμη περισσότερο, καθώς η «άλλη πλευρά», αυτή των κοσμικών χριστιανών, δηλαδή των κατ’ όνομα μόνο χριστιανών, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνιών, φεύγει τρέχοντας ιλιγγιωδώς προς νέες ανθρωπολογικές και κοινωνικές θεωρήσεις (απόλυτη βιολογικοποίηση της ζωής, my body is my business, δικαίωμα στην ευθανασία). Η αδιαφορία και η έλλειψη στοιχειώδους θρησκευτικής μόρφωσης αυτών των μαζών- ακόμα και ο Πολ Ποτ θα ήξερε περισσότερη θεολογία, δεν σημαίνει ηρεμία ούτε πολιτισμό. Μόλις οι μάζες αυτές στα όρια της καθημερινής υστερίας εντοπίσουν τον εχθρό τους, επιτίθενται λυσσαλέα. Και ο εχθρός δεν είναι οι mainstream χριστιανοί, δηλαδή αυτοί οι αδιάφοροι και «έχω με άλλα να ασχολούμαι», αλλά όσοι πιστοί της Εκκλησίας επιμένουν, σε πείσμα της κουλτούρας της εποχής, να θέλουν να δομήσουν την ζωή τους στα πλαίσια της δογματικής πίστης. Αυτοί οι κατ’  αυτούς «ζηλωτές» είναι στόχος, διότι δεν θέλουν να αποδεχτούν την αυτό- εκκοσμίκευση της θεολογίας και της Εκκλησίας (Roy, 2020: 101). Τους αντιμετωπίζουν ως ευθεία αμφισβήτηση της κυρίαρχης τους ιδεολογίας, στην οποία έχουν ήδη αφομοιωθεί (οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα) οι «προοδευτικοί» και «χαλαροί» χριστιανοί. Οι επιθέσεις είναι πάντοτε αποτελεσματικές: ξεκινούν από δυσφήμηση, κατηγορίες για «αμορφωσιά» και λαϊκισμό, και συνεχίζονται με αποκλεισμούς από κάθε θεσμικό φορέα έκφρασης απόψεων, φθάνοντας μέχρι και το «μπλοκάρισμα» πανεπιστημιακών θέσεων.

«Βρισκόμαστε ενώπιον της δημιουργίας δύο παράλληλων κόσμων που δεν έχουν πια κοινές αξίες: για τους πιστούς το μόνο που μετράει είναι η πίστη, ενώ οι άνθρωποι του κοσμικού κόσμου γνωρίζουν πλέον τόσο λίγα για την θρησκεία, ώστε να θεωρούν ότι ο πιστός είναι στην καλύτερη περίπτωση κάποιος ελαφρώς περίεργος, και στη χειρότερη κάποιος φανατικός» (Roy, 2020: 105).

Πηγή

Posted in θρησκεία | Σχολιάστε

Ἡ ἐλιὰ ὡς ἐφέ

Τί ὡραῖες ποὺ ἦταν οἱ λεῦκες. Ἔδιναν σκιά, θρόιζαν ὄμορφα. Κι ἅμα φοβόσουν μὴν ξεριζωθοῦν ἀπὸ τὸν ἀέρα, τὶς ἔκοβες στὸ μισό. Τέλος πάντων, πάλι εἶχαν φύλλωμα. Ὄχι σὰν αὐτὰ τὰ πράματα ποὺ πῆραν τὴ θέση τους. Δὲν εἶναι οὔτε Πελοπόννησος οὔτε Χαλκιδικὴ ἡ Θεσσαλονίκη, οὔτε γκλάμουρ ξενοδοχεῖο ποὺ φωτίζει τὰ δέντρα του μέσα στὸ γκαζόν. Ἄλλο κλίμα ἔχει ἡ Μακεδονία, τί νὰ κάνουμε, δὲν εἴμαστε οὔτε Αἰγαῖο οὔτε νότια Ἑλλάδα. Μπορεῖ γιὰ τὴν τουριστικὴ ἀντίληψη τῆς ἑλληνικότητας, Greece is bouzouki, νησιὰ καὶ ἐλαιῶνες, καὶ «ἑλληνικὴ Φύση» νὰ σημαίνει ἐλιά. Αὐτὴ ἡ «ἐθνικὴ» ὁμογενοποίηση! Ἂς χορέψουμε νησιώτικα στὴ Φλώρινα! Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἐλιὰ οὔτε σκιὰ / δροσιὰ προσφέρει οὔτε τίποτε σὲ μιὰ πόλη, καὶ βρωμίζει τὸν τόπο μὲ τὶς ἐλιές της ἂν δὲν μαζευτοῦν.

Κυττάξτε πόσο πολὺ κλαδεμένα εἶναι τὰ δέντρα. Ὅπως καὶ τὰ λοιπὰ τῆς πόλης. Νομίζουν ὅτι εἶναι μινιμαλισμὸς ἢ κάποια ἄλλη μοντέρνα μόδα, καὶ ξετρελλαίνονται. (Υ.Γ. Μετὰ διάβασα πὼς ὁ δήμαρχος εἶπε ὅτι «Οι υπεραιωνόβιες ελιές τολμώ να πως πως μοιάζουν περισσότερο με έργα τέχνης, παρά με δέντρα».) Ἀκόμη καὶ νὰ φυτρώσουν τὰ «φύλλα» τῆς ἐλιᾶς, κανέναν ἴσκιο δὲν θὰ δώσουν.

0506zervas-elies1-768x576-1

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

ἠλεκτροκίνητα

Ποιοὶ εἶναι περισσότερο γιὰ γέλια καὶ κλάματα; (1) Οἱ ἀντιρατσιστὲς ποὺ θεωροῦν τὸ μαῦρο χρῶμα «φυλή», καὶ οἱ μισοὶ ἐξ αὐτῶν τὸ 2008 ἐνθουσιάστηκαν μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ μαύρου σφαγέα τῆς Μ. Ἀνατολῆς Ὀμπάμα; (2) Οἱ Ἕλληνες «ρατσιστές», ποὺ θεωροῦν ὅτι οἱ ἴδιοι εἶναι «Λευκοί», τόσο Λευκοὶ ὅσο οἱ Ἀγγλοσάξωνες (WASP) καὶ οἱ Βορειο/Δυτικο-ευρωπαῖοι, κι ὅτι εἶναι ἀδέρφια μαζί τους -ὅπως οἱ ἀντιρατσιστὲς θεωροῦν ἀδέρφια τους τοὺς λαθρομετανάστες ποὺ ἀφοδεύουν στὶς ἐκκλησίες καὶ πετροβολοῦν αὐτοκίνητα; (3) Οἱ ὑποστηρικτὲς τῆς κοινωνικῆς ἀποστασιοποίησης ποὺ τώρα συμμετέχουν σὲ συνωστισμοὺς καὶ διαδηλώσεις; (4) Ὅσοι θὰ ἔπρεπε ὡς συνεπεῖς νὰ ὑποστηρίξουν ὅτι ὁ δολοφονημένος πέθανε «ἀπὸ/μὲ κορωνοϊό» κι ὄχι ἀπὸ τὴν ἀσφυξία;

Πεταμένη εἴδαμε μιὰ βελέντζα μάλλινη στὸν κάδο. Πῶς μπορεῖ νὰ διαπράτει κάποιος τέτοιο ἔγκλημα; Μόνο λίγοι ἐμεῖς συμφωνοῦμε μὲ τὸν ἅγιο Παΐσιο ὅτι ἡ συνθετικὴ μάλλινη φανέλα (ὄχι 100% μάλλινη) σὲ ἱδρώνει καὶ βρωμοκοπάει ἐνῶ ἡ 100%, ποὺ παλιὰ ἀγόραζε ἢ ἔφτιαχνε ὁ κόσμος εἶναι ὑγιεινότατη; Βελέντζα μάλλινη, ὅ,τι καλύτερο ὅταν θὲς τὸ χειμώνα νὰ ξαπλάρεις στὸν ἀνοιχτὸ καναπὲ χωρὶς νὰ παγώνεις. Καὶ τὴν πέταξαν. Βέβαια, οἱ φιλόζωοι ἀντισπισιστές, ποὺ θεωροῦν ποινικὸ ἀδίκημα τὸ κούρεμα τῶν προβάτων, προφανῶς θεωροῦν θετικὴ ἐξέλιξη τὶς ἡμι-πλαστικὲς ἢ τὶς σκέτα συνθετικὲς «ψευτομάλλινες» φανέλες, τὰ πλαστικὰ τμήματα τῶν ὁποίων καταλήγουν διὰ τῆς πλύσης τους στὶς θάλασσες, στὰ ψάρια καὶ τελικὰ μέσα στὸν ὀργανισμό μας. Ἡ ἀδιαφορία πρὸς τὴν παράδοση: Πῆγε ὁ θεῖος κι ἔκανε ἀγνώριστο τὸ πατρικὸ τῆς μάνας μου, σὰν μπάρμπεκιου καλιφορνέζικο, μὲ ἀκανόνιστες πέτρες γκρίζες καὶ καφὲ-μαῦρα βαψίματα ἀνάμεσά τους. Τὸ κηπάκι μπροστὰ ἔγινε γκαζόν, λὲς καὶ εἴμαστε στὴν Καλιφόρνια καὶ τὴν Ἀγγλία ὅπου βρέχει 4 στὶς 3 μέρες. Ἀκόμη καὶ ἡ ἡμερομηνία ἀρχικῆς ἀνέγερσης καλύφθηκε ἀπὸ τὶς πατουλικῆς αἰσθητικῆς ἀθλιότητες. Οἱ ἄνθρωποι δὲν ξέρουν καὶ δὲν τοὺς νοιάζει ἡ παράδοση.

Θὰ πεῖς, ὁ πρωθυπουργὸς νοιάζεται γιὰ τοὺς Γερμανούς, εἴτε μὲ τὴν ἀπολιγνιτοποίηση εἴτε μὲ τὴν ἀγορὰ ἠλεκτρικῶν αὐτοκινήτων. Διάβαζα τὸν τίτλο στὸ ἄρθρο τῆς Καθημερινῆς καὶ νόμιζα ὅτι δὲν ξύπνησα ἀρκετα: Κίνητρα γιὰ ἀγορὰ ἠλεκτρικῶν αὐτοκινήτων, ἔγραφε, καὶ σκεφτόμουν: «θὰ ἐννοεῖ κίνητρα γιὰ παραγωγὴ ἑλληνικῶν αὐτοκινήτων».

Posted in Χωρίς κατηγορία | 8 Σχόλια

Περικλῆς Γιαννόπουλος: Πανελλήνιον κοινόν

Τὸ 1907, ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος γράφει τὰ ἑξῆς (Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν, σσ. 26-46):

Ἑλληνικὴ Φυλή, διὰ νὰ αἰσθανθῇς τὸν Ἑλληνισμό Σου πρέπει νὰ περιορίσῃς τὸ Χριστιανικό Σου Συναίσθημα εἰς τὰ λογικὰ καὶ πραγματικά του ὅρια. Ὅπως στὴν ἀρχὴ τῆς Νέας Σου Θρησκείας ἐκατέβασες καὶ κατεπίεσες τὸ Συναίσθημα Ἕλλην, διὰ ν’ ἀνυψώσῃς τὸ Συναίσθημα Χριστιανός, τόρα (sic) πλέον ποὺ ἡ Χριστιανικότης Σου δὲν ἔχει νὰ πάθῃ τίποτε, μόνον δὲ ἡ Ἑλληνικότης Σου κινδυνεύει, πρέπει νὰ κατεβάσῃς εἰς δεύτεραν μοίραν τὸ συναίσθημα Χριστιανὸς καὶ ν’ ἀνυψώσῃς Κυρίαρχον Ἀπόλυτον τὸ Συναίσθημα ΕΛΛΗΝ. Ντροπή σας Ἕλληνες, νὰ λέγεσθε Σεῖς Χριστιανοί, σὰν τὴν Κοινὴν ἀγέλην τῶν Ἀνθρωποειδῶν. […] Ἐὰν δὲν μπορεῖτε νὰ αἰσθάνεσθε ὅτι εἶσθε Ἕλληνες, παρὰ μόνον ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ πάπλωμα τοῦ Χριστιανισμοῦ Σας τότε ΕΡΡΕΤΩ τέτοιος Ἑλληνισμός. Διότι τότε ὁ Ἑλληνισμός Σας εἶνε Νεκρός.

Ἐλέχθη καὶ ἐπιστεύθη, ὄτι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν τῆς Νέας Θρησκείας ἐπεκράτει εἰς τὸν Κόσμον Κοινωνικὸς καὶ Πνευματικὸς Σαπισμός, τὸν ὁποῖον ἐδιόρθωσεν αὐτή. Αὐτὰ εἶνε ὅλα ΨΕΜΜΑΤΑ δημιουργηθέντα ἀπὸ τὸ Χριστιανικὸν Κόμμα, ὅταν ἐπικρατῆσαν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ κάνῃ καὶ νὰ λέῃ ὅ,τι θέλει. Διότι ἡ Ἱστορία εἶνε ἕνα ζυμάρι μὲ τὸ ὁποῖον ὁ κάθε Δυνατὸς Λαὸς ἢ Κόμμα ἢ Ἄνθρωπος φτιάνουν ὅτι θέλουν καὶ παριστάνουν ὅπως τοὺς καπνίσει τὰ ἀνθρώπινα πράγματα. […]

Ὅπως ἐδέχθημεν ἐμεῖς τότε τὸν Χριστιανισμόν, τόρα πρέπει νὰ δεχθῇ καὶ ὁ Ἑλληνοχριστιανισμός, τὸν Ἀνασταινόμενον ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ Ἑλληνισμόν μας. […] Ἡ μεγαλητέρα ἀξία τοῦ Χριστιανισμοῦ δι’ Ἐμᾶς εἶναι, ὅτι μᾶς ἀποδεικνύει τὸν Εἰδωλολατρισμὸν καὶ τὴν Γνησιότητά μας, ὑπὸ ὅλα τὰ φορέματα. […]

Ἐδῶ δὲν θίγεται ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία, ἀλλ’ ἡ ΞΕΝΗ Ἑβραϊκὴ Ἰδέα. […] Προσέξετε…μὴ νομίσετε ὅτι πρόκειται περὶ…πολέμων … κατὰ τῆς Ἑλλ. Ἐκκλησίας μας […] Ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν ἔχει νὰ πολεμήσῃ τὴν Ἐκκλησίαν του […]

Τὸ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ Ἑλληνικὸν Πνεῦμα τὸ ἀνασταινόμενον ἀπὸ τῶν ἐγκάτων τῆς Μητρὸς Γῆς […] ΑΝΑΓΚΗ νὰ πολεμήσῃ τὸν κτηνώδη ΚΑΛΟΓΕΡΙΣΜΟΝ, διὰ νὰ περιορίσῃ τὴν θέσιν τῆς θρησκείας εἰς τὸ πρέπον διὰ νὰ ἀφήσῃ τὸ Πνεῦμα ἐλεύθερον […] Κανεὶς δὲν ἔχει οὔτε πρέπει νὰ πολεμήσῃ τὴν Ἑλλ. Ἐκκλησίαν, περιοριζόμενη ἀκριβῶς εἰς τὴν δουλειά της, οὔτε νὰ τὴν ἀνησυχήσῃ. Τοὐναντίον μάλιστα τὸ Ὀρθόδοξον Ἑλλ. Πνεῦμα, ἔχει καὶ πρέπει νὰ πολεμήσῃ ὑπὲρ αὐτῆς, διὰ νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν μεγαλοπρεπεστάτην Λαμπρότητα τῶν πρώτων αἰώνων, καθαρίζον αὐτὴν ἀπὸ τὴν ἀπαίσια μοῦχλα καὶ σκοτινιὰ καὶ ἀσχημιὰ καὶ τραγοβαρβατίλα, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν ἐβύθισεν ὁ ρυπαρὸς Καλογερισμός, ὁ φωνάζων ὑπὲρ κάθε γράμματος καὶ παραβιάζων ληστρικότατα κάθε οὐσίαν. […]

Ἐὰν εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς ἐχρησίμευσεν ὡς μέσον καὶ ὅπλον πολιτικὸν θαυμάσιον, διὰ τὴν Κοσμοκρατορίαν ἡμῶν τῶν τότε καὶ ἄγκυρα σωτηρίας μετὰ τὸν Τοῦρκον, διπλᾶ δι’ αὐτὸ ἀγαπητός, ὑπερβέβαιον εἶναι ἀφ’ ἑτέρου ὅτι αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Χριστιανισμός, ἀδιάφορον ἂν εἶνε συγγνωστὸν ἕνεκα τῆς φορᾶς τῶν Καιρῶν, ἀλλὰ εἶνε ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ. […]

Κοντὸς Ψαλμὸς Ἀλληλούϊα: Πᾶς Παπᾶς αἰσθανόμενος ὅτι εἶνε Πρῶτα Χριστιανὸς καὶ Δεύτερα Ἕλλην ΞΟΥΡΑΦΙΣΘΗΤΩ […]

Ὁ Κωνσταντῆς…ἐξεκινοῦσε καὶ ἐφέρετο ὑπνωτισμένος ἀπὸ τὰ Σταυρικὰ Λάβαρα, ποὺ τοῦ ἐκουνοῦσε στὸν μεθυσμένο του ὕπνο ὁ Ὀδυσσεύς […]

(Γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό):

ὁ λέγων πούλησε τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ πήγαινε στὴν ἔρημο νὰ σώσῃς τὴν ψυχήν σου, διότι καταφθάνει ἡ μεγάλη τρουμπέτα, ὁ λέγων γίνου ΕΡΗΜΙΤΗΣ καὶ μὴ γίνεσαι Στρατιώτης, ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν πτωχῶν καὶ πειναλέων, ὁ διδάσκαλος τοῦ ΘΑΝΑΤΟΥ, ὁ Προφήτης τοῦ ΤΕΛΟΥΣ τοῦ Κόσμου, ὁ Ψαραδοκράτωρ τοῦ λιμανιοῦ τῆς Γενησαράτας […]

…διδάσκοντα τὴν Ἐπουράνιον Ζωὴν, ἐνῶ ὄχι τότε ἀλλ’ οὔτε τόρα κανένας Ἕλλην, φύσει, παρ’ ὅλα τὰ ψεύματα ποὺ λέγει εἰς τοὺς ἄλλους καὶ εἰς τὸν ἑαυτό του δὲν σκοτίζεται παρὰ διὰ τὴν ἐδῶ Ζωήν […]

…κάτι ἱστορίες Ἑβραίων Προφητῶν –ἐπιληπτικῶν δοξομανῶν Βδελλοπούλων– […]

…σὰν τὸν σκοτεινόμυαλον Θανάση τῆς Αἰγύπτου […]

…κατασπαθίζουν τὴν κόκα τοῦ στυγνοῦ Ἑβραιοκαλογερισμοῦ, Ἀσκητισμοῦ, ΑΠΛΥΤΙΣΜΟΥ, ΜΟΥΧΛΙΑΣΜΟΥ, ποὺ ὁρμᾷ πανουκλικὸς ἀπὸ τὰς ἐρήμους τῆς Αἰγύπτου Συρίας καὶ ὅλων αὐτῶν τῶν βαρβαροκυκλώτων μερῶν…ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΑ μαινόμενος διότι εὑρίσκετο πρὸ τοῦ τολμηροτέρου ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΣΜΟΥ. […]

Βεβαίως, μετὰ τὰς πρώτας ἀποτυχούσας ἰσχυροτάτας καὶ ῥιζικοτάτας ἐφόδους καὶ μάχας πρὸς ἐντελῆ ἀποτίναξιν τοῦ Ἑβραϊσμοῦ εἰς τὴν κορυφὴ τῶν ὁποίων λάμπει καταυγάζων τὸ Πανελλήνιον στερέωμα, Ἥλιος πρώτου μεγέθους, ὁ τόσον ἐλεεινὰ παρεξηγηθεὶς ἀπὸ τοὺς Χριστιανοφραγκόβλακας καὶ περάσας ὡς Μυστικοπαθης! Ὁ ἀποκληθεὶς καὶ ὑπὸ τῶν ἰδικῶν μας Χριστιανορωμηῶν Παραβάτης, ἀκριβῶς δηλαδὴ ὑπὸ τῶν ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ καὶ ΠΡΟΔΟΤΩΝ τοῦ γνησίου Ἑλλ. Ἰδανικοῦ, μετὰ τὰς διαρκεῖς ῥιζικὰς μεταρρυθμιστικὰς ἀποπείρας, πρὸς περιορισμὸν τοῦ ΑΝΤΕΘΝΙΚΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ  τοῦ Τεμπελχανικοῦ Καλογερισμοῦ, πρὸς καταπολέμησιν τῆς φυγομαχίας τῶν αἰωνίων Παλιορωμηῶν ἀπὸ ὅλα τὰ Ἐθνικὰ καθήκοντα, ποὺ τόρα ἔχουν ὅλοι τους ἀπὸ ἕνα κρυμμένο ῥάσο στὴν κασέλα τους καὶ μόλις τοὺς ζητήσῃς φυγομαχοῦντας τυλίγονται μ’ αὐτὸ καὶ παρουσιάζονται σὰν Ὅσιοι ἱεροὶ καὶ ἀπαραβίαστοι καὶ σοῦ λέγουν ὅτι ἀνήκουν στὸ Θεὸ καὶ θέλουν νὰ σώσουν τὴν ψυχή τους… […]

Ἡ μόνη διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ Τούρκου καὶ Καλογέρου εἶνε μόνον ὅτι ὁ ἕνας φορεῖ μαῦρο καὶ ὁ ἄλλος κόκκινο Φέσι. […]

Ὁ Χριστιανισμὸς ἐνῶ ἀφ’ ἑνὸς ἐφαίνετο σώζων τὴν Φυλὴν καὶ τὴν διέσωζε πράγματι ἐν μέρει, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως ὑπῆρξε καὶ εἶνε καὶ τόρα γενικῶς: ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ […]

Ἑλλ. Φυλὴ δὲν σὲ ἔσωσε ὁ Χριστιανισμός, ἀλλ’ ὁ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ὅπως καὶ αὐτὸς θὰ σὲ σώσει εἰς τὸ Μέλλον. Καὶ μόνος ΑΥΤΟΣ.

 

Ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος εἴτε δὲν γνώριζε ὅτι «Χριστιανὸς» σημαίνει, αὐταπόδεικτα καὶ δίχως «ναὶ μὲν ἀλλὰ» οὔτε «ἀστερίσκους», ἐκεῖνον ποὺ βάζει τὸ Χριστὸ πάνω ἀπὸ μάνα, πατέρα, παιδιά, γυναίκα, σπίτι, φίλους, ἔθνος καὶ τὴ γνώμη τῆς κοινωνίας –ἐὰν ὑπάρχει σύγκρουση ἀπόψεων καὶ συμφερόντων μὲ ὅλους ἢ κάποιους ἀπὸ αὐτούς, εἴτε παρίστανε ὅτι δὲν γνώριζε τί σημαίνει. Ἐὰν δὲν γνώριζε, τότε πραγματικὰ ἦταν ἄσχετος καὶ μιλοῦσε ὡς ἄσχετος. Ἐὰν ὅμως παρίστανε ὅτι δὲν τὸ γνώριζε, τότε ἤθελε νὰ ἀποσπάσει  ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὅσους περισσότερους Χριστιανοὺς γινόταν γιὰ τὶς ὀνειροφαντασίες του.

Ὄχι φυσικὰ ὅτι ἤθελε νὰ κάνει κακὸ στὴν «Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία»… Ἀλίμονο! Ὅσο συχνότερα ὁ Γιαννόπουλος ἔλεγε καὶ ξανάλεγε ὅτι δὲν ἐχθρεύεται τὴν «Ἑλληνικὴ Ἑκκλησία» (μᾶλλον τὸ ΝΠΔΔ ἐννοοῦσε) ἄλλο τόσο περισσότερο ἀποδείκνυε ὅτι μισοῦσε τὸ Χριστιανισμό. Ἁπλά, ὅπως ἔγραφε, ὅποιος παπὰς θέλει νὰ εἶναι πρῶτα Χριστιανὸς πρέπει νὰ «ξουραφίζεται», τόσο ἁπλά. Καὶ ἔβριζε τὸν Μέγα Ἀθανάσιο τόσο ὅσο οἱ Ἀρειανιστὲς καὶ Εἰδωλολάτρες ἐχθροί του. Τέτοιος ἦταν ὁ προβατόσχημος «φιλοχριστιανισμός» του. Ἤθελε νὰ ὑποδεικνύει στοὺς Χριστιανοὺς τί εἶναι ἀληθινὰ χριστιανικό. Αὐτὸς ἤξερε τί «στὴν πραγματικότητα πιστεύει ὁ Ἕλληνας ἀκόμη κι ἂν λέει ὅτι πιστεύει στὸ Χριστιανισμό». Πράγματι, ὁ Π.Γ., ποὺ περίμενε νὰ ἐμφανιστεῖ ἀπὸ τὰ ἔγκατα τῆς Γῆς (ὅπως πολὺ γλαφυρὰ τὸ περιγράφει) τὸ «ὀρθόδοξον ἑλληνικὸν Πνεῦμα» (ὁλοφάνερος ὁ συγκρουσιακὸς ἀντεστραμμένος μιμητισμὸς τοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ στὴν ἔκφραση «ὀρθόδοξο ἑλληνικὸ πνεῦμα»), πουλοῦσε τρέλλα μὲ τὴν «ἐξύμνηση» τοῦ πρωτοχριστιανισμοῦ τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἐξυμνοῦσε τὸν ἀντιχριστιανὸ Ἰουλιανό. Χαρακτήριζε τοὺς Χριστιανοὺς προδότες τοῦ αὐθεντικοῦ Ἑλληνισμοῦ τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἔλεγε κομπάζοντας ὅτι οἱ Ἕλληνες δημιούργησαν τὸν Χριστιανισμό: Ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀπατεωνιές. Δὲν ἀντέχει ὅμως οὔτε κι ὁ ἴδιος τὸ πολὺ φιλοχριστιανικὸ ψεμματο-μπούκωμα, καὶ κάπου κάνει ὑπερήφανα λόγο γιὰ ἀντιχριστιανισμό («Ἀντιχριστισμό»).

Καὶ ποιὰ εἶναι, τὰ «λογικὰ καὶ πραγματικὰ ὅρια» τοῦ Χριστιανικοῦ «Συναισθήματος»; Ὑπάρχει καμμιὰ συναίνεση ὣς πρὸς αὐτό; Ὄχι. Ἕνας ἄθεος ἢ θρησκευτικὰ ἀδιάφορος ἔχει ἄλλη ἀντίληψη γιὰ τὴν Πραγματικότητα. Σὲ αὐτὴ δὲν ὑπάρχει οὔτε Θεὸς οὔτε Χριστός, ἑπομένως τὰ «λογικὰ καὶ πραγματικὰ ὅριά» του εἶναι ἄλλα ἀπὸ ἐκεῖνα τοῦ Χριστιανοῦ, ὁ ὁποῖος ἀντιλαμβάνεται τελείως διαφορετικὰ τὴν Πραγματικότητα, στὴν ὁποία –κατ’ αὐτόν– ἐπεμβαίνει ὁ χριστιανικὸς Θεὸς σὲ κάθε στιγμή. Γιὰ ποιὰ κοινότητα ἀντιλήψεων μιλᾶμε λοιπόν; Τὸ πιὸ σωστὸ εἶναι «νὰ συμφωνήσουμε ὅτι διαφωνοῦμε».

Καὶ ποιοὶ ἦταν ἄραγε αὐτοὶ στοὺς ὁποίους ὁ Γιαννόπουλος ἀναφέρεται μὲ τὸ «ἐμεῖς», καὶ οἱ ὁποῖοι «ἐδέχθημεν τὸν Χριστιανισμόν»; Οἱ ἰδεολογικοὶ πρόγονοι τοῦ Γιαννόπουλου; Στὴν ἐποχὴ τῶν Διωγμῶν οἱ ἰδεολογικοὶ πρόγονοι τοῦ Γιαννόπουλου, ὁ ὁποῖος στὰ 1907 σέβονταν τὸ Χριστιανισμὸ ὡς «τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ», θὰ ἦταν οἱ πιὸ σκληροὶ διῶκτες τῶν Χριστιανῶν ὡς «ἐχθρῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ» καὶ τῆς «Παραδόσεως». Δὲν ὑπῆρχε κανένα «ἐμεῖς». Ὑπῆρχαν οἱ Χριστιανοὶ καὶ οἱ διῶκτες τους. Ἕλληνες ἀμφότεροι, βεβαίως, ἀλλὰ μὲ τελείως διαφορετικὴ ἀντίληψη γιὰ τὴν Πραγματικότητα. Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πάντως ἀπὸ τὸ 1838 καταδίκασε (σὰ νὰ ἔβλεπε στὸ μέλλον) τὴν κατοπινὴ ἄποψη «πρῶτα νὰ βάζουμε τὸν Ἑλληνισμό» τοῦ Γιαννόπουλου στὰ 1907:

Εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον κατοικοῦμε, ἐκατοικοῦσαν οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς καταγόμεθα καὶ ἐλάβαμε τὸ ὄνομα τοῦτο. Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὲς πέτρες καὶ τὰ ξύλα. Ἀφοῦ ὕστερα ἦλθε στὸν κόσμο ὁ Χριστός, οἱ λαοὶ ὅλοι ἐπίστευσαν εἰς τὸ Εὐαγγέλιό του, καὶ ἔπαυσαν νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. Δὲν ἐπῆρε μαζί του οὔτε σοφοὺς οὔτε προκομμένους, ἀλλ᾿ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, χωρικοὺς καὶ ψαράδες, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔμαθαν ὅλες τὲς γλῶσσες τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι, μολονότι ὅπου καὶ ἂν ἔβρισκαν ἐναντιότητες καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ τύραννοι τοὺς κατέτρεχαν, δὲν ἠμπόρεσε κανένας νὰ τοὺς κάμῃ τίποτα. Αὐτοὶ ἐστερέωσαν τὴν πίστιν. […] Πρέπει να φυλάξετε τὴν πίστη σας καὶ νὰ τὴν στερεώσετε, διότι, ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ πατρίδος.

Ὁ Γιαννόπουλος ἔβριζε τοὺς Φράγκους καὶ Εὐρωπαίους («γουρούνια», «μπακάληδες», «Λυκάνθρωποι» κ.λπ.) τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἐνστερνιζόταν κατὰ 100% τὶς προτεσταντικὲς-διαφωτιστικὲς ἀντιμοναχικὲς τους ἀντιλήψεις. Τόσο κάλπικος ἦταν ὁ (ἀρχαιοελληνικὸς) ἀντιδυτικισμός του. Προκειμένου νὰ ἐπιτεθεῖ στοὺς μοναχοὺς ἔβλεπε θετικὰ ἀκόμη καὶ τοὺς Εἰκονομάχους, ποὺ -ἀντικειμενικὰ- ἦταν περισσότερο ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὸν ἀνατολίτικο, σημιτικὸ  ἀνεικονισμό, καὶ συνεπῶς ἦταν περισσότερο «ἀνθέλληνες» (μὲ τὰ δικά του κριτήρια). Τόσο κάλπικη ἦταν ἡ ἐναντίωσή του στοὺς Ἀσιάτες. Προκαταβολικὰ (σὰν νὰ ἔβλεπε κι αὐτὸς τὸ μέλλον) κι ὁ Μακρυγιάννης ἐπέκρινε τὸν ὑβριστὴ τοῦ Μοναχισμοῦ, ὄταν ἔγραφε γιὰ τοὺς καλόγερους:

Ἀφάνισαν [οἱ Βαυαροί] ὅλως διόλου τὰ μοναστήρια καὶ οἱ καϊμένοι οἱ καλογέροι, ὁποῦ ἀφανίστηκαν εἰς τὸν ἀγώνα, πεθαίνουν τῆς πείνας μέσα τοὺς δρόμους, ὁποῦ αὐτὰ τὰ μοναστήρια ἦταν τὰ πρῶτα προπύργια τῆς ἀπανάστασής μας. Ὅτι ἐκεῖ ἦταν καὶ οἱ τζεμπιχανέδες [πυρομαχικά] μας κι᾿ ὅλα τ᾿ ἀναγκαῖα τοῦ πολέμου· ὅτ᾿ ἦταν παράμερον καὶ μυστήριον ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Καὶ θυσιάσαν οἱ καϊμένοι οἱ καλογέροι· καὶ σκοτώθηκαν οἱ περισσότεροι εἰς τὸν ἀγώνα. Καὶ οἱ Μπαυαρέζοι παντήχαιναν [νόμιζαν] ὅτ᾿ [οἱ καλόγεροι] εἶναι οἱ Καπουτζίνοι τῆς Εὐρώπης, δὲν ἤξεραν ὅτ᾿ εἶναι σεμνοὶ κι᾿ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι καὶ μὲ τὰ ἔργα τῶν χεριῶν τοὺς ἀπόχτησαν αὐτά, ἀγωνίζοντας καὶ δουλεύοντας τόσους αἰῶνες· καὶ ζοῦσαν μαζί τους τόσοι φτωχοὶ κ᾿ ἔτρωγαν ψωμί. 

Ἀλήθεια, ὁ Π.Γ. ποὺ ἔβριζε τοὺς μοναχοὺς ὡς ἀπόλεμους, ἔλαβε μέρος στὸν Ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο τοῦ 1897; Ἔλαβε μέρος στὰ κινήματα ἐντὸς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας; Ἔλαβε μέρος στὸ Μακεδονικὸ Ἀγώνα; Ἀγνοοῦσε ἢ ἀπέκρυβε ὁ Π.Γ. τὴν ἄμυνα τῶν μοναχῶν στὴν Πόλη τὸ 1453, στὸ Μέγα Σπήλαιο τὸ 1827, τὴ συμμετοχή τους στὴν πολιορκία τοῦ τουρκοκρατούμενου Ναυπλίου τὸ 1821, στὴν ἐπανάσταση τῆς Χαλκιδικῆς τὸ 1821, τὴ συμμετοχή τους στὴν ἄμυνα κατὰ τὴν τούρκικη πολιορκία τῆς Λευκάδας τὸ 1684, στὴν τούρκικη πολιορκία τῶν Χανίων στὰ 1645, τὴ συμμετοχή τους στὴν ἐξέγερση τῆς Κρήτης κατὰ τῶν Βενετῶν (1296) καὶ ἀλλοῦ;

Τὶς ἀπόψεις τοῦ Γιαννόπουλου περὶ Ἑλληνισμοῦ-Χριστιανισμοῦ μποροῦσε κάποιος ἤδη ἀπὸ τὸ 1907 νὰ τὶς ἀντικρούσει. Δὲν ἔσωσε τοὺς Νεοέλληνες ὁ Ἑλληνισμὸς ἀλλὰ ὁ Χριστιανισμός. Οἱ Τουρκοκρητικοί, οἱ μικρασιάτες Τοῦρκοι, οἱ Τουρκοκύπριοι, οἱ Βαλαάδες, οἱ Τουρκοπόντιοι, ὅλοι τους ἦταν ἐχθροὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ προασπιστὲς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Τὸ ἴδιο δείχνει ὁ ἀφελληνισμὸς τῶν Κατωϊταλιωτῶν ἀφότου προσχώρησαν (ἔστω καὶ διὰ τῆς βίας) στὸν Παπισμὸ ἀντὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὸ ἴδιο πράμα φανερώνουν οἱ τουρκόφωνοι Πόντιοι καὶ τουρκόφωνοι Μικρασιάτες Χριστιανοί, ποὺ παρέμειναν Ἕλληνες. Ἄγνωστοι κόσμοι, ἀνείπωτοι κι ἄγνωστοι ἀγῶνες στοὺς ἄθρησκους κατοίκους τοῦ κρατιδίου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Μόνο οἱ «δοῦλοι Χριστιανοὶ» ἐναντιώθηκαν στὸν Τοῦρκο, ὄχι οἱ «μωαμεθανοὶ Ἕλληνες». (Καὶ ὄχι «μόνο οἱ Κλέφτες» ὅπως ψευδόταν ὁ Π.Γ.) Αὐτὸ δὲν ἦταν «κάποτε» (ἕνα «κάποτε» μόλις δέκα αἰώνων!), ἀλλὰ ἰσχύει καὶ σὲ κάθε ἐπανεμφάνιση παρόμοιων διλημμάτων τιθεμένων μὲ περισσότερο ἢ λιγότερο καθαρὴ μορφή, καὶ μὲ κάθε ἔνταση. Σὲ κάθε περίπτωση ἐσφαλμένης ἐπιλογῆς, καὶ σήμερα τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὁ ἀφελληνισμός. Πάρτε γιὰ παράδειγμα τὰ ἐγγόνια ἑνὸς Ἕλληνα ἄθεου, σὲ τί διαφέρουν ἀπὸ τὰ παιδιὰ ἑνὸς Νεοϋορκέζου ἄθρησκου πέρα ἀπὸ τὴ μουσειακὴ-ἀρχαιοδιφικὴ ρετρὼ ἀγάπη τους γιὰ τὴν «ἀρχαία» ἑλληνικὴ κουλτούρα, μιὰ ξερὴ συσσώρευση ἄγονων γνώσεων, καὶ μιὰ μύτη ὣς τὸν οὐρανὸ κατὰ τῶν «χριστιανῶν ἑλληνόφωνων»; Ὅποιος παύει νὰ πιστεύει στὴν Ὀρθοδοξία εἴτε χάνεται (ὁ ἴδιος ἢ ἡ συνέχειά του τὸ πολὺ μέχρι νὰ ἐνηλικιωθοῦν τὰ ἐγγόνια του) στὴ δυτικὴ κοσμοπολίτικη χοάνη εἴτε τουρκεύει -ἱστορικὰ ἀποδεδειγμένο.

Ἡ ἄποψη τοῦ Γιαννόπουλου (σσ. 39, 46) ὅτι ἐπὶ Βυζαντίου ὑπῆρξε «συγκυριαρχία» «ἑλληνισμοῦ» καὶ «ἑλληνοχριστιανισμοῦ», εἶναι τελείως ἐξωπραγματική. Οἱ «πιστοὶ ἐν Χριστῷ βασιλεῖς» τοῦ Βυζαντίου δὲν ἦταν κρυφοειδωλολάτρες οὔτε λιγότερο πιστοὶ ἀπὸ τοὺς παπάδες οὔτε ψυχροὶ λογιστές, οὔτε χρησιμοποιοῦσαν τὸν Χριστιανισμὸ (μόνο ἢ κυρίως) ἐργαλειακά. Πολλοὶ ἔγραφαν ἐκκλησιαστικοὺς ὕμνους, συγκαλοῦσαν Συνόδους, ἔγραφαν θεολογικὰ ἔργα, συμμετεῖχαν σὲ συζητήσεις προσπαθώντας (Ἀλέξιος Κομνηνός) νὰ πείσουν Αἱρετικοὺς νὰ ἐπανέλθουν στὴν Ὀρθοδοξία. Ὁ Γιαννόπουλος δὲν εἶχε διαβάσει τοὺς δεκάδες νόμους τῶν «ἀείμνηστων χριστιανῶν αὐτοκρατόρων τῆς Ἑλλάδος» κατὰ τοῦ Παγανισμοῦ (θυσιῶν) καὶ τῶν Αἱρέσεων, καὶ νόμιζε ὅτι ἐπειδὴ τὸ Βυζάντιο δὲν ἦταν θεοκρατία ἦταν κατὰ τὸ ἕνα μισό του κρυφοπαγανιστικὸ καὶ κατὰ τὸ ἄλλο μισὸ χριστιανικό. Φυσικά, τὸ Βυζάντιο ἦταν ἑλληνικό, ὄχι ὅμως μὲ τὸν τρόπο ποὺ οἱ ἀντιχριστιανοὶ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἑλληνικότητα.

Ὁ Ἀραβολάτρης Γιαννόπουλος (σ. 46: «οἱ Ἄραβες, οἱ μόνοι Εὐγενεῖς καὶ Ὡραῖοι Ἐχθροὶ ποὺ ἐγνωρίσαμεν«) δὲν γνωρίζουμε τί θὰ ἔλεγε σήμερα, ποὺ οἱ εὐγενεῖς Ἄραβες ἔχουν ὡραῖα κατακλύσει τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα του καὶ τὴν Ἀθήνα του. Παρεμπιπτόντως, ἡ ἀραβολατρεία τῶν Διαφωτιστῶν συνεχίστηκε μὲ τὸν Χίτλερ καὶ μεταπολεμικὰ μὲ τὴν Ἀριστερὰ μὲ τὰ φουλάρια της. (Κοινό τους χαρακτηριστικό, ὁ ἀντιχριστιανισμός.) Σιγὰ τὴν εὐγένεια καὶ τὴν ὡραιότητα, δηλαδή, αὐτῶν ποὺ κατέστρεψαν τὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ τὴν Ἀντιόχεια καὶ ἐξαφάνισαν τὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὴ Μέση Ἀνατολή.

Ὁ Π.Γ. ἐξυμνοῦσε τὸν εἰλικρινὴ φίλο τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐχθρὸ τοῦ θεάτρου, τῶν ἀθλημάτων καὶ τοῦ Ἐπίκουρου (καὶ ἄλλων πολλῶν) ἱεροεξεταστὴ (εἶχε κάμει λίστες μὲ ἀπαγορευμένα θέματα καὶ συγγραφεῖς) Ἰουλιανὸ κάνοντας λόγο γιὰ τὸν «ἀπλυτισμὸ» τῶν μοναχῶν καὶ ξεχνώντας (ἢ ἀγνοώντας, ὡς ἀμόρφωτος) ὅτι ὁ Ἰουλιανὸς ἔκανε λόγο γιὰ τὴ δική του ἀπλυσιά, ὅπως καὶ οἱ ἀντιχριστιανοὶ Νεοπλατωνικοί.

Ἡ ἄποψη τοῦ Π.Γ. γιὰ «ὀρθοδοξία» τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πνεύματος εἶναι τελείως ἀνιστόρητη. Οἱ Ἀρχαῖοι δὲν εἶχαν ὀρθο-δοξία, εἶχαν (στὴ θρησκεία τους) ὀρθο-πραξία.

Ἡ πολιτικὴ προτεραιότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ ἔναντι τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν συνεπάγεται ἀναπόφευκτα οὔτε αὐταπόδεικτα τὸν καταδικαστέο νοσταλγικὸ ὀθωμανισμὸ κάποιων Νεορθοδόξων οὔτε τὶς ὡραιοποιήσεις τῶν Ὀθωμανῶν μὲ τὴν «Ἐνδιάμεση Περιοχή», οὔτε τὴν ἀερολογία περὶ «ρωμαίων Βουλγάρων» καὶ «ρωμαίων Σέρβων». Συνεπάγεται ὅτι μόνο μὲ τὸ Χριστιανισμὸ μπορεῖ τὸ ἔθνος νὰ προκόψει, βάζοντας στὴν ἄκρη, περιθωριοποιώντας, μὴ χριστιανικὰ πρότυπα καὶ συλλογικές, δημόσιες καὶ μή, μὴ χριστιανικὲς διακηρύξεις καὶ στοχεύσεις. Εἶναι κάτι πολὺ ἁπλό, ἀλλὰ ἀνεπίλυτο: Οἱ πραγματικοὶ Χριστιανοί (κι ὄχι αὐτοὶ ποὺ βάζουν «πρῶτα τὸν Ἑλληνισμό») σήμερα δὲν ἔχουν πολιτικὴ ἐκπροσώπηση. Σ’ αὐτὸ φταῖνε καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, γιατὶ πιάνονται ἐπὶ δεκαετίες κορόιδα ἀπὸ διάφορους. Οἱ Χριστιανοὶ ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀπόπειρα χρησιμοποίησης τοῦ Χριστιανισμοῦ «διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνισμοῦ», μὲ «ἐθνικὴ συγκατάβαση» πρὸς τὸ Χριστιανισμό (εἰρωνικὰ τὸ λέω) καὶ μὲ «σεβασμό» (!) πρὸς αὐτόν.

Προφανῶς, ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν καὶ «ἐθνικὸ λάβαρο», καὶ χρησίμευσε ἐθνικὰ ὅσο τίποτε ἄλλο. Ψέμμα καὶ Σφάλμα θὰ ἦταν νὰ τὸν θέλουμε μὴ ἐθνικὸ σύμβολο. Ἦταν ὅμως τέτοιος μόνο στὸ βαθμὸ ποὺ δὲν βιωνόταν καὶ διακηρυσσόταν πρώτιστα ὡς ἐθνικὸ λάβαρο, ἀλλὰ ὡς ζωντανὴ πίστη. Μόνο στὸ βαθμὸ ποὺ ἡ πίστη θεωρεῖτο ἀνώτερη τοῦ ἔθνους. Αὐτὸ εἶναι παράδοξο, ἀλλὰ ἱστορικὰ πραγματικό: μόνο ἐὰν ὁ Ἑλληνισμὸς ὑποβιβαστεῖ ὡς ἰδέα σὲ σχέση μὲ τὸ Χριστιανισμό, θὰ κερδίσει ὁ Ἑλληνισμός. Καὶ μόνο διὰ τῆς πραγματικῆς (κι ὄχι ἀριστερῆς ἢ ἄλλης) πίστης στὴν Ὀρθοδοξία μπορεῖ νὰ ὑπάρξει κάποια συνεννόηση καὶ ἄδολη βαλκανικὴ φιλία ἔναντι τοῦ βαλκανικοῦ Ἰσλὰμ καὶ τῆς Τουρκίας. Φληναφήματα βέβαια ἦταν καὶ οἱ ἀπόψεις τοῦ Π.Γ. ὅτι δίχως Ἑλληνισμὸ δὲν θὰ ὑπῆρχε ἢ δὲν θὰ ἐπικρατοῦσε Χριστιανισμός, ἡ βιβλικὴ σκέψη στὸν πυρήνα τοῦ ὁποίου παρέμεινε ἄθικτη. Ὅτι ὁ Θεὸς διάλεξε τὰ ἑλληνικὰ καὶ τὴν ἑλληνικὴ σκέψη κι ἐν τέλει καὶ τοὺς μεσαιωνικοὺς Ἕλληνες δὲν σημαίνει ὅτι ἦταν ἁλυσοδεμένος σ’ αὐτά, ἀκριβῶς ὅπως δὲν ἦταν ἁλυσοδεμένος οὔτε καὶ μὲ τοὺς ἀπιστοῦντες στὸ Χριστὸ Ἰουδαίους. Εἰδάλλως, τέτοιος θεὸς δὲν εἶναι Θεός, εἶναι φιλοσοφικὸ κατασκεύασμα, φασόν, στὰ χέρια τοῦ πολιτικάντη.

Ἡ ἄποψη τοῦ Π.Γ. ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι παγανισμὸς/Ἑλληνισμὸς μὲ φόρεμα Χριστιανικό, γεννήθηκε στὰ πλαίσια τοῦ Προτεσταντισμοῦ γιὰ συγκεκριμένους λόγους: Οἱ πανέξυπνοι Προτεστάντες ἤθελαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι (καὶ οἱ Παπικοί, φυσικά) δὲν συνέχιζαν τὸν αὐθεντικὸ Πρωτοχριστιανισμό, ἀλλὰ τὸν ἀλλοίωσαν «ἐξελληνίζοντάς» τον (καὶ τὸν συνέφερε στὴν αὐθεντική του μορφὴ ὁ Λούθηρος 1000 χρόνια μετά!). Οἱ ἐν Ἑλλάδι ὁπαδοὶ τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ ἐξέλαβαν αὐτὴν τὴν ἀλλοτρίων θρησκευτικῶν κινήτρων ἀπίστευτη καὶ ἀνιστόρητη προσβολὴ πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία ὡς «τιμὴ πρὸς τοὺς Ἕλληνες», κι ἔγιναν προτεσταντικότεροι τῶν Προτεσταντῶν. Στὶς ξεπερασμένες ἑρμηνεῖες ἀνήκει ἐπίσης ἐκείνη ποὺ ἀντιστοίχιζε στοὺς ἁγίους τοὺς ἀρχαίους θεούς. Ἀπὸ ἀνθρώπους, βέβαια, ποὺ δὲν διάβασαν κανέναν ἐκκλησιαστικὸ Πατέρα ποτέ, κι οὔτε πατᾶν ἐκκλησία, τί ἄλλο νὰ περιμένεις;

Ἡ ἐπιμονὴ στὴν προτεραιότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ ἔχει νὰ κάνει μὲ πολὺ ἁπτὰ ἱστορικὰ παραδείγματα κι ὄχι τὶς τάχα ὀρθόδοξες φλυαρίες κατὰ τὴν παρακμιακὴ μεταπολεμικὴ καὶ μεταπολιτευτικὴ ἐποχή, καὶ γενικὰ μετὰ τὴν Ἥττα τοῦ ’22. Μὲ τοὺς ὀρθοδοξότατους Μακεδόνες τὸ Βυζάντιο ἔφτασε στὴ δεύτερη χρυσὴ ἐποχή του. Μὲ τοὺς ἀντιδυτικότατους κι ὀρθοδοξότατους Κομνηνοὺς ἡ παρακμὴ τοῦ κράτους σταμάτησε. Μὲ τοὺς ἀνθενωτικοὺς Λασκαρίδες ἀνακτήθηκε ἡ Πόλη, ἐνῶ μὲ τοὺς φιλενωτικοὺς Παλαιολόγους τὸ Βυζάντιο κατέρρευσε. Καὶ μὲ ἄθεους Ἕλληνες στὴν πνευματικὴ ἡγεσία (ἔστω καὶ «πολιτισμικὰ Χριστιανούς»), ἡ μεταπολιτευτικὴ Ἑλλάδα διαλύεται σὲ πολυάριθμα hot spot. Ὁ Γιαννόπουλος δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ ὅτι καὶ οἱ Χριστιανοὶ εἶναι πατριῶτες μὲ τρόπο ὅμως ποὺ νὰ ταιριάζει στὴν Πραγματικότητα ὅπως τὴν περιγράφει ὁ Χριστιανισμός (κι ὄχι σὲ μιὰ Πραγματικότητα ἑνὸς σύμπαντος χωρὶς Θεό).

Ὁ Π.Γ. ὅπως ἤθελε τὴν πολιτικάντικη χρήση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἔτσι καὶ δὲν πίστευε ὅτι ὑπάρχει ἱστορικὴ ἀλήθεια: Ὅπως γράφει, τὴν Ἱστορία τὴν φτιάχνουν ὅπως γουστάρουν οἱ ἰσχυροὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιδιώξεις τους. Εἶναι ἕνα «ζυμάρι», ὄχι τὸ τί ἔχει συμβεῖ. Τὸ λέει ξεκάθαρα, καὶ τοῦ ἀναγνωρίζουμε τὴν εἰλικρίνειά του. Ἐκεῖ ὁδηγοῦσε ἡ πολιτικάντικη χρήση, τάχα «γιὰ χάρη τοῦ ἔθνους», τοῦ Χριστιανισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει Ἀλήθεια, μᾶς λέει, ὑπάρχει μόνο ἡ ἑρμηνεία τοῦ Ἰσχυροῦ. Δὲν ἔχει νόημα νὰ συζητᾶς μετὰ ἀπὸ τὴ διατύπωση τέτοιας ἄποψης, μόνο νὰ προσπαθεῖς νὰ γίνεις ἰσχυρός.

Ἄραγε τώρα, 45 μὲ 78 χρόνια (ἀπὸ τότε ποὺ γιγαντώθηκε ἡ ἄθεη Ἀριστερά, παριστάνοντας ἀρχικὰ τὴν πατριωτική, καὶ ἡ Δεξιὰ ἔγινε ἐπισήμως «δυτική-κοσμοπολίτικη») χωρὶς Χριστιανισμό, ἀλλὰ μὲ φιλελεύθερους καὶ Ἀριστερούς, ὁλόιδιους ὡς ἄθεους καὶ ἄθρησκους, τί κατάφερε ἡ Ἑλλάδα; Μεγάλωσε ἐδαφικά; Μήπως μεγάλωσε ὁ πληθυσμός της μὲ τὸ πρότυπο τοῦ ἄτεκνου, ὀλιγότεκνου καὶ φυγότεκνου κουλτουριάρη; (*) Πρόκοψε ἡ οἰκονομία της μὲ τὸ ἀντι-μοναχικὸ πρότυπο τῆς κατανάλωσης χωρὶς κόπο καὶ μὲ τὰ διακοποδάνεια; Ἐὰν οἱ Μὴ Χριστιανοὶ εἶχαν πετύχει κάτι ἀπὸ ὅλα αὐτά, πράγματι θὰ μποροῦσαν νὰ λένε ὅτι ἡ δική τους ἐκδοχὴ τοῦ δημόσιου βίου εἶναι ἀποτελεσματική, ὅτι ἡ δική τους ἀντίληψη γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὰ πράγματα ἔχει νὰ ἐπιδείξει τὴν ἀναβάθμιση τῆς Ἑλλάδας. Ὅσο ἀποχριστιανιζόταν ἡ Ἑλλάδα, τόσο περισσότερο κλωτσοσκούφι καταντοῦσε. Ὥσπου ἔφτασε στὰ σημερινὰ χάλια, σήμερα ὅπου μόνο προγραμματικὲς ἐκθέσεις ἰδεῶν εἶναι ἱκανὴ νὰ γράφει. Τί ἄλλο παρὰ ἀκραιφνῶς Χριστιανοὶ ἦταν οἱ τελευταῖοι ἥρωες Ἕλληνες πατριῶτες, ἐκεῖνοι τῆς ΕΟΚΑ;

Τί ἀκριβῶς κατάφεραν οἱ ἀποχριστιανισμένοι Ἕλληνες στὰ 40-80 χρόνια ἰδεολογικῆς κυριαρχίας τους, τὸ ὁποῖο νὰ συγκρίνεται μὲ τὸν ἄθλο τοῦ χριστιανοῦ Ἕλληνα μεταξὺ 1821-1921; Τὸ δανεικὸ ΑΕΠ ποὺ ξεφούσκωσε; Τὰ διάτρητα σύνορα; Τὸν τουρισμό; Τὸ ὅτι τρῶμε περισσότερες θερμίδες καὶ διαθέτουμε Η/Υ; Τὴν κουλτούρα νὰ φύγουμε; Ὅτι πλενόμαστε παραπάνω ἀπὸ μιὰ φορὰ τὴν βδομάδα; Σὲ μιὰ στιγμή, ὅλα αὐτὰ ἐξαφανίστηκαν σὰν καπνός. Ἄρα, δὲν ἀποτελοῦν ἐπιχείρημα. Τὸ παράδειγμα τῆς πρωτοφανοῦς ἱστορικὰ κατάντιας τῆς ἄθρησκης μεταπολιτευτικῆς Ἑλλάδας, ὅτι ἡ θρησκεία πρέπει νὰ περιορίζεται «στὰ λογικά της ὅρια», ποιὰ ἑρμηνεία θὰ μποροῦσε νὰ δικαιώσει; Τῶν Χριστιανῶν ἢ τῶν «πρῶτα ἡ Ἑλλάδα»; Προφανῶς, δὲν ἐξαρτῶνται τὰ πάντα ἀπὸ τὴ γνήσια θρησκευτικὴ τοποθέτηση, ἀλλὰ σαφῶς ὑπάρχει ἐπίδραση σὲ πολλά. Οἱ ἀντιφρονοῦντες θὰ πρέπει νὰ ἐξηγήσουν πῶς οἱ Ἄραβες θὰ γίνονταν κατακτητικὴ δύναμη ἐὰν δὲν εἶχαν πρῶτα πίστη σ’ αὐτὰ ποὺ ἔλεγαν.

Ἡ «τιμωρία» τοῦ Γιαννόπουλου γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔγραψε ἦταν νὰ πεθάνει χωρὶς νὰ δεῖ τὴν Ἑλλάδα νὰ διπλασιάζεται τὸ 1913 καὶ νὰ ἀπελευθερώνει μεγάλο μέρος τῶν ἑλληνικῶν ἐδαφῶν. Ἀφότου, καὶ ἀφοῦ, πέθανε, τότε μόνο ἡ Ἑλλάδα ἀπελευθερώθηκε. Πέθανε μέσα στὴ μίζερη Ἑλλάδα τῆς Μελούνας. Τόσο μισοῦσε τοὺς συγκαιρινούς του «Πρῶτα Χριστιανοὺς καὶ Ὕστερα Ἕλληνες», ποὺ νήστευαν, ἐκκλησιάζονταν, κοινωνοῦσαν, ὥστε δὲν τοὺς εἶχε ἄξιους γιὰ τίποτα, καὶ γιὰ τὸ ὅτι μεταξὺ 1912-1921 ἔφτασαν ἀπὸ τὴν Ἐλασσόνα ὣς τὴν Ἄγκυρα σὲ 9 μόλις χρονάκια.

 

(*) Δὲν λέω ὅτι κάθε ἄθεος εἶναι τέτοιος. Λέω ποιὸ εἶναι τὸ (συντριπτικά) κυρίαρχο πρότυπο τοῦ ἄθεου στὴν Ἑλλάδα. Παρομοίως, δὲν κατηγορῶ τὸν ἄθεο ἄτεκνο Μπάμπη, Μαρία, Κίτσο, προσωπικά. Διαπιστώνω ὅμως ὅτι ὅπου ὑπάρχει ἀθεϊσμός, ἐκεῖ ἡ ἀτεκνία-φυγοτεκνία θεριεύει.

Posted in θρησκεία | Tagged , , , , | 3 Σχόλια

Μάρκος Αὐρήλιος: τὰ εἰς ἑαυτόν

portrait_de_marc_aurc3a8le_2

Ἡ «φιλοσοφία» τοῦ Μ. Αὐρήλιου εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς ἐποχῆς του: Ὄχι ἀναζητήσεις τῆς γνώσης καὶ τῶν ἀνθρώπινων ἢ φυσικῶν αἰτιῶν, ἀλλὰ πρακτικὲς συμβουλὲς συμπεριφορᾶς, καὶ διδάγματα, καὶ σαβουὰρ βίβρ. Δὲν φταίει βέβαια οὔτε ἡ ἐποχή του οὔτε ἡ «δυστυχία» της καὶ ἡ (ἐδῶ Μπαμπούλας) «παρακμή» της. Ἁπλά, εἶχε παραχθεῖ περισσότερη φιλοσοφία ἀπὸ ὅση μποροῦσε νὰ χωνευθεῖ. Τὰ πάντα εἶχαν εἰπωθεῖ. Κάθε μαθητὴς κάθε φιλοσοφικῆς σχολῆς εἶχε στὸ τετράδιο σημειώσεών του καταγεγραμμένο κάθε εἴδους ἐπιχείρημα κι ἀντεπιχείρημα γιὰ κάθε φλέγον φιλοσοφικὸ θέμα. Γιὰ κάθε φιλοσοφικὴ πρόταση ὑπῆρχαν ἤδη δέκα ἀντεπιχειρήματα ἐναντίον της. Τίποτε δὲν μποροῦσε νὰ ἀποδειχθεῖ, τίποτε δὲν μποροῦσε νὰ σταθεῖ ὄρθιο. Ἡ δὲ τέχνη τῆς ἐπιχειρηματολογίας εἶχε φτάσει στὸ ζενίθ της. Ὄχι, ἑπομένως, ἀπὸ «ἀμάθεια» καὶ «φανατισμό», ἀλλὰ ἀπὸ ὑπερβολικὴ συσσώρευση πληροφορίας, ἡ φιλοσοφία ἦταν χαμένη ἀπὸ πρῶτο χέρι. Ἐκτὸς κι ἂν γινόταν θρησκεία, ὅπως μὲ τοὺς Νεοπλατωνικούς, ἢ κατάλογος «πρακτικῶν» συμβουλῶν, ὅπως μὲ τὸν Μάρκο Αὐρήλιο.

Ὁ Μάρκος Αὐρήλιος ἦταν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ζάπλουτους καὶ παντοδύναμους ποὺ λένε ὅτι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα εἶναι ἀξιοπεριφρόνητα ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι τὰ ἔχουν ὅλα στὴ διάθεσή τους, ἐπειδὴ ἔχουν μπουχτίσει καὶ τοὺς ἔχει πιάσει ἡ ἀφ’ ὑψηλοῦ διάθεση. Ἐὰν δὲν εἶχαν νὰ φᾶνε καὶ ἦταν ἄνεργοι, ἐὰν ἦταν ἀνάπηροι, θὰ κατέβαιναν ἀπὸ τὸ καλάμι τῆς χορτάτης «ματαιότητας» καὶ θὰ ἔκλαιγαν γιὰ τὴν ἀναπηρία ἢ θὰ ἐκλιπαροῦσαν γιὰ ἔνα κομμάτι ψωμί. Τί νὰ κάνουμε, «καὶ οἱ πλούσιοι δυστυχοῦν»…

Ὁ Γνωστικισμὸς εἶναι κραυγαλέος στὸν Μ. Αὐρήλιο: Τὸ σῶμα εἶναι περιφρονητέο, τὰ βιβλία ἄχρηστα, τὰ ἀνθρώπινα ἄξια περιφρόνησης, ἡ ζωὴ εἶναι σιχαμερή, τὰ φαγητά μας εἶναι πτώματα, ἡ ἐναλλαγὴ στὴ ζωὴ ἀποδεικνύει τὴν  κατώτερη ἀξία της, ὁ ἐντυπωσιασμὸς μὲ τὴ ζωὴ εἶναι ἀστειότητα, ὅσοι ἄνθρωποι λυποῦνται ἢ ἀγανακτοῦν εἶναι ἠλίθια ζῶα -ὅλα αὐτὰ ἐπαναλαμβάνονται πολλὲς φορές.

Τὸ νόστιμο μὲ τοὺς ἐκλεπτυσμένους ποὺ ἐνοχλοῦνται μὲ τὸν «γνωστικισμὸ καὶ τὴ μισοζωία τοῦ Χριστιανισμοῦ» (καὶ μάλιστα τῶν «Ἀπολογητῶν») εἶναι ὅτι δὲν ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὸν Γνωστικισμὸ τοῦ Στωικισμοῦ στὸν Μ. Αὐρήλιο, ἀλλὰ ἐντυπωσιάζονται μὲ τὴ γαλήνια «σοφία» του. Πρέπει βέβαια νὰ τονιστεῖ μιὰ βασικὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ χορτάτου Στωικισμοῦ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ: Ὁ Χριστιανισμὸς θεωρεῖ ἀποφασιστικῆς σημασίας τὴ ζωὴ αὐτή, τὸ σῶμα αὐτό. Τίποτε δὲν ἔχει «καμμία σημασία». Ἀντίθετα, ἔχει ὅλη τὴ σημασία ὅλου τοῦ σύμπαντος. Ὅ,τι κάνουμε δὲν θὰ ξεχαστεῖ ὅπως δεκάδες φορὲς λέει (δὲν τὶς παρέθεσα) ὁ –ἀνθέλληνας ἐχθρὸς τῆς ὑστεροφημίας– Μάρκος Αὐρήλιος, ἀλλὰ θὰ μᾶς ἀκολουθεῖ «διὰ παντός» -ὄχι, βέβαια, στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων. Καὶ βέβαια, ἡ ζωὴ κι ὁ Κόσμος εἶναι αἰτία δοξολογίας πρὸς τὸ Θεό, εἶναι ἕνα θαῦμα, κι ὄχι κάτι βαρετὸ κι ἐπαναλαμβανόμενο. Αὐτὰ δὲν λέγονται μὲ κατηχητικὴ διάθεση, ἀλλὰ μὲ σκοπὸ νὰ καταδειχθεῖ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δυὸ κοσμοεικόνων, ποὺ τάχα τὸ ἕνα ἐξ αὐτῶν ἀντέγραψε τὸ ἄλλο. Ἄλλωστε, ὁ στωικισμὸς τῶν Φοινίκων ὑποστήριζε τὴν αὐτοκτονία (τὴν ὁποία διαρκῶς ἐπαινεῖ, ὡς ἐπιλογή, ὁ Μάρκος Αὐρήλιος) σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς Πλάτωνα καὶ Ἀριστοτέλη.

Φυσικά, ἡ στωικὴ περιφρόνηση τοῦ ἀτάραχου Μάρκου Αὐρήλιου γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς δὲν τὸν ἐμπόδισε ἀπὸ νὰ κάνει διωγμοὺς ἐναντίον τους εἰδικὰ στὴ Λυὼν τῆς Γαλατίας. Ἐκεῖ, ὁ ὄχλος τῶν Ἐθνικῶν μὲ τὴν καθοδήγηση τοπικῶν ἀξιωματούχων (χιλίαρχων καὶ ἀρχόντων) ἐπιτέθηκε, λιθοβόλησε, ἀνέκρινε, φυλάκισε τοὺς Χριστιανούς. Σύρθηκαν ἄνθρωποι στὸ ἀμφιθέατρο, στὰ θηρία, ἄλλοι ἀποκεφαλίστηκαν. Τὰ πτώματα πετιοῦνταν στὸν Ροδανὸ ποταμό, ἄλλοτε σὲ σκύλους γιὰ νὰ τὰ φᾶνε, ἄλλοτε καίγονταν. Γιὰ ὅσους Χριστιανοὺς ἦταν Ρωμαῖοι πολίτες, οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἔγραψαν στὸν Καίσαρα, ποὺ ἀπάντησε νὰ βασανιστοῦν καὶ ἐὰν ἀρνηθοῦν τὴ χριστιανική τους ἰδιότητα τότε μόνο νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι (Εὐσέβιος, Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, 5.1-2). Ὁ μὴ θεατρίνος, ἀνθρωπιστὴς Μάρκος Αὐρήλιος ἀνεχόταν τέτοιες βαρβαρότητες.

Ὁ Μάρκος Αὐρήλιος ἀρέσει στὴν ἐποχή μας γιατὶ τονίζει ἀρκετὲς φορὲς ὅτι «ὅλα εἶναι μιὰ ἰδέα». Τὸ Matrix τοῦ 2ου μ.Χ. ταιριάζει μὲ τὸν μεταμοντερνισμὸ τῆς Ὕστερης Νεοτερικότητας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἀδυναμία μας (π.χ. μπροστὰ στὸν τεχνοφασισμὸ καὶ τὴν ἰσχὺ τῶν κρατούντων) νὰ κάνουμε ὁτιδήποτε ἔχοντας ταυτοχρόνως στερέψει πολιτισμικά. Βέβαια, ὑπάρχει μιὰ διαφορά: Ὁ Μ. Αὐρήλιος ἦταν ἕνας ζάπλουτος βαριεστημένος, ἐνῶ οἱ σημερινὲς μεταμοντέρνες μυρμηγκιὲς ποὺ ἐνθουσιάζονται μαζί του εἶναι καταπιεσμένα ἀνθρωπάκια, χωρὶς τὴν πολυτέλεια νὰ θεωροῦν τὰ πάντα εὐτελή. Σημασία ἔχει ὅμως ἡ πόζα.

Τὰ εἰς ἑαυτόν

(Μετάφραση: Γ. Ἀβραμίδης, ἐκδ. Θύραθεν)

Βιβλίο Α΄

6.

Τὸ ὅτι ἤθελα νὰ κοιμᾶμαι σὲ ράντζο ἀπὸ δέρμα ζώου…καὶ ἄλλα παρόμοια ποὺ συνιστοῦν τὴν ἑλληνικὴ ἀγωγή.

Β΄

2.

Τὶς σάρκες περιφρόνησέ τες: αἷμα βρώμικο, κοκαλάκια καὶ ἕνα πλέγμα ἀπὸ νεῦρα, φλέβες, ἀρτηρίες. Δὲς καὶ τί σόι πραματάκι εἶναι κι ἡ πνοή: σκέτος ἀέρας

Παράτα τὰ βιβλία. μὴ σὲ ἀποσποῦν ἄλλο, δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται. Σὰ νὰ ζυγώνει ὁ θάνατός σου, βάλε μὲ τὸ νοῦ σου πὼς γέρασες πιά.

3.

Κι ἄσε τὴ δίψα γιὰ τὰ βιβλία, γιὰ νὰ μὴ πεθάνεις βαρυγκομώντας

15.

Ὅλα εἶναι ἡ ἰδέα ποὺ ἔχουμε γι’ αὐτά.

16.

Τὸ νὰ δυσανασχετεῖς μὲ κάτι ποὺ συμβαίνει, σημαίνει ἀποστασία ἀπὸ τὴ Φύση.

Δ΄

3.

Σκέψου ὅτι ὁ νοῦς, ἅπαξ καὶ συνειδητοποιήσει τὴν ἐξουσία του, δὲν ἀναμιγνύεται μὲ τὴ ζωικὴ πνοή

6.

Νὰ θυμᾶσαι πὼς μέσα σὲ ἐλάχιστο χρόνο καὶ σὺ κι αὐτὸς θὰ πεθάνετε, κι ὕστερα ἀπὸ λίγο δὲν θά ‘χουν ἀπομείνει μήτε τὰ ὀνόματά σας.

10.

Ὅσο γιὰ τὸ ὅτι «καθετί ποὺ συμβαίνει, δίκαια συμβαίνει»: παρακολούθα προσεχτικὰ καὶ θ’ ἀνακαλύψεις πὼς ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα.

19.

Ὅποιος ἔχει κυριευτεῖ ἀπὸ πάθος γιὰ τὴν ὑστεροφημία του οὔτε ποὺ φαντάζεται ὅτι καθένας ἀπ’ ὅσους θὰ τὸν θυμοῦνται δὲν θ’ ἀργήσει νὰ πεθάνει, κι ὕστερα τὰ ἴδια κι ὁ διάδοχός του, ὥσπου ἠ μνήμη θὰ σβηστεῖ τελείως… Καὶ ὑπόθεσε πὼς εἶναι ἀθάνατοι αὐτοὶ ποὺ θὰ σὲ θυμοῦνται, καὶ ἀθάνατη καὶ ἡ μνήμη. Ἐσὺ τί ἔχεις νὰ κερδίσεις;

44.

Παρόμοια καὶ ἡ ἀρρώστια κι ὁ θάνατος κι ἡ βλασφημία καὶ ἡ ἐπιβουλὴ καὶ ὅλα ὅσα εὐφραίνουν ἢ στενοχωροῦν τοὺς ἀνόητους.

48.

Πάντα νὰ βλέπεις τὰ ἀνθρώπινα ὡς ἐφήμερα καὶ εὐτελή.

Ε΄

16.

Τὰ κατώτερα ὄντα ὑπάρχουν πρὸς χάρη τῶν ἀνώτερων, καὶ τὰ ἀνώτερα τὸ ἕνα χάριν τοῦ ἄλλου. Τὰ ἔμψυχα εἶναι ἀνώτερα ἀπὸ τὰ ἄψυχα, καὶ ἀνάμεσα σὲ ὅλα τὰ ἔμψυχα ἀνώτερα εἶναι τὰ ἔλλογα.

18.

Τίποτα δὲν συμβαίνει σὲ κανέναν, ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ αὐτὸς ἀπὸ τὴ φύση του νὰ τὸ βαστάξει.

26.

Τὸ ἡγεμονικὸν καὶ κυρίαρχο μέρος τῆς ψυχῆς σου ἂς μένει ἀνεπηρέαστο ἀπὸ τὶς ὁμαλὲς ἢ τραχιὲς κινήσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σώματός σου, καὶ ἂς μὴ γίνεται ἕνα μὲ τὴ σάρκα. ἂς περιχαρακωθεῖ στὸν ἑαυτό του, καὶ τὰ παθήματα ἐκεῖνα ἂς τὰ ἀφήσει περιορισμένα στὰ μέλη τοῦ σώματος.

29.

Μπορεῖς νὰ ζήσεις μέσα σ’ ἐτοῦτο τὸν κόσμο, μὲ τὸν τρόπο ποὺ φαντάζεσαι πὼς θὰ ζοῦσες ἂν τὸν εἶχες ἐγκαταλείψει.

32.

Γιατί νὰ συγχύζουν οἱ ἄξεστοι καὶ ἀμαθεῖς τὸν καλλιεργημένο καὶ τὸν εἰδήμονα;

33.

Τὰ αἰσθητὰ εἶναι εὐμετάβλητα καὶ ἀσταθή, οἱ αἰσθήσεις θολὲς κι εἶναι εὔκολο νὰ παραχαραχθοῦν οἱ ἐντυπώσεις, κι ἡ ψυχούλα μιὰ ἐκπνοὴ εἶναι, ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ αἷμα.

ΣΤ΄

13.

Ὅπως γιὰ ὅλα τὰ ὀρεκτικὰ καὶ τ’ ἄλλα φαγώσιμα βλέπεις ὅτι τὸ ἕνα εἶναι ψόφιο ψάρι καὶ τ’ ἄλλο πτῶμα κότας ἢ γουρουνιοῦ. ἢ πάλι, ὅτι τὸ κρασὶ τῆς Καμπανίας εἶναι ζουμὶ ἀπὸ σταφύλια, κι ἡ πορφύρα εἶναι τρίχες προβάτου βαμμένες μὲ αἷμα κοχυλιοῦ. Κι ὅτι στὴ συνουσία τρίβεται ἕνα μικρὸ ἔντερο, καὶ μ’ ἕνα σπασμὸ ἐκκρίνει μιὰ βλέννα

24.

Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδόνας καὶ ὁ μουλαρᾶς του, σὰν πέθαναν ἔγιναν ἕνα κι αὐτό.

Ζ΄

55.

Ἀπὸ φυσικοῦ του ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὡς γνώρισμα…τὸ ὅτι δὲν ἀφήνεται νὰ κυριευτεῖ ἀπὸ τὰ σωματικὰ πάθη. Γιατὶ εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς λογικῆς καὶ νοητικῆς λειτουργίας νὰ περιχαρακώνεται καὶ νὰ μὴν ὑποτάσσεται στὶς κινήσεις τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν παρορμήσεων.

Η΄

10.

Κανένας σωστὸς ἄνθρωπος δὲν θὰ μεταμεληθεῖ ἐπειδὴ ἄφησε νὰ χαθεῖ μιὰ ἡδονή. Ἄρα οὔτε χρήσιμο οὔτε καλὸ πράγμα εἶναι ἡ ἡδονή.

25.

Ὅπως σοῦ φαίνεται τὸ λουτρό -λάδι, ἱδρώτας, λέρα, γλιτσιασμένα νερά, ὅλα σιχαμερά- ἔτσι εἶναι ὅλη ἡ ζωή, τὸ καθετί ποὺ βρίσκεται μπροστά σου.

Θ΄

28

Ἂν κάποιος ἀναλογιστεῖ τὰ ἀλλεπάλληλα κύματα μεταβολῶν καὶ ἀλλοιώσεων καὶ τὴν ταχύτητά τους, καθετί τὸ θνητὸ θὰ τὸ περιφρονήσει.

40.

Τοῦτος ἐδῶ προσεύχεται: «Πῶς θὰ γίνει νὰ κοιμηθῶ μαζί της». ἐσὺ νὰ λές: «Πῶς θὰ γίνει νὰ μὴν ποθήσω νὰ κοιμηθῶ μαζί της».

Ι΄

15.

Ἂν ἔχεις ὅλο τὸν κόσμο γιὰ πολιτεία σου, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ εἴτε ἐκεῖ νὰ ζεῖς εἴτε ἐδῶ.

28.

Τὸν καθένα ποὺ λυπᾶται ἢ ἀγανακτᾶ γιὰ κάτι παρομοίαζέ τον μὲ γουρουνάκι τὴν ὥρα ποὺ τὸ θυσιάζουν καὶ σκούζει καὶ τινάζει τὰ πόδια. …. Ἀναλογίσου τὰ δεσμά μας…κι ὅτι ἀπὸ μόνος του ὁ συμβιβασμὸς εἶναι μιὰ ἀναγκαιότητα γιὰ ὅλους.

ΙΑ΄

3.

Τί θαυμαστὴ ἡ ψυχὴ ποὺ εἶναι ἕτοιμη, ἂν χρειαστεῖ, νὰ φύγει ἀπὸ τὸ σῶμα τούτη τὴ στιγμή, καὶ ἢ νὰ σβήσει ἢ νὰ σκορπιστεῖ ἢ νὰ διατηρηθεῖ. Κι ἡ ἑτοιμότητα αὐτὴ νὰ εἶναι ἀπὸ δική της ἀπόφαση, κι ὄχι ἀπὸ μιὰ σκέτη ἐναντίωση, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς Χριστιανούς. μόνο νὰ βασίζεται σὲ ὥριμο λογισμὸ καὶ νὰ ἐκδηλώνεται σεμνὰ ὥστε νὰ πείθει, χωρὶς θεατρινισμούς.

ΙΒ΄

Πόσο ἀστεῖος καὶ παράξενος εἶναι ὅποιος ἐντυπωσιάζεται μὲ τὰ συμβάντα τῆς ζωῆς.

22.

Ὅτι τὰ πάντα εἶναι ἡ ἰδέα ποὺ ἔχουμε γι’ αὐτά, καὶ τὴν ἰδέα ἐσὺ τὴν πλάθεις. Βγάλ’ την ἀπὸ τὴ μέση, λοιπόν, ὅποτε θέλεις, καὶ σὰν καράβι ποὺ πέρασε τὸν κάβο θὰ βρεῖς τὴ γαλήνη. Τὰ πάντα σταθερά, ἕνας ὅρμος χωρὶς κύμα.

24.

Ἂν μποροῦσες ξαφνικὰ νὰ ὑψωθεῖς στὸν ἀέρα καὶ νὰ κατοπτεύσεις τὰ ἀνθρώπινα καὶ νὰ συνειδητοποιήσεις πόση ἀστάθεια ἐπικρατεῖ, θὰ τὰ περιφρονοῦσες.

28.

Σ’ αὐτὸν ποὺ θὰ σὲ ρωτήσει: «Ποῦ εἶδες θεούς, κι ἀπὸ ποῦ εἶσαι βέβαιος ὅτι ὑπάρχουν, καὶ τοὺς δείχνεις τόσο σεβασμό» Πρῶτον, μπορεῖς νὰ τοὺς δεῖς καὶ μὲ τὰ ἴδια σου τὰ μάτια. Δεύτερο, οὔτε καὶ τὴν ψυχή μου ἔχω δεῖ ποτέ, κι ὅμως τὴ σέβομαι. Ἔτσι λοιπὸν καὶ γιὰ τοὺς θεούς: ἀπὸ τὰ σημάδια τῆς δύναμής τους ποὺ ἀντιλαμβάνομαι κάθε τόσο, ἀπόκτησα τὴ βεβαιότητα ὅτι ὑπάρχουν καὶ τοὺς σέβομαι.

Posted in Αρχαιότητα | Tagged | 4 Σχόλια

Where do the week’s riots leave ‘social distancing’?

The same people who convinced Americans to lock themselves inside for months for fear of a killer virus have forsaken Covid-19 to urge us all to join nationwide protests. If anyone took them seriously before, those days are over.

Media, politicians and celebrities who spent the past three months lecturing Americans about the importance of staying home and keeping at least six feet away from all other humans lest they catch or spread the deadly coronavirus have suddenly pivoted on a dime – seemingly as one – to cheering on those Americans defying their advice to pour into the streets and join nationwide protests against police brutality.

It’s not like the media and political class haven’t lied to Americans before – they do it on a daily basis, so much so that we might start to get uneasy if they stopped. But there has always been an unspoken agreement that, in matters of life and death, like the killer world-ending pandemic Covid-19 was initially presented to be, they’d put aside the usual partisan bickering and ratings tug-of-war and tell us what we needed to do in order to stay alive.

Πηγή

 

Posted in Δύση | Tagged , , | Σχολιάστε

Κατάρ

Ο μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος απέστειλε πριν από λίγες ημέρες επιστολή στη ΔΙΣ και σε όλους τους μητροπολίτες στην οποία θέτει όλες τις παρατηρήσεις του και τα παράπονά του. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στο έγγραφο της ΔΙΣ, στο οποίο εκφράζεται η θλίψη της για τις αρχικές δηλώσεις του μητροπολίτη περί κατάλυσης του συνοδικού συστήματος.

Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι οι δηλώσεις του αυτές ήταν σε επιστολή προς την υπουργό Παιδείας και όχι προς τον Αρχιεπίσκοπο, τον μητροπολίτη Ναυπάκτου ή τη Σύνοδο και αφορούσαν την απαγόρευση της υπουργού να γίνει η λιτάνευση του σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα, λιτανεία την οποία σεβάστηκαν ακόμη και οι Γερμανοί κατακτητές.

«Δεν είδα να δείξατε ανάλογη λύπη, μακαριότατε, όχι δι’ εμέ, αλλά διά την ασέβειαν προς τον άγιο Σπυρίδωνα» αναφέρει ο κ. Νεκτάριος

Πηγή

Μὲ τὴν (γιὰ ἀποφυγὴ συνωστισμοῦ) ἄνευ πρωινῆς συγκέντρωσης στὸ σχολικὸ προαύλιο προσέλευση τῶν μαθητῶν στὰ σχολεῖα, κάποιοι κατάφεραν μὲ ἔμμεσο τρόπο νὰ μὴν γίνεται προσευχὴ στὰ σχολεῖα. Ἐκτὸς κι ἂν γνωρίζει διαφορετικὰ ἡ Κεραμέως (ποὺ ἀρνήθηκε νὰ ἀνταπαντήσει «Ἀληθῶς Ἀνέστη» σὲ τηλεοπτικὴ ἐκπομπή, ἀλλὰ εὐχήθηκε ἐπισημότατα στοὺς Μουσουλμάνους Καλὸ Ραμαζάνι).

Τὴ δεκαετία τοῦ ’20, ἡ ΕΣΣΔ ἔκανε τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα ἐργάσιμη δίνοντας ρεπὸ τὴν Πέμπτη (ἢ τοῦ Πάσχα ἢ τὴ Μεγάλη). «Οὔτε ἕνας κοπανατζὴς ἀπ’ τὴ δουλειὰ τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα», λέει ἡ ἀφίσα τοῦ 1925.

Καὶ σὲ τί ἀκριβῶς διέφεραν οἱ Σοβιετικοὶ ἀπὸ τοὺς δῆθεν ἐχθρούς τους, ποὺ εἶχαν νομοθετημένη κατὰ τὸν 19ο τὴν ἑπταήμερη ἐργασία γιὰ τοὺς ἐργάτες τους;

pp288

(posterplakat.com)

Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ κραυγάζατε ὅτι καλῶς ἔκλεισαν οἱ ἐκκλησίες γιὰ νὰ μὴν κολλησουμε κορωνοϊὸ γιατὶ ἤσασταν «ἀνθρωπιστές», ἄραγε τώρα ἔχετε καταπιεῖ τὴ γλώσσα σας ποὺ ἦρθαν εἰσαγόμενα κρούσματα ἀπὸ τὸ Κατάρ καὶ δὲν ζητᾶτε κλείσιμο τῶν ἀεροδρομίων;

Καὶ -ὡς μέτρο- θὰ ἀπαγορευτοῦν οἱ πτήσεις ἀπὸ τὸ Κατάρ. Σοβαρά; Γιὰ φαντάσου! Δηλαδή, ἅμα ἀρχίσουν νὰ προκύπτουν κρούσματα ἀπὸ σχεδὸν κάθε χώρα μέσω πτήσεων ἀπὸ αὐτὲς πρὸς τὴν Ἑλλάδα (καὶ κάθε δυτικὴ χώρα ἔχει κρούσματα), θὰ ἀπαγορευτοῦν οἱ πτήσεις ἀπὸ παντοῦ;  Ἢ θὰ καταπίνετε στὸ διηνεκὲς τὴ γλώσσα σας;

 

Posted in αθεϊσμός | Σχολιάστε

Α΄ Οἰκουμενική

Ὁ Ἀρειανισμὸς εἶναι κοινὴ μήτρα τῆς ἐκκοσμίκευσης καὶ τοῦ Ἰσλάμ, καθὼς ἀρνεῖται τὴ θεότητα τοῦ Ἰησοῦ κάνοντάς τον ἕναν «πολὺ καλὸ ἄνθρωπο» κι ἕνα «προφήτη», ἀντίστοιχα. Οἱ τελευταῖοι Γερμανοὶ Ἀρειανιστὲς προσχώρησαν στὴν Ὀρθοδοξία τὸν 7ο καὶ 8ο αἰώνα (Βησιγότθοι καὶ Λομβαρδοί).

Στὸν Χριστιανισμό, ἀντίθετα, βασικὴ προϋπόθεση γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς γίνεται σὲ κάθε τί (ἐκτὸς τῆς ἁμαρτίας) ἄνθρωπος. Ἐὰν κάτι ἔμενε ἀπρόσληπτο (ἐν προκειμένῳ, ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν γινόταν ἄνθρωπος), θὰ ἔμενε καὶ ἀθεράπευτο, χωρὶς σωτηρία.

Δὲν εἶναι σύμπτωση, ἐπίσης, ὅτι καὶ τὸ Κοράνι καὶ ὁ Διαφωτισμὸς ἀπορρίπτουν τὴν ἔννοια τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος (ἀφοῦ -μιλώντας γιὰ τὸν δεύτερο- ὁ ρωμαιοκαθολικισμὸς καὶ προτεσταντισμός διέστρεψαν τὴν ἔννοια ὡς κληρονομικὴ ἐνοχή). Ὁ ἄνθρωπος, κατ’ αὐτούς, δὲν γεννιέται σ’ ἕναν κόσμο ἁμαρτίας στὸν ὁποῖο ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ἁμαρτήσει -ὅπως γεννιέται μέσα σ’ ἕναν κόσμο μὲ μικρόβια στὸν ὁποῖο ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ἀρρωστήσει. Ἔτσι, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη γιὰ σωτηρία οὔτε γιὰ ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ ὡς Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τέτοια ἀντίληψη γιὰ τὸν κόσμο ὡς ἄφθορο-ἀναμάρτητο λίγη σχέση ἔχει μὲ τὴν πραγματικότητα, βεβαίως.

Posted in θρησκεία | Tagged , | Σχολιάστε

σὰ νὰ ζοῦσαν ἐκεῖ

Τραμπικοὶ καὶ ἀντιτραμπικοί, ρατσιστὲς καὶ ἀντιρατσιστές, φίλοι κι ἐχθροὶ τῶν Μαύρων, ὁπαδοὶ τῆς ἐξέγερσης καὶ οἱ ἐχθροί της, ὅλοι ἀναπαράγουν τὴν ἀμερικανικὴ ταινία ποὺ βλέπουν ἀπὸ τὰ 4 τους χρόνια, καθὼς εἶναι περισσότεροι ἐξοικειωμένοι μαζί της παρὰ μὲ τὸ χωριό τους, τοῦ ὁποίου τὴν τοποθεσία στὸ χάρτη ἀγνοοῦν ἄλλωστε. Τὸ πολὺ τὸ χὶπ-χὸπ καὶ τὸ ράπ, καὶ ἡ ἐκπτώχευση τῶν λοῦμπεν Ἀγγλοσαξώνων καὶ Εὐρωπαίων νέων συμβάλλει στὸ φαντασιακό τους γάρ, οἱ ὁποῖοι ἄλλωστε ἐπὶ τρεῖς δεκαετίες λιγουρεύονται  ὅτι εἶναι Μαῦροι ράπερ μὲ χρυσὰ χαϊμαλιά, μὲ πλῆθος δερνόμενες «γκόμενες» καὶ (οἱ πιὸ τολμηροί) μὲ ναρκωτικά, καὶ ξέρουν ἀπ’ ἔξω τὶς γειτονιὲς τοῦ Χάρλεμ. «Ὅπως στὰ βίντεο κλίπ». Αἴ, λοιπόν, γίνανε αὐτὸ ποὺ λαχταροῦσαν.

Καθένας φυσικὰ ἔχει τὶς αἰτίες του νὰ ἐξάπτεται γιὰ ἕνα τόσο μακρινὸ καὶ ἄσχετο συμβάν. Ἄλλοι φαντασιώνονται μιὰ Διεθνὴ τοῦ ἀντιρατσισμοῦ καὶ ἄλλοι ἀπὸ ἀντίδραση μιὰ Διεθνὴ τῆς συντήρησης. Ἔτσι παθιάζονται οἱ ἕλληνες ἰθαγενεῖς στὴν ἀποικία τοῦ Κονγκό. Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι ἐνῶ τέτοια περιστατικὰ εἶναι συχνὰ στὴν Ἀμερική, τὸ μαφιόζικο κύκλωμα ποὺ λέγεται Δημοκρατικὸ Κόμμα τὰ ἐκμεταλλεύεται ὅπως ἐπὶ 3 χρόνια διέδιδε ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι μιὰ πρώην σοβιετικὴ δημοκρατία ὅπου μὲ λίγη ρωσικὴ ἀνάμιξη ἀλλάζει τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλὰ καὶ τί ἔγινε γιὰ ἐμᾶς, ἐὰν τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά; Εἴμαστε ἀπάνθρωποι; Δὲν καταλαβαίνω τὸ πάθος τῶν Νεοελλήνων γιὰ ὅ,τι συμβαίνει στὴ Μητρόπολη, τὴν προθυμία καὶ ἑτοιμότητα «τραμπικῶν» καὶ «ἀντιρατσιστῶν-ἀντιπατριαρχικῶν» τῆς Ἑλλάδας νὰ μᾶς ποῦν τί γίνεται καὶ τί πρέπει νὰ γίνει, καὶ νὰ καταγγείλομε τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο, καὶ τὰ καθήκοντά μας ὡς Ἀνθρώπων. Οὔτε πρακτορεῖο εἰδήσεων νὰ ἦταν (γιατὶ ἄλλου εἴδους πρακτορεῖο σίγουρα εἶναι). Μοιάζουν μὲ τοὺς μουρόχαβλους Ἕλληνες πολιτικοὺς ποὺ ἔδιναν καὶ δίνουν συγχαρητήρια σὲ εὐρωπαίους ὁμοϊδεάτες ποὺ ἐξελέγησαν πρωθυπουργοί, ἀδιαφορώντας γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδας καὶ προτιμώντας τὰ «κοινὰ συμφέροντα» τῆς ἰδεολογίας τους. Οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ ἔχουν ἄποψη, γιατὶ ἡ ἄποψή τους εἶναι ἀποφασιστικῆς σημασίας. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ κέντρο τοῦ κόσμου. Νὰ ἐξοπλιστοῦν καὶ νὰ σταλοῦν δυὸ ἑλληνικὲς μεραρχίες, μιὰ τραμπικὴ-πατριαρχικὴ καὶ μιὰ ἄλλη ἀντιφασιστικὴ-ἀντιρατσιστική. Χτές.

Posted in Δύση | Tagged , , | 2 Σχόλια

Ἀπὸ ἐκεῖ κι ἀπὸ ἐδῶ

Ἀπὸ τοὺς Τούρκους:

Η Κωνσταντινούπολη είναι η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας που υπήρξε λίκνο πολλών πολιτισμών και πολλών καταπιεσμένων λαών, υπήρξε πηγή της αυτοκρατορίας. Η βυζαντινή αυτοκρατορία ηττήθηκε στο Μαντζικέρτ και η Ανατολία έγινε τουρκική πατρίδα. Πιστεύω πως τα βυζαντινά υπολείμματα θα εξαλειφθούν και κανένα βρώμικο χέρι και καμία βρώμικη φιλοδοξία δεν θα επισκιάσει την κατάκτησή μας. Αυτοί που λένε πως η τυραννία ξεκίνησε το 1453, αυτοί που εποφθαλμιούν την Κωνσταντινούπολη και θέλουν να την πυρπολήσουν και να στήσουν ενέδρες στα σχέδιά μας, θα τους κόψουμε τα χέρια και τα πόδια. Τα παιδιά των Τούρκων μουσουλμάνων θα κάνουν κομματάκια τα παιδιά του Βυζαντίου σε όλα τα μέτωπα και όλα τα επίπεδα.

Καί

«οι πρόγονοί μας έβλεπαν την κατάκτηση όχι απλώς ως κατάκτηση γης αλλά ως αλλά ως κατάκτηση της καρδιάς». «Τον τελευταίο καιρό κάποιοι που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους, προσπαθούν να προσδώσουν στην άλωση την έννοια της εισβολής. Αυτοί, πιστέψτε με, είναι εντελώς μα εντελώς άσχετοι. Αν τους ρωτήσετε την έννοια του Fetih, δεν θα την ξέρουν. Η κατάκτηση είναι κυρίως η κατάκτηση της καρδιάς» είπε ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Και πρόσθεσε ότι όταν ο Μωάμεθ ο Πορθητής μπήκε στην Πόλη οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν όχι ως εχθρό αλλά ως σωτήρα και οι γυναίκες έλεγαν ότι ήταν καλύτερα να βλέπουν το οθωμανικό σαρίκι παρά την παπική τιάρα. «Αντί να καταστρέψει την Αγία Σοφία με θρησκευτική εχθρότητα, με το δικαίωμα του κατακτητή την καλλώπισε και την παρέδωσε στις υπηρεσίες των μουσουλμάνων. Τους δε άλλους χώρους θρησκευτικής λατρείας δεν τους ακούμπησε καν»,

 

Κι ἀπὸ ἐδῶ, οἱ περιπτωσιολόγοι

Γιά την Άλωση, πάντα να θυμόμαστε:
Δίπλα στον Μωάμεθ πολεμουσαν χριστιανοί σπαχήδες, ένα σημαντικό ποσοστό του στρατου του. Δίπλα στον Παλαιολόγο ένας Ορχάν, με τους ανθρώπους του, φύλαγε ένα μέρος του θαλασσίου τείχους.
Ο Ουρβανός ήταν χριστιανός που οργάνωσε το πυροβολικό των Οθωμανών. Με 80 κανόνια. Μιά πρεσβεία χριστιανών ήρθε στον Μωάμεθ και φεύγοντας ,ένας τους πρόσεξε πως οι βολες των κανονιών πηγαιναν κουτουρου. Είπε στους πυροβολητές: «να ρίχνετε πάντα τρείς βολές, μιά αριστερά, μιά δεξιά και μετά στο κεντρο του στόχου. Ετσι θα καταρρέει ολόκληρο το τείχος.» Ετσι κι έγινε. Οι πολιορκουμενοι είχαν κανονάκια και βοτάνη (αυτά ήταν κοινός τόπος ήδη απο το 1346, απο την μάχη του Κρεσύ) αλλα έβαλαν τα κανόνια πάνω στα τείχη και ράγιζαν χειρότερα οι οχυρώσεις.
Ο Γεννάδιος είχε κλειστει σε μιά μονή με όσα λείψανα αγίων μπόρεσε να μαζέψει και έβγαζε εφημερίδες τοίχου καταγγέλοντας τον Ενωτικό βασιλιά.
Σήμερα, οι παλαιοί ανθενωτικοι του 1453, βγάζουν το πιό μαύρο δάκρι γιά την άλωση της Πόλης.

Αὐτὸ θὰ πεῖ βυζαντινογνωσία τοῦ ποδαριοῦ.

Ἄρα, 2 ἀστεῖα (ὁ ὑποτελὴς αὐτονόητα ἀκολουθεῖ τὸν ἀφέντη του στὶς ἐκστρατεῖες του, τὰ δὲ οὐγγρικὰ κανόνια… ἔλεος, δηλαδή) παραδείγματα ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἦταν μάχη Ἰσλὰμ-Χριστιανοσύνης κι Ἑλλήνων-Τούρκων, ἀλλὰ μεταξὺ δυὸ μεσαιωνικῶν κρατῶν; Δηλαδή, τὸ νὰ μὴ θυμόμαστε ποτὲ γιὰ τὴν Ἅλωση ὅτι ὁ Γεννάδιος θρήνησε τὴν Ἅλωση, ὅτι ὁ οὑνίτης Πατριάρχης τὸ εἶχε σκάσει ἀπὸ τὴν Πόλη 3 χρόνια πρὸ τῆς Ἅλωσης, ὅτι ἡ Ἐκκλησία διέθεσε χρήματα γιὰ τὴν ἄμυνα, καὶ ὅτι οἱ ἀνθενωτικοὶ καλόγεροι ἔλαβαν μέρος στὴν ἄμυνα στὰ τείχη, αὐτὸ πῶς ἐξηγεῖται; Μὲ τὸ Ἀλτσχάιμερ τοῦ συλλόγου φίλων τῶν Ἑνωτικῶν; Ἢ μὲ τὸ ὅτι ὁ Κοραῆς ἔβριζε τοὺς Ἑνωτικοὺς καὶ τιμοῦσε τὸν Μάρκο Εὐγενικό;

Εἴδατε πῶς, διαστρέφοντας τὸ φρόνημα τῶν Ἀνθενωτικῶν, οἱ «βυζαντινολογοῦντες» Ἕλληνες συμφωνοῦν μὲ τὸν Ἐρντογάν; Μήπως κι ὁ Κολοκοτρώνης, καὶ ὁ Μακρυγιάννης, ποὺ ἔλεγαν ὅτι εἶναι καλύτερος ὁ Τοῦρκος ἀπὸ τὸν Δυτικό, ἦταν φιλότουρκοι καὶ ἤθελαν τὴν παραμονὴ τῆς Ἑλλάδας ὑπὸ τοὺς Ὀθωμανούς; Τοῦρκοι καὶ ἕλληνες φίλοι τῶν Ἑνωτικῶν, τὰ ἴδια λένε. Τὸ σοβάτισμα τῶν μωσαϊκῶν εἶναι καλλώπισμα κατὰ τοὺς Τούρκους, οἱ σφαγὲς τῶν Χριστιανῶν ἦταν ὑποδοχὴ σωτήρα στὸν Μωάμεθ.

Καὶ ὁ κατὰ φαντασίαν φαναριωτισμός κατὰ πάντων τῶν ἀρβανιτόβλαχων:

Όμως ας πάμε στο ζουμί: αυτοί όλοι που εκφέρουν αυτές τις υποθέσεις είναι προϊόντα της άλωσης. Και δεν εννοώ κάποιους Αρβανίτες και Βλάχους που βρίζουν σήμερα τους Ρωμαίους ότι «παρέδωσαν την Πόλη ΤΟΥΣ» όταν οι ίδιοι ήσαν απέξω στον στρατό του Πορθητή. Εννοώ ότι κανείς δεν θα μιλούσε την ελληνική γλώσσα σήμερα αν ο κατακτητής δεν ήταν ο ουμανιστής Μωάμεθ Β΄ ο οποίος σε αντίθεση με τον μέσο σημερινό Έλληνα διάβαζε Όμηρο και είχε εμμονή στο φαντασιακό του με τους ήρωες της Ιλιάδας όπως ο Μέγας Αλέξανδρος. Ο σημερινός Νεοέλλην αντίθετα θεωρεί παρωχημένο να γνωρίσει την ελληνική γλώσσα είτε γιατί πιστεύει ότι έχει κάποιο είδος αίματος που τον κάνει και εκφέρει κάποιες ελληνικές λέξεις ή ότι δεν χρειάζεται πλέον γιατί ο πρωθυπουργός του «μιλάει πολύ καλά την αγγλική». Αν πχ τον προηγούμενο αιώνα της άλωσης είχαν πάρει την Πόλη οι Βούλγαροι ή οι Σέρβοι θα ήσουν μεν ορθόδοξος αλλά θα μιλούσες κάποια σλαβική διάλεκτο. Οι Οθωμανοί μάλιστα ως τσιράκια τότε των Παλαιολόγων τους βοήθησαν να μην επιτευχθή αυτό και έτσι πάτησαν οι ίδιοι στην βαλκανική. Αν πάλι, λέμε τώρα, με έναν μαγικό τρόπο εξαφανίζονταν οι Οθωμανοί, και γινόταν ξανά η Λατινική αυτοκρατορία ούτε ορθόδοξος θα ήσουν και θα ήσουν κάτι σαν τους φτωχούς πληθυσμούς της νοτίου Ιταλίας. Στις ενετικές κτήσεις ο λόγος που δεν αλλοτριώθηκαν εκεί οι πληθυσμοί ήταν επειδή υπήρχε το Πατριαρχείο στην Πόλη υπό την προστασία του Σουλτάνου, οπότε οι σχέσεις με το Δοβλέτι περνούσαν μέσα και από αυτό. Αν τέλος ο Πορθητής ήταν όπως τον βλέπουν οι εθνικιστές αναχρονιστικά ένα είδος εθνικού ηγέτη των Τούρκων (κι όχι Τρώας όπως πίστευε ο ίδιος) στο ύφος των ιδεολογικών αδελφών τους, των Νεοτούρκων, θα ήσουν απλώς Τούρκος σήμερα. Το ελληνικό κράτος από την άλλη κατάφερε μέσα σε μια περίοδο διακοσίων ετών να διαλύσει την ελληνική γλώσσα (προσπαθήστε να βγάλετε νόημα από ένα νομοθέτημα) που διαφύλαξαν οι αλεξανδρινοί Διάδοχοι (βασικά τότε δημιουργήθηκε η δική μας ελληνική), οι Ρωμαίοι βασιλείς και η οθωμανική δυναστεία και κυρίως η Εκκλησία που παραδόξως για το μυαλό κάποιων ήταν η κιβωτός της γλώσσας των «εχθρών» της.

Και δεν είναι μόνον η γλώσσα και η θρησκεία, αλλά και ο νόμος. Στο μιλλέτι που ίδρυσε ο Μωάμεθ οι κοινότητες και η Εκκλησία δίκαζαν με το ρωμαϊκό δίκαιο. Χωρίς το ρωμαϊκό δίκαιο που πέρασε μετά στις ευρωπαϊκές χώρες δεν θα υπήρχε εμπόριο στις χώρες αυτές και δεν θα ήσαν οι βιομηχανικές χώρες που γνωρίζουμε σήμερα. Τα εθιμικά δίκαια (common law) που είχαν εκεί δεν ευνοούσαν ούτε το εμπόριο ούτε τις διεθνείς σχέσεις τα όποια βρίσκονται στον ρωμαϊκό ius gentium (πάνω σε αυτόν βασίζεται ο Grotius και οι υπόλοιποι). Το ελληνικό κράτος από την άλλη ξεμπέρδεψε με το ρωμαϊκό δίκαιο το 1946. Σήμερα θέλει να βασίσει το «ιδιότροπόν του» στις τουριστικές γραφικότητες όπως οι Ινδιάνοι της Οκλαχόμα, καθώς οι νόμοι του είναι οι ρυθμίσεις της ΕΕ.

Ὁ Μωχαμέτης καὶ ἡ ὀθωμανικὴ διοίκησή του μίλαγαν «πακιστανικὰ» Ἑλληνικά, ἂν εἶναι νὰ τὰ συγκρίνουμε μὲ τὰ βυζαντινά, ἀττικίζοντα Ἑλληνικὰ τῆς βυζαντινῆς διοίκησης καὶ τῶν λογίων της. Ἀπὸ τὴν πολλὴ τὴν Ἰλιάδα, ἐκτουρκίστηκαν οἱ Μικρασιάτες, τόσο βοήθησε τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα τὸ 1453.

Νὰ λέμε ὅτι οἱ Ἀνθενωτικοὶ ἦταν φιλότουρκοι, γιὰ νὰ γελᾶν κι οἱ πέτρες μαζί μας.

Εἴδαμε πόσο ἔγιναν καθολικοὶ στὴν βενετοκρατούμενη Κρήτη ἐπὶ 400 χρόνια (250 πρὸ τῆς Ἅλωσης), καὶ πόσο κράτησε ἡ λατινικὴ κατοχὴ τοῦ 1204.

Σέρβοι, Τοῦρκοι, Παλαιολόγοι, κουλουβάχατα.

Posted in 1453 | Tagged | Σχολιάστε

Ἀνησυχία ἀπὸ ἐμφάνιση κρουαζιερόπλοιου

Ὁ δειλὸς πεθαίνει πολλὲς φορὲς προτοῦ πεθάνει

Πηγή

Ανησυχία προκάλεσε στη Σαντορίνη η εμφάνιση του κρουαζιερόπλοιου «Anthem of the Seas».

Tο πλοίο, που είχε αναχωρήσει από τον Πειραιά την Παρασκευή, βρέθηκε στην Καλντέρα σήμερα το πρωί.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες δεν αποβιβάσθηκε κανείς και το κρουαζερορόπλοιο θα αναχωρήσει μάλλον με προορισμό την διώρυγα του Σουέζ.

Στο πλοίο δεν επέβαιναν επιβάτες, αλλά μόνο μέλη του πληρώματος.

Όλα τα πλοία της ιδιοκτήτριας εταιρείας βρίσκονται άλλωστε σε καθεστώς αναστολής λειτουργίας.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

ξεσκαρτάρισμα: Τουρκοκρατία

Παλιά, εἶχα γράψει:

Ἡ Τουρκοκρατία ὑπὸ μία ἔννοια ἦταν ἕνα ἔξωθεν συλλογικὸ βίαιο ξεσκαρτάρισμα χαρακτήρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τὰ μεγαλύτερα ἀνθρωπόμορφα τέρατα, οἱ πιὸ καλοπερασάκηδες, οἱ πιὸ παρτάκηδες ἢ οἱ πιὸ φοβιτσιάρηδες, οἱ πιὸ ἀνώμαλοι, οἱ πιὸ φιλοχρήματοι, ἀποχωρίστηκαν ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος καὶ ἐνσωματώθηκαν στὸ τουρκομουσουλμανικό. (Προσοχή στὸν χρησιμοποιούμενο συγκριτικὸ βαθμό.) Ἂν βλέπουμε παλιανθρώπους Νεοέλληνες, αὐτοὶ εἶναι βέβαια τὸ ἀποτέλεσμα δυὸ αἰώνων χαλάρωσης καὶ εξέλιξης τῶν μικρότερων τεράτων σὲ μεγάλα τέρατα, ὅμως θὰ πρέπει νὰ φανταστοῦμε μὲ βάση αὐτοὺς τοὺς ἐλεεινοὺς τύπους σημερινῶν Νεοελλήνων πόσο χειρότεροι πρέπει νὰ ἦταν οἱ τοτινοὶ πρὸ Τουρκοκρατίας Ἕλληνες. Τώρα, δὲν ἐξιδανικεύω τὴν Τουρκοκρατία, λέω ὅτι πέρα ἀπὸ φρικτὴ εἶχε κι αὐτὴ τὴν παρενέργεια, ποὺ ἦταν θετική -χωρὶς φυσικὰ νὰ πιστεύω ὅτι ἄξιζε τέτοια δοκιμασία. Ἁπλά, ὅ,τι δὲν κατάφεραν μόνοι τους οἱ Ἕλληνες τοὺς τὸ ἐπέβαλλε πρὸς δυστυχία μας κάποια ἀβάστακτη τυραννία.

Ἂν άφαιρέσουμε τοὺς κιότηδες, μεμονωμένους ἢ μαζικούς, τότε οἱ χαρακτῆρες αὐτοὶ (οἱ πιὸ καλοπερασάκηδες, οἱ πιὸ παρτάκηδες, οἱ πιὸ ἀνώμαλοι, οἱ πιὸ φιλοχρήματοι καὶ οἱ πιὸ αἱμοχαρεῖς) θὰ εἶχαν γίνει συνήθης τύπος μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων τοῦ 13ου-18ου αἰ, ὅπου ἔλαβαν χώρα οἱ περισσότεροι ἐξισλαμισμοί. Δὲν ἐξηγεῖται μόνο μὲ τὸ φόβο τοῦ θανάτου (οὔτε μὲ τὴν εἴσοδο Τουρκομάνων στὴν Μικρασία) ἡ μετατροπὴ 10 ἑκατομμυρίων χριστιανῶν Μικρασιατῶν τὸν 11ο αἰ. σὲ 10 ἑκατομμύρια Τούρκους τὸν 20ὸ αἰ. Ὅταν λοιπὸν οἱ «παπάδες» ἔλεγαν ὅτι «γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας» ὑποδουλωθήκαμε, προσπαθῆστε νὰ τὸ δεῖτε ὑπ’ αὐτὴ τὴν ἔννοια, κι ὄχι νὰ ἑρμηνεύσετε τὴν ἄποψη τῶν παπάδων ὡς έθελοδουλεία καὶ τουρκολατρεία. Ἂν πάλι δὲν καταλαβαίνετε τίποτε, προσπαθῆστε νὰ ἀντιστοιχήσετε τὴ σημερινὴ σάπια μας κατάσταση στὴν περίοδο τοῦ 13ου-15ου αἰ., καὶ νὰ καταλάβετε γιατί σήμερα ἀδυνατοῦμε νὰ ὀρθοποδήσουμε μὲ τόσο σάπιο πληθυσμὸ ἀπάτριδων, ἀντίχριστων ἀριστερῶν, παρτάκηδων φιλελέδων, «πολιτῶν τοῦ κόσμου», ἰδιωτῶν κ.λπ. Ἄλλωστε, οἱ παπάδες ἐκ τῶν ὑστέρων αἰτιολογοῦσαν μιὰ κατάσταση. Δὲν τὴν δημιούργησαν αὐτοί. Ἄλλοι τὴν δημιούργησαν καὶ τὴν παγίωσαν σὲ διαρκὲς γεγονός. Καί, τὸ ὅτι τὰ σάπια κομμάτια τοῦ 15ου αἰ. διαχωρίστηκαν δὲν σημαίνει ὅτι στὸ ἑξῆς τὸ ἔθνος δὲν σάπιζε. Σήμερα, ἔχει σαπίσει σχεδὸν ὅλο.

Μὴ θεωρηθεῖ βεβαίως τὸ παραπάνω ὡς ἀποενοχοποίηση τῶν Τούρκων. Τὸ τί εἶναι οἱ Τοῦρκοι, σὲ τί εἴδους χαρακτῆρες συνίσταται τὸ τουρκικὸ ἔθνος, τὸ περιέγραψα παραπάνω. Τὰ περὶ εἰρηνικῆς ἐπικράτησης τῶν Τούρκων εἶναι ἀσυναρτησίες. Ὅσοι Ἕλληνες ἦταν ὑγιεῖς ἀντιστάθηκαν σὲ κάθε σπιθαμὴ μὴ τουρκοπατημένης γῆς, ἀπὸ τὸ 1071 ὣς τὴν ὑποδούλωση τῆς Κρήτης.

Posted in 1453, Τούρκοι | Tagged , | 1 σχόλιο

13685,333

Τόσοι θὰ ἦταν οἱ νεκροί, ἅμα δὲν λέγαμε ἀρχικὰ ὅτι ἡ μάσκα ἀντενδείκνυται, μετὰ ὅτι εἶναι περιττή, μετὰ προαιρετική, ἔπειτα χρήσιμη καὶ τελικὰ ὑποχρεωτική. Ἂν ὅμως λέγαμε ὅτι ἦταν πρῶτα προαιρετική, μετὰ περιττή, ἔπειτα ὑποχρεωτικὴ καὶ τελικὰ χρήσιμη, τότε οἱ νεκροὶ θὰ ἦταν ὄχι 13.685 ἀλλὰ 200.000.000 μόνο στὴν Ἑλλάδα.

Θὰ μᾶς λείψει, ἐκτὸς κι ἂν στὸ μέλλον τὸν δοῦμε ὑπουργὸ ὑγείας  ἢ εὐρωβουλευτή. Πρὸς τὸ παρὸν ἂς ἀπολαύσουμε τὰ χρυσοπληρωμένα ΜΜΕ, πού, τὴν ἴδια στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπικρίνουν τὴ Σουηδία, ἐξυμνοῦν τὸ Μητσοτάκη καὶ τὴν υἱοθέτηση τοῦ σουηδικοῦ τρόπου.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Παραιτήσεις παραιτήσεων

Δυστυχισμένοι ἐμεῖς: Ὁ καλύτερος τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει ἀπορρίψει τὴν ὕπαρξη Κρυφοῦ Σχολειοῦ. Ὁ Μητσοτάκης δὲν διορθώνεται, δὲν συμβουλεύεται, δὲν ἐθνικοποιεῖται, δὲν εἶναι καλύτερος τοῦ Τσίπρα. Ἄντε, γιὰ νὰ ρίξει στάχτη στὰ μάτια πολλῶν, θὰ βάλει (ὅπως ἔβαλε τὸν Χριστιανὸ Τσιόδρα νὰ κλείνει τὶς ἐκκλησίες, καὶ νὰ ξεγελαστοῦν πολλοὶ «Χριστιανοί») κάποιον «ἐθνικῶν ἀντιλήψεων», γιὰ νὰ ξελασπώσει καὶ νὰ ξεγελάσει πολλούς. Καὶ θὰ τὸ καταφέρει, φυσικά. Ἔχει πάρει τὸ μάθημά του, τοῦ 2012-14.

«Εδώ και πολλούς αιώνες ο όρος “Μακεδονία” χρησιμοποιείται για μια ασαφή ευρεία γεωγραφική περιοχή της νότιας Βαλκανικής. Αρα, με τα σύνορα εθνικών κρατών που έχουν διαμορφωθεί κατά τον 19ο, 20ό και 21ο αιώνα στα Βαλκάνια, δεν θα μπορούσε κάποιος να κατοχυρώσει ότι μόνον αυτός δικαιούται να κατέχει, με κάποιον τρόπο, τον γεωγραφικό αυτόν όρο. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ διεκδικούν από μακρού όνομα που να εμπεριέχει τον όρο “Μακεδονία”. Με βάση τις τελευταίες διπλωματικές εξελίξεις μεταξύ των δύο χωρών, αυτός θα ήταν: “Βόρεια Μακεδονία” και οι κάτοικοί της “Βορειομακεδόνες” –αν και πίστευα και πιστεύω ότι σαφώς θα ήταν καλύτερος, από κάθε άποψη, ο όρος “Νέα Μακεδονία” που είχε σχεδόν γίνει αποδεκτός στο πρόσφατο παρελθόν».

καί:

Δεν υπήρξε κρυφό σχολειό μέχρι και την δεκαετία του 1820. Το θέμα αυτό επιστημονικά έχει λήξει, καθώς δεν έχουν βρεθεί τεκμήρια που να οδηγούν σε τέτοιο συμπέρασμα. Μάλιστα, τα τελευταία 40 χρόνια δεν αναφέρεται στα σχολικά βιβλία, στα οποία μάλιστα κατονομάζονται τα πολλά -και, σε κάποιες περιπτώσεις, υψηλού επιπέδου- ελληνικά σχολεία που λειτουργούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τον 17ο, 18ο, 19ον αιώνα.

Αὐτὰ εἶπε ἡ παραιτηθεῖσα Μαρία Ευθυμίου

Posted in Ελλάδα | Tagged , | Σχολιάστε

Δυτικὸς θρῆνος γιὰ τὴν Ἅλωση

Νά καὶ κάτι ποὺ ἔκαναν οἱ Δυτικοί, γιὰ νὰ ἀποτιναχτεῖ ὁ ὀθωμανικὸς ζυγός: Ἔγραψαν μουσικὴ γιὰ τὴν Ἅλωση. Δηλαδή:

Μπορεῖ νὰ κατέλαβαν μὲ τὰ κανόνια καὶ τὰ τουφέκια τους ὁλόκληρο τὸν Πλανήτη ἀπὸ τὸ 1500 καὶ μέσα σὲ λίγες δεκαετίες, κι ἔπειτα κατάφεραν νὰ τὸν κράτησαν δικό τους ἕως τὸ 1940. Ἀλλὰ νὰ ἀπελευθερώσουν τὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ Ἰσλὰμ δὲν τὸ μποροῦσαν, ἦταν «τεχνικὰ ἀδύνατο», οὔτε σκέψη! Ἄλλωστε, ἦταν προτιμότεροι οἱ Τοῦρκοι στὴ θέση τῶν Βυζαντινῶν. Οἱ Ἕλληνες ἦταν πρώτη δύναμη γιὰ 800 χρόνια στὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο. Νὰ τοὺς ξανάδιναν οἱ Δυτικοὶ «τὸ κλειδὶ τῆς Ρωμανίας», ὅλης τῆς Εὐρώπης; Καθαρὴ τρέλλα, τὸ ἀπέδειξε τὸ 1261 ὅτι μιὰ φραγκικὴ Πόλη ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ γινόταν ἑλληνική. Εὐτυχῶς ποὺ συνέβη τὸ 1204, ἡ πισώπλατη μαχαιριὰ μὲ τὴ βοήθεια καὶ ἑνὸς στραβοπατήματος τῶν Ρωμιῶν. Πόσο σανὸ ἔχουν φάει οἱ νεότεροι Ἕλληνες γιὰ τὰ ἀγαπημένα ἑλληνοδυτικὰ ἀδέρφια τους (τόσο, ποὺ οἱ νεότεροι αὐτοὶ Ἕλληνες βλέπουν τὸ Βυζάντιο σὰν Δυτικοί, μεσαιωνικοὶ ἢ νεότεροι), δὲν τὸ χωρᾶνε νὰ τὸ περιγράψουν ὅλες οἱ βιβλιοθῆκες τῆς Δύσης, καὶ δὲν χωρᾶ σὲ ὅλους τοὺς στάβλους τῆς Δύσης

Posted in 1453, Δυτικοί, Ρωμανία | Tagged , , , , | 1 σχόλιο

Ἐπιτροπὲς Ἐπιτροπῶν

Τὴν Ἐπιτροπὴ Ἀγγελοπούλου ξέρουμε ποιὸς τὴ διόρισε. Ξέρουμε τὰ μέλη της ἐδῶ καὶ μῆνες. Ἡ φασαρία ποὺ κάνουμε γιὰ τὰ ὅσα γράφει κάθε τόσο ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι ἡ δικαιολογία μας γιὰ τὴν κατὰ τὰ ἄλλα ἀδυναμία μας νὰ κάνουμε ὁτιδήποτε. Τσιρίζω στὰ εὔκολα γιατὶ δὲν μπορῶ νὰ κάνω ἀπολύτως –μὰ ἀπολύτως!– τίποτα στὰ πραγματικὰ ζητήματα. Δὲν μπορῶ νὰ ἀλλάξω τὴν πολιτικὴ τῆς κυβέρνησης στὶς ἀμυντικὲς δαπάνες καὶ στὸν τουρισμὸ ὡς μηχανὴ τῆς οἰκονομίας. Κάπως τὸ λένε αὐτὸ στὴν Ψυχολογία, ἀλλὰ δὲ θυμᾶμαι.

Ὁ περίφημος λαὸς εἶναι πρῶτος στὰ συλλαλητήρια καὶ στὰ λόγια. Ἔχει βολευτεῖ κι αὐτὸς μὲ τὸ pet του (ἄτεκνος ὅπως οἱ σπουδαῖοι τῆς γενιᾶς τοῦ Μάη καὶ τοῦ Πολυτεχνείου), καὶ ἐμεῖς τὸν ἐπικαλούμαστε γιὰ νὰ τρέξει, ὁ παραζαλισμένος παχὺς σαραντάρης, νὰ διαμαρτυρηθεῖ ἔξω ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Ἐπιτροπῆς, ἢ νὰ στείλει «μέηλ» διαμαρτυρίας. (Ὁ 20-30ρης ἔχει σαλτάρει μὲ τὴν καραντίνα ἢ ψάχνει νέα δουλειά). Λοιπόν, ἀφοῦ «τὸ μέγιστο καλὸ ἦταν νὰ φύγει ὁ Σύριζα» (δὲν κατακρίνω ἐδῶ), ὁ περίφημος «λαὸς» θὰ τὸ καταπιεῖ κι αὐτὸ τὸ στραβό, γιὰ χάρη τῆς μὴ ἐπανόδου τοῦ Σύριζα, καὶ σκασίλα του μεγάλη ἐὰν ἀναδειχθοῦν οἱ μὴ ἡρωικὲς πτυχὲς τοῦ α ἢ τοῦ β ἥρωα τοῦ ’21. Στὴ δημοκρατία μας ὅλα πᾶνε πακέτο. Μητσοτάκη «νατιβιστὴ» καὶ πατριώτη δὲν μπορεῖς νὰ ἔχεις, εἰδάλλως θὰ ἔχεις Τσίπρα καὶ Παπαδημούλη προσφυγιστή.

Μ’ ἄρεσε βέβαια ποὺ σὲ παλιότερες δεκαετίες ἀναδεικνυόταν ἡ ἀθυροστομία ἢ ἡ σεξουαλικὴ δραστηριότητα τοῦ Καραϊσκάκη κ.ἄ. ἡρώων ἀπὸ μὴ θρησκευόμενους, γιὰ νὰ ἀποδειχτεῖ ἡ μὴ θρησκευτικότητα τῶν ἡρώων τοῦ 1821, κι ἐν τέλει καὶ ἡ μὴ θρησκευτικότητα γενικὰ τοῦ ‘21. Ἦταν ὁ «ἐκσυγχρονισμὸς τοῦ ‘21». Καὶ μόνοι ἔμεναν τότε οἱ «θεοῦσοι» νὰ δυσανασχετοῦν, ὅλοι οἱ ἄλλοι χαχανίζατε. Φᾶτε τα, τώρα, ὅλα δικά σας.

Τὸ ἄσχημο ἀστεῖο εἶναι ὅτι δὲν καταλαβαίνουμε ὅτι ἀκόμη κι ἂν εἴχαμε μιὰ «σωστὴ» ἢ τὴν κατὰ 50% σωστὴ Ἐπιτροπή, αὐτὴ δὲν θὰ ἀντιστοιχοῦσε στὸ λαὸ αὐτό, οὔτε στὴν κυβέρνηση αὐτήν. Καὶ θὰ παρήγαγε μηδενικὸ ἔργο. Ἀπὸ ἕναν λαὸ Νικηφόρων Φωκάδων ξεπηδᾶν, ξεχειλίζουν διαρκῶς ἡγέτες Νικηφόροι Φωκάδες. Ἀπὸ ἕναν λαὸ Νεοελλήνων τῶν τελευταίων 60 χρόνων βγαίνουν ἡγέτες σὰν κι αὐτοὺς ποὺ ἔχουμε τὰ τελευταῖα 53 χρόνια.

Posted in Ελλάδα | Tagged , , | Σχολιάστε

λαγοὶ στὸ νησί

Ὁ φόβος τοῦ θανάτου λόγῳ τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ ὁ φόβος γιὰ τοὺς Τούρκους (ὅπως ἀποτυπώνεται στὰ ἐπίσημα κείμενα τῆς ἑλληνικῆς δημοκρατίας γιὰ τὸν Ἕβρο) εἶναι οἱ δύο ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος. Μὴν πεθάνουμε «πρόωρα», μὴ σκιστεῖ κανὰ καλσόν. Ἀντίθετα, οἱ Τοῦρκοι οὔτε πελάγωσαν μὲ τὸν ἱὸ οὔτε μὲ τὴν «κακὴ κατάσταση τῆς οἰκονομίας τους». Ἔχουν πολλοὺς ἀναλώσιμους. Εἶναι νὰ μὴν εἶσαι μαλθακός, ὡς κοινωνία. Ἅμα εἶσαι, ὅλο κι ἀπὸ κάποια αἰτία θὰ τινάξεις τὰ πέταλα.

Τὸ πιὸ κωμικὸ εἶναι ὅτι ἐνῶ οἱ ἄφοβοι τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας εἶναι πλέον σκόρπιες νησίδες (σὰν αὐτὴ τοῦ Ἑβρου), μερικοὶ ζοῦν ἀκόμη μὲ τὸ μύθο ὅτι «ἡ ἑλληνικὴ ἡγεσία εἶναι προδοτικὴ ἐνῶ ὁ λαὸς γενναῖος». Στὴν πραγματικότητα, ἀπὸ ἕναν λαὸ λαγῶν λαγίσια ἡγεσία πάντα θὰ προκύπτει. Ἡ ὑπεράσπιση τοῦ Καραϊσκάκη μᾶς μάρανε.

Posted in Ελλάδα, Τούρκοι | Σχολιάστε

νησάκια

Εἴμαστε μιὰ χώρα ἡ ὁποία δὲν ξέρει ἐὰν ἔχει καταληφθεῖ ἔδαφός της. «Ψευδεῖς εἰδήσεις» τὴ μία, «δὲν πολεμᾶμε γιὰ λίγα στρέμματα» τὴν ἄλλη. Ἂς τὸ ρίξουμε στὰ ζάρια, ἀφοῦ τὴν Ἑλλάδα τὴν παίξαμε στὰ ζάρια.

Posted in Ελλάδα, Τούρκοι | Σχολιάστε

Συνωμοσιολογικά: Ἀργολίδα

Κατὰ Ματθαῖον 8.21-22 Ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.

10.35-37 ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς· καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ. Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος·

12.30-31 ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή. Δευτέρα ὁμοία, αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.

Πράξεις 5.29 πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.

Στὰ τέσσερα αὐτὰ ἐδάφια βλέπει κάποιος τὴν ἄρνηση μιᾶς ἀγάπης πρὸς τὸν ἄνθρωπο ὅταν αὐτὴ ἐκδηλώνεται σὲ βάρος τῆς ἀγάπης πρὸς τὸ Θεό. Πρέπει νὰ ἀγαπᾶ κάποιος τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὅπως τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ ἐὰν πρέπει νὰ διαλέξει μεταξὺ ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ἐπιλέγει τὸ πρῶτο. Κι ἂν κάποιου Χριστιανοῦ δὲν τοῦ ἀρέσει, ἂς μὴν πιστεύει -ἀλλὰ αὐτὸ λέει ὁ Χριστιανισμός.

Σύμφωνα μὲ τὸν  Ἀργολίδος Νεκτάριο, ὅμως, κανεὶς διαμαρτυρόμενος γιὰ τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν δὲν πρόσεξε τὸ «Μένουμε σπίτι γιατί αγαπάμε» τοῦ Ἱερώνυμου. Ἡ ἀγάπη τοῦ σημερινοῦ κορωνο-ἀνθρωπισμοῦ εἶναι ἀγάπη ποὺ βάζει πρῶτα τὸν ἄνθρωπο καὶ μετὰ τὸ Θεό. Διαμαρτύρεται ὁ ἴδιος ὅτι δὲν προσέχτηκε ἡ δήλωση τοῦ Πατριάρχη, ὅτι «Δεν κινδυνεύει η πίστη αλλά οι πιστοί». Ἀλήθεια, πῶς τὸ τεκμηριώνει αὐτό; Ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Πολιτεία ἔχει ὑπονοήσει ὅτι ἐνδέχεται νὰ διωχθοῦν ποινικὰ ὅσοι ἱερεῖς τέλεσαν γάμους καὶ βαφτίσια; Ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐστάλη Ἀστυνομία μόνο στὶς ἐκκλησίες καὶ ἔγιναν συλλήψεις Χριστιανῶν, ἀλλὰ δὲν ἔγιναν συλλήψεις οὔτε ἐπεβλήθησαν πρόστιμα στὴν Πρωτοψάλτη, οὔτε στοὺς συνωστισμοὺς τῶν Ρομά, τῶν μεταναστῶν, τῶν ΚΚΕδων στὸ Σύνταγμα τῆς Ἀθήνας, καὶ στὰ ἀπὸ τὸν δήμαρχο Ἀθηναίων ἄχρηστα ἐγκαίνια τῆς Ὁμόνοιας;

Ἐὰν «Τα κίνητρα της πολιτείας ήταν η διαφύλαξη της δημόσιας υγείας», ὅπως ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος ὑποστηρίζει, τότε ἡ Πολιτεία θὰ ἔστελνε τὰ ΜΑΤ σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις συνωστισμοῦ καὶ «ἄσκοπης ἐξόδου» πολιτῶν. Καὶ ὄχι μόνο στὶς ἐκκλησίες. Τόσο ἁπλό. Δὲν γνωρίζει γιὰ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀλλεπάλληλες περιπτώσεις ὁ Ἀργολίδος; Τί ἀκριβῶς τὸ συνωμοσιολογικὸ ὑπάρχει σὲ αὐτὴ τὴ συλλογιστική; Πολὺ καλά, λοιπόν, ἄλλοι μητροπολίτες εἶπαν ὅτι ἡ ἀσθένεια ἦταν πρόσχημα κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ἄλλοι μιλοῦν γιὰ διωγμό. Ψεκασμένοι κι αὐτοί;

Διαμαρτύρεται ὁ Ἀργολίδος γιὰ τὶς ὕβρεις ποὺ δέχτηκε. Οἱ ὕβρεις εἶναι ἀνεπίτρεπτες, κατάπτυστες καὶ καταδικαστέες. Εἶναι μὴ χριστιανικές. Δὲ χωρᾶ ἀμφιβολία. Ἔχει ὅμως δεῖ στὰ ΜΚΔ ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος τὸ τί ἔσερναν οἱ μὴ χριστιανοὶ ὁπαδοὶ τῆς «ἐπιστήμης» σὲ ὅσους ὑπερασπίζονταν τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴ μετάληψη; Τί συζητᾶμε τώρα; Τὸ ποιὸς ἔχει ὑβριστεῖ περισσότερο;

Ὅμως, τί ἐντύπωση δίνεται στὸν ἀναγνώστη τοῦ κειμένου του, ὅταν τὰ παραδείγματα διαμαρτυρόμενων ποὺ δίνει ὁ ἴδιος ἀφοροῦν ἀποκλειστικὰ προβληματικὰ ἄτομα, ἄτομα, θὰ ἔλεγε κανείς, μὲ ψυχολογικὰ προβλήματα; Τὰ χαρακτηρίζει ὡς ἀνθρώπους ποὺ δὲν διάβασαν ποτὲ τὴν Ἁγία Γραφή, ἀνθρώπους ποὺ ἐπιχειρηματολογοῦν μὲ βάση τὴν Ἀποκάλυψη, ἀνθρώπους ποὺ τηλεφωνοῦν ἀνώνυμα καὶ διαολοστέλνουν, καὶ ἀνθρώπους-ὁπαδοὺς κάποιου γέροντα, ποὺ γράφουν τὰ ἴδια μηνύματα διαμαρτυρίας. Δὲν βρέθηκε, στ’ ἀλήθεια σὲ ὅλη τὴν Ἀργολίδα οὔτε ἕνας λαϊκὸς νὰ τοῦ ἐναντιωθεῖ μὲ ἠπιότητα καὶ μὲ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα ἀντὶ ὕβρεων; Ἐντελῶς τυχαῖα, ἔτσι; Μὰ τότε ποιὸς φταίει γιὰ τὸ χαμηλὸ θρησκευτικὸ ἐπίπεδο τῆς Ἀργολίδας; Γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Ἀργολίδας ποὺ «χρειάζονται διδασκαλία»; Ἂν πάλι βρέθηκαν ἄνθρωποι μὲ ἤπιο τρόπο ποὺ ἐξέφρασαν μὲ σοβαρὴ ἐπιχειρηματολογία τὴ διαφωνία τους μαζί του, γιατί ὁ Ἀργολίδος δὲν ἀναφέρει καὶ τέτοια παραδείγματα; Μόνο τὰ ἀρνητικὰ καταγράφει; Γιατί; Δὲν μένει καθένας, ἔτσι, μὲ τὴν ἐντύπωση ὅτι ὅσοι διαφωνοῦν γιὰ τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν εἶναι στὴν πλειονότητα ἢ ὅλοι, τέτοιοι ἄνθρωποι, ὑβριστὲς καὶ ἀλλοπρόσαλλοι; Δὲν θὰ μείνει κάποιος μὲ τὴν ἐντύπωση ὅτι ἀπὸ τὴ μία εἶναι οἱ «βοσκοὶ» φανατικοὶ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλοι οἱ ἤπιοι «φωτισμένοι»;

Βέβαια, τὸ παράδειγμα ποὺ δίνει, μὲ τοὺς Μ. Βασίλειο καὶ Γρηγόριο Θεολόγο καὶ τοὺς μπακάληδες καὶ βοσκούς, πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι αἰσθάνεται κατ’ ἀντιστοιχία ὡς Βασίλειος καὶ Γρηγόριος ἐν μέσῳ ἀγριοφωνασκούντων μπακάληδων καὶ βοσκῶν, εἶναι ἀτυχές: Γιατὶ οἱ δυὸ αὐτοὶ ἅγιοι ἐπέλυαν προβλήματα δογματικά, γιὰ τὴν Ἁγία Τριάδα. Πιὸ δύσκολα θεολογικῶς ζητήματα, δὲ γίνεται. Καὶ τότε ἦταν κάτι τὸ πρωτόγνωρο θεολογικά. Ἐνῶ τώρα συζητήθηκε τὸ ἁπλούστατο, κι ὄχι κάτι καινούργιο ἢ ὑπέρτατα θεολογικο: τὸ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κλείνουν οἱ ἐκκλησίες γιὰ κανένα λόγο, παρὰ τὴν ἔξωθεν βία, τῶν μὴ Χριστιανῶν.

Μήπως ὅμως μὲ τοὺς ἀντιφρονοῦντες κληρικοὺς αἰσθάνεται καλύτερα ὁ συντάκτης τοῦ ἄρθρου; Γράφει γιὰ «ροπαλοφόρους», γιὰ «κενολόγους». Μόνοι καλοὶ εἶναι ὅσοι συμβουλεύθηκε. Ποὺ «διακρίνονται για την ψυχραιμία και την νηφαλιότητα. Μίλησα με σοβαρούς επιστήμονες, που διακρίνονται για τη βαθειά τους πίστη και αγάπη στο Θεό και στην εκκλησία» Ἀγνοεῖ ὅτι τὸ νὰ λέει καὶ νὰ ξελέει κάποιος ἐπιστήμονας ὅτι ἡ μάσκα εἶναι «περιττή», «ἐπικίνδυνη», «χρήσιμη», καὶ τελικὰ «ἀπαραίτητη» δὲν εἶναι χαρακτηριστικὸ ἐπιστημονικῆς μεθόδου (ἐπίμονης συλλογῆς πληροφοριῶν, σοβαρῆς ἀνάλυσης κ.λπ.), οὔτε τὸ νὰ λέει ἕνας ἐπιστήμονας ἀρχικὰ ὅτι τὰ παιδιὰ μολύνουν (κλείνοντας τὰ σχολεῖα καὶ προκαλώντας ἄσκοπη καὶ ἐπιβλαβὴ ἀναστάτωση) καὶ κατόπιν ὅτι δὲν μολύνουν τοὺς μεγάλους.

Ἐὰν προσωπική του ἄποψη ἦταν ὅτι «θα μπορούσαν τα μέτρα αυτά να είναι ηπιότερα», θὰ ἔπρεπε νὰ διαφωνήσει, κι ὄχι νὰ λέει «δε ξέρω πόσο μπορούσε να λειτουργήσει» καὶ «Ό,τι έγινε, έγινε». Ὄχι, δὲν «ἔγινε ὅ,τι ἔγινε». Τὰ «ντάξει, περασμένα-ξεχασμένα» καὶ «καὶ τί ψάχνετε τώρα, πιά;» νὰ τὰ λέμε γιὰ ἄλλα ζητήματα, κι ὄχι γιὰ τῆς Ἐκκλησίας.

Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐπιστημονικά:

Ἐὰν κοιτάξει κάποιος τὸ χάρτη τῆς Εὐρώπης θὰ δεῖ τὴν δυτικὴ μὲ πολλαπλάσια κρούσματα καὶ τὴν ἀνατολικὴ (καὶ κατὰ βάσιν Ὀρθόδοξη) μὲ λιγοστά. Αὐτὸ εἴτε θὰ τὸ θεωρήσει θαῦμα εἴτε ἀποτέλεσμα ὑλικῶν παραγόντων. Στὴν περίπτωση ποὺ τὸ ἐξηγήσει μὲ τὸ δεύτερο τρόπο, χῶρες καὶ πόλεις μητροπόλεις τοῦ ἐμπορίου, κέντρα τῆς παγκοσμιοποίησης, «κέντρα διερχομένων» θὰ εἶχαν -ὅ,τι κι ἂν ἔκαναν- μεγάλες ἀπώλειες, ἐνῶ οἱ Ἀνατολικοευρωπαῖοι καὶ Βαλκάνιοι θὰ εἶχαν μικρές. Πληροφόρησαν ἄραγε τὸν Ἀργολίδος οἱ συνεργάτες του ὅτι τὸ Βέλγιο διέταξε πρῶτο καὶ ἄμεσα τὴν γενικευμένη καραντίνα μέσα σὲ 3 ἡμέρες, κι ὅμως ἡ ἄμεση λήψη μέτρων δὲν τὸ βοήθησε καθόλου γιατὶ ἔχει τὸν ὑψηλότερο ἀριθμὸ θανάτων ἀνὰ ἑκατομμύριο πληθυσμοῦ;

Ἀλήθεια, τώρα ποὺ ἡ κυβέρνηση ἀποφάσισε νὰ ἐφαρμόσει πολιτικὲς ἀκόμη πιὸ «ἀπάνθρωπες» ἀπὸ τῆς Σουηδίας καὶ τοῦ Βρετανοῦ πρωθυπουργοῦ (μὲ «μπᾶτε σκύλοι ἀλέστε» γιὰ τοὺς τουρίστες ποὺ θὰ ἔρθουν), μήπως θὰ ἀλλάξει ἄποψη γιὰ τὸ πρακτέο ὁ Ἀργολίδος; Εἶχε πραγματικὰ τὴν ἀτυχία τὸ κείμενο, ποὺ κάνει λόγο γιὰ φέρετρα καὶ ἄλλα τρομακτικά, ποὺ τὰ ἀκοῦμε ἐπὶ 3 μῆνες, νὰ δημοσιευθεῖ τώρα, ποὺ ἡ κυβέρνηση ἀποφάσισε ὅτι «ὁ ἱὸς δὲν κολλάει» καὶ «ὅπλο μας εἶναι τὸ μεράκι τοῦ Ἕλληνα», καὶ νὰ ὑπερασπιστεῖ [τὸ κείμενο] κάτι τὸ ὁποῖο οὔτε ἡ κυβέρνηση δὲν ὑπερασπίζεται πιά, οὔτε οἱ «σοβαροὶ ἐπιστήμονές» της. Τώρα, ἄραγε θὰ εἶναι ἐπιστημονικὰ «ὑπεύθυνη στάση τῶν Χριστιανῶν» νὰ κάνουν τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα θεωροῦντο πρὶν ἀπὸ λίγο ἐπιστημονικὰ «ὑπεύθυνη στάση»; Ἐὰν αὐτὸ λέγεται «ὑπευθυνότητα», τότε οἱ λέξεις ἔχουν χάσει τὸ νόημά τους.

Ἐνῶ ὁ Ἀργολίδος θεωρεῖ ὅτι κακῶς οἱ ΗΠΑ θεώρησαν τὸν ἱὸ «εργαστηριακό κατασκεύασμα των Κινέζων», καὶ κάνει λόγο στὸ κείμενο γιὰ  συνωμοσιολογίες (8 φορὲς χρησιμοποιεῖ τὴ λέξη αὐτὴ καὶ τὴ λ. συνωμοσία), ὁ δημοσιογράφος Μ. Ἰγνατίου, ποὺ ἐπίσης κάνει ἀρνητικὰ λόγο γιὰ «συνωμοσιολόγους» καὶ «ψεκασμένους», ἀποδέχεται (σὲ κείμενό του μὲ τίτλο «Οι αλήθειες και τα ψέματα για τον “κινέζικο ιό”: Οι ψεκασμένες θεωρίες του Τραμπ, που μερικές φορές σωστά τα λέει!») τὴν ἄποψη περὶ (ἔτσι τὸ γράφει) «συνωμοσίας» τοῦ Παγκόσμιου Ὀργανισμοῦ Ὑγείας μὲ τὴν  Κίνα γιὰ τὴν ἀπόκρυψη τῆς σοβαρότητας τῆς κατάστασης. Τί συμβαίνει; Δύο ἀντίπαλοι τῆς συνωμοσιολογίας πιστεύουν ἀντίθετα ἢ σχεδὸν ἀντίθετα πράγματα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ κατηγορία γιὰ συνωμοσιολογία εἶναι ἕνα τσουβάλι ὅπου βάζουμε μέσα ἐκείνους μὲ τοὺς ὁποίους διαφωνοῦμε· καὶ ὅτι εἶναι ἕνας τόσο χαλαρὸς σημασιολογικὰ ὅρος, ὥστε δύο ἀντι-συνωμοσιολόγοι νὰ διαφωνοῦν ἀναμεταξύ τους. Ἀντὶ συνεπῶς νὰ χαρακτηρίζονται συνωμοσιολόγοι οἱ διαφωνοῦντες, θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιεῖται μὲ φειδὼ ὁ χαρακτηρισμός.

Ὅποιος διαφωνεῖ μὲ τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν καὶ κατακρίνει ὅσους τὸ ἐπέτρεψαν δὲν συμφωνεῖ ἀπαραίτητα ὅτι ὁ ἱὸς δὲν ὑπάρχει οὔτε ὅτι εἶναι μιὰ γριπούλα. Ὡστόσο ὑπάρχουν μελέτες ποὺ θεωροῦν ὅτι ἡ θνητότητα εἶναι πολὺ μικρή. Ὅμως, θὰ μᾶς ἀπαντήσουν μὲ τὴ Νέα Ὑόρκη καὶ τὰ φέρετρα τῆς βόρειας Ἰταλίας, χωρὶς νὰ λάβουν ὑπόψη ὅτι τέτοια μέρη εἶναι μητροπόλεις τῆς παγκοσμιοποίησης, τῆς μετακίνησης πληθυσμῶν, ὅτι σὲ αὐτὰ ἔγιναν τραγικὰ λάθη (π.χ. μπαινόβγαιναν φορεῖς τοῦ ἱοῦ στὰ ἐξωτερικὰ ἱατρεῖα κ.λπ.).

Τὸ κείμενο κοροϊδεύει τὰ περὶ Ἀντιχρίστου καὶ τῆς «προετοιμασίας» γιὰ τὸν ἐρχομό του. Ὡραῖα. Καὶ μὲ τί κριτήρια λοιπὸν θὰ πεῖ στοὺς πιστοὺς ὁ μελλοντικὸς Ἀργολίδος καὶ ἡ μελλοντικὴ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (τὴν σκέτη Ι.Σ. μὴν τὴν εἴδατε…) ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα, κι ὅτι προετοιμάζεται μιὰ τέτοια κατάσταση πραγμάτων; Μὲ τὸ διαρκὲς «μὴν ἀνησυχεῖτε» καὶ μὲ τὸν «παροντισμό» τοῦ ἄθεου ἐκσυγχρονισμοῦ; Γιατὶ πιθανότατα καὶ τότε, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο, οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι θὰ λένε «Ἔλα, μωρέ, σιγά, ὑπερβάλλετε». Ἢ τὸ κριτήριο θὰ εἶναι τὸ «κανεὶς δὲν θὰ μπορεῖ νὰ πουλᾶ καὶ νὰ ἀγοράζει δίχως τὸν ἀριθμὸ αὐτόν»; Καὶ πότε θὰ τὸ πεῖ στὸ ποίμνιο ἡ Ἱεραρχία; Ἐγκαίρως; Μπορεῖ κάποιος νὰ πουλᾶ προϊόντα στὴν ἀγορὰ χωρὶς τὸ barcode; Γιατί συνέβη τέτοια ἐπιλογὴ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἔβαλαν τὸ 666 πάνω στὴ συσκευασία κάθε προϊόντος; Ἦταν οἱ δράστες ἄραγε ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ψυχοπαθεῖς, ποὺ θέλουν νὰ αὐτοεκπληρώνουν γνωστὲς προφητεῖες; Ἢ μήπως πιστεύουν εἰλικρινά (καὶ τὸ ἐπέβαλαν παγκοσμίως στὴν ἀγορά) σὲ ὅ,τι συμβολίζει ὁ ἀριθμός; Καὶ τί προτείνει ὁ Ἀργολίδος γιὰ τὶς προσωπικὲς ἐλευθερίες; «Εἶστε ἤδη φακελωμένοι μὲ τὰ κινητὰ καὶ τὸ facebook, ὁπότε ἄδικα ἀνησυχεῖτε γιὰ τὰ προσωπικὰ δεδομένα καὶ τὶς ἐλευθερίες»; Δηλαδή, σᾶς ἔκοψαν τὸ ἕνα χέρι, γιατί διαμαρτύρεστε ποὺ θὰ σᾶς κόψουν καὶ τὸ ἄλλο; Ἔχετε χάσει μέρος τῆς ἐλευθερίας σας, γιατί διαμαρτύρεστε ἂν ὄντως -ὅπως λέτε- θὰ χάσετε καὶ τὸ ὑπόλοιπο; Ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου φαίνεται νὰ ξεχνᾶ ὅτι τὰ facebook καὶ τὰ κινητὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικά, ἐνῶ ὅσα αὐτὸς δὲν καταδικάζει καὶ τοῦ φαίνονται ἀθώα τεχνολογία καὶ ἀθώα ἐπιστήμη θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὰ γιὰ ὅλους, καὶ συγκρίνει τὰ μὴ ὑποχρεωτικὰ κινητὰ καὶ ΜΚΔ μὲ ἀνελεύθερα ἔκτακτα διατάγματα πρὸς ὅλους. Θυμᾶται ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος τὸ παραμύθι μὲ τὰ ἐμβόλια γιὰ τὸν ἱὸ H1N1 ἢ νομίζουν ὅσοι τὸν πληροφοροῦν ὅτι ἐντελῶς τυχαῖα καὶ παρανοϊκὰ ὁ κόσμος ψυλλιάζεται μὲ τὰ ἐμβόλια;

Παραθέτει τὸ ἄρθρο τοῦ Ἀργολίδος μιὰ ντουζίνα φοβικὰ παραδείγματα μὲ ρώσικα μοναστήρια τῶν ὁποίων οἱ μοναχοὶ κόλλησαν γιατὶ ἄνοιξαν τὶς πύλες τους στὰ πλήθη τῶν φανατικῶν Ὀρθοδόξων ποὺ δὲν ἤθελαν κλειστὲς ἐκκλησίες. Ἄλλοτε (παλιά) μὲ μοναχὲς στὴν Ἑλλάδα ποὺ ἀρρώστησαν καὶ δὲν καλοῦσαν τὸ γιατρὸ ἕως ὅτου ἀναγκάστηκαν νὰ καλέσουν -λὲς καὶ εἶπε κάποιος ὅτι γενικὰ οἱ γιατροὶ εἶναι ἄχρηστοι στοὺς Χριστιανούς. Φυσικὰ καὶ δὲν εἶναι ἄχρηστοι, ὡστόσο ὅταν οἱ γιατροὶ καὶ οἱ ἐπιστήμονες διχάζονται ἀναμεταξύ τους, δὲν μποροῦμε νὰ ὑπακούσουμε τυφλὰ στὴν ἄποψη τῆς μιᾶς ἐπιστημονικῆς μερίδας σὰν αὐτὴ νὰ ἦταν ἡ μοναδική. Πόσο μᾶλλον σήμερα, ποὺ υἱοθετεῖται ἡ ἄποψη τῆς ἀντίθετης ἐπιστημονικῆς μερίδας, δηλαδὴ ὅτι καραντίνα ἄνευ ἐμβολίου εἶναι ἀδύνατη καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ κολλήσουμε, καὶ νὰ πεθάνουμε κάποιοι. Τώρα, «δὲν θὰ μένουμε σπίτι γιατὶ ἀγαπᾶμε»; Θὰ σηκώσουμε τὸ λάβαρο τῆς «ἀγάπης» ἐνάντια στὰ νέα, ἐξολοκλήρου ἀντίθετα, μέτρα; Θὰ ποῦμε «ὅ,τι ἔγινε ἔγινε» ξανά;

Διαβάζουμε στὸ ἄρθρο «Ένα ακόμη επιχείρημα που πολλοί έγραψαν είναι γιατί στις Σλαβικές χώρες που δεν έκλεισαν οι εκκλησίες, δεν υπήρξαν κρούσματα. Είχα άμεση επικοινωνία από Ρωσία και Ουκρανία και γνώριζα πολύ καλά τι συνέβαινε», καὶ παρατίθενται διάφορα μακάβρια περιστατικά. Δὲν γνωρίζουμε σὲ ποιὰ Ἐκκλησία ἀναφέρεται τὸ ἄρθρο στὴν Οὐκρανία (αὐτὴν ποὺ ἀναγνώρισε ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἱερώνυμος, ποὺ κάποιοι κοινωνοῦν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὸ ἴντερνετ;), οὔτε εἴμαστε ρωσολάτρες, ὡστόσο αὐτὴ τὴ στιγμή (22/5/2020), Ὀρθόδοξες χῶρες ποὺ κράτησαν τὶς ἐκκλησίες ἀνοιχτές, ἡ Λευκορωσία, ἡ Βουλγαρία, ἡ Γεωργία, ἔχουν πάνω κάτω ἴδιους θανάτους ἀνὰ ἑκατομμύριο σὲ σχέση μὲ τὴν Ἑλλάδα (20, 18, 3 καὶ 16, ἀντίστοιχα). Ἀκόμη καὶ ἡ Ρωσία ἔχει λιγότερους θανάτους (22) ἀνὰ ἑκατομμύριο πληθυσμοῦ ἀπὸ τὴ δυτικὴ Εὐρώπη (64η στὴ παγκόσμια σειρὰ κατάταξης). Δηλαδή, εἴτε ἔκλεισαν οἱ ἐκκλησίες εἴτε ὄχι, τὸ θανατικὸ χτύπησε σχεδὸν τὸ ἴδιο. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ κλείσουν οἱ ἐκκλησίες στὴν Ἑλλάδα. Συνεπῶς, ἡ τρομοκρατικὴ περιπτωσιολογία τοῦ ἄρθρου τοῦ Ἀργολίδος, μὲ τὰ σλαβικὰ μοναστήρια, δὲν ἔχει εὐρύτερη βάση. Εἶναι ἁπλὰ περιπτωσιολογία. Ἡ ὀρθόδοξη παράδοσή μας λέει ἄλλα πράγματα γιὰ τὶς ἐπιδημίες. Λέει ὅτι γίνονταν λιτανεῖες, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔτρεχαν στὶς ἐκκλησίες (ἐν μέσῳ πανώλης), λέει γιὰ θαύματα π.χ. τοῦ ἅγιου Σπυρίδωνα. Ἐὰν ἡ παράδοση αὐτὴ εἶναι λάθος, ἢ ψέμμα, ἂς τὸ ποῦν εὐθέως οἱ Ἱεράρχες.

Παραθέτει ὁ Ἀργολίδος τὸ ἐρώτημα «καὶ πῶς θὰ γίνει, ἐνῶ τόσον καιρὸ λέγαμε νὰ καθίσουν σπίτι οἱ πιστοί, τώρα θὰ τοὺς ποῦμε νὰ ἔρθουν;» Ἡ πραγματικότητα εἶναι ἀκόμη πιὸ σκληρή: Ὄχι μόνο σφράγισαν τὶς ἐκκλησίες, ἀλλὰ διαστρέβλωσαν καὶ τὶς ἀπόψεις τοῦ Ἰωάννη Χρυσόστομου ὥστε νὰ τὸν ἐμφανίζουν νὰ συμφωνεῖ μὲ τὴν προτεσταντικὴ «ἀτομικὴ προσευχὴ» τοῦ Μητσοτάκη, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ κόσμος στὴν Ἑλλάδα νὰ ἑλκύεται ἀπὸ τὴν προτεσταντικὴ ἀντίληψη περὶ Ἐκκλησίας. Τὸ πραγματικὸ ἐρώτημα εἶναι: Πῶς θὰ πείσετε τὸν κόσμο ὅτι χρειάζεται πλέον νὰ πηγαίνει στὴν ἐκκλησία, ἐνῶ τὸν διαβεβαιώνατε (διάφοροι ἱεράρχες) ὅτι «δὲν θὰ πεθάνει κι ἂν δὲν πάει ἐκκλησία», ὅτι «τὸ ἴδιο κάνει καὶ νὰ προσεύχεσαι ἀπὸ τὸ σπίτι», δηλαδὴ ὅταν τοῦ ἀλλάξατε τὴν θρησκευτικὴ «ἰδεολογία» (καὶ δὲν τὸν φοβίσατε ἁπλῶς μὲ τὴν προσωρινὴ ἀρρώστεια);

Πράγματι κάτι τέτοια θὰ ἀκοῦμε στὸ ἑξῆς: «Δὲν τρέχει τίποτα», «γλυφιτζούρια περὶ σφραγίσματος», «οἱ καλὲς ἑταιρεῖες ἐμβολίων, πού, αἴ, σίγουρα ἔχουν καὶ κάποια οἰκονομικὰ συμφέροντα». Βέβαια: Ὁ κόσμος ὅπου ζοῦμε εἶναι ὁ καλύτερος δυνατός, οἱ εὑρισκόμενοι στὴν ἐξουσία εἶναι οἱ ἄνθρωποι μὲ τὶς καλύτερες προθέσεις καὶ ἀκραιφνεῖς δημοκράτες, ὁ Bill Gates εἶναι φιλάνθρωπος καὶ εἶναι «συνωμοσιολογία» ὅτι θέλει τὴν κατὰ 10-15% μείωση τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ (κι ἂς τὸ λέει ρητά, στὸ 4λ. 20 δεπτ., περίπου τῆς ὁμιλίας του), οἱ «λαμπροὶ ἐπιστήμονες» ποὺ δὲν ἀλλάζουν κάθε 10 μέρες ἐπιστημονικὴ ἄποψη, καὶ ἄλλα τέτοια. Οἱ βοσκοί, οἱ οἰκοδόμοι καὶ οἱ ψεκασμένοι μᾶς πείραξαν, κι ὄχι τὸ νὰ χάσκουμε σὲ ὁτιδήποτε καινούργιο προβάλλεται, μὴν τυχὸν κατηγορήσουν τοὺς Χριστιανούς. Τοὺς Χριστιανοὺς θὰ τοὺς κατηγοροῦν ἔτσι κι ἀλλιῶς, καὶ πάντα θὰ βρίσκουν ἀφορμές.

Posted in θρησκεία | Tagged | 15 Σχόλια

διαγγέλματα…

Κυριάκου Μωυσῆ

Ὅποιος στὸ ἑξῆς λέει ὅτι πρέπει νὰ βάζουμε τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴν οἰκονομία, θὰ εἶναι «ψεκασμένος» καὶ «Συριζαῖος». Γιατὶ ἡ κυβέρνηση λέει ὅτι στοὺς τουρίστες δὲν θὰ γίνονται μαζικὰ τέστ, ἀλλὰ μόνο δειγματοληπτικά.

θα γίνονται δειγματοληπτικά τεστ και θα τηρούνται τα γενικά υγειονομικά μας πρωτόκολλα, που δεν θα σκιάσουν, ωστόσο, ούτε τον λαμπερό μας ήλιο ούτε τη φυσική ομορφιά της Ελλάδας.

Όπλο μας είναι τα διαβατήριο ασφάλειας, αξιοπιστίας και υγείας που έχει κερδίσει η χώρα μας. Η μεγάλη της φήμη. Η υγειονομική ασπίδα, σε κάθε τόπο φιλοξενίας. Και βέβαια, το μεράκι του Έλληνα που πάντα τον εμπνέει ο Ξένιος Δίας.

Ὁ Κυριάκος τοὺς τρόλλαρε ὅλους ὅσοι ἕως σήμερα μίλαγαν γιὰ τὴν προτεραιότητα τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, μὲ τὸ νὰ ἐπιτρέψει νὰ ἔρχονται στὴν Ἑλλάδα γιὰ τουρισμό κάτοικοι χωρῶν στὶς ὁποῖες αὐτὴ τὴ στιγμὴ πεθαίνουν 500  ἄτομα τὴν ἡμέρα. Φοβᾶμαι ὅτι κανεὶς ἀπὸ τοὺς «ἀνθρωπιστὲς» δὲν θὰ ἀντιληφθεῖ πόσο τὸν ἐκμεταλλεύτηκε ἡ ΝΔ ἐπὶ δύο μῆνες.

Ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα: Ἡ πολιτικοποίηση τοῦ ἀνθρωπισμοῦ ὁδηγεῖ σὲ τέτοιες ἀντιστροφές.

Κι ὁ Θεὸς Ξένιος Δίας βοηθός… Λογικό, ἀφοῦ σφράγισαν τὶς ἐκκλησίες, νὰ ἐπικαλοῦνται τὸν Δία ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ (νὰ ἐπικαλοῦνται, ἐπίσης) μιὰ τούρκικη λέξη, τὸ merak. Μὴ φοβᾶστε, ὁ Θεὸς Ἥλιος-Ἀπόλλων θὰ γιατρεύει τοὺς κορωνιασμένους τουρίστες μὲ τὴ ζέστα.

Τὸ μέλημα τοῦ Μωυσῆ εἶναι ἡ μείωση τοῦ ΦΠΑ στὰ ΜΜΜ καὶ στὴν ἑστίαση. Γιὰ νὰ βολτάρουμε φθηνά, καὶ νὰ τρῶμε καμμιὰ κορωνοσαλάτα. Ὄχι τοῦ ΦΠΑ στὶς παραγωγικὲς ἐπιχειρήσεις. Νὰ κάνουμε «ἐσωτερικὸ τουρισμό». Νὰ βοηθήσουμε καὶ τοὺς πνευματάνθρωπους, νὰ βλέπουμε παραστάσεις καὶ «δρώμενα». Νὰ πηγαίνουμε μὲ μειωμένο εἰσιτήριο στὰ σινεμά, γιὰ νὰ κολλᾶμε λίγο. Μὲ μειωμένου ΦΠΑ ποτὰ καὶ καφέδες τῆς παρηγοριᾶς. Καὶ μὲ ἐπιδόματα -προσωρινά, φυσικά.

Posted in φιλελεύθεροι, Δεξιά | Σχολιάστε

γενοκτονικὰ 3

Ὑπάρχει ἕνας φιλοτουρκισμὸς ποὺ δὲν γνωρίζει γεωγραφικοὺς περιορισμοὺς στὸ μυαλὸ τῶν Ἑλλήνων.

Εἴτε ὡς κοτζαμπάσικος σεβασμὸς στὸν παραμυθένιο Ἀνατολίτη καὶ τὰ χαρέμια του, εἴτε ὡς φόβος κι ἀνάμνηση τῶν ἀπερίγραπτων δεινῶν, εἴτε ὡς νοσταλγία…

Ἐὰν ὁ δυτικὸς (Ἑπτανήσιος) Μεταξᾶς ἐκτιμοῦσε τοὺς Τούρκους καὶ τὴν ὁδὸ Κεμὰλ Ἀτατούρκ, κι οἱ Πελοποννήσιοι τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἔβλεπαν κάπως μακριὰ τὴν Μικρασία, ἐκτὸς Ἑλληνισμοῦ (ὁ Παπαδόπουλος ἤθελε ἑλληνοτουρκικὴ ὁμοσπονδία), καὶ ὁ Μακεδόνας Δραγούμης παρασύρθηκε ἀνεπίτρεπτα ἀπὸ τὴν τακτικὴ-προσωρινὴ (ἕως τὸ 1912) ἀναγκαιότητα νὰ μὴν ἐνοχλοῦμε τοὺς Τούρκους στὴ Μακεδονία  προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς Βούλγαρους (καί  τελικὰ καὶ ὁ κρητικὸς Βενιζέλος ἔκανε φιλία μὲ τὰ Φίδια -γιὰ τὴν Ἀριστερὰ δὲν τὸ συζητάω κἄν), οἱ διάφοροι «ἀνατολικοὶ» Μικρασιάτες, τοὺς τρέχαν τὰ σάλια μὲ τὸ χωριό τους, ποὺ βεβαίως πλήρωνε χαράτσι καὶ παιδομάζωμα στὴν Τουρκοκρατία 9 αἰώνων. («τουρισμὸ στὴν Τουρκία νὰ κάνω, κι ἂς ἀπειλεῖ τὴν Ἑλλάδα ὁ Ἐρντογάν».) Τέλος πάντων, ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων ἔτσι σκέφτεται.

Αὐτὸ ἐκφράζει ἡ ἀπουσία δράστη στὸ μήνυμα τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας: Χάθηκαν κάπου στὰ βουνὰ οἱ γενοκτονημένοι Πόντιοι, γιατὶ τὸν Τοῦρκο τὸν γουστάρουμε πολὺ κατὰ βάθος. Τόσο πολύ, ποὺ ἔχουμε καὶ σύνδρομο τῆς Στοκχόλμης. Πρέπει νὰ ξεριζώσουμε τὸν Τοῦρκο μέσα μας, ποὺ ἔλεγε ὁ Κοραῆς, ἀλλὰ δὲν βλέπω κάτι τέτοιο πιθανό.

Posted in Τούρκοι | Tagged | Σχολιάστε

γενοκτονικὰ 2

Ψάχνω γιὰ ἀνακοινώσεις ποὺ νὰ συσχετίζουν τὴ γενοκτονία μὲ τὴ φύση τοῦ ὀθωμανικοῦ κράτους καὶ πολιτισμοῦ, καὶ δὲν βρίσκω. Ἐλπίζω ὅτι δὲν ἔψαξα πολύ. Ἔτσι, ὅ,τι ἔγινε τὸ 1914-1922 φαντάζει ὡς ἀναπάντεχο συμβὰν σὲ μιὰ ἱστορία 400 (Πόντος) μὲ 900 (λοιπὴ Μ. Ἀσία) χρόνων «λελογισμένης καταπίεσης». Κι ὄχι ὡς τὸ τελικὸ δραματικὸ συμβὰν σὲ μιὰ μακρὰ περίοδο ἡ ἔναρξη τῆς ὁποίας (11ος-13ος αἰ.) ἦταν ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἐπίγειου παραδείσου σὲ κοιλάδα θρήνων καὶ θανάτου. Στὴν κοντόφθαλμὴ λογικὴ τῶν τελευταίων 100-200 ἐτῶν, μὲ τὶς δῆθεν μεταρρυθμίσεις τῶν Τούρκων (Χριστιανοὶ Ἀρμένιοι σφάζονταν ὣς τὴ δεκαετία τοῦ 1890…) θυσιάζεται ἡ ἑρμηνεία μιᾶς διαχρονικῆς ἐπίθεσης καὶ φονικοῦ σὲ βάρος τῶν Χριστιανῶν. Οἱ Τοῦρκοι ἐγκαταστάθηκαν μόνιμα στὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴν πατρίδα τῶν πρώτων φιλοσόφων καὶ τῶν χριστιανῶν Πατέρων, δηλαδὴ στὴν πατρίδα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Ἡ μὲ τὸν α ἢ β τρόπο ἐξιδανίκευση τῶν Ὀθωμανῶν, τὸ κουραστικὸ ἀστεῖο δίλημμα γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι πιὸ ἄγριος, οἱ Κεμαλικοὶ ἢ οἱ Τουρκομάνοι ποὺ κατέλαβαν τὴ Μ. Ἀσία καὶ οἱ Ὀθωμανοί, ἡ ἐπικίνδυνη νοσταλγία τῆς μικρασιατικῆς πατρίδας «ἔστω καὶ ὑπὸ τοὺς Ὀθωμανούς», ἕνας λαθεμένος ἀντιελλαδισμός (ποὺ ἀγνοεῖ τὸ παράδειγμα τῶν δίχως Ἀρμενικὸ κράτος ὀθωμανῶν Ἀρμενίων, ποὺ σφάχτηκαν ἐξίσου ἀνελέητα, χωρὶς ἐλεύθερους Ἀρμενιους ποὺ «ξεμπέρδεψαν» διὰ τῆς σφαγῆς*), ὅλα αὐτὰ ἔχουν δημιουργήσει ἕνα τεράστιο ἀδιέξοδο, ποὺ πιστεύω ὅτι εἶναι ἀνθρωπίνως ἀθεράπευτο.

* Παράδειγμα: «οι ελλαδικές ελίτ βγήκαν κερδισμένες από τις εξελίξεις. Αφού διαχειρίστηκαν με τον πλέον ανορθολογικό τρόπο τη μικρασιατική πρόκληση που δημιούργησε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, «ξεμπέρδεψαν» οριστικά με τα ελληνικά κοσμοπολίτικα αστικά στρώματα της Ανατολής, που λειτουργούσαν αντικειμενικά ως ο μεγάλος ενδοεθνικός ανταγωνιστής«. Κάτι τέτοιο συνιστᾶ ἔλλειψη σεβασμοῦ στοὺς δεκάδες χιλιάδες Ἑλλαδίτες, νεκροὺς καὶ ἀγνοούμενους στὰ χώματα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας (40.000 σὲ 3 χρόνια), ποὺ πολέμησαν μὲ ἐντολὴ τῶν «ἑλλαδικῶν ἐλίτ» γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Μικρασίας, ὅσο κι ἂν ἀποδεχτεῖ κάποιος τὴν μέχρι προδοσίας ἀδιαφορία ὁρισμένων. Ἄλλο ἠλιθιότητα καὶ ἀδιαφορία ἢ ἀκόμη καὶ προδοσία, καὶ ἄλλο νὰ ὑποτεθεῖ ὅτι ὑπῆρχε ἕνας προγραμματικὸς ἢ ἀντικειμενικὸς ἐνδοεθνικὸς ἀνταγωνισμός. Ἡ ἀπόληξη τέτοιας ὑπόθεσης εἶναι «Τί Ἑλλαδίτες, τί Τοῦρκοι». Φαντάζομαι ὅτι λιγοστοὶ ἀπόγονοι προσφύγων υἱοθετοῦν τὴν ἀντιελλαδίτικη ἐμμονή. Ἀλλὰ γιὰ τοὺς λίγους αὐτούς, χρειάζεται κάποτε νὰ ἀπαντηθεῖ τὸ ἴδιο ἐριστικὰ μιὰ τέτοια ἀντιελλαδίτικη ἐμμονή: Σκοτώθηκαν μήπως 40.000 Μικρασιάτες κατὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821 στὴν Μακεδονία καὶ τὴν νότια Ἑλλάδα; Πόσες χιλιάδες σκοτώθηκαν στοὺς Βαλκανικοὺς καὶ στὸ Μακεδονικὸ Ἀγώνα (συγκριτικά, λ.χ. μὲ Κρητικούς);

Posted in Τούρκοι | Σχολιάστε

Γιατί τὸ Βέλγιο

Ὁ Μ. Ίγνατίου, ποὺ ἔγραψε ἕνα ἄρθρο στὸ ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων ἀπορεῖ γιατί δὲν φεύγουν οἱ ἀποτυχημένοι (καὶ Δεξιοὶ) Τράμπ καὶ Τζόνσον* (ἀλλὰ ὄχι ὁ βέλγος πρωθυπουργὸς ποὺ ἔχει τὴν παγκόσμια πρωτιὰ στὴν ἀποτυχία), παραθέτει ἀμήχανο ἄρθρο τρίτου, ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἐξηγήσει γιατί τὸ Βέλγιο ἔχει τόσους νεκρούς.

Τὸ ἴδιο ἄρθρο παραθέτει καὶ ἡ Καθημερινή.

Σὲ κανένα ἀπὸ τὰ ἄρθρα αὐτὰ δὲν διαβάζουμε ὅτι τὸ Βέλγιο πῆρε ἄμεσα τὰ πιὸ σκληρὰ μέτρα (γενικὴ καραντίνα) μέσα σὲ 3 μέρες, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ἑλλάδα, κι ὅμως ἀπέτυχε παταγωγῶς.

*Μάλιστα, θεωρεῖ ὅτι ὑπάρχουν μεγάλοι καὶ μικροὶ «θιασῶτες τῆς Τουρκίας» στὴν Ἀμερική, δηλαδὴ δημιουργεῖ στοὺς ἀναγνῶστες τὴν ἐλπίδα γιὰ «φιλέλληνες Ἀμερικάνους» (φιλέλληνες Ρώσους καὶ φιλέλληνες Ἐσκιμώους, θὰ πρόσθετα), ποὺ θὰ βοηθήσουν τὴν Ἑλλάδα. Ἐρώτηση: Ἄραγε ὁ Ὀμπάμα, ποὺ μὲ τοὺς πολέμους του γέμισε μὲ χὸτ σπὸτ τὴν Ἑλλάδα, ἦταν «μικρότερος θιασώτης τῆς Τουρκίας»; Πότε θὰ σταματήσουμε νὰ πιστεύουμε στὴν ὕπαρξη φιλελλήνων;

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , | Σχολιάστε

Ζήλος μεταρρυθμιστικός

Ζήλος μεταρρυθμιστικός, επιτέλους ανάσα στην οικονομία! Μείωση του ΦΠΑ στον εθνικώς κρίσιμο κλάδο της εστιάσεως, νυχθημερόν συσκέψεις για τον Αυτού Μεγαλειότητα, τον τουρισμό, στα μουλωχτά ετοιμάζεται και το πακετάκι για τη σωτηρία της στρατηγικής Aegean!

Την ίδια στιγμή τα σχολεία και η δημόσια εκπαίδευση, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, η γεωργία, ο πολιτισμός, οι ένοπλες δυνάμεις ψάχνουν με το λαδοφάναρο του Διογένη μπας και βρουν καμιά δεκάρα να μπαλώσουν τις τρύπες. Για την ανάπλαση όμως του αθηναϊκού Κέντρου και τις ψαλιδοκορδέλες χρήμα υπάρχει. Περάστε, κόσμε!

Είναι μια κωμωδία αυτός ο τόπος. Ιδροκοπά για να παρατείνει τον καρκίνο που τον τρώει. Κι ο κόσμος, παραζαλισμένος από τα χαστούκια τόσα χρόνια, οπτασιάζεται ότι αυτοί που παριστάνουν ότι μας κυβερνούν είναι λέει καλύτεροι από τους προκατόχους τους. Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Στην άλλη ακτή του Αιγαίου οι Τούρκοι κάνουν σχέδια για να φέρουν περισσότερες βιομηχανικές μονάδες στη χώρα, τώρα που οι δυτικές εταιρείες στρέφουν τα νώτα τους στην Κίνα. Ακόμη και στον τουρισμό, τον ειδικευμένο ιατρικό τουρισμό προωθούν συστηματικά. Σε όλες τις σοβαρές χώρες, ο αναπροσανατολισμός στους ζωτικούς τομείς είναι σε πλήρη εξέλιξη. Εμείς εδώ, στη λαδόκολλα.

Πηγή

Ἡ δεξιὰ τοῦ μπακάλικου (ποὺ θὰ σώσει τὴν Aegean), τοῦ μητσοτακικοῦ σογιοῦ καὶ τῆς ἀλήστου μνήμης καραμανλικῆς «βαριᾶς βιομηχανίας» (τουρισμοῦ). Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ΠτΔ (τὸ ἐπισημότερο δημόσιο πρόσωπο) ἄνοιξε προχτὲς τὴν Ἀκρόπολη, τὸ σύμβολο τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Κράτους-Τουριστικῆς Μπουτίκ (στὴν Ἀρχαιότητα, ἡ Ἀκρόπολη δὲν σήμαινε τίποτε τέτοιο, οὔτε τὴ Δημοκρατία οὔτε τὴ Φιλοσοφία). Ὅταν ἔχεις αὐτοεξευτελιστεῖ αὐτοπροσδιοριζόμενος ὡς θυρωρὸς τῆς νεωτερικῆς ἀστικῆς κουλτούρας, δὲν θὰ ἀσχολεῖσαι μὲ βιομηχανίες καὶ ἑλλαδικὴ περιφέρεια.

Posted in Δεξιά, Ελλάδα | Σχολιάστε

ἕνα ἀπέραντο νοσοκομεῖο

Ὅλη ἡ κοινωνία μυρίζει ἀντισηπτικὸ καὶ μάσκα σὲ χειρουργεῖο. Στοὺς διάπλατους δρόμους. Ἕνας διαρκῶς ἑτοιμοθάνατος δὲν διαφέρει καὶ πολὺ ἀπὸ νεκρό. Ἄλλο ἂν ξεθάρρεψαν. Μιὰ μάσκα τοὺς ὑπενθυμίζει ὅτι ἕνας διαρκῶς (ἄμεσα) ἑτοιμοθάνατος εἶναι νεκρός, καὶ τοὺς ξαναφέρνει τὴ θανατίλα. Δὲν ὑπάρχει ἄρωμα λουλουδιῶν, ἄρωμα καφέδων, χορταριοῦ, δέντρων: ὑπάρχει μυρωδιὰ ἀντισηπτικοῦ καὶ μάσκας. Καὶ καυσαερίων, ἂν περπατᾶς πλάι σὲ μεγάλη ὁδό. Ὁ φόβος τῶν ἀνθρώπων ἀλλάζει τὴ φύση. Γιὰ ἄλλη περίπτωση, ἀλλὰ ἀντίστοιχα, ὁ Παῦλος λέει ὅτι ἡ ἁμαρτία τῶν πρωτόπλαστων συμπαρέσυρε στὴ φθορὰ τὴ φύση.

Στὶς δὲ ἐκκλησίες ἀντὶ γιὰ λιβάνι μυρίζεις ἀντισηπτικό. Ἡ ὀσμὴ τοῦ θανάτου κι ἐκεῖ. Ἡ μπροστινὴ καρέκλα μὲ τὴν ἔνδειξη «θέση» (ἐκεῖ μόνο μπορεῖ νὰ κάτσει κάποιος) κενή. Ἀνῆκε σὲ ἕναν ἀδερφό μας, ποὺ δὲν ἦρθε, γιατὶ τοῦ θέριεψαν τὴν ὀλιγοπιστία. Στὴν ἐκκλησία δὲν πᾶς γιὰ νὰ δεῖς τοὺς παπάδες ὡς ἀνθρώπινα ὄντα. Οὔτε μᾶς ἔλλειψαν τόσον καιρὸ οἱ παπάδες ὡς ἀνθρώπινα ὄντα, ἀγαπητοὶ συγγραφεῖς ἐγκυκλίων. Πᾶνε οἱ Χριστιανοὶ στὴν ἐκκλησία γιὰ τὸ Χριστό, μὲ τὴ μεσολάβηση τῶν παπάδων.

 

 

Posted in κοινωνία | Σχολιάστε

Νατάσσα Μποφίλιου: Μέσος Πλατωνισμός

σίγουρα υπάρχει κάτι μεγαλύτερο στο οποίο πιστεύω. Και νομίζω πως είναι οι ιδέες», είπε συγκεκριμένα.

Πηγή

 

Posted in κοινωνία | Σχολιάστε

ἐθνο-μυθολογικά

Στὴ μιὰ πλευρά, τῶν «πατριωτῶν», ἀπὸ τὴ μία, δίνονται ἀριθμοὶ ὅπως 353.000 θύματα σὲ σύνολο 750.000 καὶ παραπάνω Ἕλλήνων, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μιὰ ἔντονη περηφάνεια γιὰ ἕνα περίφημο ἀντάρτικο ποὺ ὡστόσο δὲν ἀπέτρεψε τὸ χαμὸ τοῦ μισοῦ πληθυσμοῦ (ἄλλο ἡρωικὸ καὶ ἄλλο ἀποτελεσματικό -χωρὶς τὴ στρατιωτικὴ βοήθεια τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους). Στὴν ἄλλη πλευρά, τῶν «ἀντιεθνικιστῶν», γίνεται προσπάθεια νὰ μειωθεῖ ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων μὲ μιὰ ἀνομολόγητα κουτοπόνηρη ἀντίληψη ὅτι ἐὰν τὰ θύματα εἶναι «μόνο» 100.000 τότε δὲν ἔγινε γενοκτονία ἢ «καὶ οἱ δυὸ ἔσφαξαν». Καὶ ζῆσαν αὐτοὶ καλὰ κι ἐμεῖς καλύτερα.

Εἶναι σὰν τὸν Καποδίστρια, ποὺ ἐπειδὴ στὴν ἐποχή μας (μετὰ τὸ 1974) δὲν γίνονται ἀνεκτὰ ἀντιδημοκρατικὰ καθεστῶτα καὶ πολιτικὲς ἰδέες, πρέπει νὰ τὸν βάλουμε στὰ καλούπια ἑνὸς μεταπολιτευτικοῦ συνδυασμοῦ δημοκρατίας καὶ πατριωτισμοῦ (τὸ λέω αὐτὸ γιὰ νὰ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι πραξικοπήματα ἔκαναν ὅλοι πρὸ τοῦ ’74), καὶ δέκα φορὲς τὴν ἡμέρα νὰ λέμε ὅτι δὲν ἦταν δικτάτορας.

Εἶναι αὐτό, ὅτι πρέπει τὸ παρελθὸν νὰ δικαιολογεῖ τὸ παρόν, νὰ συμφωνεῖ μαζί του. Ὅλο τὸ παρελθὸν ἔγινε γιὰ χάρη μας. Ἀποκλείεται οἱ ἄνθρωποι τοῦ παρελθόντος νὰ ἀηδίαζαν μαζί μας, μὲ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ παρόντος, ἂν ξαφνικὰ ἔρχονταν στὴ ζωὴ καὶ μᾶς ἔβλεπαν. Ἀποκλείεται νὰ ἔκαναν ἐμετὸ μὲ τὸν περήφανο ἕλληνα μὲ τὸ σκυλάκι..

Γιὰ παράδειγμα, ἡ λ. Πόντιος σήμερα κοντεύει νὰ καταντήσει ὑπερεθνική, δηλαδὴ μιλᾶνε πολλοὶ γιὰ ἐκτουρκισμένους (Τούρκους) Πόντιους καὶ ἕλληνες Πόντιους. Ἀντίθετα, τῶν Ποντίων τοῦ 1900 θὰ τοὺς ἀνέβαινε τὸ αἷμα στὸ κεφάλι ἐὰν κάποιοι τοὺς ἐξίσωναν μὲ τοὺς Μουσουλμάνους ποντιόφωνους: Ἡ κοινὴ φυλετικὴ καταγωγὴ δὲν τοὺς ἔκανε καμμία ἐντύπωση, οὔτε καὶ στοὺς ἀποστάτες (οἱ ὁποῖοι τὸ 1915-22 τοὺς κατέσφαξαν, ἄλλωστε). Δημιουργήθηκε λοιπόν, τώρα, ἕνα καινοφανὲς ψέμμα: τῆς «κοινότητας τῶν Ποντίων, μουσουλμάνων καί Χριστιανῶν». Γιατί; Γιὰ νὰ βολευτοῦν/ταιριάξουν στὴν «ἐθνικὴ ἑνότητα» οἱ ἄθεοι-ἄθρησκοι (καὶ ἐνίοτε Παγανιστές), πόντιοι καὶ λοιποὶ Νεοέλληνες. Στὴν πραγματικότητα, ἡ οὐσιαστικὴ (μὲ τὰ κριτήρια τοῦ 1900) σμίκρυνση τοῦ ἔθνους (ἡ ἀποκοπὴ ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων ἀπὸ τὸ Χριστιανισμό) ἀναπληρώθηκε φανταστικὰ μὲ τὴν εἴσοδο σ’ αὐτὸ τῶν «ἐξισλαμισμένων Ποντίων» (ἀκόμη καὶ τάχα πελασγῶν Τουρκαλβανῶν!) ποὺ κατέσφαζαν Ποντίους ἢ ποὺ (σ’ ἀντίθεση μὲ τοὺς βέρους Πόντιους) κιότεψαν κι ἔγιναν Τοῦρκοι.

Posted in Ελλάδα | Tagged | Σχολιάστε

Τὰ κενά

Ὅπως στὸ κενὸ ποὺ προκάλεσαν οἱ ἀκαδημαϊκὲς ἱστορικὲς ἑρμηνεῖες γιὰ τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ἐμφανίστηκαν διάφοροι μισότρελλοι ὁπαδοὶ τῶν οὖφο γιὰ νὰ τὸ καλύψουν, ἔτσι συμβαίνει καὶ τώρα. Ἀφοῦ ὅλοι ἔπεσαν καὶ προσκυνᾶνε τὸν φιλάνθρωπο Bill Gates (τὸ νέο «Μέτωπο τῆς Λογικῆς»), καὶ ἀφοῦ ὅλοι τὰ βάζουν ὅλα στὸ σακκὶ τῆς συνωμοσιολογίας γιατὶ προφανῶς θεωροῦν ὅτι ζοῦμε στὸν καλύτερο δυνατὸ κόσμο, μὲ τὶς καλύτερες ἀγγελικὲς προθέσεις τῶν κυρίαρχων, ἀναπόφευκτα θὰ ἐμφανιστοῦν πραγματικὲς θεωρίες συνωμοσίας. Τὸ πραγματικὸ ζήτημα εἶναι ποιὸς θὰ κρίνει τί εἶναι συνωμοσία. Προφανῶς, αὐτὸ δὲν θὰ τὸ κάνει ὁ ὑποστασιοποιημένος «ὀρθὸς λόγος», ποὺ ἔχει ὅ,τι νόημα τοῦ δίνει ὁ καθένας μὲ τὶς περιορισμένες πληροφορίες ποὺ ἔχει. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι περιττὰ λόγια.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | Σχολιάστε

ἀφοριστικά

Οἱ ἐκτὸς Ἐκκλησίας νομίζουν ὅτι ἀφορισμὸς θὰ πεῖ ὅτι ἕνας παπὰς λέει κάτι κατάρες καὶ μετὰ βάζουν στὴν πυρὰ δεμένο τὸν ἀφοριζόμενο, καὶ καίγεται ἀργὰ καὶ ἀπολαυστικά, καὶ μυρίζει καμμένη σάρκα, καὶ ζῆσαν αὐτοὶ καλὰ κι ἐμεῖς καλύτερα…

Φαντάζομαι λοιπόν, ὅτι θὰ τρέμουν τὸν ἀφορισμό, γιατὶ αὐτὰ τοὺς θυμίζει.

Πλάκα κάνω. Οἱ ἐκτὸς Ἐκκλησίας λοιπόν, ποὺ συνήθως εἶναι βαφτισμένοι ἄρα μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας πανάσχετοι (ἔχουν σχέση μὲ τὸν τόπο αὐτὸν ὅσο ἐμεῖς μὲ κάποια νησάκια στὸν Εἰρηνικό) ἀγνοοῦν -μὲ τὶς δυὸ σημασίες τῆς λέξης- ὅτι σύμφωνα μὲ κανόνες Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὅποιος δὲν πηγαίνει στὴν ἐκκλησία γιὰ 3 συνεχόμενες φορὲς ἔχει ἀφορίσει τὸν ἑαυτό του. Ἂς ἠρεμήσουν λοιπόν, γιατὶ εἶναι ἤδη ἀφορισμένοι. Ὁ ἀφορισμὸς εἶναι ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Τί τοὺς ἐνοχλεῖ ἡ ἀποκοπὴ ἀπὸ κάτι ποὺ σιχαίνονται; Ἐὰν οἱ ἀφορεσμένοι αὐτοὶ ἔχουν δεῖ πολλὲς ταινίες γιὰ τὸ δυτικὸ Μεσαίωνα, πρόβλημά τους. Νὰ κόψουν τὶς πολλὲς ταινίες. Καὶ τὸν Οὐμπέρτο Ἔκο, φυσικά.

Κατὰ τὰ ἄλλα, δὲν γνωρίζω κατὰ πόσο μπορεῖ ἕνας νὰ ἀφορίζει πιστοὺς ποὺ βρίσκονται σὲ ἄλλη ἐπισκοπή/μητρόπολη. Οὔτε εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ μητροπολίτης ὁ Ἀμβρόσιος. Ἐὰν πάντως θέλετε τὴ γνώμη μου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφορίσει ἡ Ἐκκλησία (κι ὄχι ὁ Ἀμβρόσιος) ὅσους βαπτίστηκαν ἔστω καὶ τυπικὰ ἀλλὰ ὄχι ἁπλῶς ἔχουν γραμμένη τὴν Ἐκκλησία μὰ καὶ τὴν ἐχθρεύονται, μὲ λόγια ἢ μὲ πράξεις. 2-3 μεγάλους, ἔτσι γιὰ ἔνδειξη τῶν προθέσεών της. Προσωπικά, σέβομαι τοὺς ἄθεους-ἄθρησκους ποὺ δὲν μίλησαν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας οὔτε χειροκρότησαν τὰ μέτρα τῆς κυβέρνησης.

Ὁ ἀφορισμὸς γίνεται γιὰ νὰ μὴν διαδοθεῖ λάθος πίστη καὶ θεολογικὴ-δογματικὴ γνώμη στὸ ὑπόλοιπο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν πρὸς ἀφορισμὸ ἄνθρωπο τὸν ὁποῖο -ἐὰν αὐτὸς δὲν ἀφοριζόταν- θὰ θεωροῦσαν οἱ ὑπόλοιποι πιστοὶ ὡς κανονικὸ πιστό· γίνεται καὶ γιατὶ, ἁπλούστατα, δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ λέει ὅτι εἶναι Χριστιανὸς ἐνῶ δὲν πιστεύει στὸ Χριστιανισμό, δηλαδὴ σὲ ὅ,τι λέει ἡ Ἐκκλησία. Ὅπως δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ΠΑΟΚ ἅμα ὑποστηρίζεις τὸν Ἄρη. Θέλετε μήπως καὶ νὰ σᾶς τὸ ζωγραφίσουμε, γιὰ νὰ καταλάβετε τὸ γιὰ τί ἀφορίζεται κάποιος καὶ τί σημαίνει αὐτό;

Υ.Γ. Αὐτὰ τὰ περὶ ἀγάπης καὶ ἀγαπησιάρη Θεοῦ ποὺ δὲν ἀφορίζει, τὰ λένε, φυσικά, οἱ συνήθεις ἄσχετοι.

Posted in θρησκεία | Tagged , | 3 Σχόλια

ἡ «ἀξία κάθε ζωῆς» εἶναι μεγάλο πράγμα

Ὑπὸ μία προϋπόθεση, θὰ ἔκανα τὴν παραχώρηση στοὺς «ἀνθρωπιστὲς» νὰ δεχτῶ ὅτι λόγῳ τῆς «προόδου» (φιλοσοφικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς) ἔχουμε ἀποκτήσει μεγαλύτερη εὐαισθησία, καὶ δὲν ἐπιτρέπουμε νὰ ἀφήσουμε οὔτε μία ζωὴ νὰ χαθεῖ, ἀκόμη καὶ ἐκείνην ἑνὸς 120χρονου: Ὅτι οἱ διπλανοί μας πολιτισμοὶ συμμερίζονται τὴν εὐαισθησία μας, καὶ ἔχουν βάλει στὸ θρόνο τῶν ἀξιῶν τὴν βιολογικὴ ζωή, «τὸ καλύτερο δυνατὸ γιὰ τοὺς περισσότερους».

Αὐτὸ δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἀποδείξουν.

Τί σημαίνει ἡ ἀδυναμία αὐτή; Ὅτι οἱ «διπλανοὶ» πολιτισμοὶ θὰ ἐξαφανίσουν τὸ δικό μας, ἀφοῦ ἀνέχονται βαθμοὺς ἀνθρώπινων ἀπωλειῶν καὶ σκληρότητας ἀδιανόητους γιὰ τὰ δικά μας δεδομένα. Ἡ πληθυσμιακὴ δυσαναλογία σημαίνει ὅτι οἱ «διπλανοὶ» πολιτισμοὶ ἔχουν πολλὰ ἄτομα «γιὰ ξόδεμα», ἐνῶ ἐμεῖς καθόλου. Τέλος, ἡ δική μας ὑφὴ τῆς κοινωνίας, ἡ γηρασμένη καὶ ξεδοντιασμένη σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν νεανικὴ κοινωνία τῶν «διπλανῶν» πολιτισμῶν, συνεπάγεται ὅτι καθένας ἀπὸ τοὺς λίγους δικούς μας δὲν εἶναι ἰσάξιος πρὸς 1.000 ἢ 500 τοῦ «διπλανοῦ» πολιτισμοῦ: Δὲν ἐξισώνεται στὴ ζωτικότητα ἕνας γέρος (μας) μὲ πολλαπλάσιους νέους (τους). Μὲ τέτοια τριπλὴ ἀνισότητα (ἀξιῶν, μέσου ὅρου ἡλικίας, πληθυσμιακῶν ποσοτήτων), ἡ δυτικὴ «εὐαισθησία» συνιστᾶ μία αἰτία θανάτου τῆς Δύσης. Μὲ ἄλλα λόγια, θέλουμε τὸ χαμό μας.

Ὅλος ὁ περισπούδαστος μαρξιστικὸς ὑλισμός, ὅτι ἡ συγκεκριμένη ἰδεολογία ὀφείλεται στὶς ὑλικὲς συνθῆκες, μένει ἀχρησιμοποίητος ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτές του (ποὺ σκιαμαχοῦν μὲ Φουκὼ καὶ δὲ συμμαζεύεται). Οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ λένε δημόσια: Ὁ λόγος τῆς «εὐαισθησίας» μας πέρα ἀπὸ ἰδιοτελής (οἱ συνταξιοῦχοι θρέφουν τοὺς νέους) εἶναι ὅτι ἡ κοινωνία ἀποτελεῖται ἀπὸ γέροντες, συγκριτικὰ μὲ ἄλλες κοινωνίες, καὶ μιὰ κοινωνία γερόντων εἶναι εὔλογο ὅτι θὰ νοιάζεται περισσότερο γιὰ τοὺς γέροντες. Τότε ναί, θὰ ἦταν συνεπεῖς οἱ «ἀνθρωπιστές». Γιατὶ θὰ παραδέχονταν ὅτι ἔχουμε μιὰ κοινωνία ποὺ θέλει νὰ πεθάνει (δὲν γεννᾶ) καὶ ποὺ φροντίζει μὲ ἰδιαίτερη στοργὴ τὴν γεροντικὴ πλειονότητά της.

Θὰ μποροῦσαν ἐπίσης νὰ ποῦν ὅτι λόγω τοῦ Α΄ καὶ Β΄ Παγκοσμίου οἱ ἄνθρωποι τῆς Δύσης δὲν ἀνέχονται τὴν παραμικρὴ ἀπώλεια ζωῶν ἐὰν αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἀποφευχθεῖ πάσῃ θυσίᾳ (δηλαδή, σὲ βάρος τοῦ συνόλου). Φυσικά, καὶ πάλι δὲν θὰ ἀντέκρουαν τὸ συμπέρασμα γιὰ τὸν ἐπικείμενο θάνατο τῆς Δύσης, ἀλλὰ τουλάχιστον θὰ ἦταν εἰλικρινεῖς. Προτιμοῦν -αὐτοί, οἱ κατὰ τὰ ἄλλα ὑλιστές- νὰ κάνουν ὑπεριστορικὲς «μεταφυσικὲς» ἐκτιμήσεις γιὰ τὴν ἀξία τῆς μίας ἀτομικῆς ζωῆς. Συμπερασματικά, δὲν ὑπάρχει μία μοναδικὴ διαπλανητικὴ ἀξία κάθε ζωῆς, ὅπως λένε, καὶ θὰ ἐπικρατήσει ὅποιος πολιτισμὸς ἀντέξει (ἔχοντας ἤδη ὑπερπληθυσμό) συναισθηματικὰ τὶς ἀπώλειες.

Σκέφτομαι πῶς μπόρεσαν νὰ ἀντέξουν ἄνθρωποι δικοί μας, π.χ. πρόσφυγες τοῦ ’22, ἢ δικοί μου, ποὺ ἔχασαν νεογέννητοι τὴ μητέρα, μετὰ πατέρα, μετὰ τὴν πρώτη γυναίκα, τὸ πρῶτο παιδί, καὶ τελικὰ πέθαναν ἀφήνοντας πολύτεκνη χήρα ἐν μέσῳ Κατοχῆς -πῶς λοιπὸν θὰ μποροῦσαν νὰ ἀντέξουν τὴ ζωὴ ἐκεῖνοι οἱ παλιοὶ ἄνθρωποι ἐὰν ἡ καρτερία, ἡ ἀποδοχὴ τοῦ πόνου /θανάτου καὶ ἡ ἔλλειψη «δικαιωματισμοῦ» δὲν ἦταν στὸ μεδούλι τους. Συγκρινόμενοι οἱ σημερινοὶ «ἀνθρωπιστὲς» μὲ τοὺς τοτινοὺς ἀνθρώπους, ἀξίζουν πραγματικὰ τὸν χαρακτηρισμό: οἱ Τελευταῖοι Ἄνθρωποι.

 

Posted in κοινωνία | Tagged , | 3 Σχόλια

παιδαγωγικά…

Ἔχω τελείως ἀντίθετη ἄποψη ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς κοινωνίας γιὰ τὴν σεξουαλικὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν, καὶ βρίσκω ἀντιφατικὰ τὰ κλάματά της γιὰ τὶς δολοφονημένες γυναῖκες.

Ἡ σημερινὴ κοινωνία διδάσκει, μὲ κάθε ἐπίσημο τρόπο καὶ ἀπὸ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδι, στὰ κοριτσάκια καὶ τὰ ἀγοράκια, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα νὰ ψάχνονται σεξουαλικά, νὰ «ἀνακαλύπτουν τὴ σεξουαλικότητά τους», «νὰ χαίρονται τὴ ζωὴ», ὅτι «εἶναι δικαίωμά σου», ὅτι «τίποτε δὲν θὰ πάθεις», καὶ μετὰ νομίζει ἢ ἐλπίζει ὅτι στατιστικῶς δὲν θὰ συμβαίνουν «ἀτυχήματα» (βιασμοί, ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες κ.λπ.) ἢ ὅτι αὐτὰ εἶναι ἐξαλείψιμα μέσῳ τῆς κατάλληλης (;) ἐκπαίδευσης τῶν νεαρῶν ἀγοριῶν. Δηλαδή, ὄχι μόνο θέλει νὰ ἀγνοεῖ τὴν (στατιστικῶς μὴ ξεριζώσιμη) σκοτεινὴ πλευρὰ τῆς φύσης τῶν ἀνθρώπων (εἰδικά, τῶν ἀνδρῶν), ἀλλὰ πέφτοντας σὲ δεύτερη πλάνη πιστεύει (μὲ τὸ δόγμα πολλῶν Διαφωτιστῶν ὅτι ἡ Παιδεία ἀλλάζει τὴ φύση) στὴν ἀπεριόριστη ἐπιρροὴ τῆς παιδείας (μὲ τὴν εὐρύτερη ἔννοια τῆς λέξης).

Φυσικά, τίποτε δὲν εἶναι «φυσικό». Ἡ σεξουαλικὴ «χαρὰ τῆς ζωῆς» εἶναι ἱστορικὰ ἕνα πολὺ πρόσφατο σύνθημα, τῆς γενιᾶς τοῦ Μάη ’68, ἡ ὁποία ἀκόμη μᾶς κάθεται στὸ σβέρκο (βλ. τὰ προσβλητικὰ καὶ ἀναξιοπρεπὴ τσιριδοκοπήματά της, ὅτι δὲν θὰ ζήσει ἡ ἴδια ἄλλα 20 χρόνια -ὅπως εἶχε ὑπολογίσει- ἐὰν ἐμεῖς βολτάρουμε στὴν Παραλία ἢ κοινωνήσουμε), πολιτισμικὰ καὶ ἄλλως. Ἡ ἀδικημένη αὐτὴ γενιὰ τοῦ ’60-’70 δυστυχῶς λειτουργεῖ ὡς μιμητικὸ πρότυπο γιὰ τὶς νεότερες γενιές, μὲ τὰ «αὐτονόητά» της.

Ἂς πᾶνε νὰ τετραγωνίσουν τώρα τὸν κύκλο μὲ τὴ «σεξουαλικὴ ἐλευθερία μὲ σεβασμό». Γιατὶ γιὰ 100 τυχερὲς κοπέλες, μία εἶναι «ἄτυχη», γιατὶ βρέθηκε σὲ μιὰ κοινωνία ἀποκτηνωμένη ὅπου ἀργὰ ἢ γρήγορα συμβαίνουν «ἀτυχίες». Ἔχουν φτιάξει μιὰ κοινωνία (σὲ συνεργασία μὲ τοὺς ἐμπόρους ταινιῶν) ὅπου ἡ βία καὶ ἡ σεξουαλικότητα εἶναι τὸ ὕψιστο ἰδανικὸ τοῦ σύμπαντος, ἔχουν γεμίσει τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων μὲ αὐτὰ τὰ «αὐτονόητα» πράγματα, καὶ τώρα παριστάνουν τοὺς ἀνήξερους νομίζοντας ὅτι τέτοια ἰδανικὰ δὲν παροτρύνουν σὲ βιασμοὺς καὶ σὲ βία. Φυσικά, δὲν ἀθωώνω τους βιαστές (ὡς «θύματα τοῦ συστήματος», τάχα), ἴσα-ἴσα: Μαζὶ μ’ αὐτούς, τοὺς φονιάδες καὶ βιαστές (ποὺ ὀρθότατα καταδικάστηκαν), πρέπει νὰ καταδικαστοῦν (ἠθικά, κατ’ ἀρχάς) καὶ τὰ ἰδανικὰ κάποιων ἄλλων.

Posted in Χωρίς κατηγορία, κοινωνία | Σχολιάστε

μπακοτάκης

ἐνῶ ἄλλοι ἀγανακτοῦσαν μὲ τὶς ἀντιφάσεις καὶ τὴν ὑποκρισία τοῦ σογιοῦ καὶ τοῦ Χαρδαλιᾶ, ἐγὼ κυρίως χαιρόμουν. Γιατὶ δὲν χρειαζόταν νὰ ἀποδείξω τὸ προφανές. Μόνος του ἀποκαλύπτεται στὰ μάτια τῶν Χριστιανῶν (γιὰ τοὺς ἄλλους δὲν μὲ νοιάζει) καὶ τὸ Γελαστὸ Παιδί, ὁ Μπακογιάννης, καὶ ὁ Μωυσῆς Μητσοτάκης, μὲ τὰ πανηγύρια στὴν Ὁμόνοια καὶ τὴν τραγουδοκαρότσα. Δὲν ἄντεξαν ἄλλο οἱ ἄνθρωποι, καὶ ἔβγαλαν τὸν πραγματικὸ ἑαυτό τους. Ὅπως καὶ μὲ τοὺς ἁπανταχοῦ «φιλοχριστιανούς», ποὺ κι αὐτοὶ ἔδειξαν τί πιστεύουν. Πολὺ καλὸ ἔκαναν. Γι’ αὐτὸ τοὺς ἀγαπῶ ὅλους αὐτούς.

Posted in κοινωνία | Σχολιάστε

ἐρωτήματα γιὰ τὴν τρέχουσα πανδημία…

Οι πολιτιστικές ικανότητες περιλαμβάνουν, κατά τον ο Illich, το κυριότερο όλων, την προθυμία του ανθρώπου να υποφέρει και να αντέξει την πραγματικότητά του και να πεθάνει τον θάνατό του.  Η τέχνη του πόνου επισκιάστηκε, όπως υποστήριξε ο ίδιος, από την προσδοκία ότι όλα τα βάσανα μπορούν και πρέπει να ανακουφιστούν αμέσως —μια στάση που, στην πραγματικότητα, δεν σταματά τον πόνο, αλλά μάλλον τον καθιστά άνευ σημασίας, τον ερμηνεύει απλά ως μία ανωμαλία  ή τεχνική αποτυχία. Και ο θάνατος, τελικά, μεταμορφώθηκε από μια οικεία, προσωπική πράξη —κάτι που ο καθένας δύναται να πράξει— σε μια χωρίς νόημα ήττα —μια απλή παύση της θεραπείας ή «ένα τράβηγμα του βύσματος», όπως λέγεται μερικές φορές άκαρδα […] Ο μετριασμός του πόνου και η βελτίωση της ανθρώπινης κατάστασης ήταν κάτι καλό, είπε. Το να τη χάσουμε όμως εντελώς ήταν μια καταστροφή

Οἱ κοροϊδευτὲς τῶν «παλλικαράδων» ὡς «μισάνθρωπων» ξεχνᾶνε ὅτι ὁ λόγος ποὺ σήμερα τὸ Ἰσλὰμ τρομάζει τὸν μέσο Δυτικὸ καὶ γίνονται παραχωρήσεις πρὸς τὴν κοσμοθεώρησή του ἀπὸ τὴ Δύση μέσα στὴν δυτικὴ ἐπικράτεια εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἐξαφάνιση καὶ εἰδικὰ ἡ ἀπαξίωση τῆς ἀντοχῆς στὸν πόνο ὡς μισάνθρωπης καὶ παράλογης.

η χαρακτηριστική κατάσταση των ανθρώπων είναι η «απο-υλοποίηση του σώματος» […] η αντικατάσταση της αισθητής εμπειρίας από επιστημονικά μοντέλα. Τούτο ακριβώς συνέβαινε όχι μόνο στα γενετικά τεστ εγκυμοσύνης αλλά λίγο πολύ σε κάθε τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Όλο και περισσότερο οι άνθρωποι δρούσαν στο πλαίσιο προοπτικής, πιθανολογικά, λαμβάνοντας μέτρα ανάλογα με τον εκάστοτε βαθμό επικινδυνότητας. Γίνονταν, όπως κάποτε αστειεύτηκε ο Καναδός ερευνητής υγείας Allan Cassels, «προ-άρρωστοι»

Ἡ ἀντοχὴ στὸν πόνο ὡς ἰδεῶδες ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τοῦ φόβου, ποὺ δοξάζει τὸ φόβο ὡς ἀπόλυτα φυσιολογικό, καὶ ποὺ θὰ κάνει τὰ πάντα γιὰ νὰ ἐξασφαλιστεῖ: Στατιστικὴ ἐξασφάλιση μόνον, ὅμως, κι ὄχι πραγματική. Ἔχεις 1% κι ὄχι 3% πιθανότητα νὰ πεθάνεις ἀπὸ τὴν α σπάνια καρδιακὴ  νόσο, ἐὰν κάνεις αὐτό, ἐκεῖνο κι ἐτοῦτο, σοῦ λέει ἡ Ἐπιστήμη. Δηλαδή, ἀέρας κοπανιστός, στατιστικός, τὸ ὄφελος ποὺ ὑπῆρξε μὲ τὴν ἀλλαγὴ ἰδεώδους.

Το υψηλότερο αγαθό σε έναν τέτοιο κόσμο είναι η ζωή και το πρωταρχικό καθήκον των ανθρώπων είναι η διατήρηση και η προαγωγή της ζωής. Αλλά αυτή δεν είναι η ζωή στην οποία αναφέρεται η Βίβλος —η ζωή που προέρχεται από τον Θεό— είναι μάλλον ένας εκμεταλλεύσιμος πόρος που οι άνθρωποι κατέχουν και οφείλουν να διαχειρίζονται με υπευθυνότητα. Το χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι ότι αποτελεί ταυτόχρονα αντικείμενο ευλάβειας και χειραγώγησης. Αυτή η φυσικοποιημένη ζωή, που πήρε διαζύγιο από την πηγή της, είναι ο νέος θεός. Η υγεία και η ασφάλεια είναι οι θεραπαινίδες της. Ο εχθρός της είναι ο θάνατος. Ο θάνατος εξακολουθεί να επιβάλλει την τελική ήττα, αλλά δεν έχει κανένα άλλο προσωπικό νόημα. Δεν υπάρχει κατάλληλος χρόνος για να πεθάνει κανείς —ο θάνατος επέρχεται όταν η θεραπεία αποτύχει ή τερματιστεί.

Ἡ ἀναγωγὴ τοῦ νοήματος τῆς ζωῆς στὴ ζωὴ ἐξαλείφει τὸ ὅριο μεταξὺ ζώου καὶ ἀνθρώπου, σὲ κρυφὴ μὰ σταθερὴ ἀναφορὰ στὶς ἀντιβιβλικὲς διακηρύξεις τοῦ Διαφωτισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει νόημα ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ ζῆς. Μόνο ὁ ἄνθρωπος παράγει νόημα καὶ δίνει νόημα. Ὅταν λοιπὸν τὸ νόημα τοῦ νὰ ζῆς εἶναι τὸ νὰ ζῆς, τότε στὴν πράξη δὲν ὑπάρχει νόημα. Ὑπάρχουν ἄτομα ποὺ ἔχουν τὰ χόμπυ τους, καὶ τίποτε ἄλλο.

Στο επίκεντρο της απόκρισής μας στον κορωνοϊό ήταν ο ισχυρισμός ότι πρέπει να ενεργήσουμε στο πλαίσιο της προοπτικής να αποτραπεί αυτό που δεν έχει συμβεί ακόμη: η εκθετική αύξηση των κρουσμάτων της μεταδοτικής νόσου και η υπερφόρτωση των μονάδων υγείας, πράγμα το οποίο θα φέρει το ιατρικό προσωπικό στη θλιβερή θέση να κάνει διαλογή, κ.λπ. Διαφορετικά, λέγεται, όταν θα ανακαλύψουμε τι είναι αυτό με το οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι, θα είναι πολύ αργά. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι αυτή είναι μια μη επαληθεύσιμη ιδέα: εάν πετύχουμε και αυτό που φοβόμαστε δεν συμβεί τελικά, τότε θα μπορέσουμε να πούμε ότι οι ενέργειές μας το εμπόδισαν, αλλά ποτέ δεν θα ξέρουμε πραγματικά αν αυτό ήταν αλήθεια.). Αυτή η ιδέα ότι η δράση με προοπτική είναι ζωτικής σημασίας έχει υιοθετηθεί πρόθυμα και οι άνθρωποι έχουν φθάσει ακόμα και στο σημείο να συναγωνίζονται μεταξύ τους για να καταγγείλουν όσους καθυστερούν να την αποδεχτούν και αντιστέκονται.

Καί

Ο θάνατος δεν πρέπει μόνο να αποφευχθεί, αλλά και να παραμείνει κρυμμένος και, ει δυνατόν, μη αντιληπτός στην προσωπική μας ζωή. […] Λοιπόν, είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι ηλικιωμένοι που θα συμφωνούσαν μαζί μου ότι δεν θέλουν να καταστραφούν οι νέοι άνθρωποι, ώστε να μπορούν να ζήσουν οι ίδιοι ένα ή δύο χρόνια περισσότερο. Όμως, πέρα ​​από αυτό, το «να αφήσουμε τους ανθρώπους να πεθάνουν» είναι μια διατύπωση που υπονοεί ότι η δύναμη να καθορίζει ποιος ζει ή πεθαίνει βρίσκεται στα χέρια εκείνου στον οποίο απευθύνεται η ερώτηση. Αυτό το «εμείς» που φανταζόμαστε ότι έχουμε τη δύναμη να «αφήσουμε τους ανθρώπους να πεθάνουν» υπάρχει σε έναν ιδανικό κόσμο με τέλεια πληροφόρηση και τέλεια τεχνική γνώση. Σε αυτόν τον κόσμο δεν συμβαίνει τίποτα που δεν έχει επιλεγεί. Αν κάποιος πεθάνει, θα είναι επειδή «άφησαν… να πεθάνει». Το κράτος πρέπει, με κάθε κόστος, να προαγάγει, να ρυθμίσει και να προστατεύσει τη ζωή […] Ο θάνατος πρέπει να κρατηθεί εκτός του οπτικού μας πεδίου και έξω από τη σκέψη μας. Πρέπει να στερηθεί νοήματος. Δεν έρχεται κανενός η ώρα —όλοι αφήνονται να πεθάνουν. Ο Χάρος μπορεί να επιβιώσει ως κωμική φιγούρα στα κινούμενα σχέδια της Νέας Υόρκης, αλλά δεν έχει θέση στη δημόσια συζήτηση. Αυτό καθιστά δύσκολο ακόμη και το να μιλάμε για το θάνατο ως κάτι διαφορετικό από την αμέλεια κάποιου ή, τουλάχιστον, από μια τελική εξάντληση των θεραπευτικών επιλογών και μέσων. Το να αποδεχτείς τον θάνατο ερμηνεύεται ως αποδοχή ήττας.

Κι αὐτὴ ἡ ἐπιδίωξη, ὁ «ὀρθολογικὸς θάνατος» εἶναι συνέπεια τῆς ἐπιδίωξης τῶν Διαφωτιστῶν γιὰ Ὀρθολογισμό. Γιὰ ἕναν ἄνθρωπο-θεὸ ποὺ κατέχει ὅλες τὶς πληροφορίες καὶ ἀποφασίζει ὀρθολογικά, κι ὄχι τυχαῖα, πότε θὰ πράξει τὸ α καὶ τὸ β πράγμα. Ἀκόμη καὶ οἱ ἐκτρώσεις (στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ θανάτου) γίνονται κατανοητὲς ὡς «ἐξ-ὀρθολογισμὸς τῶν γεννήσεων». Ὅπως μερικοὶ μοῦ ἔλεγαν «τὸ προγραμματίσατε τὸ παιδί;»: Πίσω ἀπὸ τέτοιες ἐρωτήσεις κρύβεται ἡ ἀντίληψη γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὡς θεό, ὡς «ἐλεύθερο ἀπὸ κάθε τὶ» ποὺ προφανῶς δικαιοῦται νὰ ἔχει λόγο γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸ  θάνατο.

Ἁπλά, τώρα ἔρχονται οἱ ἔσχατες συνέπειες τοῦ Διαφωτισμοῦ. Τώρα, πρέπει ὁ θάνατος νὰ κρυφτεῖ, γιατὶ εἶναι κάτι ποὺ τὸ ἐπιλέγουμε. Κάθε τὶ ἄλλο, ποὺ συνιστᾶ «τυχαιότητα», εἶναι ἔγκλημα πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα, καὶ νὰ παρέμβει ὁ εἰσαγγελέας.

Ὅλο αὐτὸ εἶναι πρωτοφανὲς στὴν Ἱστορία. Εἶναι ὕβρις. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τρελλαθεῖ καὶ νομίζουν ὅτι ἔγιναν παντοδύναμοι. Στὴν πραγματικότητα εἶναι μαθητευόμενοι μάγοι ποὺ ὁδεύουν στὸ χαμό τους.

Οι επιδημιολόγοι μπορούν να δηλώνουν με ειλικρίνεια, όπως τουλάχιστον πολλοί από αυτούς το έχουν κάνει ήδη, ότι στην προκειμένη περίπτωση, δεν διαθέτουν επαρκή στοιχεία, αλλά τούτο δεν εμπόδισε τους πολιτικούς να ενεργήσουν σαν να ήταν απλά και μόνο το εκτελεστικό όργανο της Επιστήμης. […] η ικανότητα της ιατρικής επιστήμης να «αποφασίζει κατ’ εξαίρεση» και να αναλαμβάνει εξουσία· η δύναμη των μέσων μαζικής ενημέρωσης να ανακατασκευάζουν την πραγματικότητα αποκηρύσσοντας το επαγγελματικό τους καθήκον· η παραίτηση της πολιτικής ενώπιον της Επιστήμης, ακόμα και όταν δεν υπάρχει επιστήμη

Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι μοιρολόγια τοῦ τύπου «ἔτσι ἔπρεπε νὰ γίνει κι ὄχι ὅπως ἔγινε, ἀλλὰ τί νὰ κάνουμε…». Οὔτε ἐπιλύονται μὲ φυγὴ πρὸς τὰ ἐμπρός, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ καταστάσεις ἔκτακτης ἀνάγκης ποὺ ἦρθαν καὶ παρῆλθαν. Γιατὶ θὰ τὰ βρίσκουμε συνεχῶς μπροστά μας, καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι συνωμοσιολογία. Ὅμως, σήμερα, ἔχει ἀλλάξει ἀκόμη καὶ τὸ νόημα τῶν λέξεων. Συνωμοσιολογία λέγεται καὶ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἀδιάσειστο γεγονός, ὅπως τὸ ὅτι ὁ Bill Gates ὄντως εἶπε ὅτι χρειάζεται μείωση τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ 10-15% (στὸ 4λ. 20 δεπτ., περίπου). Ὡς φονταμενταλισμὸς χαρακτηρίζεται καὶ καταγγέλλεται αὐτὸ τὸ ὁποῖο πάντοτε ἔλεγαν, λένε καὶ θὰ λένε οἱ Ὀρθόδοξοι.

Πηγή

Posted in αθεϊσμός, επιστήμη, θρησκεία | Tagged , | 4 Σχόλια

ὁμολογίες καὶ ἐπιστημολογικά

-Οἱ πρόσφατες «ὁμολογίες» δύο ἠθοποιῶν καὶ τραγουδιστῶν θυμίζουν ἔστω καὶ λίγο (καὶ σὲ ἀντιπαραβολὴ μὲ τὶς μούμιες τοῦ «Αμαν») τὰ μαρτυρολόγια, ὅπου εἰδωλολάτρες ἠθοποιοὶ σατίριζαν τὰ ἅγια μυστήρια πάνω στὴ σκηνὴ τοῦ θεάτρου, καὶ πιὸ συγκεκριμένα κορόιδευαν τὴ βάπτιση, κι ἀπὸ κάτω τὸ κοινὸ χαχάνιζε, καὶ ξαφνικὰ οἱ εἰδωλολάτρες ἠθοποιοὶ σταματοῦσαν τὴν κοροϊδία, καὶ ὁμολογοῦσαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστό, καί, φυσικά, ἀμέσως ἐκτελοῦνταν. Ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ περίμενες, καμμιὰ δεκαριὰ ἅγιοι τῆς πρωτοχριστιανικῆς Ἐκκλησίας.

Ἔλεγα σὲ ἕναν ὅτι θὰ φέρνει ὁ ἄγγελος τὴν θεία κοινωνία στοὺς πιστούς, ἀλλὰ τελικὰ ἔκανα τραγικὸ λάθος, γιατὶ τὴν θεία κοινωνία θὰ τὴν φέρνουν τὰ καλώδια τοῦ ἴντερνετ ὅπως στὴν Οὐκρανία, καὶ ὄχι ἄγγελοι. Τώρα, μὲ τὴν λεγόμενη λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἰακώβου. θὰ λέμε στοὺς σαλιοφοβικοὺς ὀλιγόπιστους ὅτι ἔχουν δίκαιο νὰ φοβοῦνται καὶ θὰ ἐνισχύεται ἀπὸ ἐμᾶς ἡ φοβία-ἀπιστία τους κι ὄχι ἡ πίστη τους. Ἄλλωστε, στὴ λειτουργία ἐκείνη, δὲν ἀποφεύγεται τὸ κοινὸ Ποτήριο, πράγμα ποὺ σημαίνει ὅτι τὸ νὰ καλεῖται «τοῦ ἁγίου Ἰακώβου» θὰ ἦταν σωστὸ μόνον ἐὰν ὑπῆρχε κοινὸ Ποτήριο.

-Ἡ νεοθετικιστικὴ λατρεία τῆς Ἐπιστήμης μοῦ θυμίζει τὸν Νανόπουλο. Λίγο-πολύ, σύμφωνα μὲ τέτοια βιολογικίστικα μοντέλα, ἡ σκέψη ἀνάγεται σὲ ἠλεκτρικὸ ρεῦμα, σὲ ἡλεκτρόνια κ.λπ. Νομίζουν ὅτι τέτοια ἄποψη εἶναι «καθαρὴ Ἐπιστήμη» καὶ ὄχι ἀμπελοφιλοσοφίες. Στὴν πραγματικότητα, ἡ παραπάνω ἄποψη εἶναι «καθαρὴ ἀμπελοφιλοσοφία» καὶ ἀντεστραμμένη (ἀθεϊστικὴ) μεταφυσική (ἀντεστραμμένη βέβαια, ἀλλὰ μεταφυσική). Προφανῶς ὁ ἀναγωγισμὸς εἶναι μεταφυσική, καὶ συζητήσιμη ἐξηγητικὴ «θεωρία» καὶ τίποτε παραπάνω. Σαφῶς ὑπάρχει ἠλεκτρισμὸς στὸν ἐγκέφαλο, αὐτὸς ὅμως δὲν ἐξηγεῖ τίποτε πὲρα ἀπὸ τὸν τρόπο. Σαφῶς κι ἅμα πιῶ ἀλκοὸλ ἢ πάρω ναρκωτικά, αὐτὰ θὰ ἀλλάξουν τὴν ὄρασή μου, τὴ συμπεριφορά μου. Σαφῶς, ὁ ἄνθρωπος σκέφτεται τὴν ἀσφάλειά του καὶ τὸ Ἐγώ του (μόνο ποὺ τὸ τί συνιστᾶ «Ἐγὼ» μπορεῖ νὰ διερύνεται καὶ ἐκτὸς βιολογικοῦ Ἐγώ, ἢ ἀντιθέτως νὰ ἀποκόπτει κομμάτια τοῦ βιολογικοῦ Ἐγώ, π.χ. κακὲς συνήθειες).

Ἀλλὰ δὲν ἐξαντλεῖται ὁ ἑαυτός μου, δηλαδὴ ἡ προσωπικότητά-συμπεριφορά μου, σὲ αὐτὰ τὰ χημικὰ πειράματα, οὔτε ἐξηγεῖ αὐτὸς ὁ «βιολογικίστικος τρόπος» λ.χ. πῶς ἄνθρωποι ποὺ οὔτε πῆραν ναρκωτικὰ οὔτε ἤπιαν ἀλκοὸλ ἀλλάζουν ξαφνικὰ συμπεριφορά (βίαιη ἢ στοργική) διαβάζοντας ἕνα κείμενο ἢ ἐνθυμούμενοι καταστάσεις βλέποντας ἕναν ἄνθρωπο κι ἕναν τόπο. Εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς πεθαμένης γιαγιᾶς μας ποὺ μᾶς ἔρχεται κατὰ νοῦ αὐτὸ ποὺ μᾶς συγκινεῖ, καὶ ποὺ κάνει τὸν ἐγκέφαλο νὰ ρίξει τὴν ἀντίστοιχη χημικὴ οὐσία στὸ αἷμα μας. Κι ὄχι τὸ ἀνάποδο! Ὅλη ἡ προσπάθεια ὁρισμένων ἐπιστημόνων ἔγκειται στὸ νὰ μηδενίσουν τὸ «γιατί» ὑπερτονίζοντας τὸ «πῶς» (τὸν τρόπο). Δηλαδή, νὰ ἀπαγορεύσουν τὴ Φιλοσοφία ἐμφανίζοντας ὡς μόνη φιλοσοφία ἐκείνη ποὺ ἐξηγεῖ ἀποκλειστικὰ τὸ «πῶς». Ὁ ἄθεος Κονδύλης, ποὺ ἐσχάτως τὸν ἔχουν «κουκουλώσει» (δὲν εἶναι εὔκολος στόχος σὰν τὸν Ἀγκάμπεν ἢ τὸν Ζίζεκ), κορόιδευε τοὺς ἄθεους, ποὺ τσίριζαν γιὰ τὴ ζωούλα τους, καὶ ποὺ βγάζουν σὰν ταχυδακτυλουργοὶ τὸ Πνεῦμα μέσα ἀπὸ τὴν «σκέτη Ὕλη» (καὶ μάλιστα, οἱ Ἀριστεροὶ καλοῦσαν σὲ Ἐπανάσταση κατὰ τῶν ἀδικιῶν κ.λπ., ἐνῶ ὅ,τι γίνεται στὴν ὕλη δὲν εἶναι καλὸ ἢ κακό, ἀδικία κ.λπ.) ἀδυνατώντας νὰ ἐξηγήσουν πῶς στὸ καλὸ ἡ ὕλη ἀποκτᾶ συνείδηση τοῦ ἑαυτοῦ της καὶ ζωντανεύει· καὶ παρέθετε, διασκεδάζοντας μᾶλλον, τὶς σχετικὲς ἐξηγήσεις τῶν Διαφωτιστῶν. Ἄθεος δὲν ἦταν κι αὐτός; Ἢ μήπως ἦταν ἀμπελοφιλόσοφος; Αἲ τότε, λοιπόν, γιατί μᾶς ζαλίζετε μὲ τὴν «Ἐπιστήμη»; Μήπως πέρασε καιρὸς ἀπὸ τότε ποὺ κάποιοι ἐπιστήμονες πίστευαν ὅτι ὑπάρχουν γονίδια τοῦ καπνίσματος, τῆς ὑπερβολικῆς τηλεθέασης κ.ο.κ.; Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο πρέπει νὰ δοῦμε γενικὰ τὰ περὶ γονιδίων καὶ ἀναγωγισμοῦ: Δὲν ἐξαντλεῖται ἡ ἀνθρώπινη σκέψη καὶ συμπεριφορὰ σὲ αὐτά.

Posted in επιστήμη, θρησκεία | Σχολιάστε

τὰ τοῦ Καίσαρος

Ό άναγκαστικός άποκλεισμός τών πιστών μας άπό τήν Θεία Κοινωνία είναι τό πιό θλιβερό καί όδυνηρό μέτρο πού άναγκάστηκα ποτέ νά λάβω στήν σαραντάχρονη έκκλησιαστική διακονία μου ώς Μητροπολίτης Γερμανίας.

Προσεύχομαι θερμά στόν Κύριο τής δόξης νά άνακαλέσω τήν άπόφαση αύτή τό συντομώτερο δυνατό.

Πηγή

Ἂν δὲν τὰ καταφέρεις τὸ συντομότερο δυνατό, θὰ παραιτηθεῖς ἢ θὰ ἐξεγερθεῖς; Ἢ κάτι ἄλλο;

Υ.Γ. Ἐν τῷ μεταξύ, Κράτηση ἐπισκόπου στὸ Μαυροβούνιο ἐπειδὴ προέβη σὲ λιτάνευση εἰκόνας.

Δὲν λέω, μπορεῖ νὰ ἐνθουσιαστοῦν οἱ ἐκτὸς Ἐκκλησίας καὶ μὲ τὸν ἀναγνωρισμένο ἀπὸ Ἱερώνυμο-Βαρθολομαῖο Οὐκρανὸ ἱερέα ποὺ κοινωνεῖ ἀπὸ τὸ διαδίκτυο. Ἕνας megaλος δημοσιογράφος τὸ καλοσκέφτεται… Οἱ δὲ ἀνοιχτόμυαλοι τρελλαίνονται μὲ ὅ,τι ἔχει σχέση μὲ τὴν καταβρόχθιση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὰ καλώδια καὶ τὰ μόντεμ. Ὅλα καλά. Ξεχάστε ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντιεξουσιαστικὰ στὰ νειάτα τους, ὅτι ἡ ὑπερεξειδίκευση τῆς τεχνολογίας-τεχνογνωσίας λειτουργεῖ σὲ βάρος τοῦ δημοκρατικοῦ ἐλέγχου. Κατὰ τὰ ἄλλα, ὁ «Μετάνθρωπος» μᾶς ἐνοχλεῖ.

Υ.Γ. θέλει ν’ ἁγιάσει τὸ ἱστολόγιο αὐτό, καὶ νὰ γράψει καὶ γιὰ ἄλλα ζητήματα, ἀλλὰ οἱ φοβισμένοι ἐκσυγχρονιστὲς τῆς Ἐκκλησίας, καὶ οἱ φιλελέδες ποὺ ἀνακάλυψαν τὸ πόσο συναρπαστικὴ εἶναι ἡ Ἐπιστήμη ἔχουν σκοπὸ νὰ τὸ τερματίσουν.

Posted in θρησκεία | Σχολιάστε

«ἀπέσυρε» ὅπως «ἐπέστρεφε»

Χαχανίζουν ὅλα τὰ ἄτομα γιὰ τὴν προστακτικὴ «ἀπέσυρε» σὲ πανὸ ἐκπαιδευτικῶν. Τὰ δὲ μυρωμένα μὲ 20 μύρια ΜΜΕ τὸ διασκεδάζουν, μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς κανιβαλισμὸ μὲ τὸν ὁποῖο δίκαζαν καὶ καταδίκαζαν πολίτες ποὺ περπατοῦσαν σὲ παραλιακὲς καὶ πάρκα.

Φαντάζομαι ὅτι οἱ παραπάνω παντογνῶστες θεωροῦν ἀμόρφωτο καὶ τὸν Καβάφη μὲ τὸ «ἐπστρεφε». Γιατί; Τί γιατί; Γιατὶ ἔτσι: Ἡ δημοτικιὰ τῆς ΚΝΕ (κοινὴ νέα Ἑλληνική) ἔτσι γούσταρε καὶ τὸ ἐπέβαλε (ἐπβαλε, συγνώμη -μὲ ἕνα γάμμα). Ἀποφασίζομεν καὶ διατάσσομεν.

Τουλάχιστον οἱ ἀριστεροὶ δημοτικιστὲς ποὺ κορόιδευαν τὰ καβαφικὰ νεοελληνικά, θὰ ἀναζητήσουν σ’ αὐτὰ τὴν δικαιολογία τους. Βρῆκαν τὸ δάσκαλό τους κι αὐτοί.

Posted in παιδεία, γλώσσα | Σχολιάστε

πλούσιοι Ἀριστεροί

Φέρτε ἕνα σύννεφο νὰ πέσω, μὲ τὰ πλούτη τῶν Ἀριστερῶν. Ἡ Ἀριστερὰ ὡς διανοούμενοι συνίσταται ἀπὸ οἰκογένειες μὲ τέτοιο εἰσόδημα ποὺ ἐπέτρεψε στὰ παιδάκια τους νὰ σπουδάσουν (ὄχι λίγοι, στὰς Εὐρώπας μάλιστα) ἢ νὰ σπουδάζουν ἐς ἀεί, καὶ γιατὶ οἱ Μὰρξ-Ἔνγκελς ἦταν τόσο πλούσιοι ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ἀνώτερη παιδεία, δηλαδὴ νὰ εἰσέλθουν στὰ σαλόνια τῶν διανοουμένων καὶ νὰ προπαγανδίσουν ἀπὸ ἐκεῖ -ὡς ἴσοι- τὶς θεϊκὲς ἰδέες τους.

Ἐνῶ ὅλοι οἱ Ἀριστεροὶ διανοούμενοι ἔχουν κρυφὸ ἢ φανερὸ κομπόδεμα, ὅλοι μιλοῦν στὸ ὄνομα τοῦ λαοῦ, αὐτῆς τῆς περίεργης τουρλοὺ Ὑποστασιοποίησης-Ὀντότητας, ποὺ τὴν ἐπικαλοῦνται μὲ θαυμαστὴ ταξικὴ ἀνιδιοτέλεια (πλούσιοι αὐτοί, γιὰ τὸ καλὸ τῶν πτωχῶν). Προφανῶς, ἡ ἀμόρφωτη καὶ ταπεινὴ πλέμπα δὲν μπορεῖ νὰ ἀρχίσει τὶς θεωρίες καὶ τὶς ἀμπελοφιλοσοφίες.

Ὡστόσο, «δὲν ὑπάρχει ταξικὴ ἀνιδιοτέλεια», καὶ ἡ «τάξη» τῶν ἀριστερῶν διανοουμένων θέλει νὰ γίνει χαλίφης στὴ θέση τοῦ Χαλίφη. Ἁπλά, πρέπει αὐτὸ νὰ γίνεται «διακριτικά», κι ὄχι ξετσίπωτα ἢ μὲ χωριατιὰ νεόπλουτου. Ὅμως, αὐτὸ καθεαυτὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ διανοούμενοι καὶ πολιτικοὶ τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι πλούσιοι τὸ βρίσκω τόσο φυσικὸ ὅσο ὅτι ὁ ἥλιος ἀνατέλλει ἀπὸ τὴν Ἀνατολή. (Ἀλλιῶς δὲν θὰ ἦταν διανοούμενοι κἄν.) Τόσο φυσικό, ὅσο τὸ ὅτι ὑπάρχουν Δεξιοὶ φτωχοί. Γιατὶ οἱ τελευταῖοι ἱεραρχοῦν ὡς κατώτερο τὸ ζήτημα τῆς ταξικῆς πάλης. Πράγμα τὸ ὁποῖο δὲν εἶναι διόλου παράλογο. Ὅποιος ἰσχυρίζεται πὼς εἶναι παράλογο θὰ πρέπει καὶ νὰ ἀποδείξει τὴ «μεταφυσικὴ» τοῦ ὑλισμοῦ π.χ. ὅτι ὑπάρχει μόνο αὐτὸς ὁ ὑλικὸς κόσμος, ποὺ πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ νὰ γίνει κτῆμα τῶν πολλῶν κ.ο.κ.

Posted in Αριστερά | Σχολιάστε

νεοθρησκεῖες…

Παρατηρούμε εδώ σε ποιο βαθμό οι δύο άλλες θρησκείες της Δύσης, η θρησκεία του Χριστού και η θρησκεία του χρήματος, παραχώρησαν την πρωτοκαθεδρία, καταφανώς χωρίς μάχη, στην ιατρική και την επιστήμη. Η Εκκλησία αρνήθηκε τις αρχές της ξεκάθαρα και απερίφραστα, ξεχνώντας ότι ο άγιος, του οποίου το όνομα φέρει ο σημερινός ποντίφηκας, αγκάλιαζε τους λεπρούς, ότι ένα από τα έργα του ελέους ήταν η επίσκεψη στους αρρώστους, ότι τα ιερά μυστήρια τελούνται μόνο με φυσική παρουσία. Ο καπιταλισμός από την πλευρά του, αν και με κάποιες διαμαρτυρίες, δέχτηκε απώλειες παραγωγικότητας που ποτέ δεν είχε τολμήσει να υπολογίσει, ίσως ευελπιστώντας ότι αργότερα θα επιτύχει κάποια συμφωνία διακονισμού με τη νέα θρησκεία, η οποία, ως προς τούτο, φαίνεται διατεθειμένη να συμβιβαστεί.

θα ξαναδούμε … απατεώνες να γυρεύουν τρόπο να επωφεληθούν από τις συμφορές που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει.

Πηγή

Προφανῶς κι ὁ Πάπας προσπαθεῖ νὰ νομιμοποιηθεῖ στὴ συνείδηση τῶν ἄθεων τῆς Δύσης, ἄλλοτε ὡς φιλοπρόσφυγας, πότε ὡς φιλο-Ἰσλαμικός, πότε ὡς ὑγιεινιστής. Νὰ φύγει ἡ ρετσινιὰ τοῦ ἱεροεξεταστῆ καὶ τῆς «ἐκκλησίας» τῶν σκανδάλων μὲ ἱερεῖς. Πράγματι, ἡ Ὀρθοδοξία ἔχασε μιὰ μεγάλη εὐκαιρία (εὐτυχῶς, 2-3 τοπικὲς ἐκκλησίες συνέχισαν αὐτὸ ποὺ θεωρεῖται κανονικὸ καὶ ἐκκλησιαστικό) νὰ δείξει τὴ διαφορὰ δυτικοῦ ψευτοχριστιανισμοῦ (ὑλιστικοῦ-φοβικοῦ, ποὺ δὲν πιστεύει σὲ ὅ,τι διακηρύσσει) καὶ Ὀρθόδοξου χριστιανισμοῦ, καὶ νὰ κατευθύνει τὶς παγκόσμιες ἀντιδράσεις κατὰ τῆς διαφαινόμενης ἀπαγόρευσης κάθε διαφορετικῆς σκέψης σὲ μιὰ ὑγιή, ὀρθόδοξη, κατεύθυνση. Αὐτὰ ὅμως ἔχουν τὰ πολλὰ πάρε-δῶσε μὲ τὸν μάταιο διάλογο καὶ τὶς συμπροσευχὲς μὲ «τὰ ἀδέρφια μας τοῦς Καθολικούς». Αὐτὰ ἔχει καὶ ἡ χρήση τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ ἐθνικοὺς-κομματικοὺς σκοπούς. Συντάχθηκαν μὲ ὅσους παίζουν θέατρο παριστάνοντας πὼς εἶναι Χριστιανοὶ στὴ Δύση.

Posted in επιστήμη, θρησκεία | Σχολιάστε

Κάμερες παντοῦ

Ἡ μὲ πρόσχημα τὴ διδασκαλία ἀνηλίκων μαθητῶν ὕπαρξη καμερῶν σὲ τάξεις προφανῶς συνεπάγεται ὅτι θὰ μποροῦν νὰ βλέπουν τὰ παιδιὰ ἄλλων ἄλλοι ἐνήλικες. Εἴτε γονεῖς εἴτε οἱ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν βιντεοσκόπηση. Ἡ δὲ διαβεβαίωση ὅτι θὰ ἀπαγορεύεται βάσει νόμου ἡ βιντεοσκόπηση εἶναι γιὰ γέλια. Ὅλοι ξέρουν ὅτι τεχνολογικὰ εἶναι ἀδύνατη κάθε τέτοιου εἴδους ἀπαγόρευση. Ὁπότε, ἀπομένει στὴν διακριτικὴ εὐχέρεια τοῦ κάθε κουτσομπόλη, γιατί ὄχι καὶ ἐγκληματία, νὰ βιντεοσκοπεῖ τὶς μικρὲς ὑπάρξεις. Γνωρίζουμε ἀπὸ τὶς εἰδήσεις γιὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα αὐτοκτόνησαν λόγῳ βίντεο ποὺ ἄλλοι συμμαθητές τους τράβηξαν. Θυμᾶμαι συμμαθητή μου ποὺ τραύλιζε ὅταν ἔπρεπε νὰ διαβάσει κείμενο ἀπὸ τὸ βιβλίο, ἐνῶ κατὰ τὰ ἄλλα μιλοῦσε φυσιολογικότατα. Τί θὰ γίνει ἐὰν κάποιο παιδὶ δὲν ἀντέξει τὴν πίεση ἑνὸς κουτσομπολιοῦ γιὰ τὴν ἐπίδοσή του στὴν τάξη, καὶ τὶς κοροϊδίες, καὶ αὐτοκτονήσει;

Μετὰ τὴν ἐξ ἀποστάσεως λατρεία (ἀπὸ σπίτια κι ἀπὸ τὰ μπαλκόνια – αὐτὸν τὸν «Θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας») ἔχουμε τὴν ἐξαποστάσεως ἐκπαίδευση. Ἡ τεχνοφασιστικὴ λογικὴ θεωρεῖ ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι καλώδιο σύνδεσης στὸ ἴντερνετ.  Ὁ ἀπ-ανθρωπισμὸς τοῦ ἀνθρώπινου ὄντος, μὲ τὸν πλατωνίζοντα (ἀλλὰ μὲ σύγχρονα τεχνικὰ μέσα) διαχωρισμὸ σώματος καὶ σκέψης συνεχίζεται μὲ ταχύτατο ρυθμό.

Εἶναι ἡ οὐδέτερη ἰδεολογικὰ Ἐπιστήμη σας.

Posted in παιδεία, φιλελεύθεροι | Tagged | Σχολιάστε

χοαξες: 060606

Κατὰ τὸ «ελικικου». Λοιπόν, τὰ Ἑλικίκου χοαξες (οἱ φίλοι τοῦ ἀντιχριστιανοῦ Λιαντίνη, τῶν ὁποίων συνεργάτης λέγεται πὼς ἦταν ὁ Μόσιαλος, ὁ ὁποῖος πρότεινε νὰ ἀποφευχθεῖ ἐλλείψει ἐμβολίου ἡ θεία κοινωνία), μὲ ἕνα φακίρικο ἄρθρο τους, προσπαθοῦν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἡ πατέντα WO2020060606A1 τῆς Microsoft δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸ 666.

Στὸ τσαπατσούλικο ἄρθρο δὲν γίνεται καμμία προσπάθεια νὰ ἐπεξηγηθεῖ τί στὸ καλὸ σημαίνει τὸ 060606. Ἀντιθέτως, διαβάζουμε θριαμβολογίες γιὰ τὸ τί σημαίνει στὴν πραγματικότητα τὸ WO: εἶναι συντομογραφία τοῦ World Intellectual Property Organization! Δὲν ὑποστηρίζω ὅτι WO=World Order, ἀλλὰ εἶναι περίεργο νὰ λέγεται ὅτι τὸ WO σημαίνει WIPO. Παραδέχεται (τὸ ἄρθρο) ὅτι τὸ «2020» ἀφορᾶ τὸ ἔτος.

Ὅμως, γιὰ τὸ 060606, ὑποστηρίζεται ὅτι «δεν είναι παρά μια απλή σύμπτωση«. Δηλαδή, δὲν τὸ ἐξηγοῦν. Τὸ βάρος τῆς ἀπόδειξης πέφτει στὸν ἀρθρογράφο, φυσικά. Δὲν διαθέτει καμμία «ἐπιστημονικὴ ἐξήγηση», καὶ ὅ,τι δὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγήσει τὸ παραπέμπει στὴν Τύχη νομίζοντας ὅτι ἔπεισε κανέναν: Νά ὁ περίφημος ἀθεϊστικὸς «Θεὸς τῶν κενῶν», τώρα ἐμφανίζεται ὡς ἄθεη «Τύχη τοῦ ἀνεξήγητου/κενοῦ»: Δὲν μπορῶ νὰ ἐξηγήσω κάτι, ἄρα αὐτὸ δὲν ἔχει λογικὴ ἐξήγηση! Τέτοιος ὀρθολογισμός. Τὸ ἄρθρο δὲν ἔχει κἂν κάποια παραπομὴ γιὰ νὰ τεκμηριώσει τὴν ἄποψή του ὅτι ὄντως τὸ 060606 προέκυψε κατὰ τύχη. Ἀφοῦ τὸ λέει ὁ ἀρθρογράφος ὅτι κατὰ τύχη ἐπιλέχθηκε, νὰ τὸν πιστέψουμε. Γιατὶ τὸ Ellinika Χοαξες θέλει τὸ καλό μας. Χωρᾶ ἀντίρρηση μήπως καὶ σ’ αὐτό;

Τὸ ἀστεῖο ἐπιχείρημα τοῦ ἀρθρογράφου ὅτι ἄλλο 06 06 06 κι ἄλλο 666, εἶναι ἡ ἐπιτομὴ τῆς τρολλιᾶς. Τὸ 666 ὡς σύμβολο ἔχει ἱστορία 1.900 χρόνων· σημαίνει πολὺ συγκεκριμένα πράγματα σὲ αὐστηρὰ συγκεκριμένο πλαίσιο, καὶ ἔχει καταστεῖ ἐδῶ καὶ δεκαετίες -χωρὶς ἄλλον ἰδιαίτερο λόγο καὶ ἄξαφνα (μεταπολεμικά)- ἀριθμητικὸ φετὶχ τῆς παραγωγῆς καὶ κατανάλωσης (bar code). Γιατί τόση τύχη δηλαδή, νὰ ἐμφανίζεται παντοῦ ὁ συνδυασμὸς αὐτός; Χαλασμένη εἶναι ἡ λοταρία μὲ τὶς πατέντες καὶ βγάζει ὅλο ἑξάρια, ἢ ὑπάρχει κάποιος διαχρονικὸς -πολιτισμικά- συμβολισμὸς «000» (πέρα ἀπὸ τὸ ΘΒ πράκτωρ 000); Μήπως εἶπε κάποιο πανάρχαιο κείμενο γιὰ κάποιον ἄλλο ἀριθμό ὅτι δὲν θὰ μπορεῖς νὰ πουλᾶς καὶ νὰ ἀγοράζεις δίχως αὐτόν (τὸν ἄλλον ἀριθμό); Πόσα προϊόντα μποροῦν νὰ πωληθοῦν χωρὶς τὸ barcode μὲ 666 σήμερα;

Εἴπαμε, ὅλοι οἱ θαυμαστὲς τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς ἐπιστήμης, παριστάνουν τοὺς περισσότερο μορφωμένους καὶ πιὸ ὀρθολογιστές. Μόνο αὐτοὶ σπούδασαν. Μ’ αὐτὸ τὸ πλευρὸ νὰ κοιμοῦνται. Τὸ ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἀλλάζει κάθε λεπτὸ ἀπόψεις γιὰ τὸ πιὸ ἀσήμαντο πράγμα (τὴ χρήση μασκῶν), αὐτοὶ τὸ βλέπουν γιὰ οὐσιωδῶς καλὸ κι ὄχι γιὰ ἔνδειξη τοῦ μαθητευόμενου μάγου καὶ τοῦ ὅτι ἡ ζωή μας βασίζεται σὲ μαντεῖες καὶ ἀποφάνσεις τῆς πλάκας.

Προσοχή, μὴν σᾶς πέσει ἡ μύτη.

Posted in θρησκεία | Σχολιάστε

Μένω ἀσφαλής, εἶστε ἀπροσάρμοστοι

Κατὰ μία διαβολικὴ σύμπτωση, ὁ μεταπολεμικὸς νεο-κεντρισμός ὁδήγησε στὸν σημερινὸ γερο-κεντρισμό. Αὐτὸ δὲν ἐξηγεῖται μόνο μὲ τὴν ἁρπακτικότητα τῆς γενιᾶς τοῦ Μάη ’68, ἀλλὰ καὶ ὡς ἑξῆς: Τὸ «νὰ ζήσουμε τὴ ζωή μας» τοῦ νέου στὰ 1968 σήμαινε «νὰ μὴν κάνουμε παιδιά/νὰ κάνουμε λίγα παιδιά», κι αὐτὸ μὲ τὴ σειρά του ὁδήγησε σὲ -σημερινή- κοινωνία γεμάτη (πληθυσμιακὰ) μὲ γέρους, μὲ λιγοστοὺς νέους. Ἡ «χαρὰ τῆς ζωῆς» ὅλων αὐτῶν τῶν γέρων, ποὺ ἦταν εἰκοσάρηδες μεταξὺ 68 καὶ 80κάτι, ὁδήγησε στὴ θανατίλα μιᾶς κοινωνίας μὲ ἐλάχιστα παιδιὰ καὶ πολλὰ σκυλογατιά.

Ἡ διαμάχη νεοκεντρισμοῦ-γεροντοκεντρισμοῦ στὰ πλαίσια τῆς γενιᾶς 1968-1985 εἶναι ἀνούσια: εἶναι οἱ δυὸ ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος. Ὁ γέρος «boomer» (γεννηθεὶς τὴ δεκαετία τοῦ ’40, 1945 καὶ μετά) ποὺ τώρα εἶναι στὰ κάγκελα ζητώντας ἀπὸ ἐμᾶς νὰ μείνουμε σπίτι γιὰ νὰ μὴν πεθάνει αὐτός, εἶναι ὁ ἴδιος ἄνθρωπος ποὺ ὡς νέος δὲν ἔκανε παιδιά, γράφοντας στὰ παλιά του τὰ παπούτσια τὴν ἐπιβίωση τῆς κοινωνίας.

Οἱ γέροι ἀνέθρεψαν (κατὰ μέσο ὅρο, καὶ δὲν ἀναφέρομαι ἀπαραίτητα στὸν παρακάτω κύριο) τὰ παιδιὰ ὅπως τὰ ἀνέθρεψαν, καὶ τώρα βγαίνουν καὶ τὰ θεωροῦν προβληματικά.

Ἀκόμη χειρότερο εἶναι ὅτι οἱ σημερινοὶ «νέοι» ἑλκύονται ἀπὸ τὸ καθεστωτικὸ φυγότεκνο πρότυπο τῆς γενιᾶς τοῦ Μάη ’68, καὶ θεωροῦν ἀνθρώπινο δικαίωμά τους νὰ «ζήσουν τὴ ζωή τους» ὅπως τὴν ἔζησαν οἱ σημερινοὶ 70ρηδες-60ρηδες. Ἡ πολιτισμικὴ ἐπανάσταση τοῦ ’60 ἦταν ὅ,τι πιὸ αὐτοκτονικὸ ἐπέδειξε ὁ δυτικὸς πολιτισμός, πιὸ αὐτοκτονικὸ κι ἀπὸ τὴν πτώση τῆς δυτικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Τὸ ἀστεῖο εἶναι ὅτι τώρα ποὺ ἔρχεται ἡ λυπητερή, ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται στὴν πανδημία ἀλλὰ στὶς ἀποφάσεις γιὰ γενικὴ καραντίνα-κλείσιμο, δὲν ζητᾶται λόγος ἀπὸ ὅσους πῆραν τὶς ἀποφάσεις (καὶ ἔχουν δεκάδες ἀκίνητα στὴ ἰδιοκτησία τους) ἀλλὰ ἀπὸ τὸν κόσμο, ὡσὰν οἱ κυβερνῶντες ἔχουν ἀσυλία. Εἶναι χαρακτηριστικὸς τρόπος ἀποποίησης τῶν εὐθυνῶν.

Ἐντάξει, μερικοὶ ἐνήλικες ἔχουν καὶ παιδιὰ νὰ θρέψουν, ἀλλὰ τοὺς στέρησαν τὸ εἰσόδημα μὲ τὸ «μένουμε σπίτι», ὅμως ὁ συμπαθὴς κος καθηγητὴς νομίζει ὅτι τὸ κεντρικὸ πρόβλημά τους (τῶν παραπάνω ἐνηλίκων) εἶναι ποὺ δὲν μποροῦν νὰ χαμουρευτοῦν στὴ θάλασσα μὲ τὴ Μαρίτσα. Τουλάχιστον εἶναι εἰλικρινής: Ὡς γηραιός (90 ἐτῶν), δὲν μπορεῖ νὰ τρέχει στὶς θάλασσες, ἄρα ὅσοι μποροῦν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μαλθακοί:

«Πέρασα ενάμιση μήνα στο σπίτι χωρίς να διαμαρτυρηθώ καθόλου. […] Είμαι παιδί της Κατοχής, έχω μνήμες του Πολέμου και βιώματα πολύ σκληρά. Συνεπώς το να αρχίσω να χαϊδεύομαι όπως μερικοί μερικοί και να λέω: “Αχ πλήττω!”, “Αχ, θέλω να δω τη θάλασσα”, “Αχ μου λείπει η Μαρίτσα και τι θα κάνω” μου φάνηκε τουλάχιστον αστείο, ενώ ήμουν στην ασφάλεια του σπιτιού μου. Μην ξεχνάτε έχω και μια ηλικία», μου λέει.

Νὰ φᾶνε παντεσπάνι. Ὅποιος ἀντιδρᾶ στὸ νέο καθεστώς, εἶναι Ἑλληναρᾶς. Οἱ ψεκασμένοι ἀντι-νεοθετικιστές. Τὸ νεοθετικιστικὸ ἀφήγημα ἔχει ἀποκρυσταλλωθεῖ: Ὅποιος ἀντιδρᾶ στὸν καθένα Τσιόδρα κ.λπ. κατατάσσεται στοὺς ψεκασμένους, στοὺς Ἐχθροὺς τοῦ Ὀρθοῦ Λόγου, εἶναι τεχνοφοβικός, ἀρνητιστής, σαλεμένος, θρησκόληπτος, ἔχει «τίκ» κ.ο.κ. (Ναί, προφανῶς κάποιοι θὰ εἶναι καὶ τέτοιοι. Ἀλλὰ ὄχι οἱ περισσότεροι):

ανάμεσά μας υπάρχουν πάντα και πολλοί Ελληναράδες που δεν γνωρίζω πώς θα αντιδράσουν στο νέο καθεστώς. […] «Ενα πράγμα που με ανησυχεί είναι η ομάδα που έχω βαφτίσει Νεοαγανακτισμένοι, η οποία θεωρώ ότι θα κάνει έντονη την παρουσία της τους επόμενους μήνες. Θα είναι άνθρωποι που θα πλήττονται από τις οικονομικές και κοινωνικές περιπλοκές που θα φέρει η ύφεση της πανδημίας.

Καὶ λίγη παρηγοριά, δὲ βλάπτει:

Εγώ βρίσκω παρηγοριά σκεπτόμενος την αστρονομία, το σύμπαν, το ηλιακό μας σύστημα, τη θέση του ανθρώπου, κάτι που σου δημιουργεί ταπεινότητα αλλά και μεγαλείο».

Posted in κοινωνία | Tagged , , | Σχολιάστε

προσβολές..

Ἡ προβαλλόμενη ἐσχάτως δικαιολογία ὅτι ὑποχώρησαν γιὰ νὰ μὴ συκοφαντηθεῖ ἡ Ἐκκλησία καὶ τῆς ἐπιρριφθεῖ ἡ εὐθύνη γιὰ τὴν μετάδοση τοῦ ἰοῦ δὲν πείθει κανένα, ἀλλὰ ἁπλῶς συγκαλύπτει τὴν ἀτολμία καὶ δειλία τους νὰ ἀντισταθοῦν καὶ νὰ ὁμολογήσουν τὶς ἀλήθειες καὶ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἆραγε πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία, ποὺ συκοφαντεῖται καὶ διώκεται ἡ Ἐκκλησία μὲ ψευδεῖς καὶ κατασκευασμένες κατηγορίες ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της; Ἔπρεπε νὰ ἀποκρύψει τὴν πίστη της, νὰ παύσει τὴν λατρεία της, ἐπειδὴ αὐτὰ ἐνοχλοῦν τὸν Διάβολο καὶ θέλει νὰ τὰ μειώσει καὶ νὰ τὰ καταργήσει; Ὅταν κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ἀρχαίων διωγμῶν κατηγοροῦσαν οἱ εἰδωλολάτρες τοὺς Χριστιανοὺς ὅτι κατὰ τὴν Θεία Λατρεία προβαίνουν σὲ ἀνθρωποθυσίες καὶ ἀνθρωποφαγίες, ἐπειδὴ παρεξηγοῦσαν τό «Λάβετε, φάγετε τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου» καί «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου», μήπως σταμάτησαν νὰ τελοῦν τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας; Ἀντίθετα οἱ Ἅγιοι Ἀπολογητὲς ἀνῄρεσαν μὲ τόλμη τὶς κατηγορίες καὶ ἤλεγξαν τοὺς συκοφάντες, πολλοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς καὶ πλῆθος ἄλλοι, νέφος μαρτύρων, ἔδωσαν καὶ τὴν ζωή τους, ἔχυσαν τὸ αἷμα γιὰ νὰ μὴν ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό. Τώρα ἀντὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ ἐλέγξουν τὶς βλάσφημες συκοφαντίες καὶ συνοδικὰ νὰ λάβουν μέτρα κατὰ τῶν βλασφήμων, δύο σύνοδοι, αὐτὲς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, συγχαίρουν τὸν πρωθυπουργό, τὴν ὑπουργὸ Παιδείας καὶ τοὺς γιατροὺς ποὺ συνήργησαν στὸ κλείσιμο τῶν ναῶν καὶ στὴν ἀπαγόρευση τῆς Θείας Κοινωνίας. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος κατήφορος ἢ φθάσαμε στὸν Ἅδη;

Ἡ Ἐκκλησία βέβαια δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε μὲ τὶς κατὰ καιροὺς συνόδους, γιατὶ πολλὲς φορὲς πατριάρχες, ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, θεολόγοι καὶ σύνοδοι καταδικάστηκαν γιὰ αἱρετικὲς παρεκκλίσεις. Κατὰ τὴν παροῦσα δυσχερῆ περίοδο ἡ Ἐκκλησία διασώθηκε ἐκεῖ ποὺ κάποιοι ἐπίσκοποι ἀντέδρασαν, ἔστω χλιαρά, καὶ ἐκεῖ ποὺ κάποιοι ἱερεῖς ἀψηφώντας τὶς συνοδικὲς καὶ ἐπισκοπικὲς ἀπαγορεύσεις καὶ ἐντολές, μετέδωσαν, ἔστω καὶ κρυφά, τὴν Θεία Κοινωνία σὲ σύναξη πιστῶν. Ὅπου δὲν ὑπάρχει σύναξη πιστῶν, ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει ὁ Χριστός, δὲν ὑπάρχει ἡ Ἐκκλησία. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει ἡ κεφαλὴ χωρὶς τὸ σῶμα; Ἡ Θεία Εὐχαριστία δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀπὸ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι φανέρωση καὶ ἀποκάλυψη τῆς Ἐκκλησίας, ταυτίζεται πρὸς τὴν Ἐκκλησία. […]

Ἐσφαλμένα καὶ χωρὶς θεολογικὴ θεμελίωση ὑποτιμᾶται ἡ ἁγιαστικὴ Χάρη τοῦ ναοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἱερῶν σκευῶν καὶ ἀντικειμένων ποὺ ὑπάρχουν ἐντὸς τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καὶ περιορίζεται αὐτὴ μόνον στὴν Θεία Κοινωνία. […] Ὅπως λοιπὸν ἡ Θεία Κοινωνία δὲν μεταδίδει ἀσθένειες, τὸ ἴδιο καὶ ὁ ἱερὸς ναὸς καὶ ὅλα τὰ ἐν αὐτῷ μεταδίδουν μόνον ἁγιασμὸ καὶ Χάρη, θεραπεία καὶ ἴαση καὶ ὄχι ἀσθένειες καὶ λοιμώξεις. […] Ὅλα μέσα στὸν ναὸ ἁγιάζονται καὶ χαριτώνονται, ἀκόμη καὶ οἱ τοῖχοι καὶ τὰ κεραμίδια, καὶ τὰ στασίδια καὶ τὰ καθίσματα, καὶ ὁ ἀέρας μέσα στὸ ναό· πουθενὰ δὲν μπορεῖ νὰ σταθεῖ ὁ κορωνοϊὸς καὶ νὰ ἐπιβιώσει. Λυπήθηκα γι᾽ αὐτὸ καὶ στενοχωρήθηκα, ὅταν εἶδα στὴν τηλεόραση ὅτι ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς ἐκάλεσαν συνεργεῖα ἀπολύμανσης καὶ ἐγέμισαν τὸν ἁγιασμένο καὶ ἀπρόσβλητο ἀπὸ ἀσθένειες χῶρο, τὸ ἰατρεῖο τῶν παθῶν καὶ τῶν νοσημάτων, ἀπὸ τὰ σύννεφα καὶ τοὺς ὑδρατμοὺς τῆς ἀπιστίας μας. Εὐσεβὴς ἀδελφὸς μὲ ἐπληροφόρησε ὅτι καὶ μέσα στὰ Ἱερὰ τῶν Ναῶν προχώρησε ἡ ἀπολύμανση. Εὐτυχῶς ποὺ τὴν τελευταία στιγμὴ ἀπέσυραν τὴν ὑποχρεωτικὴ χρήση τῆς μάσκας μέσα στοὺς ἱεροὺς ναούς, ὁπότε οἱ παραβάτες θὰ ἐτιμωροῦντο καὶ μὲ χρηματικὰ πρόστιμα. Τὸ ζητοῦν πάντως μὲ ἰσχυρὴ σύσταση. Περιμένουμε καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ὄχι μὲ ἰσχυρή, ἀλλὰ μὲ ἰσχυρότατη σύσταση νὰ ἀπαγορεύσει τὴν βεβήλωση καὶ τὴν καρναβαλοποίση τῶν Ναῶν μὲ τὴν χρήση τῆς μάσκας […] Ἡ σύσταση νὰ μὴν ἀσπαζόμαστε τὶς ἅγιες εἰκόνες μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ὡς ἕνα νέο εἶδος εἰκονομαχίας, γιατὶ ἀγνοεῖ τὴν θεολογία καὶ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἀναπτύχθηκε ἀπὸ τὴν Ζ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ἀπὸ μεγάλους Ἁγίους Πατέρες.

π. Θ. Ζήση, «Προσβολή τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἱερότητας τῶν Ναῶν»

Posted in θρησκεία | Tagged | 1 σχόλιο

μνημόσυνα

Μιὰ κοινωνία στείρα τὸ μόνο μὲ τὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ ἀσχολεῖται εἶναι ἡ περίφημη Ἱστορία-Ἀπόδειξή της (μόνο ἀκαδημαϊκά, ὅμως: Ὑπαρξιακά, «δὲν πατάει ἐκκλησία», οὔτε κάνει παιδιά) καὶ συγκεκριμένα οἱ νεκροὶ τῆς κάθε παράταξης ἢ τῶν ἐχθρῶν της. Μᾶς σκοτώσατε τοὺς τάδε τότε -κι ἐσεῖς μᾶς σκοτώσατε ἄλλους πιὸ πρίν. Καὶ ὁ ἐμφύλιος συνεχίζεται καὶ σὲ τρίτο στάδιο, στὸ ποιὰ παράταξη ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα νὰ κρίνει (μὲ βάση τὸν Ἕνα, Ὀρθὸ Λόγο) ἐὰν κάποιες παρατάξεις ξεκινοῦν δεύτερο ἐμφύλιο ἢ συνεχίζουν τὸν ἐμφύλιο τοῦ πρώτου σταδίου. Μόνο ἡ Ἱστορία μένει, τάχατες ὡς Ἀπόδειξη-τοῦ-Παντός, ὡς Ἀντεπιχείρημα-γιὰ-Τὰ_Πάντα.

Μιὰ κοινωνία στείρα, τοῦ 90% ὑπὲρ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν. Αἴ, ναί, θὰ πεθάνουμε. Ποῦ θὰ πάει. Σύντομα.

Ἐννοεῖται μόνο τὴ συμπάθειά μου γιὰ τοὺς ἁπλοὺς νεκρούς.

Posted in Ελλάδα, κοινωνία | Σχολιάστε

Τὸ 1/4

Βλέπω ἀνακοίνωση στὴν ἐκκλησία ὅτι στὴ λειτουργία στὸ ναὸ θὰ ἐπιτρέπονται μόνο x ἄτομα, βαριὰ τὸ 1/4 ὅσων ἔμπαιναν παλαιότερα. Καὶ γιὰ παρηγοριά, θὰ ἔχει δύο λειτουργίες. (Δὲν ξέρω ἂν αὐτὸ ἐπιτρέπεται κανονικά.) Τί συνεπάγεται αὐτό; Συνεπάγεται ὅτι τὰ ἄλλα 2/4 ποὺ πήγαιναν ἐκκλησία, θὰ πᾶνε κάποιες φορὲς στὸ προαύλιό της, ἀλλὰ σύντομα θὰ βαρεθοῦν ἢ -τὸ χειμώνα- θὰ κρυώνουν/βρέχονται, καὶ θὰ πάψουν νὰ πηγαίνουν· αὐτὰ τὰ 2/4 θὰ σκεφτοῦν «Ἀφοῦ μᾶς εἶπαν ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Ἰωάννη Χρυσόστομο, καὶ ἀπὸ τὸ σπίτι νὰ προσευχόμαστε δὲν ὑπάρχει διαφορά. Καλύτερα σπίτι». Θὰ προσεύχονται σπίτι, ἀλλὰ θὰ ἀρχίσουν νὰ βαριοῦνται κι ἐκεῖ, γιατὶ ὅπως τὸ σχολεῖο καὶ τὸ φροντιστήριο ξένης γλώσσας σὲ βάζει σὲ πρόγραμμα νὰ διαβάσεις ἐνῶ μόνος σπίτι τὰ φορτώνεις στὸν κόκκορα, ἔτσι καὶ ἡ ἐκκλησία ὡς χῶρος σὲ ἐμπνέει (μιμητικά, ἀρχιτεκτονικά, μὲ τὶς εἰκόνες, τοὺς ψάλτες, τὸν κόσμο ποὺ προσεύχεται, τὸν παπά, κ.ο.κ.), ἐνῶ ἀπὸ τὸ σπίτι εἶναι τόσο ξενέρωτα ὅσο ἡ τηλεκπαίδευση. Κι αὐτὸ τὸ λέω ἄσχετα μὲ τὸ αὐτονόητο ὅτι ἡ χριστιανικὴ λατρεία νοεῖται μόνο ὁμαδική-συλλογική. Ἡ πρόβλεψη τῶν ἀντιχριστιανῶν κι ὅσων τοὺς συμπαραστάθηκαν, θὰ ἔχει πετύχει πολὺ εὔκολα: Ὁ ἐκκλησιασμὸς θὰ ἔχει μειωθεῖ γιὰ λόγους ὑγείας στὸ μισό. Ἀπὸ τὰ ἄλλα 2/4, ὅσοι λὲν «θὰ πάω στὴν 2η λειτουργία, προλαβαίνω νὰ ρίξω ἕναν ὑπνάκο», καὶ δὲν θὰ πηγαίνουν οὔτε στὴ 2η.

Λέω κάποιου Χριστιανοῦ, πρέπει νὰ προσκυνᾶμε τὶς εἰκόνες (μὲ ἀφορμὴ τὸ ἂν θὰ κολλήσουμε προσκυνώντας τες ἢ ὄχι). Μοῦ ἀπαντᾶ (στὸ περίπου) «Γιατί, τὸ γράφει κάπου ὅτι δογματικὰ ὑφίσταται καμμία ὑποχρέωση νὰ τὶς φιλᾶμε/προσκυνᾶμε; Ἢ μήπως μᾶς προστατεύει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν προσκύνηση τῶν εἰκόνων;». Χριστιανὸς 100% νὰ σοῦ πετύχει. Ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς βέβαια γράφει (Πρὸς τοὺς καταλέγοντας τὰς είκόνας, 2.10-11): «Ἐὰν γίνονται γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων του…(τότε) νὰ τὶς ἀποδεχόμαστε καὶ νὰ τὶς τιμᾶμε….καὶ νὰ τὶς προσκυνοῦμε καὶ νὰ τὶς καταφιλοῦμε καὶ νὰ τὶς ἀσπαζόμαστε μὲ τὰ μάτια καὶ μὲ τὰ χείλια καὶ μὲ τὴν καρδιὰ ὡς ὁμοίωμα τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ ἢ τὴς Μητέρας του ἢ τῶν ἁγίων […] Ἂς γνωρίζει λοιπὸν κάθε ἄνθρωπος, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ δὲν προσκυνᾶ τὴν εἰκόνα ποὺ ἔγινε ἀπὸ θεῖο πόθο καὶ ζῆλο γιὰ τὴ δόξα καὶ ἀνάμνηση τοῦ Χριστοῦ, ἢ τῆς μητέρας του τῆς ἁγίας Θεοτόκου, ἢ κάποιου ἀπὸ τοὺς ἁγίους, […] καὶ δὲν τὴν τιμᾶ καὶ δὲν τὴν ἀσπάζεται ὡς τίμια εἰκόνα, καὶ ὄχι ὡς Θεό, εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ τῶν ἁγίων, καὶ ὑπερασπιστὴς τοῦ Διαβόλου καὶ τῶν δαιμόνων του, δείχνοντας ἔμπρακτα τὴ λύπη του ἐπειδὴ ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἅγιοί του τιμῶνται καὶ δοξάζονται, ἐνῶ ὁ Διάβολος καταισχύνεται». Καί -ρωτᾶνε ἄλλοι (ἀκράδαντα Χριστιανοί)- «ἄραγε ἀνάμεσα στὸ διάστημα σπίτι-ἐκκλησία (ὅταν πᾶς) καὶ ἐκκλησία-σπίτι (ὅταν γυρνᾶς) γιατί νὰ νομίζουμε ἀφελῶς ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς προστατεύει ἀπὸ τὸν κορωνοϊό;» Λὲς καὶ ὁ Θεὸς δὲν βλέπει τὴν πίστη-ἀφοβία σου νὰ τὸν λατρέψεις, καὶ θὰ σὲ προστατέψει μόνο ἕως τὰ 5 μέτρα ἀπόσταση. Καὶ ρωτᾶνε κάποιοι, ἐπίσης 100% Χριστιανοί, «Ἀπὸ ποῦ ἀρχίζει ὁ ναός, ἀπὸ τὸ σκαλοπάτι ἢ ἀπὸ πιὸ μέσα;» γιὰ νὰ ἀποδομήσουν ὕπουλα τὴν ἱερότητα τοῦ χώρου καὶ τὴν προστασία τοῦ Θεοῦ σὲ ὅσους δὲν φοβοῦνται ἐπειδὴ πιστεύουν, κι ἄρα νὰ δικαιολογήσουν τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν μέσα στοὺς ὁποίους «μπορεῖ νὰ μολυνθεῖς», γιατὶ νομίζουν ὅτι ὑπάρχει κάποια χριστιανικὴ μαγεία ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν ἐξώπορτα τῆς ἐκκλησίας. Τὰ ἴδια ποὺ λένε ἄλλοι Χριστιανοί (κι αὐτοὶ 100%, καὶ σώφρονες, ὄχι «παλλικαράδες» ὅπως μᾶς κοροϊδεύουν), ὅτι ναὶ μὲν ἡ κοινωνία δὲν σὲ κολλᾶ, ἀλλὰ τὸ κουτάλι; Καὶ στὸ ναὸ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς λειτουργίας, μέσα στὰ χνῶτα δὲν κολλᾶς; Δὲν παραδέχονται ὅτι ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ ἀφορᾶ τὸ σύνολο τῆς ἐκκλησίας, ὡς χώρου-τελετουργίας, καὶ τῶν πιστῶν ποὺ φοβοῦνται τὸ Θεὸ κι ὄχι τὸν ἱό, ἀλλὰ ψάχνουν (οἱ 100% καλοὶ Χριστιανοί) ἀφορμὲς νὰ ἐκδηλώσουν τέτοια ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν. Ἄλλοι βέβαια ἀναρωτιόντουσαν ἐὰν ἡ κοινωνία κολλᾶ, Χριστιανοὶ κι αὐτοὶ νὰ σοῦ πετύχουν, καὶ τὸ συμπέρασμά τους εἶναι: κλεῖστε τὶς ἐκκλησίες. Φαντάζομαι ὅτι ἄλλοι, Χριστιανοὶ πιστοὶ κι ἐτοῦτοι, θὰ ἀνησυχήσουν («ἀπὸ ἀγάπη» κι αὐτοί -ἀγάπη ὅπως τὴν ἐννοεῖ ὁ πατέρας τους…) μήπως τὸ βαπτιζόμενο μωρὸ κολλήσει κορωνοϊὸ στὴν κολυμβήθρα. Χριστιανοὶ 100%: σὲ 3, 2, 1, 0 δευτερόλεπτα ἔχουν σφραγιστεῖ (κρίνοντας ἀπὸ ὅσα λένε), ἀφοῦ δὲν εἶναι παλλικαράδες, συνωμοσιολόγοι καὶ ψευτογενναῖοι. Ἔχουν «σαλαμοποιήσει» τὴ λατρεία καὶ δὲν καταλαβαίνει κανεὶς τί χριστιανικὸ ἔχει ἀπομείνει ἀκόμα, στὸ ὁποῖο νὰ πιστεύουν.

freddygage

Δὲν εἶναι φίλοι μου, εἶναι ὅμως νεκροί. Ἁπλά, φαίνεται ὅτι εἶναι ζωντανοί. Ἁπλῶς ἔχουν μορφὴ ζωντανοῦ, ἐνῶ εἶναι ἤδη νεκροί. Μιλᾶνε βέβαια, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τάφο ποὺ εἶναι τὸ σῶμα-σῆμα τους. Κινοῦνται, ἀλλὰ ὅπως τὰ ζόμπι στὶς ταινίες τρόμου.

Posted in θρησκεία | Tagged | Σχολιάστε

τὰ Μετανῦν

Μιὰ ὑστερικὴ (ἀνομολόγητα ἰδιοτελής) ψευτοευλάβεια πρὸς τοὺς γέρους, ἡ ὁποία ὀφείλεται στὸ ὅτι (α) οἱ παπποῦδες χρηματοδοτοῦν τὴν ὑπόλοιπη κοινωνία -τὰ λοῦμπεν ἄνεργα στρώματα- καί (β) οἱ παπποῦδες ἐλέγχουν, πολιτικὰ-οἰκονομικά, τὴν κοινωνία, καὶ τὴν ἔχουν φέρει στὰ μέτρα τους. Θὰ μᾶς θάψουν οἱ baby boomers κι ὁ Μὶκ Τζάγκερ. Ὁ γηραλέος Σόρος, ποὺ εἶχε ψυχικὰ τραύματα ἀπὸ τὸ 1940, θὰ καθορίζει τὴν συζήτηση γιὰ τὶς κοινωνίες τοῦ 2030 (σκεφτεῖτε το ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῶν ἰδεῶν του). Ἀντὶ γιὰ τὴν ὀφειλόμενη παραδοσιακὴ εὐλάβεια σὲ ἀπόμαχους τῆς ζωῆς, ποὺ οὔτε κυβερνοῦν οὔτε χαρτζιλικώνουν παρὰ λένε παραμύθια καὶ μεταδίδουν στὰ ἐγγόνια τὸν πολιτισμὸ ποὺ φεύγει. Μπορεῖ ὁ Νίτσε νὰ ἔλεγε ὅτι μόνο μὲ τὰ παιδιά σου θὰ ξεπληρώσεις τὸ ὅτι εἶσαι παιδὶ τοῦ πατέρα σου, οἱ σύγχρονοι νιτσεϊκοὶ ὅμως ἐπέλεξαν νὰ ξεπληρώνουν τὸ χρέος τους μὲ φθηνὸ-βολεψάκικο τρόπο, μουμιοποιώντας/ἀθανατοποιώντας τοὺς γονεῖς τους στὸ διηνεκές, καὶ μὴ κάνοντας παιδιά. Ταιριάζει γάντι ἡ εἰκόνα τοῦ αἰώνιου παιδιοῦ καὶ τοῦ αἰώνιου ἔφηβου: Ἀφοῦ δὲν (θέλει νά) ἔχει παιδιὰ ὁ ἴδιος, θὰ μένει πάντοτε ἕνα παιδί, καὶ θέλει νὰ ἔχει γιὰ πάντα ζωντανοὺς τοὺς γονεῖς/παπποῦδες, μαζί του, κι ὅλα τὰ ἄλλα ἂς καοῦν.

Φυσικά, προπαγανδίζεται ἡ ἰδεολογία-ἄποψη, ὅτι «οἱ γέροι φοβοῦνται γιὰ τὸ σαρκίο τους, καὶ θέλουν νὰ ζήσουν ἀποστειρωμένα, χωρὶς ἐκκλησία-μετάληψη καὶ χωρὶς τὸ ἐγγόνι τους: τοὺς ἀρκεῖ ποὺ ζοῦν σκέτα, σὰ φυτά». Κι ὄχι ὅτι οἱ γέροι βλέπουν τέτοιου εἴδους ζωὴ ὡς ἀβίωτη ζωή. Κατασκευάζουν οἱ «φίλοι τῶν γέρων» μία εἰκόνα τοῦ «γέρου» μὲ βάση τὶς δικές τους, φοβικὲς-ὑλιστικὲς ἀπόψεις. Κάθε ἄλλος τρόπος ὕπαρξης τῶν γέρων τοὺς εἶναι ἄγνωστος καὶ τὸν ἀποκρύβουν οἱ «φίλοι τῶν γέρων». Γιατὶ ἀλλιῶς, ἀρχίζουν (οἱ «φίλοι») τὰ «θὰ μᾶς σκοτώσετε, ποὺ κοινωνᾶτε!».

Μιὰ λατρεία τῶν μειονοτήτων, ποὺ πρέπει νὰ γίνουν πλειονότητες. Μεσήλικες σκυλολάτρες, κατ’ ἐπιλογὴν ἄτεκνοι ὑπὲρ τῆς τεκνογονίας, σεξουαλικὲς μειονότητες ποὺ πρέπει νὰ γίνουν νοικοκυραῖοι γιὰ νὰ ἀναπληρώσουν τὰ ἄγχη ἐκ τῆς μαμᾶς τους (ἐναλλακτικοί, μὲ μοντέρνα παντόφλα), χορτοφάγοι. Ἐργαζόμενοι καὶ παιδιά -ἡ βάση τῆς κοινωνίας καὶ τὸ μέλλον της- πρέπει νὰ ἐξαλειφθοῦν, διὰ τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς φυγοτεκνίας. Πρέπει νὰ κάνουν στὴν ἄκρη νὰ περάσουν «οἱ Ἄλλοι». Τὰ παιδιὰ μολύνουν. Εἰδικὰ τὰ παιδιὰ Δυτικῶν.

Ταξιδιάρες ψυχές. Ἡ ζωὴ ὡς αἰσθητικισμός, ὡς τουρισμὸς ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Ἡ ζωὴ ὡς συλλογὴ ἐμπειριῶν, χάριν τῆς ἑπόμενης ἀνάρτησης στὰ ΜΚΔ. Καί: Γιόγκα παντοῦ, γιόγκα στὰ Τρίκαλα, γιόγκα στὸ Παρίσι, καί -τώρα- γιόγκα καὶ στὴν Ἄνω Ραχούλα, στὸ ξωκλήσι τοῦ ἅι Λιᾶ. Ἀτομικὴ προσευχή, ἀτομικὴ γιόγκα.

Μαζὶ μὲ αὐτὸ τὸ μίσος ποὺ γρυλίζει ἐνάντια στὴ Ζωή -τὴν ὁποία ἀντιπροσωπεύουν τὰ παιδιὰ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι- ἡ Οἰκολογία: τὸ μίσος ἐναντίον τῆς ἀνθρώπινης παρουσίας στὸν πλανήτη. «Νὰ μὴ γεννᾶμε», «νὰ μὴν ἀναπνέουμε», «νὰ ἐπαναφέρουμε Τὴν οἰκολογικὴ ἰσορροπία (πρὸ Ἀνθρώπου)». Ἡ δῆθεν ἀγάπη γιὰ τοὺς γέρους (ὡς φερετζὲς τοῦ μίσους γιὰ τὰ παιδιά & ἐργαζόμενους) καὶ ἡ θανατοφιλία συμπυκνώνονται στὴν Οἰκολογία. Ἕνα ἰδεολόγημα τῶν παραιτημένων καὶ τῶν αὐτομισούμενων, ποὺ δὲν ἔχει καμμία μὰ καμμία σχέση μὲ τὸν προνεοτερικὸ σεβασμὸ στὸ περιβάλλον-κτίσμα (Βίβλος) καὶ τὴ φύση (Ἀρχαῖοι Ἕλληνες).

Οἱ μεγαλύτεροι χριστιανοὶ αἱρεσιάρχες θὰ ἔτριβαν τὰ μάτια τους, μήπως βλέπουν κάποιο Ὄνειρο, μὲ τὴν τόσο μεγάλη διαστρέβλωση τῆς χριστιανικῆς «ἀγάπης γιὰ τὸν πλησίον», καὶ τῆς «εὐαισθησίας». Μὲ τὸ καλὸ κι ὁ ἐρχόμενος «Χριστὸς» ποὺ «θὰ διορθώσει τὰ λάθη τοῦ Χριστιανισμοῦ». Μὲ τὴ βοήθεια καὶ προετοιμασία διάφορων καλῶν Χριστιανῶν. Ἂν ὁ Χριστιανισμὸς ἀπέφυγε νὰ χωνευτεῖ στὸ στομάχι τοῦ «κόσμου» ἐπὶ αὐτοκράτορα Σεβήρου (222-235, ποὺ εἶχε στὸ παλάτι του ἀγάλματα τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ Ἀβραάμ), ἐπιτέλους χωνεύτηκε κατὰ τὸν 21ο αἰώνα. Χωνεύτηκε στὸ στομαχάκι τοῦ «κόσμου», μὲ μεταπατερικὲς ἀερολογίες «Χριστιανῶν» (ποὺ βαρέθηκαν τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια) ἢ ἐθνικοφρόνων «ὑπάκουων στὶς διαταγὲς τῆς Πολιτείας», καὶ μὲ «φιλοχριστιανοὺς» ἄθεους ποὺ κλείνουν ἐπιλεκτικὰ τὸ μάτι στὸν «ἀντικαταναλωτισμὸ» τοῦ Χριστιανισμοῦ (ὡς συμπλήρωμα σπουδαιότερων «πρακτικῶν πραγμάτων» ἢ ὡς γηγενὲς new age μὲ σφραγίδα σὰν τῶν πασχαλιάτικων ἑλληνικῶν ἀρνιῶν) ἀλλὰ σκυθρωπιάζουν ἂν τοὺς μιλήσεις γιὰ ἀσκητισμό, γιὰ ἐξομολόγηση, γιὰ τὴν ζωὴ ὡς τὸ ἀποφασιστικὸ στάδιο μιᾶς ἄλλης κ.λπ. Ὁ user friendly ψευτοχριστιανισμὸς ὡς συμπαραστάτης ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἐφιάλτη.

Posted in παλιά και νέα θεότητα, Χωρίς κατηγορία | Tagged | 1 σχόλιο

«Συνταγματικὴ» κρίθηκε ἡ ἀτομικὴ προσευχή

Κόλαφος γιὰ τοὺς ἄθεους. Συνταγματικὴ ΚΑΙ ἡ ἀτομικὴ προσευχή. Μπορεῖ στὸ ἑξῆς οἱ ἐκκλησίες νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὰ μισοάδειες βάσει ὑγειονομικῶν ἐντολῶν, ἀλλὰ ἐπιτρέπεται ὁ σχολικὸς ἐκκλησιασμός. Μετὰ τὴν κατατρόπωση τῶν ἀντιμακεδονομάχων ἀντιπάλων τοῦ ἀντιμακεδόνα Καποδίστρια, κατατροπώθηκαν καὶ οἱ ἄθεοι. Κόλαφοsh.

«Καταρρίπτονται οἱ αἰτιάσεις τῶν διωκτῶν τοῦ Χριστιανισμοῦ» (ἐξαιροῦνται οἱ αἰτιάσεις ὅσων σφράγισαν τὶς ἐκκλησίες).

Τὸ πρωτοσέλιδο εἶναι τοῦ στύλ: «Τὸ λέω γιὰ νὰ τὸ πιστέψω!  Τὸ λέω μήπως τὸ πιστέψω κι ἐγώ! Τὸ λέω, γιατὶ μπορεῖ στὸ τέλος νὰ τὸ πιστέψω!». Καὶ λέγε-λέγε.

Σύντομα, δῶρο καὶ ἕνας φερετζές, πτωχοί μου Δεξιοί (δεῖτε τὸ τρομοκρατημένο ὕφος τῆς κοπέλας. Οὔτε ὅμηρος τοῦ ΙΣΙΣ νὰ ἦταν).

00_PROTH_09_05_2020.indd

Posted in Δεξιά, αθεϊσμός, θρησκεία | Tagged , , , , | Σχολιάστε

σύντομο

σύντομο χρονικὸ τοῦ παντὸς τῆς δυστυχίας μας:

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Δύσης ἐξαχρειώθηκε ὡς φεουδαλικὸ τιμάριο τῶν Γερμανῶν (ὁ ἕνας γιὸς παίρνει τὸ φέουδο, ὁ ἄλλος γίνεται ἐπίσκοπος) καὶ ἀργότερα ὡς Παπικὸ Κράτος, μὴ δυνάμενη νὰ ἐμπνεύσει τὴν ἠθικὴ τῆς ἀντίστασης στὸν μαμωνά.

Οἱ Δυνατοὶ τῆς Δύσης, βλέποντας τὴν κατάσταση τῆς δυτικῆς «Ἐκκλησίας», ποὺ δὲν μποροῦσε (ὡς ὅμοιά τους στὴν ἀχρειότητα) νὰ τοὺς ἐλέγξει ἠθικά, ἀρχικὰ ἔφτιαξαν ἐκκλησία στὰ μέτρα τοῦ πλούτου τους (Προτεσταντισμός) κι ἔπειτα πέταξαν κάθε προβιὰ εὐλάβειας, γιατὶ ὁ Χριστιανισμὸς σὲ κάθε μορφή του τοὺς φάνταζε ἀπειλητικός (μὲ τὶς τιμωρίες στὴν κόλαση κ.λπ.) γιὰ τὴν βιτσιόζικη ἀπόλαυση τῆς ἐξουσίας καὶ τοῦ πλούτου ποὺ κατεῖχαν.

Οἱ φτωχοὶ τῆς Δύσης, βλέποντας τὴν κατάντια τῆς δυτικῆς «ἐκκλησίας» ἀρχικὰ ἐπιχείρησαν χιλιαστικὰ «χριστιανικὰ» κινήματα, κι ὅταν αὐτὰ ἀπέτυχαν, μιμήθηκαν τὴν (ἀθεϊστική) κοσμοεικόνα τοῦ μόνου μὴ ἀποτυχημένου, τῶν Δυνατῶν, φανταζόμενοι ὅτι αὐτὴ ἦταν ἡ αἰτία τῆς ἐπικράτησής των. Μαζὶ μὲ τὴν Ἐπιστήμη, τὸ νέο θεό.

Ἡ μόνη περιοχὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου ὅπου τέτοια προβλήματα δὲν γεννήθηκαν καὶ τέτοιες «λύσεις» δὲν προτάθηκαν, ὅπου διατηρήθηκε ὁ χριστιανικὸς ἀσκητισμὸς καὶ συνδυάστηκε μὲ μιὰ κοσμικὴ δύναμη, ὅπου οἱ παπάδες ἦταν ντόπιοι καὶ οἱ ἐπίσκοποι ἀπὸ τὰ μοναστήρια, ὅπου στὴν Ἐκκλησία προσέφευγαν οἱ φτωχοί, ὅπου οἱ Δυνατοὶ ἀπαγορευόταν νὰ πλουτίζουν πέρα ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ κατσαδιάζονταν ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες -αὐτὴ ἡ περιοχὴ κατακτήθηκε καὶ σμπαραλιάστηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὴ Δύση καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ.

Γιὰ νὰ ὀρθοποδήσει ἡ περιοχὴ αὐτὴ μιμήθηκε δυστυχῶς τὴ Δύση εἰσάγοντας ὅλα τὰ προβλήματά της καὶ ὅλες τὶς παραπάνω «λύσεις» της. Οἱ ἄνθρωποι τῆς Δύσης ἔγιναν πλειονότητα στὸν τόπο τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Διάφορες διαφορές: Τοῦρκοι/Ἕλληνες

Οι Τούρκοι μπορεί να είναι γενικώς φτωχοί και ταλαιπωρημένοι, αλλά ζούνε υπό το συμπλεγμα ή την ψευδαίσθηση μιάς αυτοκρατορίας. Οι Ελληνες είναι πιό χαλαροί και αυτάρεσκοι, αλλά βιώνουν το σύνδρομο μιάς τσαλαπατημένης αξιοπρέπειας.

Δεν εμπιστέυονται το κράτος που τους έχτισαν οι Βαυαροί,ενώ οι Τούρκοι εμπιστεύονται το κράτος που κληρονόμησαν από τους Βυζαντινούς.Δεν είναι ζήτημα θρησκείας, πεποιθήσεων και εθνικών εχθροτήτων.

Οι πέριξ του Αιγαίου διαμάχες κρατούν από την εποχή των Πελασγών και των Λελέγων, των Μυκηναίων και των Τρώων, των Ελλήνων και των Περσών, του κράτους της Μακεδονίας και του κράτους της Περγάμου, των Κατωτικών και των Αράβων, των Βυζαντινών και των Τούρκων.

Τυπική περίπτωση, το Κυπριακό. Οποιαδήποτε φωνή διαμαρτυρίας ή επιδοκιμασίας από την Αγκυρα ή από την Πόλη, υπακούει στην αίσθηση της αυτοκρατορίας, του συνεκτικού συνόλου που υπηρετεί έναν ιδιότυπο «μικρασιατισμό». Είδατε τι συνέβη με τον υποψήφιο στρατηλάτη (κατά πρότασή του!) των Ελλήνων κατά των Τούρκων , του Κούρδου Οτζαλάν.

Κι αυτό δεν οφείλεται σε έλλειψη δημοκρατίας ή σε ανελευθερία στις τούρκικες περιοχές ,που σίγουρα υπάρχει, αλλά δεν είναι καθόλου υπεύθυνη γιά την συνομολογία των εκ Τουρκία κινήσεων. Οι άνθρωποι έχουν μιά κουτσή- στραβή χώρα, που την πιστεύουν.

Δεν θέλουν μήτε να ζήσουνε στην Παραγουάη, μήτε στη Νέα Υόρκη.Γι΄αυτό και στο θέμα της Κύπρου, αποκλείεται να ακούσεις μιά οφσάιτ φωνή από την τουρκική Επικράτεια. Θαρρείς και πρόκειται γιά ενορχηστρωμένη εκστρατεία, ενώ δεν είναι: οι άνθρωποι εκεί είναι πιό συμμαζεμένοι.

Συγκρίνετε τώρα τις απόψεις του Ερτογκάν, του Ντενκτάς, των Τούρκων δημοσιογράφων και των Γκρίζων λύκων, αλλά και των αλεβιτών, με τις φρούδες «δημοκρατικές» ελληνικές φωνές ή αντίφωνα. Αλλος λέει ότι δεν του μυρίζει σωστά η ιθαγένεια, άλλος κλαίει που μπορεί να αλλάξει η σημαία (ενώ πρόκειται γιά συμφωνίες παμπάλαιες, της δεκαετίας του 70) άλλος ενοχλείται από την εναλλαγή προέδρου, άλλος θέλει μισή ακόμη χερσόνησο.

Υπάρχει τόση δεδομένη εχθρότητα των ελληνοφώνων στην ίδια τους την ελληνοφωνία, ώστε η μόνη συνετή λύση γιά όλους είναι η προβολή ακροδεξιών λέξεων με αριστερό ντύσιμο.

2002

Πηγή

Νομίζω ὅτι ὅσο πιὸ πίσω πᾶνε τὰ χρόνια τόσο πιὸ πολὺ συμφωνῶ μὲ τὸν συγκεκριμένο ἄνθρωπο. Προτοῦ τὸν καταπιεῖ ὁ προσφυγισμὸς καὶ ἐπιστρέψει στὰ ἀναρχοφιλελεύθερά του.

Βεβαίως, εἶναι σὰν νὰ λέει ὅτι οἱ Τοῦρκοι εἶναι ὅλοι τους ἀκροδεξιοὶ μὲ ἀκροδεξιὸ ντύσιμο. Ἀλλὰ δὲν τὸ λέει. Εἶναι ἡ κατάκτηση τῶν Ἑλλήνων (Μικρασιατῶν καὶ Βαλκάνιων) ὁ λόγος τῆς «ὑπεροψίας» τῶν Τούρκων. Τίποτε ἄλλο. Καὶ γιὰ «Βυζάντιο» οὔτε ποὺ ἀντέχουν νὰ ἀκοῦνε -πέρα ἀπὸ κάτι τουριστικά.

Posted in Τούρκοι | 2 Σχόλια

ἀνθρωπιστικά

Δύο ἀπὸ τὰ ἀντεπιχειρήματα κατὰ τῆς ἐναντίωσης διαφόρων (Ἀγκάμπεν κ.λπ.) στὴν καραντίνα εἶναι ὅτι δὲν ἦταν μόνο ἡ ἐναντίωση αὐτὴ καθεαυτὴ ἀφύσικη καὶ μισανθρωπική, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐναντιούμενοι διανοητὲς εἶναι ἀπαξιωμένοι καὶ ὕποπτοι γιὰ συνεργασία μὲ ἐπικίνδυνους πολιτικούς.

Ὅμως οἱ ὑποστηρικτὲς αὐτῶν τῶν ἀντεπιχειρημάτων δὲν σκέφθηκαν ἕνα ἱστορικὸ-μαζικὸ ἀντίθετο παράδειγμα, ἐκεῖνο τῶν Χριστιανῶν ποὺ δὲν ἔμεναν σπίτι οὔτε ἔφευγαν στὰς ἐξοχὰς ὡσὰν ἀναγεννησιακοὶ παγανιστὲς Βοκάκιοι, ἀλλὰ φρόντιζαν τοὺς πανουκλιασμένους πεθαίνοντας οἱ ἴδιοι (καὶ μεταδίδοντας στοὺς συγγενεῖς τους τὴν ἀρρώστεια) ἔχοντας ὡστόσο περιορίσει τὴν ἐπιδημία καὶ σώζοντας πολλοὺς ἀσθενεῖς ἀπὸ πανώλη. Μάλιστα, ἐπιχειρήθηκε ἡ διαστρέβλωση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὥστε αὐτὸς νὰ ἐμφανιστεῖ συμβατὸς μὲ τὸν ἄθεο/ἀγνωστικιστικὸ «ἀνθρωπισμό», ποὺ ὁμνύει στὴν ἱερότητα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ὡς ὕψιστης ἀξίας. Ὁ Χριστιανισμός, φυσικά, πάνω ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ζωὴ βάζει τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ (κι ὄχι τὰ «καὶ τοῦ χρόνου θὰ ἔχει ἐκκλησία»), καὶ σὲ κάθε περίπτωση ὁ «χριστιανικὸς ἀνθρωπισμὸς» δὲν ὁδήγησε ἱστορικὰ στὸν ἀνθρωπισμὸ τοῦ «μένουμε σπίτι» ἀλλὰ στὸ ἀκριβῶς ἀντίθετό του. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ νοσοκομεῖο εἶναι χριστιανικὴ ἐφεύρεση. Αὐτὴ ἡ ἄρνηση σχολιασμοῦ  τῆς ἱστορικῆς Χριστιανοσύνης συνιστᾶ οὐσιαστικὰ μιὰ ἀπόπειρα περιθωριοποίησης τοῦ πραγματικοῦ Χριστιανισμοῦ 20 αἰώνων ἀπὸ τοὺς ὁπαδοὺς τῆς καραντίνας, καὶ ἀνάδειξης ἑνὸς ψευτοχριστιανισμοῦ κομμένου καὶ ραμμένου στὰ μέτρα τοῦ μεταπολεμικοῦ ἀγνωστικιστικοῦ-καταναλωτικοῦ κοσμοειδώλου, βολικοῦ καὶ user friendly (μὲ ἀκίνδυνες, χωρὶς κόστος, ψευτοχριστιανικὲς ἀντιασκητικὲς ἐναλλακτοσύνες).

Τὸ ἀκόμη πιὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ἄλλοι ἄθεοι, σοβαρότατοι, εἶχαν ἐναντιωθεῖ στὴν θανατοφιλοσοφία, στὴ θέαση τῆς ἀτομικῆς, βιολογικῆς καὶ κοινωνικῆς ζωῆς μὲ βάση τὸν ὁμολογούμενο ἢ ἀποσιωπούμενο τρόμο τοῦ ἀτομικοῦ θανάτου. Καὶ αὐτούς, τοὺς «μὴ ἀπαξιωμένους/γελοίους» διανοούμενους οἱ ὁπαδοὶ τῆς καραντίνας τοὺς ἔθαψαν διὰ τῆς σιωπῆς,  μὴ σχολιάζοντας τὴν ἄποψή τους. Γιατὶ ἤθελαν, ἱστορικὰ καὶ φιλοσοφικά, νὰ παρουσιάσουν μία ἀντίληψη περὶ ζωῆς ἀπὸ τὶς πολλὲς ἐφικτὲς καὶ δυνατὲς ὡς τὴν μόνη δυνατή, λογικὴ καὶ ἱστορικὰ ἐφικτὴ ἀντίληψη περὶ ζωῆς. Τὴν μία ἐκδοχὴ τοῦ ἀθεϊσμοῦ ὡς τὴ μόνη λογικὴ καὶ ἐφικτή. Ὁτιδήποτε ἄλλο ἐκτὸς αὐτῆς νὰ φανεῖ μισανθρωπία καὶ παράνοια. Ὄχι μόνο δὲν ἔλαβαν ὑπόψη τὸν πραγματικὸ Χριστιανισμὸ (ἢ κατανόησαν τον Χριστιανισμὸ λαθεμένα), ἀλλὰ δὲν ἔλαβαν ὑπόψη τους καὶ τὶς «μὴ γελοῖες/ἀπαξιωμένες» ἀθεϊστικὲς ἀπόψεις περὶ ζωῆς καὶ θανάτου.

σαρτρ

PhilosophyMttrs

Πέραν ἀπὸ τὴν ἀδυναμία κατανόησης τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης, ὅπως ἡ ἀγάπη γιὰ τοὺς «πρόσφυγες» σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων δὲν ἦταν ἀνθρωπισμὸς ἀλλὰ τὸ ἀντίθετό του, ἔτσι καὶ ὁ ἀνθρωπισμὸς ὑπὲρ τῶν παππούδων σὲ βάρος ἄλλων δὲν εἶναι ἀνθρωπισμός, εἶναι μισανθρωπισμός. Δὲν νοεῖται ἀλληλεγγύη ἡ ὁποία καταστρέφει τὶς βάσεις τῆς ἀλληλεγγύης. Ἡ ὑγεία καὶ τὸ συγκεκριμένο προσδόκιμο ζωῆς ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη οἰκονομία. Ὅμως οἱ κατὰ τὰ ἄλλα ὑλιστὲς ἔγιναν πλατωνικότεροι ὅλων, ὑποστηρίζοντας ὅτι μπροστὰ στὴ σωτηρία ζωῶν ἡ οἰκονομία δὲν προέχει. Θεωροῦν (ὡς μεταπολεμικὴ ἀνθρωπότητα) ὅτι τὸ νὰ ζῆς ὣς τὰ 80 εἶναι αὐτονόητο ἱερὸ δικαίωμα καὶ φυσικὸ φαινόμενο. Μακάρι νὰ ἦταν ἔτσι, ἀλλὰ δὲν εἶναι.

Στὸ ἱστολόγιο αὐτὸ ὑποστηρίχθηκε καὶ ἡ ἄποψη ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν κλείσει τὰ σύνορα μὲ τὴν Κίνα ἀλλὰ καὶ ἡ ἄποψη ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνουν ἀνοιχτὲς οἱ δουλειὲς τοῦ οἰκονομικὰ ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ, δηλαδὴ νὰ ἰσχύει καραντίνα μόνο γιὰ ἡλικιωμένους καὶ εὐπαθεῖς ὁμάδες. Ἡ διάκριση μεταξὺ «ἀνθρωπισμοῦ» καὶ «οἰκονομίας» εἶναι λαθεμένη γιὰ πολλοὺς λόγους: Τὴ ἀσαφὴ ἔννοια (1) τῆς «προτεραιότητας τῆς οἰκονομίας» ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξάρτηση τοῦ «ἀξιοπρεποῦς ἐπιπέδου ζωῆς» ἀπὸ τὴν οἰκονομία.

(1) μπορεῖ νὰ σημαίνει καὶ τὸ νὰ μένουν ἀνοιχτὰ τὰ σύνορα μὲ τὴν Κίνα μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐξάπλωση τοῦ ἱοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ ἔχουν δουλειὰ οἱ νέοι καὶ μεσήλικες, ὥστε νὰ συνεχιστεῖ ἀπρόσκοπτα ἡ παραγωγὴ ὑλικοῦ πλούτου καὶ νὰ διατηρηθοῦν τὸ σημερινὸ ἐπίπεδο ὑγειονομικῆς περίθαλψης καὶ τὸ συγκεκριμένο προσδοκιμο ζωῆς.

Γιατί ἔκλεισαν τὰ πάντα οἱ Δυτικοί, καὶ κατέστρεψαν τὴν οἰκονομία; Τὸ ἔκαναν γιὰ χάρη τοῦ ἀνθρωπισμοῦ; Καὶ μόνο ἡ μίμηση (τὸ ἀνθρώπινο αὐτὸ ἔνστικτο) θὰ ἀρκοῦσε ὡς ἐξήγηση. «Ἀφοῦ τὰ ἔκλεισε ἡ Ἰταλία, τὰ κλείνουμε κι ἐμεῖς». Δὲν ὑπάρχει κάποια συνωμοσία. Ὡστόσο, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἐγκλεισμοῦ βομβαρδιζόμασταν μὲ ἰδέες δημοσιογράφων (τῆς ἐλίτ, δηλαδή), ὅτι ἡ πανδημία εἶναι εὐκαιρία. Εὐκαιρία γιὰ νὰ ἐπιβάλλουν σὲ καθεστὼς πανικοῦ ὅλα ὅσα δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἐπιβάλλουν στὴν κανονικότητα. Ποιὰ καλύτερη εὐκαιρία γιὰ ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ, τῆς τρομοκρατίας, καλῶν καὶ κακῶν κ.λπ.; Ἡ συνεχὴς «διαστολὴ» τῆς μαζικῆς δημοκρατίας ἐπιτάσσει τὸν ἔλεγχο τόσων δισεκατομμυρίων ἀτόμων, γιὰ νὰ μὴν ἐπέλθει ἡ διάλυσή της. Μεταξὺ τῆς καθίζησης τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς δυνατότητας γιὰ ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπιλέχθηκε τὸ δεύτερο γιατὶ ὑπὸ ἄλλες συνθῆκες ὁ ἔλεγχος τοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἦταν πολὺ πιὸ δύσκολος ἢ ἀδύνατος. Ἐνῶ ἡ οἰκονομία βυθίζεται καὶ ἀναγεννᾶται μέσα ἀπὸ κύκλους ἀποανάπτυξης καὶ ἀνάπτυξης. Ἡ μίμηση τῆς ἰταλικῆς ἀντίδρασης (καραντίνα), ἡ ἀδυναμία/ἀπροθυμία κατανόησης τῶν εἰδικῶν ἰταλικῶν συνθηκῶν, ἦταν πρόσθετοι λόγοι γιὰ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ ἐλέγχου τοῦ πληθυσμοῦ ἀντὶ τῆς σωτηρίας πάσῃ θυσίᾳ τῆς οἰκονομίας. Ἡ οἰκονομία θὰ σωθεῖ καὶ μετά, ὡστόσο ἡ εὐκαιρία γιὰ ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ δὲν θὰ ξαναέρθει γρήγορα. Κανεὶς δὲν σχεδίασε τὴν κρίση, ἦταν ὅμως πολὺ βολική, ὅσο κι ἂν ἔπρεπε νὰ προτιμηθεῖ τὸ ἕνα (κινεζισμός) ἀντὶ τοῦ ἄλλου (οἰκονομικὴ κυριαρχία τῆς Δύσης). Ἄλλωστε, οἱ ἐλὶτ δὲν εἶναι τὸ μονοκόμματο αὐτὸ πράγμα μὲ τὸ ὁποῖο μᾶς φλομώνουν οἱ Ἀριστεροί. Δὲν ὑπάρχει «μία κακιὰ ἐξουσία» ποὺ κινεῖ τὰ νήματα. Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι γιὰ τὴν ἐπιλογὴ ὑπὲρ τοῦ ἐλέγχου (ἄρα καὶ τῆς καραντίνας) ἔπαιξαν ρόλο λόγοι ἀτομικῆς μεταφυσικῆς τῶν ἐλίτ: Οἱ ἄθρησκοι-ἀγνωστικιστὲς ποὺ ἐξουσιάζουν φοβοῦνται ἀπόλυτα νὰ πεθάνουν χάνοντας τὴν εὐκαιρία νὰ «ἀπολαύσουν» τὴν κυριαρχία τους γιὰ τὶς ἑπόμενες δεκαετίες. Μποροῦν νὰ τρῶν κι ἀπὸ τὰ ἕτοιμα ἀρκεῖ νὰ ἐπιβιώσουν βιολογικά (οἱ πιὸ κάτω στὴν οἰκονομικὴ ἱεραρχία ἂς ψοφήσουν). Ὅσες ἐλὶτ ἤθελαν νὰ πλουτίσουν κι ἄλλο (μὲ τὴν «προτεραιότητα τῆς οἰκονομίας»), ἔχασαν -κάτι ποὺ θὰ κέρδιζαν. Κέρατα δὲν ἔχασες, ἄρα κέρατα ἔχεις, ποὺ ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι.

Πράγματι, ἡ καραντίνα ἦταν ταξική, κοινωνικὰ ἄδικη, μὲ τὴ χειρότερη δυνατὴ ἔννοια. Οἱ ἀπολύτως λεφτάδες δὲν θὰ πάθουν τίποτε, ὅλοι οἱ ἄλλοι θὰ μείνουν ἄνεργοι, θὰ ζοῦν μὲ κουπόνια κι ἐπιδόματα, θὰ ἐξαθλιωθοῦν. Μὲ μιὰ ἀρρώστεια ἡ ὁποία σκοτώνει λεφτάδες καὶ ἄπορους χωρὶς διάκριση, ἡ καραντίνα δὲν προστάτεψε τοὺς φτωχοὺς περισσότερο ἀπὸ τοὺς πλούσιους (ἀφοῦ καὶ πλούσιοι ἐὰν ἦταν, πάλι θὰ πέθαιναν σὲ ὁποιοδήποτε νοσοκομεῖο καὶ ΜΕΘ -στατιστικά- ἐὰν εἶχαν νόσημα ἢ ἦταν γέροι). Οἱ πλούσιοι τρώγοντας ἀπὸ τὰ ἕτοιμα παρέμειναν πλούσιοι, ἐνῶ οἱ φτωχοὶ ἔγιναν φτωχότεροι καὶ λόγῳ τῆς ἀνεργίας ἄμεσα μελλοθάνατοι. Ἡ ἀντίρρηση ὅτι ἂς ἐπιβιώσουν διὰ τῆς καραντίνας κι ἔπειτα θὰ βροῦν τὸ δρόμο τους φαίνεται νὰ ἀγνοεῖ ὅτι σήμερα υἱοθετεῖται ἡ ἀρχὴ τῆς ἀνοσίας τῆς ἀγέλης. Οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς καραντίνας εἶναι ἀσυνεπεῖς, γιατὶ μὲ τὴν «ἀνοσία τῆς ἀγέλης» κινδυνεύουν διπλὰ οἱ φτωχοὶ νὰ πεθάνουν, καὶ ἀπὸ πείνα (ἐξαιτίας τοῦ κακοῦ ποὺ προκάλεσε ἡ γενικὴ καραντίνα) καὶ ἀπὸ τὸν ἱό. Κανονικά, οἱ ὁπαδοὶ τῆς δίμηνης καραντίνας πρέπει νὰ διαμαρτυρηθοῦν γιὰ τὴ λήξη της ἀφοῦ ἡ λήξη καραντίνας χωρὶς ἐμβόλιο συνεπάγεται ὅτι θὰ πεθάνουν πολυάριθμοι φτωχοὶ ὑπὲρ τῶν ὁποίων νοιάζονται οἱ ἀνθρωπιστὲς πεπεισμένοι ὁπαδοὶ τῆς καραντίνας, χάρη στὴν «ἀνοσία τῆς ἀγέλης». Ἄλλαξε ὅμως στὴν πραγματικότητα (δηλ. πέρα ἀπὸ τὰ ἤξεις ἀφήξεις τοῦ Τσιόδρα) τίποτε ἀπὸ πλευρᾶς ὑγειονομικῆς/ἐπιστημονικῆς; Δὲν σκοτώνει πιὰ τοὺς φτωχοὺς ὁ ἱός; Στὴν ἑπόμενη «ἀναγκαῖα (ἐλλείψει ἐμβολίου) γιὰ χάρη τῶν φτωχῶν/πολλῶν καραντίνα», τί θὰ τρῶνε οἱ φτωχοί/πολλοί; Τὰ ἕτοιμά τους τοὺς τελείωσαν. Φυσικά, οἱ πλούσιοι μποροῦν νὰ συνεχίσουν νὰ «μένουν βίλα» περιορίζοντας τὶς ἐπαφὲς ἀκόμη καὶ μετὰ τὴ λήξη τῆς καραντίνας καὶ νὰ μὴν κολλήσουν, ἐνῶ οἱ φτωχοὶ πρέπει νὰ δουλέψουν, νὰ ψάξουν γιὰ δουλειά, νὰ ψωνίσουν στὴ λαϊκή, νὰ χωθοῦν στὸ πλῆθος τῶν μολυσμένων -καὶ νὰ πεθάνουν.

Οἱ κρατοῦντες ἔχουν ἀπόλυτο δίκαιο ὅταν ἔκαναν λόγο γιὰ τὴν πανδημία ὡς εὐκαιρία. Γιατὶ μετὰ ἀπὸ κάθε κρίση δὲν ἀναδύονται οὔτε ἐπικρατοῦν ἀνθρωπιστικὲς ἢ ἐναλλακτικὲς πολιτικές, ἀλλὰ ὅ,τι πιὸ μαῦρο ὑπάρχει. Μπορεῖ καθένας νὰ ὀνειρεύεται ὅ,τι θέλει, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ τελικὰ γίνεται στὸν πυρήνα τῶν πραγμάτων (κι ὄχι στὸ περιθώριο, ποὺ μπορεῖ νὰ βελτιώνεται) εἶναι αὐτὸ ποὺ θέλουν οἱ κυρίαρχοι καὶ τίποτε ἄλλο.

 

Posted in κοινωνία | Tagged | 2 Σχόλια

Τὰ ψευτολαθάκια ὡς Ἐπιτυχία

Πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες ὁ Σωτήρας Τσιόδρας, τὸν ὁποῖο πλέον θὰ βλέπουμε σπανιότερα στὴν τηλεόραση, ἀνακοίνωσε ὅτι προσμετροῦσαν στοὺς θανάτους ἀπὸ κορωνοϊὸ τοὺς θανάτους ὅσων εἶχαν κορωνοϊό. Τὸ παράδειγμα ἦταν ἡ ἐγκεφαλικὴ αἱμορραγία. Ἡ ἐπιστημονικὴ στάση αὐτὴ χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὸν Τσιόδρα ὡς «ὑπερβολή».

aligator

Εἶναι λάθος, τσαπατσουλιά, ψέμα ἢ ὑπερβολή, ἢ μερικὰ ἀπὸ τὰ παραπάνω; Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι ἐπειδὴ δὲν πεθαίνει ἀπαραίτητα λόγῳ κορωνοϊοῦ ὅποιος ἔχει ὑποκείμενο νόσημα, εἶναι λάθος νὰ προσμετρᾶται. Γιατί; Γιατὶ ἐὰν, γιὰ νὰ πεθάνει ἕνας καρδιοπαθὴς ἢ ἕνας μαθουσάλας, ἀρκοῦσε τὸ νὰ κολλήσει, τότε πράγματι θὰ ἦταν ὁλόσωστη ἡ προσμέτρηση τῶν θανάτων μὲ κορωνοϊό. Εἶναι καὶ τσαπατσουλιά, ὅπως σὲ δυτικὲς χῶρες ποὺ ἔριχναν στὸ τσουβάλι τοῦ «θανάτου ἀπὸ κορωνοϊὸ» θανάτους σὲ γηροκομεῖα. Λέγεται ὅτι στὸ διάστημα τοῦ ἐγκλεισμοῦ μειώθηκαν οἱ ἄλλες ἐπίσημες αἰτίες θανάτου, πράγμα στατιστικὰ ἀστεῖο. Ἄλλωστε, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄποψη ὅτι «καὶ οἱ ἄλλοι ἐπιστήμονες τὸ ἴδιο ἔκαναν», ὁπότε ἡ μισὴ ντροπὴ (ἢ λάθος) δική μας ἡ ἄλλη μισὴ δική τους. Ὅταν ὅλοι κάνουν λάθη, τότε εἶναι σὰν νὰ μὴν κάνει κανεὶς λάθος. Γενικά, κάνουμε ὅ,τι οἱ ἄλλοι, καὶ διατηροῦμε συλλογικὰ τὸ δικαίωμα στὴν τσαπατσουλιὰ-ἀνευθυνότητα. Εἶναι ἡ ἀποθέωση τῆς Ἐπιστήμης (προσοχή: δὲν ἐννοῶ τὸν Τσιόδρα, ἀλλὰ τὴν Ἐπιστήμη) ποὺ ὁδηγεῖ σὲ τέτοια φακίρικα πράγματα, ἀφοῦ ἡ «ἰδιοκτησία» τῆς ἰατρικῆς ἐπιτάσσει τὴν τυφλὴ ὑπακοὴ σὲ αὐτήν. Στὸν φακιρισμὸ ὁδηγεῖ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι καθένας μπορεῖ νὰ κάνει ὅ,τι θέλει μὲ τὸν τρόπο καταγραφῆς. Δὲν ὑπάρχει παγκόσμιος «κανονισμὸς καταμέτρησης» ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται, ἢ ἂν ὑπάρχει δὲν τηρεῖται. Ἔχουμε τὴ σφραγίδα καὶ τὰ πτυχία, καὶ μποροῦμε νὰ προσμετρᾶμε ὅσο παράλογα θέλουμε τοὺς θανάτους κ.ο.κ. Ἐὰν ἴσχυε αυτὸ τὸ σκεπτικό, τότε κανεὶς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κρίνει τοὺς ἱστορικοὺς οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους. Μόνο οἱ εἰδικοὶ δικαιοῦνται «διὰ νὰ ὁμιλοῦν». Εἴτε αὐτὴ ἡ, ἐπιστημονικὰ ὀρθή, ἀρχὴ θὰ ἰσχύει παντοῦ, εἴτε πουθενά.

Τὸ ἴδιο «λάθος» ἔγινε καὶ μὲ τὸ κλείσιμο τῶν σχολείων ἐξαιτίας τῆς ὑποτιθέμενης ἐπικινδυνότητας τῶν παιδιῶν σὲ βάρος τῶν ἐνηλίκων συγγενῶν τους. Τὰ «παιδιὰ-Θάνατος» ἔχασαν τὴ μισὴ σχολικὴ χρονιὰ ἐπειδὴ «ἀκόμα δὲν ἔχουμε καταλάβει πῶς συμπεριφέρεται ὁ ἱός»,  ἀλλὰ τώρα τὰ στέλνουμε νὰ μολύνουν (;) τοὺς πάντες στὰ σχολεῖα.

Ἐννοεῖται ὅτι δὲν εἶναι πειστικὴ ἀπάντηση τό: «Ὅταν δὲν εἴμαστε σίγουροι, παίρνουμε τὰ αὐστηρότερα δυνατὰ μέτρα, γιὰ νὰ εἴμαστε ἐξασφαλισμένοι σὲ κάθε περίπτωση». Γιατί; Γιατὶ ὅταν οἱ ἐκτιμήσεις γιὰ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ ἱοῦ ποικίλλουν τόσο πολύ, καὶ ὅταν παράλληλα ἕνα (λαθεμένο) μέτρο προβλέπεται νὰ ἔχει ἐξαιρετικὰ τρομακτικὸ ἀντίκτυπο στὴ ζωὴ τῶν πολλῶν (κι ὄχι ὅσων ἔχουν στὴν ἄκρη εἰσόδημα μὲ τὸν α ἢ β τρόπο, καὶ δὲν θὰ πεινάσουν -δὲν μιλῶ κἂν γιὰ τοὺς πλούσιους, ποὺ «μένουν στὴ βίλα» τους), τότε ἡ καταγγελία τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἢ ἡ ἄρνηση ταύτισης μαζί της καὶ ἡ ἐπιφυλακτικότητα εἶναι μονόδρομος.

Δὲν μὲ ἐκφράζει ἡ πολιτικὴ λογική (τὴ βρίσκω προϊὸν ἀστυνομικοῦ μυθιστορήματος, ὡσὰν νὰ εἶναι ὅλα προγραμματισμένα στὴ ζωή), ἀλλὰ ἂς ὑποθέσω ὅτι ἡ κυβέρνηση πίστεψε ὅτι μὲ τὴν ἀνακοίνωση τῆς «ὑπερβολῆς» θὰ ἔπειθε ὅτι ἡ ἐπιτυχία της στὸν περιορισμὸ τῆς πανδημίας ἦταν ἀκόμη μεγαλύτερη ἀπὸ ὅση νομίζαμε. Δηλαδή, τὸ λάθος της τὸ ἑρμηνεύει ὡς ἐπιτυχία. Ἀπορῶ βέβαια τί εἴδους («ὑπερβολική») ἐπιτυχία συνιστᾶ ἐὰν ἀντὶ γιὰ 150 νεκροὺς εἴχαμε -ἐὰν ἀφαιρούσαμε τοὺς νεκροὺς μὲ κορωνοϊό- 100. Πάνω-κάτω, πάλι λίγοι θὰ ἦταν οἱ νεκροί. Δὲν ἀλλάζει κάτι σημαντικό. Πέραν αὐτῶν, ἔχει τεθεῖ εὐρέως ζήτημα ἀπάντησης στὰ εὔλογα ἐρωτήματα ποὺ κυκλοφοροῦν ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο καταμέτρησης τῶν νεκρῶν, καὶ δὲν μποροῦσε ἡ κυβέρνηση νὰ ἀγνοεῖ συνεχῶς τὴν ἐρώτηση.

Ὡς πρὸς τὴν «ἀκόμη μεγαλύτερη» ἐπιτυχία (χάρη σὲ τσαπατσουλιά καὶ λογικὸ λάθος), ἔχει μαλλιάσει ἡ γλώσσα μου νὰ τὸ λέει: Ἡ «ἐπιτυχία» τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης εἶναι τόση ὅση ἡ ἐπιτυχία τῆς βουλγαρικῆς κυβέρνησης, τόση ὅση ἡ ἐπιτυχία τῆς γεωργιανῆς κυβέρνησης (ποὺ δὲν πῆραν τέτοια μέτρα, κι ὅμως ἔχουν λιγότερους θανάτους ἀνὰ ἑκατομμύριο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα). Δὲν εἶναι ἐπιτυχία ἐξαιτίας ὀρθολογικῆς προσπάθειας, εἶναι καλὴ τύχη. Εἶναι ὅτι δὲν ἔχουμε βαριὰ βιομηχανία τύπου βόρειας Ἰταλίας, μὲ ἑκατοντάδες ἐργάτες ἀνὰ ἐργοστάσιο. Εἶναι ὅτι δὲν εἴμαστε κέντρο διερχομένων καὶ χώρα-ἐπίκεντρο τῆς παγκοσμιοποίησης. Εἶναι ὅτι ὁ ἱὸς δὲν ἐμφανίστηκε τὸ καλοκαίρι ὅταν ἔχουμε 20-30 ἑκατομμύρια τουρίστες ἀπὸ ὅλον τὸν πλανήτη. Εἶναι ὅτι δὲν πηγαινοέρχονταν ἀνενόχλητοι Κινέζοι ἐργάτες καὶ στελέχη, ὅπως στὴν Ἰταλία, μῆνες προτοῦ χτυπήσει συναγερμός. Εἶναι ὅτι, ἁπλά, δὲν ἤμασταν οἱ πρῶτοι ἄτυχοι σὰν τὴν Ἰταλία (ὁ πρῶτος εἶναι πάντα ἄτυχος), ὅπου οἱ φορεῖς μπαινόβγαιναν στὰ νοσοκομεῖα ἐν ἀγνοία τους μολύνοντας τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα, γιὰ πολὺ διάστημα προτοῦ ἀρχίσουν οἱ θάνατοι. Ἂν αὐτὰ μᾶς φαίνονται ἐπιτυχία τῆς μητσοτακικῆς καραντίνας, εἴμαστε γελασμένοι.

Τί πέτυχε ἡ κυβέρνηση ἀνακοινώνοντας τώρα κι ὄχι ἐν μέσῳ ἐγκλεισμοῦ τὴν πρακτική της νὰ προσμετρᾶ τὰ θύματα μὲ κορωνοϊό; Ἀπέφυγε τὴν λαϊκὴ διαμαρτυρία ἢ δυσπιστία στὰ μέτρα αὐστηροῦ ἐγκλεισμοῦ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς καραντίνας. Ὅσο μεγαλύτερος ὁ ἀριθμὸς νεκρῶν ποὺ ἀνακοινωνόταν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς καραντίνας, τόσο μεγαλύτερος θὰ ἦταν ὁ τρόμος τοῦ κοσμάκη, καὶ τόσο μεγαλύτερη ἡ τυφλὴ ὑπακοή του σὲ κάθε μέτρο. Θυμᾶστε ὅλοι τὰ μελὼ «αὐξάνει ἡ λίστα τῶν νεκρῶν». Πῶς θὰ αὐξανόταν ἐὰν τὸ 1/3, ἂς ποῦμε, δὲν ἦταν κομμάτι της; Τώρα, κάθε ἀντίδραση εἶναι ἐκ τῶν ὑστέρων, μάταιη καὶ γραφική, καὶ δὲν ἔχει πρακτικὸ ἀποτέλεσμα (εἶναι σὰν νὰ ἐκνευριζόμαστε ποὺ δὲν τιμωρήθηκε ὁ ΓΑΠ γιὰ τὴ διακυβέρνησή του… περσινὰ ξυνὰ σταφύλια). Ἡ οἰκονομία καταστράφηκε, οἱ ἐκκλησίες ἔκλεισαν ἀτιμωτικά, τί νόημα ἔχει νὰ ἀναζητᾶς εὐθύνες; Θὰ ἀνοίξουν μήπως οἱ ἐπιχειρήσεις ποὺ καταστράφηκαν; Ἢ θὰ ἀναστηθοῦν ὅσοι πέθαναν σπίτι τους ἀπὸ ἄλλους λόγους, ἐπειδὴ δὲν τόλμησαν νὰ πᾶνε στὰ «μολυσμένα νοσοκομεῖα» γιὰ τὸν φόβο τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ τῆς «ἄσκοπης μετακίνησης»;

Συμπερασματικά, ἐὰν ἐπὶ καραντίνας τὸ λογικὸ λάθος (ἴσως) χρησιμοποιήθηκε ὡς τρόπος κοινωνικῆς ἐπιβολῆς, μετὰ τὴ λήξη τῆς καραντίνας ἡ ἀνακοίνωσή του (ἴσως) χρησιμοποιήθηκε ὡς λόγος ἐπιτυχίας. Εἴτε ἡ κυβέρνηση ἦταν τόσο ἀφελὴς ὥστε νὰ πιστεύει ὅτι 20-50 λιγότεροι προσμετρημένοι θάνατοι πείθουν γιὰ τὴν ἐπιτυχία της, εἴτε ἁπλῶς -καὶ μᾶλλον αὐτὸ ἰσχύει- ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσει σὲ ἕνα ἐρώτημα ποὺ εἶχε τεθεῖ, καὶ δὲν μποροῦσε παρὰ νὰ ἀνακοινώσει τὴ μέθοδό της.

Posted in επιστήμη | Tagged , | Σχολιάστε

καλλιτέχνες διαμαρτυρόμενοι

Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἐγκλεισμοῦ, ποὺ ἦταν φυσικὰ ταξικός, οἱ μὲν διάσημοι καλλιτέχνες ἔμπαιναν στὶς βιλάρες ἀφήνοντας τὸν κορωνοϊὸ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐξώπορτα. Οἱ δὲ ἄσημοι εἴτε τσιριδοκοποῦσαν στὰ ΜΚΔ «θὰ μᾶς σκοτώσετε ἐσεῖς οἱ Χριστιανοί» παίζοντας (μαζὶ μὲ ἄλλους π.χ. ἀριστεροὺς δασκάλους) τὸ ρόλο τους, καὶ παράλληλα στρογγύλευαν / ὑποβοηθοῦσαν τὴ μαζικὴ τρομοϋστερία μὲ «δωρεὰν διαδικτυακὲς παραστάσεις», εἴτε, τώρα ποὺ βγῆκαν ἔξω, λένε «ἐδῶ πονάει ὁ Χριστούλης, μ’ ἐμᾶς θ’ ἀσχοληθοῦν;»

Ἔτσι εἶναι τὰ κορόιδα στὸν ἀντιθρησκευτικὸ ἀγώνα, κάνουν τὴν ἀπαραίτητη λάντζα καὶ μετὰ μένουν ξεκρέμαστοι στὸ ἔλεος τοῦ κάθε Μητσοτάκη.

Ἔτσι εἶναι πάντοτε -καὶ στὸν Ἐμφύλιο τὰ ἴδια ἔκανε- ἡ Ἀριστερά, πρῶτα βρίζει (ἔστω καὶ χωρὶς βρισιές) τὰ ἅγια τῶν ἄλλων, καὶ μετὰ ἀπορεῖ ποὺ κανεὶς δὲν συγκινεῖται ὅταν τὴν «μαζεύουν» γιὰ κακό.

Posted in Αριστερά | Tagged , , | Σχολιάστε

de Ste. Croix & dislike of Christianity

His dislike of Christianity did not follow from his Marxism, and there is in any case little sanction in the works of Marx for hostility to historical forms of religion. […] Ste. Croix’s hostility to Christianity developed in opposition to the beliefs of his fundamentalist Christian mother. In his lecture ‘Sex and St Paul’, he explained the personal factors that drew him towards the subject and which, he felt, gave him a special insight into its characteristic attitudes. Mentioning the early Christian belief that the Old and New Testaments constituted ‘the very Word of God, all of it divine revelation, absolutely true, factually and historically’ he continued thus:

As it happens, I feel particularly well trained to deal with this attitude, since it was imparted to me very powerfully as a child. My widowed mother (my father died when I was four) belonged to the sect of the British Israelites, one of those groups on what I hope I may be allowed to call ‘the lunatic fringe’ of Christianity. My mother accepted the Bible, every word of it, as in every respect the inspired Word of God, and for many years I was never allowed to come into contact with any other view.

The central tenet of British Israelism is that the British, or sometimes the Anglo-Saxon people more generally, descend from the ten lost tribes of Israel. Although it was not, strictly speaking, a sect, British Israelism influenced a number of unsavoury organizations, among them the Ku Klux Klan and Christian Identity. A feature of Ste. Croix’s upbringing that particularly influenced his views on the early Christians was the violent punishments his mother anticipated for the enemies of her sect, and his abhorrence of early Christian polemic is apparent at numerous points in these essays. He also despised the Jewish God Yahweh, whom he regarded as ‘a cruel and vicious creature, guilty of innumerable acts and commands which no one today, whether Christian, Jew, agnostic or atheist, would regard with anything but detestation’, and charged Jesus with failing to condemn his father’s excesses. The early Church was always a central negative part of his life. He frequently treated early Christians as though contemporaries, attacking Paul and Augustine in particular with a ferocity worthy of early Christian polemic, and showing the ways in which institutional Christianity distorted positive Christian teachings, most notably on property and slavery, but also on toleration. He articulated his hostility to Christianity more explicitly over time, and in this collection it is clearest in Chapter 5. In an interview given shortly before his death, having criticized the pro-Christian bias of most scholarly work on the early Church, he boasted that the book he was then working on was going to be ‘completely antichristian’. Ste. Croix also considered the early Church relevant to contemporary Marxism, although in a way quite diVerent from Engels. In a number of letters written following the publication of The Class Struggle in the Ancient Greek World he compared the multiplicity of Christian heresies with the numerous varieties of Marxism. It is, however, unclear how he thought his own, rather fundamentalist, approach to the works of Marx would remedy this situation

Joseph Streeter, Introduction: de Ste. Croix on Persecution, Christian Persecution, Martyrdom, and Orthodoxy, G. E. M. DE STE. CROIX. Edited by Michael Whitby and Joseph Streeter.

Κοντολογίς, στὰ παιδικά του χρόνια ὁ ὀρφανὸς Ste. Croix εἶχε μιὰ ἡμιναζὶ σάικο μητέρα, ποὺ πίστευε ὅτι καταγόταν ἀπὸ τὶς χαμένες φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἔβγαλε τὰ παιδο-ψυχολογικά του προβλήματα στὸν Χριστιανισμό. Ἄλλος, ἡ ἱερὴ ἀγελάδα τῶν Ἀριστερῶν, εἶχε γονεῖς ποὺ ἔγιναν ἀπὸ οἰκονομικὸ συμφέρον Χριστιανοί, καὶ ἔβγαλε τὰ ψυχολογικά του ἐν μέρει στὸ Χριστιανισμό. Κι ὁ κατάλογος συνεχίζεται, μὲ τοὺς «Πατέρες» τῶν σημερινῶν μὴ Χριστιανῶν.

Posted in θρησκεία | Tagged , | Σχολιάστε

ξανακαποδιστριακά

Παρακολούθησα διασκεδάζοντας τὴν ἱερὴ ὀργὴ σχετικὰ μὲ τὸν δικτάτορα Καποδίστρια. Τὴ μία, διάβαζα ὅτι δὲν ἦταν δικτάτορας, τὴν ἄλλη ὅτι ἦταν λίγο δικτάτορας, μετὰ ὅτι ἔγινε δικτάτορας μὲ τὴν ἔγκριση τοῦ λαοῦ καὶ ἦταν φιλολαϊκὸς δικτάτορας, σήμερα διαβάζω «καὶ τί πειράζει ποὺ ἦταν δικτάτορας;» Δὲν θὰ μάθουμε δυστυχῶς ποτὲ ἂν ἦταν δικτάτορας, μὲ τὴ ρωμαϊκὴ ἔννοια ἢ ἐκείνη τοῦ 20οῦ αἰ.

Ὅπως δυστυχῶς ἰσχύει, τὰ πραξικοπήματα, τὰ «κινήματα» καὶ οἱ δικτατορίες εἶναι καλὲς ἐὰν τὶς κάνουν οἱ δικοί μας (1909, 1935 κ.λπ.) καὶ κακὲς ἐὰν τὶς κάνουν οἱ ἄλλοι. Αὐτὸ ποὺ ἐκνεύρισε στὴν πραγματικότητα τοὺς «ἀντιδικτατορικοὺς» καποδιστριακοὺς εἶναι ἡ ἄρρητη, ἐξυπονοούμενη ἄποψη -στὰ χρόνια μας, ὅπου ἡ δημοκρατικότητα θεωρεῖται αὐτονόητη- ὅτι ἕνας δικτάτορας μπορεῖ νὰ εἶναι λαοφιλής, ἐκσυγχρονιστής, ἢ καὶ καλός/ὠφέλιμος. Ὑπάρχει ὁ ἀδικαιολόγητος φόβος ὅτι ἐὰν τὸ παραδεχτοῦμε γιὰ κάποιον δικτάτορα (ὄχι γιὰ ὅλους), θὰ ὑπονομεύσουμε τὴ σημερινὴ δημοκρατία μὲ τὴν ἐπακόλουθη σκέψη «γιατί ὄχι καὶ σήμερα;» Σήμερα, ἀγαπητοὶ ἀντιδικτατορικοί, ἡ δικτατορία ἐπιβάλλεται ἀλλιῶς καὶ ὄχι μὲ τάνκς. Αὐτὸ εἶναι ποὺ δὲν ἔχετε καταλάβει γιατὶ ἀκόμη ζῆτε 40 χρόνια πίσω. Ὅταν μᾶς ἀδειάσετε τὴ γωνία, ὅταν πεθάνετε καὶ ὑπάγετε στὰς αἰωνίους μονάς, μόνο τότε θὰ γίνει πιὸ κατανοήσιμη ἡ ἰδέα γιὰ τὴν σύγχρονη δικτατορία. Σὲ κάθε περίπτωση, ὅποιος ἀντιπαθεῖ τὴ δημοκρατία καὶ κυβερνᾶ ὅπως τοῦ ἀρέσει, δὲν εἶναι δημοκράτης. Ἂν ἦταν μονοσήμαντα, μὲ ἕνα Ναὶ ἢ ἕνα Ὄχι, νὰ διαλέξουμε «δημοκράτης ἢ δικτάτορας;», πολὺ πιὸ κοντὰ στὸ δεύτερο θὰ ἦταν. Δηλαδή, δὲν ἀνήκει στὸ πολιτικὸ κεφάλαιο τῶν ἀντιδικτατορικῶν. Οὔτε βέβαια καὶ στὴν ἀκροδεξιὰ ἀνήκει, γιὰ ἄλλους λόγους: οἱ κοτζαμπάσηδες, οἱ κατὰ τόπους «στασιαστὲς» νοιάζονταν γιὰ τὸ χωριό τους κι ὄχι γιὰ τὴν «Ἑλλάδα» ὅπως τὴ νοοῦμε σήμερα.

Πῶς ὅμως -κι ἐδῶ ἔγκειται ὁ ἄλλος καημὸς τῶν μεταπολιτευτικῶν δημοκρατῶν, ποὺ τοὺς ἔκανε νὰ χοροπηδήξουν ἀπὸ θυμό- νὰ ἀποποιηθεῖς ἰδεολογικὰ-πολιτειακὰ ἕναν ἄνθρωπο μὲ τοῦ ὁποίου τὸ περιεχόμενο τῆς πολιτικῆς συμφωνεῖς; Χρειάζεται ἀντιλήψεις ἄλλες ἀπὸ τὶς «ἄσπρο-μαῦρο» ποὺ ἔχουν οἱ σημερινοὶ «καποδιστριακοί», γιὰ νὰ τὸ κατορθώσεις.

Posted in Ελλάδα | Tagged | Σχολιάστε

Πορφύριος ὁ Τύριος: μετάληψη

Ἂν σήμερα οἱ σαλιοφοβικοὶ σᾶς ζαλίζουν μὲ τὴ μικροβιοφοβία τους (οἱ ἴδιοι ποὺ 2 μῆνες πρὶν ἔτρωγαν ἄφοβα ἀπὸ τὶς κοινὲς ἀριστερὲς σαλάτες δίχως νὰ ζητᾶν πιστοποιητικὸ ὑγείας, καὶ ἔκαναν τὰ μυκονιάτικα πάρτυ τους), καὶ θὰ κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ ἀπαγορευτεῖ ἡ θεία κοινωνία, παλιότερα ἄρχιζαν τὶς κοινωνιολογίες τῆς πλάκας. Παλιότερα, δὲν ἐννοῶ μόνο τὸν Πορφύριο, ἕνα τάχα περισπούδαστο κείμενο τοῦ ὁποίου παραθέτω, ἀλλὰ καὶ σύγχρονούς μας ποὺ ἐπαναλάμβαναν τὸν Πορφύριο ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ τους. Ὁ Πορφύριος, ἐστὲτ πλατωνικός, δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβει ὅτι ἡ ὕλη ἁγιάζεται, γιατὶ στὴν πλατωνικὴ-πλωτινικὴ φιλοσοφία ἡ ὕλη εἶναι κακό. Δὲν ἀνέχεται ὁ Θεὸς νὰ ἐνσαρκώνεται, καὶ τοῦ σηκώνεται ἡ τρίχα κάγκελο. Ὁ Πορφύριος δὲν ἐνοχλήθηκε μὲ τὰ μαστιγώματα πρὸς τιμὴν τῆς Ἄρτεμης στὴ Σπάρτη (Παυσανίας), τοὺς εὐνουχισμοὺς πρὸς τιμὴν συριακῶν θεοτήτων (Λουκιανός), τὶς ἀνθρωποθυσίες ποὺ ὁ ἴδιος καταγράφει στὸ Περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων, ὅλα αὐτὰ τοῦ φαίνονται φυσιολογικότατα, καὶ ὁ «κανιβαλισμὸς» τῶν Χριστιανῶν τὸν ἐξόργισε. Δὲν εἶναι ὁ «κανιβαλισμὸς» τὸ πρόβλημά του. 2.000 χρόνια τώρα, τὸ πρόβλημά τους εἶναι ὁ Χριστός.

Πολυσυζητημένη εἶναι ἐκείνη ἡ φράση τοῦ διδασκάλου [= τοῦ Χριστοῦ] ποὺ λέει «Ἂν δὲ φᾶτε τὴ σάρκα μου καὶ δὲν πιεῖτε τὸ αἷμα μου, δὲν μπορεῖτε νὰ ἔχετε ζωὴ μέσα σας». Αὐτὸ δηλαδὴ δὲν εἶναι πραγματικὰ κτηνῶδες καὶ παράλογο, ἀλλὰ πιὸ παράλογο ἀπ’ ὅλους τοὺς παραλογισμοὺς καὶ πιὸ κτηνῶδες ἀπ’ ὅλες τὶς κτηνωδίες, νὰ δοκιμάζει ὁ ἄνθρωπος ἀνθρώπινη σάρκα καὶ νὰ πίνει τὸ αἷμα μελῶν τῆς φυλῆς του καὶ τοῦ γένους του, καὶ κάνοντας αὐτὸ νὰ ἔχει αἰώνια ζωή. Ποιὰν ἄλλη ἄθλια καινοτομία σκέπτεστε νὰ φέρετε, περισσότερο ἀνίερη ἀπὸ αὐτὴ τὴ μιαρὴ πράξη; Δὲν ἀντέχεις νὰ τὸ ἀκοῦς –δὲν ἐννοῶ τὴν ἴδια τὴν πράξη ἀλλὰ οὔτε κἂν τὴ μνεία τοῦ ἀνόσιου καὶ ξενικοῦ αὐτοῦ νεοτερισμοῦ. Οὔτε κἂν τὰ φαντάσματα των Ἐρινυῶν δὲν ἀποκάλυψαν ποτὲ κάτι τέτοιο σὲ κείνους ποὺ ἀκολουθοῦσαν ἕναν ἐξωπραγματικὸ τρόπο ζωῆς … Τὸ δεῖπνο τοῦ Θυέστη, μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρό, ὀφειλόταν στὴ λύπη ποὺ ἤθελε νὰ τοῦ προκαλέσει ὁ ἀδερφός του […] Μέσα σὲ εἰρηνικὴ ζωὴ ὅμως κανεὶς ποτὲ δὲν ἑτοίμασε τέτοιο τραπέζι οὔτε κανεὶς πῆρε ἀπὸ δάσκαλο τέτοιο ἀπεχθὲς μάθημα. Ἀκόμα κι ἂν δεῖς τὶς ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὴ Σκυθία, ἂν μελετήσεις τοὺς Μακρόβιους Αἰθίοπες ἢ ταξιδέψεις στὸν Ὠκεανὸ ποὺ ζώνει τὴ γῆ, θ’ ἀκούσεις γιὰ ἀνθρώπους ποὺ τρῶνε ψεῖρες καὶ ρίζες, ποὺ τρέφονται μὲ Ἑρπετὰ καὶ ποντίκια ἀλλὰ ἀπέχουν ἐντελῶς ἀπὸ τὴ βρώση ἀνθρώπινης σάρκας. Τί ἐννοεῖ λοιπὸν ὁ λόγος αὐτός; Ακόμη καὶ ἄν, ἀλληγορικὰ ἑρμηνευόμενος, ἔχει κάποια πιὸ μυστικὴ καὶ ὠφέλιμη ἔννοια, ὡστόσο ἡ ὀσμὴ τῆς φράσης, ποὺ χώνεται μέσα μας ὅταν τὴν ἀκοῦμε, ἐξαχρειώνει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν ταράζει μὲ τὸ ἀηδιαστικό της περιεχόμενο, ἐνῶ καταστρέφει ὁλόκληρη τὴ μυστικὴ σημασία καὶ κάνει τὸν ἄνθρωπο να]πέφτει σὲ σκοτοδίνη μὲ τὴ συμφορὰ ποὺ περιγράφει. Οὔτε κἂν τῶν ἄλογων ζώων ἡ φύση δὲν ἀντέχει τέτοια πράξη ποτέ, ἀκόμα καὶ μέσα σὲ σκληρὴ καὶ ἀβάσταχτη πείνα –ποτὲ ὁ σκύλος δὲν θὰ βάλει στὸ στόμα του σάρκα σκύλου […] Ἔχω τὴ γνώμη, συνεπῶς, ὅτι ὁ Μάρκος, ὁ Λουκᾶς ἀλλὰ καὶ ὁ Ματθαῖος ἀκόμη δὲν κατέγραψαν τὸν λόγο αὐτόν

Posted in θρησκεία | Tagged | Σχολιάστε

Οἱ θέσεις τοῦ Καποδίστρια γιὰ τὴ Μακεδονία

Εν όψει αναζητήσεως και ορισμού, από τις τρεις Εγγυήτριες Μεγάλες Δυνάμεις το 1828, συνόρου της Ελλάδος με την Τουρκία, ο νεοαφιχθείς στην Ελλάδα Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας επρότεινε ως σύνορο, με σκοπό να εξασφαλισθούν φύσει οχυρά όρια και αποτελεσματικός διαχωρισμός των δύο «λαών», τη γραμμή που διαγράφουν το όρος Όλυμπος και η ακρώρεια της Πίνδου στον Ζυγό του Μετσόβου.

Πηγή  Ιωάννης Κολιόπουλος,  Η διαμόρφωση της νέας Μακεδονίας (1798-1870), Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικοῦ Ἀγώνα.

Αννίτα Ν. Πρασσά, Οι θέσεις του Καποδίστρια για την ενσωμάτωση της περιοχής του Ολύμπου στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος, Μακεδονικά 29 (1993-1994):

τον Οκτώβριο του 1827, στο Παρίσι, στο γνωστό ερώτημα που του υποβλήθηκε από τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών της Αγγλίας Willmot Horton σχετικά με τη χωρογραφική έκταση και τα όρια της Ελλάδας, ο Καποδίστριας απάντησε μεταξύ άλλων: «Τὰ ὅρια τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τεσσάρων μὲν αἰώνων διεγράφησαν ὑπὸ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα οὔτε ὁ χρόνος, οὔτε αἱ πολύμορφοι συμφοραί, οὔτε ἡ δορυκτησία, οὐδέποτε ἴσχυσαν νὰ παραγράψωσι, διεγράφησαν δὲ ἀπὸ τοῦ 1821 διὰ τοῦ αἵματος τοῦ χυθέντος εἰς τὰς σφαγὰς τῆς Κύπρου, τῆς Χίου, τῆς Κρήτης, τῶν Κυδωνιῶν, τῶν Ψαρῶν, τοῦ Μεσολογγίου, καὶ εἰς τὰς πολυαρίθμους ναυμαχίας τὲ καὶ πεζομαχίας ἐν οἷς ἐδοξάσθη τὸ γενναῖον τοῦτο ἔθνος.

Ἡ Κύπρος, μὲ τουρκικὴ μειονότητα, ἔπρεπε νὰ γίνει τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, κατὰ τὸν Καποδίστρια, ἐπειδὴ εἶχε συμμετάσχει στὸ 1821. Ἡ Κρήτη, μὲ μεγάλη τουρκικὴ μειονότητα -ἐπίσης ἔπρεπε νὰ εἶναι τμῆμα τῆς Ἑλλάδας. Ἡ Μακεδονία ὅμως, ποὺ εἶχε σλαβικὴ καὶ τουρκικὴ πλειονοτικὴ παρουσία, κατὰ τὸν Καποδίστρια, καὶ ποὺ πλήρωσε μὲ ποτάμια αἷμα τὴν ἐξέγερσή της (αὐτὸ τὸ παραδέχεται ὁ Καποδίστριας), δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους. Γιατί; Κριτήριο τοῦ Καποδίστρια γιὰ τὴν ἑλληνικότητα ἦταν νὰ μιλᾶνε ἑλληνικὰ καὶ νὰ εἶναι ὀρθόδοξοι οἱ κάτοικοι ἑνὸς τόπου. Γιατί δὲν συμπεριέλαβε τὴ Μακεδονία;

ἐπιστολή (τ. 4΄, σ. 380) τοῦ Καποδίστρια γιὰ τὴν διαχρονικὴ μὴ ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας εἶναι διαφωτιστική.

Ῥηματικὴ δήλωσις τοῦ Ἐξοχ. Κυβερνήτου τῆς Ἑλλάδος πρὸς τοὺς ἐξοχ. ἀντιπροσώπους τῶν συμμάχων Αὐλῶν, Πόρῳ, 18/30 Ὀκτωβρίου 1828:

Ἔστι δὲ ἡ ὁροθεσία, ἢ μᾶλλον ἡ διαχώρισις ἡ φυσική, ἡ τοῦ ὅρους Ὀλύμπου, ἀπὸ Κατούνας μέχρι τῶν κορυφῶν Πίνδου, καὶ ἐπὶ τοῦ Ζυγοῦ καὶ Μεσσόβου, γραμμὴ ἀπαντῶσα, ὄχι μακρὰν τοῦ Κατρίνου, τὸν ποταμὸν Ἁλιάκμονα, καὶ παρακολουθοῦσα αὐτὸν διὰ Σερβίων καὶ Γρεβενῶν.

Τοῦτον τὸ σύνορον ἐχώριζε καὶ τὸ πάλαι τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῶν βορειοτέρων τόπων.

Ἡ Θεσσαλία δὲ καὶ κατὰ τὸν μέσον αἰῶνα καὶ εἰς τοὺς νεωτέρους καιροὺς πάντοτε διεφυλάχθη ἑλληνική, ἐνῶ ἡ Μακεδονία καὶ ὑπὸ τῶν Σλάβων καὶ ὑπὸ πολλῶν ἄλλων ἐθνῶν κατελήφθη. Αἴτιον δὲ τοῦ νὰ μείνῃ ἡ Θεσσαλία ἐλεύθερα ἐπιδρομῶν καὶ συμμίξεως μετὰ ξένων ἐθνῶν, ὑπάρχει ἡ γεωγραφικὴ αὐτῆς θέσις.

 

Προσοχὴ νὰ δοθεῖ στὸ ὅτι ὁ Καποδίστριας ἔκανε λόγο γιὰ τὴν μὴ ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας καὶ κατὰ τὴν Ἀρχαία ἐποχή («τὸ πάλαι»). Καὶ ὄχι μόνο γιὰ τὴν «μὴ ἑλληνικότητά» της κατὰ τὸ Μεσαίωνα καὶ κατὰ τὸν 19ο αἰ. Ὄχι ὅτι δεχόμαστε τὴν θέση γιὰ μὴ ἑλληνικότητα κατὰ τὸ Μεσαίωνα καὶ τὴν Τουρκοκρατία τῆς Μακεδονίας. Ἀλλὰ ἡ Ἑλλάδα σταματοῦσε, στὴν Ἀρχαιότητα, νότια τῆς Μακεδονίας. Ποιὸς Μέγας Ἀλέξανδρος καὶ ποιὸς Βασίλειος Βουλγαροκτόνος; Χαρακτηριστικά (σ. 381), ὁ Καποδίστριας δέχεται ὅτι κάποια μέρη τῆς Μακεδονίας (Νάουσα, Κασσάνδρεια κ.λπ.) ἐξεγέρθηκαν τὸ ’21. Ἀλλὰ μποροῦν  νὰ «ἀνταλλαχθοῦν» (νὰ μὴν περιληφθοῦν στὸ ἑλληνικὸ κράτος) ἐπειδη -λέει ὁ Καποδίστριας- ἡ πρότασή του γιὰ τὰ Ἑλληνικὰ σύνορα «περιλαμβάνει μέρη τινὰ ἑλληνικὰ τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι δὲν συνέπραξαν εἰς τὸν πόλεμον» (τὸ ’21). Τὸ πράγμα -ἡ μὴ περίληψη τῆς Μακεδονίας στὶς ἑλληνικὲς διεκδικήσεις ὡς χώρας ἀνέκαθεν ἑλληνικῆς- εἶναι «πλατέως ἀποθεραπευόμενον», μικροπράγμα, κατὰ τὸν Καποδίστρια. Ἡ Μακεδονία ἦταν σλαβικὴ κατὰ τὸ Μεσαίωνα -Ἰωάννης Καποδίστριας. Ἁπλά, οἱ ἕλληνες κάτοικοί της ἐπαναστάτησαν τὸ ’21, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὴν καθιστᾶ ἑλληνική. Δηλαδή, οἱ Ἕλληνες ποὺ ἔλεγαν τὸ 1920 ὅτι ἡ Σμύρνη δὲν εἶναι ἑλληνικὴ ἐπειδὴ «οἱ Ἕλληνες εἶναι μειονότητα στὴ Μικρασία» τί διαφορετικὸ λένε;

Ἐπιπλέον, ἡ Μακεδονία κατὰ τὸν Καποδίστρια δὲν κατοικοῦνταν μόνο ἀπὸ Σλάβους ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολλὰ ἄλλα ἔθνη. Ποιοὺς ἄλλους ἐννοοῦσε ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Τούρκους; Αὐτὸ δὲν ἦταν ἕνα λαθάκι οὔτε ψύλλοι στ’ ἄχυρα. Γιατὶ τὸ ἔκανε κάποιος ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἑλλάδα:

Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἶχε σταλεῖ στὶς μεγάλες εὐρωπαϊκὲς δυνάμεις, καὶ φυσικὰ βρισκόταν στὰ ἀρχεῖα τους τὸ 1913. Φαντάζεστε τί θὰ γινόταν ἐὰν τὸ 1913 οἱ Εὐρωπαῖοι τὴν ἔδειχναν στοὺς Βαλκάνιους πρωθυπουργούς, καὶ στὸν Ἕλληνα Πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος ζητοῦσε νὰ γίνει ἡ ἀπελευθερωμένη Μακεδονία τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους;

Καλός, σχετικά, κυβερνήτης, ἔπειτα ἀπὸ τὸν ἀπίστευτο κανιβαλισμὸ μεταξὺ τῶν δημοκρατικῶν, φιλελεύθερων ἐπαναστατημένων Ἑλλήνων καὶ Κοραήδων: Ναί. Τοτὲμ ποὺ πρέπει νὰ ὑπερασπιστοῦμε ἐπειδὴ τὸν βρίζουν ὅσοι δὲν νοιάζονται γιὰ ἔθνη καὶ ἐθνικὴ ταυτότητα: Ὄχι.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Καποδιστριακά

Μια από τις βασικές προϋποθέσεις που έθεσε για να αναλάβει την ηγεσία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, καθώς ο ίδιος υπήρξε θιασώτης του δόγματος της πεφωτισμένης δεσποτείας ήταν η αναστολή του Συντάγματος και η διάλυση της Βουλής, όροι που τελικώς έγιναν αποδεκτοί.

Καποδίστριας (wikipedia) – γιὰ νὰ μὴν πελαγώνετε.

Κοινῶς, ὁ Καποδίστριας δὲν ἦταν δημοκράτης. Ἀφῆστε τὸ τί ἔκανε στὴν Ἑλβετία. Δὲν εἶστε Ἑλβετοί. Ὅπως φαίνεται, ὁ Καποδίστριας θεωροῦσε ὅτι καθένας λαὸς ἔχει διαφορετικὸ ἐπίπεδο πολιτικῆς ὡριμότητας. Τοὺς Ἕλληνες τῆς ἐποχῆς του δὲν τοὺς ἔκρινε ἄξιους γιὰ δημοκρατία. Καὶ εἶχε δίκαιο, βέβαια, ἂν κρίνουμε ἀπὸ τοὺς δύο ἐμφύλιους (πάντα «φταῖν οἱ ξένοι, βέβαια» κι ὄχι οἱ Ἕλληνες ποὺ δὲν καταπνίγουν τὰ ἀτομικιστικὰ μπαϊράκια τοῦ καθενός) οἱ ὁποῖοι ὁδήγησαν στὸ νὰ ζητήσουν οἱ Ἕλληνες ἕναν «κυβερνήτη». Οὔτε τὸ νεογέννητο βρέφος τρώει μπριζόλα οὔτε ἡ δυτικὴ ἀστικὴ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία ἦταν προϊὸν μιᾶς κτηνοτροφικῆς καὶ γεωργικῆς κοινωνίας.

Δὲν θέλετε νὰ χαρακτηρίσετε τὸ καθεστὼς Καποδίστρια «δικτατορία»; Μὴν τὸ χαρακτηρίζετε, ἐπειδὴ φοβᾶστε τὴ σύγκριση μὲ τὶς ἄθλιες χοῦντες τοῦ 20οῦ αἰώνα. Ἂς ἔχετε ὑπόψη ὅτι ὁ ὅρος δικτάτωρ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ρώμη, καὶ δὲν εἶχε τὴν ἀπαξιωτικὴ σημασία ποὺ ἔχει. Δὲν ἔκανε πραξικόπημα ὁ Καποδίστριας, τοῦ τὸ ἔκαναν οἱ Ἕλληνες καταργώντας τὴ δημοκρατία ποὺ εἶχαν. Οἱ «Ἑλλάδα 2021» φυσικὰ τὸν συγκρίνουν ὄχι μὲ τὴ Ρώμη ἀλλὰ μὲ τὸν 20ὸ αἰ., κι ἔχουν μεγάλο ἄδικο. Ἀλλὰ δημοκράτης δὲν ἦταν. Ἦταν ἀντιδημοκράτης. Ὅπως δημοκρατικὲς δὲν ἦταν ἐγγενῶς, πλειονοτικὰ ἢ αὐτονόητα οὔτε «τῶν Ἑλλήνων οἱ κοινότητες». Σ’ ἄλλες ὑπῆρχε πνεῦμα ἰσότητας, ἀλλὰ σὲ πολλὲς ὑπῆρχε τυπικὴ μόνον ἰσότητα, μὲ τὸν ἰσχυρὸ νὰ ἀποφασίζει. Δὲν ξέρω πῶς λέτε ἐσεῖς στὸ χωριό σας κάποιον ποὺ εἶναι πεπεισμένος ἀντιδημοκράτης καὶ κατέχει τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία στὸ χωριό. Μπορεῖ νὰ τὸν λέτε «Κυβερνήτη».

Ὁ Καποδίστριας δὲν ἦταν μόνο αὐταρχικὸς στὶς πολιτειακές του ἀντιλήψεις, δὲν ἦταν ἁπλῶς ἐνάντιος στὴν ἐπανάσταση τοῦ ’21, δὲν ἄφησε μόνο ἐκτὸς ἑλληνικῶν ἐθνοκρατικῶν διεκδικήσεων τὴ Μακεδονία ὡς κατοικούμενη «από τους Σλάβους και από πολλάς άλλας φυλάς»,  δὲν ἦταν μόνο μασῶνος, ἀλλὰ ἦταν καὶ μοναχοφάης μασῶνος, ἀφοῦ διέλυσε τὶς στοὲς «τῶν ἄλλων». Μποροῦσε νὰ κάνει κάτι διαφορετικὸ χωρὶς νὰ παραιτηθεῖ, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν θέλετε νὰ βάλετε τὰ δυὸ πόδια τῆς τότε Πραγματικότητας στὸ ἕνα παπούτσι τῆς σημερινῆς Ἰδεολογίας (τὸ ὁποῖο εἶναι καλὸ μόνο γιὰ τὴν ἐποχή μας, καὶ τὸ συμμερίζομαι, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τότε) θὰ ἀκροβατεῖτε μπερδεύντας τὸ τωρινὸ μὲ τὸ τοτινὸ «Ὀρθόν», τὸ τωρινὸ μὲ τὸ τοτινὸ «πρέπει», καὶ μοιραῖα θὰ πέσετε στὸ κενό. Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι τῶν πολιτικάντηδων καὶ τῶν ἰδεολόγων, νὰ κάνουν πίσω-μπρὸς καὶ νὰ ὑψώνουν λάβαρα πεντακάθαρα. Ὁ Καποδίστριας ἦταν ἀντιφατικός, κι ἔτσι εἶναι ἡ ζωή: Ἀντιφατική. Οὔτε μπορεῖ νὰ παρουσιαστεῖ ὡς πολιτικὸ πρότυπο στοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς (κι ὄχι στοὺς ἄσχετους «πολιτισμικὰ Χριστιανούς»), προκειμένου νὰ ἀποδεχτοῦμε τὸ φετεινὸ σφράγισμα τῶν ἐκκλησιῶν ὡς θεμιτὴ κι ἐπιτρεπτὴ ἐκκλησιαστικὰ ἐνέργεια. (Οἱ ἀπόψεις γιὰ τὸ ἂν ἔκλεισε τὶς ἐκκλησίες ὁ Καποδίστριας διίστανται, φυσικά, καὶ εἶναι συζητήσιμες.)

Ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες δὲν μποροῦσαν νὰ ἔχουν δημοκρατία (δὲν γεννᾶν οἱ ἀγρότες καὶ οἱ κοτζαμπάσηδες ἀστικοδημοκρατικὰ καθεστῶτα, ἀλλὰ ἡ δυτικὴ βιομηχανικὴ κοινωνία -βλ. πρόλογο), θὰ εἶχαν τὸν Καποδίστρια. Κι ἀφοῦ δὲν μποροῦσαν νὰ ἔχουν Καποδίστρια, θὰ εἶχαν τὸν Ὄθωνα. Δὲν εἶναι ζήτημα καλοῦ ἢ κακοῦ, εἶναι ἀναπόφευκτο. Ἡ εἰρωνεία τῆς Ἱστορίας εἶναι ἀμείλικτη μὲ κάτι τοπάρχες-κοτζαμπάσηδες ποὺ τοὺς καθόταν βαρὺς στὸ στομάχι ὁ Καποδίστριας, καὶ μετὰ τὸν ξεπαστρεμό του ἄρχισαν (πραγματικὸ) πόλεμο μὲ τὰ βασιλικὰ στρατεύματα τοῦ Ὄθωνα γιατὶ κι αὐτὸς τοὺς καθόταν βαρὺς στὸ στομάχι. Εἶναι ἀμείλικτη ἡ εἰρωνεία τῆς Ἱστορίας μὲ τὸν φινετσάτο φιλελεύθερο (σὰν τῆς ἐπιτροπῆς Ἑλλάδα 2021) Παριζιάνο Κοραῆ, ποὺ ἤθελε νὰ φύγει ὁ Καποδίστριας «γιὰ νὰ ἔρθει ἡ δημοκρατία» καὶ ἔτσι συνετέλεσε κι ὁ ἴδιος στὴν ἐγκαθίδρυση ἑνὸς ἀκόμη πιὸ αὐταρχικοῦ καθεστῶτος. Ἔτσι εἶναι οἱ Παριζιάνοι, εἴπαμε. Ἔτσι καὶ γιουβέτσι. Τοὺς ἔχει δασκαλέψει ἡ γαλλικὴ κουλτούρα, νὰ λένε καὶ νὰ ξελένε. Βασιζόμενοι στὴν μνήμη σας, χρυσόψαρα. Πάντως, εἴτε σᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, οἱ φιλελεύθεροι δημοκράτες (Κοραῆς) συμμαχώντας μὲ τοὺς ὀλιγάρχες (κοτζαμπάσηδες) καὶ ξένους, δολοφόνησαν τὸν ἀντιδημοκράτη Καποδίστρια.

Πρέπει μὲ τὸ στανιὸ νὰ ἀποδειχτεῖ ἀπὸ τοὺς σύγχρονους Ἀγγελοπουλικοὺς-Μητσοτακικοὺς-Ἀριστεροὺς ὅτι οἱ Ἕλληνες ἦταν ἀπὸ πάντα (ὅλοι, πλειονοτικά!) δημοκράτες ἀπὸ κούνια, δημοκράτες στὸ DNA τους, καὶ δυσανασχετοῦσαν ἀκόμη καὶ μὲ τὸν «καλύτερο μεταξὺ τῶν δικτατόρων» Καποδίστρια.

Καὶ ἀντίστροφα, δημιουργεῖται θόρυβος χωρὶς λόγο καὶ ἀβάσιμα θεωρεῖται ψέμμα καὶ «προδοσία» τοῦ ἔθνους ἢ τῆς δημοκρατίας (ἢ καὶ τῶν δύο) νὰ πεῖς ὅτι ἕνας σχετικὰ καλὸς κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδας σαφέστατα δὲν ἦταν δημοκράτης. Δὲν νομίζω ὅτι συνιστᾶ προδοσία τοῦ ἔθνους ἢ τῆς τωρινῆς μας ἀγάπης γιὰ τὴν τωρινὴ δημοκρατία. Ἀλλά, 100% σίγουρα, ψέμμα δὲν εἶναι.

Ἡ Ἱστορία τάχα πρέπει νὰ ξαναγραφεῖ σύμφωνα μὲ τὶς τωρινές μας εὐαισθησίες: Καταγγέλεται ὡς ἀντεθνικὸ καὶ ὡς σχεδὸν φασιστικὸ  τὸ νὰ ἀναγνωρίζεις πὼς στὰ 1828 ἡ δημοκρατία δὲν μπόρεσε νὰ δουλέψει στὴν Ἑλλάδα (καὶ νὰ πράττεις ἔτσι ζώντας στὰ 1828, ὅπως ἔπραξε ὁ Καποδίστριας). Ἥμαρτον, δηλαδή, μὲ τὴ διαχρονικότητα τῶν ἰδεολογικῶν ἀρχῶν σας. Ἀπὸ ἀκριβῶς τέτοιες παλαβομάρες ξεκινώντας, μερικοὶ ἄλλοι  βγαίνουν καὶ λένε ὅτι ὁ Μεγαλέξανδρος ἦταν φασίστας.

Ἀλλὰ αὐτὰ παθαίνουν ὅσοι ἐξετάζουν τί λέει καθένας ἀποκλειστικὰ μὲ βάση τὶς πολιτικὲς καὶ κομματικὲς ἀπόψεις του.

Σιγὰ τώρα, ποὺ σᾶς ἔθιξαν καὶ τὸν ἐθνικὸ ἥρωα. Σᾶς πείραξε ἡ μνεία ἀπὸ τοὺς «ἀπάτριδες» γιὰ «ἐκσυγχρονιστικὴ δικτατορία» τοῦ Καποδίστρια (λὲς κι ἕνας δικτάτορας δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἐκσυγχρονιστής), κι ὄχι ποὺ δύο μῆνες σᾶς ἄλλαζαν τὸν ἀδόξαστο, ἐκσυγχρονιστικὰ καὶ φιλελεύθερα-δημοκρατικά.

«Για τον Ιωάννη Καποδίστρια, τα πρώτα δημοκρατικά και φιλελεύθερα συντάγματα αποτελούν «ξυράφι στα χέρια μικρού παιδιού». Ο Καποδίστριας φτάνει τον Ιανουάριο του 1828 στην Αίγινα ενώ έχει αποδεχτεί ήδη από τον Αύγουστο του 1827 τη θέση του Κυβερνήτη.

Καθώς λοιπόν θεωρεί ιδιαίτερα επικίνδυνο ξυράφι το Σύνταγμα της Τροιζήνας, το αναστέλλει και κηρύσσει ουσιαστικά δικτατορία καθώς συγκεντρώνει όλη την εξουσία στα χέρια του. Αυτό είναι το τέλος της Πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Όμως οι δημοκρατικοί και φιλελεύθεροι Έλληνες δεν το έβαλαν κάτω.

Συνέχισαν να αγωνίζονται για δημοκρατία και δικαιώματα. Ούτε η εκσυγχρονιστική δικτατορία Καποδίστρια, ούτε οι Βαυαροί, ούτε οι ξένες δυνάμεις μπόρεσαν να τους αναγκάσουν να ανεχθούν ένα αυταρχικό καθεστώς. Με αγώνες και αίμα κατόρθωσαν το 1844 να κάνουν την Ελλάδα το πρώτο κράτος στον κόσμο που καθιερώνει την καθολική ψηφοφορία των ανδρών και το 1864 μία από τις πρώτες φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Ευρώπης».

Απόσπασμα από άρθρο του Αριστείδη Χατζή (Aristides Hatzis), μέλους της Επιτροπής «Ελλάδα 2021»

 

Posted in Ελλάδα | Tagged , | Σχολιάστε

Sand Castle Breach And ocean waves

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ποιὸς φοβᾶται τί

Ο κ. Μόσιαλος είναι επιστήμονας. Οι επιστήμονες στηρίζονται σε στοιχεία, στατιστικές κ.λπ.
Το ερώτημά μας είναι: γνωρίζει στατιστικά μία περίπτωση, όπου η μόλυνση σε κορωνοϊό ή άλλη ασθένεια προήλθε από τη Θεία Κοινωνία;
Υπάρχει σχετική καταγραφή, που να αποδίδει την μόλυνση με βεβαιότητα στην Θεία Κοινωνία;
Εάν όχι, πώς έσπευσε δημόσια, ενώ είναι σύμβουλος της Κυβέρνησης για τον κορωνοϊό, να κάνει τέτοια τοποθέτηση, προσβάλλοντας την θρησκευτική συνείδηση εκατομμυρίων ανθρώπων;

Εάν η γνώμη του αυτή είχε οποιαδήποτε επιστημονική βάση, δεν θα έπρεπε διαχρονικά σε όλη την ιστορία του χριστιανισμού, από το 33 μ.Χ. που ο Κύριός μας παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, μέχρι σήμερα (σχεδόν 2000 χρόνια), και ενώ η ανθρωπότης γνώρισε πλείστες πανδημίες, μεγαλύτερες από τον κορωνοϊό, με εκατομμύρια νεκρούς, να έχουν αναφερθεί χιλιάδες περιστατικά χριστιανών που ασθένησαν και πέθαναν μετά την θεία Μετάληψη, και να έχουν εκτοξευτεί χιλιάδες κατηγορίες εναντίον της Εκκλησίας που συνεχίζει τη Θεία Μετάληψη σε τέτοιες περιστάσεις;

Δεν θα είχαν καταγραφεί σε καθεστώτα, εχθρικά προς τον Χριστιανισμό, π.χ. […] κουμμουνιστικά καθεστώτα στις χώρες του «Υπαρκτού Σοσιαλισμού», δεκάδες περιστατικά διακοπής τέλεσης των θείων Λειτουργιών για υγιεινομικούς λόγους;
Και φυσικά ο Σοβιετικός κομισάριος δεν θα είχε κανένα δισταγμό να τις σταματήσει.

Όμως δεν το έπραξε ποτέ στην ιστορία κανείς τους για έναν τέτοιον λόγο.
Τώρα ξαφνικά το θυμηθήκαμε;
Το ερώτημά μας λοιπόν είναι γνωρίζει στοιχειώδη ιστορία ο κ. Μόσιαλος και πώς μπορεί να επαγγέλλεται επιστήμη, που δεν στηρίζεται στην παρατήρηση και στην καταγραφή περιστατικών;

Και μόνο το γεγονός ότι ο κορωνοϊός μεταδίδεται με το σάλιο, όπως υποστήριξε πρόσφατα η Υπουργός κ. Κεραμέως, δεν είναι από μόνο του επαρκές να τεκμηριώσει ότι μεταδίδεται και από την θεία Κοινωνία.
Θα πρέπει να αναφερθούν συγκεκριμένα κρούσματα. Πού είναι αυτά και δεν έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα;
Αντίθετα τα μόνα βέβαια κρούσματα που έχουμε μέχρι τώρα είναι Αστυνομίας και ΜΜΕ να επιδίδονται σε ανθρωπο-κορωνο-φαγία ιερέων, επειδή κοινώνησαν πιστούς!
Όμως είπαμε στην αρχή ποιος -κυρίως και πρωτίστως- φοβάται την Θεία Κοινωνία;

Μόνο ο διάβολος φοβάται την Θεία Κοινωνία- Ο κ. Μόσιαλος γιατί;

Ἐπιστήμονας, ἀλλὰ καὶ ἐκπρόσωπος τῆς κυβέρνησης ΓΑΠ. Ποὺ ἔλεγε ὅτι «Οι Έλληνες έκαναν σπίτια με δανεικά των Γερμανών δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερες α’ κατοικίες από τους Γερμανούς».«

Ἂς εἶναι καλὰ ὅμως κάτι «Χριστιανοὶ» (σὰν τὸ περιφερόμενο τρὸλλ ἐδῶ), ποὺ ἀγνοοῦν (ἐπιμένοντας μάλιστα) τί λέει ὁ Χρυσόστομος γιὰ τὴν λατρεία στὴν ἐκκλησία, καὶ δίνουν πάτημα στὸν καθένα ἄθρησκο νὰ ἐμποδίζει τὴ θεία λειτουργία καὶ δι’ αὐτῆς ἐν τέλει τὴ θεία κοινωνία.

Posted in αθεϊσμός | Σχολιάστε

ἐπιστροφές

‘’Επιστροφή στη κανονικότητα…’’, σου λένε.

Και ας έχασε ένα σωρό κόσμος τη δουλειά του. Και ας κλείνουνε επιχειρήσεις η μια μετά την άλλη. Και ας στέναξαν και στενάζουνε σπίτια και νοικοκυριά.

‘’Επιστροφή στη κανονικότητα…’’, σου λένε.

Και ας μην ενδιαφέρθηκε κανείς ‘’παράγοντας’’ όλο αυτό το διάστημα, για το πως βγαίνει η μέρα σε ένα δυάρι στους Αμπελόκηπους κλεισμένος, για κάποιον που έχει παιδί με αυτισμό.

‘’Επιστροφή στη κανονικότητα…’’, σου λένε.

Σερβίρανε τρόμο. Σερβίραν πανικό. Καταπάτησαν με τον πιο κατάπτυστο τον τρόπο τα ιερά και τα όσια μας. Και τώρα… Χωρίς καμία εμπεριστατωμένη πληροφόρηση, χωρίς καμία μεγάλη αλλαγή, χωρίς καμία σοβαρή παρέμβαση στο σύστημα υγείας… Εντάξει. Πάμε ξανά. Δεν τρέχει τίποτα. Όλα καλά.

‘’Επιστροφή στη κανονικότητα…’’, έτσι σου λένε…

Και δεν ντρέπονται. Δεν ντρέπονται καθόλου. Δεν ντρέπεται κανείς τους…

Θαρσείτε, όμως άνθρωποι. Θαρσείτε.

Δεν πέθανε ο Θεός.

Καλή δύναμη σε όλους.

Χριστός Ανέστη.

 

Πηγή

Posted in κοινωνία | Tagged | Σχολιάστε

νοσοκομειακά

Ὑπάρχει διαφορὰ ἀνάμεσα στὸ νὰ φτιάχνεις νοσοκομεῖα γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία, ὡς χριστιανικὸς πολιτισμός, καὶ στὸ νὰ φτιάχνει νοσοκομεῖα ὁ Μανδαρίνος ἢ ὁ ἀγνωστικιστὴς σαλιοφοβικός. Σίγουρα ὅμως, δὲν μπορεῖς νὰ πεῖς ὅτι περιμένοντας τὸ θαῦμα ἀφήνεις τὴν σαλιοφοβικὴ Πολιτεία νὰ φτιάχνει νοσοκομεῖα καὶ νὰ κλείνει τὶς ἐκκλησίες, οὔτε ἀρκεῖσαι στὴν καταγγελία τῆς μεταφυσικῆς τοῦ «ἄθεου νοσοκομείου» καὶ συστήματος παροχῶν. Σκοπὸς εἶναι ἡ «μεταμόρφωση» τῶν πραγμάτων αὐτῶν, νοσοκομείων καὶ παροχῶν. Κατ’ ἀντιστοιχία, ἡ ἀριστερὴ κοινωνικὴ δικαιοσύνη δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴ χριστιανική, στοὺς στόχους, τὰ μέσα, τὴν ἐκμετάλλευση τῆς ἀγανάκτησης τοῦ φτωχοῦ, καὶ τὰ λοιπά.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ANDREI RUBLEV (1966) – Aftermath of the Slaughter

-Do you know how many of mine they burned?

Ὅλοι ὅσοι ἔβαλαν ὅλα τους τὰ λεφτὰ στὸν Μητσοτάκη, μὲ τὴν ἐπερχόμενη πείνα καὶ τὸ λιμὸ κινδυνεύουν νὰ πάθουν ὅ,τι ἔπαθαν τὸ 2019 ὅσοι στήριζαν τὸν Σύριζα τὸ 2015-6, καὶ φαντάζομαι ὅτι γνωρίζουν πὼς εἶναι καλὸ νὰ «ἀπομακρυνθοῦν σιγὰ-σιγά». Ἡ κρίση καὶ ἡ πείνα ποὺ θὰ ἔρθει θὰ κάνει στοὺς Μητσοτακικοὺς καὶ Μητσοτακιστὲς ὅ,τι ἔκανε στὸν Σύριζα ἡ Μακεδονία καὶ οἱ «πρόσφυγες». Κι ἐπειδὴ στὴν ἀτζέντα τοῦ Μητσοτάκη καὶ τῶν ὁμοίων του ὑπῆρξε καὶ ἡ μὲ πρόθεση ταπείνωση τῆς Ἐκκλησίας (συγκριτικὰ μὲ ξαμολημένους «πρόσφυγες», ἑορτάζοντες τὸ Ραμαζάνι ἕλληνες πολίτες, Κνίτες, Ρομά), ἀναπόφευκτα ἡ ἐπερχόμενη ἀποτυχία τῆς γενικότερης μητσοτακικῆς πολιτικῆς (βασισμένης στὸν τουρισμὸ καὶ τὰ καζίνο) θὰ καταστήσει κατάπτυστη καὶ τὴν εἰδικότερη πολιτικὴ ταπείνωσης τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπως οἱ ΜΚΟ καὶ τὰ προσφυγικὰ ζητήματα ἀπαξιώθηκαν παντελῶς ἐξαιτίας τῆς κυβέρνησης Σύριζα, ἡ ὁποία τὰ κατέστησε «σημαία» της καὶ τὰ συνέδεσε μὲ τὴν γενικότερη πολιτική της ἀτζέντα, ἔτσι θὰ γίνει καὶ μὲ τὴν δίωξη τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοὺς ὑμνητές της (τῆς δίωξης). Γιατὶ ἡ πολιτικὴ ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας ἦταν κεντρικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ΝΔ (ἀπὸ τότε ποὺ ἡ συμμαχία ἐκσυγχρονιστῶν-μητσοτακικῶν-σκληρῶν νεοφιλελεύθερων βρέθηκε στὴν ἀρχηγία της), καὶ ὄχι διεκπεραιωτικὸ ζήτημα, «τῆς σειρᾶς».

Posted in Αριστερά, Δεξιά | 1 σχόλιο

ἐμπιστοσύνες: κορωνοϊός

Προσέξτε τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους οἱ ἐρευνητὲς δίνουν γιὰ τὴν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης. Περιλαμβάνονται μόνο «ἀντιχριστιανικοὶ» λόγοι π.χ. δὲν συμμορφώνεται ἡ Ἐκκλησία μὲ τὰ μέτρα, ἄρα τὴν καταδικάζουν οἱ πολίτες. Δὲν συμπεριλαμβάνεται ὡς λόγος ἔλλειψης ἐμπιστοσύνης τὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔκανε ὅ,τι τῆς εἶπε τὸ Κράτος, δηλαδὴ ὅτι ἔβαλε τὴν τέλεση τῆς λατρείας σὲ δεύτερη μοίρα. Εἶναι ἡ ἀντικειμενικότητα τῶν ἐρευνῶν.

εκκλησία εμπιστοσύνη κορωνοϊός

Ἂν σὲ περσινὴ ἢ προσπερσινὴ δημοσκόπηση ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν Ἐκκλησία ἦταν στὸ 59%, τὰ μαντάτα εἶναι ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἔπεισε οὔτε τοὺς θρησκευτικὰ ἀδιάφορους ἢ ἀντιχριστιανοὺς ἀλλὰ οὔτε καὶ τοὺς πιστούς. Καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζεται ὅπως οἱ ΜΚΟ, ἐχθρικά. Ἐναλλακτικά, ἡ δημοσκόπηση διαβάζεται ὡς ἑξῆς: Ὅποια παραχώρηση κι ἂν κάνει ἡ Ἐκκλησία πρὸς τὴν πλειονότητα τῶν ἀντιχριστιανῶν καὶ ἄθεων (καὶ «πολιτισμικὰ Χριστιανῶν» χά, χά), αὐτοὶ πάλι θὰ τὴν ἀντιπαθοῦν.

Σὲ ἄλλα γραφήματα (σ. 30), σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς κανίβαλους σχολιαστὲς στὰ ΜΚΔ («θὰ μᾶς πεθάνετε») σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἄτυπη δικτατορία τοῦ συναισθηματισμοῦ ποὺ ἔχουν ἐπιβάλλει («εἶστε κυνικοί»), ὅσοι φοβοῦνται λίγο ἢ δὲν φοβοῦνται ὅτι θὰ νοσηλευτοῦν σὲ ΜΕΘ εἶναι 57%.

Ἐπίσης, μόνο 39% δὲν φοβᾶται ὅτι θὰ περιοριστοῦν οἱ ἀτομικὲς ἐλευθερίες, ἐνῶ τὸ 61% φοβᾶται (σκέτα, ἀρκετά, πολύ), πράγμα ποὺ σημαίνει ὅτι γιὰ τὶς ἀτομικὲς ἐλευθερίες δὲν ἐνδιαφέρεται μιὰ δράκα χιπστεράδων ἀδιάφορων -ὅπως τὸ παραμύθι τῶν εὐσυγκίνητων καλῶν ἀνθρώπων λέει- ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο: Οἱ φοβικοὶ ὅτι θὰ ἀρρωστήσουν (42%) ἀδιαφοροῦν (39%) γιὰ τὸν περιορισμὸ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων.

Μόνο 44% συμφωνεῖ (ἀπόλυτα, ἐν πολλοῖς, περίπου) μὲ τὴν ἄποψη ὅτι ὁ Μωυσῆς Μητσοτάκης ἐλέγχει τὴν κατάσταση. Τὰ μέτρα ἦταν αὐστηρά (σκέτα, ἀρκετά, πολύ) γιὰ τὸ 73%, καὶ μόνο 27% τὰ ἔκρινε χαλαρά. Ὡστόσο, στὰ ΜΚΔ καὶ τὰ ΜΜΕ διαβάζαμε τοὺς μειοψηφικοὺς φοβικοὺς ποὺ ἔστηναν λαϊκὰ δικαστήρια κατὰ τῆς πλειονότητας.

Πηγή ἔρευνας  Εθνικόν και ΚαποδιστριακόνΠανεπιστήμιον Αθηνών, ΣΧΟΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝΤΜΗΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ http://www.jourlab.media.uoa.gr

 

 

Posted in κοινωνία | Tagged , | Σχολιάστε

κοινωνικὲς ἀλήθειες: θρησκεία

Κοινωνικά, ἡ Ἀλήθεια, ποὺ φιλοσοφικὰ ἢ ἐμπειρικὰ εἶναι δύσκολο ἢ ἀδύνατο νὰ γίνει πασιφανὴς καὶ πειθαναγκαστική, ἐπιβάλλεται μόνο ὅταν οἱ ὑποστηρικτές της φέρονται ἔτσι ὡσὰν ἡ Ἀλήθεια νὰ ἦταν τόσο ἀντικειμενικὸ γεγονὸς ὅσο τὰ φυσικὰ φαινόμενα. Οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες ἀρνοῦνταν τὴ λατρεία τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀναγκάστηκαν νὰ παραδεχτοῦν ὅτι ὁ χριστιανικὸς θεὸς καὶ ὑπάρχει καὶ πρέπει ἐπιτακτικὰ νὰ τοῦ προσφέρεται λατρεία (διατάγματα Γαλέριου, καὶ Λικίνιου-Κωνσταντίνου) μόνον ὅταν διαπίστωσαν ὅτι ὑπῆρχαν ἄνθρωποι (οἱ Χριστιανοὶ μάρτυρες) ποὺ ἔπαιρναν πολὺ σοβαρὰ τὴν ὕπαρξη τέτοιου θεοῦ καὶ τὴν ἀνάγκη λατρείας του παραμερίζοντας ὁτιδήποτε ἄλλο συμφέρον. Ἐὰν ὁ πιστὸς κάνει, ζῆ, σὰν νὰ ὑπάρχει τέτοιος θεός, τότε ὁ θεὸς αὐτὸς ὑπάρχει στὴν κοινωνικὴ πραγματικότητα ἀκόμη καὶ τῶν μὴ πιστῶν, τόσο πραγματικός, καὶ εἶναι τόσο ἀπαραίτητο νὰ τὸν λάβουμε ὑπόψη μας, ὅσο ἕνα κτήριο ἢ ἕνα βουνό ποὺ δὲν μποροῦμε περπατώντας νὰ πέσουμε πάνω του χωρὶς νὰ σκοτωθοῦμε. Εἶναι κοινωνικὰ ἀποδεδειγμένος. Ἐδῶ, νὰ ποῦμε ὅτι οἱ ἱστορικοφιλοσοφικὲς ἠλιθιότητες τῆς σύγκρισης τοῦ χριστιανικοῦ θεοῦ μὲ τὸ «Ἱπτάμενο Μακαρονοτέρας» δὲν μποροῦν νὰ σταθοῦν, ἂν ὄχι γιὰ κάτι ἄλλο, τουλάχιστον γιὰ τὸ ὅτι κανεὶς ἀπὸ τοὺς ὁπαδοὺς τοῦ «Μακαρονοτέρατος» δὲν θὰ δεχτεῖ νὰ ὑποστεῖ μαρτύρια καὶ διώξεις γιὰ χάρη του «θεοῦ» αὐτοῦ. Μόνο ὡς ἀστεῖο (τρολλιά) τὸ ὑποστηρίζει. Ἐὰν ἀντίθετα δὲν ὑπάρχουν ἄτομα (ὡς κρίσιμη μάζα κι ὄχι 2-3 τρελλοί) ποὺ θεωροῦν ἔμπρακτα ὅτι ἐπείγει ἡ δημόσια λατρεία τοῦ χριστιανικοῦ θεοῦ, τότε ὁ τελευταῖος κοινωνικὰ δὲν διαφέρει ἀπὸ μιὰ φιλοσοφικὴ ἰδιωτικὴ ἄποψη. Ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν παθαίνει κανεὶς τίποτε καὶ ἂν δὲν ὑπάρχει.

Posted in θρησκεία | 1 σχόλιο

ἴδιοι

Νά κι ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ποὺ ἀντιδρᾶ στὸ περιοριστικὸ καὶ ἀνακλήσιμο «ἄνοιγμα μετ’ ἀπολυμαντικοῦ» τῶν ἐκκλησιῶν. Γιὰ νὰ μὴν μένει ἀμφιβολία στοὺς Χριστιανοὺς πόσο ἴδιοι εἶναι ΝΔ καὶ ΣΥΡΙΖΑ, καὶ νὰ μὴν τρῶνε τὸ κυβερνητικὸ καὶ ἀριστερὸ σανὸ περὶ διαμάχης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Εὐτυχῶς, οἱ πολιτικάντηδες ἄθεοι μαλώνοντας γιὰ ὑπολεπτομέρειες* ποὺ δὲν ἀλλάζουν τὴ βασικὴ στάση τους, ξεσκεπάζονται.

* «-Νὰ τοὺς κλείσετε κι ἄλλο διάστημα. -Ὄχι, νὰ τοὺς ἔχετε σχεδὸν ἄδειους (καὶ εἰκονομαχικούς: ἡ προσκύνηση τῶν εἰκόνων μολύνει) πετώντας σπόντες γιὰ τροποποίηση στὸν τρόπο μετάληψης βάσει ὁδηγιῶν τῶν ἐπιστημόνων καὶ τῆς Ε.Ε.». Ἤ, πάλι: «-Κακῶς ὁ Τσιόδρας ἔψαλλε. -Ὄχι, καλῶς ἔψαλλε».

Posted in Αριστερά, Δεξιά, αθεϊσμός, θρησκεία | Σχολιάστε

Tarkovsky -THE MIRROR-

Βλέπω συνέχεια τὸ ἴδιο ὄνειρο. Φαίνεται νὰ μὲ ὠθεῖ νὰ ἐπιστρέψω στὸν γλυκόπικρο τόπο τοῦ σπιτιοῦ τοῦ παπποῦ μου ὅπου γεννήθηκα. Κάτι πάντοτε μὲ ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ μπῶ. Ὅλο βλέπω αὐτὸ τὸ ὄνειρο..

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

μάσκες τῆς ἀλήθειας

Ὅταν ὁ ἄθεος λέει -μὲ κάθε εἰλικρίνεια- ὅτι δὲν πιστεύει σὲ θαύματα σὰν αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζονται οἱ Χριστιανοί, ὅτι δὲν κολλᾶν τὶς μεταδοτικὲς ἀρρώστιες οἱ παπάδες ποὺ κοινωνοῦν τὸν κόσμο καὶ κατόπιν καταλύουν ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπὸ τὸ ἅγιο δισκοπότηρο, τότε βρίσκεσαι στὴ δυσάρεστη θέση νὰ τοῦ ὑπενθυμίσεις ὅτι θαύματα εἶναι καταγεγραμμένα σὲ κάθε θρησκεία τοῦ κόσμου, καὶ ὅτι συνεπῶς ἡ δουλειά του -γιὰ νὰ εἶναι ἐπιστημονική- εἶναι πολὺ δυσκολότερη: Πρέπει νὰ ἀποκλείσει κάθε ἀξίωση θαύματος κάθε θρησκείας. Μόνο στὴν ἀρχαία θρησκεία νὰ κυττάξει, θὰ βρεῖ καταγεγραμμένα ἀπειράριθμα θαύματα, ἀπὸ μορφωμένους Ἀρχαίους Ἕλληνες (τὸν ὑπέρτατο τύπο ἀνθρώπου ποὺ ὁ ἄθεος παραδέχεται). Ὁ ἄθεος θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξει ὅτι ὅλη (τὸ 99,999%) ἡ ἀνθρωπότητα μέχρι τὴ δική του ἐμφάνιση (ὡς τύπου ἀνθρώπου) ἦταν ἠλίθια ἢ ψεύτρα. Εἶναι ἡ ἀλαζονεία προσωποποιημένη. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ ἐνδελεχῶς μὲ τυπικὲς σοφιστικὲς ἀπαντήσεις, ὅπως «γιατί διεκδικεῖτε τὴν ἀποκλειστικότητα τῆς Ἀλήθειας ἀφοῦ παραδέχεστε τὴν ὕπαρξη θαυμάτων καὶ σὲ ἄλλες θρησκεῖες;», γιατὶ αὐτὰ ἔχουν ἀπαντηθεῖ, καὶ οὐδέποτε ἡ Ἐκκλησία εἶπε ὅτι οἱ «θεοὶ» εἶναι ὡς ὀντότητες ἀνύπαρκτοι. Εἰλικρινά, κι ἐγὼ ἀπορῶ γιὰ τὴ θεωρητικὴ βάση μὲ τὴν ὁποία μπορεῖ μιὰ κοσμοθεώρηση 2-3 αἰώνων νὰ ἀπορρίψει ἄλλους 40 αἰῶνες στὸ σύνολό τους.

Posted in αθεϊσμός | Σχολιάστε

τὸ μεταβατικὸ ἀντικείμενο, ἡ μάσκα

Ἂν τὰ 20 δεπτ. σαπουνίσματος (γιὰ σιγουριὰ κάνε τα 40 δεπτ.) ἦταν ὣς τώρα τὸ φετὶχ τῶν τρομοκρατημένων δημοκρατικῶν δυνάμεων, τώρα ἡ μάσκα θὰ γίνει τὸ μεταβατικὸ ἀντικείμενο τοῦ ὑπεύθυνου πολίτη, τὸ ὁποῖο θὰ μεσολαβεῖ μεταξὺ Πραγματικότητας καὶ Ἐγώ. Θὰ πεῖτε, ἀφοῦ μάσκα συστήνει ἡ Ἐπιστήμη, μάσκα…. Σωστά. Μόνο ποὺ ἄλλα ἔλεγε πρὶν ἡ Ἐπιστήμη, καὶ ὁ μασκοφόρος δὲν θὰ ἀπολογηθεῖ γιὰ κανένα λάθος τῆς Ἐπιστήμης, γιατὶ ἡ αὐτοκριτικὴ καὶ ἡ συγγνώμη τοῦ εἶναι λέξεις ἄγνωστες. Ἄλλοι ἔχουν τὸ ἀρκουδάκι, ἄλλοι τὸ αὐτοκινητάκι τους γιὰ μεταβατικὰ ἀντικείμενα.

-Πρὸς τὸ παρόν, ἡ ἐνημέρωση μὲ πρότυπο τὴν Κίνα (τὴ χώρα πρότυπο τῶν φιλοδικτατορικῶν Δυτικῶν) ἐπιτρέπει σὲ ἐνήλικα ἄτομα σὰν τὰ παραπάνω νὰ θεωροῦνται νορμὰλ καὶ «μέσος ὅρος». Δυστυχῶς, τὸ πολὺ τὸ ψυχομπούκωμα μὲ ὑστερικὸ ὑλισμό δὲν θὰ ἀπαγορεύσει μόνο τὴ μετάληψη, ἀλλὰ θὰ ὁδηγήσει καὶ σὲ παρενέργειες, καὶ σὲ ἀντιλήψεις ποὺ οἱ «μάζες» κατανοοῦν ὡς «νὰ ἔχουμε νὰ τρῶμε, κι ὅλα καλά». Ὅταν λοιπὸν τὸ «φαῒ» λείψει ἀπὸ τὶς «μάζες», τότε ὡς παρενέργεια oἱ μάζες θὰ ἀντιδράσουν: ὑλιστικὰ μὲν «χυδαῖα» δέ, καὶ οἱ μορφωμένοι ἐκπρόσωποι τοῦ «νέου ὑλισμοῦ» θὰ βρεθοῦν ἀναπολόγητοι.

-Ὅσοι ὑπεύθυνοι Χριστιανοὶ πλέουν σὲ πελάγη εὐτυχίας ποὺ ἔκαναν τὴ θυσία τους στὸν Καίσαρα καὶ πλέον θὰ τοὺς ἀφήσουν ἥσυχους ἀπὸ 17 Μαΐου οἱ ἀντιχριστιανοί, ἂς περιμένουν τὸ νέο κύμα διώξεων, μὲ τὰ σάλια καὶ τα κουταλάκια. Θὰ τοὺς περιμένουν στὴ γωνία ἡ ὑπουργὸς ποὺ δήλωσε ὅτι «οι ειδικοί έχουν τοποθετηθεί για τους τρόπους μετάδοσης του ιού και αυτοί περιλαμβάνουν και το σάλιο» καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων τοῦ ὑπουργείου Ὑγείας μέλος τῆς ὁποίας δήλωσε ὅτι «Επιστημονικά γνωρίζουμε και υπάρχουν και οδηγίες οι οποίες είναι αναρτημένες στον ευρωπαϊακό οργανισμό για την πρόληψη των νοσημάτων που λέει ότι σε περιόδους επιδημίας δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το ίδιο ποτήρι και το ίδιο κουτάλι με άλλους ανθρώπους». Ὅπως «γιὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες» ἀπαγορεύτηκε ἡ λατρεία, ἔτσι καὶ γιὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες θὰ ἀπαγορευτοῦν τέτοιες σαλιάρικες ἐπαφές. Μπορεῖ μιὰ ὁδηγία νὰ μὴν εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλὰ οἱ ὁδηγίες «ορίζουν έναν στόχο τον οποίο πρέπει να επιτύχουν όλες οι χώρες της ΕΕ.» Μὲ λίγη τρομοϋστερία, ὅλα θὰ γίνουν.

«Ὑπεύθυνοι Χριστιανοί». Νομίζετε ὅτι θὰ σᾶς ἀφήσουν ἥσυχους. Ὄχι, ὅμως, θὰ σᾶς πατήσουν κι ἄλλο ἐκεῖ ποὺ πονᾶμε.

Posted in αθεϊσμός, θρησκεία | Tagged , , | Σχολιάστε

τζαμὶ ἢ κλειστὴ ἐκκλησία

Τὰ Τουρκικὰ νέα, ἐκνευρίστηκαν γιατὶ οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν τζαμὶ μία ἀκόμη πατημένη ἐκκλησία μας.

Δὲν κυττᾶμε καλύτερα λέω ‘γώ, ὧ Τούρκικα νέα, τὰ χάλια μας, μὲ τοὺς κλειστοὺς ναοὺς στὰ «ἀπελευθερωμένα» μέρη μας; Γιατὶ φοβᾶμαι ὅτι θὰ γυρίσουν οἱ Μουσουλμάνοι καὶ θὰ μᾶς/σᾶς ποῦν: Ἀφοῦ ἐσεῖς ἔχετε κλειστὲς τὶς ἐκκλησίες, πῶς σᾶς ἔπιασε καημὸς μὲ τὴν Ἁγία Σοφία Τραπεζούντας; Τί θὰ ἀπαντήσετε, ὅτι εἶναι προσωρινὰ κλειστές; Πεῖτε ἀλεύρι, ἡ Κεραμέως καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων σᾶς γυρεύει.

Posted in Τούρκοι | Σχολιάστε

1η Μάη: Ἀφοῦ

μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν ὑπάρχουν ἑκατομμύρια ἄτομα ποὺ ἔχουν γιὰ Σωτήρα τὸν Κούλη, ὁ ὁποῖος λέει διὰ τῶν ὑπουργῶν του ὅτι τὰ «σάλια» (τῆς μετάληψης) κολλᾶνε, καὶ «Χριστιανοὶ» ποὺ φοβοῦνται («ἀδειάζοντας» ἀκόμη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ποὺ λέει ὅτι ἡ μετάληψη δὲν κολλᾶ) ὅτι μὲ τὴ μετάληψη κολλᾶνε τοὺς ἄλλους / τοὺς κολλᾶνε ἄλλοι, μπλοκάροντας ἔτσι ἐν τῇ γενέσει της κάθε πανελλαδικὴ χριστιανικὴ διαμαρτυρία,

ἂς δείχνουν οἱ σταλινικοὶ ὅτι τὰ δικά τους ἰδανικὰ τὰ θεωροῦν ὄντως ἀνώτερα κι ὄχι κατώτερα τῶν μὴ κομμουνιστικῶν ἰδανικῶν.

Ἀνθ’ ἡμῶν Γουλιμῆς. Ἡ Πρωτομαγιὰ δὲν ἀναβλήθηκε, ἀλλὰ ἐσεῖς ἀναβάλατε τὸ Πάσχα.

porie-arthrou

Αὐτοὶ ποὺ ἔβαλαν τὸν «Κόσμο» πάνω ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ λατρεία, ἂς μὴν κοροϊδεύουν τοὺς «γραφικοὺς σταλινικούς». Στὴ ζωὴ ἐπικρατεῖ μόνο ὅποιος δὲν φοβᾶται νὰ πεθάνει ἢ νὰ διωχθεῖ, καὶ τὸ δείχνει. Οἱ ἄλλοι εἶναι δοῦλοι του (ὅπως ἔγιναν στὴν ΕΣΣΔ -τώρα σὲ μιὰ ὁμάδα ἀθεοπροτεσταντῶν), ὅσο κι ἂν κοροϊδεύουν τὴ διαπίστωση αὐτὴ ἢ παριστάνουν ὅτι μὲ ἐλεύθερη συνείδηση ἐπέλεξαν νὰ εἶναι δοῦλοι. Χά, χά, ποιοὶ εἶναι δοῦλοι, ἐμεῖς; χά χά χά…

Υ.Γ. Λέει κάποιος  ὅτι «η εκκλησία έχει χρέος να σεβαστεί τον φόβο και την αγωνία τόσο της ευρύτερης κοινωνίας». Ναί; Ὅπως τότε, δηλαδή, ποὺ ἡ «εὐρύτερη κοινωνία» φοβόταν ὅτι ἂν δὲν θυσιάσουν οἱ Χριστιανοὶ στὰ εἴδωλα, θὰ ὀργίζονταν οἱ θεοὶ καὶ θὰ κατέστρεφαν τὴν εὐρύτερη κοινωνία τῆς Ρώμης; Ἄσε, κύριε καὶ λοιποὶ Ἀριστεροί («Χριστιανοὶ» καὶ ἄθεοι «ἀνησυχοῦντες γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία»), μὴ ζηλεύετε τόσο τὸ ΚΚΕ, θὰ πάθετε τίποτε… Ἄλλωστε, ἐσεῖς κάνατε τὰ συνέδρια «Ἀριστερᾶς ΣΥΡΙΖΑ καὶ Χριστιανισμοῦ». Δὲν συνεντευξιάζεστε σὲ κανένα τηλεοπτικὸ παράθυρο, καλύτερα;

 

φωτογρ.: protothema.gr

Posted in θρησκεία | Tagged , | Σχολιάστε

ἐπιστήμονες

Τὰ παιδιὰ μολύνουν τοὺς ἐνήλικες, γι’ αὐτὸ κλείνουμε τὰ σχολεῖα.

Τὰ παιδιὰ ἐλάχιστα κολλᾶνε τοὺς ἐνήλικες, γι’ αὐτὸ ἀνοίγουμε τὰ σχολεῖα.

Ποιὸς εἶναι ὁ ἐπιστήμονας; πῶς ὁρίζεται ὁ ἐπιστήμονας, θὰ ρωτήσετε. Ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται ἐπιστήμονας εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ὁ δημοσιογράφος καὶ ὁ πολιτικάντης λένε πὼς εἶναι ἐπιστήμονας. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι δευτερεύοντα.

Πάντως, ἀφοῦ κατατρόμαξαν τοὺς πάντες, τώρα εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ φτάσουν στὴ γελοιότητα τῆς προαιρετικῆς ἐκπαίδευσης. Ἅμα φοβᾶται ἢ δὲν φοβᾶται ὁ γονιός, τὸ σχολεῖο ὡς ὑποχρεωτικὴ ἐκπαίδευση ἔχει πρακτικὰ διαλυθεῖ μέχρι νὰ βρεθεῖ ἐμβόλιο. Δὲν μπορεῖς νὰ γεμίζεις ἀψήφιστα μὲ τέτοιο φόβο τοὺς συνανθρώπους σου χωρὶς αὐτὸ νὰ ἐπηρεάσει τὴν κοινωνία, τὴ σκέψη τους, καὶ μετὰ νὰ νομίσεις ὅτι μὲ ἐγκυκλίους καταργεῖς τὸν φόβο αὐτόν. Βεβαίως, οἱ πιὸ μανιακοὶ ὁπαδοὶ τῆς καραντίνας θὰ βγάλουν τὸ σκασμὸ καὶ θὰ ἀλλάξουν ἄποψη ὅταν λήξουν οἱ δικές τους ἄδειες εἰδικοῦ σκοποῦ, καὶ δὲν θὰ ἔχουν ποῦ νὰ παρκάρουν τὰ παιδιὰ παρὰ μόνο στὸ (κατ’ αὐτούς) θάλαμο μόλυνσης ποὺ λέγεται σχολεῖο. Ἕως τότε, δὲν διαφέρουν ἀπὸ τὰ στελέχη τοῦ κόμματος στὸ ὀργουελιανὸ 1984, ποὺ τὴν ἑπόμενη δὲν θυμοῦνται τί πίστευαν τὴν προηγούμενη. Κολοτοῦμπες. Οἱ ἄλλοι ὅμως, ποὺ εἶναι καὶ περισσότεροι, καταλαβαίνουν ὅτι ὁ ἐμπαιγμὸς τοῦ μαθητευόμενου μάγου δὲν ἔχει κάποια λογικὴ βάση, σκέψη μὲ ἀρχὴ-μέση-τέλος. Εἶναι στὰ κουτουρού. Γιατὶ ἂν ἰσχύει ἡ δεύτερη φράση, ἑκατομμύρια ἄνθρωποι (γιαγιάδες καὶ ἐγγόνια) ἐγκλωβίστηκαν χωρὶς λόγο. Θὰ ἀπολογηθεῖ κάποιος γιὰ αὐτό; Ἐὰν πάλι ἰσχύει ἡ πρώτη φράση, εἶναι ἐγκληματικὸ νὰ συζητᾶμε γιὰ ἀνοιχτὰ σχολεῖα, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ χτιστοῦν ἄλλα τόσα. Ἐὰν ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶναι μία, θὰ πρέπει νὰ ζητήσουν συγγνώμη ὅλοι ὅσοι διακήρυσσαν καὶ ἐπέβαλαν τὴν ἄποψη ὅτι ἡ Ἐπιστήμη εἶναι Μία, ἐκείνη τοῦ Τσιόδρα-Μητσοτάκη τοῦ Μαρτίου. Βλέπετε, τὰ πρόβατα τοῦ ὀρθολογισμοῦ εἶναι ἱκανοποιημένα μόνο μὲ ξεκάθαρες ἀπαντήσεις (μόνο ἔτσι πείθουν ὅτι ἀξίζει νὰ κυβερνοῦν κι ὅτι ζοῦμε σὲ ἐποχὴ προόδου), καὶ δίνουν τέτοιες ξεκάθαρες ἀπαντήσεις ἔστω κι ἂν ρισκάρουν τὴν αὐτογελοιοποίηση.

Τί συζητᾶμε γιὰ σχολεῖα βέβαια, ποὺ ἡ Ἑλλάδα ἔχει τουρισμὸ καὶ φαγάδικα, καὶ αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ λειτουργήσουν παρὰ σὲ πολὺ μικρότερο μέγεθος, καὶ μὲ πολὺ λιγότερους ἀπαραίτητους ὑπαλλήλους -ἐνῶ ὁ τουρισμὸς θὰ πατώσει; Γιατί, ὅμως, μήπως θὰ μπορέσουν νὰ λειτουργήσουν τὰ καταστήματα ὑπόδησης καὶ τὰ καταστήματα ρούχων; Θὰ πᾶς νὰ προβάρεις τὸ παντελόνι ποὺ πρόβαρε ὁ ἱδρωμένος μολυσμένος; Ἡ μάσκα δὲν σὲ σώζει ἀπὸ τὸ προβάρισμα. Θὰ τὸ γυρίσεις πίσω ὡς λάθος μεγέθους ἀφοῦ τὸ ἀγοράσεις στὰ κουτουροὺ προκειμένου νὰ ἀποφύγεις τὸ προβάρισμα; Καὶ πῶς θὰ ἀγοράσει παντελόνι κάποιος ποὺ πιθανολογεῖ ὅτι κάποιος ἄλλος, δυνάμει μολυσμένος, ἤδη τὸ πρόβαρε ἢ τὸ ἐπέστρεψε ἐπειδὴ δὲν τοῦ ταίριαζε τὸ νούμερο; Γιὰ τὰ λεωφορεῖα, δὲν θέλω νὰ σκεφτῶ τί θὰ γίνεται ὅταν φταρνιστεῖ κάποιος ἀπὸ τὸ κλιματιστικὸ ἢ τὴ σκόνη. Τί νὰ πεῖς καὶ γιὰ τὰ φρικαλέα μέτρα, νὰ ξεκινᾶ τὸ ὡράριο τῶν ἐπιχειρήσεων στὶς 10 τὸ πρωί (ποιὸς θὰ παραλαμβάνει τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ σχολεῖα ποὺ θὰ ἀνοίξουν «προαιρετικά»;), γιὰ ἠθοποιοὺς καὶ μουσικούς (δίχως παραστάσεις, δίχως λεφτά), καὶ γιὰ σινεμά;

Ὅταν ὅμως τὸ μυαλὸ τοῦ Νεάντερταλ εἶναι γεμάτο μὲ τσιμεντολιθικὰ θεωρήματα ὅπως «ἢ ΣΥΡΙΖΑ ἢ ΝΔ», καὶ «μὰ δὲ θὰ κυβερνηθεῖ ποτὲ ἡ χώρα παρὰ μόνο μὲ βάση τὸ προηγούμενο δίλημμα», ἐντάξει, ἡ χώρα δὲν σώζεται. Ἄλλωστε, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ὑπὲρ τῶν μέτρων ἦταν καί, εἰδικά, ἦταν φανατικὰ ὑπὲρ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν. Καὶ συνεργάστηκε καὶ μὲ τὸν Τσιόδρα. Σὲ λίγο, θὰ ἀκούσουμε ὅτι ὁ ἥλιος ἀνατέλει ἀπὸ τὴ Δύση, γιὰ νὰ συντηρηθεῖ ἕνα ψεύτικο πολιτικάντικο δίλημμα, ποὺ δὲν ἀφορᾶ κανέναν.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | 1 σχόλιο

ἰατρικά

Ὅταν πᾶς σὲ γιατρὸ γιὰ μιὰ πάθησή σου, καὶ δὲν σὲ γιατρέψει, πᾶς στὸν φημισμένο ἀνταγωνιστῆ του, καὶ ἅμα κι αὐτὸς δὲν σὲ γιατρέψει, τότε ξαναγυρνᾶς στὸν πρῶτο γιατρό, μὲ τυφλὴ ἐμπιστοσύνη αὐτὴ τὴ φορά.

Ἔτσι δὲν κάνεις; Ὄχι; Τότε γιατί κάνεις ἀκριβῶς αὐτὸ μὲ τὰ κόμματα καὶ τοὺς πολιτικούς; Μᾶλλον γιατὶ εἶσαι ἀθεράπευτα ἀνόητος, καὶ δὲν γνωρίζεις ὅτι τὸ τελευταῖο πράγμα ποὺ μπορεῖ νὰ συμβεῖ εἶναι νὰ μὴν κυβερνηθεῖ μιὰ χώρα: Τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀκυβερνησίας εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἐκείνου ποὺ ξαναπηγαίνει στὸν ἴδιο ἀνίκανο γιατρό, γιὰ νὰ ἐκδικηθεῖ τὸν ἄλλον γιατρὸ ποὺ ἐπίσης δὲν τὸν γιάτρεψε. Μπορεῖς φυσικὰ νὰ πιστέψεις στὴν ὁμοιοπαθητική: Αὐτὸ κάνουν οἱ Ἕλληνες ποὺ ἐνέκριναν, 9 στοὺς 10, τὰ μέτρα Μητσοτάκη. Ἐσωτερίκευσαν τὴν ἀνόητη ἐπιλογή τους, κι ἕνα πρόβλημα ἐπιλύθηκε ὅταν ἔπαψε νὰ χαρακτηρίζεται πρόβλημα. Δὲν καταδίκασαν ἐκείνους ποὺ κατέστρεψαν τὸ ΕΣΥ, ἀλλὰ καταδίκασαν καὶ κατέδιδαν τὸν ἑαυτό τους ὡς «δυνάμει δολοφόνο», «μαζὶ τοὺς μολύναμε», «χρειαζόμαστε ἕναν μπαμπά», «αὐτὰ τὰ λέει ὁ Σύριζα» κ.λπ.

Posted in πολιτικά, κοινωνία | Σχολιάστε

Καρναβάλια μὲ μάσκες -καλὴ διασκέδαση ὅλο τὸ χρόνο

Νά γιατί ἀναβλήθηκαν οἱ Ἀπόκριες. Γιατὶ ἕως τώρα δὲν ὑπῆρχε ἑταιρεία ποὺ νὰ κατασκευάζει φθηνὲς μάσκες. Ἀφοῦ πλέον «Οἱ Ἕλληνες παράγουν»^ (μάσκες -τρέμε, τουρκικὴ αὐτοκινητοβιομηχανία!), μπορεῖ κι ἡ «Ἐπιστήμη τῶν Ἑλλήνων» νὰ ἀλλάξει ἄποψη. Δωρεὰν μάσκες γιὰ κορωνοϊὸ ὅμως νὰ τὶς ξεχάσετε -ὅπως τὰ βλέπω, κι ἂν δὲν σφάλλω. Γιατί, δηλαδή; στὶς περσινὲς Ἀπόκριες ζητούσατε ἀπὸ τὸ Κράτος οἰκονομικὴ βοήθεια γιὰ τὴ φορεσιά σας; Λοιπόν, τώρα τί ζητᾶτε; Φορέστε καὶ νικὰμπ ἅμα δὲν ἔχετε λεφτά. Προτιμᾶτε τὸ μασκοχαράτσι; Ἢ θέλετε ἀκόμη νὰ μᾶς πεθάνετε -ἔλεος πιά- ἐσεῖς οἱ ἀνόητοι;

Ἐντάξει, γιὰ μερικοὺς εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ἄποψη ὅτι «Σε τέτοια θέματα είναι δύσκολο να υπάρχει ομοφωνία.«

Δὲν φτάνει ποὺ ἡ σχολικὴ ἐκπαίδευση ἔγινε προαιρετική. Δὲν φτάνει ποὺ σᾶς ἐπιτρέπουν νὰ βάζετε στὸ ἁμάξι τὸ 1 ἀπὸ τὰ 2 παιδιά σας ὅταν πᾶτε βόλτα μὲ τὴ σύζυγο, ζητᾶτε δωρεὰν μάσκες κι ἀπὸ πάνω. Τόσον καιρό, μὲ τὴν καραντίνα, προετοίμαζε ὁ Μητσοτάκης τὸ ΕΣΥ. Ὅλα τὸ κράτος θέλετε νὰ τὰ κάνει; Κρατιστές, ἔ κρατιστές! Ἔπρεπε νὰ παρέλαυναν φέρετρα ρέ, νὰ μαθαίνατε νὰ λέτε εὐχαριστῶ…

^ μὲ στόμφο καὶ ὕφος 10 κομισαρίων  ἡ ἐντὸς εἰσαγωγικῶν φράση.

Posted in φιλελεύθεροι | Tagged , | Σχολιάστε

νενικήκαμεν…

Ὁ πολιτικαντισμὸς καὶ ὁ ἑλλαδικὸς «φαναριωτισμὸς» τί ὡραῖα ποὺ συνδυάστηκαν, καὶ θὰ παρουσιάζουν ὡς νίκη τὴν ἀπέραντη αὐτὴ ντροπή. Στὸ ἑξῆς, τὰ στασίδια νὰ δίνονται μὲ κληρώσεις. Κι ἀντὶ μὲ ἁγιασμὸ νὰ ψεκάζονται μὲ ἀπολυμαντικό. Γιατί ὄχι, δηλαδή; Στὴν ἔσχατη, δὲν θὰ πάθεις καὶ κάτι ἂν δὲν πᾶς ἐκκλησία, ναί; Ἄλλαξε κάτι ἀπὸ τότε, ἐπιστημονικά, ὥστε νὰ πᾶμε ἐκκλησία (ἂν προλάβουμε νὰ μποῦμε); Γιατὶ ὅ,τι στὸ πῆραν μιὰ φορά, θὰ στὸ πάρουν κι ἄλλες ὅποτε κρίνουν οἱ εὐσεβεῖς ψάλτες τοῦ μέλλοντος, καὶ γενικὰ μιὰ φράξια Χριστιανῶν καθεστωτικὴ/εὐεπίφορη στὴν προπαγάνδα ὡς ἄλλοθι (ὅπως πάντα ὑπῆρχε ἄλλοθι γιὰ τὶς εἰσβολὲς κράτους σὲ κράτος, ‘μᾶς φώναξαν’ κ.λπ.)

Ἀφοῦ ἀκυρώθηκε τὸ Πάσχα, καὶ οἱ μὴ Χριστιανοὶ ἔκαναν τὴ δουλειά τους κοροϊδεύοντας τὴν Ἐκκλησία ὅτι δὲν διαφέρει σὲ τίποτε ἀπὸ αὐτούς, ἔχοντας βάλει πάνω ἀπ’ ὅλα τὸ φόβο γιὰ τὴν ὑγεία, κι ἀφοῦ οἱ ἄθεοι μᾶς ἔλεγαν τί εἶναι Ὀρθόδοξο καὶ τί ὄχι, μετὰ ἄρχισαν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὑποστηρικτὲς τῆς ἀτομικῆς λατρείας νὰ καταγγέλλουν τὴν ἀτομικὴ λατρεία γιατὶ θυμήθηκαν ὅτι εἶναι προτεσταντική (μόνο ἅμα ἡ ἀτομικὴ λατρεία διαρκέσει πάνω ἀπὸ μήνα -ἀλλιῶς;), οἱ ἐθνικόφρονες ὀρθόδοξοι ξέχασαν τὶς τρομοκρατικὲς μαθηματικὲς καμπύλες τους γιατὶ «στὶς 4 τοῦ Μάη πεθαίνει ὁ κορωνοϊός», ὁ ἁπλὸς κόσμος παντελῶς ἀσυνάρτητος (τὰ ἴδια ἄτομα ποὺ ἁγιοποιοῦν τὸν Τσιόδρα συμφωνοῦν ὅτι εἶναι καὶ ἀπαράδεκτος). Τὰ ΜΜΕ τὶς ἴδιες κολοτοῦμπες: δημοσιογράφος δεξιᾶς ἐφημερίδας, ποὺ γράφει ὅτι ἡ καραντίνα ἔγινε γιὰ νὰ προετοιμαστεῖ καλύτερα  τὸ ΕΣΥ (!!) συνεχίζει παραδεχόμενος ὅτι οὔτε μαζικὰ τὲστ ἔγιναν οὔτε μαζικὲς προμήθειες, οὔτε φυσικὰ τίποτε ἄλλο. Ἡ συνεργασία Ἀβραμόπουλου-Τσιόδρα ἐπὶ ἐποχῆς Η1Ν1 (ἔστω κι ἂν προφανῶς δὲν ἐνεπλάκη ὁ δεύτερος στὴν ἀγορὰ ἐμβολίων) «δὲν ἔχει σημασία» γιατὶ ἁπλούστατα κι ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε συνεργαστεῖ μὲ τὸν δεύτερο. Ὁπότε, μεταξὺ δυὸ τσιοδρικῶν διαλέγεις τὸν πιὸ ἐνάρετο πολιτικά. (Δηλαδή, ποιόν;)

Μιὰ χώρα-κολοτούμπα.

Posted in θρησκεία | Σχολιάστε

The Bearer of Good Coronavirus News Stanford scientist John Ioannidis finds himself under attack for questioning the prevailing wisdom about lockdowns.

Πηγή

[…] Yet most criticism of the Stanford study has been aimed at defending the lockdown mandates against the implication that they’re an overreaction. “There’s some sort of mob mentality here operating that they just insist that this has to be the end of the world, and it has to be that the sky is falling. It’s attacking studies with data based on speculation and science fiction,” he says. “But dismissing real data in favor of mathematical speculation is mind-boggling.”

[…]

“Compared to almost any other cause of disease that I can think of, it’s really sparing young people. I’m not saying that the lives of 80-year-olds do not have value—they do,” he says. “But there’s far, far, far more . . . young people who commit suicide.” If the panic and attendant disruption continue, he says, “we will see many young people committing suicide . . . just because we are spreading horror stories with Covid-19. There’s far, far more young people who get cancer and will not be treated, because again, they will not go to the hospital to get treated because of Covid-19. There’s far, far more people whose mental health will collapse.”

[…]

He cautions against drawing broad conclusions about the efficacy of lockdowns based on national infection and fatality rates. “It’s not that we have randomized 10 countries to go into lockdown and another 10 countries to remain relatively open and see what happens, and do that randomly. Different prime ministers, different presidents, different task forces make decisions, they implement them in different sequences, at different times, in different phases of the epidemic. And then people start looking at this data and they say, ‘Oh look at that, this place did very well. Why? Oh, because of this measure.’ This is completely, completely opinion-based.”

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | Σχολιάστε

20+1

Τα 20+1 πράγματα που κατάλαβα σχετικά με τον κορωνοϊό:

1. Δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι για κανέναν λόγο, αλλά εάν πρέπει να βγεις, τότε μπορείς να βγεις.

2. Όλα τα καταστήματα είναι κλειστά. Εκτός από αυτά που είναι ανοιχτά.

3. Δεν πρέπει να πηγαίνεις σε νοσοκομεία εκτός εάν πρέπει να πας. Δεν μπορείς να πας ούτε στο γιατρό, εκτός αν είσαι ετοιμοθάνατος.

4. Όταν βγεις θυμήσου την βεβαίωση μετακίνησης που είναι αντισυνταγματική αλλά και υποχρεωτική. Εάν δεν την έχεις, ωστόσο, δεν είναι πρόβλημα γιατί μπορεί να την συμπληρώσεις επί τόπου, αν και εφόσον γίνει έλεγχος.

5. Οι μάσκες είναι άχρηστες! Αλλά το να φοράς μία μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Πρέπει να φερόμαστε όλοι σαν να είμαστε φορείς. Αλλά μάσκες να φοράνε μόνο όσοι είναι φορείς, όχι οι υπόλοιποι. Τα γάντια δεν θα σε βοηθήσουν, αλλά μπορεί και να σε βοηθήσουν.

6. Απαγορεύεται η περιφορά του Επιταφίου για να αποφευχθεί συνωστισμός αλλά επιτρέπεται η περιφορά της Άλκηστης Πρωτοψάλτη με πρωθυπουργικό συνωστισμό.

7. Αυτός ο ιός θα εξαφανιστεί το καλοκαίρι, αλλά ίσως και να παραμείνει για πάντα. Δεν έχουμε καταλήξει ακόμα σε κάτι συγκεκριμένο, τα στοιχεία είναι αντιφατικά μεταξύ τους, θα δούμε, όλα είναι σε καλά χέρια.

8. Θα πρέπει να παραμείνουμε κλειδαμπαρωμένοι έως ότου φτάσουμε στην ανοσία αγέλης, που σημαίνει ότι πρέπει να μολυνθούν όλοι όσοι είναι να μολυνθούν, αλλά παραμένοντας κλειδωμένοι στο σπίτι τους.

9. Ετοιμάζουν εμβόλιο για να μας εφοδιάσουν με αντισώματα, για έναν ιό που αλλάζει συνέχεια και δεν δημιουργεί αντισώματα. Εν τω μεταξύ, όσοι έχουν αναρρώσει δεν θα αρρωστήσουν ξανά, αλλά μπορεί και να ξαναρρωστήσουν.

10. Ο ιός δεν επηρεάζει τα παιδιά, εκτός από αυτά που αρρωσταίνουν.

11. Τον ιό τον πήραμε από τα ζώα, αλλά τα ζώα δεν μπορούν να κολλήσουν (εκτός από τη βελγική γάτα που βγήκε θετική τον Φεβρουάριο, μάλλον επειδή δεν είχε διαβάσει τα σχετικά διατάγματα).

12. Όταν αρρωσταίνεις έχεις πολλά συμπτώματα! Αλλά μπορείτε επίσης και να αρρωστήσεις χωρίς συμπτώματα… Μπορεί επίσης να έχεις κάποια συμπτώματα χωρίς να είσαι άρρωστος ή να είσαι μεταδοτικός χωρίς να έχεις συμπτώματα. Ό,τι προτιμήσει ο κάθε άρρωστος. Να ακούτε τους επιστήμονες (που λένε τα παραπάνω).

13. Για να μην αρρωστήσεις πρέπει να κάνεις υγιεινή διατροφή και να ασκείσαι. Μια κούρσα δέκα χιλιομέτρων σε ένα διαμέρισμα εξήντα τετραγωνικών μέτρων αναζωογονεί και αναπτύσσει τη φαντασία.

14. Είναι επωφελές για το ανοσοποιητικό να αναπνέεις καθαρό αέρα, αλλά αν δεν έχεις κήπο ή μπαλκόνι, ξέχασέ το. Επίσης, είναι σημαντικό να μην αναπτύσσουμε άγχος γιατί πειράζει το ανοσοποιητικό, αλλά και να παρακολουθούμε ανελλιπώς τις ειδήσεις για οτιδήποτε νεώτερο.

15. Μπορείς να παίρνεις φαγητό πακέτο από το εστιατόριο στο σπίτι, το οποίο ωστόσο μπορεί να έχει παρασκευαστεί από άτομα που δεν φορούσαν μάσκες ή γάντια. Επομένως, καλύτερα να αφήνεις το φαγητό έξω για τρεις ώρες να απολυμανθεί (εάν δεν έχεις σκύλο που μπορεί να στο φάει).

16. Ο ιός παραμένει ενεργός σε διαφορετικές επιφάνειες για δύο ώρες. Όχι, τέσσερις ώρες. Πώς λες; Έξι ώρες; Έλα, ποιος προσφέρει περισσότερα;

17. Ο ιός εξαπλώνεται στον αέρα για ένα μέτρο, μερικές φορές δύο, αλλά αν υπάρχει άνεμος ίσως περισσότερο.

18. Έχεις την υποχρέωση να παραμένεις κλεισμένος στο σπίτι με την οικογένειά σου, αλλά δεν πρέπει να κυκλοφορείς με την οικογένειά σου με αυτοκίνητο, μόνο δύο άτομα στο αμάξι.

19. Δεν έχουμε καμία θεραπεία, εκτός από ένα φάρμακο κατά των ρευματισμών και ένα κατά της χολέρας, καθώς και τη μεσαιωνική μέθοδο της καραντίνας. Η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα!

20. Αυτός ο ιός είναι θανατηφόρος, αλλά όχι πάρα πολύ. Σοβαροί επιστήμονες έχουν τεκμηριώσει τη θνησιμότητά του στο 3.4% ή στο 5% ή στο 2% ή στο 1% ή στο 0,45% ή στο 0,2%, ενδεχομένως τελικά στο 0,1%. Θα οδηγήσει μετά βεβαιότητας σε παγκόσμια οικονομική καταστροφή, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα ιλιγγιώδη αριθμό νεκρών, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν ξέραμε τι κάναμε όταν λαμβάναμε τα μέτρα, τα πράγματα είναι σε έμπειρα και ικανά χέρια.

+ bonus 21: Είναι απαραίτητο να λάβουν τα ΜΜΕ 11 και ακολούθως άλλα 9, σύνολο 20 εκατομμύρια ευρώ, για να μας ενημερώσουν για τον κορωνοϊό, κάτι το οποίο δεν έχει απολύτως καμμία αιτιώδη σχέση με την αποθέωση των κυβερνώντων. Αν όλες οι κοινωνικές ομάδες δίνουν 267% στον Κυριάκο Μητσοτάκη, εμείς τι φταίμε;

Πηγή

 

 

Posted in επιστήμη | Tagged , | Σχολιάστε

Μακραίνει ἡ θλιβερὴ λίστα

Πεθαίνει ἕνας ἄνθρωπος 91 χρόνων, τὰ ΜΜΕ-κοράκια ποὺ ζωντάνεψαν μὲ μιὰ δόση 20 ἑκατομμυρίων εὐρὼ συνεχίζουν τὸ πένθιμο ἐμβατήριο μὲ τὶς κλισὲ φράσεις οἴκου τελετῶν -Γιατί; Γιὰ νὰ τὴν πληρώσει ἡ μνήμη τοῦ συγχωρεμένου ἀπὸ σχολιαστὲς ποὺ δικαίως δὲν ἀντέχουν πιὰ αὐτὸν τὸ καταγέλαστο ἐκβιασμό, καὶ ξεσπᾶνε στὴν ἡλικία.

Ἐνδεικτικά: «Δὲν ὑπάρχει πιὸ τραγικὸ καὶ πιὸ ἀφύσικο γεγονὸς νὰ πεθαίνουν καὶ νὰ φεύγουν ἀπὸ τὴ ζωὴ 90χρονοι μὲ χρόνια ὑποκείμενα νοσήματα. Λοιπὸν ξανὰ ὅλοι μέσα γιὰ ἄλλους δύο μῆνες, δὲν εἶναι δυνατὸν στὴν ἐποχή μας νὰ φεύγουν ἄδικα 90χρονοι εἶναι ἀφύσικο».

Ἀφοῦ ἔγινε ὁ θάνατος θέαμα ἐπιδοτούμενο καὶ ἡ ἀνθρωπιὰ κατέστη ὑποκρισία, τὸ ἀποτέλεσμα δὲν εἶναι νὰ «γίνουμε καλύτεροι», ἀλλὰ πιὸ ἀπάνθρωποι καὶ κυνικοί. Ὄχι «μερικοὶ κακοὶ» σχολιαστές, ἀλλὰ ἡ κοινωνία ὁλόκληρη. Ὅταν μάλιστα ἡ γενικὴ καραντίνα θὰ ἐπανέρχεται περιοδικὰ ἕως ὅτου βρεθεῖ ἐμβόλιο, τότε ὁ θάνατος θὰ εἶναι τόσο δεδομένος ὥστε δὲν θὰ προκαλεῖ συμπόνια καὶ λογοτεχνικὰ αὐτοσχέδια λογύδρια (ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ΜΜΕ ποὺ θὰ χρηματοδοτοῦνται). Ἡ ὑπερβολὴ ὁδηγεῖ στὸ ἀντίθετο ἀπὸ τὸ ἐπιθυμητὸ ἀποτέλεσμα. Βρίσκω πολὺ λογικὸ σὲ ἕναν ἐκκοσμικευμένο πολιτισμὸ νὰ μὴν ὑπάρχει (ἔστω, παγανιστική) ἡ «μελέτη θανάτου». Σὲ παλιότερους, τάχα σκληρότερους πολιτισμούς, ποὺ δὲν εἶχαν ἐμβόλια (ὅπως κι ἐμεῖς τώρα), ὁ θρῆνος δὲν αὐτογελοιοποιεῖτο ὣς θρῆνος γιὰ ἑνενηντάχρονους. Ἄσε ποὺ στὸν χριστιανισμὸ πολιτισμὸ δὲν κλαῖμε ἐπειδὴ ὁ θανὼν μᾶς ἄφησε καὶ δὲν θὰ τὸν χαιρόμαστε/μᾶς χαίρεται πιά (γιὰ πάντα; ἕως ὅτου μᾶς θάψει αὐτός;). Κλαῖμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες του ζητώντας ἀπὸ τὸ Θεὸ συγχώρεση γιὰ τὸν πεθαμένο.

Ποῦ ν’ ἀρχίσουν καὶ οἱ πολλοὶ θάνατοι λόγῳ τῆς (μὴ ρητῆς) ὁμολογίας ἀποτυχίας τῆς γενικῆς καραντίνας. Στὴν κοινωνία τοῦ «σημασία ἔχει νὰ ζήσω», ὅσια καὶ ἱερὰ πράγματα ὅπως ὁ θρῆνος καὶ ὁ θάνατος στυλιζάρονται καὶ διογκώνονται τόσο τεχνητά, ὥστε τελικὰ «ὁ θάνατος ἑνὸς ἑκατομμυρίου εἶναι ἁπλὴ στατιστική». Τελικά, τὸ μόνο ἁπτὸ ποὺ θὰ μείνει, ἐκτὸς τοῦ βιασμοῦ τῶν λέξεων/ἐννοιῶν, εἶναι τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν.

Posted in αθεϊσμός | Tagged , | Σχολιάστε