Σαξὲς στόρυ νο 2

Το φιάσκο του «greek success» τώρα και σε νούμερα. Πρόσφατη έρευνα στη Βρετανία έδειξε ότι τo 21% (πρώτη θέση στην Ευρώπη!) των εισαγόμενων κορωνοκρουσμάτων εκεί προήλθαν από τουρίστες που ταξίδεψαν στην Ελλάδα. «Χάρη» στο «μπάτε σκύλοι αλέστε» που επέβαλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη πέρυσι το καλοκαίρι, η Ελλάδα μετατράπηκε σε επίκεντρο διασποράς της πανδημίας σε όλη την Ευρώπη.

Στου τουρισμού την ποδιά σφάζονται παλληκάρια, θα πει κανείς, συνηθισμένοι είμαστε… Έλα όμως που ο πρώτος που πλήρωσε τη νύφη ήταν ο ίδιος ο τουρισμός! Με 3,5 δισ. ευρώ εισπράξεις, τα περισσότερα ξενοδοχεία που παρασύρθηκαν από τα φληναφήματα του Μαξίμου και άνοιξαν δεν κάλυψαν πέρυσι ούτε τα λειτουργικά τους έξοδα. Και φυσικά, το κόστος για τη χώρα ήταν πολύ μεγαλύτερο: τα απανωτά απαγορευτικά που μας κρατούν οιονεί φυλακισμένους έως σήμερα. Έως 5 δισ. μας στοιχίζουν μηνιαίως, περί τέτοιας επιτυχίας μιλάμε…

Αυτή τη στιγμή είμαστε πρωταθλητές πανευρωπαϊκά ΚΑΙ στην ύφεση ΚΑΙ στον καλπασμό του ιού. Μόνο εμείς και η Πορτογαλία είχαμε αύξηση των κρουσμάτων τις προηγούμενες εβδομάδες και φως στο τούνελ δεν διαφαίνεται.

Φυσικά, ενδεχόμενο οι κυβερνώντες μας να βάλουν μυαλό και να αλλάξουν βιολί δεν υπάρχει… Το αποδεικνύουν καθημερινά σε όλους σχεδόν τους τομείς άλλωστε. Το φαινόμενο μιας «ηγεσίας» που έκλεισε πέρυσι μια ολόκληρη χώρα μέσα όταν τα κρούσματα ήταν… 40 ημερησίως, και τώρα, όταν έφτασαν τα 4.000, έκρινε ότι είναι καιρός τα μέτρα να… χαλαρώσουν(!), θα διδάσκεται κάποτε στις δραματικές σχολές ως υπόδειγμα πολιτικής κωμωδίας.

Δυστυχώς, μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τα χάλια αυτά φέρουν οι ειδήμονες της συμβουλευτικής επιτροπής. Σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους που δίνουν τον μεγάλο αγώνα στα νοσοκομεία, καιρό τώρα παραπληροφορούν και παρέχουν άλλοθι στον παραλογισμό των πολιτικών.

Ακόμη μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης φέρουν τα ΜΜΕ που εδώ και έναν χρόνο λιβανίζουν πρωί βράδυ τους κυβερνώντες για τις φαντασιώδεις επιτυχίες τους – εδώ πλέον μιλάμε για συμπαιγνία κατά της αλήθειας.

Όμως, θα το ξαναπώ κι ας γίνω φορτικός: μεγάλο είναι το μερίδιο της ευθύνης εκείνης της σκεπτόμενης συνήθως μερίδας των ψηφοφόρων που, τρομοκρατημένη από τα χαΐρια της κυβερνώσης αριστεράς, στηρίζει ή ανέχεται ακόμη τους διαδόχους της στο γκουβέρνο: Αν μιλούσε έστω δημοσίως, κάπως θα τρόμαζαν και θα μαζευόντουσαν.

Ειλικρινά, αυτή τη στιγμή δεν ξέρω να πω ποιος απ’ τους δυο «μονομάχους» βλάπτει τη Συρία χειρότερα. Δεν έχει και σημασία όμως. Είμαστε στο παραπέντε. Πως το κακό είναι εχθρός του χειρότερου δεν ισχύει στην περίπτωσή μας: και τα δυο μπορούν μια χαρά να μας χαντακώσουν.

Η χώρα χρειάζεται κατεπειγόντως νέα πολιτική πρόταση και κυβερνητική λύση.

Πηγή

Ἡ χώρα, πρῶτα χρειάζεται λαὸ καὶ μετὰ κυβέρνηση. Γιατὶ ἔχει λαγό, κι ὄχι λαό. Ἀλλὰ ποῦ νὰ βρεῖ τὸ λαό; Στὰ λαγούμια καὶ τὶς τουαλέτες ὅπου ἔχει κρυφτεῖ γιὰ νὰ μὴν πεθάνει; Κι ἀπὸ τί θέλει νὰ πεθάνει καθένας ἀπὸ τὸ λαὸ αὐτόν, ἀφοῦ δὲν θέλει νὰ πεθάνει «πρόωρα» (;;) καὶ ἀπὸ κορωνοϊό; Ὁ ἀνύμφευτος μεσόκοπος γνωστός μου, τρέμει μὴν τοῦ πεθάνει ἡ χήρα μανούλα. Λοιπόν, δὲν ἔθεσε ἀκόμη στὸν ἑαυτό του τὸ ἐρώτημα: Ποιὸς θέλεις νὰ πεθάνει πρῶτος, ἐσύ; ἡ μάνα σου; μαζὶ καὶ οἱ δυό; ἢ νὰ μὴν πεθάνετε ποτέ; Λοιπόν, μ’ αὐτὰ καὶ μ’ αὐτά, ὁ χρειαζούμενος λαὸς θὰ ἔρθει, τὸν βλέπουμε μὲ τὶς καραβιὲς νὰ ἀποβιβάζεται ἀπὸ τοὺς -ἀντικομμουνιστές, βεβαίως βεβαίως- τῆς κυβέρνησης.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

Marche pour la cérémonie des Turcs

Εὐρώπη μὲ τὰ σκυλάκια σου, πόσο σκύλοι εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ σὲ λατρεύουν

Ὅταν ἐμᾶς μᾶς πετάλωναν καὶ μᾶς παλούκωναν, καὶ ἔπαιρναν τοὺς γιούς μας γιὰ γενίτσαρους καὶ τὶς κόρες μας γιὰ τὰ χαρέμια τους, στὴν Εὐρώπη τῶν σημερινῶν Ἑλ-λήνων θαυμαστῶν της γέλαγαν μὲ τοὺς ἐξωτικούς, περίεργους Τούρκους.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

προδοτικά

Μὲ τοὺς ἐθνοπροδότες κατὰ νοῦ νὰ ξυπνᾶς κάθε πρωί, μὲ τοὺς κομμουνιστὲς κατὰ νοῦ νὰ πηγαίνεις γιὰ ὕπνο τὸ βράδυ. Οἱ κομμουνιστές. Οἱ κομμουνιστές. Οἱ κομμουνιστές! Ὁ/ἡ/ ἐθνοπροδότης, τοῦ ἐθνοπροδότη, τὸν ἐθνοπροδότη, ἡ ἐθνοπροδοσία, τῆς ἐθνοπροδοσίας, ὧ ἐθνοπροδοσία. Ὅπερ ἔδει δεῖξαι, ἀτράνταχτο ἐπιχείρημα καὶ αὐτοαπόδεικτη ἄποψη… . Μέρα-νύχτα. Ὡραῖα. Καί, μετά; Καὶ μετὰ ἔρχεται καὶ σὲ ἀδειάζει ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Μωυσῆ Κυριάκου, ὅτι, ντάξει, δὲν εἶναι προδότης ὁ ὑπογράψας τὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Καλῶς… Ἄρα, δηλαδή, οὔτε ἡ Συμφωνία εἶναι προδοτική; Αἴ, μᾶλλον δὲν εἶναι οὔτε κι αὐτή, γιατὶ ἀκούγεται κάπως παράλογο νὰ μὴν εἶναι προδότης αὐτὸς ποὺ τὴν ὑπέγραψε ἀλλὰ αὐτὴ νὰ εἶναι προδοτική. Προδοσία δίχως προδότες δὲν στέκει. Τὸ δράμα τῆς Δεξιᾶς (καὶ ἀκροδεξιᾶς καὶ λαϊκιᾶς, καὶ λοῦμπεν) ποὺ δὲν τελειώνει, γιατὶ (καὶ γιατί νὰ τελειώσει, μήπως συμφέρει κανέναν νὰ τελειώσει;;) καὶ σανὼ πολὺ ὑπάρχει καὶ πολλὲς αὐταπάτες, γιατὶ ὅπως γράφει κι ὁ Σολωμός, Δυστυχισμένε μου λαὲ καλὲ καὶ ἀγαπημένε. Πάντα εὐκολόπιστε καὶ πάντα προδομένε. Ἡ συνειδητὰ ἀσυνείδητη Ὀλιγαρχία φταίει, φυσικά…

Posted in Δεξιά | Σχολιάστε

ὁ ἄφοβος πρωθυπουργός

Σε μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας χθες, ο πρωθυπουργός παραδέχτηκε εμμέσως ότι αν τολμήσει και παραγγείλει το ρωσσικό εμβόλιο, θα… χάσει τη θέση του. Στην αρχή αράδιασε τα γνωστά προσχήματα: ότι το εμβόλιο δεν είναι διαθέσιμο (οι Ρώσσοι τον διέψευσαν ακαριαία θέτοντας στη διάθεση της Ελλάδας 500.000 εμβόλια εντός του Μαΐου!) ή ότι δεν έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (λες και υπήρχε ενδεχόμενο να το κάνουν οι Βρυξέλλες μετά απ’ όλο αυτόν τον πόλεμο λάσπης που διεξάγουν κατά των «ξένων» εμβολίων, ρωσσικού, κινεζικού, του AstraZeneca μη εξαιρουμένου…)Η έκπληξη ήρθε αργότερα όταν απαντώντας στον Τσίπρα που τον παρακίνησε να εξετάσει το ενδεχόμενο τον κατηγόρησε για… σατανική οπισθοβουλία, επικαλούμενος το προηγούμενο της Σλοβακίας:«Εκτός αν στο βάθος του μυαλού σας, και θα κλείσω με αυτή την παρατήρηση, υπάρχει μια σατανική σκέψη. Η σατανική σκέψη είναι ότι θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα αυτό το οποίο έγινε στη Σλοβακία. Όπου ο τέως συνάδελφός μου Πρωθυπουργός επιχείρησε να αγοράσει το εμβόλιο Sputnik, έγινε φοβερή κυβερνητική κρίση και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του»!!

Πρωθυπουργό που να υπαινίσσεται ότι η πολιτική επιβίωσή του εξαρτάται από ξένα συμφέροντα, προσωπικά δεν ξαναθυμάμαι. Και μάλιστα σε ένα τέτοιο θέμα… Εύκολα μπορεί να εικάσει κανείς, ποια μπορεί να είναι η διαπραγματευτική «ισχύς» αυτού του ανθρώπου (γενικά της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, για να μη βγάζουμε την αντιπολίτευση απ’ έξω), σε ζητήματα πολύ κρισιμότερα, όπως λ.χ. το μεταναστευτικό ή οι ελληνοτουρκικές σχέσεις…

Πηγή

Τί νὰ προσθέσει κανείς. Τὸ νὰ πέσει ἕλληνας πρωθυπουργὸς λόγῳ διαφορετικῆς προτίμησης γιὰ τὰ ἐμβόλια ξεπερνᾶ ἀκόμη καὶ τὸν Κωστάκη, ποὺ ἔπεσε ἐπειδὴ ἤθελε στενότερες σχέσεις μὲ τὴ Ρωσία. Ἄλλο πράγμα νὰ σοῦ κάψουν τὴ μισὴ Ἑλλάδα γιὰ τοὺς Σ-300 καὶ τὶς στενὲς ἑλληνορωσικὲς σχέσεις, κι ἄλλο πράγμα (ἀκόμη πιὸ ἐξευτελιστικό) νὰ σὲ πετάξουν ἀπὸ πρωθυπουργὸ ἐπειδὴ προτιμᾶς ἕνα ἁπλὸ τάδε ἐμβόλιο ἀντὶ τοῦ δείνα.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνας ἀνίσχυρος μπροστὰ στὴν οἰκουμένη ἄνθρωπος -τὸ παραδέχεται-, ποὺ διοικεῖ ὄντας Μητσοτάκης (μὲ ὅλους τοὺς τοπικισμούς του) ἕνα Μπάχαλο, τὸ ὁποῖο μετατρέπει κι αὐτὸς (ὅπως ὁ προηγούμενος) σὲ ἀκόμη μεγαλύτερο Μπάχαλο. Νὰ δοῦμε ποῦ, ἢ μᾶλλον μὲ ποιὸν τρόπο, θὰ σταματήσει τὸ πράγμα αὐτό.

Τουλάχιστον, ὁ ἄνθρωπος ἐλπίζει, ὄντας μαζὶ μὲ τὴ σημερινὴ ΝΔ, ἡ ὁποία εἶναι τὰ ὀρφανὰ τοῦ Σημίτη, νὰ μακροημερεύσει.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 6 Σχόλια

Αμβρόσιος: »Η Ορθοδοξία στην Ελλάδα προδόθηκε από την Εκκλησιαστική Διοίκηση»

Στούς Χαιρετισμούς τῆς Παναγίας  μας οἱ Ναοί ἄλλοτε ἦσαν κατάμεστοι! Σήμερα ἐδῶ εἰς τόν Ναόν τῆς Φανερωμένης εἴμεθα μόλις 20 ἕως  30 ἄτομα! 

Ἀδελφοί μου, τί σημαίνει αὐτό; 

Σημαίνει, ὅτι ἀλλοιώθηκε τό περιεχόμενον τῆς πίστεώς μας! Σημαίνει, ὅτι ἡ Ἡγεσία τῆς Εκκλησίας ἐπρόδωσε τήν ἀποστολήν της! Ναί, θά τό ἐπαναλάβω: Ἡ Ὀρθοδοξία στήν Ἑλλάδα μας προδόθηκε ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική της Διοίκηση, δηλ. ἀπό ἐμέ καί τούς ἄλλους Ἀρχιερεῖς, πού συγκροτοῦν τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.    

Στίς δυσκολίες καί στίς δοκιμασίες τῆς ζωῆς οἱ ἄνθρωποι ἔτρεχαν στήν Ἐκκλησία, διά νά παρακαλέσουν τόν Θεόν, καί μάλιστα τήν Μεσίτρια τοῦ Γένους τῶν ἀνθρώπων, τήν Παναγία μας, τήν Μητέρα μας, τήν Προστάτιδά μας, νά μᾶς προστατεύσῃ!

Ἀντιμετωπίζαμε δηλαδή τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς ἀγκαλιά μέ τόν Θεόν! Ἤμασταν μέσα στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ! Ἐκάναμε ἀγρυπνίες, λιτανεῖες, παρακλήσεις, νηστεῖες κλπ. Κοινωνούσαμε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων! 

Προσπαθούσαμε νά εἴμεθα ἑνωμένοι μέ τόν Θεόν, ὥστε νά βιώνουμε αὐτό, τό ὁποῖον περιέχουν τά ἑξῆς λόγια: «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι με Χριστῶ». Καί τό ἄλλο, τό  ὁποῖον ψάλλομεν εἰς τήν Ἀρτοκλασίαν: «πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν, οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ!» 

Ποιά, λοιπόν, εἶναι ἡ ἀλλοίωσις τοῦ περιεχομένου τῆς πίστεώς μας; Ποιά εἶναι ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας μας σήμερα στήν Ἑλλάδα καί ὅπου ἀλλοῦ γίνεται; Οἱ διοικοῦντες σήμερα τήν Ἑλλάδα μας Πολιτικοί καί Ἐκκλησιαστικοί Παράγοντες, δυστυχῶς, εἶπον στόν σύγχρονο ἄνθρωπο: «Ἄνθρωπε, ὁ Κορωνοϊός εἶναι μεγάλος κίνδυνος! Μεταδίδεται πολύ εὔκολα! Κινδυνεύεις! Νά κλεισθῇς, λοιπόν, στό σπίτι σου! Ἄφησε τόν Θεό! Ἄφησε τήν Ἐκκλησία! Ἄφησε τήν Παναγία! Ἄφησε τούς Ἁγίους σου! Κλείσου στόν ἑαυτό σου, γιά νά σωθῇς!». 

Αὐτό ὅμως εἶναι μία συνταγή καταστροφῆς! Ἐπειδή, ὅταν ὁ ἄνθρωπος κλείνεται στόν ἑαυτό του, τότε αὐτομάτως ἀπομακρύνεται ἀπό τόν Θεόν!

Εἴμεθα οἱ δολοφόνοι τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Ὄχι, βέβαια, ἐσεῖς καί ἐγώ, πού εἴμαστε ἐδῶ ἀπόψε, ἀλλά γενικώτερα ἡ Ἑλληνική Κοινωνία. Σήμερα ἡ Κοινωνία τῶν Ἑλλήνων χριστιανῶν, μέ τήν σιωπή τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἡγεσίας της, εἶναι δολοφόνος τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. 

Πηγή

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

ἔμπορες

τῆς Σαλονίκης, μὲ καταγωγή: Δυτικομακεδόνες, Ναουσαῖοι, Σερραῖοι, Χαλκιδικιῶτες, Βλάχοι, Μακεδόνες, τραντέλενες Πόντιοι, Σαρακατσάνοι, μὲ τὸν κάποτε πανέμορφο χωργιάτικο συντηρητισμό σας ποὺ ἐδῶ καὶ 30 χρόνια ἔχει μπαγιατέψει καὶ ραγιαδέψει ἀπέραντα κι ἀγιάτρευτα, ἐσεῖς ποὺ νομίζετε ὅτι ψηφίζετε ΕΡΕ ἀλλὰ ψηφίζετε ΠροσφυγοΛοατκι Μητσοτάκη, μὴν ξεχάσετε στὶς ἑπόμενες ἐκλογὲς νὰ ψηφίσετε τὸ ἴδιο κόμμα. Ἄλλωστε, τὰ συμφέροντά σας εἶναι ἐκεῖνα τῆς Κατσικοκλέφτρας καὶ τῆς ΠελοποΧαβούζας. Μπορεῖ καὶ νὰ παίζετε τέννις μὲ τὸν Ἄιρον Μάν. Θυμᾶμαι ἕναν μπαογκτζῆ Νεοδημοκράτη ποὺ μοῦ λεγε ὅτι προτίμαγε τὸ Μπακογιαννέικο. Αὐτὸς ἦταν Σαλονικιός, πρόσφυγας, καὶ (γι’ αὐτό) «ΠΑΟΚ μόνο», ἀλλὰ τελικὰ ἦταν τόσο Σαλονικιὸς ὥστε τὸ ἔριχνε στὴν Κρήτη καὶ τοὺς Ἀθηναίους. Κοροϊδάρες σὰν κι ἐσᾶς δὲν βρίσκεις σ’ ὅλη τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα ἀπὸ Ἀστόρια ὣς Σίδνεϋ. Καθίστε μὲ κλειστὰ τὰ μαγαζιά, τώρα, νὰ βλέπετε τοὺς Ἀθηναίους μὲ τριπλάσια κρούσματα νὰ τὰ ἀνοίγουν. Μπουυυ, γιατὶ ἀλλιῶς θὰ ἔρθει ὁ Σύριζα. Μπουυυ.

Posted in Θεσσαλονίκη | 17 Σχόλια

Παγκόσμιος Ὀργανισμὸς Ὑγείας: «πρὸς Διαβόλου, ὄχι σταυροί».

Πηγή

Λείπει ὁ σταυρός. Τί ἔγινε; Καίγονται στὴ θέα του; Ἢ μήπως τὸν ξέχασαν;

Εἶναι αὐτό, ποὺ ἀρχικὰ σκέφτεσαι «Θὰ ἀντισταθῶ στὶς ‘μισαλλόδοξες’ ἀπόψεις, θὰ ἀγωνιστῶ νὰ μείνω ψύχραιμος, κι ἂς μὴν δώσουμε τόπο στὸ θρησκευτικὸ φανατισμὸ κ.λπ». Ἀλλὰ μετὰ βλέπεις τὴν ἄτυπη ἀπαγόρευση τοῦ σταυροῦ ἀπὸ παντοῦ, καὶ ἀλλάζεις ἐντελῶς γνώμη.

Ἀφήνω τὸ πανθρησκειακό (ὅλοι παρακολουθοῦν τὴν κοινὴ θρησκευτικὴ τελετή τους), αὐτὸ ἦταν γνωστό.

Βάζουν κι ἕνα ἀβγό (δῆθεν σύμβολο τοῦ Χριστιανισμοῦ) γιὰ τοὺς λοβοτομημένους ποὺ θὰ πιστέψουν ὅτι τὸ κύριο σύμβολο τῶν Χριστιανῶν εἶναι τὸ ἀβγό. (Αὐτοὶ ποὺ κάθονταν 15 λεπτὰ στὸ προαύλιο τῆς ἐκκλησίας βράδυ Μεγάλου Σαββάτου.) Πάλι καλὰ ποὺ δὲν ἔβαλαν κανένα πασχαλινὸ λαγουδάκι ὡς σύμβολο τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι πολιτισμικό (Ἂν ἦταν πολιτισμικό, τότε δὲν θὰ ἔβαζε ἡ ἀφίσα τὸ πασχαλιάτικο ἀβγό), εἶναι θρησκευτικό: Δὲν ἔχουν πρόβλημα μὲ τὰ ἀκίνδυνα χριστιανικὰ ἔθιμα (ἀβγά, τσούγκρισμα), ἔχουν πρόβλημα μὲ τὸν πυρήνα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Τουλάχιστον, ἡ ἀφίσα τοῦ ΠΟΥ κάνει κατανοητὸ μὲ ποιῶν θρησκειῶν τὰ σύμβολα ὁ Διάβολος δὲν ἔχει κανένα πρόβλημα, καὶ τὰ ἀντέχει.

Χριστιανισμός, ἡ Νο 1 ἀπειλὴ γιὰ τὴν Ὕστερη Νεοτερικότητα.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ὁλικὴ ἐπαναφορά

Ἐντάξει, δὲν τὸ βγάζει κι ἀπ’ τὸν ποπό. Στὴ μυτούλα τὸ χώνει τὸ μαραφέτι ἁπλῶς! Πῶς κάνει ἔτσι πιὰ ὁ Σβαρτσενέγκερ;

Posted in Χωρίς κατηγορία | 5 Σχόλια

Προβλέψεις…

Θησαυρός αυτή η εφαρμογή με τις παλιές δημοσιεύσεις στο facebook. Ανακαλύπτεις τι ψεκασμένες μπούρδες έγραφαν πέρυσι τέτοιες μέρες οι Μενουμεσπιτάκηδες -αυτοί οι θεματοφύλακες του διαφωτισμού!- και αρχίζεις να εκτιμάς τον ορθολογισμό και τον νηφάλιο πολιτικό λόγο του… Αρτέμη Σώρρα !

Κάποια παραδείγματα αγνής και ανόθευτης ψέκας από το προφίλ μου :

– «Η θνητότητα του κορωνοϊου είναι 5%!» («Υπολόγισε το ποσοστό των θανάτων επί των κρουσμάτων και θα δεις τι νούμερο βγαίνει, ρε ψεκασμένε!», μου έγραψε ένας Μενουμεσπιτάκης με εκείνο τον γλυκό και αγαπησιάρικο τρόπο που χαρακτήριζε την φάρα τους πέρυσι την άνοιξη. Το ότι τα πραγματικά κρούσματα ήταν πολύ πολύ περισσότερα δεν περνούσε καν από το πεφωτισμένο κεφαλάκι του!)

– «Η «επιστήμη» έχει κρίνει ότι η καραντίνα είναι ευλογία και άλλη άποψη δεν υπάρχει.» (ένα χρόνο μετά, δεκάδες επιστημονικές μελέτες δείχνουν το αντίθετο ενώ μέχρι και οι καραντινολάγνοι «ειδικοί» έχουν αρχίσει να ξεμαλλιάζονται για το αν η λύση του λοκντάουν είναι ορθή ή όχι. Είναι που η «επιστήμη» είχε αποφασίσει…)

– «Ο κορωνοϊος αφορά όλες τις ηλικίες το ίδιο.» [Για να μας πείσουν γι’αυτή την σαχλαμάρα, κάποιοι Μενουμεσπιτάκηδες -γιατροί κιόλας!-, αντί να κοιτάνε τα επίσημα στοιχεία, ανέβαζαν δακρύβρεχτα βιωματικά τύπου Ιρενε Αγκαπιντάκης («ο θείος του μπατζανάκη της ξαδέλφης μου…») ενώ μια άλλη μου έγραψε πως τα μειωμένα ποσοστά θνησιμότητας στους νέους οφείλονται μόνο και μόνο στο ότι στα νοσοκομεία βγάζουν τους ηλικιωμένους από τις εντατικές για να βάλουν στην θέση τους νεώτερους. Χωρίς σχόλια…]

– «Με λίγες εβδομάδες λοκντάουν θα εξαφανίσουμε τον κορωνοϊο!» Αν τους έλεγες πως ο κορωνοϊος δεν πρόκειται να… φοβηθεί και να φύγει και πως , στην καλύτερη περίπτωση, η καραντίνα απλά αναβάλλει την εξάπλωση της επιδημίας, σε αντιμετώπιζαν σαν οπαδό της επίπεδης Γης…

Βέβαια, το μεγάλο πρόβλημα δεν ήταν κάποιες ψεκασμένες Μανταμ Σουσούδες που έκαναν επίδειξη πνευματικής και ηθικής ανωτερότητας στα social media, χρησιμοποιώντας fake news και άφθονη μπουρδολογία. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν πως αυτές τις επικίνδυνες ανοησίες τις προπαγάνδιζαν όλα τα ΜΜΕ και τις υιοθετούσε και η ίδια η κυβέρνηση των «αρίστων» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γι΄αυτό, άλλωστε, φτάσαμε και στα σημερινά χάλια.

Πηγή

Posted in επιστήμη | Σχολιάστε

Ἰαπωνία – Ἑλλάδα

Η Ιαπωνία των 120.000.000 κατοίκων και των 1.800 κρουσμάτων ημερησίως αποφάσισε να κρατήσει τις πύλες της κλειστές και να διεξάγει τους Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς ξένους επισκέπτες τον Ιούλιο.Η Ελλάδα των 10.000.000 κατοίκων και των 4.300 κρουσμάτων ημερησίως έχει «στρατηγικό στόχο» να ανοίξει τον τουρισμό στις 14 Μαΐου (!), ή και ακόμη νωρίτερα (!!).Φυσικά, τέτοια προκύπτουν όταν συγκρίνει κανείς ένα σοβαρό κράτος και το ημεδαπό κωλοχανείο, μια υγειά δημιουργική οικονομία και τον νεκροζώντανο γκαρσονόβιο παρασιτισμό μας. Η μία χώρα είναι ανεξάρτητη, κυρία της τύχης της, η άλλη όμηρος και τσιφλίκι της κάθε TUI.Ωστόσο δεν είναι αυτός ο «στρατηγικός στόχος» του σχολίου μου. Και οι δύο κυβερνήσεις, και η δική μας και του Τόκυο, την «επιστήμη» ισχυρίζονται ότι ακολουθούν, της «επιστήμης» διατείνονται ότι εφαρμόζουν τις συστάσεις. Ποια επιστήμη ισχύει εν προκειμένω; Και ποιοι επιστήμονες είναι άξιοι του ονόματος; Γιατί αν διευρύνουμε το φάσμα της δειγματοληψίας μας, και βάλουμε και άλλες χώρες στην σύγκριση, οι εκδοχές της «επιστήμης» που θα πάρουμε θα πολλαπλασιαστούν ιλιγγιωδώς. Είμαστε ακόμη στη βράση των γεγονότων. Όταν όμως καταλαγιάσουν κάποτε τα πράγματα θα διαπιστώσουμε πιστεύω ότι το κύρος του υγειονομικού κόσμου, στην Ευρώπη και την Αμερική τουλάχιστον, τρώθηκε σχεδόν τόσο πολύ όσο το κύρος των ειδικών της πυρηνικής ενέργειας μετά το Τσερνομπίλ. Κι αυτό δεν πρόκειται να περάσει δίχως συνέπειες. Για πρώτη φορά στον μεταπολεμικό κόσμο, η πολιτική της υγείας προβάλλει εμπρός μας ως γυμνή τεχνική κυριάρχησης και προπαγάνδας. Αυτός ο κόμπος της αμφισβήτησης, της αμφιβολίας, δεν θα λυθεί έτσι εύκολα. Στην επόμενη πανδημία, ίσως και πιο πριν, θα το δούμε.

Πηγή

Τουριστικὴ δημοκρατία τοῦ Γιουνανιστάν. Ἡ δὲ αἰτιολόγησή της («μόνο τουρισμὸ μποροῦμε») μοιάζει μ’ ἐκείνη τῶν κατασκευαστικῶν ἑταιρειῶν, ποὺ φτιάχνουν ὅλο καὶ περισσότερους δρόμους καὶ πάρκινγκ (γιὰ νὰ ἀντιμετωπιστεῖ τὸ μποτιλιάρισμα), μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐνθαρρύνεται ἀκόμη περισσότερο ἡ χρήση τοῦ αὐτοκινήτου καὶ νὰ προκύπτει ἀκόμη μεγαλύτερο μποτιλιάρισμα. Χαντακώνουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὴ χώρα μὲ τὸν τουρισμό (προϊὸν τοῦ χαντακώματος αὐτοῦ εἶναι τὸ -θαυματουργικά- ἄνοιγμα τῆς ἀγορᾶς κι ἀνθρώπων ὅταν πλησιάζει ἡ ἄφιξη τῶν ὁρδῶν, καὶ τὸ κλείσιμο κατὰ τὸν λοιπὸ χρόνο) μὲ τὴν ἀβάσιμη δικαιολογία ὅτι μόνο γιὰ τουρισμὸ ἀξίζουμε. Δηλαδή, πᾶμε νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ βοῦρκο μέσα στὸν ὁποῖο βρισκόμαστε βουτηγμένοι μὲ τὸ ἕνα πόδι, πατώντας γιὰ ἀντιστήριγμα στὸν ἴδιο βοῦρκο μὲ τὸ ἄλλο μας πόδι.

Τέλος πάντων, ἡ πολιτικὴ χρήση τῆς ἐπιστήμης δὲν συμβαίνει γιὰ πρώτη φορά, ὅμως γιὰ πρώτη φορὰ στὴ μεταπολεμικὴ ἱστορία γίνεται τόσο ξεδιάντροπα (ΜΜΕ, δημοσιογράφοι κ.λπ.) ἡ πολιτικὴ χρήση τῆς ἐπιστήμης, ἡ χρήση της γιὰ προδήλως πολιτικοὺς σκοπούς (καλὸ εἶναι μόνο τὸ λόμπυ τοῦ τουρισμοῦ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι σ’ αὐτό, γιὰ φτύσιμο καὶ «φυλάκιση» οἱ λοιποί). Γιατὶ μόνο πολιτικὴ χρήση συνιστᾶ τὸ γεγονὸς νὰ ἀνοίγει τώρα ἡ ἀγορὰ καὶ νὰ ἐπιτρέπεται τώρα ἡ διαδημοτικὴ μετακίνηση, ἔχοντας τὸν ἴδιο ἀριθμὸ νεκρῶν μὲ ἐκεῖνον πρὸ 5 μηνῶν, καὶ αὐξανόμενο μάλιστα, ἐξαιτίας τοῦ ὁποίου ἔκλεισε πρὶν ἀπὸ 5 μῆνες ἡ ἀγορὰ κι ἀπαγορεύτηκαν οἱ μετακινήσεις.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 18 Σχόλια

καὶ ἄλλες ἐπιτυχίες

Ἀνοιχτές, μόνιμες δομὲς στὰ νησιά. Ἄνοιγμα τῶν πάντων μὲ αὐξανόμενο καὶ μεγάλο ἀριθμὸ κρουσμάτων, ἐνῶ εἶχαν κλείσει τὰ πάντα μὲ αἰτιολογία τὸν μεγάλο καὶ αὐξανόμενο ἀριθμὸ κρουσμάτων. Ἐπιστημονικὰ πράγματα. Ἀφοῦ δὲν τὰ κάνει ὁ ΣΥΡΙΖΑ, δὲν πειράζει.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ὁ τάφος τοῦ σεϊχουλισλάμη

Στις 24 Μαρτίου 1821 ο Mahmud συγκάλεσε έκτακτη συνδιάσκεψη με τον Βεζύρη Isparta Seyyid Ali Paşa, τον Halet Efendi, τον Αγά των Γενίτσαρων και τον Σεϊχουλισλάμη Halil Efendi με θέμα την εξέγερση στο Ιάσιοo Αγάς των Γενίτσαρων και ο Μέγας Βεζύρης έμειναν σιωπηλοί. Η αντιπαράθεση εγινε μεταξύ του Halet και του Halil. 

Ο Halet Efendi ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε κάποια ενέργεια που θα οδηγούσε στην ελληνική εξέγερση και δεν έδωσε καν την ευκαιρία να μιλήσει κανείς για τις κακοποιήσεις που προκάλεσε. Ακούγοντας όλα αυτά, ο Halil Efendi ζήτησε λίγες μέρες να διαχωρίσει τους ένοχους και τους αθώους, να εξετάσει διεξοδικά το ζήτημα και να εκφράσει γνώμη σύμφωνα με τη σαρία. O Βεζύρης Seyyid Ali Paşa υποστήριξε επίσης το αίτημα του Σειχουλισλάμη. 

Οι δυο άντρες ηρθαν σε ρήξη. Ο Halet συσσώρευε μνησικακία για τον Halil. Ο Halil ήταν ενήμερος για την καταπίεση που υφίσταντο οι Βοεβόδες της Βλαχίας από αυτόν, όπως ο Ιωάννης Καρατζάς ο οποίος από φόβο για την ζωή του εγκατέλειψε την θέση του στις 29 Σεπτεμβρίου 1818 και κατέφυγε στην Ιταλία. 

Στις 26 Μαρτίου 1821 ο θαραλλέος Şeihulislam Çerkes Halil Efendi και ο Βεζύρης Isparta Seyyid Ali Paşa παύθηκαν από τα καθήκοντα τους, Ο δεύτερος επειδή παρέμεινε σιωπηλός παίρνοντας εμμέσως το μέρος τού πρώτου. Αντικαταστάθηκε από τον Benderli Ali Pasha και μετατέθηκε ως Σερασκέρης στην Μαύρη Θάλασσα.

Ο Halil Efendi στάλθηκε στο αρχοντικό του στο Beylerbeyi την ίδια ημέρα και απελάθηκε στην Bursa με τη σύζυγό του Hace Zibâ την επόμενη

Πηγή

Posted in 1821, Τούρκοι | 2 Σχόλια

ραντεβοὺ στὰ λουλουδάδικα

Εστίαση: Κλειδώνει η ημερομηνία για εξωτερικούς χώρους και πιλοτικό άνοιγμα τουρισμού. Το Απρίλιο αναμένεται το σταδιακό άνοιγμα της οικονομικής δραστηριότητας στην χώρα

Με φωτογραφία μπροστά στα λουλουδάδικα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε το άνοιγμά τους

72 θάνατοι, 728 διασωληνωμένοι, 3.133 κρούσματα.Η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ για τα κρούσματα από κορονοϊό στην Ελλάδα κατά το τελευταίο 24ωρο

Κλείδωσαν τὰ πάντα γιὰ 1698 κρούσματα καὶ 71 θανάτους τὴν ἡμέρα (Βλ. 15 Νοεμβρίου 2020, «Ημερήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης λοίμωξης από το νέο κορωνοϊό (COVID-19)» ἡμερήσια ἔκθεση τοῦ ΕΟΔΥ) ἀλλὰ θὰ ξεκλειδώσουν τὰ πάντα στὸν Ἀπρίλιο ὅταν, χωρὶς ξεκλείδωμα, σήμερα (27 Μαρτίου 2020) ἔχει 72 νεκροὺς καὶ διπλάσια κρούσματα, καὶ στὶς 18 Μαρτίου ἦταν 45 νεκροὶ καὶ 3.073 κρούσματα. Ἐσεῖς, τί στοίχημα βάζετε, ὅτι θὰ αὐξηθοῦν ἢ ὄχι τὰ κρούσματα;

Αὐτὸ θὰ πεῖ πετυχημένη διαχείριση. Καλῶς ἦρθε τὸ δολλάριο: Καλοκαίρι ἀμολητοί – Χειμώνα κλεισμένοι. Εἶναι ἡ ἐπιστημονικὴ ἀντίληψη τῆς πολιτικῆς καὶ ἡ πολιτικὴ ἀντίληψη τῆς ἐπιστήμης.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

σεξουαλικὸς ὁδηγὸς 1962

Τὰ σχόλια στὴ φωτογραφία θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι ἀπὸ ἀρθρογράφους τοῦ ΚΛΙΚ στὶς ἀρχὲς τοῦ 1990, οἱ ὁποῖοι ξεβλαχεύουν τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ μὲ διαρκεῖς ἐπικλήσεις στὴν Ἐλευθερία, στὴ «ζωὴ ποὺ μᾶς ἀξίζει» καὶ στὸ «τί χάσαμε», καὶ «κύττα τί κάνουν οἱ ἄλλοι». Ὁ «ὁδηγὸς» βέβαια εἶναι ἀγγλικός, πράγμα ποὺ μᾶς γλιτώνει ἀπὸ πολλὰ MB σπαταλημένα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Καί, ἄχ, τί πέρασαν οἱ θεῖες μας (οἱ ἀγγλίδες;).

Στὴν πραγματικότητα, τὸ κείμενο προειδοποιεῖ γιὰ τοὺς πραγματικοὺς κινδύνους ἐκ μέρους κάποιων ἀντρῶν. Τὰ σχόλια ἀντὶ νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ γεγονὸς αὐτό, ρωτᾶν ἀποπροσανατολιστικὰ «γιατί δὲν ἔχει τέτοιους ὁδηγοὺς γιὰ ἀγόρια», λὲς καὶ κινδυνεύει τὸ ἀγόρι νὰ βιαστεῖ. Κάτι εὐχολόγια τῶν σχολίων γιὰ ἀμοιβαῖο σεβασμὸ καὶ ἀγάπη καὶ λουλούδια, δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς μποροῦν νὰ καταρρίψουν τὴν ἀντικειμενικὴ παρατήρηση ὅτι οἱ περισσότεροι ἄντρες κατὰ νοῦ δὲν ἔχουν τὴν αἰώνια ἀγάπη καὶ τὰ λουλούδια. Κάπου κάπου ξεπροβάλλουν σχόλια ποὺ θυμίζουν τὸ «μυτού», καὶ λένε εἰρωνικὰ τὸ χιλιοειπωμένο «ἡ κοπέλα ἤθελε νὰ βιαστεῖ ἐπειδὴ φοροῦσε προκλητικὰ ροῦχα». Μετά, θὰ διαβάσεις γιὰ τὰ δακρύβρεχτα μελὼ τοῦ 1950, τὸν πεντηντάρη γέρο ποὺ παντρευόταν τὴν 16χρονη, καὶ διαπιστώσεις γιὰ «ἐμᾶς ποὺ κατακρίνουμε τοὺς Ἄλλους λαούς, γιὰ πράγματα ποὺ κάνουν τώρα καὶ τὰ ὁποῖα κάναμε κι ἐμεῖς λίγο πρίν» (Ἄραγε, νὰ μὴν τοὺς κατακρίνουμε, γιατὶ εἶναι ρατσισμός; Νὰ περιμένουμε ἄλλα 100 χρόνια, ἂν καὶ ὅταν «ὡριμάσουν» κι αὐτοί;) Οἱ σχολιαστές, προκειμένου νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὁ γέρος τοῦ 1950 δὲν ἀγαποῦσε τὴν 16χρονη (δηλαδὴ τὸ προφανές), ἀναρωτιῶνται πῶς ὁ «ὁδηγὸς» εἶναι σίγουρος ὅτι ὅταν σήμερα ἕνα ἀγόρι λέει ὅτι «τὴν ἀγαπᾶ» ἐννοεῖ κάτι ἄλλο. Ἂν ὅμως οἱ φεμινίστριες ἀποδέχονταν ὅτι τὸ σημερινὸ «ἀγόρι» καὶ ὁ «γέρος» τοῦ ’50 θέλουν ἀκριβῶς τὸ ἴδιο πράγμα (σὲξ κατὰ πρῶτον), θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχτοῦν ὅτι ὑφίσταται σταθερή, διαχρονικὴ ἀνδρικὴ φύση, ἡ ὁποία καθιστᾶ ἄχρηστο τὸν πολιτικὸ ριζοσπαστισμὸ γιὰ ἐφικτὴ σεξουαλικὴ ἐπιμόρφωση τοῦ ἄντρα. Ἄρα, ἀντιδιαστέλλεται ὁ κακὸς γέρος μὲ τὸν εἰλικρινὴ νέο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀχρηστία ὁ ἀριστεροφεμινισμός. Καὶ μετά, διαβάζεις τὰ τετριμμένα περὶ τοῦ νεαροῦ ἄντρα ποὺ θεωρεῖται ἀπὸ τὴν κοινωνία «ἀλλιῶς» (μὲ δικαίωμα σεξουαλικῆς παρενόχλησης), ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀλλιῶς. Τὸ ἀγόρι εἶναι «ἀλλιῶς» ὄχι γιατὶ ἔχει τὸ δικαίωμα παρενόχλησης, ἀλλὰ γιατὶ κινδυνεύει λιγότερο ἀπὸ ἕνα κορίτσι, νὰ «παρενοχληθεῖ ἀπὸ γυναῖκες χωρὶς νὰ τὸ θέλει». Ὄχι στὴν γονικὴ ἄδεια διάπραξης ἐγκλημάτων ἀλλὰ στὸν κίνδυνο διαφέρει.

Τὸ ΚΛΙΚ ἔχει ριζώσει τόσο καὶ ἔχει βγάλει τόσα πολλὰ κλαδιὰ καὶ φροῦτα στὸ μυαλό μας, ὥστε οἱ φεμινίστριες καὶ οἱ ἀριστεροφιλελεύθεροι πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ πιθανότητα τὸ καυτὸ σορτσάκι νὰ μὴν ἔχει κανένα (μηδενικό) σεξουαλικὸ συνεπαγόμενο ἐπὶ τοῦ πρακτέου στὸν ἀντρικὸ περίγυρο: Δηλαδή, ὅτι ἀποκλείεται παντελῶς ἔστω κι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑκατοντάδες ἐπιθυμοῦντες ἐκείνη ποὺ τὸ φορᾶ νὰ ἔχει σκέψεις γιὰ κακὴ πραγμάτωση τῆς ἐπιθυμίας του, καὶ νὰ τὶς ἐπιχειρήσει. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι νὰ ἀλλάξεις τὸν κόσμο, ὅπως οἱ ριζοσπάστες πιστεύουν, ἀλλὰ νὰ παίξεις μὲ τοὺς κανόνες του καὶ νὰ γλιτώσεις, ἐσὺ κι οἱ ὅμοιοί σου. Μιὰ γυναίκα μόνη κλεισμένη σὲ ἕνα κλειδωμένο δωμάτιο μὲ ἕναν ἄντρα ποτὲ δὲν ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ βεβαιωθεῖ, προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι σχιζοφρενὴς δολοφόνος ὁ ἐρωτικὸς σύντροφός της καί, μέχρι νεωτέρας, εἶναι σωματικὰ πιὸ ἀδύναμη ἀπὸ αὐτόν, καὶ ἀβοήθητη. Ὅσοι νόμοι καὶ νουθεσίες κι ἂν νομοθετηθοῦν, ἐξαερώνονται ἄμεσα μέσα στὸ κλειδωμένο αὐτὸ δωμάτιο. Αὐτό, σὲ βαθμὸ βεβαιότητας, 100% σιγουριᾶς, σημαίνει γυναικεῖο καλογερισμὸ γιὰ τὴν ἐπίτευξή της, ὅμως ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν 100% ὀρθολογικὴ σιγουριὰ θέλουν νὰ πραγματώσουν στὴν ἀνθρωπότητα, ὅπου τὸ τυχαῖο καὶ τὸ παράλογο εἶναι συχνά.

Πάντως, τὰ πράγματα θὰ ἀλλάξουν χωρὶς νὰ κουνήσει τὸ δακτυλάκι του κανεὶς παπὰς καὶ Χριστιανός. Ἔτσι, στὴν Ὑπο-Μπανανία ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, ὁ μαζικὸς ἐρχομὸς δεκάδων καὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων «μεταναστῶν» ποὺ δὲν δείχνουν (σὰν τὸν Ἀφγανὸ τῆς Μυρτῶς) μεγάλο ἐνδιαφέρον νὰ ἐνημερωθοῦν γιὰ «τὸν ἀμοιβαῖο σεβασμὸ μεταξὺ τῶν δύο φύλων», θὰ ξαναφέρει τὰ πράγματα (ἐὰν καὶ γιὰ ὅσο διάστημα θὰ ὑπάρχουν ἀκόμη Ἑλληνίδες) στὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας, ὅπου οἱ (χριστιανές-Ἑλληνίδες) γυναῖκες μαντρώνονταν προκειμένου νὰ μὴν τὶς ἁρπάξει καὶ βιάσει ὁ τοπικὸς πασὰς καὶ γενίτσαρος. Ὁποιαδήποτε ἄποψη κι ἂν ἔχει κάποιος γιὰ τὴν ἐξέλιξη αὐτήν, θὰ εἶναι μόνο εἰρωνεία τῆς Ἱστορίας ἡ διαπίστωση ὅτι τὸ αἴτιο μιᾶς τέτοιας ἐξέλιξης θὰ εἶναι ὁ φιλομεταναστευτισμὸς πολλῶν ἀριστερῶν καὶ φεμινιστῶν. Αὐτὲς/οὶ κατασκευάζουν τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔρχεται διώκόμενος ἀπὸ «βάρβαρους πολιτισμοὺς καὶ καθεστῶτα» στὴ Δύση, ἀλλὰ ἐσκεμμένα ξεχνᾶνε ὅτι κάποιες ἀντιλήψεις (π.χ. γιὰ τὴ χρήση τῆς γυναίκας χωρὶς τὴ θέλησή της) εἶναι κοινὲς μεταξὺ τῶν προσφύγων, πραγματικῶν καὶ μή (ἡ ἰδιότητα τοῦ θύματος ἀφορᾶ ἄλλα πράγματα καὶ καταστάσεις, δηλαδή), καὶ εἰσάγονται καὶ ριζώνουν ταχύτατα στὴ χώρα μας. Μέχρι τότε οἱ ἀριστεροφιλελεύθερες φεμινίστριες θὰ μποροῦν ὡς ἀνώτεροι ἐλευθερόφρονες Ἄνθρωποι νὰ φρίττουν μὲ τὶς 19χρονες Μουσουλμάνες ποὺ εἶχαν τρία παιδιά, ὡστόσο ἡ γέννηση τόσων ἀλλοπολιτισμικῶν παιδιῶν, καὶ ἀγοριῶν, ἀπὸ τὶς γυναῖκες αὐτὲς θὰ βάλει τὴν ταφόπλακα στὶς ἐπιμορφωτικὲς προσπάθειες ἐξανθρωπισμοῦ τῶν ἀνδρῶν ἀπὸ τὶς δυτικὲς φεμινίστριες. Κανονικά, θὰ περίττευε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ καθόλου δὲν ἐπιθυμοῦν μιὰ τέτοια ἐξέλιξη, κι ὅτι μεταξὺ δύο κακῶν (φεμινισμοῦ, καὶ σεξουαλικότητας στὸ Ἰσλὰμ ἢ σὲ ἄλλους πολιτισμούς) κανένα δὲν τοὺς φαίνεται λιγότερο χειρότερο. Ὅμως, ποιοὶ εἶναι οἱ Χριστιανοί -ποὺ κλειδώνουν μόνοι τους τὶς ἐκκλησίες τους- ποὺ θὰ ἀλλάξουν τὴν ἐξέλιξη τῆς Ἱστορίας;

Posted in σεξουαλικότητα, γυναίκες | Σχολιάστε

«Σᾶς εἴδαμι, μᾶς εἴδατι,

φοὺ τ’ν λάμπα», γιὰ ἐπισκέψεις ψυχρὲς ἢ καὶ σύντομες, λέμε στὸ χωριό μου.

Εἶναι λάθος νὰ λέμε ὅτι οἱ κακοὶ ἡγέτες (ὄχι μόνο οἱ κυβερνῶντες) ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν γιὰ νὰ ταπεινώσουν τὴν ἐπέτειο, καὶ ὅτι τὰ κατάφεραν -παρὰ τὴ θέληση τοῦ λαοῦ μας. Γιατὶ ἡ ἀντίθεση ἀφορᾶ τοὺς σημερινοὺς «ἀστοὺς» ὡς πρὸς τὸν τοτινὸ «λαό», τοῦ ’21, κι ὄχι ὡς πρὸς ἐμᾶς, τὸν τωρινὸ λαό. (Ἐκτὸς κι ἂν ὑπάρχουν πολλοὶ λαοί.) Εἶναι λάθος ὅλα αὐτὰ τὰ ψυχομπουκωτικά, γιὰ «αὐτές τίς ἀνεκδιήγητες πολιτικές καί ἐκκλησιαστικές ἡγεσίες, μέ αὐτούς τούς πολιτειακούς ἄρχοντες, μέ αὐτές τίς χυδαῖες καί ἐλεεινές ἐλίτ«. Γιατὶ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωση πὼς ὑπάρχει χάσμα λαοῦ-ἐλίτ. Ἐνῶ δὲν ὑπάρχει. Γεφυρώθηκε στὰ χρόνια τοῦ μασαμπουκώματος. Πίσω (ὄχι ἀπὸ τὸν «Μητσοτάκη» καὶ τὴν «Ἀριστερά», οὔτε τὸν «Ἱερώνυμο») ἀπὸ τὶς «ἡγεσίες» ὑπάρχει ἕνα 95% τοῦ κόσμου ποὺ συμφωνεῖ νὰ καοῦν ὅλα ἀρκεῖ νὰ ζήσει καὶ νὰ φάει λίγο περισσότερο (π.χ. νὰ ζήσει ἡ μάνα τοῦ φυγότεκνου, νὰ ἔρθει τὸ δολλάριο στὰ κόβιδ-φρὴ νησιά). Οἱ ὑπεύθυνοι εἶναι γνωστοὶ καὶ εἶναι ὅλη ἡ ἐποχὴ μετὰ τὸν Β’ Π.Π., καὶ μην τὰ ξαναλέμε. Ἡ ἀντίθεση εἶναι «τωρινὸς λαὸς καὶ ἀρχηγοί Κατὰ λαοῦ 1821 κι ὣς τὸ 1940″. Λαὸς σημερινὸς ὡς διακριτὸ στοιχεῖο ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες δὲν ὑπάρχει. Πιστεύουν στὰ ἴδια, θέλουν τὰ ἴδια ἀπὸ τὴ ζωή. Καί, φυσικά, δὲν εἶναι ὁ ἀντιμπατσισμὸς ἡ διαφορά τους, οὔτε τὸ νὰ βόσκουν χωρὶς μάσκες στὶς παιδικὲς χαρές.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

25

1320 μ.Χ. Τώρα, στὸ Μουσεῖο Victoria and Albert, Λονδίνο
Σινά, ἐποχὴ τῶν Κομνηνῶν (12ος αἰ.)

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

ἅμα εἶσαι…

γουρούνι, μπορεῖς νὰ βολευτεῖς ἀκόμη καὶ μὲ τὴ λάσπη μίας μόνο λακκούβας σὲ ἀσφαλτοστρωμένο δρόμο, καὶ ὅλο καὶ κάτι θὰ βρεῖς νὰ πεῖς σήμερα, στὶς 24 Μαρτίου, κατὰ τοῦ ’21.

(Πηγὴ εἰκόνας)

Posted in 1821 | 2 Σχόλια

«καὶ μετὰ τὸν Ἐρντογάν»

Γράφει καὶ λέει ὁ Μ. Ἰγνατίου ὅτι οἱ ΗΠΑ δὲν θὰ ἐπιτρέψουν νὰ χαθεῖ ἡ Τουρκία γιὰ τὴ Δύση. Δὲν τὸ ξέραμε ὅλοι ὅσοι δὲν ξετρελλαθήκαμε γιὰ τὴν ἥττα τοῦ Τράμπ καὶ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Μπάιντεν; Ἄρα; Τί θὰ κερδίσει ἡ Ἑλλάδα μὲ τὸ ἐνδεχόμενο νὰ ἐκθρονιστεῖ ὁ Ἐρντογάν; Θὰ ἀπαγορεύσουν οἱ ΗΠΑ στὴν μεταερντογανικὴ Τουρκία νὰ φέρεται ἐπιθετικὰ στὴν Ἑλλάδα; Γιατί νὰ τὸ κάνουν οἱ Ἀμερικανοί, ἀφοῦ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ στόχος τους; Ἴσα-ἴσα, μιὰ «ξανὰ νατοϊκὴ» Τουρκία ποὺ θὰ εἶναι χρήσιμη στὸ νέο ἀντιρωσικὸ ἀγώνα τοῦ Μπάιντεν, θὰ ἐπιφέρει τὴν γνωστὴ ὑποβάθμιση τῆς Ἑλλάδας ὡς ἔχουσας μικρότερη σημασία. Καὶ θὰ τῆς γίνονται ὅλα τὰ χατήρια γιὰ χάρη τοῦ νέου ἀντιρωσικοῦ ἀγώνα τῶν πολεμοχαρῶν Democrats.

Ἄρα, κύριε Ἰγνατίου, τί ἀκριβῶς κερδίσαμε καὶ τί θὰ κερδίσουμε ἀπὸ τὴν ἀναβάθμιση τοῦ ρόλου τῆς μεταερντογανικῆς Τουρκίας ὡς σημαντικότατου γιὰ τὶς ΗΠΑ ἀντιρωσικοῦ παράγοντα καὶ χώρας;

Δὲν θὰ ἦταν πολὺ καλύτερο γιὰ τοὺς Ἕλληνες, ὄχι μόνο νὰ μὴν ἀπομακρυνθεῖ ὁ Ἐρντογὰν ἀπὸ τὴν ἐξουσία, ἀλλὰ καὶ νὰ καταφέρει νὰ κυβερνήσει ὁ ἴδιος μὲ τρόπο τέτοιο ὥστε νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἐντελῶς ἡ Τουρκία ἀπὸ τὴ Δύση; (Αὐτὸ εἶχε γίνει π.χ. κατὰ τὸν Α’ Παγκόσμιο.) Ὑπάρχει λόγος γιὰ ἱκανοποίηση τῶν Ἑλλήνων γιὰ τὰ ἀμερικανικὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα στρέφονται κατὰ τοῦ Ἐρντογὰν (ποὺ ἀποτέλεσμα θὰ ἔχουν μόνο νὰ ὑποβιβαστεῖ ἡ Ἑλλάδα ἔναντι τῆς «ἀντιρωσικῆς» Τουρκίας) ἀλλὰ ὄχι καὶ κατὰ τῆς Τουρκίας;

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

σημαιοστολισμοί

αἴ, οἱ καημένοι δὲν ἦταν καλοὶ μαθητές, καὶ δὲν θυμοῦνται τί ἔγινε στὶς 25/3. Ἢ μπορεῖ νὰ βάλουν τὴ σημαία στὶς 25 στὶς 12 τὸ μεσημέρι. Ὁ ἕνας, ἀπὸ πάνω, τῆς κουλτούρας. Ὅλο μπαρὸκ ἀκούω τ’ ἀπογεύματα στὸ πιάνο, ἀλλὰ σημαία δὲν ἔχει βάλει ποτέ. Ἀνήκει στοὺς ἐκλεχτούς, τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Πνεύματος μὲ ὑψηλὴ κουλτούρα. Κι ἐγὼ ἀκούω Μπάχ, ρὲ μεγάλε, ἀλλὰ σημαία βάζω. Ὁ ἄλλος, ἀπὸ κάτω, ἀφότου πῆρε τὴν ἰθαγένεια, δὲν βγάζει μιὰ σημαία, ἔτσι, γιὰ νὰ δείξει τὴ χαρά του (χαχά) ποὺ πῆρε τὴν ἰθαγένεια. Οὔτε πρὶν ἔβαζε, φυσικά. Μόνο δικαιώματα, ὑποχρεώσεις καμμία. Θὰ μοῦ πεῖς, δὲν ὑπάρχει νόμος ποὺ νὰ συστήνει στοὺς ἀλλοδαποὺς νῦν ἕλληνες πολίτες νὰ δηλώσουν συμβολικὰ τὴν πίστη καὶ ὑπακοή τους στὴν Ἑλλάδα. Ἐνῶ οἱ Ἑλληνοαμερικάνοι τὴν ἀμερικάνικη σημαία πάντοτε στὴ βεράντα τους, χωρὶς νόμο. Ὁ ἀπέναντι συνομήλικος δὲν ξέρει κἂν τί σημαίνει «σημαία». Βαθὺ πασοκ οἱ γονεῖς γάρ.

Posted in Ελλάδα | 3 Σχόλια

νεοτερικὰ ληγμένα

Οἱ Δυτικοί, λέει, δημιούργησαν καὶ εἶχαν τὴ λογοτεχνία (τὴν κουλτούρα γενικότερα, θὰ πρόσθετε κάποιος), κι ἔτσι μπόρεσαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ μηδενισμὸ τῆς ἀποθρησκειοποίησης ἢ νὰ σταθοῦν σὲ ἕναν κόσμο χωρὶς κανένα ἐγγενὲς νόημα. Εἴδαμε, βέβαια, γιὰ πόσο διάστημα τοὺς βοήθησε ἡ κουλτούρα (ἐλάχιστο, συγκριτικὰ μὲ τὴν πίστη), καὶ βλέπουμε τώρα πόσο γρήγορα οἱ ἄθεοι κατακτήθηκαν (ἄτυπα, πρὸς τὸ παρόν) ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ μέσα στὴν ἴδια τὴν Εὐρώπη.

Κι ἐμεῖς εἴχαμε τὸν Σεφέρη καὶ τὸν Ἐλύτη, ἀπόδειξη ὅτι καὶ οἱ πλούσιοι εἶναι δυστυχισμένοι ἢ ὅτι μποροῦν καὶ νὰ χάνονται στὴν ψυχεδέλεια τοῦ ὑπερρεαλισμοῦ.

Ἡ νεοτερικότητα τελειώνει, κι ἐμεῖς τὴν ὑπερασπιζόμαστε. Εἶναι ἡ δύναμη τῆς ἁδράνειας καὶ ἡ ψευδαίσθηση τῆς αἰωνιότητάς της. Δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς, τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος-κράτος ἦταν, δημιουργήθηκε ὡς, ἐθνοκράτος Χριστιανῶν. Δημιουργήθηκε ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔτυχε μεταξὺ ἄλλων νὰ εἶναι Χριστιανοί, ἀλλὰ ὡς Χριστιανικό. Χωρὶς Χριστιανούς (ὅπως κοντεύει νὰ ἀπομείνει), δὲν εἶναι παρὰ ἕνα καύκαλο. Τί λαμπρὰ ἐπιτεύγματα προσέφερε ὁ ἀποχριστιανισμός; Συντήρησε ἢ ἀποδυνάμωσε ὅ,τι ἡ πρώτη ἑκατονταετία ἔφτιαξε; Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κονδύλης, ὅτι ὁ Νεοελληνισμὸς αὐτὸ στὸ ὁποῖο πρωτοτύπησε καὶ προσέφερε παγκοσμίως ἦταν μονάχα ἡ ποίηση. Σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, μιὰ καθίζηση, ἀφότου πέρασε ἡ πρώτη ὁρμὴ ὣς τὸ 1922. Ποὺ σημαίνει ὅτι μόνο ὡς χριστιανικὸ μπορεῖ νὰ συνεχίζει νὰ εἶναι ἔθνος-κράτος τὸ νεοελληνικὸ ἔθνος-κράτος. Ἂν θὲς νὰ ζήσει τὸ ἐθνοκράτος σου πρέπει νὰ τὸ βάλεις σὲ δεύτερη θέση σπουδαιότητας, πιὸ κάτω ἀπὸ τὸ Χριστιανισμό, καὶ τότε μόνο θὰ ζήσει. «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν». Ποὺ σημαίνει ὅτι χωρὶς πίστη (κι ὄχι «πολιτισμό»), ἡ συζήτηση γιὰ τὸ ἔθνος εἶναι στείρα. Εἶναι μόνο γιὰ τὰ σαλόνια ὅσων «διαβάζουν». Ἕνα τοτὲμ-ἔθνος χωρὶς τὸ χριστιανικὸ νόημα τὸ ὁποῖο ξεπερνᾶ καὶ ὑπερνικᾶ τὴν μάσα, τὶς πόζες καὶ τὴν ματαιότητα, τελικὰ γίνεται κουφάρι.

Ὅποιος δὲν ἔχει καταλάβει ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς ἐπιβίωσε τὸν 4ο αἰ. γιὰ ἄλλα 1.000 χρόνια μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ ἔγινε Χριστιανισμός -ἐνῶ κανονικὰ θὰ ξεραινόταν ὅπως ξεράθηκε κι ἔγινε λατινικὴ ἀκαδημαϊκὴ κουλτούρα ὁ ρωμαϊσμὸς τῆς Ρώμης-, δὲν κατάλαβε πολλὰ ἀπὸ Ἱστορία. Ἑλληνισμὸς ποὺ μετὰ τὸν 4ο αἰ. δὲν ἔχει ὡς κέντρο τὸν Χριστιανισμὸ εἶναι παραχάραξη τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀρχαιοκεντρικὴ ἢ νεοτερική. Ἐξάλλου, ἡ ἀρχαιοκεντρικότητα εἶναι παραφυάδα καὶ φροῦτο τῆς νεοτερικότητας, τοῦ ἐχθροῦ τοῦ Χριστιανισμοῦ. Τέτοια διαστρέβλωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν θὰ ἀντέξει. Ὄχι γιατὶ τὸ θέλουμε, ἀλλὰ γιατὶ τὰ ἀκαδημαϊκά, πλαστὰ πράγματα, φθείρονται γρήγορα. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι κάποιοι σὰν τὸν Γιανναρᾶ (τοῦ ὁποίου οἱ χριστιανικὲς ἀπόψεις εἶναι τουλάχιστον περίεργες) ἦταν κατὰ τῆς Μικρασιατικῆς Ἐκστρατείας καὶ τοῦ νὰ πάρουμε τὴν Πόλη. Δὲν ὑπάρχουν μόνο αὐτοὶ ὅμως, ποὺ ἐντέλει ἐκφράζουν ἢ συνεχίζουν τὴν τουρκόφιλη μερίδα τῶν Ἀνθενωτικῶν, κι ὄχι Ἀνθενωτικοὺς ποὺ δὲν ἦταν τουρκόφιλοι.

Ἡ κατάντια τῶν Ἑνωτικῶν Παλαιολόγων, ἐκπροσώπων ἑνὸς πρώιμου νεοτερικοῦ ἀποχριστιανισμοῦ («τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους εἶναι διαφορετικὸ καὶ ὑπέρτερο ἐκείνου τῆς Ὀρθοδοξίας»), ἡ δόξα τῶν ἀντιδυτικῶν Λασκαριδῶν καὶ τῶν δυτικομάχων πρώτων Κομνηνῶν, ἢ τὸ σφρίγος τῶν εἰκονόφιλων Μακεδόνων, εἶναι ἐπαρκεῖς ἀποδείξεις. Διακόσια χρονάκια γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς τοῦ Βυζαντίου ἦταν ἕνα πραγματικὰ ἀστεῖο χρονικὸ διάστημα, κι ὅμως στὴν ἀποχριστιανισμένη Ἑλλάδα τῶν πολιτισμικὰ Χριστιανῶν (δηλαδή, ἄθεων), οἱ δυὸ αἰῶνες, 1821-2021, βιώνονται ὡς ἀβάστακτοι, ὡς «αἴσθηση τοῦ Τέλους». Κι ἔτσι εἶναι. Τέτοια εἶναι ἡ διαφορὰ ἀνθεκτικότητας μεταξὺ χριστιανικῆς κοινωνίας καὶ ἀποχριστιανισμένης.

Posted in Ελλάδα, αθεϊσμός | 15 Σχόλια

Ἀντιβασιλεία

Πράγματι, ἔχω ἀκούσει νὰ λέγεται ὅτι βρισκόμαστε σὲ μιὰ ἀναβίωση τοῦ πνεύματος τῆς Ἀντιβασιλείας ἀλλὰ καὶ τῆς Εἰκονομαχίας. Ὅταν γκρεμίζονταν (κατὰ τὴν διάρκειὰ τῆς Ἀντιβασιλείας ἀλλὰ καὶ ἀργότερα, κατὰ τὸν λοιπὸ 19ο αἰ.) δεκάδες βυζαντινοὶ ναοὶ τῆς Ἀθήνας γιὰ νὰ διανοιχθοῦν δρόμοι (!), ὅταν ἀπὸ τὰ 524 ἑλλαδικὰ μοναστήρια διατηρήθηκαν μόνο 146, καὶ ἀπὸ 16-18 γυναικεῖες μονὲς μόνο ἡ μία, ὅταν στὶς μοναχὲς κάτω τῶν 40 ὑποδείχθηκε νὰ γυρίσουν στὸν κόσμο (!), καὶ στὶς μοναχὲς ἄνω τῶν 40 δόθηκε ἡ ἴδια ἐπιλογή, ὅταν ἀπαγορευτηκε ἡ κάθε εἴδους δωρεὰ ἰδιωτῶν πρὸς τὴν Ἐκκλησία.

Τὸ πρόβλημα μὲ τὰ παραπάνω εἶναι ὅτι καὶ πρὸ Ἀντιβασιλείας, ὁ Καποδίστριας -ὁ ὁποῖος ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι ἦταν Μασῶνος θεωροῦσε σλαβικὴ χώρα τὴν Μακεδονία καὶ δὲν τὴν διεκδίκησε- προσπάθησε στὰ λόγια ἢ στὴν πράξη νὰ ἐφαρμόσει πολιτικὴ καταπίεσης τῆς Ἐκκλησίας, μὲ κλείσιμο τῶν ναῶν λόγῳ ἐπιδημιῶν. Βεβαίως, ὅσοι τὸν ἀναφέρουν σήμερα, ὑπολογίζουν σωστὰ στὴν ἀφελὴ καὶ ἀπολίτικη εἰδωλολατρικὴ «ἁγιοποίηση» τοῦ Καποδίστρια ἀπὸ τυφλωμένους φιλορωσικοὺς καὶ συντηρητικοὺς ἀνθρώπους ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, καὶ γενικότερα προσδοκοῦν ὀρθὰ στὴν πολιτικὴ ἀφέλεια πολλῶν Χριστιανῶν. Γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς αὐτούς, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία ὁ Καποδίστριας ἀπὸ ὅ,τι ἡ ἀπρόσκοπτη συνέχιση τῆς λατρείας. Ἀφοῦ λοιπόν -ὅπως ὀρθὰ θεωροῦν ὅσοι ἐκτὸς Ἐκκλησίας ὑπενθύμισαν τὰ μέτρα τοῦ Καποδίστρια- σημαντικὸ τμῆμα τῶν Χριστιανῶν ἀντιδροῦν ἐνστικτωδῶς κι ὄχι ὀρθολογικὰ στὶς προκλήσεις τῶν Μὴ Χριστιανῶν, ἀρκοῦσε νὰ ὑπενθυμιστοῦν στοὺς «καποδιστριακοὺς Χριστιανοὺς» τὰ μέτρα τοῦ Καποδίστρια γιὰ κλείσιμο τῶν ναῶν καὶ αὐτοὶ θὰ ἀποδεχθοῦν τὰ μέτρα τοῦ Μητσοτάκη. Ἀφοῦ οἱ Χριστιανοὶ ἀντιδροῦν πάντοτε «εὐλαβικὰ» καὶ παβλωφικά, σὰν τὰ σκυλάκια, στὸ ἄκουσμα τοῦ ὀνόματος Καποδίστριας, ἂς τοὺς κοροϊδέψουμε σὰν ἠλίθιους καὶ ἂς χρησιμοποιήσουμε τὴν ἀδυναμία τους αὐτήν. Ἡ αὐτο-προβατοποίηση ὁρισμένων Χριστιανῶν, μὲ τὸ νεοεἴδωλό τους τόν, καὶ καλά, ὑπόδειγμα ὀρθόδοξου Κυβερνήτη (ὄχι οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες, ναί, αἴ;;), πράγματι τοὺς ὁδήγησε στὸ νὰ καταπιοῦν καὶ τὸ κλείσιμο τῶν Ἐκκλησιῶν, ὅπως σωστὰ τὸ προβλέψανε οἱ ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Τέτοια τακτικὴ δὲν ἀκολούθησαν μόνο οἱ ἐκτὸς Ἐκκλησίας (γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν μοῦ πέφτει λόγος), ἀλλὰ καὶ κάποιοι ἐντὸς Ἐκκλησίας. Θυμᾶμαι ὅτι ὅταν ἔλεγξα κάποιους τέτοιους γιὰ τὴν τακτική τους, ἀπάντησαν θυμωμένα ἕως ὑβριστικά («Τον Καποδίστρια, τον έχουμε φυσικά @εσμένο» -Ἀλήθεια; τότε γιατί μᾶς κοπανᾶτε μὲ αὐτόν; Ἀπὸ ἄδολη ἀγάπη γιὰ τὴν ἱστορία;), προφανῶς γιατὶ ξεσκεπάστηκαν οἱ στόχοι τους. Φυσικά, ἐκτὸς ἀπὸ Καποδιστριο-εἰδωλολάτρες εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς καὶ ἀπὸ «καποδιστριο-ἐκμεταλλευτὲς» ἔξυπνους Χριστιανούς, ἔχουμε καὶ τοὺς «ἀντιαριστερούς Χριστιανούς», ποὺ «νὰ καεῖ καὶ τὸ παλιάμπελο ἂν εἶναι νὰ κερδίσουμε τὸν βασικὸ ἀγώνα, ποὺ προέχει τῆς λατρείας, ἐκεῖνον κατὰ τῶν κομμουνιστῶν«.

Ἔτσι, ἔχουμε τὴν ἀναβίωση τοῦ διαφωτιστικοῦ σχεδίου τοῦ ἑλλαδικοῦ 19ου αἰώνα κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, «ὀρθόδοξη» καὶ προτεσταντική. Δὲν ἔχουμε γκρέμισμα ναῶν καὶ μονῶν, ἔχουμε κλείσιμό τους, ἔτσι ὥστε νὰ εἶναι σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν. Τουλάχιστον τὸν 19ο αἰ. ὑπῆρχαν ἀκόμα ἑκατομμύρια Ἕλληνες ποὺ δὲν εἶχαν στὸ σβέρκο τους τὸν ἐπιστημονισμὸ καὶ τὸν Διαφωτισμό, κι οὔτε ἀλλαξοπιστοῦσαν. Τώρα κανένας. Σκεφτεῖτε μόνο τοὺς μαθητές, ποὺ «γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ συνωστισμὸ» δὲν προσεύχονται στὸ προαύλιο (οὔτε στὶς τάξεις, φυσικά), πόσο ἄγνωστη θὰ τοὺς εἶναι καὶ ἡ στοιχειώδης γνώση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Κατὰ τὰ ἄλλα, οἱ «ἀντιαριστεροὶ Χριστιανοὶ» σκληρίζανε γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο κατάργησης τῆς προσευχῆς στὰ σχολεῖα ἀπὸ τὴν Ἀριστερά. Τώρα, τὸ βούλωσαν. Εἴδατε πόσο εὔκολα καὶ ἀθόρυβα καταργήθηκε χωρὶς νὰ καταργηθεῖ θεσμικά; Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, ὅπως καὶ γιὰ τὴν οἰκονομία, εἶναι ἕνα παραμύθι.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 7 Σχόλια

διακοπές..

«Παρακαλώ, να βγείτε όλοι έξω, γιατί έπρεπε να είμαστε 25. Ήρθε ο διευθυντής της αστυνομίας και προκειμένου να μη μας βάλει τα του Αγίου Κωνσταντίνου πρόστιμα, να περάσετε όλοι έξω. Αυτό δεν θέλαμε και αυτό επιτύχαμε. Και το προκάλεσαν αυτοί που βρίσκονται έξω, εκεί που κάθονται στα κεριά», τόνισε από τον άμβωνα ο ιερέας. Στη συνέχεια, και αφού οι πιστοί απομακρύνθηκαν, η λειτουργία συνεχίστηκε κανονικά.

Πηγή

Στὴν Τουρκοκρατία, ζητοῦσαν οἱ Τοῦρκοι ἕνα μεγάλο ποσὸ ἀπὸ τὸ χωριό, μάζευαν ὅλοι οἱ Χριστιανοί, καὶ τὸ ἔδιναν, καὶ γλίτωναν ἀπὸ τὸ πλιάτσικο καὶ τὴν ἐπιδρομή. «Τοῦρκο βλέπεις, ἄσπρα θέλει. Κι ἄλλον βλέπεις κι ἄλλα θέλει«. Ἄσπρα εἶναι τὰ ὀθωμανικὰ ἀσημένια νομίσματα, τὰ akçe.

Σήμερα, τὰ «ἄσπρα» ἀνέρχονται σὲ 3.000 εὐρώ. Πολὺ ἁπλὰ καὶ εὔκολα: Δὲν θὰ ἐκκλησιάζονται, ἂς ὑποθέσουμε, 100-200 πιστοὶ κάθε 1-2 Κυριακές, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν καὶ τώρα νὰ ἐκκλησιαστοῦν; Δὲν ὑπάρχουν πιὰ πλούσιοι Χριστιανοί; Δὲν θέλει ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας νὰ πληρώνει; Καλῶς. Δὲν μπορεῖ νὰ βγεῖ μιὰ ἀνακοίνωση, δημόσια ἢ μή, ἀπὸ τὴν τοπικὴ ἐκκλησία ποὺ νὰ ζητᾶ 30€ ἀπὸ 100 τυχαίους ἐκκλησιαζόμενους ἢ 15€ ἀπὸ 200 πιστούς; Δὲν μπορεῖ νὰ βγεῖ στὸ διαδίκτυο μιὰ ἀνάρτηση μὲ ἕναν τραπεζικὸ λογαριασμό; Τὰ 3.000 € θὰ μαζεύονταν εὔκολα. 15€ εἶναι 3 καφέδες ποὺ ἕπινες στὴν πλατεία τῆς πόλης σου μέσα σὲ μισὴ βδομάδα, ἐσὺ ποὺ δὲν ἀντέχεις χωρὶς καφέ. Εἶναι ὅσο τὸ νὰ παραγγείλεις μιὰ οἰκογενειακὴ πίτσα, ἐσὺ ποὺ δὲν ἀντέχεις ἂν δὲν χλαπακιάσεις μιὰ πίτσα τὴ βδομάδα.

Γιατί, θὰ πεῖτε, ζοῦμε σὲ Τουρκοκρατία; Ἐσεῖς θὰ μοῦ ἀπαντήσετε ἂν ζοῦμε. Ἐγὼ δὲν ξέρω.

Πρὶν ἀπὸ τὸν ἑσπερινό, καὶ ὁ ἡλικιακὰ γέρος νεωκόρος μᾶς λέει, βγεῖτε ἀπὸ τὸ ναό, γιατὶ θὰ ἔρθει ἡ ἀστυνομία κ.λπ. Ἡ ἀνακοίνωση ὅμως ἔγραφε ὅτι ὁ ναὸς εἶναι ἀνοιχτὸς γιὰ ἀτομικὴ λατρεία καὶ κατὰ τὴν τέλεση τοῦ ἑσπερινοῦ (τουλάχιστον ἕως ὅτου ἀρχίσει), ἀλλὰ δὲν θὰ ἔμενα στὸν ἑσπερινὸ χωρὶς ἄδεια. Ὅμως, ὁ ψυχικὰ γέρος νεωκόρος ἤθελε νὰ φύγω προτοῦ ἀρχίσει ὁ ἑσπερινός. Σκέφτομαι, ποιὸς ἀνύπαρκτος ἀστυνόμος θὰ ἐρχόταν σὲ μιὰ ἐκκλησία χωμένη μέσα στὶς πολυκατοικίες, τὴ στιγμὴ ποὺ μόνο ἐγὼ καὶ ἡ λοιπὴ οἰκογένεια βρίσκονταν μέσα. Μὴν τυχὸν κάτσει τὸ παιδὶ λίγο παραπάνω στὰ καθίσματα καὶ τοῦ δείξω τὸ ναό, καὶ τὶς ἁγιογραφίες. Καὶ μὲ περίμενε πιεστικὰ νὰ γράψω τὰ ὀνόματα, «δὲν θὰ διαβαστοῦν σήμερα τὰ ὀνόματα, ἀλλὰ τὴν Παρασκευή», λὲς καὶ βιάζομαι γιὰ νὰ τρέξω στὴν ἑπόμενη ἐκκλησία.

Πάντως, κατὰ τοὺς μητσοτακικοὺς ἀντικομμουνιστές (οἱ «πάνω ἀπ’ ὅλα ἀντικομμουνισμός, ἔστω καὶ μὲ Μητσοτάκη», ἀκόμα καὶ μὲ λάβαρο τὸ οὐράνιο τόξο καὶ τοὺς «πρόσφυγες»), οἱ ΝΔ-Μητσοτάκης ὄντας φίλοι τῶν ὀργανωμένων (ἀναρχοακροαριστερῶν) λοατκὶ δὲν εἶναι «κομμουνιστὲς» ὁλόιδιοι τῶν Ἀριστερῶν -ἀλίμονο, θὰ ἦταν προδοσία τοῦ ἀντικομμουνιστικοῦ ἀγώνα. Οἱ ΝΔ-Μητσοτάκης ὄντας ὑπὲρ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν ἀλλὰ ἀνοίγματος τῶν σκυλονυχάδικων μὲ διαδημοτικὸ ἀριθμὸ sms 6 δὲν εἶναι «κομμουνιστὲς» ὁλόιδιοι τῶν Ἀριστερῶν -ὄχι βέβαια, θὰ ἦταν προδοσία τοῦ ἀντικομμουνιστικοῦ ἀγώνα. Οἱ ΝΔ-Μητσοτάκης τῆς ξεφτίλας τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ 1821, τῆς ἐξύμνησης τῶν «μεταναστῶν» καὶ τῶν ἀναρίθμητων καραβιῶν «προσφύγων» ἀπὸ τὰ νησιὰ στὴν ἐνδοχώρα, δὲν εἶναι «κομμουνιστὲς» ὁλόιδιοι τῶν Ἀριστερῶν -μὰ τί πράματα εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε; ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐθνικόφρονας, καὶ θὰ ἦταν προδοσία τοῦ ἀντικομμουνιστικοῦ ἀγώνα τῆς ΝΔ νὰ σκεφτεῖς κάτι τέτοιο. Ὅλοι στὸν ἀγώνα! Αὐτοὶ ποὺ γκαρίζουν ὑπὲρ τῆς θρησκείας ἀλλὰ δὲν ἐκκλησιάζονταν πρὸ κορωνοϊοῦ εἶναι «Χριστιανοί», εἶναι -λέει- μαζὶ μὲ τοὺς Χριστιανούς (!), αὐτοὶ ποὺ γκαρίζουν ὑπὲρ τῆς οἰκογένειας καὶ τῶν πολύτεκνων ἀλλὰ εἶναι φυγότεκνοι, δὲν εἶναι «κομμουνιστές», εἶναι «φίλοι τῆς οἰκογένειας» (!), μὲ ξένα κόλλυβα, κι «ἂς κάνουν παιδιὰ τὰ κορόιδα». (Τὰ ἴδια σκέφτονταν περὶ κορόιδων καὶ ὅταν εἶχαν λεφτά.) Ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, μερικοὶ βάζουν πρῶτα τὸ Χριστιανισμό, ἄλλοι ἀντιθέτως βάζουν πρῶτα τὸν «ἀντικομμουνισμὸ» καὶ τὸν κομμουνισμό: Εἶναι πρῶτα κομμουνιστὲς ἢ πρῶτα ἀντικομμουνιστές, σὲ συμμαχία ἀφοῦ κάνουν ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἐνάντια σὲ οἰκογένεια, θρησκεία καὶ ἐθνολογικὴ σύνθεση τῆς χώρας. Τὰ ἄλλα (Ἑλλάδα, Χριστιανισμός) εἶναι ἐργαλεῖα γιὰ τὸν «ἀντικομμουνισμὸ» καὶ τὸν «κομμουνισμό» τους.

Δυστυχισμένοι ἑλληνοχριστιανοὶ δεξιοί, τάχα τόσο νομιμόφρονες ὥστε δὲν μπορεῖτε νὰ πεῖτε ἀπευθυνόμενοι οὔτε πρὸς ἕνα ὑποτιθέμενο φάντασμα ἀστυνόμου ὅτι «μόλις τώρα ἦρθαν νὰ ἀνάψουν κερί», καὶ ποὺ νομίζετε ὅτι ὑπακοῦτε σὲ κάποιον ἀντικομμουνιστικὸ ἀγώνα καὶ κάνετε ὑπομονὴ γιὰ χάρη του, ἐσεῖς, ποὺ ξεπλένετε τὸν Μητσοτάκη καὶ τὴ Γιάννα τοῦ κρατικοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ 1821, γιὰ χάρη τοῦ Κουφοντίνα. Βάλτε καὶ λίγο πλυντηρέξ, σὰν καλὰ πλυντήρια ποὺ εἶστε.

Posted in Ακροδεξιά, Δεξιά, θρησκεία | 1 σχόλιο

καὶ τοῦ Κρόνου

Μέσα στὴν ἐκκλησία οἱ ἄθεοι, ἐνῶ οἱ πιστοὶ ἢ στὰ σπίτια τους ἢ ἔξω.

Τοῦ χρόνου θὰ εἶναι καλύτερα, ποὺ εἶπε ὁ ἐπικεφαλῆς στὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Δηλαδή, ποιὸν θὰ ἔχουμε τοῦ χρόνου πρωθυπουργὸ καὶ ἀρχιεπίσκοπο; Τὸν λομπύστα (τῆς ἀκροαριστερῆς φράξιας) τῶν λοατκι Μητσοτάκη; Ἢ ἕναν ἀρχιεπίσκοπο ποὺ θὰ πεῖ σὲ ἄθεους πολιτικοὺς ὅτι ἐὰν δὲν πιστεύετε κι ἔρχεστε γιὰ κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ ἐκδήλωση ἢ γιὰ καλλιτεχνικοὺς λόγους τότε μὴν ξαναπατήσετε ἐδῶ μέσα;

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

εἰσοδισμοί

Εἶναι ἔξυπνο τὸ κόλπο τοῦ ἀριστεροφιλελευθερισμοῦ. Μπαίνουν μέσα σὲ ἕνα χῶρο, κίνημα, ὁμάδα ἀνθρώπων, τὸ καταλαμβάνουν, ὡς πιὸ δραστήριοι πολιτικά (ἢ ἄνθρωποι ποὺ χωρὶς κανέναν δεσμὸ ὅπως οἰκογένεια, ἔχουν πολὺ χρόνο). Ἔπειτα τὸ χρησιμοποιοῦν γιὰ τὴν προώθηση καὶ διαφήμιση τῶν δικῶν τους -ἀριστερῶν- ἀπόψεων. Ἔτσι κάνουν καὶ οἱ ἀριστεριστὲς ὁμοφυλόφιλοι. Γίνονται ἢ αὐτοανακηρύσσονται ἐκφραστὲς τῶν λοατκι γενικά, καὶ ὡς λοατκι πλέον (ὄχι ὡς Ἀριστεριστές) ἐπιτίθενται στὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ σύμβολά της. Κι ἔτσι, ἅμα τοὺς ἀπαντήσεις, σὲ κατηγοροῦν ὅτι προσβάλλεις ὄχι τὸν ἀριστερισμό τους μὰ ὅλους τοὺς ὁμοφυλόφιλους/ες τοὺς ὁποίους αὐτοὶ ἔχουν καπελώσει. Καὶ συγκεντρώνουν τὴ συμπάθεια ὅλων. Τὸ κόλπο πιάνει, κι ἔτσι οἱ ἀριστεριστὲς ὁμοφυλόφιλοι κατορθώνουν νὰ «ἐξ-αριστερίζουν» τοὺς ὁμοφυλόφιλους. Ὅπως ἀκριβῶς οἱ Ἀριστεροὶ μπαίνουν σὲ μιὰ συνέλευση (χωριοῦ, γειτονιᾶς, πλατειῶν κ.λπ.) καὶ ἐπιτυχαίνουν τὸν πολλαπλασιασμό τους μὲ τὸν ἴδιο τρόπο. Προσωπικά, ἀμφιβάλλω ἂν γενικὰ οἱ ὁμοφυλόφιλοι εἶναι πολιτικοποιημένοι καὶ μάλιστα ἐξτρεμιστὲς καὶ ριζοσπαστικοί. Ὁ Καβάφης ἐθνικιστὴς ἦταν ἀλλὰ ὁμοφυλόφιλος, ὁ Χατζηδάκις ἀντιπαθοῦσε τοὺς Τούρκους, τὴν ΕΟΚ, καί, ἂν θυμᾶμαι καλά, δὲν κατέκρινε τὴ χούντα (τὸ ἀντίθετο μάλιστα). Ἄρα, ἡ συγκεκριμένη χρήση τῶν γεννητικῶν ὀργάνων διόλου δὲν ὁδηγεῖ αὐτομάτως σὲ μία πολιτικὴ ἄποψη, τὴν ἀριστερή -ἀντίθετα ἀπὸ ὅ,τι διαδίδουν καὶ ὑποστηρίζουν οἱ ἀριστεροὶ καὶ ἀντιεξουσιαστὲς ὁμοφυλόφιλοι. Στὴν πραγματικότητα, μόνο οἱ ἐξτρεμιστές (ἀριστεροὶ καὶ ἀντιεξουσιαστές, καὶ μιὰ σάλτσα φιλελέδων) ὁμοφυλόφιλοι -μεταξὺ ὅλων τῶν ὁμοφυλοφίλων- πιστεύουν ὅτι αὐτὸ ποὺ (πρέπει νά) καθορίζει τὴν προσωπικότητα καὶ τὴν κοινωνικὴ δράση ἑνὸς ὁμοφυλόφιλου εἶναι ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ χρήση τῶν γεννητικῶν του ὀργάνων. Τέτοιες ἀπόψεις εἶναι βεβαίως ἀφελεῖς, γιατὶ ἕνα ἄτομο διαπλάθεται ἀπὸ δεκάδες καὶ χιλιάδες παραμέτρους. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι οἱ ἄλλοι ὁμοφυλόφιλοι/ες, ὄντας ἀπολίτικοι ἢ μὴ Ἀριστεροί, ἀνέχονται φράξιες ποὺ δῆθεν τοὺς ἐκφράζουν, καὶ ποὺ μιλοῦν στὸ ὄνομά τους. Ὑπὸ μιὰ ἔννοια, εἶναι φυσιολογικό, ἀφοῦ ἡ ψύχωση ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξεις τὸν κόσμο, ἀπὸ τὴν ἀρχή, εἶναι ἀριστερὸ κυρίως χαρακτηριστικό. Καὶ δὲν εἶναι ὅλοι ἀργόσχολοι ὥστε νὰ ἀλλάξουν τὸν κόσμο, ἔχουν καὶ δουλειές, κοινωνικότητα κ.λπ. Ὡστόσο, φαντάζομαι ὅτι ὅσο περισσότεροι ὁμοφυλόφιλοι/ες προκύπτουν, τόσο πιὸ γρήγορα θὰ ἐκφραστοῦν καὶ στὸ χῶρο τους οἱ ἀντιθέσεις καὶ διαχωρισμοὶ (πολιτικοί, ταξικοί, ἰδεολογικοί) ποὺ ὑπάρχουν στὴν λοιπὴ κοινωνία. Ὅπως στὴ Δύση π.χ. τὴ Γαλλία, πολλοὶ ὁμοφυλόφιλοι ψηφίζουν Λεπέν. Ἂν κάτι λοιπὸν προδίδει ἡ ἀδιαμαρτύρητη καπηλεία, εἶναι ὅτι ὅλοι μαζὶ οἱ ὁμοφυλόφιλοι, ἀριστεριστὲς καὶ μή, εἶναι πολὺ λιγότεροι ἀπὸ ὅσο οἱ ἀριστεριστὲς διαδίδουν καὶ διαφημίζουν.

Posted in σεξουαλικότητα, Αριστερά, κοινωνία | Σχολιάστε

συνεδριάσεις

Τίποτε τὸ τυχαῖο στὰ πορίσματα.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ταραχὲς κι ἑρμηνεῖες τοῦ 1821

Η ταραχή που υπάρχει προς την ερμηνεία της επανάστασης του 1821 δεν είναι απλό συμβάν, αλλά γενικότερο χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου κράτους, που ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ερμηνείες από οτιδήποτε άλλο, δείχνοντας ότι δεν έχει ιστορία και προσπαθεί να εφεύρει μία. Ας παρουσιάσουμε λοιπόν τις εθνικές αφηγήσεις που κατασκευάστηκαν κατά τελευταία 200 έτη. Λέω εκ των προτέρων ότι όλες είναι εσφαλμένες ιστορικά, λογικά, πολιτικοφιλοσοφικά και ούτε αίσιο αποτέλεσμα έχουν ως ιδρυτικοί μύθοι. Γιατί ουσιαστικά εξυπηρετούν ένα μόνο πράγμα, πολιτικές επιδιώξεις. Αν είναι να υπάρχει ένα ειδοποιό χαρακτηριστικό είναι τούτο της πολιτικής (political) αντιμαχίας προ-πολιτικής (civic) κατάστασης που προσπαθεί να φτιάξει ένα πρόσωπο προς τους ξένους και να περάσει ως ψυχολογική προπαγάνδα στο εσωτερικό.

1) Κοραϊκή: υπάρχει κάποιο έθνος που υπετάχθη σε μακεδόνες, ρωμαίους και οσμανίδες δεσπότες και η απελευθέρωσή του θα σημάνει την επιστροφή στην αρχαία ταυτότητα που είναι η ελληνική (λίγο πολύ αθηναϊκή) γιατί αυτή άρεσε στους ευρωπαϊούς διανοουμένους της εποχής.

2) Παπαρρηγοπούλειος: αρχικά κοραϊκός που καθώς η εμφάνιση της θεωρίας του Φαλμεράυερ χαλούσε την εθνική συνέχεια του λαού, ο Παπαρρηγόπουλος κατασκευάζει τον ελληνισμό ως ένα πολιτισμικό συνεχές, δίνοντας σημασία στις μακεδονικές κατακτήσεις και βαπτίζοντας την Ρωμανία χριστιανικό και μεσαιωνικό [Ε]λληνισμό. Η λέξη ελληνισμός σήμαινε βέβαια για τους χριστιανούς την ειδωλολατρία και εδώ ο Παπαρρηγόπουλος δανείζεται την χρήση από την αλεξανδρινή εποχή, ως κάτι ελληνίζον, ελληνικού ύφους. Φυσικά αυτό είναι προβολή, γιατί ζούμε στον αγγλοσαξωνισμό. Γενικά είναι μία έξυπνη ερμηνεία, πειστική και είναι η επικρατούσα, η επίσημη. Φανερώνει αναγκαιότητες που την δίνουν μία λογικοφάνεια, όπως πχ. ότι ο Αλέξανδρος καθώς ένωσε πολιτικά τους Έλληνες, τους έσωσε από τον αφανισμό. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν ήσαν διόλου άνετες οι πόλεις-κράτη με τους Μακεδόνες για αυτό έφεραν τους Ρωμαίους. Και είναι μία μόνο από τις αντιφάσεις που παρουσιάζονται στην προσπάθεια να στηθή εθνική αφήγηση. Αυτό είναι ακόμη πιο εμφανείς στο spinoff της Εκδοτικής Αθηνών όπου μία επιτροπή έχει την επιμέλεια φροντίζοντας για την παπαρρηγοπούλειο αφήγηση και τα άρθρα γράφονται από διάφορους ιστορικούς.

3) Σβορώνειος: είναι η αριστερή εθνική αφήγηση κατά την οποία η εθνική συνέχεια ορίζεται ως ένα «πνεύμα αντίστασης» που παρουσιάζεται ως ελληνικό ίδιον. Πρόκειται για την διαλεκτική σύνθεση των δύο προηγουμένων και απαντά υποτίθεται στο φαινόμενο της ξενοδουλίας. Πάνω σε τούτην κτίζεται η μνεία στις εκατόν τόσες «ελληνικές επαναστάσεις» (πλείστες των οποίων βέβαια ήταν εξυπηρετήσεις υπέρ Βενετών και όλες ήσαν μεμονωμένες εξεγέρσεις τοπικού χαρακτήρα). Αυτήν την αριστερή ερμηνεία τελευταίως την υιοθέτησε και η «εθνολαϊκή» δεξιά. Όπως και νάχει όμως, ένας ιδεότυπος στημένος πάνω στην μορφή του Κλέφτη είναι ουσιαστικώς… τουρκική. Τέτοιοι κοινωνικοί τύποι αφορούν κτηνοτροφικές-νομαδικές κοινωνίες (Αρβανίτες, Βλάχους Σλάβους κτλ.–ο Κεκαυμένος μνημονεύει τους Βλάχους ως οδίτες ληστές) και κατά τον Βρυώνη εισήχθησαν ως φολκλόρ με τους Τούρκους. Δηλαδή ενώ η τουρκική εξουσία εκρωμαϊζεται ο λαός με την άφιξη νομάδων εκτουρκίζεται. Πολύ πριν την ρομαντική εξιδανίκευση του Κλέφτη δημώδη άσματα στην τουρκική (και όχι στην γλώσσα της οθωμανικής αυλής) παρουσιάζουν Κλέφτες ως λαϊκούς ήρωες τύπου Ρομπέν των Δασών να αγωνίζονται κατά της οθωμανικής αρχής. Και αυτό το φολκλόρ περνά σε όλους τους βαλκανικούς λαούς και εθνικοποιείται, εκτός των δημοτικών ελληνικών τραγουδιών, στην Σερβία (πχ. τραγούδια για τον Μάρκο Κάρλιεβιτς). Επομένως η ελληνική επανάσταση κατά τον λεγόμενο εθνολαϊκό τρόπο είναι μάλλον τουρκική. Για του λόγου το αληθές, παρότι ο Κεμάλ Ατατούρκ θαυμάζεται από τους απογόνους της κοραϊκής αφηγήσεως ως εκσυγχρονιστής μερίμνησε για την διατήρηση του τουρκικού φολκλόρ (Καραγκιόζης, κλεφτοτράγουδα κτλ.)

4) Τέλος είναι εκείνη που προσπαθούν να σκαρώσουν τα τελευταία χρόνια όσοι αγωνίζονται για μία Ελλάδα ως πεφωτισμένη ευρωπαϊκή επαρχία και προβάλλεται αυτήν την στιγμή από όλα τα σχετικά ντοκυμανταίρ της ελληνικής τηλεόρασης. Ουσιαστικά είναι η επιστροφή λίγο πολύ της κοραϊκής αφήγησης. Είναι η άποψη που καλλιεργήθηκε από τον Βερέμη και την ακολουθούν οι λεγόμενοι Φιλελεύθεροι, που θεωρεί ότι δεν υπήρχε νόμος στην περιοχή προ της εισαγωγής των ευρωπαϊκών θεσμών, η Ρωμανία και οι Οσμανίδες ήταν σκοτεινές θεοκρατίες και με την επανάσταση οι Έλληνες βρίσκουν τον προσήκοντά τους χαρακτήρα μέσα στην σχέση τους με την Δύση. Προβάλλονται τα πρώτα συντάγματα ως μνημεία φιλελευθερισμού που προηγούνται μάλιστα των αντιστοίχων ευρωπαϊκών. Βέβαια τα συντάγματα αυτά εγράφησαν στο πόδι και ως τακτική (οι ίδιοι που τα έγραψαν αναζητούσαν μονάρχη) για να πείσουν τα ευρωπαϊκά κράτη ότι οι αγωνιστές είναι σοβαροί και όχι τυχάρπαστοι. Δεν είναι τυχαίο ότι η Βερἐμειος (ας την ονομάσουμε έτσι) άποψη προβάλλεται στα χρόνια του μνημονίου θέλοντας να πλάσει τον αυθεντικό Έλληνα ως Ευρωπαίο, ώστε να δικαιολογήσει την υποταγή στο τραπεζικό σύστημα ως εθνική επιλογή και τον ωφελιμισμό ως αρετή. Εχθρός τους είναι οι εθνολαϊκιστές, αν και πολλοί των τελευταίων ασπάζονται τον ευρωπαϊκό και δυτικό προσανατολισμό, ερμηνεύοντας τον Κλέφτη ως μισθοφόρο του «δυτικού πολιτισμού» μίας υποτιθέμενης μυθικής «συντηρητικής» δύσης που προσπαθούν να καλλιεργήσουν αγγλοσάξωνες νεοσυντηρητικοί. Αυτή η άποψη δεν είναι καινούργια καθώς είχε εμφανισθή επί του λεγομένου εθνικού διχασμού ή διαιρέσεως, από τους Βενιζελικούς. Έπρεπε και τότε να πείσουν ότι οι Γάλλοι δικαίως επενέβησαν ως πάτρωνες της Ελλάδας, και να καλλιεργήσουν την αρκετά πρωτότυπη ιδέα ότι μπορεί η χώρα να λαμβάνει διεθνείς αποφάσεις ως διεθνές προτεκτοράτο. Ουσιαστικά είναι η ιδέα που χρησιμοποιήθηκε δεκαετίες αργότερα με τον σχηματισμό της ΕΕ («η ισχυρή Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης»).

Πηγή

Δὲν καταγράφεται ὅμως -ἀναμενόμενα βέβαια- μιὰ πέμπτη ἑρμηνεία: Αὐτὴ τοῦ ἴδιου τοῦ 1821, μέσα ἀπὸ τὶς διακηρύξεις καὶ τὰ συντάγματά του. Σὲ αὐτὴ τὴν ἑρμηνεία, οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀπόγονοι καὶ τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν Ἀρχαίων (κι ὄχι ἁπλῶς ἑλληνόφωνοι Χριστιανοί, οὔτε ἀρβανιτόφωνοι Χριστιανοὶ ποὺ λίγη σημασία ἀπέδιδαν στὴν ἑλληνική), ἀρκεῖ βέβαια νὰ εἶναι Χριστιανοί. Προτοῦ ὑπάρξει Παπαρρηγόπουλος, φυσικά. Τὸ γιατί ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ δὲν παρατίθεται εἶναι προφανές, ὅσο κι ἂν δὲν λέγεται ρητά. Εἶναι ἡ ὑποτίμηση τῶν Ἑλλήνων ὡς ἀφρόνων χωριατῶν ποὺ «ἔχασαν μιὰ αὐτοκρατορία» τὴν ὁποία θὰ κυρίευαν ἀπὸ τὰ μέσα οἱ Φαναριῶτες. (Τὸ ἄλλο, μὲ τὸν Τοτό, τὸ ξέρετε ἀσφαλῶς.) Ὅσο γιὰ τὸ ἄλλο, μὲ τὴν τουρκικὴ προέλευση τῶν Κλεφτῶν κι Ἀρματωλῶν ὡς θεσμῶν, ἄραγε ἔχει ἀκούσει ποτὲ γιὰ τοὺς Ἀκρίτες καὶ τὰ ἀκριτικὰ τραγούδια, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐλεύθερους γεωργοὺς στὸ Βυζάντιο ὁ ἀναρτήσας;

Τὸ γιατί γενικότερα δὲν δίνεται καμμία σημασία στὴν αὐτοαντίληψη τοῦ 1821, ὀφείλεται στὸ ὅτι ὅλοι παίζουν μὲ τὶς φτιαχτὲς θεωρίες 1 ὣς 4, καὶ δὲν μποροῦν νὰ χωρέσουν στὸ μυαλό τους μία ἀκόμη ποὺ θὰ ἔκανε πολυπλοκότερα τὰ πράγματα κι ἄρα θὰ τοὺς μπέρδευε -ἀριστεροὺς καὶ δεξιούς. Μάλιστα, «ἀπαγορεύεται» γιὰ λόγους σαβουὰρ βὶβρ τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς τὸ νὰ ἀναδεικνύεις μιὰ ἄποψη σὰν τὴν ἐπίσημη αὐτοαντίληψη τοῦ 1821, ἡ ὁποία τόνιζε τὴ διεκδίκηση τοῦ Βυζαντίου ἀπὸ τοὺς ἐπαναστατημένους. Εἶναι ἔγκλημα νὰ πεῖς ὅτι τελικὸς σκοπὸς ἦταν ἡ διεκδίκηση τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας (π.χ. βλέπε τί ἔλεγε ὁ Κολοκοτρώνης γιὰ τὸν Παλαιολόγο καὶ τὸν τελικὸ στρατιωτικὸ στόχο τῆς ἐπανάστασης, τί μαρτυρᾶ μὲ ἀπέχθεια ὁ Κοραῆς πὼς προσδοκοῦσαν οἱ ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες -νὰ λειτουργηθοῦν στὴν Ἁγία Σοφία- κ.λπ. κ.λπ.), γιατὶ θὰ διαταράξεις στὸ status quo, κι ὅμως αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἡ μοναδικὴ ἀλήθεια ὅσον ἀφορᾶ τὸ τί εἶχαν κατὰ νοῦ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐπαναστάτησαν. Ἡ προτεραιότητα τῆς πολιτικῆς μᾶς ἀναγκάζει στὴ φίμωση τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας. Ἀντίθετα, εἶναι πολὺ (καὶ διεθνῶς) τῆς μόδας νὰ τονίζεις τὸν ἑλληνοθωμανισμό, κι αὐτὸ ἄλλωστε ὑπὸ μία ἔννοια κάνει ἡ ἀνάρτηση («ἐκρωμαϊσμὸς Τούρκων, ἐκτουρκισμὸς λαοῦ»).

Posted in 1821 | 7 Σχόλια

Μεγάλες ἐπιτυχίες

Ὅτι τὰ περιστασιακὰ τὲστ γιὰ κορωνοϊὸ χρησιμοποιήθηκαν ὄχι γιὰ ἄλλο καλὸ λόγο (ὅπως σὲ ἄλλες χῶρες π.χ. Ταϊβάν, ὅπου ἔγιναν μαζικὰ τέστ ἐξαρχῆς) ἀλλὰ ὡς δικαιολογία γιὰ νὰ κλειδώνουν καὶ νὰ ξανακλειδώνουν ὁλόκληρες πόλεις καὶ χωριὰ χωρὶς ὅμως κάποιο συνολικὸ σχέδιο, τὸ εἶχα διαβάσει ὡς ὑπόθεση ἐδῶ καὶ καιρό, καὶ τώρα αὐτὴ ἡ ὑπόθεση ξαναειπώθηκε. Τὸ ὅτι τὰ κωλο-Πετσωμένα κανάλια τοῦ προσφυγολοατκι (pinkwashing) Μητσοτάκη νομίζουν ὅτι 2 ὧρες παραπάνω ἐξοδόχαρτο τὸ Σαββατοκύριακο καὶ 25 ἄτομα στὶς ἐκκλησίες μειώνουν τὴν κόπωση καὶ τὴν ὀργή, εἶναι γνωστὸ πὼς σημαίνει ὅτι μᾶς θεωροῦν ἠλίθιους. Αἴ, μεταξύ μας, ἔχουν δίκαιο ποὺ μᾶς θεωροῦν. Ἀφοῦ οἱ Δεξιοὶ ζοῦν στὴν ἐποχὴ τοῦ Στρατάρχη Παπάγου ἀκόμα. Ἐφημερίδα κάνει λόγο γιὰ συνωστισμὸ μπροστὰ ἀπὸ ἐκκλησία, μετρᾶς τὰ ἄτομα τῆς φωτογραφίας καὶ βγαίνουν μὲ τὸ ζόρι 15, κι αὐτὰ ἀραιὰ-ἀραιά. Στὸ διπλανὸ σουπερμάρκετ ποὺ εἶναι συνωστισμένοι οἱ καταναλωτὲς στὴν οὐρὰ γιὰ τὸ ταμεῖο ὅμως, δὲν πῆγε τὸ δημοσιογραφάκι. Σὲ ἄλλο μέρος, στημένοι σὲ μιὰ οὐρὰ 100-150 μέτρων, οἱ φοβικοὶ περιμένουν ἐπὶ ὧρες (εἰσοδηματίες εἶναι; ἄεργοι; ἄνεργοι; πῆραν ἄδεια ἀπὸ τὴν δουλειὰ γιὰ νὰ κάνουν τέστ; ἢ ἁπλὰ εἶναι γιὰ ψυχολόγο;) συνωστιζόμενοι ὥσπου νὰ τοὺς τεστάρουν προκειμένου ν’ αὐξηθοῦν κι ἄλλο τὰ κρούσματα (μαζὶ μὲ τὰ μολυσμένα κόπρανα) στὴν πόλη, κι αὐτομολύνονται περιμένοντας στὴν οὐρὰ μαζὶ μὲ μολυσμένους (ποὺ θὰ μάθουν σὲ λίγο ὅτι εἶναι μολυσμένοι) ἐπὶ μισὴ καὶ πλέον ὥρα.

Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἑλλάδα, ὅμως. Πέρα ἀπὸ τοὺς Ἀριστερούς, ἐπιστημονιστὲς μὲ πτυχίο, ἄθεους καὶ φοβικούς, ἔχουμε καὶ τὰ ἀντίγραφά τους, τοὺς Δεξιούς. Εἴχαμε, κι ἔχουμε, τοὺς Ἀριστεροὺς εἰσαγόμενους SJW (Social Justice Warriors), ποὺ λένε τὰ συνήθη χιπστερικὰ μελώ τους μὲ Μαύρους, πρόσφυγες, τὸ Κλίμα καὶ τὶς σεξουαλικὲς μειονότητες, καὶ κλάμα ἡ κυρία. Καὶ ἔχουμε πήξει ὡς Ἑλλάδα ἀπὸ τριαντάρηδες καὶ εἰκοσάρηδες Δεξιούς, ποὺ πολεμᾶνε τὴν Ἀριστερὰ καὶ κονταροχτυπιοῦνται στὰ ΜΚΔ (εἰδικὰ σὲ ἀριστεροφιλελεύθερα σάιτ) ἔχοντας οἱ ἴδιοι ἀριστερὸ τρόπο ζωῆς καὶ τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ ἀριστεροσύνη στὴν πράξη: Εἶναι βέβαια στὰ λόγια (μόνο στὰ λόγια) «ὑπὲρ τῆς θρησκείας», ἀλλὰ πρὸ κορωνοϊοῦ ἐκκλησιάζονταν 2-3 ἄντε 4 φορὲς τὸ χρόνο (ἔχουν αὐτοαφοριστεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια σύμφωνα μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνες, ἀλλὰ δὲν τὸ ξέρουν), καὶ οὔτε ἐξομολογοῦνται οὔτε κοινωνοῦν: Ἀκριβῶς ὅπως κάνουν κάθε Κυριακὴ πρωὶ οἱ ἀριστεροὶ δῆθεν ἐχθροί τους, ποὺ καταδικάζουν καὶ θεωρητικὰ τὴ θρησκεία. Σοῦ μιλᾶνε γιὰ «οἰκογένεια», καὶ βάζουν «τὰ μυαλὰ στὰ κάγκελα» ὅταν κάνουν λόγο γιὰ πολύτεκνους (λάβαρο κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς), ἀλλὰ δὲν παντρεύονται καὶ δὲν κάνουν παιδιά «γιατὶ εἶναι φτωχοί» (τὰ ἴδια ὅμως ἔλεγαν καὶ πρὸ τῆς φτώχειας τῶν Μνημονίων -ἀλλὰ γιὰ νὰ πέσουν μὲ μεγαλύτερη ἐλευθερία στὸν μαζικοδημοκρατικὸ ἡδονισμό): ὅπως ἀκριβῶς κάνουν καὶ οἱ ἀριστεροὶ συνομήλικοι δῆθεν ἐχθροί τους ποὺ δηλώνουν «ἐχθροὶ τοῦ ἀστικοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας». Ὅπως τῶν ἀριστερῶν ἐχθρῶν τους, ἔτσι ἡ ζωὴ τῶν ἀντιαριστερῶν Δεξιῶν εἶναι γεμάτη ἀπὸ «σχέσεις» (κάθε 5-10 μῆνες -εἰδάλλως, ἀπὸ τσόντες) καὶ μαζικὴ κουλτούρα (μπάλες, ταινίες, καφέδες, «δράση»). Μόνο ἡ ρητορεία διαφέρει. Σωστὰ ὑποπτεύεται κάποιος ὅτι ἡ ἀντιαριστερὴ ρητορεία εἶναι ἄλλοθι γιὰ νὰ ζῆ κάποιος ὅσο περισσότερο ἀριστερά (ἄτεκνα, ἄθρησκα κ.λπ.) μπορεῖ. Στὰ ὑψηλότερα κλιμάκια (τὰ διανοουμενίστικα), οἱ Δεξιοὶ ἐπικαλοῦνται (διαστρεβλώνοντας πατερικὰ κείμενα καὶ περιφρονώντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση τοῦ μοναχισμοῦ) τὴ θρησκεία προκειμένου νὰ δικαιολογήσουν τὴν φυγοτεκνία τους. Ἄλλος ἀκολουθεῖ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, ὁ ὁποῖος ὅμως ὄργωσε ὅλον τὸν τότε γνωστὸ κόσμο κηρύττοντας κι ὄχι κοιμώμενος στὸ μαλακὸ μαξιλαράκι τοῦ σπιτιοῦ του. Οἱ καινοτομίες τους ἐγκεινται στὸ ὅτι καὶ παλιότερα ἀσφαλῶς ἐξυμνεῖτο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κι ὅσα ἔλεγε, ὅμως ὅταν κάποιος δὲν ἤθελε νὰ παντρευτεῖ, τότε γινόταν καλόγερος κι ὄχι μεταμοντέρνος. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι πάμπολλοι καὶ πάμπολλες τῶν «ὀργανώσεων» καταλήγουν ἄτεκνοι μεσόκοποι γιατὶ ὡς ἀνώτερες ἀγγελικὲς ὑπάρξεις ἄνευ πειρασμῶν μποροῦν νὰ ἀσκητεύουν καὶ μέσα στὶς πόλεις, καὶ δὲν χάνουν καὶ τὶς ἀνέσεις τοῦ πολιτισμοῦ. Ὅπως ἀκριβῶς κι οἱ ἀριστεροὶ εὐνουχισμένοι SJW κάνουν «ἀγώνα ταυτοτήτων» (ὑπὲρ τῶν σκυλιῶν καὶ τῆς Γκρέτας) ἀλλὰ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν πραγματικὴ (οἰκονομικὴ κ.λπ.) ἀνισότητα των «μειονοτήτων», ἔτσι καὶ οἱ βέροι Δεξιοὶ τῆς Ἑλλάδας λυσσᾶνε κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ διάγουν τὸν ἴδιο ἀκριβῶς βίο μὲ αὐτήν, δηλαδὴ βλάπτουν τὸ ἴδιο τὴν Ἑλλάδα. Τίποτε μὴ ἀριστερὸ πέρα ἀπὸ τὰ παχιὰ ἀντιαριστερὰ λόγια. Μὴ θυμηθῶ τώρα καὶ τοὺς καρναβαλοαγωνιστὲς πατριῶτες, μὲ τὴν ἐξίσου εἰδωλο-παραδοσιοκρατική (ψευδῶς χριστιανική, θρησκευτικὰ ἀδιάφορη, τάχα μου «κι ἐγὼ Χριστιανὸς εἶμαι») κοσμοαντίληψη, ποὺ χαρῆκαν γιατὶ ὁ κόσμος βγῆκε στὶς πλατεῖες γιὰ τὰ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου καρναβάλια, κι ἔτσι «σύντριψε τὶς ἀπαγορεύσεις». Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ μεμονωμένα παραδείγματα, οὔτε προσωπικὰ ὁ Μῆτσος κι ὁ Κίτσος κι ἡ κουτσὴ Μαρία ποὺ τὰ ἐνσαρκώνουν ὅλα αὐτά, ὅμως εἶναι πολὺ διαδεδομένα ὅλα τὰ παραπάνω. Εἶναι ἡ κυρίαρχη τάση στὸν δυτικὸ κόσμο: Καθὼς αὐτὸς καταρρέει οἰκονομικὰ καὶ δημογραφικὰ καὶ παύει νὰ πιστεύει ἔμπρακτα στὴν κοσμοαντίληψή του, τὸ μόνο ποὺ τοῦ ἀπομένει εἶναι παχιὰ λόγια καὶ πόλεμοι στὰ ΜΚΔ. Εἰδικὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες, ἡ ἀναβίωση τοῦ Ἐμφυλίου δὲν ὀφείλεται τόσο στὸν φανατισμό (ποὺ ὑπάρχει, ἀσφαλῶς) ὅσο στὸ ὅτι χωρὶς παιδιὰ ἄρα χωρὶς μέλλον, οἱ φυγότεκνοι-ἄτεκνοι Ἕλληνες ἀναμασοῦν παλαιότερες διαμάχες τῶν πατεράδων τους, οἱ ὁποῖες θὰ εἶχαν ἀντικατασταθεῖ μὲ καινούργιες ἐὰν ὑπῆρχε νεανικὸς πληθυσμός. Ἀφοῦ εἶσαι ὁ τελευταῖος τῶν Μοϊκανῶν, γιὰ ποιὸν νὰ πολεμήσεις καὶ σὲ ποιὸν θὰ παραδώσεις τὴ σκυτάλη ὅταν πεθάνεις; Στὰ προσφυγόπουλα; Ἢ μήπως σοῦ ἀπαγόρευσε τὴν παντρειὰ ἡ Ἀριστερά;

Ἀλλὰ τέτοια εἶναι ἡ Ἑλλάδα, κι ἅμα μᾶς ἀρέσει. Εἴτε «ὁ ἱὸς δὲν ὑπάρχει» εἴτε εἶναι «ἡ νέα ἱσπανικὴ γρίππη». Εἴτε χουλιγκανιὲς καὶ ἀνακουφιστικοὶ «ἀερισμοὶ» τῶν πλατειῶν, εἴτε προβατοσύνη ποὺ χειροκροτᾶ ἀπ’ τὰ μπαλκόνια, εἴτε τζάμπα θεωρίες τοῦ ἀέρα ἐνάντια στὸ τί πράττουν.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 4 Σχόλια

καὶ στὴν ἔκδοση τῶν 2 €

Εἴχαμε νὰ λέμε γιὰ τὸν συριζαϊκὸ ἔλεγχο τῶν ΜΜΕ (βλ. τί γινόταν μὲ τὴ συνθήκη τῶν Πρεσπῶν), τὰ κωλο-Πετσομένα ΜΜΕ τοῦ Νάρκισου αὐτοῦ (τὸν ἔχουν πεῖ καὶ Μωυσῆ) ὅμως εἶναι τὸ ἴδιο. Δὲν πειράζει. Ἐὰν ξέρεις ὅτι Δεξιὰ καὶ Ἀριστερὰ εἶναι τὸ ἴδιο ἀ_κ_ρ_ι_β_ῶ_ς, ἀποφεύγεις τὶς λακκοῦβες. Φυσικά, δὲν φταῖνε οὔτε οἱ γλύφτες οὔτε οἱ γλυφόμενοι. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἐκφυλιστεῖ, καὶ αὐτὸς φταίει, γιατὶ τὸ μόνο ποὺ ξέρει ἀπὸ ἀντίδραση εἶναι ὁ χουλιγκανισμὸς καὶ ἡ ἐκτόνωση τῶν πάρκων.

Posted in Δεξιά | Σχολιάστε

Μπάιντεν, ὁ τιμωρὸς τῶν φονιάδων

Βγῆκε τὸ ραμολιμέντο, καὶ εἶπε φονιὰ τὸν Πούτιν, καὶ θὰ πληρώσει ὁ Πούτιν. Τὸ τί εἶναι ὁ Πούτιν κι ἡ Ρωσία τὸ ξέραμε, δὲν χρειάζεται νὰ μᾶς πεῖ κάποιος ὅτι αἰωνίως ἦταν δικτατορική, μὲ ἢ χωρὶς ἐκλογές (καὶ μὲ «ἐκλογές» π.χ. σοβιετικές). Ἔτσι μπορεῖ καὶ συντηρεῖται μιὰ κοσμοκρατορία ἀπὸ Μόσχα ὣς Ἀλάσκα. Δὲν τὴ δικαιολογοῦμε, οὐδόλως τὴν αἰσθανόμαστε ὡς φίλη καὶ «καλύτερη» ἢ «πλησιέστερη», ἀλλὰ οὔτε ἐκπλησσόμεθα.

Εἶπε τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια ὁ Μπάιντεν, γιὰ ρωσικὴ ἀνάμιξη στὶς ἐκλογὲς τῶν ΗΠΑ τὸ 2016. Τρία χρόνια προσπαθοῦσαν (2017-2019) οἱ «Δημοκρατικοὶ» νὰ βγάλουν ἄκρη, δὲν τὰ κατάφεραν, καὶ τώρα θὰ τὰ καταφέρουν.

Τὸ ζήτημα εἶναι τί ἔχουν βάλει τὰ γεράκια στὸ κεφάλι τοῦ τύπου αὐτοῦ ποὺ εἶχε ξεχάσει ὅτι πέθανε ὁ γιός του, καὶ τὸν ζωντάνεψε κατὰ τὴ διαρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας. Μ’ αὐτὸ τὸ γερόντι θὰ δοῦμε πολλὰ πράγματα. Ἀλλά, μπορεῖ νὰ πεῖ κάποιος, τὰ ὀφέλη ἀπὸ τὸν ἀντιερντογανισμὸ τοῦ Μπάιντεν θὰ εἶναι μεγαλύτερα ἀπὸ τὸ παγκόσμιο μπάχαλο ποὺ θὰ φέρει ὁ νέος ψυχρὸς πόλεμος ΗΠΑ-Ρωσίας! Ὡστόσο, σὲ ἕναν τέτοιο ψυχρὸ πόλεμο, ἡ Τουρκία εἶναι ἀπαραίτητη. Ἡ «ἀντικατάσταση» τοῦ Ἐρντογὰν καὶ τὸ ἀμερικανικὸ μίσος ἐναντίον τοῦ Ἐρντογὰν δὲν εἶναι «ἀντιτουρκισμός», οὔτε συμπαρασύρει τὴν Τουρκία μαζί του, ἀλλὰ εἶναι προϋπόθεση τέτοια ὥστε ἡ μετὰ-ἐρντογανικὴ Τουρκία νὰ χρησιμοποιηθεῖ κατὰ τῆς Ρωσίας. Εἶναι αὐτὸ ποὺ μερικοὶ δὲν μποροῦν νὰ δοῦν: Ὅτι ἄλλο πράγμα ἡ ἀντιπάθεια τῶν ΗΠΑ πρὸς τὸν τωρινὸ τούρκο πρόεδρο καὶ ἄλλο πράγμα ἡ ἀνύπαρκτη ἀντιπάθεια τῶν ΗΠΑ πρὸς τὴν Τουρκία.

Σχολιάστε

Κυμπουρόπουλος

Ἔδειξε πῶς μπορεῖς νὰ καταπολεμήσεις τὸν Ἐχθρό: Μὲ τὰ φιλελεύθερα ὅπλα του. Δὲν εἶναι κατὰ τῶν γυναικῶν, εἶπε, εἶναι ὑπὲρ τῶν παιδιῶν. Προφανῶς, τὸ ὅτι ἀμέσως μετὰ ἔκανε μιὰ κολοτούμπα δὲν εἶναι τὸ βασικό. Νεοδημοκράτης εἶναι. Τὸ βασικὸ εἶναι πῶς νὰ χρησιμοποιήσουμε τὰ ὅπλα τῶν ἐχθρῶν μας ἐναντίον τους.

Ἡ μεγάλη ἐπιτυχία τοῦ νεοτερικοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ στάθηκε τὸ νὰ μετατρέψει ἕνα πλάσμα ἀπὸ τὸ ὁποῖο ξεχειλίζει ἐνστικτωδῶς ἡ ἀγάπη σὲ ἕνα πλάσμα ποὺ τείνει εὐκολότερα νὰ μισεῖ καὶ νὰ βιαιοπραγεῖ, ὅπως ὁ ἄντρας.

Μιὰ ἄλλη, ἀκόμη μεγαλύτερη ἐπιτυχία τοῦ νεοτερικοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ εἶναι νὰ ἐμφανίζεται τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροῦ ὡς δικαίωμα τοῦ ἰσχυροῦ, ὡς ἀνθρώπινο δικαίωμα. Σκοτώνω γιατὶ εἶμαι ἰσχυρότερος. Φυσικά, ἡ φεμινίστρια θὰ ἀντεπιχειρηματολογήσει λέγοντας ὅτι ἡ γυναίκα εἶναι ἀδύναμη ἔναντι ἄλλων ἐνηλίκων ὄντων τὰ ὁποῖα τὴν ἐξουσιάζουν, καὶ πράγματι εἶναι. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ φεμινίστρια δὲν ἐφαρμόζει τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυρότερου πρὸς ἕνα ἀγέννητο παιδί.

Posted in γυναίκες | Tagged | Σχολιάστε

«μπαχόζ»

«Μπαχόζ, ἔχω καλὸ φέρετρο γιὰ σένα». Ἔτσι ἔγραψαν σὲ ἕνα τοῖχο στὴν Ἁγίας Σοφίας οἱ ἀναρχικοὶ πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὅταν ἕνας ἀλλοεθνὴς σταμάτησε τὴν ἀπεργία πείνας του. Οἱ φίλοι του ἔγιναν ἐχθροί του. Ἔτσι καὶ μὲ τὸν Κουφοντίνα. Φυσικά, σὲ μιὰ χώρα ὅπου ἡ ἀπεργία πείνας εἶναι πάντα παρωδία καὶ ποτὲ δὲν πέθανε κάποιος ἀπὸ ἀπεργία πείνας, γιατί νὰ ξεχώριζε κι ὁ πιὸ βίαιος ἐπαναστάτης; Μιλᾶμε γιὰ τὴ χώρα ποὺ ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας κλείδωσε τὶς ἐκκλησίες, τόσο θάρρος ἀπέναντι στὸ θάνατο ἔχει ὁ πληθυσμός. Σὲ ἄλλες χῶρες οἱ ἀπεργοὶ πείνας τὸ ἐννοοῦν ὅτι μπορεῖ καὶ νὰ πεθάνουν. Ἐδῶ, πέφτουν σὲ κῶμα καὶ γράφουν ἐπαναστατικὲς προκηρύξεις. Ὁπότε, μόνο στὸ σουρεαλισμὸ μπορεῖ ἡ χώρα αὐτὴ νὰ τὸ ρίξει. Εἴτε μὲ τὶς ἀναρχοσυριζέικες κατάρες, εἴτε μὲ τὴν δεξιὰ χλεύη, εἴτε μὲ τὰ πειραγμένα -καὶ πολὺ ἀστεῖα- πανώ (οἱ εἰκόνες εἶναι ἀπὸ τὸ τουίτερ). Ἡ ἀνθρωποφαγία καὶ ἡ θανατοφοβία εἶναι ἡ ὀσμὴ ποὺ ἀναδίδει ἡ χώρα αὐτή. Μὴν ἀνησυχεῖτε ὅμως: Ἡ Ἑλλάδα ποτὲ δὲν πεθαίνει, ὁπότε ἡ ὀσμὴ αὐτή, ποὺ σοῦ φέρνει ἀναγούλα, δὲν εἶναι προμήνυμα θανάτου. Τουλάχιστον, πάλι καλά, ἡ Ἀριστερὰ ἔδειξε τί τὴν καίει, ποιὸς εἶναι ὁ πόνος της, καὶ θὰ παραμείνει καμένη στὸ προσεχὲς διάστημα.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

Σκύλλα καὶ Χάρυβδη

Ἀπὸ τὴ μιὰ ὁ ἀπίστευτος ἐκπρόσωπος τοῦ ξενοδοχειακοῦ καὶ τουριστικοῦ λόμπυ, καὶ τῶν ἄεργων τουριστικῶν περιοχῶν (οἱ 3 μῆνες ποὺ θρέφουν τὸ χρόνο), ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν τουρκικὸ ζυγὸ χειμωνιάτικου ἐγκλεισμοῦ προκειμένου νὰ ὑποδέχονται ὡς covid-free νησιὰ τὶς ὀρδὲς τῶν τουριστῶν. Ὅλοι, αὐτοὶ οἱ ἀνεκδιήγητοι, ἄθεοι καὶ «δυνάμει χριστιανοί» τῆς ψευτοθεολογίας τοῦ κορωνοϊοῦ (μὲ τὶς διαστρεβλώσεις ἢ ἄγνοια τῶν κειμένων τοῦ Χρυσόστομου, καὶ τῆς ἔννοιας τῆς «ὑποταγῆς»), ποὺ πέσαν καὶ προσκυνᾶνε τὴν ἐπιστήμη ὡς Θεὸ καὶ πλατωνικὴ Ἰδέα τοῦ Ἀγαθοῦ, καὶ συγγνώμη δὲν μᾶς ζητᾶνε γιὰ τὰ χάλια τῶν ἐκπροσώπων της. Ἐκπροσώπων οἱ ὁποῖοι νοιώθωντας ὅτι τὸ καράβι βουλιάζει, ἀρχίζουν τὰ «δὲν ἦταν σωστὰ ἐφαρμοσμένο τὸ λοκντάουν», καὶ «δὲν ἔπρεπε νὰ κλείσουν τὰ σχολεῖα», καὶ «δὲ συνεννοούμαστε» καὶ ἄλλες τέτοιες τρίχες κατσαρές. Ἐπιστήμονες ποὺ γλυκάθηκαν ἀπὸ τὴ δόξα, καθὼς δὲν λάμβαναν ὑπόψη πολὺ σπουδαιότερες παραμέτρους. Καὶ ἔπαιζαν μαζὶ μὲ τὸν Μητσοτάκη, οἱ δῆθεν ἀπολίτικοι κι ἀπαθεῖς, τὸ πολιτικάντικο κρυφτούλι «ἐγὼ ἀκολουθῶ τὰ πορίσματα τῆς Ἐπιστήμης» (ποὺ κάποτε γινόταν ἕνα δῆθεν ἡρωικὸ «ἐγὼ πῆρα τὴν ἀπόφαση») καὶ «ἐμεῖς ἁπλὰ συμβουλεύουμε». Ὅλοι αὐτοὶ οἱ Μόσιαλοι, ποὺ διαφημίζουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ διαθέσιμα ἐμβόλια, σὰν πλασιέ. Τὰ ἑλληνικὰ λιμασμένα γιὰ λεφτὰ ΜΜΕ ποὺ κοροϊδεύουν τὰ περὶ παρενεργειῶν τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἀρκετὲς χῶρες διέκοψαν γιὰ τέτοιους λόγους (παρενέργειες) τὴ χορήγηση γνωστῶν ἐμβολίων.

Κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, οἱ ἀδίστακτοι τῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ θέλουν, ξέρουν, καὶ μποροῦν νὰ καπηλευτοῦν τὴν ὀργὴ τοῦ κόσμου γιὰ τοὺς μαθητευόμενους Μάγους (Ἐπιστήμονες καὶ Μητσοτάκη) ὅπως τὸ 2011-2015, μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα νὰ φορτωθοῦμε ἕνα ἀκόμα μνημόνιο (200 δις, ἂς εἶναι κι 100) χάρη στὶς διαπραγματεύσεις τοῦ Τσίπρα. Προφανῶς δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἄποψη ὅτι «εἶναι μπάχαλοι χωρὶς ἰδεολογία» (λαϊκιστικὴ ἐπίσης), σημασία ἔχει ποιὸς χρησιμοποιεῖ ποιόν. Θὰ μοῦ πεῖς, ἅμα ἔχεις χωνέψει τὴν μὴ χριστιανικὴ κι ἀριστεροπασοκικὴ παραμύθα ὅτι ὁ φτωχὸς ἐπιτρέπεται ἠθικὰ νὰ γίνει ἐγκληματίας (γιὰ φαντάσου! δὲν τὸ εἶχαν σκεφτεῖ οἱ πάμπτωχοι παπποῦδες καὶ γονεῖς μας ἐπὶ Κατοχῆς…!), θὰ τὸ καταπιεῖς κι αὐτὸ μὲ τοὺς ἀπολίτικους μπάχαλους καὶ ἄλλα SS, ποὺ τάχα δὲν ξέρουν τί ποιοῦσι.

Ἐμένα μὲ νοιάζει μόνο ποὺ ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας δὲν τολμᾶ νὰ πεῖ ν’ ἀνοίξουν οἱ ναοὶ σὲ ὅλη τὴν ἐπικράτεια, τὸ λιγότερο μὲ τὰ ἴδια ποσοστὰ ποὺ ἰσχύουν γιὰ τὶς χάβρες τῶν σουπερμάρκετ. Ἂν δαρθεῖ ἡ Ἀριστερά, κι ἂν αὐτοκτονήσει ὁ κακομαθημένος ἐγκληματίας, δὲν θὰ κλάψω. Ὅπως κι αὐτὴ γελᾶ στὴ θέα τῶν κλειστῶν ἐκκλησιῶν. Κι ἂν ὁ ἀφορισμένος πέσει ἀπὸ τὴν ἐξουσία, πάλι δὲν θὰ κλάψω. Δὲν εἶναι ὑπόθεσή μου, δὲν ἔχω ψηφίσει ποτὲ ΝΔ. Τὰ μέτρα ἔτσι ὅπως ἐλήφθησαν ἄδικα-μονομερή, ὁριζόντια, αὐστηρά, ἦταν ἀναμενόμενο ὅτι θὰ προκαλέσουν τὴν ὀργὴ ὅλων, κι ὅτι θὰ ἦταν ἀνεφάρμοστα. Τὸ ζήτημα εἶναι μὴν τυχὸν ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας καταντήσει νὰ παραδίδει μαθήματα κορωνοφοβίας τὶς στιγμὲς ποὺ τὰ μέτρα θὰ ἀκυρωθοῦν (εἴτε στὴν πράξη εἴτε μὲ νόμο), γινόμενη βασιλικότερη τοῦ βασιλέως. Νὰ μὴν ἐξευτελισθεῖ περισσότερο ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας θρέφοντας τὴ θανατοφοβία κάποιων μελῶν της.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 16 Σχόλια

τὰ «Κινήματά» σας

Ὅταν βλέπω τὸ ἀριστερὸ πανὼ μὲ τὸ κόκκινο ἀστεράκι στὰ κάτω δεξιὰ νὰ οὐρλιάζει γιὰ τὸ σύμπαν καὶ τὰ πάντα, καὶ δίπλα του τὸ ἄμπατσο (χωρὶς μπάτσους) πανὼ νὰ κάνει ἰδεολογικὲς πλάτες στὸ πανὼ μὲ τὸ ἀστεράκι, σκέφτομαι νὰ ρωτήσω τοὺς βαστάζους καὶ τῶν δύο πανὼ ἐὰν θεωροῦν καλὸ τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν γιὰ νὰ «γλιτώσουμε ἀπὸ τὸν κορωνοϊό». Γιατὶ ἂν σοῦ ποῦν ὅτι ἐκεῖ κολλάει, πρέπει νὰ εἶσαι ἰδεολογικὸς αὐτόχειρας ὥστε νὰ ὑποστηρίξεις τὴν ἐπαναστατικὴ ἐκτόνωσή τους, καὶ βγάζεις τὰ ματάκια σου ὑποστηρίζοντάς τους.

Τὰ «κινήματα» εἴτε εἶναι φτιαγμένα γιὰ νὰ ψαρεύουν οἱ Ἀριστεριστὲς ἀφελεῖς μικροαστοὺς γιὰ μέλη (παιδομάζωμα ἐνηλίκων, ἀφοῦ οἱ Ἀριστεριστὲς δὲν γεννᾶνε), εἴτε εἶναι φτιαγμένα γιὰ νὰ ἐκτονώνεται ἡ ἀντίδραση τοῦ κανονικοῦ κόσμου μὲ «σπάσε-κάψε-κλέψε», καὶ μετὰ γυρνᾶμε στὰ σπίτια μας (ὁ κόσμος) καὶ (οἱ Ἀριστεροί) τρῶμε γύρους καὶ μπίρες στὸ στέκι. Καὶ ραντεβοῦ γιὰ τὶς ἑπόμενες ἡρωικὲς πράξεις κατὰ τῶν μπάτσων, ποὺ θὰ ἀνατρέψουν τὸ σύστημα. Γιατὶ ὁ μοναδικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ἄμεση ἐκτόνωση. Καὶ ἡ ἄμεση (ἢ μήπως πρόωρη;) ἐκσπερμάτωση-ἐκτόνωση σὲ ἀποτρέπει ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο. Ναί, ρέ, θὰ τὰ σπάσουμε γιατὶ ὀργιστήκαμε, καὶ ἀφοῦ τὰ σπάσαμε, περνᾶμε καλά (σὰν τὶς γκόμενες στὴ Μύκονο). Ἄ, 1000 φορὲς καλύτερη ἡ κάθε «Κανέλλη» ἀπὸ τὰ «Κινήματα». Ὁπωσδήποτε 1.000, μπορεῖ καὶ 2.000.

«Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ κάτοικοι«. Ἡ πρωτοβουλία κατοίκων τῆς γειτονιᾶς -ποὺ λέει καὶ τὸ πανώ. Ὄχι, βέβαια. Ἐσεῖς εἴτε εἶστε μιὰ φράξια ποὺ παριστάνει πὼς ἐκπροσωπεῖ τὴ «γειτονιά». Εἴτε εἶναι ἡ κλασσικὴ περίπτωση ποὺ ἀρχικὰ κάποιοι 2-3 ἀπολίτικοι μποῦφοι ἔφτιαξαν μιὰ «πρωτοβουλία κατοίκων» στὴν ὁποία ὡς παράσιτα μπῆκαν ἀθόρυβα οἱ, τάχα ἀνένταχτοι, Ἀριστεριστὲς καὶ τὴν κατέλαβαν «ἀπὸ τὰ μέσα», καὶ τὴν παρουσιάζουν ὡς ἀνένταχτη, ἀπολίτικη «φωνὴ λαοῦ». Γιὰ νὰ ἐπαναληφθοῦν οἱ γελοιότητες τοῦ 2011-2015. Αἴ, ἅμα θέλετε νὰ ἐπαναλάβετε τέτοιες ἐξυπνάδες, ἐπαναλάβετέ τες.

Τὰ σοφὰ ὄντα ὅλης τῆς Ἀριστερᾶς νομίζουν, ὅπως κάθε τραμποῦκος, ὅτι κατεβάζοντας κόσμο στὸ δρόμο ἀποδεικνύουν ὅτι ἐκφράζουν τὴν κοινωνία καὶ πρέπει τὸ αἴτημά τους νὰ εἰσακουστεῖ γιατὶ ἀλλιῶς θὰ μᾶς κάνουν ντά. Δικοί μας εἶναι οἱ δρόμοι, καὶ ἄλλα τέτοια ἐθνικοσοσιαλιστικά. Φυσικά, ἂν κατέβαζαν κι ἄλλοι κόσμο, θὰ φαινόταν ὅτι ἡ ἀριστερὴ διαδήλωση εἶναι τιποτένια μπροστὰ στῶν ἄλλων. Καὶ θὰ εἴχαμε καταργήσει ὅλες τὶς διαδικασίες: Θὰ ἀρκοῦσε κάποιος νὰ ὀργανώνει πορεία-συγκέντρωση ἡ ὁποία νὰ δέρνει τὶς συγκεντρώσεις τῶν ἀντιπάλων. Ὅμως, μὲ τέτοιες μαγικὲς ὀφθαλμαπάτες νομίζουν ὅτι πείθουν κάποιον ἢ ὅτι τρομάζουν κάποιον. Φυσικά, τὸ 1% εἶναι 100.000 ἄτομα, καὶ εἶναι πάρα πολλά -ἀλλὰ πολὺ λίγα σὲ σύγκριση μὲ τὸ 99%.

Τὸ παιχνίδι εἶναι παλιό. Ἡ Ἀριστερὰ ἔβριζε τὴν πατρίδα καὶ τὴ θρησκεία (πέρα ἀπὸ 2 χρόνια 1942-1944, ἕνα ἀπειροελάχιστο διάστημα), στὸ τέλος βρέθηκε μόνη της χωρὶς συμπαθοῦντες ὅταν τὴν «μάζευαν». Σπάστε, σχίστε (εἰκόνες). Στὸ τέλος, πάλι θὰ σᾶς μαζέψουν καὶ ἐμεῖς θὰ σφυρίζουμε ἀδιάφορα.

Posted in Αριστερά, κοινωνία | Σχολιάστε

ψευτοπροφητεῖες

Μὲ ἀφορμὴ αὐτό

Οἱ ἀπόψεις τοῦ τύπου «ἡ τουρκικὴ κατάκτηση (θὰ) εἶναι θεϊκὴ τιμωρία γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας» εἶναι αὐτοεκπληρούμενες προφητεῖες κι ὄχι ἑρμηνεῖες. Δὲν εἶναι σὰν τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ποὺ ἑρμήνευε ἕνα γε-γονός, κάτι ὑπαρκτό, ποὺ ἔχει γίνει. Εἶναι πρόσκληση γιὰ παράλυση κι ἐπιπλέον ἀπονεύρωση, ἡ ὁποία, φυσικά, ἐνδεχομένως νὰ φέρει καὶ τουρκικὴ κατάκτηση. Καὶ τότε θὰ λέγεται «Εἴδατε; βγῆκε ἀληθινό». Τὸ τί θὰ γίνει στὸ μέλλον, δὲν τὸ γνωρίζουμε. Δὲν γνωρίζουμε ἂν γιὰ χάρη τῶν «Δίκαιων» θὰ ἀντιστραφεῖ ἡ κατάσταση. Γιατὶ ἅμα ἀρχίσεις νὰ βλέπεις ἐδῶ κι ἐκεῖ θεϊκὲς τιμωρίες, στὸ τέλος χάνεις τὸ λογαριασμό. Λίγο Ἰώβ, νὰ διαβάσεις, σὲ προσγειώνει ἀπὸ τὸν ἠθικιστικὸ νομικισμό σου, ποὺ βλέπει σὲ ὅλα τὴν «θεϊκὴ τιμωρία», ὅπως οἱ φίλοι τοῦ Ἰώβ (ἅμα ἔχεις τέτοιους φίλους…). Ἐδῶ, θὰ ἀρχίσουμε νὰ ψάχνουμε γιὰ τὸ δάκτυλο τοῦ Θεοῦ πίσω ἀπὸ τοὺς κάθε Ἀζέρους. Σφάζονται οἱ Κοῦρδοι γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία», ἀπαγάγονται κοπέλες στὸ Ἀφρὶν γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία». Βιάζεται ἡ κοπέλα στὴ Ρόδο γιατὶ «θεϊκὴ τιμωρία». Σκοτώνει ὁ Χίτλερ; «Θεία τιμωρία». Σκοτώνουν στὸ Βιετνάμ, στὸ Ἰρὰκ οἱ Ἀμερικάνοι γιατὶ «θεία τιμωρία». Ὅ,τι κακὸ γίνεται, εἶναι θεϊκὴ τιμωρία. Τὸ ξεχειλώσαμε θεολογικά, γιατὶ «ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει θὰ γίνει». Αὐτὰ βέβαια, ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς προσπαθοῦσε νὰ τὰ ἀνατρέψει στὸ διάλογό του μὲ τοὺς Μωαμεθανούς (ποὺ σὲ λίγο θὰ μᾶς τιμωρήσουν θεϊκά). Λίγο ἀκόμα νὰ πᾶς τὸ ἐπιχείρημα, καὶ θὰ φτάσουμε στὸ Κάρμα: Μὴν βοηθᾶς κάποιον ποὺ ὑποφέρει, γιατὶ ἀποπληρώνει τὸ κακὸ κάρμα τῆς προηγούμενης ζωῆς του στὴν τωρινή, καὶ ἂν τὸν βοηθήσεις στὴν τωρινὴ θὰ τὸν καταδικάσεις σὲ μία ἀκόμη μετενσάρκωση.

Ἐν τῷ μεταξύ, τοῦ λέει «Δεῖρε, δεῖρε με«. Ἅμα μπλέξεις μὲ Ἀριστεροὺς ποὺ μιμοῦνται (ἀνταγωνιστικά-σατανιζέ, φυσικά) τὸ χριστιανικὸ μαρτύριο (κατὰ τὰ ἄλλα στὴν Ἀθήνα καῖνε εἰκόνες), αὐτὰ παθαίνεις, καὶ πρέπει ν’ ἀποδείξεις ὅτι δὲν εἶσαι κι ἐλέφαντας. Τὸ μόνο ποὺ ἀποδεικνύεις εἶναι ὅτι εἶσαι Ἀριστεροχριστιανός, γιὰ νὰ μὴ σὲ ποῦν δεξιὸ ἢ φασίστα ἢ μὴ «κοινωνικὸ Χριστιανό», καὶ κλαῖς ὅλη μέρα. Οἱ Πατέρες ἐπαινοῦσαν τὴν ὀχλοκρατία, δηλαδή.

Νὰ κατακτήσει τὴν Ἑλλάδα ὁ Τοῦρκος ὡς θεία τιμωρία γιὰ χάρη της; Δὲ σφάξαμε….

Ὅπως ἔλεγε ὁ Κονδύλης, ἡ ἀξίωση τῆς πρωτοτυπίας ὀφείλεται στὴν ἄγνοια τῆς βιβλιογραφίας, τὸ ἴδιο θὰ ἔπρεπε νὰ ποῦμε ἀποδίδοντας σὲ θεϊκὴ τιμωρία τὶς ἱστορικὲς ἐπιτυχίες τοῦ κάθε βαρβάρου πρὸς κάθε κατεύθυνση. Λὲς καὶ δὲν εἶναι γεμάτη ἀηδιαστικὴ βία (κατὰ γυναικῶν κ.ο.κ. κι ὅποιος τὴν ἀγνοεῖ ἂς τὴ μάθει), ἡ τουρκικὴ ἱστορία-ποινικὸ μητρῶο. Δὲν εἴμαστε ὅλοι θύματα τῶν ἐξιδανικευτικῶν τουρκικῶν τηλεοπτικῶν σειρῶν. Εἴχαμε τὶς δικές μας γιαγιάδες καὶ παπποῦδες γιὰ νὰ διδαχτοῦμε προνεοτερικὸ ἦθος καὶ ἰδεώδη, δὲν χρειαστήκαμε κανέναν ἄλλον -καὶ οἱ δικοί μας παπποῦδες δὲν ξεκοίλιαζαν ἄμαχους, ὡς δαιμονόπληκτοι ποὺ δὲν πατᾶν τὸ γκαζὸν στὰ πάρκα τῆς Κωνσταντινούπολης. Τέτοια ἄποψη συνιστᾶ ὄχι μιὰ διαπίστωση ἀλλὰ ἔνδειξη τῆς παρακμῆς μας, σὲ ἄλλο ἐπίπεδο.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

YOLO, ἀκριβῶς

2015: Φωνὴ λαοῦ ὀργὴ Θεοῦ -χαχά!

Μὲ ἀφορμὴ αὐτό

Ἡ θέση γιὰ βία καὶ μετὰ «ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει θὰ γίνει ἔτσι κι ἀλλιῶς» δὲν εἶναι ἁπλῶς ὅτι δὲν στέκει, εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς ἀμεριμνησίας τῆς μεταπολεμικῆς ἐποχῆς. Θὰ κάνω ὅ,τι μοῦ γουστάρει καὶ σκασίλα μου μετά. Ποιὸς ζῆ ποιὸς πεθαίνει. Οὐ φροντίς. Δηλαδή, εἶναι βαθιὰ πεποίθηση ἑνὸς κόσμου ποὺ ἦρθε, κατασπατάλησε τὸ σύμπαν, καὶ τώρα πεθαίνει «ἀγωνιζόμενος ἀπὸ καπρίτσιο κι ὀργή». Καὶ βέβαια, σαφῶς δὲν «θὰ γίνει ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει». Ἂν ὄχι γιὰ ἄλλους 1.000 λόγους ποὺ βαριέμαι νὰ παραθέσω, πάντως σίγουρα γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ λαοὶ ποὺ πιστεύανε στὸ κισμὲτ ἦταν τὸ ἄκρως ἀντίθετο τοῦ φιλειρηνικοῦ καὶ φιλήσυχου ἀνθρώπου.

«Τί σημαίνει αὐτὴ ἡ περίφημη ὀθωμανικὴ κατάσταση -γιὰ τὴν ὁποία δὲν ἐνδιαφέρομαι». Εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἐρώτημα ποὺ κάνει ἡ μεταπολεμικὴ ἐποχή, ποὺ ἦρθε, τὰ ἔφαγε ὅλα, καὶ ζαλισμένη ἀπὸ τὸ φαγοπότι, μέσα στὸ μαζικοδημοκρατικὸ κενό, ἔχει ξεχάσει καὶ πῶς λέγαν τὴ γιαγιά της. Καὶ καλὰ νὰ τὰ ἀκοῦς ἀπὸ ὅσους ἔπεσαν μὲ τὰ μοῦτρα στὸ φαγοπότι. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους; Κρίμα τὴν ἀποχή τους ἀπὸ αὐτό! Τί νὰ γίνει, δὲν γράψαν ὅλοι στὰ παλιά τους τὰ παπούτσια τὶς διηγήσεις τῆς γιαγιᾶς τους, ποὺ ἔζησε τοὺς Τούρκους. Ὅσοι τὶς βλέπουν ὡς φολκλὸρ δὲν μποροῦν νὰ πείσουν γι’ αὐτό. Οὔτε ὁ κόσμος ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ 1960. Τὰ παραδείγματα στὴ βόρεια Κύπρο, στὸ Ἀφρίν, εἶναι ἀρκετὰ γιὰ τὸ τί στὸ καλὸ σημαίνει ἡ κατάκτηση αὐτή, ἂν ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὰ παλιότερα.

Ἂν εἶναι μεγάλο διάστημα (μὴ φωτογραφικῆς στιγμῆς) ἀπὸ τὸ 2018 στὸ 2021, αὐτὸ ἰσχύει μόνο γιὰ τὴν ἀτομικὴ ζωή. Μόνο ποὺ τέτοια προοπτικὴ δὲν ἐγγυᾶται τίποτα, καὶ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ χαρακτηριστικὸ τῆς μαζικοδημοκρατικότητάς της, ἡ ἀνεμελιὰ κι ἡ ἄμεση ἐκτόνωση. Ἄσε, προλαβαίνω νὰ πάω στὸ σκοπιανὸ καζίνο, γιατὶ yolo.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

βία τοῦ καναπέ

Σκέτη βία δὲν ὑπάρχει, παρὰ μόνο στὰ ζῶα. Καὶ ὁ μπάχαλος θὰ ἐπικαλεστεῖ κάτι. Καὶ οἱ καταλήψεις τοῦ ’90 στὸ τέλος γίνονταν ὡς διαμαρτυρία γιὰ τὴν κακῆς ποιότητας τυρόπιτα τοῦ κυλικείου. Ἡ καταγγελία γιὰ τὴ βία τῶν ἄλλων ὡς «μηδενισμό» (τυφλὴ βία) εἶναι συνήθως ἐσφαλμένη, τὸ ἴδιο ἰσχύει κι ὅταν δὲν εἶναι καταγγελία ἀλλὰ περιγραφὴ τῆς πραγματικότητας.

Οἱ καλύτεροι τρομοκράτες στρατολογοῦνται/-αν ἀπὸ τοὺς ποινικούς, ἢ τέλος πάντων σὲ κάτι τέτοιες κατηγορίες, ὅπως καὶ στὰ 16χρονα, πιάνει εὔκολα τὸ κήρυγμα ποὺ συσχετίζει ἀδίστακτη βία κι ἐπίδειξη δύναμης, μὲ ἐπίκληση ὑψηλῶν ἀξιῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ «κανονικὸς» (οἰκογενειάρχης μὲ τὸ βρεφικὸ καρότσι, κ.λπ.) ποὺ πάει νὰ διαδηλώσει «γιὰ ἕναν κόσμο χωρὶς μπάτσους στὰ πάρκα» εἶναι χαμένος -νὰ τὸν καπηλευτοῦν- ἀπὸ πρῶτο χέρι. Εἶναι τὸ κοροϊδάκι τοῦ Σύριζα. Ἀναπόφευκτα. Γι’ αὐτὸ καὶ θὰ σοῦ λέει 100 φορὲς τὴ λέξη «ἄμεση δημοκρατία», «κοινότητα», «δημοψήφισμα», γιατὶ νομίζει ὅτι ὁ Κόσμος ὅλος εἶναι ἡ πλατεία ποὺ βολτάρει καὶ ἡ «ἀνοιχτὴ συνέλευση». Τόση ἀφέλεια. Ὁ μπάχαλος θὰ ἐνσωματώσει τὰ ὑψηλὰ ἰδεώδη τῶν ἀναρχικῶν καὶ τῶν κουφοντινιασμένων. Δὲν καίει μόνος του. Οὔτε ὁ «τραμπικὸς» καίει γιὰ νὰ καίει καὶ «εισβάλλει γιὰ νὰ εἰσβάλλει». Τὸ νὰ ἀποδογυρίσεις τὴν κατηγορία τῆς Καθημερινῆς γιὰ «τυφλὸ μίσος» καὶ νὰ τὴν κάνεις ἔπαινο ἢ διαπίστωση εἶναι ἐξίσου ἐσφαλμένο.

Ὅσο γιὰ τὸν κόσμο ποὺ βαδίζει πρὸς ὅλο καὶ περισσότερη βία, αἴ, καλά! Εἴτε ἐπικρατεῖ μιὰ νέα σέκτα καὶ θρησκεία ποὺ θὰ κόψει μερικὰ κεφάλια καὶ ὅλοι θὰ «σωφρονιστοῦν», εἴτε ὁ κόσμος συναινεῖ σὲ μιᾶς μορφῆς δικτατορία γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὴ βία καὶ τὰ βλήματα ποὺ ἐκτοξεύονται ἀπ’ ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Ἡ «ὅλο καὶ μεγαλύτερη βία» εἶναι μιὰ φωτογραφικὴ στιγμὴ (στιγμές) πρὶν ἀπὸ τὴν ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή. Ὄχι ἡ νέα κανονικότητα. Ἡ κρίση θεσμῶν θὰ τελειώσει μὲ νέους θεσμοὺς ἢ μιὰ δικτατορία (στὴν ὁποία εἰλικρινὰ θὰ συναινέσουν οἱ περισσότεροι) καὶ ὄχι μὲ τὴ βία ὅλων ἐναντίον ὅλων (ἡ ὁποία ὁδηγεῖ σὲ συσπειρώσεις καὶ στὴν ἐπικράτηση ἑνός). Τὸ ὅτι οἱ μειοψηφίες κάνουν ὅλο καὶ περισσότερο θόρυβο σὰν τοὺς τενεκέδες δὲν σημαίνει ὅτι ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς κυριαρχίας τοῦ θορύβου, ἀλλὰ τὸ ἄκρως ἀντίθετο.

Καί, φυσικά, ὅλη ἡ ἀντίδραση στὸν μητσοτακισμό, εἴτε ἔχει προϋπόθεση τὸ «θέλουμε νὰ βολτάρουμε τὰ μωρά μάς χωρὶς μπάτσους» εἴτε τὸ κουφοντίνιασμα, εἶναι ἴδιας ποιότητας μὲ τὸν Μητσοτακισμό: Νὰ ζοῦμε στὴν πασοκικὴ κοσμάρα μας τοῦ ’80 (ἄμπατσοι καὶ κουφοντινιασμένοι) ἢ στὴν νεοφιλελεύθερη κοσμάρα μας τοῦ ’90 (μητσοτάκης). Ὑπάρχει λόγος ποὺ ἔχει μείνει κολλημένη μιὰ κοινωνία: Εἶναι κοινωνία γέρων, καὶ θυμᾶται τὰ παλιά. Δὲν συναινοῦν στὸν ἐμφύλιο ἐπειδὴ εἶναι μισαλλόδοξοι ἀπόγονοι Ταγματασφαλιτῶν καὶ τοῦ «Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ», ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχουν σκυλιὰ γιὰ παιδιά, καὶ δὲν μπορεῖς νὰ σχεδιάζεις τὸ μέλλον μιᾶς χώρας ποὺ ἔχει σκυλόπαιδα: σκέφτεσαι διαρκῶς τὸ παρελθόν, τὸ ἐπαναλαμβάνεις. Κι ἐπειδὴ στὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὴν ὑψηλὴ θεωρία ποὺ φιλοσοφεῖ στὸ ἱστορικὸ κενό (αὐτὸ κάνει κι ὁ μητσοτακισμός, καὶ οἱ ἀριστερομπάχαλοι καὶ λοιπὲς δυνάμεις), οἱ συνθῆκες εἶναι διαφορετικὲς ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ποὺ μποροῦν νὰ αὐτοκαταστρέφονται χωρὶς νὰ ἀπειλοῦνται, δηλαδὴ ὑπάρχει Τουρκία, θὰ ἐπαναληφθεῖ ἡ ἄφιξη τῶν Ὀθωμανῶν ποὺ ἔγινε στὰ 1300. Ἡ αὐτοσυντήρηση τῆς Ἑλλάδας ἀπαιτεῖ πολὺ μεγαλύτερη προσπάθεια ἀπὸ τὴν ἐπιβίωση τῆς Δανίας, καὶ τώρα καὶ παλαιότερα.

Καὶ τέλος πάντων, δὲν βλέπω κάτι τὸ χριστιανικὸ σὲ λύσεις τύπου «ἐξυμνῶ τὴ βία ποὺ ἐκφράζει ὁ (ἀθῶος…) κόσμος ποὺ τσαλαπατιέται» ἢ «θὰ γίνει ἕνας παγκόσμιος καὶ θὰ σωθοῦν οἱ ἐκλεκτοί» (ἀκόμη κι ἂν σωστὰ προβλέπεται ὅτι θὰ γίνει). Πέρα ἀπὸ τὸν Ἱερώνυμο καὶ τὴν κυρία Λουκᾶ θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει κάτι ἄλλο.

Posted in Ελλάδα | 3 Σχόλια

117 μ.Χ.

Τρία κακὰ ἔκαναν οἱ Ρωμαῖοι. Δὲν κατέκτησαν μόνιμα (δηλαδή, γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια) τὴ Γερμανία, τὴν Ἀραβία καὶ (ὅσο ἦταν καιρός -πρὸ Σασσανιδῶν) τὴν Παρθία. Νομίζω ὅτι τὰ λάθη αὐτὰ ἀκόμη τὰ πληρώνει ἡ εὐρωπαϊκὴ ἤπειρος. Ἀλλὰ τώρα θὰ μοῦ ἀρχίσετε τὰ λυρικὰ γιὰ τὴν κατεκτημένη Ἑλλάδα ποὺ κατέκτησε τὸ Λάτιο. Τέτοια κατάκτηση ὑπῆρξε, ἀλλὰ τὸν 4ο κ.ἑ. αἰώνα μ.Χ.

Posted in Ρωμαίοι | 4 Σχόλια

τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν

Τὰ εἴδαμε καὶ στὸ διάστημα 2010-2014, ὅταν καπελώθηκαν οἱ «ἀγανακτισμένοι» ἀπὸ τὰ δῆθεν κινήματα καὶ τὸ μπίρι-μπίρι τῶν Ἀριστερῶν ποὺ ὀργανωμένα ἔκαναν προσηλυτισμό, καὶ καταλάμβαναν τὶς «ἀπολίτικες» δράσεις. Οἱ «οἰκογενειάρχες ἄνθρωποι» χτὲς-προχτὲς πῆγαν νὰ ἐπανεμφανιστοῦν ὡς ἀπολίτικος «ἄμπατσος πατριωτισμός» (ἔξω οἱ μπάτσοι κ.ο.κ.), καὶ φυσικὰ ὑπέστησαν ξανὰ ἄμεσο καπέλωμα ἀπὸ τὶς ὀργανωμένες πολιτικὲς ὀργανώσεις. Πώ, πώ, τοὺς καϋμένους… Ἀλλὰ τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν σημαίνει πώς (ὅ,τι κι ἂν εἶναι ὁ Μητσοτάκης), στὴ χαβούζα τῆς Ἀριστερᾶς ποὺ καπελώνει ἀστραπιαῖα τὰ πάντα (ἐὰν δὲν τὰ προκάλεσε), εἶναι πολλοὶ πρόθυμοι νὰ πέσουν.

Πιὸ ἀστεῖο εἶναι τὸ πράμα μὲ τοὺς ἀντιμητσοτακικοὺς (βέρους) Δεξιούς, ποὺ ἀπὸ τὴ μιὰ γουστάρουν ξύλο καὶ χούντα, καὶ Τάξη ἐνστικτωδῶς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη δὲν ἀντέχουν τὶς μάσκες καὶ τὰ προστίματα, καὶ καταλήγουν, ἐκτὸς ἀπὸ αλλήθωροι (διχασμένοι), νὰ συμμαχοῦν ἔμπρακτα μὲ τοὺς κουφοντινιασμένους γινόμενοι τὰ κορόιδα τους. (Ἄλλωστε, ἀρκετοὶ εἶχαν συριζοποιηθεῖ ὡς ἐκλογεῖς, χάβοντας ἀντίστοιχες βλακεῖες τῆς χαβιαροἈριστερᾶς τὸ 2015 περὶ πατριωτισμοῦ μὲ σάλτσα σατανικῆς Ε.Ε.).

Οἱ νεο-ἀγανακτισμένοι, ποὺ ἕνας Θεὸς ξέρει τί ψήφισαν τὸ 2019 ἔχοντας -ὑποτίθεται!- κόψει τὸ χέρι τους μετὰ τὶς προτελευταῖες ἐκλογές, ἕνας πολτὸς πασοκικός (θρησκο-οὔγκανος, ἀπὸ τὴν ἄλλη, ποὺ δὲν διαμαρτύρεται στὸν ἐπίσκοπό του καὶ θέλει νὰ ἀντιγράφει τὸν Ἀριστερὸ τρόπο διαμαρτυρίας), ἀφελής, μικροαστικὸς μὲ τὴν κακὴ ἔννοια, μεταπολιτευτικός, «ἔξω οἱ μπάτσοι» (θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καὶ «Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς ἀστυνομία ἢ μὲ χαμογελαστὴ ἀστυνομία»). Πάντως, ἐγὼ ἀναρτήσεις γιὰ τὸ ξύλο καὶ στὶς Πρέσπες (τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔπεσε) καὶ στὴν Ἀθήνα διάβασα κυρίως ἀπὸ ὅσους θεωροῦν μεγαλύτερο πρόβλημα τὴν Τουρκία. Ὤπα, ἀλλὰ τότε θυμᾶμαι νὰ κοροϊδεύονται οἱ «μακεδονομάχοι» ποὺ πήγαιναν (οἱ ἴδιοι;;) στὰ σκοπιανὰ καζίνο.

Σὲ μιὰ κοινωνία σκυλολατρῶν νέων, φυγότεκνων δεξιῶν (μὲ κάθε ἀπίστευτη καὶ καινοτόμο δικαιολογία), καὶ γερόντων, μὲ μόνους ἐνεργοὺς πολίτες (δηλ. τρομοκράτες) τὶς ἀριστερίστικες γιάφκες, ὁ -ἔτσι κι ἀλλιῶς τραμπουκοφασιστικὸς ὡς πρακτικὴ ποὺ ἐπικαλεῖται ὡς μπαμπούλα «τὸ μέγεθος τῆς διαδήλωσης»- «ἀκτιβισμὸς» καὶ ἡ «δημοκρατικιὰ διαμαρτυρία» τοῦ περίφημου λαοῦ εἶναι ἐφάμιλλα τοῦ μητσοτακισμοῦ τὸν ὁποῖον ὑποτίθεται ἀντιμάχονται.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

κεφιμ καὶ 1821

Ὅπου μαθαίνουμε ὅτι γιὰ τὸν Ἕλληνα σημαντικότερο γεγονὸς στὰ 200 χρόνια ἦταν ἡ εἴσοδος στὴν Ε.Ε., μὲ διπλάσια ποσοστὰ (11,4%) ἀπὸ τὴν ἐδαφικὴ ἐπέκταση (6,7%) καὶ τὴ διατήρηση τῆς ἀνεξαρτησίας (6,3%).

-Ὅτι ἕνα 20% δὲν ξέρει ποιὸς καὶ τί ἦταν ὁ Γρηγόριος Ε’.

-Ὅτι τὸ φιλελεύθερο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετῶν (ΚΕΦιΜ) ρωτᾶ τοὺς ἔκπληκτους χωρικοὺς Ἕλληνες ἂν γνωρίζουν ὅτι ὁ Γρηγόριος Ἐ ἀφόρισε τὸν Ὑψηλάντη, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἂν γνωρίζουν τὴ γνώμη τοῦ Ὑψηλάντη γιὰ τὸν ἀφορισμό. («Ὁ Πατριάρχης βιαζόμενος παρὰ τῆς Πόρτας σᾶς στέλλει ἀφοριστικὸ καὶ ἐξάρχους, παρακινώντας σας νὰ ἑνωθῆτε μὲ τὴν Πόρταν (τοὺς Ὀθωμανούς). Ἐσεῖς ὅμως νὰ θεωρῆτε ταῦτα ὡς ἄκυρα καθόσον γίνονται μὲ βίαν καὶ δυναστείαν καὶ ἄνευ θελήσεως τοῦ Πατριάρχου»).

-Ὅτι ἐπίσης ψαρώνει-βάζει «μὲ τὴν πλάτη στὸν τοῖχο» τοὺς καλοὺς κἀγαθοὺς ἔκπληκτους χωρικοὺς ρωτώντας ἂν γνωρίζουν ὅτι στὴν Τριπολιτσὰ οἱ Ἕλληνες σφάξαμε ἀμάχους Τούρκους καὶ Ἑβραίους. Δὲν ρωτᾶ κι ἂν νοιώθουν ἤδη ἔνοχοι, αὐτὸ θὰ ἐννοεῖται καὶ ἤδη αὐτομαστιγωνόμαστε. Γιατὶ μόνο τὸ τουρκικὸ Ἰσλὰμ εἶχε καθ’ ὅλη τὴν Τουρκοκρατία τὸ δικαίωμα νὰ σφάζει ἀμάχους, κι ὅλοι νὰ τὸ θεωροῦν δεδομένο μηδαμινῆς σημασίας, καὶ «τί θὲς νὰ κάνουμε; νὰ γίνουμε σὰν κι αὐτούς, ἐμεῖς οἱ πολιτισμένοι;».

-Ὅτι ἐπίσης τὸ ΚΕΦΙΜ ρωτᾶ γιὰ τὰ δάνεια τῆς Ἐπανάστασης (τὰ ΕΣΠΑ τῆς ἐποχῆς, θὰ τὸ ἔλεγαν κάποιοι ἄλλοι), καὶ παίρνει τὴν μισὴ-μισὴ ἀπάντηση ὅτι τὰ δάνεια τοῦ 1821 ἔκαναν καὶ καλό. Διακοποδάνεια δὲν εἶχε τότε, ἀλλὰ δὲν πειράζει. Θὰ εἶχε μίζες. Καὶ πολλοὺς φιλόμιζους.

-Ὅτι ἕνα ποσοστὸ 6% πιστεύει ὅτι ἡ «Αὐστρία» (ὁ Μέτερνιχ, ναί;) ἔπαιξε θετικὸ ρόλο στὸ 1821, καὶ

-Ὅτι μόνο 14% ἀπάντησε Δὲν Ξέρω Δὲν Ἀπαντῶ στὸ ἐρώτημα-παγίδα «ποιὰ μεγάλη δύναμη μᾶς βοήθησε τὸ ’21», ἐνῶ οἱ λοιποὶ ξεβρακώθηκαν γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ἐκδηλώνοντας τὶς ἀλλοεθνικὲς συμπάθειές τους καὶ τὴ βαθιά τους κουλτούρα, σημάδι ὅτι χρειαζόμαστε ἀκόμη ἀφέντη, Ἄγγλο, Γάλλο, Ρῶσο -ἀλλὰ ὁ Τοῦρκος μᾶς εἶναι ἀρκετὸς καὶ κοντινός, μὲ τέτοιες ἀπαντήσεις.

Αἴ, θαυμᾶστε μας. Φιλελεύθερους, καὶ χωρικοὺς ἀντάμα.

Posted in 1821 | Σχολιάστε

βλέπω ὅ,τι θέλω

Ἀναπόφευκτα, καθένας ἔχει διαμορφωμένη διαφορετικὴ εἰκόνα γιὰ τὸν κόσμο, καὶ κάθε «πράγμα» ποὺ κυκλοφορεῖ στὸ σύμπαν τὸ ἔχει ἀξιολογήσει ἐντὸς τῆς εἰκόνας του αὐτῆς μὲ διαφορετικὸ τρόπο -ἂν τὸ θεωρεῖ κἂν ὑπαρκτὸ στὰ πλαίσια τῆς εἰκόνας αὐτῆς. Ἕνας βλέπει τοὺς κουφοντινιστές, ἄλλος τὴν ἀστυνομικὴ βία σὲ σχέση μὲ τὴν ἰδανικὴ ἀστυνομία (ποιά;), ὁ τρίτος πιστεύει ὅτι τὰ πάντα εἶναι ἀποτέλεσμα (τῆς χρήσης) τῶν γεννητικῶν ὀργάνων του/της καὶ τοῦ σχετικοῦ μ’ αὐτὰ σεξισμοῦ, κ.ο.κ. Ὅλα αὐτὰ βέβαια εἶναι «μέσα στὸ κεφάλι μας», ὄχι ὡς ἀνύπαρκτα κι ὡς ὄνειρα ποὺ ξεχνᾶμε ὅταν νιβόμαστε τὸ πρωί, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν μποροῦν νὰ ἀποδειχθοῦν περισσότερο ἀληθινὰ ἀπὸ τὰ ἀντίστοιχα πράγματα ποὺ ἔχει στὸ μυαλό του ἕνας ἄλλος, παρὰ μὲ μιᾶς κάποιας μορφῆς βία κι ἐξουσιασμό, ἐκλεπτυσμένο ἢ κραυγαλέο. Τὸ ζήτημα βέβαια εἶναι νὰ μὴν πέσει θύμα κάποιος τῆς τάσης νὰ «τοποθετηθεῖ» μεταξὺ ὕπουλων ἐπιλογῶν, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ τοποθετηθεῖ. Ἐσεῖς, εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ἡμέρα τῆς;

Ἦταν κάποτε ἡ μέρα τῆς Γυναίκας-ΣΚΕΤΗΣ (δηλαδή, καὶ χοντρῆς καὶ λεπτῆς, καὶ φασίστριας καὶ ἀναρχικῆς, καὶ συριζαίας καὶ θρησκόληπτης, καὶ πόρνης καὶ παρθένας), καὶ κατέληξε ἡμέρα τῆς Γυναίκας στὴν ὁποία προστίθενται καὶ ΛΟΑΤΚΙ+-, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι φυσικὰ γυναῖκες ὅλοι. Ὅπως δὲν εἶναι γυναῖκες οἱ κοινότητες τῶν προσφύγων, ἀλλὰ μόνο οἱ γυναῖκες τῶν κοινοτήτων αὐτῶν. Ἀλλά, μπούγιο, ὅλοι οἱ καλοὶ χωρᾶνε. Ὅπως θὰ χωροῦσε σὲ μιὰ μάζωξη ποδοσφαιριστῶν ἀντιπροσωπεία ἀπὸ τενίστες καὶ ψαράδες.

Σωματεία, συνδικάτα, ομοσπονδίες, φοιτητικοί σύλλογοι, κοινότητες μεταναστών, γυναικείες και ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις, επιτροπές αγώνα προσφύγων από τα στρατόπεδα, όλες και όλοι σε μια μαζική απεργιακή διαδήλωση ενάντια στον σεξισμό, τους πλούσιους (εκ)βιαστές, την κυβέρνησή τους και το σύστημα που παράγει εκμετάλλευση, καταπίεση, πολέμους, φτώχεια, σεξισμό και πανδημίες.

Γιατὶ τέτοια γενετικὰ τροποποιημένη ἡμέρα τῆς Γυναίκας μοιάζει λίγο μὲ τὴν κοινὴ γιορτὴ Ἑλλάδας καὶ Μπαγκλαντές, ἐπειδὴ πέφτει στὶς 25 Μαρτίου καὶ τῶν δυὸ ἡ ἐθνικὴ ἐπέτειος. (Τὸ ἴδιο νὰ γίνει καὶ μὲ τὴν 28η Ὀκτωβρίου: Νὰ ψάξουμε νὰ βροῦμε χώρα ποὺ ἔχει ἐθνικὴ ἐπέτειο στὶς 28 Ὀκτωβρίου.)

Δεν αγωνιζόμαστε για την ελευθερία των γυναικών μόνο. Αγωνιζόμαστε για την ελευθερία όλων όσων η πατριαρχία καταπιέζει. Αυτό απαιτεί ένα συνεχή, διαθεματικό και πολύμορφο αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές καταπίεσης, συμπεριλαμβανομένου των μορφών καταπίεσης που οι ίδιες οι γυναίκες διαιωνίζουν, όπως η καπιταλιστική εκμετάλλευση, ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός, η πρόασπιση του έθνους κράτους και η ομοφοβική και τρανσφοβική βία. Για παράδειγμα, πρέπει να αμφισβητήσουμε την αποθέωση της πυρηνικής οικογένειας, την cis-ετεροκανονικότητα και την πραγματικότητα του τρανσμισογυνισμού. Συνεπώς, δε γιορτάζουμε, όπως ο ΟΗΕ, ‘κοριτσοαφεντικά’ ή ‘γυναίκες στην εξουσία’.

Ὤπ, καὶ οἱ γυναῖκες διαιωνίζουν τὴν καταπίεση. Ἀκοῦς ἐκεῖ, νὰ νομίζουν ὅτι μόνον αὐτὲς εἶναι γυναῖκες καὶ νὰ θέλουν τὴν πυρηνικὴ οἰκογένεια. Οἱ φασίστριες! Γιορτάζουμε λοιπὸν τὴν ἡμέρα τῆς Γυναίκας, ἀλλὰ νὰ κάτσει φρόνιμα ἡ Γυναίκα. Ἡ «ἐλευθερία τῶν γυναικῶν» συμπεριλαμβάνει τὸ νὰ ἀποδεχτεῖ ἡ γυναίκα ὅτι δὲν εἶναι μόνο αὐτὴ γυναίκα! Θὰ ποῦν στὶς γυναῖκες ὅτι τὸ ἔθνος-κράτος εἶναι καταπίεση. Σωστά, στὶς ἀεθνικὲς-ὑπερεθνικὲς ἰσλαμικὲς αὐτοκρατορίες (ἀραβική, ὀθωμανική), ἡ Γυναίκα πέρναγε καλύτερα. Ἡ «ἐλευθερία εἶναι σκλαβιά», ποὺ λέγανε…

Τὸ δὲ ἐπιχείρημα νὰ παρουσιαστεῖ ὡς μισογυνισμὸς («τρανσμισογυνισμός») τὸ μίσος γιὰ τοὺς διεμφυλικούς, ὑποκρύβει μιὰ ἀνομολόγητη παραδοχὴ ἀπὸ τοὺς «ἐπαναστάτες» τῆς διάκρισης ἄντρα-γυναίκας ὡς στοιχειακῆς καὶ ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ. Ἐνῶ τὸ σωστὸ θὰ ἦταν νὰ ποῦν: ὑπάρχουν ἄντρες, ὑπάρχουν γυναῖκες, καὶ ὑπάρχουν καὶ διεμφυλικοί. Ὄχι νὰ ποῦν ὅτι 1 ἀπὸ τὶς 3 κατηγορίες εἶναι ταυτισμένη μὲ μιὰ ἀπὸ τὶς λοιπὲς 2. Ἄχ, ἡ πατριαρχία ἀκόμη σᾶς ἐξουσιάζει…

Εδώ και πολλές δεκαετίες, οι γυναίκες, οι θηλυκότητες, οι φεμινίστριες υπενθυμίζουν κάθε χρόνο σε όσους τους εύχονται χρόνια πολλά ότι η 8η Μάρτη είναι μέρα αγώνα.

Προσέξτε τὴν γλώσσα τοῦ δικοῦ τους ἐξουσιασμοῦ: «οἱ θηλυκότητες». Οἱ θηλυκὲς γάτες, οἱ θηλυκὲς σαῦρες, οἱ θηλυκὲς καρδερίνες κ.ο.κ. Τὸ Αἰώνιο Θήλυ, ποὺ λένε κι οἱ ἄλλοι.

Ἐγὼ πάντως δὲν ξέρω κανένα ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἔχει γράψει κάτι γιὰ τὸ ἀθεράπευτο σακάτεμα τῆς 16χρονης Μυρτῶς ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπο προερχόμενο ἀπὸ μιὰ χώρα ἀπὸ τὴν ὁποία οἱ ἐπαναστάτες θέλουν νὰ ἔρθουν κι ἄλλοι τέτοιοι ὡς «κατατρεγμένοι πρόσφυγες».

Ἀλλά, «αὐτοὶ εἶστε», ποὺ λέει κι ὁ σ. Κουτσούμπας.

Posted in γυναίκες | 3 Σχόλια

ἡ κοινωνία ὄντως δὲν ὑπῆρξε ποτέ

Τὸ κράτος καὶ τὸ ξύλο του εἶναι ἕνα ἐργαλεῖο στὰ χέρια τοῦ καθενός. Μὴν ἀκοῦτε τὶς βλακεῖες φιλελεύθερων, ἀναρχικῶν, ἀντιεξουσιαστῶν, γιὰ κακὸ κράτος, γιὰ σῶμα ποὺ πονάει τὸ ἴδιο ἄρα… . Ὅλοι αὐτοὶ ἴδιοι εἶναι στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἁπλοῦ δαρσίματος, μὲ τοὺς κακοὺς ἴδιοι -ἐννοῶ. Καὶ ὅλοι, μόλις ἀγοράσουν ἢ καταλάβουν τὸ κράτος, βαρᾶνε ἀλύπητα -ὅσο τὸ ἐπιτρέπουν οἱ καιροὶ καὶ ἡ περίσταση.

Γι’ αὐτό, καὶ ἐκεῖ ποὺ χαίρονται οἱ μὲν μὲ τὸ ξύλο σὲ βάρος τῶν δέ, ἀργότερα χαίρονται οἱ δὲ μὲ τὸ ξύλο σὲ βάρος τῶν μέν. Δὲν εἶναι ἀντιφατικό, εἶναι ἀναπόφευκτο. Ἂν νομίζατε ὅτι ὑπάρχει «Κοινωνία» τέτοια ὥστε νὰ ξεπερνιέται τὸ μίσος μεταξὺ τῶν μὲν (π.χ. Χριστιανῶν στὶς ἐκκλησίες) καὶ τῶν δέ (π.χ. Ἀριστερῶν κουφοντινιασμένων), αἴ, ζῆτε σὲ ἄλλο πλανήτη. Ἂν τώρα δικαίωμα στὸ ξύλο ἔχει ὁ φιλελές, αὐτὸ εἶναι ἄλλο πράγμα. Χτές, εἶχε δικαίωμα ὁ ἀντιφασίστας. Τί ἀκριβῶς νομίζετε, ὅτι ζεῖτε στὸ 1980; Καὶ τότε ἔδερναν κόσμο.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 10 Σχόλια

οιμπατσοιε

ἀναμενόμενα, τὸ πράγμα θὰ κατέληγε στὴν αἰσθητικὴ τοῦ «ἔξΩ οἱ μπουάτσιοι» καὶ τοῦ «ἀναρχικοῦ πατριωτισμοῦ». Ὅλο καὶ κάποιο σαΐνι τοῦ τύπου «Ἀγαπῶ αὐτὴ τὴ χώρα καὶ μισῶ αὐτὸ τὸ κράτος» θὰ συγκρούστηκε μετωπικὰ μὲ κάποιον περιφερόμενο ἀναρχικὸ ποὺ κάνει εἰσοδισμὸ καὶ ψαρεύει στὰ νερὰ τῆς μικροαστικῆς ἀγανάκτησης, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς σύγκρουσης ἦταν τὸ πανὼ μὲ σύνθημα «ἔξω οἱ μπάτσοι ἀπὸ τὶς γειτονιές μας». Νὸν πασαράν, ρὲ μπάτσιοι.

Στὴν παρακάτω πλατεία βέβαια, πιθανὸν εἶναι ὅτι δὲν ἔχει «μπάτσους» ἀλλὰ ἔχει «λαθρο-ὁτιδήποτε» ποὺ ἔχουν κάνει κατάληψη σ’ αὐτήν. Ἀλλὰ ἡ μασχαλίλα τοῦ παλαιοῦ, ὀρθόδοξου ΠΑΣΟΚ ἔχει ἀπονευρώσει τόσο τοὺς ἐγκεφάλους, ὥστε τὸ σύνθημα καταντᾶ τόσο μίζερο: ὅτι δὲν εἶναι μιὰ τάξη πραγμάτων, ἀλλὰ «οἱ μπάτσοι», ποὺ εἶναι τὸ ἐπίκεντρο τοῦ μίσους. Ἄμ’ τὸ ἄλλο; Ἡ «ἀνοιχτὴ συνέλευση κατοίκων»;;; Πσσσ… (Θὰ ξέμεινε κανενὸς ἀχτιβιστῆ ἀπὸ τὸ 2011 τὸ πανὼ καὶ ἡ μπογιά, ἄμεσα διαθέσιμα…). Σὲ χρόνο dt, ἔχει καπελωθεῖ, ὅπως δείχνει τὸ σύνθημα στὸ πανώ.

Κάθε θέμα γίνεται ἀντιληπτὸ καὶ συγκινεῖ μόνο στὴν ἔσχατη, κλοουνίστικη, ἐξειδικευμένη μορφή του. Ὅπως ὁ Ἕλληνας θὰ ἀγανακτήσει μαζικὰ κατὰ τῆς ἐγκατάστασης «προσφύγων» μόνο ἐὰν αὐτοὶ τοῦ ἀπαγορεύσουν τὸ χοιρινὸ γύρο-πίτα (αὐτὰ ποὺ οἱ Ἀθηναῖοι λένε «σουβλάκια»). Ἔτσι καὶ τώρα, μὲ τὶς πλατεῖες. Σκοτῶσαν τὸ γελαστὸ παιδί. Ἔξω οἱ μπάτσοι, κατόπιν θὰ κάνουμε πολιτοφυλακὲς μὲ σὶκ ἀναρχικὲς ἱσπανίδες καὶ κούρδισσες…

Μετά, μᾶς φταῖνε οἱ αἰώνιοι Ὀθωμανοί, ποὺ (θὰ) ἔρχονται καὶ (θὰ) προσφέρονται νὰ παράσχουν τὴν τάξη. Τάξη, πού, βέβαια, δὲν μπορεῖ νὰ ἐγκαθιδρύσει ὁ «χωρὶς μπάτσους» (ἄμπατσος) πατριωτισμός -οὔτε τὸ Μητσοτακέικο κι ὁ ἀριστερὸς καθρεπτισμός του, ἐννοεῖται.

Ἑλλάς, κοινωνία ὑπὸ τὸ μηδέν.

Posted in Ελλάδα, κοινωνία | Σχολιάστε

βυζαντινὰ πράγματα καὶ ἀκροδεξιὰ στὶς ΗΠΑ

Κάνει λόγο ὁ Μ. Ἰγνατίου γιὰ ἕνα ἐνδιαφέρον ἄρθρο σχετικὰ μὲ τὴν ἀμερικανικὴ Ἀκροδεξιὰ καὶ τὴ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία.

Βέβαια, ἂν οἱ ὁπαδοὶ τοῦ Τρὰμπ (ἡ πλέον βαρεμένη μερίδα τους) πιστεύουν ὅτι τὸ Βυζάντιο ὑπερασπιζόταν τὴ «λευκὴ φυλὴ» (δηλαδή, τοὺς Νορδικούς, Φράγκους, Γερμανούς, Ἄγγλους κ.λπ.), ἢ τὴν «Εὐρώπη» ἢ τὸν «πολιτισμό», τότε πράγματι κάνουν ἕνα τεράστιο λάθος. Γιατὶ οἱ Βυζαντινοὶ χλεύαζαν καὶ ἀπαξίωναν κάθε τὶ ποὺ σήμερα λέμε «(δυτικο)ευρωπαϊκό». Τουλάχιστον, τὸ χλεύαζαν προτοῦ οἱ ἴδιοι μετατραποῦν σὲ κρατίδιο. Οἱ δὲ ἔννοιες τῆς «λευκότητας» καὶ τῆς «Εὐρώπης» ἢ τοῦ «πολιτισμοῦ» εἶναι νεοτερικές, ἀστικές, μεταμεσαιωνικές, καὶ μετα- (ἢ ἀντι-) χριστιανικές. Οἱ Βυζαντινοὶ ὑπερασπίζονταν (πολιτικά) τὴ Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία, τὸ Χριστιανισμὸ καὶ τὴν ἀνωτερότητα τῆς ἑλληνικῆς παιδείας καὶ παραδεδομένου τρόπου ζωῆς. Οὔτε τοὺς Νορδικούς, οὔτε τοὺς Φράγκους, οὔτε τοὺς Λατίνους.

Βέβαια, στὸ ἀμερικανικὸ-ἀγγλόγλωσσο ἄρθρο μόνο ἐν τάχει γίνεται λόγος γιὰ τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ Βυζαντίου καὶ τοὺς λόγους τῆς ἀδιαφορίας πρὸς αὐτὸ ἀπὸ τὴ Δύση. Τὸ ἄρθρο δὲν δίνει, στὴν πραγματικότητα, σημασία γιὰ τὸ Βυζάντιο παρὰ γιὰ τὸ Βυζάντιο ὡς ἐπικίνδυνο στὰ χέρια τῆς Ἀκροδεξιᾶς τοῦ 21ου αἰώνα. Ἀλλιῶς -πιστεύω- οἱ «ἀντιρατσιστὲς» θὰ ἄφηναν στὸν αἰώνιο ὕπνο του καὶ τὸ Βυζάντιο καὶ ὅλα τὰ βυζαντινὰ πράγματα.

Στὴν πραγματικότητα, ὑπάρχει στὸ ἄρθρο ἕνας διάχυτος «ἀντιρατσιστικὸς» καὶ «δημοκρατικὸς» φόβος σχετικὰ μὲ τὶς διαπιστωμένες φοβερὲς ἱκανότητες τοῦ Βυζαντίου νὰ ἀποκρούει τὸ Ἰσλὰμ ἐπὶ 6 συνεχεῖς αἰῶνες. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στὸ τέλος τὸ Βυζάντιο ἔχασε ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, καὶ ὑποτάχτηκε σ’ αὐτό, ἀλλὰ μόνο ἐπειδὴ ἔλαβε χώρα ἡ Δ’ Σταυροφορία, δηλαδὴ ἡ ἀπόπειρα τῶν (προγόνων τῶν σημερινῶν) «Λευκῶν» νὰ ἁρπάξουν καὶ νὰ λεηλατήσουν τὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐὰν δὲν εἶχε ὑπάρξει τὸ 1204 καὶ ἡ «λευκὴ Εὐρώπη», τὸ Βυζάντιο θὰ εἶχε «κανονίσει» τοὺς Σελτζούκους ὅπως «κανόνισε» κι ἀπέκρουσε τοὺς Ἄραβες ἀπὸ τὰ 650 ὣς τὰ 1030 μ.Χ. Πράγματι, ἐπὶ αἰῶνες τὸ ἐπιθετικὸ Ἰσλὰμ ἔσπαγε ξανὰ καὶ ξανὰ τὰ μοῦτρα του πάνω στὸν βυζαντινὸ βράχο ὅταν ἔκανε τὶς ἀλλεπάλληλες τζιχαντιστικὲς ἐκστρατεῖες γιὰ τὴν κατάληψη τοῦ Βυζαντίου καὶ γιὰ πλιάτσικο. Μάλιστα, τὸν 10ο αἰ. ὁ Νικηφόρος Φωκᾶς ἐπέβαλε στρατιωτικὰ στοὺς Ἄραβες τὴν πρωτοφανὴ στὴν ἱστορία συνθήκη, νὰ μὴν τιμωροῦνται -ἐνάντια σὲ στοιχειώδεις ἀπόψεις τοῦ Ἰσλάμ- ὅσοι σὲ ἀραβικὴ ἐπικράτεια (ἀρνοῦνται τὸ Ἰσλὰμ καὶ) ἀλλάζουν θρησκεία. Ἑπομένως, εἶναι ἀντικειμενικὴ ἀλήθεια ὅτι μόνο τὸ Βυζάντιο ἀπέκρουσε τοὺς Ἄραβες, καὶ ὅτι -μιλώντας γιὰ τὸ σήμερα- μόνο μιὰ βυζαντινὴ κοσμοθεωρία καὶ βυζαντινὰ πρότυπα μποροῦν νὰ καταπολεμήσουν τὴν ἰσλαμοποίηση τοῦ δυτικοῦ κόσμου.

Ὅμως, ἀφενὸς οἱ «δημοκράτες» γιὰ διάφορους λόγους (π.χ. πίστη στὴν ἀφομοιωτικὴ ἱκανότητα τῆς Δύσης νὰ καθιστᾶ ἀκίνδυνο ὁτιδήποτε «διαφορετικὸ» ἤ, ἀντίθετα, θανάσιμο μίσος κατὰ τῆς Δύσης ὡς Μητέρας τοῦ Κακοῦ) δὲν θεωροῦν ὡς κάτι κακὸ κι ἐπικίνδυνο τὴν ἰσλαμοποίηση (μὲ τὰ ἀνοικτὰ σύνορα, τὴν ἀσταμάτητη ἐγκατάσταση προσφύγων κ.λπ.) τῆς σημερινῆς Δύσης. Ἀφετέρου, οἱ «φιλοβυζαντινοὶ» ἀκροδεξιοὶ ἔχουν μιὰ πολὺ ἁπλοϊκὴ ἀντίληψη τοῦ Βυζαντίου, τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ὅλων αὐτῶν. Ὡστόσο, δὲν εἶναι ψέμα ὅτι τὸ Βυζάντιο εἶναι ἡ μόνη πραγματικὴ πολιτικὴ συνέχεια τῆς Ρώμης, τὸ εὐρωπαϊκὸ κράτος (γεωγραφικὰ μιλώντας) μὲ τὴν πιὸ μεγάλη διάρκεια (παγκοσμίως, μόνο ἡ Κίνα τὸ ξεπερνᾶ). Ἂν ἡ φοβία τῶν «δημοκρατῶν» (τὸ βάζω σὲ εἰσαγωγικὰ γιατὶ στὴν πραγματικότητα δὲν ἀποδέχονται τὴν βούληση τῶν λαῶν νὰ ἀποφασίζουν μὲ δημοκρατικὸ τρόπο τὴν διατήρηση τῆς πληθυσμιακῆς σύνθεσης τῶν χωρῶν τους καὶ τὴν φύλαξη τῶν συνόρων) γιὰ τὴν «ἰσλαμοφοβία βάσει τοῦ Βυζαντίου» εἶναι ὑπερβολική καὶ λίγο ἀστεία, ὁ λόγος εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ποὺ νὰ ἐνσαρκώσει τὸ Βυζάντιο στὰ σοβαρά.

Ἡ γενικότερη ἀμορφωσιὰ καὶ πολιτικάντικη χρήση τοῦ Βυζαντίου καὶ τῆς Ρώμης δὲν ἀφορᾶ μόνο τοὺς ἀκραίους τραμπικοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς «δημοκράτες ἀντιρατσιστές». Γιὰ παράδειγμα (γνωστὸ σὲ ὅσους εἶναι ἱστορικοὶ ἢ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἱστορία), οἱ τελευταῖοι ἐξεπίτηδες κάνουν λόγο γιὰ «ἀφρικανοὺς αὐτοκράτορες» τῆς Ρώμης μὲ σκοπὸ νὰ πείσουν ὅτι οἱ «Μαῦροι» (οἱ κάτω τῆς Σαχάρας Ἀφρικανοί) εἶναι τμῆμα τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Οἱ Ρωμαῖοι, ὡστόσο, ὅταν ἔλεγαν «Ἀφρικανός», ἐννοοῦσαν τὴ λεπτὴ λωρίδα τῆς βόρειας-δυτικῆς Ἀφρικῆς στὰ μεσογειακά της παράλια. Τὴν «Λιβύη» τῶν Ἑλλήνων, δηλαδή, δυτικὰ τῆς Αἰγύπτου. Δὲν ἐννοοῦσαν οἱ Ρωμαῖοι τοὺς ὑποσαχάριους Ἀφρικανούς, γιὰ τὴν ὕπαρξη καὶ τὸν πολιτισμὸ τῶν ὁποίων λίγα ἢ καθόλου πράγματα ἤξεραν. (Δὲν λέω, φυσικά, ὅτι ἐξέφραζαν ὑποτιμητικὲς ἀπόψεις γι’ αὐτόν.) Μόνο πολὺ ἀργότερα ἡ λέξη «Ἀφρικὴ» ἔλαβε τὴ σημερινή της σημασία, ὡς περιγραφὴ ὅλης τῆς ἀφρικανικῆς ἠπείρου. Ἀλλά, βλέπετε, οἱ «ἀντιρατσιστὲς» εἶναι ἱκανοὶ νὰ διαστρεβλώσουν τὴν ἱστορικὴ σημασία τοῦ ρωμαϊκοῦ ὅρου «Ἀφρικανὸς» προκειμένου νὰ δικαιολογήσουν τὰ ἀνοικτὰ σύνορα. Ἔπίσης, ἡ «πολυπολιτισμικότητα» τοῦ Βυζαντίου δὲν ἀποδεικνύεται μὲ τὸ νὰ γίνει λόγος γιὰ πανσπερμία λαῶν ἐντὸς τῆς βυζαντινῆς ἐπικράτειας. Τὸ Βυζάντιο, ὅπως ἔχει πεῖ ἡ Ἀρβελέρ, ἦταν πολυεθνικὸ μέν, μονοπολιτισμικὸ δέ. Ἡ μονοπολιτισμικότητά του αὐτὴ εἶναι «ἑλληνοχριστιανική» (ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ χριστιανικὴ θρησκεία), καὶ ὅποιος ἀπὸ τοὺς λαούς του (ποὺ ζοῦσε ἐντὸς τῆς βυζαντινῆς ἐπικράτειας) δὲν τὴν ἀποδεχόταν, ἐθεωρεῖτο ἀπὸ τοὺς Βυζαντινοὺς ὡς ξένος ἢ ἐπικίνδυνος στασιαστής. Βέβαια, στὸν πυρήνα τοῦ Βυζαντίου, ζοῦσαν -ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἀρχαιότητας- ἑλληνόφωνοι καὶ (μετὰ τὸν 4ο αἰ.) Ὀρθόδοξοι, ἐνῶ οἱ ἄλλες ἐθνότητες ἦταν περιφερειακές, καὶ μόνο ὅσα ἄτομα ἀπὸ τὶς ἐθνότητες αὐτὲς ἀποδέχονταν τὸν βυζαντινὸ μονοπολιτισμὸ ἀνέρχονταν στὰ ὑψηλότερα ἀξιώματα.

Λείπει ἀπὸ τὴν ἀσήμαντη Ἑλλάδα τὸ εἶδος τῶν στοχαστῶν ποὺ θὰ ἀποκρούσουν θεωρίες ἰδιοποίησης τοῦ Βυζαντίου, τόσο θεωρίες «λευκότητας» (ἤ, ἐπὶ τὸ δημοκρατικότερον, «εὐρωπαϊκότητας») τοῦ Βυζαντίου, ὅσο καὶ «πολυπολιτισμικότητας» ἢ «ρωσικότητας» τοῦ Βυζαντίου. Τὸ μόνο παρήγορο σχετικὰ μὲ τὴν ἔλλειψη αὐτὴν εἶναι ὅτι τὸ παιχνίδι εἶναι χαμένο (ἂν δὲν γίνουν δύο -μόνο- θαύματα), καί, ἔτσι, ἡ ἀπουσία τέτοιου στοχασμοῦ δὲν χειροτερεύει περισσότερο τὰ πράγματα (ἤ, ἀντίστροφα: ἡ παρουσία τέτοιου στοχασμοῦ δὲν θὰ ἄλλαζε τὴ φορὰ τῶν πραγμάτων πρὸς τὸ καλύτερο). Οἱ ἀπόγονοι τῶν Βυζαντινῶν, οἱ Νεοέλληνες, δὲν μποροῦν οὔτε τὴν κληρονομιά τους νὰ ἀποσαφηνίσουν καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦν. Ἀλλὰ δὲν τὸ κατάφεραν οὔτε μὲ τὴν Ἀρχαιότητα. Γιατί νὰ τὸ καταφέρουν μὲ τὸ Βυζάντιο, τὸ ὁποῖο τελικὰ μίσησαν κι αὐτοί;

Posted in Ακροδεξιά, Ρωμανία | Σχολιάστε

ἀριστεροχριστιανικά: λοκντάουν τοῦ μυαλοῦ

Οἱ τῆς ἀριστερῆς, «δημοκρατικῆς» θεολογίας ἔχουν ξεσαλώσει. Ἴσως φταίει αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ καραντίνα καὶ οἱ ἐπιπτώσεις της. Ὅπως παλιότερα μὲ τοὺς «πρόσφυγες», ποὺ ἄρχιζαν τὰ γαλλικὰ (ὑποκριτὲς κ.λπ.) γιὰ ὅποιον Χριστιανὸ δὲν συναινοῦσε στὴν πολιτικὴ ἀλλοίωσης τῆς σύνθεσης τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μὲ τραβηγμένες ἀπὸ τὰ μαλλιὰ ἑρμηνεῖες τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῆς ἀγάπης. Τότε δὲν εἶχε καραντίνα, βέβαια. Τώρα, δερνοκοπῶνται γιὰ ἕναν μητροπολίτη, γιατὶ αὐτὸς τόλμησε, σὲ ὁμιλία του καί, παίρνοντας ὡς ἀφορμὴ στὴν ἀρχὴ τὸ παράδειγμα τοῦ δολοφόνου ποὺ θέλει νὰ πεθάνει ἀπὸ πείνα, στὴ συνέχεια ἀναφέρθηκε ὄχι στὸν ἴδιο τὸν δολοφόνο ἀλλὰ στὸν «κίνδυνο» (τὰ εἰσαγωγικὰ εἶναι τῶν ἀριστεροχριστιανῶν. Δηλαδή, ἐννοοῦν ψεύτικο, ἀνύπαρκτο κίνδυνο; ἀπὸ τὴ σκοπιὰ ἑνὸς Χριστιανοῦ, φυσικά, τὸ ζήτημα -γιὰ ἕναν ἄθεο, δὲν εἶναι κακό) τῆς προώθησης τοῦ ἰνδουισμοῦ καὶ τῶν ἀνατολίτικῶν φιλοσοφιῶν στὴ χώρα. Ὁ ἀριστεροχριστιανὸς ποὺ τὰ λέει αὐτά, γράφει ὁ ἴδιος ὅτι πρόκειται περὶ «προώθησης στὴ χώρα μας τοῦ ἰνδουισμοῦ» (ἂς διαβάσει καλύτερα τὸ σύνδεσμο ποὺ παραθέτει), ἐνῶ ὁ μητροπολίτης δὲν κάνει λόγο γενικὰ κι ἀόριστα γιὰ προώθηση ἄλλων θρησκειῶν στὴ χώρα ἀλλὰ γιὰ προώθηση ἄλλων θρησκειῶν σὲ σχολεῖο τῆς μητρόπολής του, ἀπὸ δάσκαλο, σὲ ὥρα μαθήματος (σύμφωνα μὲ τὸν μητροπολίτη -τὸ θέμα μας, ἐδῶ, δὲν εἶναι ἂν ἰσχύει ἢ ὄχι ἡ καταγγελία, ἀλλὰ πῶς ἀντιμετωπίζει ὁ ἀριστεροχριστιανὸς τὴν ἔγνοια τοῦ μητροπολίτη γιὰ τὴν καταπολέμηση τῶν αἱρέσεων). Καί, καταλήγει ὁ ἀριστεροχριστιανὸς μπερδεύοντας τὴν Ἀργολίδα μὲ τὸν Πειραιᾶ, γιὰ τὴν Ἐκκλησία ποὺ συμπλέει μὲ τὴν κυβέρνηση. Αὐτὸ κι ἂν προδίδει ἔλλειψη ἐπιχειρημάτων καὶ δείχνει «πέταγμα τῆς μπάλας στὴν ἐξέδρα». Ἀπ’ τὴν Πόλη ἔρχομαι καὶ στὴν κορφὴ κανέλλα, δηλαδή.

Τοὺς Ἀριστεροχριστιανοὺς τοὺς νευρίασε ποὺ ὁ μητροπολίτης αὐτὸς γράφει γιὰ τὴν μονόπλευρη καὶ ὑποκριτικὴ ἐκδήλωση εὐαισθησίας. Γιατὶ ἀναφερόταν στὸν εὐρύτερο χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς. Καὶ τοὺς τσίμπησε μύγα, καὶ μυγιάστηκαν. Αἴ, εἶναι ἐπειδὴ τοὺς ἔθιξε στὸ σημεῖο ποὺ πραγματικὰ ἔχουν ἄδικο.

Ἀντὶ νὰ μιλήσει ὁ ἀριστεροχριστιανὸς γιὰ τὴν ἀπόλυση ὑπαλλήλων σὲ ἐκκλησιαστικὸ γηροκομεῖο ἐπειδὴ -πῶς τόλμησαν!- δὲν ἐμβολιάστηκαν (λὲς καὶ εἶναι ὑποχρεωτικό, βάσει νόμου, νὰ ἐμβολιαστεῖς), ἐνοχλεῖται ποὺ δὲν παρεμβαίνει ἡ Ἐκκλησία ὥστε νὰ γίνει ὅ,τι ὁ στυγερὸς πλὴν κακομαθημένος δολοφόνος ζητᾶ (καὶ τὸ ζητᾶ μὲ τέτοιο τρόπο). Δηλαδή, ἐντελῶς σοβαρὰ ρωτάω, ἂν ζητοῦσε κάτι παρόμοιο ὁ ἀρχηγὸς τοῦ καταδικασμένου ναζιστικοῦ κόμματος (ποὺ τὸν ἀντιπαθῶ ἐξίσου, φυσικά) κι ἔκανε ἀπεργία πείνας γιὰ ἕνα ζήτημα ποὺ ὑπόκειται σὲ νομικὲς διατάξεις καὶ στὰ μέτρα γιὰ τὸν κορωνοϊό, καὶ ἐπιλύεται νομικὰ βάσει αὐτῶν (κι ὄχι μελὼ ἀπεργιῶν πείνας), ἄραγε λοιπὸν θὰ ἔλεγε τὰ ἴδια ὁ αριστεροχριστιανισμός; Πόση ὑποκρισία πιά; Μήπως οἱ Ἀριστεροὶ ζήτησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ μιλήσει κατὰ τῶν δολοφονιῶν ἐκ μέρους τῆς σέκτας του φυλακισμένου; Ἂν ὄχι, τότε γιατί ζητᾶνε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τώρα νὰ ζητήσει τὴν παράβαση τῶν νόμων; Φυσικά, δὲν τὰ λέω αὐτὰ γιὰ νὰ κάνω διάλογο μὲ τοὺς ἀριστεροχριστιανούς, αὐτοὶ εἶναι πορωμένοι καὶ ξέρουν νὰ κάνουν μεθοδικὰ κι ἐπίπονα τὸν ἀγωνιστικὸ εἰσοδισμὸ χάριν τοῦ ἀριστερισμοῦ (θέλουν τὸ Χριστιανισμὸ πατερίτσα τῆς Ἀριστερᾶς). Ζητοῦν νὰ παρασύρουν σὲ ἕναν ἀκτιβισμὸ τελείως ἀδικαιολόγητο τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλὰ γιὰ μὴν ξεγελιοῦνται διάφοροι ἀπὸ τὴν ἀηδιαστική, ἀνεκδιήγητη ἑρμηνεία τῆς δημοκρατικότητας καὶ τῆς δημοκρατίας τὴν ὁποία ἔχουν οἱ ἀριστεροχριστιανοί. Ἀντὶ οἱ ἀπίθανοι αὐτοὶ «Χριστιανοὶ» νὰ ζητᾶνε ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ ἐπισκόπους νὰ ἐπισκέπτονται τοὺς κρατούμενους ποὺ πιθανὸν νὰ ἔχουν καταδικαστεῖ ἄδικα καὶ βρίσκονται συγκρατούμενοι μαζὶ μὲ διάφορα τέρατα στὶς φυλακές καὶ νὰ διεκδικοῦν ἀνακίνηση τῆς ὑπόθεσής τους, ζητᾶνε οἱ ἀριστεροχριστιανοὶ ἐνδιαφέρον γιὰ ἀμετανόητους ἀποδεδειγμένα ἐγκληματίες ποὺ ἀπειλοῦν νὰ αὐτοκτονήσουν (τὰ μωράκια) ἐπειδὴ δὲν γίνεται, καὶ τώρα, τὸ δικό τους -ὅπως τότε ποὺ πιστόλιαζαν ὅποιον ἔβρισκαν μπροστά τους.

Posted in Αριστερά | Tagged , | 4 Σχόλια

ὅσιος Γεράσιμος Ἰορδανίτης

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

κρίκετ

Φοβούνται να πεθάνουν και για αυτό θα πεθαίνουν κάθε ημέρα. Σε αυτό προσθέτει κανείς και τα κατάλοιπα της «λυρικής γενιάς» που έχει γεράσει και κουβαλά μολύνοντας συνεχώς την κοινωνία όλα τα βολεμένα και ηδονιστικά στοιχεία μίας χαζο- εφηβείας. Αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει κανείς Μητσοτάκης ή Τσίπρας. Ακόμα και να μην ήταν «πεφτοβρακιάδες» , θα είχαν να αντιμετωπίσουν μία κοινή γνώμη που με τον «πρώτο Ευαγγελάτο¨ είναι έτοιμη να χωθεί στα καταφύγια. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι της γεροντολαγνείας και της συνταξιοδοτικής παραζάλης δεν ενδιαφέρονται για τις νέες γενιές, έχουν συνηθίσει σε όλη τους τη ζωή να ζουν ως να είναι το κέντρο του κόσμου.Τι κι αν καταδικάζονται οι λιγοστοί, ούτως ή άλλως, νέοι άνθρωποι σε εγκλεισμό και αυτοκτονίες, σκασίλα μας. Το θέμα είναι να μην και δεν έχουμε ΜΕΘ, και να τη βγάζουμε σπιτάκι με ταινιούλες και λουκανικάκια στο τζάκι.

Πηγή

Δὲν ἄντεξε βέβαια, καὶ ἔκλεισε τὰ σχολεῖα ὁ iron man (ἔτσι τὸν λέει ὁ γιός του. Φαντάσου τί παρακμιακοί…), συμβολικὰ πρὸ τῆς Τσικνοπέμπτης, γιὰ νὰ δώσει ἕνα συμβολικὸ μάθημα στοὺς τηλεργαζόμενους γονεῖς καὶ στὰ παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ. Ὅλα καλά, φυσικά, γιὰ τοὺς σκυλολάτρεις πιστοὺς τοῦ Ἄνουβί τους (ἡ βόλτα μὲ τὸ θεὸ τοῦ μισανθρωπισμοῦ συνεχίζει νὰ ἐπιτρέπεται μετὰ τὶς 9 μ.μ.), γιὰ τοὺς γεννημένους τὴ 17Ν ποὺ γεννήθηκαν γιὰ νὰ σκοτώνουν, γιὰ τὴν σιτεμένη ξανθιὰ ποὺ ρίχνει βιτριόλι, γιὰ τοὺς κουλτουριάρηδες ποὺ δὲ μίλαγαν χάριν τῆς καρριέρας τους καὶ τώρα βρῆκαν ἀποδιοπομπαῖο τράγο, γιὰ τὸν φυγότεκνο no problemo (καθὼς καὶ ὅλους τοὺς μαμάκηδες) ποὺ ἡ γιαγιά του ἀκόμα ψηφίζει Παπάγο. Ἀφοῦ ἡ πατρότητα καὶ ἡ μητρότητα, ἡ ἐργασία, ἡ κανονικότητα μὲ μιὰ λέξη, εἶναι στὸ περιθώριο καὶ διώκεται, θὰ κυριαρχεῖ τὸ πραγματικὸ περιθώριο, ποὺ περιγράψαμε παραπάνω. Οἱ τελευταῖοι ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ, ποὺ νομίζουν ὅτι ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα δημιουργοῦσε μὲ σκοπὸ νὰ ὑπάρξουν αὐτοί, καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτοὺς τὸ χάος, καὶ ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι καλλιτέχνες, γκόμενοι, κοσμοκαλόγεροι, ἀπελευθερωμένοι καὶ ἄλλα πολλὰ τέτοια, ἀρκεῖ τὸ κράτος νὰ δίνει ἕνα ἐλάχιστα ἐγγυημένο εἰσόδημα.

Τὸ μόνο ποὺ κατορθώνουν φυσικὰ μὲ τὸν Παπάγο εἶναι νὰ μένουν ἔξω, κυρίαρχοι, κουφουντινάκια καὶ Πακιστανοὶ ποὺ παίζουν κρίκετ ἔξω ἀπὸ τὸ ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο.

Posted in Ελλάδα, κοινωνία | Σχολιάστε

ἡ τέχνη γιὰ τὴν

Ναί, ἐντάξει, δὲν ζωγράφισε τὸν Γκαῖμπελς, μόνο ποὺ ζωγράφισε τὸν κέλτικο-βογομιλικὸ σταυρό (ἂν δὲν εἶναι ψέμμα), ὅμως ὅλοι ὅσοι σιχαινόμαστε καὶ τὰ σύμβολα τῶν κατακτητῶν τῆς νεότερης Ἑλλάδας (καὶ τὸ θαυμασμὸ γι’ αὐτά), καὶ τὴν Ἀριστερὰ πάντων τῶν αἰώνων καὶ πασῶν τῶν φραξιῶν, αἴ, δὲν ὑποφέρουμε νὰ πάει χέρι χέρι ὁ σταυρὸς τῶν πρωτόγονων καὶ τῶν ναζὶ μὲ τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τοὺς παπάδες τοῦ ’21. Γιατὶ ὀνειρευόμαστε μιὰ Ἑλλάδα ἀποαποικιοποιημένη, χωρὶς νὰ μονοπωλοῦν τὸ ἔθνος καὶ τὴν κοινωνία ὅσοι παριστάνουν τοὺς «ἁπλῶς ἀντικομμουνιστές», καὶ οἱ πολυποίκιλοι θαυμαστὲς τοῦ Μάρξ καὶ τῶν ἀναρχικῶν.

Ἅμα δὲν εἶναι ἡ τέχνη γιὰ τὴν τέχνη (ἕνα κατεξοχὴν δυτικὸ σύνθημα, δηλαδὴ ἀποικιοκρατικό, καὶ ξένο), ἀλλὰ τὸ 1821, τότε πρέπει νὰ ἔχεις χέρια καθαρὰ ἀπὸ τὴν «λευκότητα» τῶν Κελτῶν καὶ τὸν ἀνθελληνισμὸ τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστερᾶς. Εἰδάλλως τὸ καῖς τὸ 1821 ὅσο καλὰ κι ἂν τὸ ζωγραφίζεις. Ὄχι ὅτι ἔχει σημασία σὲ μιὰ χώρα ποὺ διαλύεται. Ὄχι ὅτι θὰ ἀλλάξει ἡ κυριαρχία τοῦ δίπολου φασίστες-ἀντιφασίστες. Μιὰ στιγμὴ φωτογραφικὴ τῆς διάλυσης εἶναι. Εἶναι ἄλλο αὐτὸ ὅμως, καὶ ἄλλο ὅτι «ποιὸ εἶναι τὸ πρόβλημα». Εἴπαμε τὸ κόμμα τῶν καταδικασμένων ἔκανε μεγάλη ζημιά, ἀλλὰ γι’ αὐτὸ τὸ λόγο προωθήθηκε ἄλλωστε.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

κανένα νόημα

τὸ λόκντάουν «ὅπως εἶναι ἔτσι», λέει ἡ Παγώνη,

«δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε έτσι. Δεν είναι πιο λογικό να ανοίξει η εστίαση, ένα ζαχαροπλαστείο με εξωτερικούς χώρους, με μάσκες και αποστάσεις, από το να κάθονται στα παγκάκια ο ένας δίπλα στον άλλον; Για να τηρηθούν και τα μέτρα» […] το μέτρο για την απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 6, «ειδικά για το Σάββατο ήταν λάθος. Επρεπε για τα σούπερ μάρκετ να είναι μέχρι τις 21:00 ή τις 22:00 για να μην υπάρχουν ουρές και να κινείται πιο άνετα ο κόσμος».

Ἐντάξει: Ἔρχονται οἱ τουρίστες καὶ πρέπει σιγὰ-σιγὰ νὰ ἀνοίγει τὰ μπού.. τὰ σύνορά της ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία γιὰ τὸ γκρὴκ σάμερ, γιὰ νὰ ζήσει τὸ λόμπυ τῶν ἰδιοκτητῶν τουριστικῶν ἐπιχειρήσεων, τὸ μόνο λόμπυ ποὺ τελικὰ ἔχει ἐξουσία νὰ ἀνοίγει τὶς δουλειὲς τῶν λοιπῶν Ἑλλήνων: Ἂν δὲν τὸ πιάσατε τὸ ὑπονοούμενο, καὶ εἶστε τόσο πολὺ ἔλλογα ὄντα ποὺ ἀκόμη προσπαθεῖτε νὰ ἐξαγάγετε ἀπὸ τὶς δηλώσεις Ἐπιστημόνων «λογικὸ νόημα». Ἀλλὰ ὅταν εἶσαι ἕως χτὲς ἄγνωστος (καίτοι) ἐπιστήμονας καταχωνιασμένος στὰ ἐργαστήρια, τὰ 5 λεπτὰ καθημερινῆς δημοσιότητας ἐπὶ 1 ἔτος σοῦ εἶναι ὑπεραρκετὰ μεθυστικὰ ὥστε νὰ ἀρχίσεις τὶς «ἐπιστημονικὲς» διαφωνίες μετὰ ἀπὸ 1 χρόνο πειραμάτων, καὶ ἡ κοινωνία βαράει προσοχὴ καὶ στέκεται σούζα, καὶ βλέπει πόσο ἀξίζει ἡ πλατωνικὴ ἀντίληψη περὶ Ἐπιστήμης ποὺ οἱ ἐπιστημονιστὲς μᾶς λένε νὰ προσκυνήσουμε. Ὅπως κι ὅταν εἶσαι δεξιὸ τρολλάκι ποὺ τὸ μόνο ποὺ σὲ νοιάζει εἶναι μὴν πεθάνει ἡ γιαγιά σου (ὄντας φυγότεκνος πιστεύεις ὅτι εἶσαι τὸ κέντρο τοῦ κόσμου: ἀρκεῖ νὰ ντύνεις τὸν ἐγωκεντρισμό σου μὲ διάφορες φαιδρὲς δικαιολογίες) καὶ χλευάζεις τοὺς ἀνθρώπους ποὺ βρίσκουν παρανοϊκὰ ὅλα αὐτὰ τὰ παρανοϊκὰ ποὺ συμβαίνουν. Γιατὶ γιὰ τὸν ζαμανφοὺ ὅ,τι εἶναι πραγματικὸ εἶναι καὶ λογικό (καὶ κάτι, καὶ τὸ ἀνάποδό του), καὶ τί σκᾶτε.

Ὅπως οἱ Ἀριστεροὶ μᾶς λένε 30 χρόνια τώρα ὅτι αὐτὸ ποὺ κατέρρευσε δὲν ἦταν «ὁ πραγματικὸς κομμουνισμός», ὅπως οἱ φιλελέδες μᾶς λένε 30 χρόνια ὅτι αὐτὸ ποὺ προκαλεῖ αὔξηση τῶν ἀνισοτήτων δὲν εἶναι «ὁ πραγματικὸς φιλελευθερισμός», σὲ λίγο οἱ ἐπιστημονιστὲς καὶ οἱ λοιπὲς δυνάμεις τῆς Ἐπιστήμης καὶ τοῦ Καλοῦ θὰ μᾶς λένε ὅτι «αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ πραγματικὸ λοκντάουν».

Τὰ κακὰ στὰ λύματα τῆς Θεσσαλονίκης ἀνεβοκατεβαίνουν, ἀπὸ κακὰ κακὰ ἕως καλὰ κακά, ἄρα ἡ Παγώνη ἔχει καὶ δὲν ἔχει δίκαιο. Στὴν ἀρχαιότητα εἶχαν μάντεις γιὰ τὴν ἑρμηνεία τῆς βούλησης τῶν θεῶν. Σήμερα, τὸ ρόλο τοῦ μάντη ποὺ ἑρμηνεύει τὰ λεγόμενα τῶν Ἐπιστημόνων τὸν ἔχουν τὰ ΜΜΕ καὶ οἱ ἐπιστημονιστές.

2 Σχόλια

ἑλληνοθεατρικά

Μαγαρίζονται και οι λέξεις. Τι σχέση έχουν αυτοί οι άνθρωποι με το θέατρο, όπως μας το παρέδωσαν οι αρχαίοι, και κυρίως με την αποστολή του; […] Οι επιγραφές των χορηγικών τριπόδων, έλεγαν: «Σοφοκλής εδίδασκεν» […] Τι σχέση έχουν εκείνοι οι μεταξένιοι, ανθρωποπλάστες καλλιτέχνες, με την πλειονότητα των τωρινών ανισόρροπων τυχοδιωκτών, που «ανεβάζουν» στην σκηνή, μαζί με την κακογουστιά τους, και τις κτηνώδεις ορέξεις τους;). Ξεβράστηκαν τελευταία υποθέσεις παιδεραστίας, βιασμών και βιαιοπραγίας από «θεατρανθρώπους».

Πηγή

Ἄχ, αὐτὰ τὰ ἑλληνοχριστιανικά, πόσο κουραστικὰ εἶναι. Παρὰ τὰ ὅσα λέει ὁ ἑλληνοχριστιανισμός, ποὺ φρίττει γιὰ τὴν «κατάντια τοῦ θεάτρου» τῶν Ἀριστερῶν, καὶ παρὰ τὰ ὅσα λένε οἱ Ἀριστεροί, ποὺ χρησιμοποίησαν τὴν Ἀρχαιότητα γιὰ νὰ ἐπιτεθοῦν στὴν Ἐκκλησία, οἱ Χριστιανοὶ (δηλαδὴ αὐτοὶ ποὺ βάζουν πάνω ἀπ’ ὅλα τὸ Χριστιανισμό) εἶναι οἱ μόνοι ποὺ πραγματικὰ μελέτησαν τὴν Ἀρχαιότητα καὶ δὲν τὴν ἐξιδανίκευσαν.

Ὁ Σοφοκλῆς, κάποτε στὴν Ἀθήνα, τράβηξε ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς πόλης ἕνα ἀγόρι, στὸ ὁποῖο εἶχε ἐκτονώσει κατὰ καιροὺς τὶς ὀρέξεις του καὶ ὁ Εὐριπίδης. Ἀφοῦ συνουσιάστηκαν ἐκεῖ, τὸ ἀγόρι ἅρπαξε τὰ ροῦχα τοῦ Σοφοκλέους κι ἔφυγε μέσα στὴν πόλη. Ὁ Σοφοκλῆς ἀναγκάστηκε νὰ πάει στὸ σπίτι του φορώντας τὰ πολὺ μικρότερα ροῦχα τοῦ ἀγοριοῦ καὶ νὰ γελοιοποιηθεῖ σὲ ὅλη τὴν Ἀθήνα. Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ Εὐριπίδης, τὸ σχολίασε μὲ κακεντρέχεια καὶ δήλωσε ὅτι τὸ ἴδιο ἀγόρι τὸ εἶχε χρησιμοποιήσει καὶ ὁ ἴδιος παλαιότερα, σὰν ἐρωμένο

Ἱερώνυμος δ᾽ ὁ Ῥόδιος ἐν τοῖς Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασίν φησιν ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ παῖδα ἔξω τείχους ἀπήγαγε χρησόμενος αὐτῷ, ὁ μὲν οὖν παῖς τὸ ἴδιον ἱμάτιον ἐπὶ τῇ πόᾳ ὑπέστρωσεν, τὴν δὲ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδα περιεβάλοντο. μετ᾽ οὖν τὴν ὁμιλίαν ὁ παῖς ἁρπάσας τὸ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδιον ᾤχετο, καταλιπὼν τῷ Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν ἱμάτιον. οἷα δὲ εἰκὸς διαλαληθέντος τοῦ συμβεβηκότος Εὐριπίδης πυθόμενος καὶ ἐπιτωθάζων τὸ γεγονὸς καὶ αὐτός ποτε ἔφη τούτῳ κεχρῆσθαι τῷ παιδί, ἀλλὰ μηδὲν προσθεῖναι, τὸν δὲ Σοφοκλέα διὰ τὴν ἀκολασίαν καταφρονηθῆναι.

Ἀθηναῖος 13.82

Ἄχ, τὸ θέατρο, ποὺ μᾶς τὸ μαγάρισαν οἱ κομμουνισταί…

Posted in Αρχαιότητα | Tagged | Σχολιάστε

Πάιονιρ

Μπορεῖ ἡ παρακάτω πλακέτα νὰ στάλθηκε στοὺς «ἐξωγήινους» τὸ 1972 καὶ 1973, ὅταν ἀκόμη δὲν εἶχε ἐπικρατήσει (ἐξουσιαστικά, ἀπὸ τὰ πάνω χάρη στὸν ἔλεγχο τῶν ΜΜΕ) ἡ ἰδέα ὅτι ὑπάρχει κάτι ποὺ λέγεται κοινωνικὸ φύλο, τὸ ὁποῖο εἶναι διαφορετικὸ ἀπὸ τὸ γνωστό μας (βιολογικὸ) φύλο ἁπλῶς καὶ μόνο ἐπειδὴ χρησιμοποιοῦνται διαφορετικὰ τὰ γεννητικὰ ὄργανα καὶ ὁ πρωκτός. (Ὑπόψιν, ὅτι οἱ διαφορετικὲς χρήσεις εἶναι ἀνιχνεύσιμες ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα δίχως οἱ ἐκπρόσωποι τῶν χρήσεων αὐτῶν νὰ εἶχαν ἀποκτήσει 63 διαφορετικὲς ὀνομασίες καὶ φύλο, καὶ νὰ γίνονταν ἀντιληπτοὶ ὡς κάτι ἄλλο ἀπὸ ἄνδρεςγυναῖκες.)

Καὶ οἱ «ἐξωγήινοι» θὰ λάβουν λάθος πληροφορίες γιὰ τὴν ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα, νομίζοντας ὅτι ὅλοι εἶναι στρέιτ, καὶ θὰ μπερδευτοῦν πολύ. Καὶ ποῦ νὰ στέλνεις τώρα τρίτο Πάιονηρ μὲ 63 διαφορετικὲς πλακέτες, μὲ ἐπεξηγηματικὸ μήνυμα «Αἴ! Ἐξωγήινοι! Σταθεῖτε! Κάναμε λάθος!»Διαστημόπλοιο στέλνεις, ὄχι ποδήλατο. Κοστίζει.

Γι’ αὐτό, θὰ κάνεις τὸ μόνο ποὺ σοῦ ἀπομένει: σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση στὰ παιδάκια (τῶν γήινων). Ἐν τῷ μεταξύ, βέβαια, ὅλοι τάχα σκούζουν γιὰ τὴν παιδοφιλία, ἀλλὰ στὸ ἀναγνωστικὸ τῆς Α’ Γυμνασίου ἀπευθυνόμενο σὲ παιδάκια 12-13 χρόνων, περιγράφεται ἡ σχέση τῆς 15χρονης Ἀλέκας μὲ τὸν ἕως καὶ 25άρη. Τὸν Σάκη. Γιὰ νὰ μαθαίνει ἡ δωδεκάχρονη τί πρέπει νὰ κάνει. Γιατὶ ἅμα δὲν ξεπαρθενευτεῖς στὰ 16 ὅπως λένε οἱ ταινίες καὶ τὰ σχολικὰ βιβλία, εἶσαι παρθενόπη, καὶ ἔχεις βγάλει ἀράχνες. Πάιονηρς κι ἐδῶ. Στὴ Γῆ, Ἑλλάδα. Πρόβλεψη: Ἡ Ἀλέκα (παχὺ λάμδα, σαλονικιώτικο), στὰ 20 τὰ ἔχει μάθει ὅλα καὶ ἱδρύει κρατικὰ χρηματοδοτούμενη ΜΚΟ γιὰ τὴ σεξουαλικὴ ἀπελευθέρωση τῶν 12χρονων. Ἐκτὸς κι ἂν ἀποτύχει, καὶ εἶναι γιαγιὰ στὰ 45 της, σιτεμένη καὶ ξεπουπουλιασμένη, ὁ δὲ Σάκης ὁ ὑδραυλικὸς ἀκόμα θὰ ψάχνει γιὰ τὴν Ἡδονή μέσα ἀπὸ ἄλλα σώματα.

Τὰ ἄτεκνα τρολλάκια τῆς ΝΔ θὰ εἶναι πολὺ χαρούμενα μὲ τὸν Μητσοτάκη ποὺ κατατρόπωσε τοὺς κομμουνιστές, ἄλλωστε οἱ ἴδιοι δὲν ἔχουν παιδιὰ ὥστε αὐτὰ νὰ διαφωτιστοῦν μὲ τὴν σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση. «Ἀπὸ πίτα ποὺ δὲν τρώγω τί μὲ μέλλει κι ἂν καεῖ» θὰ σκέφτονται. Νὰ πεθάνει ἡ Ἑλλάδα νὰ ζήσουνε αὐτοί -ὅπως λένε οἱ ἀντιφὰ ὁμόφρονές τους.

Posted in Δεξιά, Ελλάδα, κοινωνία | 1 σχόλιο

μάλλον εννοεί τα τετράποδα

Αποκλείεσαι με λίγο χιόνι στην Αθήνα, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα…Κάνουν βόλτες οι Τούρκοι στο Αιγαίο, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα. Βαράς λοκνταουν εσαεί και κλείσαν οι δουλειές σου, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα. Τα παιδιά σου έχουν γίνει θρεφτάρια από τη μάσα και τη τηλεόραση λόγω λοκνταουν, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα. Θα είσαι σε λίγο άνεργος και με περικομμένο μισθό, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα. Μοιράζεσαι τις πλατειάρες σου με Αφγανούς και Πακιστάνούς, μη σ’ απασχολεί θα έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα. Είσαι ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή «αριστερούλης» χαζο- χριστιανός, έχεις κάθε λόγο να έχεις τη νέα πλατφόρμα metoo.gov.gr και το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς- μάλλον εννοεί τα τετράποδα…

Πηγή

Αἴ, ναί. Πῶς λένε, ἐξάλλου, «Ἀπὸ δῶ, ὁ σύντροφός μου»;

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

κυριαρχία στὸ Κέντρο = γατοσκυλολογία

Κυρίαρχος μὲ προτίμηση 62% ὁ Μητσοτάκης στὸ Νέο Κέντρο. Γι’ αὐτὸ καὶ ἔβγαλε νόμο γιὰ τὸ κεντρικὸ ζήτημα τῶν νέων Κεντρώων: τὰ ζῶα συντροφιᾶς νὰ πωλοῦνται ἀπὸ ΜΚΟ κι ὄχι κακοὺς πετσοπάδες. Δὲν μπαίνω στὴν οὐσία τοῦ θέματος (πετσὸπ ἢ ΜΚΟ ζώων), λίγο μ’ ἐνδιαφέρει. Πιὸ σημαντικὸ μοῦ εἶναι τὸ ἂν ἡ βιτριολιάστρια 35άρα (ποὺ σὲ ἄλλες, κοντινὲς ἐποχὲς θὰ εἶχε ἤδη 2 παιδιά) εἶχε συμβουλευτεῖ, ἢ ὄχι, μέντιουμ καὶ καφετζοῦδες στὸν ἀγώνα της κατὰ τῆς ἐρωτικῆς ἀνταγωνίστριάς της.

Ὅπως ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔκανε πράξη τὸ ἤτανε δίκαιο γιὰ τοὺς ὁμοφυλόφιλους καὶ γιὰ διάφορα «παιδιά» ποὺ (ἐπειδὴ πέρασαν δυστυχισμένα παιδικὰ χρόνια στὰ Ἀλτάια ὄρη καὶ στὸ Βελουχιστάν) πετᾶν ἀπὸ τὰ βράχια τὴ Μυρτὼ ἢ βιάζουν τρίχρονα προσφυγόπουλα στὰ χὸτ σπότ, ἔτσι κι ὁ Κυριάκος ἔκανε πράξη τὸ δίκαιο μὲ τὸ δικό του τάργκετ γκροὺπ ψηφοφόρων, τοὺς φυγότεκνους ποὺ ἐπειδὴ εἶναι ἀνίκανοι, ὡς προσωπικότητες μὴ δομημένες-ἀναθρεμμένες σωστά, νὰ συνάψουν μιὰ σταθερή, «αἰώνια» σχέση ἀγάπης μὲ ἕναν ἄλλον ἄνθρωπο, δηλώνουν ἀπὸ στρατευμένη ἰδεολογία (κι ὄχι ἀπὸ ἀτυχία -ποὺ θὰ μοῦ ἦταν κατανοητό) ὅτι προτιμοῦν τὰ ζῶα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Posted in Ελλάδα, κοινωνία | Σχολιάστε

κουφοντίνες

Βάσει της διάταξης του νομου για επαναμεταγωγή κρατουμένων, προβλέπεται η επιστροφή στην αρχική φυλακή όπου ο κρατούμενος εξέτιε την ποινή του, εν προκειμένω στις φυλακές Κορυδαλλού, εκτός αν έχει υποπέσει σε πράξεις βίας. Η αρχική απόφαση επαναμεταγωγής του Δημήτρη Κουφοντίνα ήταν για τις φυλακές Κορυδαλλού, όμως μετά από εντολή της γενικής γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου, αυτές τις ημέρες δεν γίνονται μεταγωγές στο σωφρονιστικό κατάστημα Κορυδαλλού λόγω του υψηλού ιικού φορτίου που υπάρχει στη Δυτική Αττική και για να διασφαλιστεί -όσο γίνεται περισσότερο- να μην υπάρξει διασπορά κορωνοϊού ανάμεσα τους κρατουμένους των φυλακών.

Πηγή

Δὲν παρακάμφθηκε λοιπόν, ὁ ὅσιός μας φιλελευθερισμός. Ἁπλά, ἐφαρμόζονται τὰ μέτρα γιὰ τὸν κορωνοϊό. Ὅσοι δὲν τὰ ἀμφισβητοῦν εὐθέως (πόσο μᾶλλον ὅσοι τὰ ὑπερασπίζονται), δὲν μποροῦν νὰ ποῦν ὅτι ἡ ἀνάκληση τῆς ἀρχικῆς ἀπόφασης δὲν εἶναι νομότυπη. Μιὰ χαρὰ νομότυπη εἶναι, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ Ἀθήνα ἔχει πολλὰ κρούσματα. Εἰδικὰ στὶς φυλακές, χρειάζεται διπλὴ προσοχή. Ἀνθρωπισμὸς λοιπὸν εἶναι νὰ ἀρνηθεῖς στὸν Κουφοντίνα νὰ μεταφερθεῖ ἀλλοῦ, ὄχι νὰ βάλεις σὲ κίνδυνο τοὺς συνανθρώπους του. Ἂν θέλει νὰ πεθάνει ἐκβιάζοντας σὲ βάρος τῶν συνανθρώπων του, αἴ, ἂς πεθάνει. Ἡ ἐπιβίωση δὲν εἶναι ὑποχρεωτική.

Ὅσοι ξεκαρδιζόμαστε μὲ τὰ θέσφατα τῶν εἰδικῶν τοῦ φιλελευθερισμοῦ (μείνετε ὅλοι σπίτι γιὰ νὰ μὴν κολλήσετε – λάθος, μὴν μένετε ὅλοι μαζὶ σπίτι γιατὶ κολλᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, κ.λπ. κ.λπ.), ἀρνούμαστε παράλληλα καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἀριστερισμοῦ (τοῦ «κινήματος») νὰ πνίξει τὴ δημοκρατία μὲ τὸ σκοινὶ ποὺ αὐτὴ θὰ τοῦ δώσει, ἔστω καὶ συμβολικά, ἔστω ὡς ἐκμετάλλευση κανόνων ποὺ δὲν ἀνέχεται, ἔστω καὶ ὡς μεταφορὰ σὲ φυλακὴ «πιὸ κοντὰ στοὺς φίλους του». Ὅπως ἀκριβῶς δὲν θεωροῦμε ὅτι οἱ ἰσλαμιστὲς στὴν Εὐρώπη δικαιοῦνται νὰ χρησιμοποιοῦν τὴ δημοκρατία γιὰ νὰ ἐπιβάλουν τὴ θεοκρατία: Ἀκριβῶς ἔτσι. Εἴτε πρόκειται γιὰ τὸν συγκεκριμένο εἴτε γιὰ τοὺς μὴ_φοιτητὲς ποὺ θέλουν νὰ διατηρήσουν τὰ πανεπιστήμια ὡς κάστρα τους δέρνοντας ὅποιον θέλουν. Ἀρνούμαστε τὸ θέατρο τῶν δικαιωμάτων ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κανιβαλισμός. Ἔχουμε μπουχτίσει ἀπὸ τὸ θέατρο τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες. Ἀκόμη καὶ ὅσοι ἀντιπαθοῦμε τὸν Μητσοτακισμό.

Οὔτε τὸν δέρνουν οὔτε τοῦ κάνουν ἠλεκτροσὸκ τοῦ Κουφοντίνα ὥστε νὰ ἀλλάξει ἀπόψεις, γιὰ νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν ντουλάπα οἱ διανοούμενοι σκελετοὶ τῆς Ἐλευθεροτυπίας μὲ ὑπογεγραμμένη-ἕτοιμη τὴ δήλωσή τους, τῆς συμπαράστασης. Ὅ,τι εἶναι νόμιμο δὲν εἶναι καὶ ἠθικό, εἰδάλλως θὰ λέγαμε ἠθικὸ τὸ νόμο τῆς Ἀριστερᾶς μὲ βάση τὸν ὁποῖο «ἀποσυμφορίζονται» οἱ φυλακὲς μὲ τὴν ἀπελευθέρωση δίποδων θηρίων.

Υ.Γ. πρότεινε ἕνας πρώην πασοκοσυριζαῖος «χριστιανοκομμουνιστὴς» νὰ πάει παπὰς στὴν φυλακή, ὄχι γιὰ νὰ ἐξομολογήσει (ἀλλά; γιὰ νὰ παίξουν τάβλι;;) ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνει ὅ,τι προστάζει ὁ Χριστός -καὶ καλά. Μετά, ὁ ἀριστεροχριστιανὸς πληροφορήθηκε ὅτι παπὰς πῆγε ἀλλὰ ὁ Κουφοντίνας τὸν ἔδιωξε εὐγενικά. Ἄρα, τὸ μάνιουαλ τοῦ ἀριστεροχριστιανισμοῦ (κι ὄχι τοῦ Χριστοῦ) ἐφαρμόστηκε πλήρως, μὲ πλήρη ἀποτυχία, πέραν ἀπὸ τὸ «γιὰ τὸ θεαθῆναι» τῶν Ἀριστερῶν. Μὴν τυχὸν καὶ μᾶς ποῦν ἄκαρδους ὑποκριτὲς οἱ μὲ καρδιὰ ἀπὸ πέτρα Ἀριστεροί. Εἴπαμε, οἱ Ἀριστεροχριστιανοὶ φτάνουν σὲ ὀργασμὸ ἅμα σκεφτοῦν ὅτι «Ἂν ζοῦσε σήμερα ὁ Χριστὸς θὰ ἤτανε μπροστάρης σὲ ἕνα κίνημα, νά, ἐκεῖνος μπροστὰ ἀπὸ τὸ πανώ, ποὺ κρατᾶ μιὰ ντουντούκα». Ἄρα, τὰ χριστιανικὰ τσιφτετέλια γιὰ χάρη τῆς ἐπαναστατικῆς Ἀριστερᾶς δὲν τὴν συγκινοῦν. Μόνο εἰσοδισμὸ χάριν τῆς Ἀριστερᾶς κάνουν ὡς ἐκείνης τὴν ὁποία πρέπει νὰ νταντεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε ὑπόψιν μας ὅταν πολιτευόμαστε. Καὶ «καῖνε» τὴ χριστιανικὴ προσφορὰ ἀγάπης. Γιατὶ πέρα ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη στοὺς φυλακισμένους, ποὺ λέει ὁ Χριστός, ὑπάρχει καὶ τὸ χριστιανικὸ μὴ δίνετε τὰ ἅγια τοῖς κυσί.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

«ὅλοι μαζί…»

Μόλις ἕνα θέμα ἢ μιὰ ἄποψη γίνει «κοινὸ κτῆμα» τῆς κοινωνίας, ἀμέσως ἀρχίζει ἡ χρησιμοποίησή του ἀπὸ τὴ μία μερίδα της ἐναντίον τῆς ἄλλης. Οἱ μὲν μιλᾶνε γιὰ τὶς φιλομεταναστευτικὲς ΜΚΟ ποὺ προωθοῦν ἀνήλικους, οἱ δὲ γιὰ ἀντιπερασπισμὸ βάζουν εἰδήσεις γιὰ παπάδες ποὺ ἀποπλανοῦσαν ἀνηλίκους, ἢ ὑπενθυμίζουν παιδόφιλους φιλελεύθερους. Καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἔτσι, τὰ «ὅλοι μαζὶ θὰ καταπολεμήσουμε» τὸ Κακό, γελοιοποιοῦνται. Καὶ φυσικὰ θὰ γελοιοποιοῦνταν, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει (οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπάρχει) τὸ «ὅλοι μαζί». Ὅσοι ἐκπλήσσονται μὲ τὴν ἐξέλιξη αὐτή, εἶναι ἀφελεῖς. Τουλάχιστον, κατέληξε μπούμεραγκ τὸ «μυτοῦ» σὲ μειονότητες ποὺ θέλησαν νὰ στοχοποιήσουν γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ τὸν «μικροαστό». Νά τὸ μοναδικὸ καλό.

Ἡ ἴδια κοινωνία ποὺ ἔγλυφε ἐπὶ τριάντα χρόνια τὰ σκ..τὰ μπροστὰ στὴν τηλεόραση καὶ στὰ διάφορα περιοδικά, ποὺ παρακολουθοῦσε μὲ γέλιο κι εὐχαρίστηση (ἢ μήπως κρυφὴ ἐναλλακτικὴ ἐπιθυμία;) τὶς «κραγμένες» τηλεπερσόνες νὰ τὴν διασκεδάζουν, καὶ τὴν ἐκπόρνευση τῶν κοριτσιῶν τοῦ γείτονα στὶς τηλεοπτικὲς σειρές, τώρα σοκάρεται. Γιατὶ, σοῦ λέει τὸ μέσο ἄτομο, «καλὰ ὅλα αὐτὰ ὡς ρόλοι (ὁ ὡραῖος πέφτουλας -στὴν ἑλληνικὴ τηλεοπτικὴ σειρά- καὶ οἱ νυμφομανεῖς κοπέλες ποὺ δὲν τοῦ ἀντιστέκονται ποτέ, καθὼς καὶ ὁ κραγμένος σὲ ρόλο ἀπαραίτητου ἐλαφρόμυαλου κομπάρσου) ἀλλὰ νὰ συνέβαιναν καὶ στὰ καμαρίνια; Καὶ μάλιστα ἀπὸ ἄσχημους ἢ γέρους πέφτουλες;»

Κύττα, μόλις λιγοστέψει τὸ φαγάκι μιᾶς κοινωνίας, ὅλοι ξεχνᾶνε τοὺς καλοὺς τρόπους, τὰ Σεῖς καὶ τὰ Σᾶς, ξεχνᾶνε ὅτι ἐπαινοῦσαν ὅλοι τὴ γκλαμουριὰ τῆς πορνοκουλτούρας, καὶ τώρα ζητᾶν «νὰ πέσουν κεφάλια», νὰ βιαστοῦν οἱ ἔνοχοι στὶς φυλακές, νὰ ξεχαστεῖ τὸ δικαστικὸ τεκμήριο τῆς ἀθωότητας. Ὁ ἀστοιχείωτος ὄχλος ἄλλο ποὺ δὲ θέλει εἶναι λαϊκὰ δικαστήρια καὶ βασανιστήρια. Γιατὶ κατὰ τὰ ἄλλα, ἑτοιμάζεται νὰ φορέσει δεύτερη μάσκα στὰ σουπερμάρκετ. Καὶ ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει ἀπολύτως τίποτα, σκέφτεται ἕναν ἀποδιοπομπαῖο τράγο. Ὅσο πιὸ ἀνίσχυρος εἶσαι τόσο πιὸ πολὺ σκέφτεσαι τὴ βία.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

ἀπέναντι

σὲ αὐτοὺς ὑποκλίνονται, 100 χρόνια τώρα, οἱ ἡγέτες καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ οἱ ἁπλοὶ Ἕλληνες αὐτοὺς θαυμάζουν. Κι ἐκεῖ ποὺ θά ‘πρεπε νὰ γελᾶμε, κλαῖμε.

δυται τω προιν τω καταιβάσυ ω αιρντωγγαν

Posted in Τούρκοι | Σχολιάστε

ἐπίπεδο…

Σοῦ λένε ὅτι τὸ δυτικὸ ἐπίπεδο ζωῆς καταστρέφει τὸν πλανήτη, καὶ ὅτι ὁ πλανήτης δὲν τὸ ἀντέχει. Ἀλλὰ τὴν ἴδια στιγμή, σοῦ λένε ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς προκειμένου νὰ συνεχίσουμε νὰ ζοῦμε ὣς τὰ 80 κι 90. Δηλαδή, νὰ τὰ «δώσουμε ὅλα» προκειμένου νὰ διαιωνίσουμε (μὲ τὴν ζωούλα μας ὣς τὰ 80-90) τὸ «καταστρεπτικὸ δυτικὸ ἐπίπεδο ζωῆς».

Ἀκριβῶς ὅπως αὐτοὶ ποὺ σοῦ λένε «μὴ γεννᾶτε, εἴμαστε πολλοὶ» τὴν ἴδια στιγμὴ προτείνουν τὴν εἰσαγωγὴ μεταναστῶν-προσφύγων γιὰ νὰ λυθεῖ τὸ συνταξιοδοτικὸ τῶν «δὲν θὰ γεννήσουμε, γιατὶ εἴμαστε πολλοί».

Εἶναι -σὲ ἀκόμη πιὸ ὑπόγειο ἐπίπεδο- αὐτοὶ ποὺ σοῦ λένε «βγαίνετε ἔξω, γι’ αὐτὸ καὶ κολλᾶτε ἀναμεταξύ σας. Μείνετε σπίτι», καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ σοῦ λένε «μαζεύεστε ὅλη ἡ οἰκογένεια σπίτι (π.χ. λόγῳ χιονιᾶ), καὶ γι’ αὐτὸ αὐξάνονται τὰ κρούσματα». Νὰ μετακομίσουμε λοιπὸν στὰ μετακόσμια, στὸ διάστημα μεταξὺ τῶν δυὸ κόσμων, τοῦ σπιτιοῦ καὶ τοῦ δημόσιου χώρου.

Τί νὰ γίνει, ἔτσι ἦταν πάντοτε οἱ Ἀριστερόστροφοι καὶ οἱ Φιλελεύθεροι. Ἀντιφατικοί. Ἄλλοι μὲν ἀφελεῖς, καὶ ἄλλοι ἰδιοτελεῖς.

Posted in φιλελεύθεροι, Αριστερά, Δυτικοί, Δύση, ανθρωπισμός | 1 σχόλιο

θὰ ἔχετε…σὰν νὰ μήν..

[…] Λοιπόν, τα διάφορα viber και twitter και τα συναφή, όπως βέβαια είχαν προηγηθεί κάτι περιοδικά μόδας που «όλα είναι διασκέδαση» και mood..y, πείθουν τους αφελείς ότι μπορούν να διασκεδάζουν δουλεύοντας. Άλλωστε, για αυτό εφευρέθηκαν. Οπότε εκεί που σχόλαγες 3 ή 4, τώρα μπορείς με «ευλυγισία» στις 9 το βράδι να σε ενημερώνουν για μία τηλεδιάσκεψη, ανάμεσα σε καρδούλες και φιλάκια. Με φρου φρου κι αρώματα σε βάζουν στο τριπάκι να δουλεύεις μέχρι αργά. Βέβαια, θα σου αντιτείνουν ότι και στο ωράριο σου, στο facebook είσαι. Είναι πιο έξυπνα τα αφεντικά από εμάς. Και επειδή δεν υπάρχει και καμία εργασιακή πειθαρχία, η κάθε τύπισσα προτιμά να ασχολείται όλη μέρα με το MasterChef, και ας την χώνουν και τα απογεύματα: έτσι κι αλλιώς παιδιά και οικογένεια δεν έχει, οπότε τι είχαμε και τι χάσαμε….Τι άλλη μπορούμε να κάνουμε; Να ευχηθούμε τα χειρότερα.

Πηγή

Ἐμένα, μὲ ρώτησαν ἂν ἔχω τέτοια πράματα. Ἔχω [κάποιο ἀπὸ αὐτὰ] ἀλλὰ δὲν εἶμαι τῆς τεχνολογίας ἀπάντησα. Καὶ τὴν μεθεπόμενη, τὸ διέγραψα κι αὐτό. Μόνο μέηλ, καὶ πολὺ εἶναι. Καὶ στὸ κινητὸ ἅμα θὲς ἔχεις μέηλ. Ἄρα; Τὸ ζητούμενο εἶναι νὰ μὴ σὲ βρίσκουν εὔκολα. Γιατὶ δὲν θέλουν νὰ σὲ τηλεφωνήσουν (κοστίζει, οὔου!) ἢ νὰ στείλουν μέηλ ἀπὸ τὸ κινητό (μεγάλη διαδικασία!), καὶ δὲν ἔχει γίνει ὑποχρεωτικὸ ἀκόμη τὸ σατανίδιο αὐτό. Νὰ εὐχηθοῦμε τὰ χειρότερα, ἀκριβῶς αὐτό.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

χωρὶς ρεῦμα, χωρὶς δίκτυο

Ὅσο λυποῦνται οἱ Βορειο-Προαστιῶτες τοὺς (λοιπούς;) Ἕλληνες, στὶς περιοχές τῶν ὁποίων οἱ πρῶτοι ἐγκαθιστοῦν «μετανάστες» καὶ «πρόσφυγες». Ἄλλο τόσο λυποῦνται οἱ (λοιποί;;) Ἕλληνες τοὺς Βορειοπροαστιῶτες γιὰ τὸ δράμα ποὺ ζῆσαν χωρὶς ρεῦμα καὶ ἴντερνετ γιὰ λίγες ὧρες.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Νεάντερταλ

Ἀντιπρόεδρος ΠΑΕ Ἐδεσσαϊκός. Τὸν κοροϊδεύατε (κι) ἐσεῖς, οἱ λάτρεις τῆς ἰατρικῆς καὶ τῶν συναφῶν «σκληρῶν» θετικῶν ἐπιστημῶν. Ἐσεῖς, εἶστε καλύτεροι νομίζετε;

Μία παραλλαγή γονιδίου, που αποτελεί κληρονομιά από τους Νεάντερταλ και την οποία φέρουν περίπου οι μισοί άνθρωποι εκτός Αφρικής, προστατεύει έναντι της σοβαρής Covid-19, μειώνοντας κατά 22% τον κίνδυνο εισαγωγής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).

Αυτό, τουλάχιστον, ισχυρίζονται επιστήμονες από τη Σουηδία και τη Γερμανία, οι ίδιοι που πέρυσι είχαν ανακοινώσει το ακριβώς αντίστροφο: Ότι ένα άλλο γονίδιο που έχει κληρονομηθεί από τα «ξαδέρφια» μας τους Νεάντερταλ αποτελεί παράγοντα κινδύνου για σοβαρή Covid-19.

Πηγή

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Σύριλ Μάνγκο † 8-2-2021

Μᾶς ἄφησε κι ὁ Κύριλλος Μάνγκο. Ἄντε τώρα νὰ δικαιολογήσει τὰ ἀδικαιολόγητα στοὺς Βυζαντινοὺς ποὺ τὸν περίμεναν καὶ θὰ ζητᾶν ἐξηγήσεις.

Δὲν λέω ὅτι δὲν ἦταν μεγάλος βυζαντινολόγος. Εἰδικὰ ἐκείνη ἡ ἀπόφανσή του γιὰ ἕνα βυζαντινὸ κλασσικίζον ἐλεφαντοστό, ποὺ ἀπεικόνιζε Ἔρωτες κ.λπ., ὅτι οἱ μορφὲς μοιάζουν σὰν Πυγμαῖοι, μὲ καταγοήτευσε τόσο, ποὺ σκέφτηκα νὰ τὰ παρατήσω ὅλα καὶ νὰ πάω στὴ ζούγκλα μὲ τοὺς πυγμαίους.

Ἔχω μιὰ θεωρία, ὅτι -συνήθως- ὅσοι προπολεμικοὶ Δυτικοὶ δὲν μποροῦσαν νὰ μποῦν στὴν κλασικὴ φιλολογία καὶ ἀρχαιολογία, γιὰ παρηγοριὰ στρέφονταν στὸ Βυζάντιο, ἀλλὰ διατηροῦσαν τὴν ἀπέχθεια ἢ βαρεμάρα τους γι’ αὐτὸ ποὺ -στὸ κάτω κάτω τῆς γραφῆς- τοὺς ἔδινε ψωμί. Κλασσικὴ δυστυχία, νὰ μισεῖς τὴ δουλειά σου. Σὰν κάτι ἄθεους ποὺ δίνουν Πανελλήνιες καὶ περνοῦν στὴ Θεολογική.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Tagged | Σχολιάστε

κροκοντίλ

Ἢ πῶς ἡ Ἀριστερὰ κορόιδευε τὸ ἄφυλο (life) style, προκειμένου νὰ τὸ καταβροχθίσει λίγο ἀργότερα.

«Insignia» caricature from «Krokodil» Soviet satirical magazine, 1969

Posted in Αριστερά | 1 σχόλιο

ἡ κορούλα τοῦ μπαμπάκα

Φυσικά, θὰ πάρει τὸ μέρος του. «Δυστυχῶς, τὸ ἐμβόλιο δὲν ἐμφύτευσε τὸν ἰδιοφυὴ πατέρα μου στὸ μυαλό μου -μακάρι νὰ μποροῦσε», ἔγραψε.

Τύφλα νά ‘χουν οἱ φροϋδικὲς θεωρίες κι ὅλες οἱ ψυχολογίστικες αὐτὲς ἀρλοῦμπες. Τὸ ζήτημα, συνεπῶς, εἶναι κάτι ἄλλο. Τὸ παρακάτω:

Ἔτσι εἶναι τὰ παιδιὰ τῶν πλούσιων καὶ ἔξυπνων: Ποτὲ δὲν ἐπαναστατοῦν ἐνάντια στὸ μπαμπάκα τους καὶ τὴ μαμάκα τους. Ἴσα ἴσα. Ταυτίζονται ἀπόλυτα μαζί τους μὲ τὸν μπαμπά τους καὶ τὴν «ἀνωτερότητά» του -ἔναντι τῶν χαζῶν ψεκασμένων πολλῶν. Αὐτὸ τὸ πράμα -τὴν ἐπανάσταση- τὸ θεωροῦν πρέπον, καὶ πολὺ σίκ, μόνο τὰ χαζὰ ἢ μέτρια παιδιὰ τῶν χαζῶν ἢ μέτριων καὶ κατώτερων γονιῶν. Εἶναι τὸ παιχνίδι τῶν χαζῶν κι ἀποτυχημένων ἡ ἐπανάσταση. Τοὺς παρέχεται τὸ παιχνίδι αὐτό, γιὰ νὰ παρηγοριοῦνται. Γιατὶ νομίζουν ὅτι ἔτσι ἀποκτοῦν ἀξία καὶ ξεχωρίζουν.

Περιμένοντας λοιπὸν πότε θὰ κάνει -στὰ 80 της; στὰ 70 της;- τὴν περίφημη ἐπανάσταση της ἐνάντια σὲ ὅ,τι τὴν καταπιέζει, ἡ κορούλα τοῦ Μπίλ…

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ἀποφασίστε κάποτε…

Ἡ Παγώνη λέει ὅτι δὲν θὰ κάνουμε φέτος Πάσχα, ὁ Ἑξαδάκτυλος λέει ὅτι ἂν κάνουμε τώρα γενικὸ γενικὸ λοκντάουν τότε θὰ μπορέσουμε νὰ κάνουμε Πάσχα καὶ νὰ ἀκούσουμε τὶς καμπάνες (!)

Συνεννοηθεῖτε ἐσεῖς ἐκεῖ στὴν σοφὴ Ἐπιτροπή σας, καὶ ὕστερα βγεῖτε νὰ μιλήσετε στὰ ΜΜΕ καὶ νὰ δοξαστεῖτε κρεμώντας τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ χείλη σας. Ἀλλὰ γιὰ νὰ λέτε ἄλλα ἀντ’ ἄλλων δημοσίως, φανταζόμαστε ὅλοι τί θὰ λέτε ἀναμεταξύ σας, καὶ πόσο θὰ συμφωνεῖτε ἀναμεταξύ σας. «Τρίτη-Πέμπτη μακαρόνια» καὶ «σήμερα κυκλοφοροῦν τὰ μονὰ ΙΧ», καὶ ἀποφάσεις γιὰ τὸ ἂν θὰ κλείνει ἢ θὰ ἀνοίγει τὸ «take away» καὶ τὸ μαγαζάκι, καὶ κόψε τὸ ἕνα, ράψε τὸ ἄλλο, καὶ βάλε λίγο ἀκόμα νὰ γεμίσει τὸ κυπελλάκι . Κι ἀπὸ πάνω σας, πολιτικά, νὰ βρίσκεται ἕνας Μητσοτάκης ποὺ σᾶς ἔχει γραμμένους κανονικότατα (στὰ παλιά του τὰ παπούτσια) καὶ συνωστίζεται ἐπανειλημμένα ἀγνοώντας τὶς αὐστηρὲς ὑποδείξεις σας πρὸς τοὺς τίποτένιους ἁμαρτωλοὺς θνητούς.

Ὅσο γιὰ ἐσᾶς ποὺ μᾶς λέτε νὰ ἀκοῦμε τὴν Ἐπιστήμη (ποιὰν ἀπὸ τὶς ἑκατὸν δύο ἐκδοχές της, δὲν μᾶς λέτε ὅμως), εἴτε γιατὶ εἶστε ἐπιστήμονες (καὶ νομίζετε ὅτι συν-δοξάζεστε κάθε φορὰ ποὺ βγαίνει ἕνας ὁμότεχνός σας στὰ «παράθυρα») εἴτε γιατὶ περάσατε ἀπ’ ἔξω ἀπὸ τὸ κτήριο τοῦ ΑΕΙ κι ἔχετε βαθὺ κόμπλεξ ὄντας ἀπόφοιτοι Λυκείου, ἔχετε καταντήσει γραφικοὶ ἐδῶ καὶ καιρό. Πεῖτε μας κι ἐμᾶς τί λέει ἡ Ἐπιστήμη, γιὰ νὰ τὸ ἀποδεχτοῦμε, νὰ τὸ συζητήσουμε. Γιὰ ρίξτε το λοιπὸν στὰ ζάρια, καὶ πεῖτε μας μὲ τὸ χέρι στὴν καρδιά: θὰ ἀκούσουμε ἢ ὄχι τὶς καμπάνες τοῦ Πάσχα φέτος;

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ἰκαριώτικα

Ὁ Μητσοτάκης μοιάζει μὲ τὸν λαίμαργο μικρομεσαῖο πλούσιο, ποὺ δὲν ἔχει τὴ βίλλα τῶν 200 στρεμμάτων (γιὰ νὰ ἀθλεῖται σ’ αὐτήν, νὰ κυνηγᾶ στὸ ἰδιωτικό του δάσος), καὶ θέλει νὰ ξεσκάσει (σὰν μικροαστὸς-ἢ πλούσιος τῶν 100.000 €). Αἴ, καὶ πῆγε Ἰκαρία νὰ ξεσκάσει. Αὐτὸ φανερώνουν καὶ οἱ ἀποδράσεις σὲ Πάρνηθα καὶ ἀλλοῦ. Βέβαια, παίζει ρόλο καὶ ἡ στερημένη Ἀνατολικοευρωπαία ποὺ λαχταρᾶ καὶ γιὰ θὰ πιέζει γιὰ ταξίδια καὶ δόξα. Γιατί, τί νὰ τὰ κάνεις τὰ λεφτά (ποὺ δὲν εἶναι καὶ τόσα πολλὰ ὅταν συγκρίνεσαι μὲ πραγματικὰ μεγιστάνες κι ὄχι νεοελληνικὲς παράγκες), ἐὰν δὲν μπορεῖς νὰ ξεχωρίσεις ἀπὸ τὸ πόπολο, ἂν δὲν δείχνεις στὸ πόπολο ὅτι ἐσὺ κάνεις ὅ,τι τοῦ ἀπαγορεύεις (ἔστω κι ἂν αὐτὸ ποὺ κάνεις παραμένει στὰ στενὰ ὅρια τῆς νεοελληνικῆς γυφτοσύνης); Καλύτερα πρῶτος στὸ χωριό σου… Τί νὰ τὸ κάνεις τὸ φέουδό σου («ἔχω καὶ μιὰ χώρα νὰ κυβερνήσω») ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κόβεις βόλτες σ’ αὐτό;

Ὅμως μὴν βιαζόμαστε νὰ τὸν κρίνουμε ὡς ἠλίθιο. Γιατὶ, ἐντάξει, μπορεῖ ἀπὸ προσωπικὴ ἐξυπνάδα νὰ μὴν διαθέτει πολλὰ προσόντα, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ μετρᾶ εἶναι ἡ ἱκανότητα τῆς οἰκογένειάς του νὰ κυβερνᾶ πολλαπλασιαζόμενη καὶ διακλαδιζόμενη ἀνὰ τὶς δεκαετίες καὶ τοὺς αἰῶνές. Σ’ ἀντίθεση μὲ τὴν ἀριστεροπασοκικὴ φυγότεκνη ἀντίληψη τοῦ κόσμου, ὅπου ἔκανε λίγα παιδιὰ ὁ Ἀντρέας (καὶ λίγα παιδιὰ τὰ παιδιά του), καὶ συνεπῶς εἶναι ἀδύνατο νὰ συνεχίζει νὰ κυβερνᾶ τὸ σόι κρύβοντας-ἀντικαθιστώντας τὸν Γιωργάκη μὲ κάποιον ἄλλον (ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους διαθέσιμους) ἀξιότερο (εἰδικὰ ὅταν ξέρουμε ὅτι ἀπὸ τοὺς 3-4 ὅλους κι ὅλους, ὅλοι τους εἶναι σὰν τὸν Γιωργάκη) -σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτά, λοιπόν, στὸ μητσοτακέικο κάνουν ἀπὸ 3-4 παιδιὰ καθένας, ὁπότε ἀναγκαστικὰ μπαίνουν 1-2 Μητσοτάκηδες σὲ κάθε νεοδημοκρατικὴ κυβέρνηση περιμένοντας τὸ ἐκλογικὸ παραπάτημα-πτώση τοῦ μισητοῦ ἐσωκομματικοῦ Πελοποννήσιου ἢ Καραμανλῆ, γιὰ νὰ βάλουν ὑποψηφιότητα. Κι ἂν δὲν πετύχει ἡ μία ὑποψήφια, τὴν κρύβουν καὶ βγάζουν ὡς κυβερνητικὴ πρόταση ἕναν ἄλλον Μητσοτάκη ἀπὸ τοὺς ἄλλους 10 διαθέσιμους, ποὺ σὲ 5-10 χρόνια θὰ πρωθυπουργέψει. Μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διαιωνίζονται πρωθυπουργικά. Κι ἂν διώξουν μὲ πέτρες τὸν ἕναν μητσοτακικὸ πρωθυπουργό, οἱ ἄλλοι πολιτικοὶ τῆς οἰκογένειας κάθονται στ’ ἀβγά τους ὡς ὑπουργοὶ καὶ βουλυτές, περιμένοντας νὰ γυρίσει ὁ τροχός (ἥττα Νεοδημοκράτη πρωθυπουργοῦ -τὴν ὁποία προκαλοῦν οἱ ἴδιοι- ἢ ἥττα Πασόκου ἢ Ἀριστεροῦ πρωθυπουργοῦ), καὶ φτοὺ ξανὰ ἀπ’ τὴν ἀρχή. Ἄρα, δὲν μετρᾶ ἡ προσωπικὴ ἠλιθιότητα ἢ λαιμαργία ἑνὸς μέλους (ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει καὶ στὰ παιδιὰ κι ἐγγόνια τοῦ Ἀντρέα), ἀφοῦ ἡ συλλογικὴ αὐτοσυντήρηση τοῦ Μητσοτάκη διασφαλίζεται.

Καί, πέρα ἀπὸ αὐτό, ὁ κόσμος ἐνδιαφέρεται λιγότερο γιὰ αὐτά, ὅσο κι ἂν τὰ γνωρίζει. Ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ νυχάδικο τῶν σκυλιῶν του νὰ εἶναι ἀνοιχτό, ἐνδιαφέρεται γιὰ νὰ παίρνει τὸ ἐπίδομα τοῦ κορωνοϊοῦ (ποὺ ἴσως εἶναι καλύτερο ἀπὸ τὰ λεφτὰ ποὺ θὰ ἔπαιρνε ἂν δούλευε ὡς ἰδιωτικὸς μαστιγωνόμενος χαμάλης), ἐνδιαφέρεται γιὰ νὰ μασουλάει ὡς ἄτεκνος μεσήλικας τὴ σύνταξη τοῦ γονιοῦ του (ποὺ φοβᾶται μὴν τὸν ἀκούσει νὰ φταρνίζεται) ἢ ὡς δημόσιος ὑπάλληλος τὸ μισθό του (καὶ νὰ δυσανασχετεῖ μέν, ἀλλὰ ὄχι τόσο ὥστε νὰ κάνει κάτι). Γιὰ ὅλους ὑπάρχει μιὰ λύση, μιὰ προσφορὰ ποὺ τοὺς συγκινεῖ. Εἰκόνα μας εἶναι ὁ Μητσοτάκης, καὶ μᾶς μοιάζει. Πρόσθεσε καὶ μιὰ ἄθεη φοβικὴ νοοτροπία τοῦ «ἡ ὑγεία μας πάνω ἀπ’ ὅλα» (δυνάμει ἄρρωστος κ.λπ.), καὶ ὁ ἀνθρωποτύπος τοῦ Μητσοτάκη θὰ κυβερνᾶ γιὰ πάντα.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 2 Σχόλια

ἀπὸ μιὰ μετάλλαξη θὰ πεθάνει

Ἂν καὶ βαριέμαι ἐξαιρετικά (ὁ ἕνας Ἐπιστήμων λέει ὅτι τὸ ἐμβόλιο προστατεύει ἀπὸ τὶς μεταλλάξεις, ὁ ἄλλος λέει ὅτι γινόμαστε Γιουχάν, κ.λπ.), ἔχει καὶ τὴ χάρη της ἡ ἄποψη ὅτι «από μια μετάλλαξη είναι πιθανόν να εξαφανιστεί μια ημέρα και ο ίδιος ο ιός».

Ἀπὸ ἕνα στραβοπάτημα. Ἀκριβῶς ἔτσι: Θὰ παραπατήσει, καὶ θὰ πέσει στὸ γκρεμό. Καὶ κάποτε θὰ τὰ θυμόμαστε ὅλα αὐτὰ καὶ θὰ γελᾶμε -ποὺ λέει ἡ ρήση. Ἐν τῷ μεταξύ, ἕνας ἄλλος λαλίστατος ὀρθολογιστής, ὁ Μόσιαλος:

Πηγή

Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἐκπρόσωπος τύπου τοῦ ΓΑΠ. Ὅλοι ἐξαφανίστηκαν, ἀπὸ τὴ δημόσια ζωή, ἀπὸ τὴν λαοφίλητη ἐκείνη κυβέρνηση, ὅμως ὁ Μόσιαλος ἐπέστρεψε (χάρη στὸν Μητσοτάκη, ψηφοφόρε του), καὶ μᾶς λέει τὸ μακρὺ καὶ τὸ κοντό του, μὲ κάθε σοβαρότητα, λὲς καὶ ἔχουμε μνήμη χρυσόψαρου.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

ἠθοποιίστικα

Τὸ πράγμα ἐξελίσσεται σὲ παρωδία, ὅπως μόνο οἱ Ἕλληνες, ἕνας ἀρχαῖος λαός (μὲ τὴν εἰδικὴ ἔννοια ὅτι ἔχουν σκεφτεῖ σὲ ὅλες τὶς παραλλαγὲς τοῦ Εἶναι ἐδῶ καὶ χιλιετίες), μποροῦν νὰ γελοιοποιοῦν, ἄθελα ἢ μή, τόσο σπουδαῖες ἀνακαλύψεις πιὸ νέων λαῶν ὅπως τὴν καταγγελία γιὰ σεξουαλικὴ παρενόχληση. Ἐκεῖ ποὺ περιμέναμε νὰ ξεσηκωνόταν ἡ κοινωνία μὲ τοὺς πανίσχυρους μεγιστάνες καὶ παράγοντες ἢ πολιτικούς (ὅπως πῆγε ἀρχικὰ μὲ τὴν ἀθλήτρια), τελικὰ τὸ πράμα κατέληξε ἢ πάει νὰ καταλήξει ἕνα ἄγριο ξεμάλλιασμα μεταξὺ ἠθοποιῶν. Ὅταν μάλιστα τὸ «ἑλληνικὸ μητοῦ» ξέφυγε ἀπὸ τὴν καταγγελία τῶν φύσει κακῶν ἀνδρῶν καὶ σὲ 1-2 περιπτώσεις ἀφοροῦσε θύματα (ἄλλων ἀντρῶν) ἄντρες, τότε ἔγινε ἀκόμη περισσότερο τουρλοὺ (δὲν μπορεῖς νὰ χαρακτηρίζεις τοὺς ἄντρες ὡς γενικὰ θύτες ἀφοῦ καὶ ἄντρες παρενοχλήθηκαν, καὶ δὲν χρησιμεύει ὡς φεμινιστικὸ ἐργαλεῖο καταστροφῆς τοῦ ἑτεροφυλόφιλου ἄντρα, τῆς οἰκογένειας κ.λπ.). Κι ὅταν κάτι γίνεται γενικό, τότε γίνεται καὶ ἀόριστο. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνει black lives matter. Ἐπιπλέον, μέσα στὴν μνησικακία ποὺ μᾶς χαρακτηρίζει ὡς πανάρχαιο λαό, βγαίνουν στὴ φόρα ὄχι ἀπαραίτητα ἡ σεξουαλικὴ παρενόχληση ἀλλὰ καὶ τὸ ἁπλὸ λεκτικὸ χυδαῖο πείραγμα ἢ ἀπόπειρα ἐξουσιαστικοῦ τέτοιου πειράγματος. Ἔτσι, καταλήγουμε καὶ σὲ καταγγελίες γιὰ ἠθοποιοὺς ποὺ «μὲ ταπείνωναν» καὶ «μὲ ἔβριζαν», πράγμα τελείως ἔξω ἀπὸ τὸ φεμι-λουσάτο κίνημα στὶς ΗΠΑ καὶ ἀλλοῦ. Οὔτε κἂν σὲ προστασία τῶν τωρινῶν νέων κοπελῶν ἀπὸ τοὺς βιαστές ἀφορᾶ ἡ κατάσταση αὐτή, γιατὶ ἔχουμε ἐνώπιόν μας πάθη καὶ ἐπαγγελματικὴ μνησικακία 30 καὶ 40 ἐτῶν παλιά. Κι ἔτσι, ἡ μία ἠθοποιὸς καταγγέλλει τὸ τέρας ποὺ ξεβρακωνόταν μπροστά της μέσα στὸ σπίτι του, ἐνῶ ἡ ἄλλη λέει «Ἀφοῦ ὅλες τὸν θέλατε, ἔλα τώρα», καὶ οὕτω καθεξῆς.

Ἐννοεῖται, τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῶν ὅλων τῶν ἐξομολογήσεων, ἐφόσον δὲν στοχοποιεῖται κανένας πολιτικὸς ἢ οἰκονομικὸς μεγαλοπαράγοντας (καὶ φαντάζομαι ὅτι στὸ μικρό μας χωριὸ αὐτὸ δὲν θὰ γίνει ποτέ), θὰ εἶναι ἡ ἀκόμα μεγαλύτερη ἀπαξίωση τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἠθοποιῶν, ὡς χώρου ὅπου γίνονται ὅλα ὅσα φανταζόμασταν ὅτι γίνονταν -κρίνοντας ἀπὸ τὶς σὸφτ τσοντοσειρὲς τοῦ βόθρου. Μόνο λύπη δὲν μπορεῖ νὰ νοιώσει κάποιος ποὺ τὸ ἐπάγγελμα αὐτό, ποὺ συνέβαλε πολὺ στὴν ἐκπόρνευση τοῦ νεοελληνικοῦ φαντασιακοῦ τὰ τελευταῖα 30 χρόνια, αὐτοφανερώνεται. Πέρα ἀπὸ τὴ λύπη του, φυσικά, γιὰ τὰ παθήματα τόσων καὶ τόσων. Δὲν ἐννοῶ ὅτι ὅλοι τέτοιοι εἶναι, δὲν ἐννοῶ ὅτι μόνο τέτοια γίνονταν, ἀλλὰ σίγουρα μελαγχολεῖ κάποιος ἂν κάνει συγκρίσεις μὲ τὸν ἀσπρόμαυρο κινηματογράφο τοῦ 1950.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

παρελάσεις-καλεσμένοι

Ἀρνήθηκε ὁ Ρῶσος νὰ παραστεῖ στὴν παρέλαση. Δὲν πειράζει πολύ, ἀφοῦ καὶ τὸ 1821 ἄφησε τοὺς Τούρκους νὰ μποῦν στὴ Βλαχία καὶ νὰ κρεμάσουν τὸν Πατριάρχη ἀνενόχλητοι. Ὅταν ξύπνησε τὸ 1827, τὸ πουλάκι εἶχε πετάξει στὸ δυτικὸ στρατόπεδο ἀποκλειστικὰ μὲ δική του -τοῦ Ρώσου- εὐθύνη. Τί δουλειὰ ἔχει μὲ παρελάσεις ἐξεγέρσεων τὶς ὁποῖες ἀποκήρυξε;

Θὰ τὸν ξανακαλέσουμε τὸ 2028, μήπως τότε φιλοτιμηθεῖ καὶ δεχτεῖ νὰ παραστεῖ ἐξαιτίας τοῦ ρωσοτουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1828-29. Λέω, μήπως…

Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

τὰ ποθούμενα τοῦ ΣΚ: βίντεογκέιμ

Ἕνας μήνας ἀπομένει ἀκόμη γιὰ τὴν Ἀμερική, διαβάζουμε. Κοντὸς ψαλμὸς ἀλληλούια, δηλαδή. Τὸ πιὸ ὡραῖο εἶναι ὅτι μετὰ τὴν κατάρρευση -σὲ ἕνα μήνα- τῆς Ἀμερικῆς διατυπώνεται ρητορικὰ τὸ ἐρώτημα γιὰ τὴν τύχη τοῦ πλανήτη, κι ἐκεῖ ἀρχίζουν (βλ. παραπάνω δεσμό) τὰ βίντεο-γκέιμ. Ὁλόκληρο σενάριο στήνεται, γιὰ τὸ τί θὰ κάνει ἡ Κίνα, ἡ Β. Κορέα, ἡ Ρωσία. Ἕνα ἀπέραντο βίντεο-γκέιμ μὲ κινήσεις τῶν παγκόσμιων παιχτῶν, ποὺ θὰ κάνουν ἐκεῖνο ἢ ἐτοῦτο ἢ τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ἂν ὅμως κάνουν τὸ ἀνάποδο, τότε καὶ οἱ ἄλλοι παῖχτες θὰ κάνουν τὸ ἀνάποδο ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἔκαναν ἂν οἱ παγκόσμιοι παῖχτες ἔκαναν τὸ κανονικό. Καὶ ὅπως λέει ἡ λαϊκὴ ρήση, «ἢ θὰ βρέξει ἢ θὰ χιονίσει ἢ καλὸ καιρὸ θὰ κάνει».

Γενικά, δὲν ἔχω ἀντίρρηση μὲ τὶς καταστροφολογικὲς προφητεῖες, γιατὶ ταιριάζουν μὲ τὴν Ἀποκάλυψη καὶ τὴν ἀθεράπευτη σήψη μας. Μοῦ προξενεῖ ὡστόσο ἐντύπωση πρῶτον, ὅτι αὐτοὶ ποὺ τὶς διαδίδουν πιστεύουν ὅτι θὰ ἐπιζήσουν τὴν καταστροφή, καὶ δεύτερον ὅτι μετὰ ἀπὸ ἕναν ἡμιπαγκόσμιο πόλεμο κατὰ τὸν ὁποῖο θὰ διαλυθεῖ ἡ Δύση (ἀλλιῶς πῶς θὰ διαλυθεῖ), μέσα στὴ ραδιενέργεια θὰ ἐπακολουθήσει «θρίαμβος καὶ παγκόσμια διάδοση τῆς Ὀρθοδοξίας». (Πάνω) Σὲ πτώματα, ἐντὸς ἐρειπίων, θὰ κηρυχθεῖ ἡ Ὀρθοδοξία; Καὶ ποιὸς θὰ ἀσχολεῖται τὴν «ἑπόμενη μέρα» μὲ ὁτιδήποτε;

Ὑποτίθεται ὅτι αὐτὰ τὰ λένε «γιὰ μετάνοια»… Βεβαίως, ἔτσι ὅπως τὰ λένε, δὲν θὰ μείνει οὔτε παράγκα ὄρθια ἀπὸ σεισμὸ καὶ πολέμους. Οἱ ἑκατὸ ὀκάδες ἀλεύρι καὶ οἱ ἄλλες δεκαπλάσιες ποσότητες λαδιῶν, νεροῦ καὶ δὲν ξέρω τί ἄλλο συμβουλεύονται ἐδῶ καὶ 5-10 χρόνια οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ νὰ ἀποθηκεύσουν «γιὰ ὥρα ἀνάγκης», θὰ θαφτοῦν κάτω ἀπὸ τὰ μπετὰ τῶν πεσμένων πολυκατοικιῶν. Τὸ πιὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ποὺ ταυτόχρονα προτρέπεται ὁ κόσμος στὸ ἀδύνατο: νὰ ἐγκαταλείψει τὶς πόλεις προτοῦ ἔρθει ἡ συμφορά. Γιὰ νὰ πάει ποῦ, δηλαδή; στὸ χωριό του, ποὺ ἐγκατέλειψε πρὸ μισοῦ αἰώνα, ὅπου θὰ τρώει ἀέρα (μιλᾶμε γιὰ 6 ἑκατομμύρια Ἀθηναίους καὶ Σαλονικιούς); ἢ στὰ βουνὰ μὲ τὶς ἀρκοῦδες; Ἢ θὰ πεθάνεις ἢ μάζευε σοκοφρέτες στὸ χωριό σου… (κι ἐδῶ ἀρχίζουν τὰ τῆς ἐναλλακτικῆς διατροφῆς-ἐπιβίωσης… γιατί ὄχι καὶ τὰ συμπληρώματα διατροφῆς).

Οἱ ἀντιφατικὲς αὐτὲς προφητεῖες, οὐσιαστικὰ λένε στὸν κόσμο ποὺ τὶς βλέπει στὸ διαδίκτυο: θὰ πεθάνετε. Κι ὅμως, ὁ κόσμος αὐτός, στὸν ὁποῖο τοῦ λένε «θὰ πεθάνεις», ἀπὸ κάτω, στὰ σχόλια τῶν ΜΚΔ καὶ youtube, γράφει μόνο «αμην» καὶ «αχ ναι» καὶ «τί καλὰ ποὺ τὰ λέτε» καὶ οὕτω καθεξῆς. Φαίνεται ὅτι ἔχει πληροφορηθεῖ ὅτι θὰ εἶναι οἱ τυχεροὶ ἐπιζήσαντες ποὺ δὲν θὰ πλακωθοῦν ἀπὸ τὰ μπετά. Ὁπότε, τί νὰ μετανοήσουν οἱ λοιποί, σίγουρα νεκροί; Αὐτοὶ (ὅπως καὶ οἱ ἐκλεκτοί) ἀπὸ τὶς προφητεῖες αὐτὲς βγάζουν τὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει νὰ ἀποθηκεύσουν ρύζια καὶ ἁλάτια, καὶ μπαταρίες γιὰ φακούς, καὶ νὰ κάνουν γρήγορα μετακόμιση στὸ χωριό. Ποιὰ μετάνοια; Ἄλλοι σκέφτονται ὅτι τὰ πράγματα δὲν διορθώνονται ἀνθρωπίνως, παρὰ μὲ μιὰ δημιουργικὴ καταστροφή (παγκόσμιο πόλεμο), ποὺ θὰ ὁδηγήσει στὸ νὰ ἐπιζήσουν μόνο οἱ καλοί, ποὺ θὰ ξαναστήσουν τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ λοιπούς… Τίθεται βέβαια τὸ ἐρώτημα γιατί νὰ ἐπιζήσουν μόνο οἱ καλοὶ (καὶ καθόλου κακοί) σὲ ἕναν πόλεμο, καὶ τί ἀκριβῶς θὰ κάνουν οἱ λιγοστοὶ τωρινοὶ καλοὶ ἱεράρχες μέσα στὴν τόση ραδιενέργεια καί (μὲ ἢ χωρὶς ραδιενέργεια) διάλυση ποὺ ἕνας παγκόσμιος πόλεμος συνεπάγεται.

Στὶς φανταστικὲς ἱστορίες τῶν Μονοφυσιτῶν «ἁγίων», ὁ «ἅγιος» συνομιλεῖ μὲ τὸν Χριστό. Καὶ τί νομίζετε ὅτι τοῦ ζητᾶ, μεταξὺ ἄλλων; Νὰ κάνει τὴν αἰγυπτιακὴ ἔρημο θάλασσα καὶ νὰ ἐμφανιστεῖ σ’ αὐτὴν πλοῖο πλεούμενο μὲ ναῦτες. Καὶ φυσικά, ὁ Χριστὸς τοῦ κάνει τὸ χατίρι. Μιλᾶμε γιὰ ψυχωφελὴ σπουδαῖα αἰτήματα πρὸς τὸ Θεό. Σὲ μᾶς, ἔχουμε διπλὴ παρουσία γερόντων σὲ Ἀμερικὴ καὶ Εὐρώπη, διπλὴ παρουσία σὲ ἀεροπλάνα καὶ ἄλλα τέτοια. Δηλαδή, κάποιοι κάψανε τὸν ἅγιο Παΐσιο μὲ τὰ «Μετὰ τὶς ἑπόμενες ἐκλογὲς (τοῦ 1996, τοῦ 2000, τοῦ 2004, τοῦ 2007, τοῦ 2009, τοῦ 2012, τοῦ 2015, τοῦ 2019, τοῦ 2020) νὰ εἶστε ἕτοιμοι (γιὰ τὸ ποθούμενο)», τώρα εἶναι ἕτοιμοι νὰ κάψουν κι ἄλλους. Καὶ ὅποιος διαφωνεῖ εἶναι ἄπιστος καὶ μάλιστα προσβάλλει τοὺς ἁγίους…

Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε ὅλοι μνήμη χρυσόψαρου, μὴν ξεχνᾶτε ὅτι ἀπὸ πέρσι ἤδη (2020) ἡ Κωνσταντινούπολη εἶναι πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδας, ἀφοῦ τὸ 2019 «Το 2020 πρωτεύουσα της Ελλάδος θα είναι η Κωνσταντινούπολη!» διέβλεψε ο χαρισματικός πατέρας, όπως μαρτυρούν στις μέρες μας πολλοί μοναχοί«. Βάλτε σὲ μηχανὲς ἀναζήτησης στὸ διαδίκτυο τὴν σὲ πλαγιαστὴ γραφὴ παραπάνω φράση, γιὰ νὰ βεβαιωθεῖτε. Μαρτυροῦν στὶς μέρες μας πολλοὶ μοναχοί, λέει. Τοὺς μοναχοὺς τοὺς ρωτήσατε; Κοντὸς ψαλμὸς ἀλληλούια, λοιπόν.

Υ.Γ.

θὰ ἐπαναλάβω ἐδῶ ἕνα περιστατικὸ ποὺ δείχνει πὼς ἐκλαμβάνονται στρεβλὰ οἱ ἀπόψεις ἀνθρώπων ἁγίων. Γνωστό μου ἄτομο ρωτᾶ τὸν Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας ἂν θὰ παντρευτεῖ, τῆς ἀπαντᾶ κάτι κάπως αὐτός, καὶ τὸ ἄτομο γυρίζει στοὺς γονεῖς της καὶ λέει ὅτι ὁ Ἐφραὶμ τῆς εἶπε ὅτι δὲν θὰ παντρευτεῖ. Ρωτᾶν οἱ γονεῖς της τὸν ἴδιο γέροντα ἂν εἶπε στὴν κόρη τους ὅτι δὲν θὰ παντρευτεῖ, κι αὐτὸς τοὺς ἀπαντᾶ ὅτι δὲν τῆς εἶπε τέτοιο πράγμα. Τὸ συγκεκριμένο πρόσωπο κάποια χρόνια ἀργότερα παντρεύτηκε. Συνεπῶς, δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε ἐδῶ μὲ «προφητεία», ἀλλὰ μὲ τὴν λαθεμένη τάση τῶν ἁπλῶν Χριστιανῶν, πρῶτον νὰ ἐκλαμβάνουν ὁτιδήποτε τοὺς πεῖ ἕνας φωτισμένος γέροντας ὡς πρόβλεψη-προφητεία, καί, δεύτερον, νὰ ἀντιλαμβάνονται ὁτιδήποτε τοὺς πεῖ μὲ τὶς δικές τους παρωπίδες. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρώτη τάση, οἱ ἁπλοὶ Χριστιανοί, ἐμεῖς, συχνὰ νομίζουμε πὼς ὁ ἁγιασμένος, ὁ ἤδη ἅγιος καὶ ἐν ζωῇ, δὲν εἶναι ἄνθρωπος ποὺ κάνει (μεταξὺ ἄλλων καί) τὶς δικές του ἐκτιμήσεις ἀλλὰ ὅτι κάθε τὶ ποὺ λέει εἶναι ἐξ οὐρανοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴ δεύτερη λαθεμένη τάση, τὸ συγκεκριμένο ἄτομο εἶχε τὸ πρόβλημα τῆς μὴ εὕρεσης συζύγου, καὶ ἦταν ἐπιρρεπὲς στὴν τάση νὰ «βλέπει παντοῦ (θεϊκά) σημάδια» περὶ τοῦ ἀνέφικτου γάμου του. Οὔτε ὁ γέροντας εἶπε προφητεία, οὔτε εἶπε ψέμματα, οὔτε τὸ συγκεκριμένο πρόσωπο διαστρέβλωσε συνειδητὰ τὰ λεγόμενα τοῦ Ἐφραίμ. Ὅμως αὐτὸ τὸ παράδειγμα δείχνει πῶς μιὰ ἁπλὴ κουβέντα ἑνὸς γέροντα μετατρέπεται σὲ τελείως ξεκάθαρη προφητεία καὶ πῶς ἡ ἁπλὴ κουβέντα γίνεται ἀντιληπτὴ ἀπὸ ἄτομα ποὺ μέρα-νύχτα σκέφτονται τὸ νὰ πάρουμε τὴν Κωνσταντινούπολη.

Ἄλλο παράδειγμα. Ἱερέας τῆς ἐνορίας, στὴν ἀρχὴ τοῦ ἔτους κατὰ τὸ ὁποῖο ὑπεγράφη ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν (2018) στὸ κήρυγμα μᾶς λέει ὅτι ὁ Παϊσιος εἶπε πὼς θὰ προσπαθήσουν 2 φορὲς νὰ ἔρθουν σὲ συμφωνία γιὰ τὸ ὄνομα, μιὰ στὴν ἐποχή του, καὶ μιὰ δεύτερη μετὰ ἀπὸ μιὰ γενιά, ἀλλὰ θὰ ἀποτύχουν καὶ στὶς δυό. Ὅπως ἀποδείχτηκε ὅμως, ἡ συμφωνία μὲ τὰ Σκόπια ἔγινε καὶ παραέγινε τὴν ἴδια χρονιά. Νὰ ποῦμε ὅτι ὁ ἅγιος Παϊσιος βγῆκε ψεύτης θὰ ἦταν ὕβρις πρὸς ἕναν ἅγιο. Νὰ ποῦμε ὅτι κάποιοι διέδοσαν μία ἐν γνώσει τους ψεύτικη προφητεία (τὴν ὁποία ἄκουσε ὁ ἱερέας μας) εἶναι ἐπίσης λιγότερο πιθανό. Τὸ πιθανότερο εἶναι ὅτι παρερμήνευσαν ὅσα τοὺς ἔλεγε ὁ Παϊσιος. Ὁ λόγος ποὺ τὸ παρερμήνευσαν πιθανὸν εἶναι ὅτι μέρα-νύχτα ἀσχολιοῦνται μὲ προφητεῖες καὶ μὲ τὰ ἐθνικὰ θέματα, καὶ ἑρμήνευσαν σύμφωνα μὲ τοὺς δικόυς τους πόθους ὅσα τοὺς εἶπε ὁ ἅγιος Παϊσιος. Οὔτε αὐτοὶ ἦταν ἀπατεῶνες οὔτε ὁ Παϊσιος εἶπε κάτι ποὺ (ὅπως ἀποδείχτηκε) βγῆκε λάθος. Οὔτε ὁ ἱερέας μας φταίει. Ἁπλά, μερικὲς φορὲς ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς ποῦν ἐμεῖς τὸ καταλαβαίνουμε μὲ τὶς παρωπίδες μας καὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιθυμίες ἢ τοὺς φόβους μας. Καὶ μετά, τὸ διαδίδουμε σὲ τρίτους, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται νὰ τὸ ἀμφισβητήσουν γιατὶ ἂν τὸ ἀμφισβητήσουν θὰ νομιστεῖ ὅτι ἀμφισβητοῦν τὴν ἁγιότητα τοῦ α ἢ τοῦ β προσώπου.

Αὐτό, ὑποθέτω, συνέβη μὲ τὸν ἅγιο Παϊσιο καὶ γίνεται τώρα μὲ τὸν Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας

Posted in θρησκεία | 10 Σχόλια

τριεραρχικά

Πᾶμε στὴν ἐκκλησία σήμερα, καί, ὤπ!, ἄκυρο. Συμπληρώθηκε ὁ ἀριθμός, λέει ὁ πορτιέρης, καὶ πέφτουν πρόστιμα, καὶ μπεῖτε νὰ ἀνάψετε ἕνα κερὶ καὶ μετὰ ξαναβγεῖτε νὰ περιμένετε ὣς τὴν θεία κοινωνία. Νὰ περιμένουμε στὸν ὀμορφότατο καιρὸ τῆς ἐκπληκτικῆς αὐτῆς πόλης μὲ τὴ μούχλα καὶ τὸ διαπεραστικό της κρύο.

Εἶστε καὶ πολλοί, μᾶς λέει. Ὄχι μὲ κακὴ διάθεση, ἀλλὰ ἕνας ἄλλος θὰ μποροῦσε νὰ ἀπαντήσει, Αἴ, ναί, δὲν σκεφτήκαμε νὰ κάνουμε καμμιὰ ἔκτρωση γιὰ νὰ χωρέσουμε. Ἐγὼ δὲν περίμενα ἔξω, ἔφυγα, κι ἄφησα τὰ γυναικόπαιδα. Τοῦ εἶπα, Δὲν φταῖτε ἐσεῖς, καὶ τὸ ἐννοῶ. Καὶ τὰ «ἀνᾶψτε ἕνα κεράκι» δὲν τὰ καταλαβαίνω καθόλου. Ἅμα θέλω σὰν τοὺς μικροαστοὺς-συντηρητικοὺς «παραδοσιολάτρες» νὰ «ἀνάψω κεράκι», μπορῶ νὰ τὸ κάνω καὶ σὲ μιὰ ἀνθρώπινη ὥρα, πιὸ μετά.

Ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη λύση, νὰ στέλνει μήνυμα στὸ κινητὸ ἡ τοπικὴ ἐνορία, ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα τῆς θ. κοινωνίας. Ἢ νὰ κάνει 4 λειτουργίες.

Μετά, σοῦ ἔρχονται οἱ ἄθεοι καὶ λένε: «Σύμφωνα μὲ παρατηρήσεις μας, ὁ Χριστιανισμὸς παρακμάζει». Ἅμα σοῦ κόψουμε, καλέ μου ἄθεε, τὰ πόδια, θὰ ἔχουμε μετὰ τὸ δικαίωμα νὰ σοῦ ποῦμε: «Τώρα τελευταῖα, δὲν σοῦ πολυαρέσει νὰ περπατᾶς»; Ἢ θὰ γίνουμε προσβλητικοί;

Posted in Χωρίς κατηγορία | 6 Σχόλια

ἡ ὡραία κοιμωμένη

Ὅπως οἱ ὥριμοι ἄντρες «ἐκδικοῦνται» τὴν κατὰ τὰ νειάτα τους ὑπεροψία κι ἀπόρριψή τους ἀπὸ διάφορες νεαρὲς ὡραῖες (ποὺ τὸ ἔπαιζαν «γκόμενες») -πάνω στὴν ὁποία ὑπεροψία ὡς νεαροὶ πολλάκις ἔσπασαν τὰ μοῦτρα τους καὶ αἰσθάνθηκαν καταρρακωμένη τὴν ἀξιοπρέπειά τους- μὲ τὸ νὰ κοροϊδεύουν (ὡς μεγάλοι) ἢ καὶ (ἐντὸς γάμου) νὰ ἀπατοῦν τὶς σιτεμένες καὶ ξεπουπουλιασμένες «χοντρὲς» πενηντάρες καὶ σαρανταφευγάτες (ἐνίοτε ξεσπώντας πάνω σὲ ἄλλες γιὰ δεινὰ ποὺ τοὺς προκάλεσαν ἄλλες), ἔτσι φαντάζομαι ὅτι κάθε μιὰ «στὰρ» ποὺ ἀνακάλυψε (;) ὅτι γιὰ νὰ ἀρχίσει ὡς νεαρὴ τὴν ὁποιαδήποτε καριέρα της πρέπει νὰ ἐνδώσει στὸ βίτσιο τοῦ ἰσχυροῦ ἀπὸ τὸν ὁποῖο τὸ ἐπαγγελματικὸ μέλλον της ἐξαρτιόταν, μετὰ ἀπὸ δεκαετίες νοιώθει ὅτι μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ πάρει ἐκδίκηση ἔστω καὶ ἑτεροχρονισμένη. Ὅταν μιὰ γυναίκα βγῆκε καὶ εἶπε ὅτι (θὰ ἔπρεπε νὰ) ξέρει κάθε γυναίκα τί παίζεται μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ τὰ κυκλώματα, ἔπεσαν νὰ τὴ φᾶνε.

Καὶ γιατί ἄραγε νὰ μὴν βγεῖ π.χ. τὸ παιδάκι ποὺ τὸ κορόιδευαν οἱ συμμαθητές του ἐπειδὴ ἦταν κουτσὸ σ’ ὅλα τὰ σχολικά του χρόνια, καὶ νὰ ἀρχίσει νὰ κατηγορεῖ; Ἐπειδὴ ἡ ἐπιβολὴ αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ θεωρητικὰ ἰσοδύναμους; οἱ ὁποῖοι στὴν πράξη ἦταν ἀγέλη; Μήπως θὰ σταματήσει ποτὲ ἡ κοροϊδία τέτοιου εἴδους; Δὲν ἔχουμε μιὰ τεράστια ἐπιχείρηση μνησικακίας; Καὶ ποῦ θὰ σταματήσει αὐτό; Ὅταν καθένας ποὺ ἀδίκησε συρθεῖ γλύφοντας τὸ πάτωμα μέχρι τὰ δάχτυλα τῶν ποδιῶν τοῦ ἀδικημένου; Ἢ ὅταν καθένας σφάξει ἢ ἐκμηδενίσει κοινωνικὰ τὸν βασανιστή του;

Πέρα ἀπὸ τὶς πράγματι παθοῦσες καὶ βιασθεῖσες, ποὺ ἔχουν τὴ συμπάθειά μας ἀλλὰ μετὰ τὰ 20 χρόνια τὰ ἀδικήματα παραγράφονται, ὑπάρχουν κι αὐτὲς παρακάτω, ποὺ θὰ μείνουν στὸ ράφι ἐπειδὴ αὐτὸς ποὺ ἤθελαν ἦταν πολιτικὰ ὀρθὸς ἢ φοβήθηκε μήπως φάει καμμιὰ μήνυση μετά. Κι ὅπως ὁ πρίγκιπας φοβήθηκε, ἔτσι καὶ οἱ ὡραῖες κοιμωμένες γιὰ νὰ εἶναι 100% σίγουρες πὼς δὲν θὰ βιασθοῦν, ὅλες θὰ τὸ ρίξουν στὰ σκυλάκια καὶ τὰ γατάκια, ἢ στὶς σαπφικὲς «καταστάσεις», ὅπου κι ἐκεῖ ὅμως (δὲν ἐννοῶ τὰ σκυλογατάκια) ὑπάρχουν σχέσεις ἐξουσίας τὸ ἴδιο ἀμείλικτες.

Εἶναι πράγματι δράμα ἡ κατάσταση μὲ τὴ γυναίκα ποὺ οἰκειοθελῶς κλειδώνεται σὲ ἕνα δωμάτιο μαζὶ μὲ ἕναν ἄντρα σωματικὰ πιὸ δυνατό. Ποιὸς ξέρει ἂν γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο τοῦ στρίψουν οἱ βίδες ξαφνικὰ καὶ π.χ. τὴν πνίξει; Ρίσκο λέγεται αὐτό, ἀφοῦ ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι σίγουρη. Ἡ παλαιότερη ἐναλλακτική, πάντως, ἦταν ἡ γυναίκα νὰ δίνεται ὡς σύζυγος μὲ συνοικέσιο σὲ κάποιον ποὺ θεωρεῖται ὅτι εἶναι ἀξιόπιστος. Δὲν ὑπάρχουν βεβαιότητες στὴ ζωή, κι ἂν ζητᾶ κάποιος τέτοιες βεβαιότητες, σὲ τέτοιο βαθμό, θὰ τρελλαθεῖ.

Ἡ ἐξουσία καὶ ἡ κατάχρησή της δὲν πρόκειται νὰ σταματήσουν ποτέ. Ἡ κατάργησή της εἶναι αὐτὸ ποὺ θέλουν, οἱ ἀντιεξουσιαστές, καὶ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Κι ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατο, εἶναι ἀνούσιο ξόδεμα δυνάμεων. Σὲ ἕνα σύμπαν χωρὶς θεό, ὅπου κατὰ συνέπεια ἀναπόφευκτα τὸ μόνο ποὺ μετρᾶ εἶναι ἡ δύναμη (ὑλική, κοινωνική), οἱ ἠθικιστὲς βγάζουν ταχυδακτυλουργικὰ ἠθικὲς ἀξίες ἀπὸ τὸ καπέλο τῆς ὕλης (σὰ λαγουδάκια), ἡ ὁποία ὕλη δὲν ἔχει καμμία μὰ καμμία ἠθικὴ ποιότητα. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀπὸ τὴ μιὰ βλέπουν τὴν ἀνθρώπινη συνείδηση ὡς φυσικοχημικὲς ἐξελικτικὲς διαδικασίες ἀπὸ τὴν ἄλλη θέλουν νὰ μιλᾶν γιὰ δικαιώματα καὶ στοργή, καὶ «δίκαιο».

Posted in γυναίκες | 2 Σχόλια

ὁρκωμοσίες

Μὲ ἀφορμὴ τὸν Μπάιντεν. Τὸ νὰ ὁρκίζονται στὴ χριστιανικὴ ἁγία Γραφὴ οἱ ἄθεοι, οἱ ἄθρησκοι καὶ οἱ ἀ(ντι)χριστιανοὶ εἶναι ὅ,τι πιὸ ὑποτιμητικὸ γι’ αὐτήν, καὶ γιὰ τοὺς Χριστιανούς. Ὁρκίζονται στὴ Βίβλο, ἡ ὁποία θεωρεῖ ἁμαρτία π.χ. τὴν ὁμοφυλοφιλία (κι ὄχι μόνο αὐτήν, φυσικά!) οἱ ἄνθρωποι ποὺ προωθοῦν τὰ λόμπι τῶν ἀριστεριστῶν ἀκτιβιστῶν λοατκὶ ἀκόμη καὶ στὸν ἀθλητισμό.

Οἱ ἄθεοι ἢ ὅσοι μὲ ἀ(ντι)χριστιανικὲς ἀντιλήψεις ὁρκίζονται χριστιανικὰ ἐμπαίζουν ἀπέραντα τὸ Χριστιανισμό, καὶ βέβαια εἶναι ἀπέραντα ἄσχετοι (ἀκατήχητοι) ὥστε νὰ νομίζουν ὅτι εἶναι φιλοχριστιανοὶ ἢ ὅτι ἔχουν ἀκριβὴ ἄποψη γιὰ τὸ παραμικρὸ σχετικὰ μὲ τὸν Χριστιανισμό. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀπαίτηση ἀπὸ ἄθεο νὰ μοῦ παριστάνει τὸ φίλο πρὸς τὸ Χριστιανισμό, οὔτε ἀνέχομαι νὰ διαστρεβλώνει τὸ Χριστιανισμὸ μὲ τὰ ἰδεολογήματά του. Ἂς δώσει τὸ λόγο τῆς τιμῆς του, ἂς ὁρκιστεῖ στὴ συνείδησή του, τέλος πάντων σὲ ὅ,τι ἱερὸ ἔχει ὅταν ἀναλαμβάνει ἕνα ἀξίωμα. Οἱ Χριστιανοὶ ποὺ χαίρονται γιὰ τὴν ὁρκωμοσία ἄθεων πάνω στὴ Βίβλο καὶ σὲ κάποιον θεό (ποὺ δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὸν χριστιανικό) εἶναι οἱ κλασσικοὶ λοβοτομημένοι ποὺ πιστεύουν σὲ μιὰ συμμαχία Χριστιανῶν-ἄθεων σὲ βάρος τῆς πίστης τους, καὶ μὲ ἐκπτώσεις. Ἡ ἐντιμότητα ὅτι συμφωνοῦμε πὼς διαφωνοῦμε ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετά, εἶναι μακροπροθέσμως πολὺ καλύτερη. Καὶ ὁ θρησκευτικὸς ὅρκος τοποθετεῖται μετὰ ἀπὸ τὸ σημεῖο αὐτό.

Posted in αθεϊσμός, θρησκεία | Tagged | Σχολιάστε

ἀθλητικὸ πνεῦμα

Ἐντάξει, μιλᾶμε γιὰ μιὰ κοινωνία ποὺ θεωρεῖ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωση νὰ πετᾶ ἔξω τὰ στήθη της κάθε κοπέλα (ἀλλιῶς εἶναι καλόγρια καὶ θεούσα), ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη θεωρεῖ ὅτι αὐτὸ τὸ πέταγμα τῶν στηθῶν ἔξω ἀποκλείεται, στατιστικά, νὰ προκαλέσει βίαιες ἀντιδράσεις ἀπὸ ἄντρες. Καὶ πιστεύει -ἡ κοινωνία, δηλαδὴ οἱ Democrats καὶ οἱ ΜΚΟ- ὅτι ὅταν μπουκώνεις τοὺς ἄντρες μὲ σὲξ καὶ ὑπενθύμιση τοῦ σὲξ κάθε 5 δευτερόλεπτα (ταινίες, διαφημίσεις κ.ο.κ.), τοὺς ἐξασκεῖς στὸ νὰ αὐτοσυγκρατιοῦνται. Καὶ δὲν ἀρκοῦν οἱ δικαιολογίες ὅτι οἱ ἴδιοι ποὺ ἀγωνίζονται κατὰ τῆς ἐμπορευματοποίησης τοῦ γυναικείου κορμιοῦ οἱ ἴδιοι εἶναι «μητού». Γιατὶ σημασία ἔχει τί γίνεται κι ὄχι τί λέγεται.

Καὶ λίγα πράγματα γιὰ τὸν ἱερὸ ἀθλητισμό σας, πρὸ 2.000 χρόνων, γιὰ ὅσους ἐκπλήσσονται ποὺ γίνονται διάφορα πράγματα στὸν ἀθλητισμό, καὶ χρειάζονται ἕνα σύννεφο γιὰ νὰ πέσουν ἀπὸ αὐτό:

Πλούταρχου, Ἐρωτικός, 752α:

ὁ παιδόφιλος, «Καθὼς χρειάζεται μιὰ τίμια πρόφαση γιὰ νὰ πλησιάσει κανεὶς τὰ ὡραῖα ἀγόρια, θέτει σὲ πρώτη μοίρα τὴ φιλία καὶ τὴν ἀρετή …. Γεμίζει σκόνες στὸ γυμναστήριο, κάνει κρύα μπάνια, …. τὸ παρουσιαστικό του εἶναι παρουσιαστικὸ φιλοσόφου καὶ φρόνιμου ἀνθρώπου ….. Μετὰ ὅμως, τὴ νύχτα, ποὺ ὅλοι ἡσυχάζουν, γλυκειὰ εἶναι ἡ συγκομιδή, ἀφοῦ λείπει ὁ φύλακας«.

καὶ Στράτωνας, Παλατινὴ Ἀνθολογία, 12.222:

Κάποτε κάποιος παιδοτρίβης, καθὼς ἕναν μικρὸν προπονοῦσε, τὸν ἔβαλε σὲ κάμψη τῶν γονάτων, τὸν γύμναζε στὰ κάτω ἀπὸ τὴ μέση, φροντίζοντας νὰ πιάνει ὀλίγον τὰ μπαλάκια.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

διπλὸ κτύπημα

Δὲν φτάνει ποὺ σὲ λίγο θὰ ἔχουμε σίγουρα ἐξομολογήσεις γιὰ ἀνήθικες προτάσεις καὶ ἀπαράδεκτες πρακτικὲς στὰ κότερα τῶν πλουσίων τῆς Ἑλλάδας ποὺ ἔγιναν πρὸ 20 καὶ 30 ἐτῶν (μητου), γιατί ὄχι καὶ πρὸ 40 ἐτῶν, καὶ τὸ «Ἤμουν κι ἐγὼ στὸ κότερο» θὰ γίνει αἰτία κατηγορίας ἀντὶ ὑπερηφάνειας, τώρα ξανάρχισαν τηλεοπτικὲς ἐκπομπὲς -μαθαίνω- καὶ οἱ Ἀμάν, οἱ πρωτοπόροι συνταξιοῦχοι τοῦ Ποταμισμοῦ προτοῦ κἂν δημιουργηθεῖ τὸ κόμμα «Ποτάμι». Δῶσ’τε τους μιὰ σύνταξη στὸ Πρυτανεῖο, βρὲ παιδιά, ὁτιδήποτε ἀρκεῖ νὰ σταματήσουν οἰκειοθελῶς τὴν ἐκπομπή.

Posted in Ελλάδα | Σχολιάστε

καὶ ἄλλα Ἀριστερὰ

Μία άλλη έννοια που μένει χήρα περιεχομένου είναι η Αριστερά. Αν πάρεις έναν Αριστερό σήμερα, από εκείνους που ήξερες ότι ζούσαν αναμένοντας «να ωριμάσουν οι συνθήκες για την επανάσταση» σαν κάτι προδιαγεγραμμένο πρότερον του σχηματισμού των ωκεανών, θα σ’ απαντήσει «ε μωρέ κοίτα, λέω να κάτσω σπίτι». Πρώτη φορά στην ιστορία οι φτωχότερες κοινωνικές τάξεις είναι χωρίς αντιπροσώπευση, κάτι που πριν από τις κοινωνικές φιλελεύθερες ουτοπίες εξησφάλιζαν εθιμικά σχήματα όπως η πατρωνία, ο τοπικός γαιοκτήμονας, η τοπική κοινότης ή ο ίδιος ο ανώτατος άρχων αν ο τοπικός δεν ήταν δίκαιος. Με την κατεδάφιση της παραδοσιακής κοινωνικής οργάνωσης, την εκβιομηχάνιση και τον σχηματισμό του προλεταριάτου, εμφανίστηκε ως υποκατάστατο αρχικώς… […]

οι πολύχρωμες επαναστάσεις τους γίνονταν πλέον για να υποστηρίξουν το σύστημα που υποτίθεται ότι εναντιώνονταν. Οι φτωχότερες τάξεις όχι μόνον έμειναν απροστάτευτες αλλά έπρεπε να υποφέρουν το μένος που προέκυπτε από τις ψυχολογικές τους διαθέσεις. Μαγαζιά μικρεμπόρων σπάνε αυτοί οι επαναστάτες, δεν δολοφονούν τυράννους. […]

Από την άλλη η αριστερή διανόηση είναι προ των αδιεξόδων που είχε πάντα: οι μεταμαρξιστές παρότι ασκούν κριτική στην καταναλωτική κοινωνία και τις μορφές τις εξουσίας δεν μπορούν να προτείνουν κάποια διέξοδο αφού δεν μπορούν να αρνηθούν την γραμμική πορεία της ιστορίας και έτσι κάποιοι καταφεύγουν στον καρναβαλισμό (πχ Zizek) και άλλοι στην μελαγχολία και την αναχώρηση (πχ Agamben). Άλλωστε με κλεμμένες ιδέες δούλευαν πάντοτε: η πρόβλεψη ότι η τεχνική πρόοδος θα φέρει τον ολοκληρωτικό πόλεμο και ένα αστυνομευόμενο άθεο σοσιαλιστικό κράτος ανήκει στους αντεπαναστάτες.

Πηγή

Τὸ σοσιαλιστικὸ κράτος, βέβαια, τὸ ἔφερε στὴν Ἑλλάδα ὁ Κυριάκος, μὲ τὰ ἐπιδόματα τοῦ κορωνοϊοῦ, τὰ ὁποῖα βέβαια δὲν θὰ ἐξαφανιστοῦν ἀλλά -μὲ τὴ διάλυση τῶν ἀνεξάρτητων μικρομεσαίων (προκειμένου νὰ μὴν χάσουν τὴ «μιὰ ζωὴ τὴν ἔχουνε» οἱ Ἀριστεροί)- θὰ γίνουν θεσμὸς ἐξαιτίας τῆς θεὰς Ἐπιστήμης-Τεχνικῆς καὶ τοῦ «αἴ, τὸ γράφει στ’ ἀστέρια ὅτι μιὰ μέρα τὰ ρομπὸτ θὰ δουλεύουν ἀντὶ γιὰ ἐμᾶς». Ὅπως στὴν ΕΣΣΔ φτωχοζοῦσαν ὅλοι πλὴν τῆς κομματικῆς ἀριστοκρατίας. Ἡ διαφορὰ βέβαια μὲ τὸν (δυτικό) Μεσαίωνα εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔκανε φιλανθρωπία, ἐνῶ σήμερα ἡ παροχὴ ἐπιδόματος ἀεργίας-ἀνεργίας γίνεται μὲ τὴν ὁλοφάνερη προοπτικὴ νὰ ἔρθουν μετανάστες καὶ τὰ ρομπότ.

Posted in Αριστερά | 2 Σχόλια

Ἀριστερὰ-τεχνολογία

Ἀφοῦ ἡ Ἀριστερὰ ἔκαψε, ξόδεψε τὴν ὁρμὴ τοῦ κόσμου κατευθύνοντάς την γιὰ 100 χρόνια πρὸς κάτι παράλογο καὶ μάταιο, τὸ γύρισε στὸν ἔπαινο τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας. Ὁ ἔπαινος αὐτὸς προϋπῆρχε ἐντὸς τῆς κοσμοθεωρίας της ἀλλὰ ἦταν δευτερεύων, γιατὶ τότε τὸ ζητούμενο ἦταν ἡ ἐξέγερση, ἡ ἐπανάσταση καὶ ἡ ἐγκαθίδρυση τοῦ σοσιαλισμοῦ. Ὄχι τὸ νὰ προσαρμοστοῦμε στὸν ὑπολογιστή. Τώρα, ποὺ τὰ παραμύθια τοῦ σοσιαλισμοῦ τελείωσαν, σκοπὸς τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι νὰ μὴν εἴμαστε τεχνοφοβικοί, νὰ μὴν μείνουμε πίσω στὶς νέες τεχνολογίες, νὰ πιστεύουμε στοὺς εἰδικοὺς κ.ο.κ. Φυσικά, αὐτὰ μπορεῖ νὰ λέγονται (ὄχι ἀπαραίτητα) καὶ ἀπὸ μιὰ ὁρισμένη σκοπιά, τοῦ ἀπόμαχου ἢ ὅποιου δὲν βλάπτεται.

Ὁ Π. Σαββίδης, γράφει:

Για το νέο ψηφιακό μοντέλο πειραματίζεται η ανθρωπότητα.Να σας πω την αλήθεια εμένα μου αρέσει το νέο μοντέλο. Έστω και αν με κατηγορούν ότι έχω εθιστεί στο διαδίκτυο. Ε, και; Όταν θέλω να πάω στο βουνό, τη θάλασσα ή την παραλία χωρίς υπολογιστή πηγαίνω.

καὶ

Έγραψα χθες πως ο κορονοϊός αποτέλεσε την αφορμή για έναν νέο καταμερισμό εργασίας παγκοσμίως και την προσαρμογή της οικονομίας στα δεδομένα της ψηφιακής εποχής και βρήκα τον μπελά μου επειδή πρόσθεσα πως εμένα η ψηφιακή εξάρτηση δεν με ενοχλεί. Νομίζω είναι δικαίωμά μου να μην ενοχλούμαι, προσωπικά, από την εξάρτηση.Άλλος με κατηγόρησε ότι τα λέω επειδή είμαι συνταξιούχος (θεωρώ τη συνταξιοδότηση την μεγαλύτερη τραγωδία που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο), και άλλοι, λίγο πολύ, ότι είμαι ανάλγητος στην απώλεια εργασίας των ανθρώπων.Πρέπει να κάνεις υπέρβαση λογικής για να βγάλεις άκρη. Όλα αυτά εντάσσονται σε έναν αυξανόμενο ανορθολογισμό που διαμόρφωσε και παγκόσμιο κίνημα. Μακάρι να έφταιγα εγώ για την εφεύρεση των νέων τεχνολογιών. Σας διαβεβαιώ πως θα φρόντιζα να είναι συμβατές με τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Όμως η γη γυρίζει ανεξαρτήτως της δικής μου (φαντάζομαι και δικής σας) βουλήσεως. Υπάρχουν τομείς στην ανθρώπινη κοινωνία που είναι αυτονομημένοι και εξελίσσονται με τις δικές τους νόρμες. Οι νέες τεχνολογίες είναι ένας από αυτούς. Και οι επιπτώσεις τους θα είναι δραματικές για τον άνθρωπο.Το γεγονός, πάλι, πως κάνω αυτήν την διαπίστωση περί δραματικότητας δεν σημαίνει πως το εύχομαι επειδή είμαι συνταξιούχος. Αντιθέτως, αναπαράγοντας εκτιμήσεις περισσότερο ειδικών από μένα προειδοποιώ. Και θέλω να συμβάλλω στη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου κινήματος που θα έχει λόγο, όχι λουδιστικό, στην εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στη ζωή μας και στην προσαρμογή των ανθρώπων σ αυτές. Κυρίως των εργαζομένων που θα χάσουν τις εργασίες τους.Για να επιτευχθεί αυτό δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε. Να παραβλέπουμε αυτό που έρχεται. Αλλά να το δούμε, να το περιγράψουμε, να το αφομοιώσουμε και να το αντιμετωπίσουμε. Τελικά είναι λάθος να αντιλαμβάνεσαι πως κάτι αλλάζει και προσπαθείς να προειδοποιήσεις γι αυτήν την αλλαγή; Να προσπαθείς να συμμετάσχεις στη διαμόρφωση μιας κοινωνικής πλειοψηφίας για την κατά το δυνατόν ήπια και ελεγχόμενη εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στη ζωή μας; Η εισαγωγή θα γίνει βίαια, όπως τώρα με τον covid. Και οι βίαιες αλλαγές έχουν και πολύ δυσάρεστες επιπτώσεις. Όπως στις χώρες που αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν έναν βίαιο εκσυγχρονισμό επί κλασικού καπιταλισμού.Σ αυτό μπορείτε να δώσετε μια απάντηση;

Τελικά, δὲν ὑπάρχει ἀπάντηση κοινὰ ἀποδεκτή. Ὑπάρχουν δύο συγκρουόμενοι κόσμοι. Ὅσοι μποροῦν καὶ βολεύονται μὲ τὴν τηλεργασία (εἴτε ἔχουν μικρὰ παιδιὰ καὶ μεγάλα σπίτια μὲ πολλοὺς ὑπολογιστές, εἴτε -ἀκόμη καλύτερα- καθόλου παιδιὰ ἢ παιδιὰ ποὺ μεγάλωσαν) καὶ τὰ συναφή, καὶ ὅσοι δὲν κάνουν «δουλειὰ γραφείου», καὶ δὲν ἔχουν 200 τ.μ. σπίτι καὶ 5 ὑπολογιστὲς ὥστε νὰ τηλεργάζονται καὶ νὰ τηλεκπαιδεύονται τὰ παιδιά τους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ ἕνα ἐπίδομα πείνας γιατὶ «εἴμαστε πολλοὶ» καὶ γιατὶ «τὴ δουλειὰ θὰ τὴν κάνουν τὰ ρομπότ». Καὶ σίγουρα, ὁ σοσιαλισμὸς τῶν Ἀριστερῶν «τῆς ψηφιακῆς ἐποχῆς» θὰ εἶναι τὸ αἴτημα γιὰ μεγάλο ἐπίδομα. Καὶ νὰ μάθουμε τὸ Ὄφις… Φαντάζομαι κι ὅτι ἡ ἐξάλειψη τοῦ ψηφιακοῦ ἀναλφαβητισμοῦ καὶ ἡ κοινωνικοποίηση τῶν ρομπὸτ θὰ εἶναι ἡ μελλοντικὴ ἀριστερὴ χίμαιρα, ὅπως ἦταν ὁ σοσιαλισμὸς τὸ 1920. Ὅμως, μὲ τέτοια χίμαιρα θὰ ξοδευτεῖ ἀκόμη μιὰ φορὰ ἡ δίκαιη ἀγανάκτηση τῶν ἀνθρώπων, καὶ μετὰ τὴν ἀποτυχία της θὰ γίνουν ἀκόμη πιὸ ἀπαθεῖς ὅπως ἔγιναν ἐξαιτίας τῆς κατάρρευσης τοῦ σοσιαλισμοῦ.

Οἱ Ἀριστεροὶ ἔχουν ἀποδεχτεῖ τὴν ἰδέα ὅτι ἡ οἰκονομία καθορίζει τὴν πολιτική. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ παλιά, ἀλλὰ ἀπὸ σοσιαλιστικὴ σκοπιά. «Σήμερα», ἁπλὰ υἱοθέτησαν τὴν νεοφιλελεύθερη ἑρμηνεία τῆς ἴδιας φιλελευθερομαρξικῆς κοινῆς ἀντίληψης γιὰ τὴν προτεραιότητα τῆς Οἰκονομίας: Τὴν μεταμεσαιωνικὴ δῆθεν καλύτερη κι ἀνθρωπινότερη κοσμοεικόνα τῶν ἀστῶν. Ὑπάρχουν, λέει, πράγματα αὐτονομημένα μέσα στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία, κι ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ τεχνολογία. Αὐτὸ ἄραγε δὲν εἶναι πολιτικὸ ζήτημα; εἶναι ἕνα φυσικὸ φαινόμενο ποὺ πρέπει θὲς-δὲν-θὲς νὰ τὸ ἀποδεχτεῖς; Δὲν εἶναι περίεργο ποὺ ἡ Ἀριστερὰ (μιλῶ γενικότερα κι ὄχι γιὰ τὸν Π.Σ.) πολιτικοποιεῖ τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ζώων ἀλλὰ ἀρνεῖται νὰ πολιτικοποιήσει τὴν αὐτονόμηση τῆς τεχνολογίας; Καὶ τὴν θεωρεῖ ἀναπόφευκτη; Δὲν μέμφομαι τὸν συγκεκριμένο δημοσιογράφο. Ἁπλά, αὐτὸς ἐκφράζει τὶς τάσεις (ὡς δημοσιογράφος), τὶς ἐκλογικεύει, τὶς παρουσιάζει στὸ κοινό.

Posted in Αριστερά, επιστήμη | Σχολιάστε

ἀγανακτισμένο Καπιτώλιο

Προσπάθησαν πολλοὶ καθεστωτικοὶ δημοσιογράφοι νὰ συγκρίνουν ἢ νὰ παρομοιάσουν τὸ Καπιτώλιο μὲ τοὺς Ἀγανακτισμένους.

Γενικά, εἶμαι τῆς ἄποψης ὅτι συνήθως οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὑπὲρ ἢ κατὰ τῶν ἐξεγέρσεων καὶ διαμαρτυριῶν ἀνάλογα μὲ τὸ τί αὐτὲς ὑποστηρίζουν καὶ διεκδικοῦν. Ἔτσι, δὲν ἔχει νόημα μιὰ γενικὴ καταδίκη, στὸ ὄνομα μάλιστα τῆς Λογικῆς ἢ τοῦ σεβασμοῦ στοὺς θεσμούς. Οἱ ἴδιοι ποὺ ἀντιπαθοῦν τοὺς «τραμπικούς», ραίνουν μὲ ροδοπέταλα τὶς πορεῖες γιὰ τὸν ΖΑΚ ἢ γιὰ τὶς ἀγελάδες ποὺ σφάζονται προκειμένου νὰ τρῶμε ἐμεῖς οἱ «ἐγκληματίες» κρέας. Καὶ ἀντίστροφα.

Τόσο οἱ τοῦ Δεκεμβρίου 2008 ὅσο καὶ οἱ Ἀγανακτισμένοι ἦταν ἐκδηλώσεις μηδενισμοῦ μιᾶς καλοταϊσμένης κοινωνίας ποὺ τῆς ἔθιξαν τὸ ἀναρχικὸ-μεταπολιτευτικὸ λάιφστάυλ καὶ τὴ δυνατότητα για καφὲ στὸ Empire State Building, ἀντίστοιχα. Τὸ ἴδιο μηδενιστὲς ὅμως εἶναι καὶ ὅσοι μέχρι τὸ 2008-2010 τὰ ἔβλεπαν ὅλα καλὰ καὶ ἅγια, ἀλλὰ μετὰ ἄρχισαν -οἱ ἴδιοι ἀκριβῶς- νὰ βρίζουν τὸ μίασμα τεμπέλη, τὸν Νεοέλληνα, καὶ μάλιστα ἔλεγαν χωρὶς σκέψη ὅτι ἐμπιστεύονται τοὺς πολιτικοὺς ποὺ ἤθελαν νὰ μᾶς σώσουν, τοὺς ἴδιους ἀκριβῶς πολιτικοὺς ποὺ μᾶς χαντάκωναν ἕως τὸ 2010 μὲ δάνεια καὶ ἐκσυγχρονιστικὲς τρέλλες. Μᾶς σώζει ὁ Μητσοτάκης καὶ τὸ 2012 ὁ Βενιζέλος, δηλαδὴ οἰκογένειες καὶ ἄτομα ποὺ κυβερνοῦσαν ἕως τὸ 2008-10.

Οἱ ἀπόψεις τῶν καθεστωτικῶν γιὰ σεβασμὸ στοὺς θεσμοὺς εἶναι βέβαια τρίχες κατσαρές. Ποῦ ακούστηκε ἑταιρεῖες νὰ φιμώνουν προέδρους μιᾶς χώρας; Καὶ πόσο τυφλὸς εἶναι ὅποιος δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀναντιστοιχία μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος καὶ τῶν πολιτῶν;

Λύση γιὰ τὰ παραπάνω δὲν ὑπάρχει σὲ φθίνουσες κοινωνίες ποὺ πιστεύουν στὴν ἀθεϊστικὴ ὀπτικὴ τοῦ «μιὰ ζωὴ τὴν ἔχουμε», κι ἂς μὴν ταλαιπωρηθοῦμε, συνεπῶς, κάνοντας (φασιστικά) παιδιά (ἐκτὸς κι ἂν εἶναι τίποτε ἅγια προσφυγόπουλα ἐτῶν 17 καὶ μηνῶν 30). Μόνο λόγια. Οἱ μὲν καθεστωτικοὶ ἔχουν καπηλευτεῖ τὴν ἔννοια τῆς δημοκρατίας, οἱ δὲ γκαρίζουν γιὰ τὸ ἐπίδομα ποὺ ἔχασαν. Κι ὁ θάνατος καθυστερεῖ.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ἀριστεροὶ καὶ Τράμπ

Ἀκόμη καὶ ΤΟ ΒΗΜΑ βάζει τὴν ἀνακοίνωση τῆς ΚΕΕΡΦΑ γιὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Καπιτώλιο. Σὲ λίγο, θὰ τὴ βάλει καὶ ἡ Καθημερινή. Ὁ ἀγώνας εἶναι κοινός, καὶ μόλις ἠχήσει ἡ λέξη ἀντιφασισμός, ὅλοι ἑνώνονται ἔστω καὶ χωρὶς νὰ ξέρουν γιατί:

Ἡ εἰσβολὴ καὶ ἡ κατάληψη μὲ ἔφοδο τοῦ Καπιτωλίου, τῆς ἀμερικανικῆς Βουλῆς, ἀπὸ τοὺς ὀργανωμένους ἀκροδεξιοὺς ὁπαδοὺς τοῦ Τρὰμπ εἶναι μιὰ φασιστικὴ πρόκληση ποὺ χρειάζεται ἀποφασιστικὴ ἀπάντηση στὶς ΗΠΑ καὶ διεθνῶς. Ὁ Τρὰμπ συνέδεσε τὴν ἀποχώρησή του ἀπὸ τὴν προεδρεία τῶν ΗΠΑ μὲ ἐπίδειξη τραμπουκὰ τοῦ πυρήνα τῶν ὁπαδῶν του ποὺ δὲν κρύβουν τὴν ἀκροδεξιά τους ἐπιλογὴ φροντίζοντας νὰ κουβαλᾶνε μέσα στὸ Καπιτώλιο τὸ λάβαρο τῆς Συνομοσπονδίας, τὸ σύμβολο τῶν ὁπαδῶν τῆς διατήρησης τῆς δουλείας στὸν ἀμερικανικὸ Νότο. Θέλει νὰ συνεχίσει νὰ ἐπηρεάζει τὶς ἐξελίξεις ἔχοντας στὸ πλευρό του ἕνα τέτοιο ἀκροδεξιὸ πυρήνα ὥστε νὰ εἶναι δύναμη κρούσης ἐνάντια στὰ κινήματα ποὺ τὸν ὁδήγησαν σὲ ἀπομόνωση καὶ πτώση. […]

Ἐντάξει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ αὐτεξαπατῶνται ἐὰν πιστεύουν ὅτι τὰ «κινήματα» ὅπως τὸ μισότρελο κι ἀκροαριστερὸ BLM ὁδήγησε τὸν Τρὰμπ σὲ πτώση. Ἴσα-ἴσα, αὐτὰ τὰ κινήματα μὲ τὶς λεηλασίες καὶ τὶς καταστροφές τους ἔπεισαν πολλοὺς ψηφοφόρους ὑπὲρ τοῦ Τράμπ. Βέβαια, ἡ ἀνακοίνωση δὲν ἔχει ψευδαισθήσεις περὶ τῆς παραπάνω συναίνεσης, ἀλλὰ ἔχει ἄλλες ψευδαισθήσεις:

Τὸ κίνημα στὶς ΗΠΑ ἔχει τὴ δύναμη νὰ σαρώσει τὴν ἀκροδεξιὰ καὶ τὰ σχέδια τοῦ Τράμπ. Μπορεῖ νὰ ἐπιβάλει μὲ τοὺς μαζικοὺς ἀγῶνες ἐλευθερίες καὶ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, τῶν μαύρων, τῶν γυναικῶν, τῶν μειονοτήτων ποὺ βρέθηκαν στὸ στόχαστρο τοῦ Τράμπ. Ὁ Μπάιντεν καὶ τὸ Δημοκρατικὸ Κόμμα δὲν μποροῦν νὰ ἐγγυηθοῦν μιὰ τέτοια προοπτική. Ἡ θητεία Ὀμπάμα, τοῦ πρώτου μαύρου προέδρου ἦταν γεμάτη διαψεύσεις τέτοιων ἐλπίδων.

Μιλώντας γιὰ ἐλπίδες, θυμοῦνται οἱ παλαιότεροι πόσο βλάκες μὲ πατέντα ἀποδείχτηκαν οἱ «ἀντιρατσιστὲς» ποὺ νόμιζαν ὅτι τὸ χρῶμα τοῦ δέρματος τοῦ Ὀμπάμα ἀλλάζει μαγικὰ τὶς πολιτικές. Εἶναι ἡ περίπτωση τῶν εἰκόνων μὲ τὸν τύπο ποὺ γράφει «1. Τί νομίζει ἡ μητέρα μου ὅτι κάνω. 2. Τί νομίζουν οἱ φίλοι μου ὅτι κάνω. 3. Τί νομίζω ὅτι κάνω. 4 Τί πραγματικὰ κάνω.». Εἰδικά, ὅταν εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ ἀντιπρόεδρος ἦταν ὡς εἰσαγγελέας ἀντίθετη στὴν ἐλάφρυνση τῶν ποινῶν, κι ὅταν ὁ Τράμπ, παρά τὰ ὅσα ἡ ΚΕΕΡΦΑ ἰσχυρίζεται ὅτι διέπραξε («Ο Τραμπ με τον άγριο ρατσισμό, τον χυδαίο σεξισμό, τις ατέλειωτες δολοφονίες μαύρων από αστυνομικούς, τις εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας με τις μειονότητες να πληρώνουν ακριβό τίμημα «) αὔξησε τὴν ἐπιρροὴ τῶν Ρεπουμπλικάνων στοὺς Μαύρους τῶν ΗΠΑ.

Καὶ βεβαίως, ἂν «Ὅποιος προτιμᾶ τὸν Τρὰμπ εἶναι φασίστας ἢ φασίζων», τότε «Ὅποιος κάνει λόγο γιὰ φασισμὸ τοῦ Τρὰμπ εἶναι ὁ χρήσιμος ἠλίθιος» τῶν «κινημάτων», ποὺ λένε ἀκριβῶς τὸ ἴδιο, καὶ αὐτὰ προωθεῖ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνει συντασσόμενος πίσω ἀπὸ αὐτά, ἀφοῦ αὐτὰ κι ὄχι ὁ ἴδιος εἶναι ἰσχυρότερα.

Πᾶμε τώρα στὸ Πρόταγμα:

η άνοδος αυτής της νέας Δεξιάς/Ακροδεξιάς δεν μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί, από την πλευρά των δημοκρατικών δυνάμεων, μέσα από την παρόξυνση των τάσεων που συνέβαλλαν στη γιγάντωσή της. Δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, της αντιαυταρχικής κι αποδομιστικής παράνοιας, της φοβίας απέναντι στον λαό και τα «σκουλήκια μικροαστούς» αλλά και της μετατροπής της πολιτικής σε ταυτοτικό κι «επιτελεστικό» χάπενινγκ που ενδιαφέρεται όχι ν’ αλλάξει την κοινωνία, μα να διατρανώσει την πολιτιστική της ιδιαιτερότητα, αυξάνοντας την «ορατότητά» της. Το μόνο που κάνουν οι τάσεις αυτές –λογική κατάληξη των οποίων είναι η εκνευριστική συνήθεια ν’ αρνούμαστε να αναλύσουμε τα φαινόμενα που εδώ συζητάμε επαναλαμβάνοντας τσιτάτα περί «φασιστικοποίησης» ή/και «καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης»– είναι να ρίχνουν νερό στον μύλο τούτης της ταυτοτικής Δεξιάς. Η μετατροπή της πολιτικής σε πολιτιστικό πόλεμο υποτάσσει τις δημοκρατικές ιδέες στον Προοδευτικό νεοφιλελευθερισμό και δίνει ένα περαιτέρω άλλοθι στο νεοδεξιό παραλήρημα, αφήνοντας παράλληλα αναπάντητες τη νεοφιλελεύθερη επίθεση και τη νεοτεχνολογική επέλαση που επ’ αφορμή του κορωνοϊού θα πλήξουν έτι παραπάνω τα πιο αδύναμα στρώματα.

Ἐδῶ ἀρχικὰ ἔχουμε τὶς ἐνδοαριστερὲς/ἐνδοαναρχικὲς συστάσεις, ποὺ δὲν θὰ εἰσακουστοῦν, νὰ μὴν ἀποκαλοῦν ζῶα τοὺς «μικροαστούς». Στὴν πραγματικότητα, ὅλα αὐτά, καὶ ὁ «πολιτισμικὸς ἀποδομητικὸς πόλεμος», εἶναι μονόδρομος μετὰ τὸ 1989, ἂν ἡ Ἀριστερὰ ἤθελε νὰ ἐπιβιώσει, ἀφοῦ δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ πείσει κανέναν γιὰ τὶς σοσιαλιστικὲς θεωρίες της. Αὐτὲς ἔχουν ἀποτύχει τόσο παταγωδῶς (πραγματικὰ ἢ μή, δὲν ἔχει σημασία), ποὺ δὲν θὰ ξανασχοληθεῖ κανεὶς ποτὲ μὲ αὐτές. Ἄλλωστε, διάφορες ἀριστερὲς (μετὰ τὸ 1989) θεματολογίες ὅπως ἡ διάλυση τῆς «κανονικῆς» οἰκογένειας εἶναι ὑπαρκτὲς στὸν Μάρξ, καὶ εἶναι λάθος ἡ ἀπόλυτη διάκριση μεταξὺ Ἀριστερᾶς πρὸ καὶ μετὰ 1989 καὶ ἡ ἀντιμετώπιση τῶν μετὰ-1989 Ἀριστερῶν ὡς πράγματος ἐντελῶς καινούργιου. Εἶναι, δηλαδή, χαμένη ἀπὸ χέρι ἡ ἔκκληση τοῦ «Προτάγματος».

Κατὰ τὸ Πρόταγμα, καὶ σχετικὰ μὲ τὸν προσεταιρισμὸ τῶν φτωχῶν ἀπὸ τὴ Δεξιά:

επειδή ακριβώς πρόκειται για έναν ποπουλισμό που δεν έχει κανένα ταξικό έρεισμα –εφόσον ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα που προωθεί τα συμφέροντα των πλουσίων και καταργεί κάθε είδους κοινωνική προστασία της εργατικής τάξης και των αδυνάτων προσπαθεί να προσεταιριστεί τον λαό–, ο προσεταιρισμός αυτός γίνεται μέσω της ταυτοτικής και πολιτιστικής οδού, διαμέσου των περίφημων «πολιτιστικών πολέμων» (culture wars): αντί, με άλλα λόγια, η σύγκρουση μεταξύ συντηρητικών και προοδευτικών να παίζεται στο πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, ασχολούμαστε με καθαρά συμβολικού τύπου ζητήματα όπως η οπλοκατοχή, οι αμβλώσεις, η θεωρία της εξέλιξης των ειδών, η χρήση μάσκας κ.ο.κ. Βασικό κομμάτι όμως τούτων των πολιτιστικών πολέμων είναι και μια παρανοϊκού τύπου συνωμοσιολογία, μέσω της οποίας ο νεοσυντηρητισμός αυτός προσπαθεί, κόντρα σε κάθε λογική, να εξηγήσει για ποιον λόγο πραγματικός εχθρός του λαού δεν είναι οι εκπρόσωποί του, ως οπαδοί της απελευθέρωσης της αγοράς και της παγκοσμιοποίησης, αλλά οι liberals, που ζητούν την επιβολή σοσιαλδημοκρατικών πολιτικών – τούτα τα ανθρωπόμορφα και διεφθαρμένα τέρατα που δεν σταματούν να εξυφαίνουν τις πιο τρελές συνωμοσίες ενάντια στον απλό λαό

Ὡστόσο, τὸ ἂν ὁ πολιτισμὸς/ταυτότητα πολιτικοποιοῦνται καὶ γίνονται τὰ σημαντικότερα θέματα ἢ ὄχι, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς περιστάσεις. Σὲ μία κοινωνία ὅπου ὅλοι εἶναι Λευκοί, ἡ λευκότητα τοῦ δέρματος δὲν εἶναι ζήτημα διαμάχης. Σὲ μιὰ κοινωνία θρησκευτικὰ ὁμοιογενή, ἡ θρησκεία δὲν εἶναι ζήτημα διαμάχης, ἀλλὰ ἀντίθετα, σὲ μιὰ κοινωνία θρησκευτικὰ μεικτὴ καὶ βασιζόμενη στὴ θρησκεία, π.χ. τὴν ὀθωμανική, ἡ θρησκεία καθίσταται τὸ κυριότερο πολιτικὸ ζήτημα. Στὶς ΗΠΑ, τὰ πράγματα εἶναι ἀκόμη πιὸ «ἀντικειμενικά», καθὼς ἡ (ἀνούσια ἀλλιῶς, πολιτικά) διαφορὰ χρώματος εἶναι ὄχι μόνο συνυφασμένη μὲ ἱστορικὰ γεγονότα ἀλλὰ δημιουργεῖ μιὰ ψευδαίσθηση ἀνυπέρβλητης ἑτερότητας, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει λ.χ. μεταξὺ Μακεδόνων-Ἀθηναίων. Λέω ψευδαίσθηση, γιατὶ ὁ Μαῦρος Ὀμπάμα ἦταν μιὰ χαρὰ βομβαρδιστὴς καὶ στὸ πλευρὸ τῶν λίγων, καὶ τῶν πλούσιων Λευκῶν. Φυσικά, ἡ σύμφυρση καὶ τὸ περδίκλωμα βιολογικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ στοιχείου εἶναι ὅ,τι πιὸ ἀνθρώπινο, καὶ γιὰ τὴν περίπτωση τῆς Ἀμερικῆς, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει κάποιος «ἔντιμος διακανονισμὸς». Τὸ μόνο ποὺ συγκρατεῖ τὴν Ἀμερικὴ ἀπὸ τὴν ἀνθρωποφαγία εἶναι ἡ πίστη στὸ ἀμερικάνικο ὄνειρο, ὅπως τὸ ξέρουμε.

Ἂν λοιπὸν καὶ ἡ ταυτότητα μπορεῖ νὰ πολιτικοποιηθεῖ, τότε ἡ ἐλπίδα ὅτι οἱ φτωχοὶ Λευκοὶ θὰ «καταλάβουν τὸ συμφέρον τους» ὑπὸ τὶς α, β, γ προϋποθέσεις (π.χ. δὲν θὰ τοὺς βρίζουμε ὡς ἐγκληματίες πατριαρχικοὺς θρησκόληπτους), καὶ «θὰ γίνουν Ἀριστεροὶ κ.λπ.», εἶναι ἀνούσια. Ἡ ἱστορία εἶναι γεμάτη μὲ «(κατὰ τὴ γνώμη τῶν περισσότερων Ἀριστερῶν) ἠλίθιους φτωχούς» ποὺ δὲν «ἀντιλαμβάνονται τὰ ἀντικειμενικά τους συμφέροντα» καὶ ψήφιζαν ἢ ὑπερασπίζονταν τοὺς οἰκονομικοὺς ἐκμεταλλευτές τους. Πίσω ἀπὸ αὐτὸ κρύβεται μιὰ ἀντίληψη γιὰ τὴν ἀντικειμενικὴ κι ἔσχατη πραγματικότητα. Ἐὰν αὐτὴ ἦταν τόσο προφανής, ὅλες οἱ ἀντίθετές της θὰ εἶχαν φυσικὰ ἐξαφανιστεῖ μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, καὶ οἱ μὲν φτωχοὶ θὰ ἦταν Ἀριστεροί, οἱ δὲ πλούσιοι Δεξιοί. Δὲν χρειάζεται ὡστόσο πολλὴ σκέψη γιὰ νὰ γίνει κατανοητὸ ὅτι μέσα στὸ χάος τῶν νοηματοδοτήσεων εἶναι ἐξίσου λογικὸ κάποιος νὰ τοποθετεῖ τὴν ταξικὴ-οἰκονομικὴ σὲ δεύτερη μοίρα. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὸ χρῶμα τοῦ δέρματος, ὄχι μόνο γιὰ τὸν Ὀμπάμα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς Μαύρους ποὺ ψηφίζουν Τρὰμπ γιατὶ πιστεύουν στὸ ἀμερικανικὸ ὄνειρο. Εἴτε τοὺς θεωρήσει κανεὶς ἀκατήχητους εἴτε ἠλίθιους, δὲν ἀποφεύγει τὸ σκόπελο τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ Ἱστορία δὲν ἐπιβεβαιώνει τὸ σχῆμα του.

Ἡ ἐκτίμηση διάφορων, καὶ τοῦ Προτάγματος καὶ τοῦ Λυγεροῦ, ὅτι ὁ «τραμπισμὸς» ἦρθε γιὰ νὰ μείνει εἶναι ὀφθαλμαπάτη. Οἱ «Λευκοί», δηλαδὴ αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν στὴ «λευκότητα», ἡττήθηκαν στὴ δεύτερη αὐτὴν ἀναμέτρηση μὲ τοὺς πολυπολιτισμικούς, τσακίστηκαν, καὶ στὴν τετραετία ποὺ ξεκινᾶ θὰ δεθοῦν χειροπόδαρα μὲ «ἀντιρατσιστικοὺς» νόμους, μὲ ἄνοιγμα τῶν πυλῶν σὲ Μουσουλμάνους «μετανάστες», μὲ ἀκόμη χειρότερη λογοκρισία (ὄχι πιὰ μόνο ἐντὸς τῶν Πανεπιστημίων), κ.λπ. πραγμάτων ποὺ θὰ κάνουν τὴν Ἀμερικὴ ὅμοια τῆς Εὐρώπης. Ἄλλωστε, οἱ ἴδιοι οἱ «Λευκοὶ» δὲν γεννοβολᾶνε τόσο ὥστε νὰ ἰσοσκελίσουν τὴν γεννητικότητα τῶν ἄλλων καὶ τὴν εἴσοδο τῶν «προσφύγων». Ἦταν μιὰ ἄνιση μάχη, μὲ ὅλὰ τὰ ΜΜΕ, τὰ ΜΚΔ, τοὺς «ἀστέρες», κατὰ ἑνός -τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως μετράει, καὶ τίποτε ἄλλο. Ὁ ρόλος τῶν «Λευκῶν» (ὅσων μὲ λευκὸ χρῶμα πιστεύουν στὴ λευκότητα) εἶναι νὰ αὐτο-κλειστοῦν στὶς περιοχές τους (μεταξὺ δυτικῆς καὶ ἀνατολικῆς ἀκτῆς) ὅπως παλιὰ ἔκλειναν τοὺς Ἰνδιάνους σὲ ρεζέρβες. Ἐκεῖ θὰ μποροῦν προσωρινὰ νὰ ζοῦν «λευκά», ἀλλὰ γιὰ λίγο.

Ὑπεισέρχεται (ἐξαιτίας τοῦ προσφυγισμοῦ τῶν Δημοκρατικῶν) ὁ παράγοντας «συντηρητικοὶ Λατίνοι», οἱ ὁποῖοι σιχαίνονται τοὺς ὁμοφυλόφιλους, τὴν «ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴ θρησκεία» κ.λπ. τὸ ἴδιο καὶ περισσότερο ἀπὸ ὅ,τι οἱ «Λευκοί». Οἱ «φιλοδημοκρατικοὶ» Μαῦροι περιθωριοποιοῦνται ἀριθμητικὰ ὅλο καὶ περισσότερο, ἀπὸ τοὺς Λατίνους. Ὡστοσο ἡ νέα συντηρητικὴ Ἀμερικὴ δὲν θὰ εἶναι ἀγγλοσαξωνική, ἀλλὰ ἰνδικὴ καὶ λατινοαμερικανική, δηλαδὴ πολὺ χαμηλότερων προσδοκιῶν καὶ δυνατοτήτων (ἔναντι τῶν Δημοκρατικῶν ἡγεσιῶν) ἀπὸ τοὺς «ψεκασμένους τραμπικούς Λευκούς». Ἴσως στὸ μέλλον ἡ νέα διάσπαση τῆς Ἀμερικῆς θὰ εἶναι μεταξὺ Μουσουλμάνων προσφύγων (μαζὶ μὲ BLM) καὶ συντηρητικῶν Ἀσιατο-Νοτιοαμερικάνων. Σὲ τελικὴ ἐκτίμηση, τὸ σχέδιο τῶν Δημοκρατικῶν γιὰ καταστροφὴ τῆς συντηρητικῆς Λευκῆς Ἀμερικῆς θὰ ἔχει πετύχει, ἀλλὰ αὐτὴ θὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ μιὰ ἀκόμη πιὸ συντηρητικὴ Ἀμερική, ἐκείνη τῶν Μουσουλμάνων ἢ τῶν Ἀσιατο-Νοτιοαμερικάνων. Τί ἀπὸ τὰ δύο, ἡ καταστροφὴ τῶν Λευκῶν ἢ ἡ ἐπικράτηση πιὸ «ἀμετάπειστων» συντηρητικῶν θὰ χαροποιοῦσε περισσότερο τοὺς Δημοκρατικούς, εἶναι ἄγνωστο. Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἕως τότε θὰ ἔχουν πεθάνει.

Posted in Δυτικοί, Δύση | Tagged , , , | 1 σχόλιο

πλήρης ἀνατροπή

Αυτή είναι η πλήρης ανατροπή όσων μας έμαθαν. Η «Δημοκρατία» λογοκρίνει και οι «φασίστες» διεκδικούν Ελευθερία.

Πηγή

Τὰ πράγματα, βασικά, εἶχαν ἀρχίσει νὰ ἀνατρέπονται ριζικὰ δεκαετίες πρίν, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ποὺ ὑπερασπίστηκαν μὲ κάθε μέσο (ρόπαλα, κράνη, κείμενα καὶ λόγια) τὰ ἐγκληματικὰ καθεστῶτα τῆς Κίνας, τῆς Ἀλβανίας, τῆς ἀναρχικῆς Ἱσπανίας, τῆς ΕΣΣΔ -ὅταν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, λοιπόν, αὐτοτιτλοφορήθηκαν Δημοκράτες καὶ πολέμιοι «τοῦ Κακοῦ», καὶ ἡ εἰκόνα ποὺ διακήρυτταν γιὰ τὸν ἑαυτό τους ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλη τὴν κοινωνία. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί (σὰν τοὺς συνεργάτες τῶν Γερμανῶν ποὺ «ξεπλύθηκαν» μετεμφυλιακὰ ἐπικαλούμενοι τὸν ἀντικομμουνισμό) δικαιολόγησαν τὸν δικό τους ἐφάμιλλο ἢ καὶ χειρότερο αὐταρχισμὸ & τυραννία αὐτοπαρουσιαζόμενοι ὡς (οἱ μόνοι) ἀντιφασίστες -καὶ τοὺς πίστεψαν ὅλοι. Αὐτοὶ νομίζουν (θὰ ξεμπέρδεψαν καὶ μὲ μιὰ πατσαβούρα «αὐτοκριτικῆς» πρὸς τὴν φιλοτυραννικὴ νιότη τους) πὼς ἔχουν δικαιοδοσία νὰ κρίνουν ὡς μὴ δημοκράτη τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλο. Ἂν κάποιος σίγουρα δὲν εἶναι δημοκράτης, αὐτὸς εἶναι οἱ παραπάνω.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ε2021

Ἀπὸ τὸν Περικλῆ στὸ μπάσκετ.

Ἡ κουλτουριάρικη αὐτοαντίληψη τῆς νεότερης Ἑλλάδας: ὡς πολιτιστικοχώρας. Ἐπειδὴ ἀποτύχαμε στὰ ὑπόλοιπα, στὰ σοβαρά (1922, δημογραφικό, οἰκονομία), «τὸ γυρίζουμε» στὴν Ὑψηλὴ Κουλτούρα μας (τὸ μπάσκετ) γιὰ νὰ δικαιολογήσουμε τὰ ἀδικαιολόγητα. Νὰ ἀναγνωριστοῦμε λοιπὸν μὲ παγκόσμια διεθνὴ σύμβαση ὡς Τσίρκο τῆς Γῆς γιὰ νὰ διατηρηθοῦμε ὡς μουσεῖο καὶ θεματικὸ πάρκο. Ὅπου βρίσκεται μουσεῖο ἐκεῖ βασιλεύει ὁ θάνατος καὶ τὸ βαλσάμωμα. Νὰ μετατραποῦν οἱ ἐκκλησίες σὲ σχολικὲς αἴθουσες, νὰ κάνουμε τὴν Ἐκκλησία ΜΚΟ ἀνθρωπισμοῦ & γκαλερὶ βυζαντινῶν εἰκόνων. Κουλτουροχώρα σημαίνει παραδάκι, σημαίνει ἐπενδύσεις στὸν τουρισμό.

Τὸ Βυζάντιο ἀπουσιάζει γιατὶ ἦταν Χριστιανοὶ (καὶ ἀνθέλληνες), καὶ ἂν ἔμπαινε στὴν εἰκόνα ἕνας Βυζαντινός, κάποιοι θὰ σκέφτονταν ὅτι ἐπείγει νὰ ἐκκλησιαστοῦν, πράγμα ποὺ θὰ προκαλοῦσε ἀναστάτωση καὶ διχασμὸ στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία ἐν ὄψει τοῦ 3ου κύματος κορωνοϊοῦ. Ὑποθέσεις κάνω, δὲν ξέρω.

Υ.Γ. Μόνο ἂν διέπρεπες ἢ διαπρέπεις στὸ ἐξωτερικό (Παπανικολάου, Κάλλας, Ἀντετοκοῦνμπο) ἢ δὲν εἶσαι 100% ἑλληνικῆς καταγωγῆς (π.χ. Ἀντετοκοῦνμπο), δηλαδὴ μόνο ἂν δὲν εἶσαι σὰν «τοὺς συνηθισμένους Ἕλληνες» μπορεῖς νὰ ἐκφράζεις τὴ νεότερη Ἑλλάδα (ἀκόμη καὶ στὴ φαιδρὴ μορφὴ τῆς κουλτουροχώρας) σύμφωνα μὲ τὴν ἀφίσα. Δηλαδή, ὅσοι Ἕλληνες ἔχουν δυὸ γονεῖς Ἕλληνες, ὅσοι ἔμειναν καὶ διέπρεψαν στὴν Ἑλλάδα κ.λπ., αὐτοὶ ὅλοι εἶναι ἐξορισμοῦ ἐπικίνδυνοι ὡς «λευκοὶ πατριαρχικοὶ» (τοὺς προσδιορίζω ὅπως τοὺς ἀντιμετωπίζουν οἱ ἀριστεροφιλελεύθεροι, ὡς «τραμπικούς» -γιὰ νὰ μιλήσω στὴ γλώσσα τῆς τρέχουσας πραγματικότητας). Αὐτὸ τὸ εἶχα ἐπισημάνει ἐξαρχῆς, ὅταν ἔλεγα ὅτι τὴ μόνη «Ἑλλάδα» ποὺ ἀνέχονται εἶναι ἡ Ἑλλάδα τῶν σεξουαλικὰ διαφορετικῶν, τῶν μὴ ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ ὅσων ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα (ρίχνοντας ἐμμέσως μιὰ μούτζα στὴ χώρα), κι ἄρα ἡ περηφάνεια γιὰ τὸν Ἕλληνα Ἀντετοκοῦνμπο εἶναι (ἄσχετα ἀπὸ τὶς ἀθλητικὲς ἀρετές του) ὄχι καὶ τόσο μεγάλο δεῖγμα ἀγάπης γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Γιὰ τοὺς ἄλλους: καλὴ ἡ Ἑλλάδα ἀλλὰ ἔχει πολλοὺς Ἕλληνες, τοὺς ὁποίους θὰ ἐνσωματώσουμε.

Ἂν θέλετε τὴ γνώμη μου, θὰ ἔπρεπε νὰ μπεῖ ὁ πραγματικὰ ὁμογενὴς Γκάλης, ποὺ ἄφησε τὶς ΗΠΑ γιὰ χάρη τῆς Ἑλλάδας κι ὄχι ὁ ἀλλότριων ἱκανοτήτων «Γιάννης», ποὺ ἔκανε τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Τὰ γερασμένα sixties

Καθώς το υποκείμενο των επιθυμιών γερνά, χάνοντας το «σεξάκι» και την κοινωνική ζωή που το συνόδευε, το εδραιώνει στην κατάσταση της μοναξιάς, που του είναι βέβαια οικεία. Ο φόβος του θανάτου κορυφώνεται. […] Η επιλογή της καραντίνας και η επιδοκιμασία της δεν έχει να κάνει με κάποια πίστη στην επιστήμη, άλλωστε η καραντίνα υπήρχε πολύ πριν τη σύγχρονη επιστήμη. Είναι η συγκατάνευση- αποδοχή του γερασμένου sixtie (ηλικιακά ή/και νοοτροπιακά) στην κατάργηση του απτού κόσμου, η απάθεια και η αποχαύνωση ως τρόπος αντιμετώπισης του θανάτου. Αυτό σημαίνει ότι «επεισόδια» όπως οι λειτουργίες στις εκκλησίες, οι πιτσιρικάδες στις πλατείες με τις μπύρες, τα γήπεδα και οι αθλητικές εκδηλώσεις, ό,τιδήποτε έχει να κάνει με τον «απτό κόσμο» απορρίπτονται μετά βδελυγμίας.

Πηγή

Μαζὶ κι ἡ φυγοτεκνία ποὺ ἐπιτείνει τὴν αἴσθηση τοῦ θανάτου καὶ τὸ γάντζωμα ἀπὸ τὴ ζωὴ-σὰν-νεκρός.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: κορωνοϊός

[…] Υπάρχει ένα τραγικό τραύμα  πίσω από τον ανάπηρο και σχεδόν μανιοκαταθλιπτικό Νεοελληνικό  εκσυγχρονισμό, το οποίο προσπαθώ να περιγράψω, μεταξύ άλλων, στο τελευταίο μου βιβλίο με τίτλο «Η Ανοικτή Ιστορία και οι Εχθροί της: Η Άνοδος του Βελούδινου Ολοκληρωτισμού», που βγήκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αρμός. Ένα σημαντικό μέρος των διανοουμένων και των δημοσιογράφων  στον τόπο αυτό , στα πλαίσια αυτής της γενικευμένης αυτό-καθαίρεσης  που στην Ελλάδα καλείται εκσυγχρονισμός , με την βαθύτατα μεταπρατική και νέο-αποικιακή τους κουλτούρα, βγάζουν ένα πραγματικό μένος για την Ορθόδοξη Εκκλησία ,  την οποία, όπως φαίνεται από τα γραφόμενά τους, γνωρίζουν  όσο περίπου  γνωρίζουν τον Σιντοϊσμό ή την θρησκεία των Αυστραλών Αβοριγίνων – αν και γι’ αυτό το τελευταίο φταίει και η σχετική αφασία κάποιων επισήμων εκπροσώπων της Εκκλησίας. […]

Αρκετοί πολιτικοί μας, εν παρενθέσει, φαίνεται σαν να έχουν για την Εκκλησία, την ανόητη  άποψη των αρχών του (αφελούς) Διαφωτισμού – μαγικές τελετουργίες , αυθαίρετος νομικισμός και φαντασιώδης μεταφυσική, ενώ τίποτε από αυτά δεν εκπροσωπεί το εκκλησιαστικό γεγονός – και δεν γνωρίζουν συνήθως τίποτε ούτε για την πραγματική θεολογία και ανθρωπολογία της, ούτε για το τεράστιο πνευματικό έργο που συνολικά επιτελεί. […]

Είναι παράδοξο πως μια τέτοια συλλογική δήλωση τόσων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι μάλιστα αποδεικνύουν την πεποίθησή τους αυτή με την καθημερινή πρακτική τους, εξοβελίζεται πανεύκολα  από αυτούς που έχουν δεκαετίες να κοινωνήσουν.

Τους κατανοώ κάπως, διότι και εγώ κάποτε, όταν ευρισκόμουν εκτός Εκκλησίας, ως άθεος, είχα την ίδια εντύπωση, αλλά πρέπει να προσεγγίσουν την πείρα της Εκκλησίας για να έχουν έγκυρη γνώμη. Με ανοικτές τις εκκλησίες από τις 17 Μαϊου, οπότε και προσήλθαν χιλιάδες για να κοινωνήσουν για το Πάσχα, τα κρούσματα θα είχαν φθάσει τις δεκάδες χιλιάδες μέχρι το τέλος Οκτωβρίου. […]

Αυτήν ακριβώς την πρακτική, ακολούθησε και η Εκκλησία τουλάχιστον για δέκα αιώνες , και την συνέχισε,  με ανάλογο  τρόπο, με την χρήση της λαβίδας, παρά το γεγονός πως η μετάδοση ασθενειών μέσου του σιέλου ήταν κάτι γνωστό από την εποχή του Ιπποκράτη.

Άραγε, το έκανε αυτό από  ανόητη αδιαφορία για την επιστήμη ή από εμπειρία ενός συνεχιζόμενου θαύματος, ενός δηλαδή γεγονότος πραγματικής σχέσης  με τον Χριστό, με τους δικούς του όρους; […]

Και στη Αμερική και στην Ευρώπη , μετά μάλιστα από παρεμβάσεις δικαστικές, τηρείται σήμερα η αρχή της αναλογικότητας ως προς την προσέλευση των πιστών στις εκκλησίες .

Στην Αμερική οι εκκλησίες επιτρέπεται να φιλοξενούν καθημερινώς (και όχι μόνον τα Χριστούγεννα) μέχρι το 25% της χωρητικότητάς τους, ενώ στην Ευρώπη ακόμη περισσότερους, αναλογικά πάντοτε.

Πηγή

Ἐντάξει, σᾶς τὰ λέει κι ὁ Λουδοβίκος, ποὺ τὸν εἴχατε σὲ ἐκτίμηση. Γιατὶ ὁ ἕνας σᾶς βρωμάει κι ὁ ἄλλος σᾶς μυρίζει. Κι ὅταν ἄλλαξε ἕνας ἱεράρχης ἄποψη, τὸν περάσατε γενεὲς δεκατέσσερεις. Τόσον καιρὸ προωθεῖτε μόνον εἴτε τοὺς ἀγαπο-«Χριστιανούς», ποὺ νομίζουν σὰν κι ἐσᾶς ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀνθρωπισμὸς ἢ κάποια συναφὴς ἀρχαιοελληνικὴ φιλοσοφία, εἴτε τοὺς ἀδιάφορους γιὰ τὸ Χριστιανισμό, ποὺ βλέπουν τὴν Ἐκκλησία ὡς ἔθιμο καὶ ποὺ λένε «Καὶ τοῦ χρόνου θὰ ἔχει μαγειρίτσα καὶ ἀρνὶ στὴ σούβλα, μὰ πῶς κάνετε ἔτσι…». Γιὰ νὰ πείσετε τὴν κοινὴ γνώμη πὼς οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ὑπὲρ τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν. Κάθε ἄλλη χριστιανικὴ ἄποψη σᾶς εἶναι ἀδιάφορη, ἀνύπαρκτη ἢ παρανοϊκή. Καθίστε λοιπόν, μαζὶ μὲ τοὺς μαγειριτσο-«χριστιανοὺς» καὶ μὲ τοὺς ἐνσωματωμένους στὸ σύγχρονο lifestyle καὶ τὸν ἐπιστημονισμὸ εἴτε θεσμικὰ (2-3 γνωστοὺς μητροπολίτες) εἴτε ἐπικοινωνιακά (πασοκοσυριζαίους θεολόγους). Τοὺς Χριστιανοὺς μαζικά, ὅμως, δηλαδὴ ἐκείνους ποὺ ἐκκλησιάζονται, ἐξομολογοῦνται, κοινωνοῦν κ.λπ., δὲν τοὺς πείσατε. Ξεσκεπαστήκατε, γι’ αὐτὸ καὶ τελικὰ κατηγορεῖτε τὴν Ἐκκλησία.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

Ἡ δημοκρατία στὶς ΗΠΑ καὶ ἀλλοῦ

Η Δημοκρατία στην Αμερική καταργήθηκε όταν το facebook και το Twitter λογόκριναν και διέψευδαν τις προεκλογικές δηλώσεις του Τραμπ. Είναι ανήκουστο. Είναι φασισμός. Η Δημοκρατία στην Αμερική καταργήθηκε και μάλιστα βίαια όταν οι «Black lives matter» υπερασπιζόμενοι έναν ναρκομανή, κατάδικο, μπράβο, πορνοστάρ και λωποδύτη, επειδή ήταν …μαύρος, κατέστρεφαν ατιμώρητα ιστορικά μνημεία και έργα τέχνης παγκοσμίως. Η Δημοκρατία στην Αμερική καταργήθηκε όταν ο Τύπος κατηγορούσε τον Τραμπ ότι πίνει …χλωρίνη (και ένα σωρό άλλα) και κανείς δεν πήγε φυλακή γι αυτό. […]

Πηγή

Ἐντάξει, δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν πολὺ ὅλα αὐτά. Σίγουρα, οἱ ἀριστεροφιλελεύθεροι ἔφτιαξαν ὁλόκληρο σχέδιο, μὲ τὰ ΜΜΕ καὶ ΜΚΔ στὴν ὑπηρεσία τους. Τὸ 2017 καὶ τὸ 2020, τὰ ΜΜΕ παγκοσμίως κύτταζαν μὲ ἀπέραντη ἀγάπη, θαυμασμὸ καὶ στοργὴ τὰ Sturmabteilung τῶν Δημοκρατικῶν νὰ τὰ σπᾶνε ἀνενόχλητοι. Ἔχουμε ἄλλωστε καὶ τὰ ἑλληνικὰ ΜΜΕ καὶ ΜΚΔ, καὶ ξέρουμε τί τακτικὲς ἔχουν. Ἀλλὰ ὁ Τρὰμπ εἶχε 4 χρόνια γιὰ νὰ ἀλλάξει τὴ νομοθεσία ὅπου μποροῦσε. Προφανῶς ὅταν εἶναι «παράδοση» τὸ νὰ ψηφίζεις χωρὶς ἐπίδειξη ταυτότητας καὶ φωτογραφίας στὶς μισὲς πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ, μπορεῖς νὰ φτιάχνεις ὅ,τι ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα γουστάρεις. Ἀρκεῖ νὰ εἶσαι λίγο πονηρὸς καὶ προσεκτικός. Καὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἀλλάξεις τὸ ἐκλογικὸ σύστημα τὴν τελευταία στιγμή, οὔτε νὰ διαμαρτυρηθεῖς τὴν τελευταία στιγμή. Ἕνας ἔξυπνος Ρεπουμπλικανὸς χειριστὴς τοῦ κωμικοῦ αὐτοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος ἀντὶ νὰ τσιριδοκοπᾶ περὶ ἀπάτης, θὰ ἔκανε ὅ,τι διαδίδεται ὅτι κάνουν οἱ Democrats (καὶ δὲν ὑπάρχει καπνὸς χωρὶς φωτιά) ἢ ὅ,τι νομίζει ὅτι κάνουν οἱ Democrats. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο -ἀκόμη κι ἂν πιανόταν- θὰ κατάφερνε τὴν κατάργηση (σὲ ἑπόμενες ἐκλογές) αὐτῆς τῆς ἀλητείας ἡ ὁποία χαρακτηρίζει, βασικά, τοὺς «νέους» καί, γι’ αὐτό, πιὸ ἀφελεῖς λαοὺς ὅπως τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Καὶ ἂς μὴν ξεχνᾶμε, τέλος, ὅτι ἡ πλειονότητα τῶν Ἀμερικανῶν ἀνάμεσα στὶς δυὸ ἀκτὲς εἶναι ἀκόμη τέτοιοι, νέοι ἀφελεῖς (ρέντνεκ) κι εὔπιστοι-ἀγαθοί «βάρβαροι».

Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι στὶς ΗΠΑ δὲν ὑπάρχει Δελτίο Ἀστ. Ταυτότητας, κι ἕως πρόσφατα δὲν ὑπῆρχε οὔτε στὴ Μ. Βρετανία. Ἂν ἔχεις ἄδεια ὁδήγησης ἢ διαβατήριο, σὲ ξέρουν. ΑΝ δὲν ἔχεις, αἴ τότε εἶσαι καὶ λίγο ἀόρατος. Ἂν θυμᾶμαι καλά, πρὸ 2008 ἕνας Ἄγγλος εἶχε πάρει ὑπέρογκα δάνεια στὸ ὄνομα τοῦ σκύλου του. Σὲ «νέες» κοινωνίες (συγκριτικὰ π.χ. μὲ τὶς μεσογειακές, ὅπου ἡ καχυποψία εἶναι ὁ κανόνας) ἀρκεῖ ἡ προφορικὴ διαβεβαίωσή σου. Τὸ ἴδιο ἴσχυε καὶ στὶς κοινωνίες βαρβάρων τοῦ Μεσαίωνα, Ἀσιατῶν (Τούρκων) ἢ Εὐρωπαίων (Φράγκων). Γι’ αὐτὸ οἱ «Φράγκοι» ὀργίζονταν μὲ τὴ «βυζαντινὴ πονηριά». Ἐνῶ αὐτὴ ἡ «πονηριὰ» εἶναι προϊὸν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς πολυπλοκότητάς του: Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἀλφαβητισμὸς καὶ ἐκλέπτυνση, τὸ μόνο ἀποδεικτικὸ εἶναι ἡ ἔγγραφη βεβαίωση, καί -σὲ ἑπόμενο στάδιο- τὰ δικαστήρια καὶ οἱ γραφολόγοι. Οἱ ἀνωτέρω «βάρβαροι» δὲν εἶχαν δικαστήρια, γιατὶ εἶχαν πρωτόγονα βασίλεια μὲ κάφρους βασιλεῖς. Ἀντίθετα, λ.χ. οἱ φαραωνικοὶ καὶ ἑλληνιστικοὶ Αἰγύπτιοι εἶχαν παπύρους μὲ θέματα σχετικὰ μὲ κάθε πλευρᾶ τῆς ζωῆς γιὰ τὴν ὁποία ξεσποῦσε διαμάχη. (Δὲν κάνω λόγο ἐδῶ γιὰ τὸν «ρατσισμὸ» καὶ τὰ πιστολίδια στὶς ΗΠΑ, καὶ μὴ μοῦ τὰ φέρνετε ὡς ἀπόδειξη ὅτι κάμω λάθος. Εἴπαμε ὅτι οἱ μεσαιωνικοὶ «βάρβαροι» ἦταν ταυτόχρονα αἱμοδιψεῖς καὶ ἀφελεῖς-«ἔντιμοι».) Ὥστε λοιπόν, οἱ Democrats λειτούργησαν καὶ λειτουργοῦν ὡς «μεσογειακοὶ» ἀπατεῶνες μέσα σὲ ἕνα πλαίσιο ἀγαθούληδων ἀφελῶν ἀγγλοσαξώνων.

Ἄλλο σκέφτομαι: Ὅτι ὁ λόγος ποὺ οἱ Ἀριστεροὶ «δημοκράτες» τῆς Ἑλλάδας δὲν ἐξέφρασαν ποτέ τους ἔκπληξη ἢ διαφωνία γιὰ τὸ τερατῶδες αὐτὸ στοιχεῖο τῶν ἐκλογῶν (ἐπιστολικὲς ψῆφοι καί, κυρίως, ψῆφοι χωρὶς ἐπίδειξη ταυτότητας ἡ ὁποία ἐμπεριέχει φωτογραφία προσώπου) εἶναι ὅτι στὶς φοιτητικὲς συνελεύσεις εἶναι κανόνας καὶ παράδοση νὰ συμμετέχουν ἐξωπανεπιστημιακοί, οἱ ὁποῖοι ἂν χρειαστεῖ χαρίζουν τὴν πλειοψηφία σὲ διάφορες ψηφοφορίες. Αὐτὸ ποὺ οἱ Ἕλληνες δημοκράτες Ἀριστεροὶ κάνουν ὡς ἐπάγγελμα στὰ ἑλληνικὰ ΑΕΙ-ΤΕΙ γιατί νὰ τὸ καταδικάσουν στὶς ΗΠΑ; Νά ἀπὸ ποῦ πηγάζει ἡ ἀνεξήγητη χοντροπετσιά τους κι ἔλλειψη «δημοκρατικῆς εὐαισθησίας» τους, στὸ ὅτι κάνουν ὅ,τι διάφοροι ἄτυποι στρατοὶ τῶν Δημοκρατικῶν. Μὲ ἄλλα λόγια, οἱ ψυχασθενεῖς δικτατορίσκοι ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται ἐδῶ καὶ 79 χρόνια δημοκράτες (στὴν Ἑλλάδα) δὲν βλέπουν τίποτε κακὸ στὴν ἀπάτη γιατὶ τὴν συνεχίζουν μέχρι τώρα οἱ ἴδιοι.

ΥΓ Ἡ ἀποτίμηση τοῦ Τρὰμπ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ πρόσφατου δράματος (ἢ κωμωδίας) τῶν ἀφελῶν κανίβαλων ποὺ ἐξαπέλυσε ὁ Τ. ἢ αὐτοεξαπολύθηκαν στὸ Καπιτώλιο. Κυρίως δέ, δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἀντικειμενικὰ ὅταν εἶσαι «μιὰ φορὰ Ἀριστερός (βλ. προηγούμενη παράγραφο) – γιὰ πάντα Ἀριστερός«. Γιατὶ ἀναγκαστικὰ τότε συντάσσεσαι μὲ τὴν ΚΕΕΡΦΑ (καὶ τὴν ΟΑΚΚΕ γιὰ τὸν Πούτιν), δηλαδὴ μὲ τοὺς πολιτικὰ ὁμόφρονές σου. Ὅταν ἔχεις ἀπὸ τὴ μιὰ τὸ Τέρας (τῶν Democrats) κι ἀπὸ τὴν ἄλλη μιὰ στρεβλὴ καὶ «ρεντνεκικὴ» ἀντίδραση, τὸ νὰ συνταχθεῖς μὲ τὸ Τέρας λόγῳ τῆς βλακείας τῆς ἀντίδρασης δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀποδείξεις ὅτι εἶσαι παντοτινὰ «Ἀριστερά». Ὅπως θὰ συνταχθεῖς μὲ τὸν «ὀρθολογισμὸ» τοῦ ἐπιστημονισμοῦ -σὲ ἄλλο ἐπίπεδο. Τὴν ἱστορία τὴ γράφουν οἱ νικητές (νά ἕνα σύνθημα τῆς ἀντιεξουσιαστικῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ ἰσχύει καὶ γιὰ ὅ,τι ἡ Ἀριστερὰ πράττει), κι ἔτσι ἡ εὐκαιρία ποτὲ δὲν θὰ γίνει ἀντιληπτὴ στὴ σωστή της διάσταση.

Posted in Δυτικοί, κοινωνία | Tagged , , , , , | 2 Σχόλια

800 ἑκατομμύρια πραξικοπήματα

…λίγο-πολὺ ἔκαναν οἱ ΗΠΑ σὲ ἄλλες χῶρες. Τότε, ἡ Καθημερινούλα ἢ οἱ ἀντίστοιχές της ἐφημερίδες, πιθανολογῶ ὅτι θὰ χοροπήδαγε σὰν ἐρωτευμένη δεσποινίδα μὲ τὴ Ρὸζ Ἄνοιξη, τὴν Πουὰ Ἐπανάσταση καὶ τὴν Καρὼ Ἐξέγερση σὲ μιὰ σειρὰ ἀπὸ δύστυχες χῶρες. Τὶς ὁποῖες ἐπαναστάσεις φτιάχνουν οἱ ΗΠΑ 30 χρόνια τώρα. Τώρα, ὅμως, τσιρίζει («Ἡ πρώτη ἀπόπειρα πραξικοπήματος στὴν ἱστορία τῶν ΗΠΑ»), μαζί, ἄ (γιὰ νὰ δῶ παρακάτω), μαζὶ μὲ τὸν Μιχάλη Ἰγνατίου («φρικτὴ πραγματικότητα»), ποὺ χαίρεται μὲ τοὺς «φιλέλληνες Δημοκρατικούς» ποὺ θὰ ἔρθουν στὴν ἐξουσία, οἱ ὁποῖοι ὡστόσο ἐπὶ Ὀμπάμα ἔκαναν πραξικοπήματα καὶ βομβαρδισμοὺς σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Τὸ σωστὸ εἶναι μόνο στὶς Μπανανίες νὰ γίνονται πραξικοπήματα. Ὄχι καὶ στὶς ΗΠΑ. Τὴ χώρα ὅπου ποτέ δὲν δολοφόνησαν ἀμερικανοὺς προέδρους (Λίνκολν, Κένεντυ).

Κρίμα πάντως, γιατὶ ἀπ’ ὅσο θυμᾶμαι, οἱ ἴδιοι δημοσιογράφοι δὲν εἶχαν σοκαριστεῖ τόσο πολὺ τὸ 2017 ὅταν εἶχαν βγεῖ τὰ SS φρικιὰ τῶν Δημοκρατικῶν (αντιφά κ.λπ.) κατὰ τῆς ὁρκωμοσίας κι ἐπίσημης ἀνάληψης τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ἀπερχόμενο πρόεδρο.

Δὴς ἢζ αἲ κούπ, λοιπόν.

Ἔτσι γίνονται τὰ κούπ; Ὄχι μὲ τὴ στήριξη τοῦ Στρατοῦ; Ἔτσι εἶναι ἡ Ἀμερική, ὥστε νομίζετε ὅτι μὲ 500 ρέντνεκς γίνεται πραξικόπημα; Μήπως θὰ πάρουν καὶ τὰ κλειδιὰ τῶν πυρηνικῶν;

Ἑλληνικὴ δημοσιογραφία…

Ἔκτακτη Εἴδηση:

Συγκλονισμένος ὁ παγκόσμιος ἡγέτης Μητσοτάκης, μὲ τὰ φρικτὰ αὐτὰ γεγονότα. Ἦταν καὶ ἀντιστασιακός, τὸ 1967, καὶ πονᾶ ἡ καρδιά του μ’ αὐτὰ ποὺ βλέπει στὶς ΗΠΑ. Ἐμᾶς μόνο τὰ μυαλά μας…

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

Ἡ ἀπρεπὴς χειρονομία…

…ἀποφάνθηκαν τὰ ΜΜΕ, ποὺ κάθε ἑκατοστὸ τοῦ δευτερολέπτου προβάλλουν ταυτόχρονα 10 ἀπρεπεῖς στάσεις ζωῆς.

Κι ἀπὸ κάτω, ὁ πολτὸς τῶν ἀ(ντι)χριστιανῶν νὰ μηρυκάζει τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια (ἐδῶ καὶ 47 χρόνια), χωρὶς νὰ ἔχει βαρεθεῖ:

Καὶ Τί πράγματα εἶναι αὐτά… καὶ Ὁρίστε χριστιανικὴ συμπεριφορά…καὶ Νά οἱ μεγάλοι σταυροί….καὶ Νά οἱ Χριστιανοὶ ποὺ λένε ὅτι εἶναι καλύτεροι ἀπὸ μᾶς…. καὶ Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ πραγματικοὶ Χριστιανοί….μπλὰ μπλὰ μπλὰ… Δὲν βρίσκετε κάτι καλύτερο γιὰ νὰ ἐξηγήσετε τὴ συμπεριφορά της, καὶ ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἴδια μπανὰλ συνθήματα. Οὔτε Κνίτες νὰ ἤσασταν.

Σᾶς μίλησε στὴ γλώσσα σας ἡ κυρία, γιὰ νὰ τὴν καταλάβετε, φίλοι ἀ(ντι)χριστιανοί. Γιὰ μιὰ στιγμὴ μονάχα! Γιατὶ ἅμα γύρναγε (λεκτικά-συμβολικά) καὶ «τὴν ἄλλη πλευρά» μπροστὰ στὰ πολυαγαπημένα σας ΜΜΕ, δὲν θὰ καταλαβαίνατε τίποτα. Δασκαλεμένοι στὴν σοφιστεία εἶστε. Ὁπότε, ρισκάρισε νὰ τὴν καταγγείλλετε ὡς «ὑποκρίτρια». Κι ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Σαλὸς ἔδινε καμμία σὲ ἁμαρτωλοὺς στὰ πλαίσια τῆς σαλότητάς του, κι αὐτοὶ τοῦ ἔδιναν ἄλλες 100. Ἡ κυρία μιὰ ἀπρεπὴ χειρονομία στὰ λατρεμένα σας κανάλια (τὴ φωνὴ κάθε χρηματομπουκωμένου ἰδεώδους σήμερα) ἔκανε, δὲν σᾶς ἀπείλησε. Μὴν πληγώνεστε πιὰ τόσο, μέσα στὸ βόθρο σας.

Μονὰ-ζυγὰ δικά σας τὰ θέλατε ὅλα (τὰ θέλετε ἔτσι πάντα), εἴτε ἀντιδροῦσε «ἐπιθετικὰ» μπροστὰ στὴν κάμερα εἴτε γύρναγε «ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά» καὶ ντροπαλά, γι’ αὐτὸ σᾶς ἔτσουξε ποὺ σᾶς μίλησε στὴ γλώσσα σας. Στὴ γλώσσα αὐτοῦ ποὺ εἶστε.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

…CΕΒΕΤΑΙ ΘΕΟΝ

Στὴ ρωμαϊκὴ ἐποχὴ ἔλεγαν τὸ Χριστὸ γάιδαρο, τώρα παρομοιάζουν τοὺς Χριστιανοὺς ποὺ θέλουν νὰ πιάσουν τὸ Σταυρὸ μὲ <μαντέψτε τί>.

Πάντως, μετὰ τὸν Διοκλητιανὸ ἦρθε ὁ Μέγας Κωνσταντίνος. Καὶ μετὰ τὸν Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη, ὁ Μέγας Θεοδόσιος.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

«ἀπελευθερώσεις»

Νόμοι, νόμοι, λόγια, λόγια, καὶ ἡ λύση στὸ τέλος;

«ζητούμενο πραγματικά επείγον, η απελευθέρωση της εκκλησίας από το κράτος«

Εἶπα κι ἐγώ… Καὶ μετά, τί; Μετὰ (ὑποθέτω) «Νὰ ἀνασυστήσουμε τὴν ἐνορία ποὺ μᾶς ἐμποδίζει τὸ κράτος νὰ κάνουμε». Καὶ μετά; Θὰ ξυπνήσουμε, θὰ τεντωθοῦμε, καὶ θὰ σηκωθοῦμε ἀπὸ τὸ κρεββάτι;

Δὲν θὰ βγάλουμε τὰ μάτια μας ἐπειδὴ μᾶς πιέζουν νὰ τὰ βγάλουμε. Θέλουμε κράτος χριστιανικό. Ὅπως Τότε. Τὸ κράτος αὐτὸ τὸ ἔφτιαξαν ὅσοι παρέμειναν Χριστιανοί, καὶ ὄχι ἄθεοι ἢ ἐξισλαμισμένοι καὶ Μουσουλμάνοι. Καὶ κρατικὴ παιδεία χριστιανική, ὄχι «ἀνθρωπιστικὴ» ποὺ ἐπικεντρώνεται στὴν καινοφανὴ ἀστικὴ-διαφωτιστικὴ ἔννοια τοῦ «μουσείου» καὶ τοῦ «πολιτισμοῦ» πίσω ἀπὸ τὶς βιτρίνες τῶν νεκροποιηθέντων ἐκθεμάτων. Αὐτὰ τὰ «πρωτοχριστιανικὰ» (καὶ πλαγίως ἀναρχοχριστιανικά, δηλαδὴ ἀναρχικὰ μὲ τὴν κολλεκτίβα) μὲ τὸ κακὸ κράτος, δὲν μᾶς ἀγγίζουν. Ὅσο θὰ ζητᾶτε «ἁγνὸ πρωτοχριστιανισμό» (ἐπειδὴ ἡ ΔΙΣ δὲν μπορεῖ νὰ ψελλίσει τίποτε), ἄλλο τόσο θὰ σᾶς ἔρχονται Διοκλητιανοὶ ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον. Ἐμᾶς τὸ πρόβλημά μας εἶναι οἱ διάφοροι Ἱερώνυμοι ποὺ δὲν μιλᾶνε (τάχα γιατὶ κινδυνεύει ὁ μισθὸς τοῦ κλήρου -ἐνῶ ὁ μισθὸς τοῦ κλήρου δόθηκε σὲ ἀποζημίωση γιὰ ἐκτάσεις ποὺ ἅρπαξε τὸ Δημόσιο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία). Ἐσᾶς τὸ πρόβλημά σας εἶναι τὸ κακὸ κράτος…

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

fake ἀντάρτικο

Πήγαμε κι ἐμεῖς, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ βροῦμε μπροστά μας καρέκλες ἐν εἴδει φράκτη καὶ κλειστὲς μὲ σίδερα πόρτες. Ἡ καμπάνα ὅμως βαροῦσε (ὅπως κάθε Κυριακή), γιατὶ χαλᾶ τὸ φένγκ-σούι. Ἀλλιῶς, μένει ἀνεξήγητο γιατί βαράει.

Κι ὁ νεωκόρος ἔλεγε, «λίγοι-λίγοι» στὸ νάρθηκα (τῶν κατηχούμενων), γιὰ νὰ μὴν κολλήσουμε κορωνοϊό μᾶλλον, ἀπὸ τὸ συνωστισμό.

Καὶ κάτι γριὲς στέκονταν εὐλαβικὰ στὸ προαύλιο. Λὲς νὰ περίμεναν νὰ κοινωνήσουν; Καὶ δὲν τὶς εἶπε κανεὶς ὅτι καμμιὰ μετάληψη δὲν θὰ γινόταν. (Ἐλπίζω νὰ μὴν συνέβη αὐτό, καὶ νὰ ἔμεναν ἀπὸ πεῖσμα.)

Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἅμα ὁ Ἱερώνυμος ἔδινε ἐντολὴ γιὰ θεία λειτουργία στὶς 3 τὸ πρωί, ὅλοι θὰ ἦταν εὐχαριστημένοι: Καὶ οἱ ταλιμπὰν ποὺ θέλουν ἀνοιχτὲς ἐκκλησίες γιὰ τοὺς πιστούς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄθεοι-ἕως-παγανιστὲς μαζὶ καὶ οἱ ἀγαποχριστιανοί τους φίλοι (οἱ «δυνάμει ἄρρωστοι» ἀλλὰ καὶ «δυνάμει Χριστιανοί»), ποὺ ὑποφέρουν στὴν ἰδέα τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἱοῦ μέσα στὶς ἐκκλησίες.

Ἐλπίζουμε τὰ ἑπόμενα Φῶτα (τοῦ 2022) -ὅταν ἔρθει ὁ ἑπόμενος, ἐπίσης φοβερὸς ἱός (μὲ θνητότητα πασχόντων IFR 0,20%), μὲ ἀφορμὴ βατράχια, νυχτερίδες, φίδια, καὶ κάθε ἄλλο ἀκάθαρτο φαγώσιμο ποὺ τρῶν γιὰ λιχουδιὰ οἱ φορεῖς τοῦ ἀνώτερου κομφουκιανοῦ πολιτισμοῦ- νὰ μὴν ξανατρομάξουν μὲ τὸ ἐνδεχόμενο ἐξάπλωσης τοῦ ἱοῦ διὰ τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἀγαποχριστιανοὶ καὶ οἱ ἀθεοσατανιστές (καθὼς καὶ οἱ, συχνὰ μὲ τὸ καλλιτεχνικό τους: «ἡ Ἐκκλησία προσέφερε πολλὰ στὸ Ἔθνος»), ὅπως τρόμαξαν φέτος καὶ σήμερα. Τυχερούληδες, γλιτώσατε ἀπὸ τὴ χολέρα καὶ τὸ θανατικό.

ΥΓ

Νὰ δεῖς, ἐνῶ σήμερα χαίρονται, αὔριο θὰ λένε «Μᾶς κολλήσατε στὰ Θεοφάνεια», ποὺ ἔγιναν σχεδὸν στὰ κρυφὰ καὶ σὲ λίγες ἐκκλησίες. Βέβαια, κλαῖνε ἤδη ἀπὸ τώρα γιατὶ πέτυχαν μόνο κατὰ 98% τὸ στόχο τους γιὰ μὴ ἁγιασμὸ ὑδάτων, καὶ ὄχι κατὰ 100%!

ΥΓ2

Πιὸ ἀστεῖο: τὸ θράσος Δεξιῶν «συντηρητικῶν χριστιανῶν» ποὺ ἀπογοητεύονται ἀπὸ τὴν κατὰ τὴ γνώμη τους «λανθασμένη» (δηλαδή, ποιά;) ἐνέργεια τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτοὶ οἱ κομματάνθρωποι ἄραγε ὑπὸ ἄλλη κυβέρνηση θὰ ζητοῦσαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὡς «καλοὶ πολίτες» νὰ σκύψει τὸ κεφάλι; Ἢ θὰ ἔτρεχαν νὰ κοινωνήσουν μαζὶ μὲ τὸ κόμμα τους σὲ ὅποιο ναὸ ἔβρισκαν; Καί, γιὰ νὰ ἔχουμε καλὸ ρώτημα, ποιὸ ἀντάρτικο εἶδαν στὴ σημερινὴ στάση τῆς ἱεραρχίας; Δὲν εἴδαμε κανένα ἀντάρτικο, καμμία ἀντίδραση, κανένα θάρρος, κανένα «ὣς ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει». Φοβισμένα μισόλογα καὶ ὑπαναχωρήσεις. Ἔχουν κάνει (οἱ συντηρητικοὶ «χριστιανοί τῆς ΝΔ») τὸ ἄσπρο μαῦρο, καὶ νομίζουν ὅτι ἔχουμε «ἀνομία». Τὸ Σύνταγμα τῆς χώρας δὲν προβλέπει κανέναν περιορισμὸ στὴν ἄσκηση τῆς λατρείας σὲ καμμία περίπτωση, ἔκτακτη καὶ μή. Ἡ νομιμότητα ἐπιτρέπει στὰ ΜΜΜ καὶ στὰ σουπερμάρκετ νὰ συνωστίζονται ἀλλὰ κλείνει μὲ πρόστιμα τὶς ἐκκλησίες γιὰ ἀποφυγὴ συνωστισμοῦ; Αὐτοὶ ποὺ ἂν εἶναι εὐχαριστημένοι μὲ τὸν μικροαστισμό τους, νὰ κάτσουν στὶς ποντικοφωλιές τους γιὰ νὰ τοὺς χλευάζουν οἱ χιπστεράδες.

ΥΓ3

Περιμένω ἀπὸ διάφορους νὰ μᾶς βρίσουν ὡς φιλοερντογανικοὺς γιατὶ γίνονται συγκρίσεις μὲ μουσουλμανικὰ κράτη ποὺ ἐπέτρεψαν σήμερα τὰ Θεοφάνεια. Βρὲ ἀστεῖοι, ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΤΟΥΡΚΟΙ κι ὄχι ἁπλῶς φιλότουρκοι, γιατὶ ΟΥΤΕ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ δὲν ἀπαγόρευσαν τὰ Θεοφάνεια. ΕΣΕΙΣ χειροκροτᾶτε τὴν ἀπαγόρευσή τους. Εἶστε ἐκεῖνοι οἱ Φράγκοι ποὺ κατήγγειλε τὸ 1840 ὁ Μακρυγιάννης, καὶ τοὺς ἔλεγε χειρότερους τῶν Τούρκων. Μήπως ἦταν κι ὁ Μακρυγιάννης ἐρντογανικός;

ΥΓ4

Μάθαμε ἐπιτέλους ἂν ἔχουμε ἀρκετὴ Ἀστυνομία γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς χώρας, καὶ ποῦ βρίσκεται ἡ Ἀστυνομία αὐτὴ ἡ ὁποία ἀφήνει τοὺς «πρόσφυγες» νὰ μπαίνουν ἀτιμώρητα στὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ τριγυρνᾶν ὅποτε καὶ ὅπως θέλουν: Βρίσκεται στὶς ἐκκλησίες, γιὰ νὰ πιάσει τὸν Ἐχθρό.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

ἐμφυλιοφαγικά

Σπουδαιότερο ἀκόμη κι ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο εἶναι τὸ ποιὸς ἔχει/θὰ ἀποκτήσει τὸ δικαίωμα νὰ κρίνει πότε μιὰ ἐνέργεια ἢ καὶ μιὰ κουβέντα συνιστᾶ ἐμφύλιο καὶ σπατάλη πολύτιμων πόρων τῆς ὁμάδας καὶ πότε συνιστᾶ κάτι καλὸ γιὰ τὴν ὁμάδα. Αὐτὸς ἀκόμη κι ἂν δὲν τὸ λέει ρητά, διεκδικεῖ τὸ ρόλο τοῦ δικαστῆ-κριτῆ, δηλαδὴ τὴν ὑπέρτατη ἐξουσία-δικαιοδοσία ἐντὸς τῆς ὁμάδας. Θέλει νὰ κατευθύνει κάπου τὰ πράγματα κι ὄχι νὰ εἶναι ὁ οὐδέτερος ποὺ τάχα «τὸν νοιάζει μόνο τὸ καλὸ τῆς ὁμάδας». Ἂν οἱ διάφορες μερίδες σκέφτονται τὴν Ἀλήθεια τους καὶ ἀπαιτοῦν σεβασμὸ πρὸς αὐτήν, ὁ ἐπίδοξος δικαστὴς-κριτὴς ὡς Ἀλήθεια θεωρεῖ τὴν κριτική του αὐτὴν ἱκανότητα καὶ ἀπαιτεῖ σεβασμὸ ἀπ’ ὅλους πρὸς αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια τῆς δικῆς του μερίδας. Ὑπὸ μιὰ ἄλλη ἔννοια, εἶναι ὁ ἴδιος διχαστικός, ὅταν προωθεῖ ὑπογείως τὴ δική του ἰδεολογικὴ ἀτζέντα ὡς «ἑνωτική». Αὐτὸ κάνουν ὅλοι. Ἀλλὰ ὁ ἐπίδοξος δικαστὴς-κριτὴς μόνο στοὺς ἄλλους διαβλέπει τὰ δεινὰ τῆς τακτικῆς του, ποτὲ στὸν ἑαυτό του.

Posted in κοινωνία | Tagged , | Σχολιάστε

Οἱ κακοί

Ἡ παρηγοριὰ τῶν ἀνθιστάμενων σὲ ὅσα συμβαίνουν ἔγκειται στὴν ἀφελὴ πίστη τους ὅτι ἂν δὲν ἦταν οἱ κυρίαρχοι καὶ οἱ συνεργάτες τους σὲ θέσεις κλειδιά, τότε θὰ ἀπέμενε ὁ καλὸς λαός. Τὸ ἀφήγημα τοῦ ἐλιτισμοῦ κάποτε ἦταν ἀλήθεια, ἀλλὰ ὄχι πιά. Ὄχι μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν κυβερνᾶν/κυβερνοῦσαν οἱ λίγοι γιὰ τὰ συμφέροντά τους ποὺ προσπαθοῦν νὰ τὰ παρουσιάζουν ὡς συμφέρον τῶν πολλῶν. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ σήμερα. Ἀλλὰ ὅτι σήμερα, ἔχει γίνει ἡ συγχώνευση ἐλίτ-λαοῦ στὴν «κοσμοεικόνα» τῶν πρώτων. Οἱ πολλοὶ πείσθηκαν. Ὅπως οἱ Μουσουλμάνες δὲν καταλαβαίνουν γιατί συνιστᾶ σκλαβιὰ ἡ ἐνδυμασία τους, γιατὶ δὲν βλέπουν ὡς ἄδικη τὴν ἐπιβολή της. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ σύγχρονη ὑποταγὴ δὲν θὰ τερματιστεῖ. Δὲν ὑπάρχουν «καλοὶ πολλοί». Ἡ τελευταία δὲ αὐταπάτη, ἡ «διαφωτιστική», ἔγκειται στὸ ὅτι -λέει- ἅμα καταδειχθεῖ στοὺς ἀνθρώπους ἡ ἀλήθεια τότε αὐτοὶ θὰ ἀγανακτήσουν κ.λπ. κ.λπ. Οὔτε αὐτὸ ἰσχύει.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο

καθημερινὴ 1984

Ἡ ἀπέραντη αὐτοπεποίθηση ποὺ ἔχουν οἱ τῆς κυρίαρχης ἰδεολογίας στὴν Ἑλλάδα (ποὺ παίζουν χωρὶς ἀντίπαλο) ἴσως εἶναι ἀντιληπτὴ σὲ πάρα πολλούς. Ἡ κυριακάτικη Καθημερινὴ προσφέρει τὸ «1984» στοὺς ἀναγνῶστες της. Δὲν ἔχει σημασία ποὺ διάφοροι ἀναγνῶστες-σχολιαστὲς τῆς ἐπίσημης σελίδας της στὰ ΜΚΔ συχνὰ πυκνὰ γράφουν σχόλια-ἀριστουργήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ζήλευε κι ὁ πιὸ πιστὸς ὁπαδὸς τοῦ «Κόμματος» τοῦ προσφερόμενου βιβλίου. Πιὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι οὔτε οἱ ὑπόλοιποι (πλὴν τῶν ἀναγνωστῶν τῆς «Κ») θὰ καταλάβουν κάτι. Θὰ νομίζουν ἀφελῶς πὼς ἡ Καθημερινὴ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἐπικρίνει ἁπλῶς τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση. Θὰ τὸ ἔλεγες τρολλάρισμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι. Γιατὶ, ἁπλά, οἱ κάτοικοι αὐτῆς τῆς χώρας δὲν τὸ ἀντιλαμβάνονται ἔτσι. Τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει τὸν κάτοικο τῆς χώρας αὐτῆς ἀπὸ τότε ποὺ Θεό του ἔκανε τὴν βιολογικὴ ἐπιβίωση καὶ τὸν ἐπιστημονισμό-ὑγιεινισμό.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

προεδρικά

Τσατιστήκανε τὰ ἐθνίκια μὲ τὸ μὴ παίξιμο τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου. Λὲς καὶ δὲν ἤξεραν ἕως τώρα τί ἀπόψεις ἔχει ἡ ΠτΔ κι ἡ ΝΔ ποὺ τὴν ἐξέλεξε ΠτΔ, καὶ ἔπεσαν ἀπὸ τὰ σύννεφα γιατὶ ἔλπιζαν (ὡς «μειωμένης εὐθύνης») ὅτι θὰ τοὺς λυπόταν. Γιατὶ «ὅλα τὰ περίμεναν, ἀλλὰ ὄχι κι αὐτό»! Χά, χά! Πάντα ἡ ἐλπίδα ὅτι θὰ σὲ λυπηθοῦν πεθαίνει τελευταία. Δῶστε κάποιος ἕνα σύννεφο στὰ παιδιά, ἀπὸ τὸ ὁποῖο νὰ πέσουν.

Κάτι ἀνθρωπάκια ποὺ τοὺς ἔχουν δέκα χρόνια στὸ ἕν-δυό-κάτσε, κλεῖσε τὶς ἐκκλησίες-ἄνοιξε τὶς ἐκκλησιές, κλεῖσε τὸ μαγαζί-ἄνοιξε τὸ μαγαζί, πάρε τὴ 1, 2…ν δόση σου μὲ τὸ Μνημόνιο μὴ ξεμείνεις ἀπὸ φάρμακα καὶ πεθάνει ὁ συνταξιοῦχος (ὅπως καὶ τώρα, «ὕψιστο ἀγαθὸ ἡ βιολογικὴ ἐπιβίωση»), καὶ δὲς ἀπὸ τὴν τηλεόραση τὴν Μαρέβα νὰ γκαζώνει στὸ ὄνειρό της: Τώρα αὐτὰ ἀγανακτοῦν γιὰ ἕνα ταρατατζούμ (ἔτσι ἔχει καταντήσει ὁ ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν στὰ χέρια τῶν Ἀριστεροπασοκοφιλελεύθερων). Οἱ κυρίαρχοι σᾶς παίζουν καὶ σᾶς πουλᾶνε στὰ χαρτιά, ὅπως στὴν ἑλληνικὴ ταινία. Ἂν ὄχι ὅλους, πάντως παραπάνω ἀπὸ ὅσους χρειάζεται. Ἂν αὔριο παρὰ πᾶσα ἐλπίδα ἄνοιγαν φοῦρνοι καὶ σᾶς ἔκαναν σαπούνι, μὴν ἀμφιβάλλετε ὅτι θὰ πηδούσαμε μέσα ὅλοι χάριν τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδας (ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνονται αὐτοί). Ἐξαιτίας τοῦ κόβιντ19 δὲν ἀκούστηκε ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος, ὁπότε μὴν ἱδρώνετε κι ἐξάπτεσθε καὶ πολύ, ἐθνίκια τῆς πλάκας, ἀφοῦ κι ἐσεῖς ἀποδεχτήκατε καὶ δικαιολογεῖτε τὰ πάντα γιὰ χάρη τοῦ κόβιντ19. Ἀσχοληθεῖτε μὲ τὴ συμφιλίωση Βανδῆ καὶ Ἄντζελας, καὶ πολὺ σᾶς εἶναι. Οἱ ἀγαθὲς (;) προθέσεις σας δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν.

Posted in Ελλάδα | Tagged , , | 2 Σχόλια

Είμαστε αυτό που θέλουμε…

Τὸ Ἀγαθὸ εἶναι ἀριθμός, ἔλεγε ὁ Πλάτων, ἡ εὐτυχία εἶναι ζήτημα πέψης ἔλεγε ὁ Νίτσε, περισσότερο ζήτημα ἀφόδευσης, θὰ συμπλήρωναν ἄλλοι. Μόνο ὅ,τι μετριέται ὑπάρχει. Ἐπιτέλους σήμερα, τὸν ἐπιβεβαιώνουν γενετιστές, χημικοί, κβαντικοὶ φυσικοί (γιατί ὄχι καὶ χημικοὶ μηχανικοί, ἴσως καὶ ἀγρονόμοι-τοπογράφοι), ποὺ διαβεβαιώνουν ὅτι ἡ σκέψη εἶναι ἠλεκτρικὸ ρεῦμα. Σὰν αὐτὸ ποὺ ἀνάβεις στὴν τουαλέτα τὴ νύχτα. Μὲ κατάλληλο ἐνισχυτὴ καὶ μεγάφωνα, τὸ ρεῦμα αὐτὸ παράγει τὰ ψηφιδωτὰ στὴν Ἁγιὰ Σοφιά, καὶ τὴν 9η τοῦ Μπετόβεν.

Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ θέλουμε

Posted in φιλοσοφίες, επιστήμη | Tagged , | Σχολιάστε

2-1-1492

Ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Ἱσπανίας / ἰβηρικὴς χερσονήσου ἀπὸ τὸν ἰσλαμικὸ ζυγὸ 8 αἰώνων ὁλοκληρώνεται. Ὁ τελευταῖος μουσουλμάνος ἐμίρης παραδίδει τὸ ἐμιράτο του στὸν Φερδινάρδο Β΄. Μιὰ μεγάλη μέρα γιὰ τὸν πολιτισμό. Πίνακας τοῦ Francisco Pradilla Ortiz (1848-1921)

la_rendicic3b3n_de_granada_-_pradilla

Σὲ μεγαλύτερη ἀνάλυση

Posted in Δυτικοί, Δύση, Ισλάμ, ζωγραφική | Tagged , , | 5 Σχόλια

the Great Barrington Declaration

Η Διακήρυξη του Γκρέιτ Μπάρινγκτον

Ως επιδημιολόγοι μεταδοτικών ασθενειών και επιστήμονες της δημόσιας υγείας, εκφράζουμε τις σοβαρές μας ανησυχίες σχετικά με τις καταστροφικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία από τις επικρατούσες πολιτικές για την αντιμετώπιση της COVID-19 και προτείνουμε μια προσέγγιση που αποκαλούμε Εστιασμένη Προστασία (Focused Protection).

Προερχόμενοι από την Αριστερά και τη Δεξιά, καθώς και από όλο τον κόσμο, έχουμε αφιερώσει την καριέρα μας στην προστασία των ανθρώπων. Οι τρέχουσες πολιτικές lockdown προκαλούν καταστροφικές επιπτώσεις στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη δημόσια υγεία. Τα αποτελέσματα (για να αναφέρουμε μερικά μόνο) περιλαμβάνουν χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού στην παιδική ηλικία, λιγότερους διαγνωστικούς ελέγχους για καρκίνο, επιδείνωση των καρδιαγγειακών παθήσεων αλλά και της ψυχικής υγείας – οδηγώντας σε αύξηση της θνησιμότητας παραπάνω από το αναμενόμενο μέσα στα επόμενα χρόνια, με την εργατική τάξη και τα νεότερα μέλη της κοινωνίας να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος. Η παραμονή των μαθητών εκτός σχολείου είναι επίσης μια σοβαρή κοινωνική αδικία.

Η διατήρηση αυτών των μέτρων έως ότου είναι διαθέσιμο ένα εμβόλιο θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, με τους μη προνομιούχους να πλήττονται δυσανάλογα.

Ευτυχώς η κατανόησή μας για τον ιό αυξάνεται. Γνωρίζουμε ότι η ευπάθεια στο θάνατο από την COVID-19 είναι περισσότερο από χίλιες φορές υψηλότερη στους ηλικιωμένους και σε ασθενείς σε σύγκριση με τους νέους. Επιπλέον, για τα παιδιά, ο COVID-19 είναι λιγότερο επικίνδυνος από πολλές άλλες νόσους ή επιβλαβείς καταστάσεις, ανάμεσα στις οποίες και η εποχιακή γρίπη.

Καθώς αυξάνεται η ανοσία στον γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος μόλυνσης σε όλους –συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων– μειώνεται. Γνωρίζουμε ότι όλοι οι πληθυσμοί θα φτάσουν τελικά στην «ανοσία αγέλης» –δηλαδή το σημείο εκείνο στο οποίο το ποσοστό των νέων λοιμώξεων θα είναι σταθερό– και ότι αυτό μπορεί να βοηθηθεί από (αλλά δεν εξαρτάται από) ένα εμβόλιο. Ο στόχος μας θα πρέπει επομένως να είναι η ελαχιστοποίηση της θνησιμότητας και της γενικότερης κοινωνικής βλάβης έως ότου φτάσουμε σε ένα τέτοιο επίπεδο ανοσίας.

Η πιο κοινωνικά ευαίσθητη προσέγγιση που εξισορροπεί τους κινδύνους και τα οφέλη από την επίτευξη της «ανοσίας αγέλης» είναι να επιτραπεί σε εκείνους που διατρέχουν τον ελάχιστο κίνδυνο θανάτου να ζήσουν τη ζωή τους κανονικά, για να αποκτήσουν ανοσία στον ιό μέσω φυσικής λοίμωξης, προστατεύοντας καλύτερα όσους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Αυτό ονομάζουμε Εστιασμένη Προστασία (Focused Protection).

Η υιοθέτηση μέτρων για την προστασία των ευάλωτων θα πρέπει να είναι ο κεντρικός στόχος των πολιτικών προστασίας της δημόσιας υγείας από την COVID-19. Για παράδειγμα, τα γηροκομεία πρέπει να χρησιμοποιούν προσωπικό με επίκτητη ανοσία και να εκτελούν συχνές δοκιμές PCR για το υπόλοιπο προσωπικό και όλους τους επισκέπτες. Η εναλλαγή προσωπικού πρέπει να ελαχιστοποιηθεί. Οι συνταξιούχοι που ζουν στο σπίτι πρέπει να παραλαμβάνουν τα είδη παντοπωλείου και άλλα είδη πρώτης ανάγκης με παράδοση κατ’ οίκον. Όταν είναι δυνατό, θα πρέπει να μπορούν να συναντούν μέλη της οικογένειάς τους σε εξωτερικούς χώρους. Ένας ολοκληρωμένος και λεπτομερής κατάλογος τέτοιων μέτρων, που να περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και προσεγγίσεις για τα νοικοκυριά πολλαπλών γενεών, μπορεί να εφαρμοστεί και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής και στις δεξιότητες τεχνογνωσίας των επαγγελματιών της δημόσιας υγείας.

Εκείνοι που δεν είναι ευάλωτοι θα πρέπει αμέσως να έχουν τη δυνατότητα να ξαναρχίσουν τη ζωή τους ως συνήθως. Απλά μέτρα υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών και η παραμονή στο σπίτι όταν κανείς είναι άρρωστος, πρέπει να υιοθετούνται από όλους για τη μείωση του ορίου επίτευξης της «ανοσίας αγέλης» στον γενικό πληθυσμό. Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια πρέπει να είναι ανοιχτά για διά ζώσης διδασκαλία. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως τα αθλήματα, πρέπει να συνεχιστούν. Οι νεαροί ενήλικες χαμηλού κινδύνου πρέπει να εργάζονται κανονικά και όχι από το σπίτι. Τα εστιατόρια και οι άλλες επιχειρήσεις πρέπει να ανοίξουν. Οι τέχνες, η μουσική, ο αθλητισμός και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες πρέπει να ξαναρχίσουν. Άτομα που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μπορούν να συμμετάσχουν εάν το επιθυμούν, ενώ η κοινωνία στο σύνολό της θα απολαμβάνει την προστασία που παρέχεται στους ευάλωτους από εκείνους που θα έχουν αναπτύξει ανοσία.

On October 4, 2020, this declaration was authored and signed in Great Barrington, United States

The primary authors and signers of the document are 

  • Dr. Martin Kulldorff, Professor, Medicine, Harvard Medical School.
  • Dr. Jay Bhattacharya, Professor,  Medicine, Stanford University.
  • Dr. Sunetra Gupta, Professor, Theoretical Epidemiology, University of Oxford.

The co-signers include 

  • Dr. Rodney Sturdivant, PhD. associate professor of biostatistics at Baylor University and the Director of the Baylor Statistical Consulting Center. He is a Colonel in the US Army (retired) whose research includes a focus on infectious disease spread and diagnosis.
  • Dr. Eitan Friedman, MD, PhD. Founder and Director, The Susanne Levy Gertner Oncogenetics Unit, The Danek Gertner Institute of Human Genetics, Chaim Sheba Medical Center and Professor of Medicine, Department of Internal Medicine and Depertment of Human Genetics and Biochemistry, Tel-Aviv University
  • Dr. Rajiv Bhatia, MD, MPH a physician with the VA health system with expertise in epidemiology, health equity practice, and health impact assessment of public policy. He formerly served as a Deputy Health Officer for San Francisco for 18 years.
  • Dr. Michael Levitt, PhD is a biophysicist and a professor of structural biology at Stanford University. Prof. Levitt received the 2013 Nobel Prize in Chemistry for the development of multiscale models for complex chemical systems.
  • Dr. Eyal Shahar, MD professor (emeritus) of public health at the University of Arizona, a physician, epidemiologist, with expertise in causal and statistical inference.
  • Dr. David Katz, MD, MPH, President, True Health Initiative and the Founder and Former Director of the Yale University Prevention Research Center
  • Dr. Laura Lazzeroni, PhD., professor of psychiatry and behavioral sciences and of biomedical data science at Stanford University Medical School, a biostatistician and data scientist
  • Dr. Simon Thornley, PhD is an epidemiologist at the University of Auckland, New Zealand. He has experience in biostatistics and epidemiological analysis, and has applied these to a range of areas including communicable and non-communicable diseases.
  • Dr. Michael Jackson, PhD is an ecologist and research fellow at the University of Canterbury, New Zealand.
  • Dr. Jonas Ludvigsson, pediatrician, epidemiologist and professor at Karolinska Institute and senior physician at Örebro University Hospital, Sweden.
  • Dr. Sylvia Fogel, autism expert and psychiatrist at Massachusetts General Hospital and instructor at Harvard Medical School, USA.
  • Dr. Andrius Kavaliunas, epidemiologist and assistant professor at Karolinska Institute, Sweden
  • Prof. Udi Qimron, Chair, Department of Clinical Microbiology and Immunology, Tel Aviv University
  • Prof. Ariel Munitz, Department of Clinical Microbiology and Immunology, Tel Aviv University
  • Prof. Motti Gerlic, Department of Clinical Microbiology and Immunology, Tel Aviv University
  • Dr. Uri Gavish, an expert in algorithm analysis and a biomedical consultant
  • Prof. Ellen Townsend, Self-Harm Research Group, University of Nottingham, UK.
  • Dr. Paul McKeigue, professor of epidemiology in the University of Edinburgh and public health physician, with expertise in statistical modelling of disease.
  • Dr. Mario Recker, Associate Professor in Applied Mathematics at the Centre for Mathematics and the Environment, University of Exeter.
  • Prof. Mike Hulme, professor of human geography, University of Cambridge
  • Prof. Stephen Bremner, Professor of Medical Statistics, Brighton and Sussex Medical School, University of Sussex
  • Prof. Matthew Ratcliffe, Professor of Philosophy specializing in philosophy of mental health, University of York, UK
  • Prof. Lisa White, Professor of Modelling and Epidemiology Nuffield Department of Medicine, Oxford University, UK
  • Prof. Angus Dalgleish, MD, FRCP, FRACP, FRCPath, FMedSci, Department of Oncology, St. George’s, University of London
  • Dr. Cody Meissner, professor of pediatrics at Tufts University School of Medicine, an expert on vaccine development, efficacy and safety.
  • Dr. Helen Colhoun, professor of medical informatics and epidemiology in the University of Edinburgh and public health physician, with expertise in risk prediction.
  • Prof. Partha P. Majumder, PhD, FNA, FASc, FNASc, FTWAS National Science Chair, Distinguished Professor and Founder National Institute of Biomedical Genomics, KalyaniEmeritus Professor Indian Statistical Institute, Kolkata
  • Dr. Gabriela Gomes, professor at the University of Strathclyde, Glasgow, a mathematician focussing on population dynamics, evolutionary theory and infectious disease epidemiology.
  • Prof. Anthony J Brookes, Department of Genetics & Genome Biology, University of Leicester, UK
  • Prof. Simon Wood, professor at Edinburgh University, a statistician with expertise in statistical methodology, applied statistics and mathematical modelling in biology
  • Prof. David Livermore, Professor at University of East Anglia, a microbiologist with expertise in disease epidemiology, antibiotic resistance and rapid diagnostics
  • Prof. Sucharit Bhakdi, em. Professor of Medical Microbiology, University of Mainz, Germany
  • Prof. Yaz Gulnur Muradoglu, Professor of Finance, Director at Behavioural Finance Working Group, School of Business and Management, Queen Mary University of London
  • Prof. Karol Sikora MA, PhD, MBBChir, FRCP, FRCR, FFPM, Medical Director of Rutherford Health, Oncologist, & Dean of Medicine
Posted in Χωρίς κατηγορία | 3 Σχόλια

ἐπιστροφὴ στὸ μέλλον

Ἐντάξει, δὲν ἔκοψαν καὶ κανενὸς τὸ κεφάλι γιὰ νὰ κάνουν μαντικὲς προβλέψεις, ὅπως στὴν ἀρχαία Αἴγυπτο. Αὐτὰ γινόντουσαν μόνο στὴν Ἀρχαιότητα, μὲ τὸν Μολώχ. Ἐδῶ μιλᾶμε γιὰ σοβαρὰ πράγματα. Ντάξει μωρέ.

Ὁπότε τί νὰ ποῦν καὶ γιὰ τὸν Κυθήρων;

Ὅσοι ὑποστηρίζουν τὶς ἐκτρώσεις προφανῶς δὲν τοὺς ἔκανε ἔκτρωση ἡ μανούλα τους, καὶ μιλᾶνε. Ὁπότε, «Σὲ ξένο κ..ο σαράντα παλούκια, στὸν θ’κό μας ἕνα καὶ πονάει», ποὺ λέει μιὰ παροιμία ἀπὸ τὸ χωριό μου.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ποιὸς σκότωσε τὸν Ὅμηρο 2

Τὸ (1) ἐδῶ.

Ὅταν μαζὶ ἐντυπωσιάζονται ἡ Lifo καὶ ἡ Καθημερινή, τότε κάτι συνταρακτικὸ θὰ συμβαίνει. Προφανῶς, αὐτὲς οἱ δύο θέλουν ἢ φαντάζονται ἕναν λελογισμένο μεταμοντερνισμό, ὅπου θὰ ἔχει θεσούλα καὶ ὁ Ὅμηρος, ἔστω «μὲ ἀστερίσκο». Καί, εἰδικὰ στὴν πρώτη, διακρίνει κάποιος μιὰ ἀμήχανη περιγραφὴ τῶν ἐξελίξεων.

Ὅμως, γιὰ νὰ μὲ ἐπαναλάβω, μόνο οἱ βυζαντινοὶ Χριστιανοὶ ἦταν ἱκανοὶ καὶ νὰ καταδικάζουν τὴν Ἀρχαιότητα (ὀρθότερα: τμῆμα της, μεγάλο ἢ μικρό, ἀνάλογα) καὶ ταυτόχρονα νὰ τὴ συντηροῦν στὴν ἐκπαίδευση ἀντιγράφοντάς την ἐπὶ 1.000 ἔτη. Ἂν αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσει πλέον νὰ γίνεται καὶ στὴ μεταχριστιανικὴ Δύση εἶναι γιατὶ ἐνῶ ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν τμῆμα τῆς Ἀρχαιότητας, πάνω στὰ προβλήματα τῆς ὁποίας σκεφτόταν κι ἀπαντοῦσε, ἡ μεταχριστιανικὴ Δύση (ἀπὸ τὸν 15ο αἰ. καὶ μετά) χρησιμοποίησε ἐργαλειακὰ τὴν Ἀρχαιότητα, ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν κατάγεται οὔτε εἶναι τμῆμα της, προκειμένου νὰ «ἀπελευθερωθεῖ» ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐξουσία· ὅταν αὐτὸ τὸ πέτυχε, ἔγινε (ἔκτοτε) πολυπολιτισμική, δηλαδὴ θεωρεῖ ἰσάξια καὶ ἰσότιμα τὰ «τὰμ-τὰμ» καὶ τὸν Ὅμηρο. Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ ἐργαλειακὴ χρήση τῆς Ἀρχαιότητας ἀπὸ τοὺς ἀ(ντι)χριστιανοὺς τῆς νεοτερικῆς Δύσης ἔπαιρνε συχνὰ τὴ χυδαία μορφὴ τῆς ἀντιπαράθεσης Ἀρχαίων (κλασσικῶν) καὶ Χριστιανισμοῦ. Τώρα, οἱ συνεχιστὲς ἐκείνων τῶν ἀ(ντι)χριστιανῶν (ἀ(ντι)χριστιανοὶ κι οἱ ἴδιοι) φανέρωσαν πέρα ἀπὸ κάθε ἀμφιβολία τὴν ψευτιὰ τοῦ σεβασμοῦ τους πρὸς τὴν Ἀρχαιότητα καταργώντας την ἀπὸ τὰ σχολεῖα. Ἀφοῦ πρῶτα ἐπιτέθηκαν στὸ Χριστιανισμό, ἐπιτέθηκαν στὴν Ἀρχαιότητα, γιατὶ αὐτὰ πᾶνε μαζί. Τὸν ἀποχριστιανισμὸ ἀκολουθεῖ ὁ ἀφελληνισμός. Ὅποιος παύει νὰ πιστεύει στὸ Χριστό (μαζικά, ὡς πολιτισμικὴ ἑνότητα, καὶ δὲν περιπτωσιολογῶ γιὰ τὸν Κίτσο καὶ τὸν Γιάννη), ξεχνᾶ καὶ τὰ ἑλληνικά του.

Γι’ αὐτό, κατὰ τὴ γνώμη μου, σὲ ἀντίθεση πρὸς ὅ,τι θεωρεῖται ἀλήθεια, μόνο οἱ Χριστιανοὶ ἦταν γνῶστες τῆς Ἀρχαιότητας (ἀφοῦ ἤξεραν καὶ μποροῦσαν νὰ διακρίνουν μεταξὺ καλῶν καὶ κακῶν στοιχείων της -ὅπως κι ἂν αὐτὰ ὁρισθοῦν), ἐνῶ ὅσοι γιὰ ταπεινοὺς σκοποὺς τὴν ἐξυμνοῦσαν συνολικά (χωρὶς ἔγνοια ἢ γνώση γιὰ τὴν ὕπαρξη καλῶν ἢ κακῶν πτυχῶν της) πολὺ ἁπλὰ δὲν τὴν μελέτησαν σὲ βάθος. Μόνο ἐνθουσιασμὸς καὶ φιλόλογοι καλοὶ στὴ μεταχριστιανικὴ Δύση.

Εἰδικὰ στὴν κοραϊκὴ Ἑλλαδάρα μας, ποὺ θέλει νὰ εἶναι Δύση καὶ ὅπου ταυτόχρονα θεωρεῖται ἐθνικὴ προσβολὴ νὰ πεῖς κάτι κατὰ τῆς Ἀρχαιότητας, ἡ ἀμηχανία εἶναι ἔκδηλη, ἀκόμη κι ὅταν δὲν ὑπάρχει «ἐθνικὴ» ἀγανάκτηση ἀλλὰ ἁπλῶς ὁ Ὅμηρος θεωρεῖται «παγκόσμια κληρονομιά». Ναί, μέν, νὰ ἀκολουθοῦμε τὴ μόδα τῆς Δύσης, ἀλλὰ κι ὁ Ὅμηρος εἶναι «παγκόσμια κληρονομιά» καὶ εἶναι ἄδικο νὰ κατηγορεῖται. Ὁ πολιτισμικὸς αὐτὸς στραβισμὸς εἶναι ὀδυνηρός, ἀφοῦ οἱ Ἑλληνοδυτικοί πιστεύουν ὅτι ἡ νεοτερικὴ Δύση εἶναι λίγο-πολὺ ἑλληνικὴ πολιτισμικὴ ἀποικία/ἐνδοχώρα καὶ «ἀναβίωση-ἀναγέννηση» τοῦ ἀρχαίου πνεύματος. Φυσικά, οἱ Ἕλληνες ἀριστεροφιλελεύθεροι ποὺ χαιρόντουσαν μὲ τὶς ἀντιρατσιστικὲς διαμαρτυρίες στὶς ΗΠΑ κατὰ τοῦ Τράμπ, τώρα διαπίστωσαν ὅτι πιάστηκαν κορόιδα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ὀρθότητα ἡ ὁποία «ἐκθρόνισε» τὸν ἀπαίσιο Τράμπ. Τί νὰ σᾶς πῶ, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Τουλάχιστον ἀπολαῦστε το, ἅμα δὲν μπορεῖτε νὰ κάνετε κάτι. (Γιὰ νὰ σᾶς θυμίσω λίγο ἀπὸ τὸ κλίμα τῆς Ἰλιάδας.)

Posted in Δύση | Tagged , | 1 σχόλιο

Π. Κονδύλης: ὀρθολογισμὸς καὶ ἀνορθολογισμός

Περίληψη: Ὀρθολογισμός: τυπικὸς μόνο, ἄψογη χρήση τῆς τυπικῆς λογικῆς γιὰ νὰ ἐκλογικευθεῖ μιὰ θεμελιώδης θέση, ἡ ὁποία βρίσκεται πέρα ἀπὸ κάθε δυνατότητα λογικῆς θεμελίωσης, καὶ ἡ ὁποία καλεῖται «ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου». Ἀντίθετα, τὸ «ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου» εἶναι ὁ μοναδικὸς ὑφιστάμενος πραγματικὸς ἀνορθολογισμός, καθὼς συνίσταται στὴν προγραμματικὴ ἄρνηση ἐκλογίκευσης-ἐπιχειρηματολογίας ὑπὲρ τῆς, πέραν κάθε λογικῆς θεμελίωσης, θεμελιώδους θέσης. Ἀκόμη καὶ ἡ πίστη ἢ ἡ ἄρνηση πίστης στὴ ratio, τὴν ὁποία ἀσπάζονται ὀρθολογιστὲς καὶ ἀνορθολογιστές, ἀντίστοιχα, βρίσκεται πέρα ἀπὸ κάθε δυνατότητα γιὰ λογικὴ θεμελίωση. Οἱ αὐτοαποκαλούμενοι ὡς «ὀρθολογιστὲς» θεωροῦν αὐταπόδεικτη τὴ σύνδεση τοῦ ὀρθολογισμοῦ (ὡς ἄψογης χρήσης τῆς τυπικῆς λογικῆς) μὲ ὁρισμένα περιεχόμενα καὶ ἀπόψεις, καὶ πνευματικὰ κατώτερους ὅσους ἀρνοῦνται τὴν σύνδεση αυτήν, τοὺς ὁποίους ἀποκαλοῦν γενικὰ «ἀνορθολογιστὲς» (χωρὶς -οἱ «ὀρθολογιστὲς»- νὰ κάνουν διάκριση μεταξὺ δυὸ τύπων ἀνορθολογικοῦ στοιχείου). Στὴν πραγματικότητα, οἱ ἀνορθολογιστὲς «μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου» εἶναι ἐλαχιστότατοι, καθὼς οἱ περισσότεροι (αὐτοαποκαλούμενοι ἢ καλούμενοι ἀπὸ τοὺς ὀρθολογιστές) ἀνορθολογιστὲς συχνὰ κάνουν χρήση τῆς τυπικῆς λογικῆς ἐπιχειρηματολογίας ἐξίσου καλὰ ὅσο οἱ ὀρθολογιστές. Οἱ αὐτοαποκαλούμενοι ὀρθολογιστὲς ἀρνοῦνται τὴν ἄποψη ὅτι ἡ πίστη στὴν ἀλήθεια κι ἐγκυρότητα τῆς ratio βρίσκεται πέρα ἀπὸ κάθε λογικὴ θεμελίωση.

Ἡ ἀσάφεια ποὺ περιβάλλει κεντρικὲς ἔννοιες, ὅπως π.χ. τὸν «ὀρθολογισμό», ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἐμπεριστατωμένη σύλληψη τοῦ Διαφωτισμοῦ, ἐφόσον μάλιστα ὁ τελευταῖος πολλὲς φορὲς χαρακτηρίστηκε ὡς «ἐποχὴ τοῦ ὀρθολογισμοῦ». Ἡ ἀσάφεια αὐτὴ προκύπτει, βέβαια, ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὰ συχνὴ χρήση τῆς ἔννοιας τοῦ ὀρθολογισμοῦ σὲ διαφορετικὴ κάθε φορὰ συνάφεια, ἔτσι ὥστε ἡ πολυσημία γίνεται ἀναπόφευκτη. Ὡστόσο θὰ ἦταν ἀφελὴς ἡ ἐπιθυμία παραμερισμοῦ τῆς ἀσάφειας καὶ τῆς πολυσημίας μὲ γενικὰ ἀποδεκτὲς συμφωνίες πάνω στὴν ὁρολογία. Γιατὶ ἡ ἑκάστοτε χρήση τῆς ἔννοιας τοῦ ὀρθολογισμοῦ συναρτᾶται συνήθως τόσο στενὰ μὲ τὸ περιεχόμενο καὶ τὶς προθέσεις τῆς ἀντίστοιχης σκέψης, ὥστε κανεὶς στοχαστὴς δὲν βρίσκεται πρόθυμος νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν προσωπική του ὁρολογία, ἐγκαταλείποντας ἔτσι λίγο ἢ πολὺ οὐσιαστικὰ σημεῖα τῶν θεωριῶν του. Ἡ σύνδεση τοῦ ὀρθολογισμοῦ μὲ συγκεκριμένο περιεχόμενο καὶ συγκεκριμένες θέσεις ἀποτελεῖ, ἄλλωστε, ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα ὅπλα στὴ φιλοσοφικὴ πολεμική. Σκοπός της εἶναι νὰ ἐξαρτήσει τὴν ἱκανότητα γιὰ λογικὴ σκέψη ἀπὸ τὴν ἀποδοχὴ θεωριῶν μὲ συγκεκριμένο περιεχόμενο καὶ νὰ καταγγείλει ὅσους δὲν ἀποδέχονται τὶς τελευταῖες ὡς ἐχθροὺς τῆς λογικῆς γενικὰ σκέψης ἢ ὡς ἀναξιόπιστους διανοητές. Ἡ πολυσημία τῆς ἔννοιας τοῦ ὀρθολογισμοῦ ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς πολεμικῆς της χρήσης, ἀφοῦ ἔτσι συνδέθηκε κατὰ καιροὺς μὲ τὰ πιὸ διαφορετικὰ περιεχόμενα· δὲν προδίδουμε κανένα μυστικὸ ἂν μνημονεύσουμε τὸ στοιχειῶδες γεγονός –ποὺ τόσο δυσάρεστα ἀναφέρουν οἱ φιλόσοφοι– ὅτι ἡ λογικὰ μεθοδευμένη σκέψη ἔχει ἴσαμε τώρα τεθεῖ στὴν ὑπηρεσία ἐντελῶς διαφορετικῶν ἀπόψεων. Οἱ πρόμαχοι τούτης ἢ ἐκείνης τῆς θεωρίας μποροῦν, φυσικά, νὰ ἀμφισβητοῦν ὄχι μόνο τὶς θέσεις τοῦ ἀντιπάλου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἱκανότητά του γιὰ λογικὴ σκέψη -καὶ μάλιστα στὸ ὄνομα τοῦ Ἑνὸς Λόγου, ὁ ὁποῖος, κατὰ τρόπο περίεργο, συμπίπτει πάντοτε μὲ τὸν προσωπικό τους τρόπο σκέψης. Μιὰ θεώρηση ποὺ θέλει νὰ κατανοήσει τὰ πράγματα δὲν μπορεῖ νὰ πάρει θέση σὲ μιὰ τέτοια διαπάλη. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀναζητήσει ἕναν ὁρισμὸ τοῦ ὀρθολογισμοῦ ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὸ ἑκάστοτε περιεχόμενο τῆς σκέψης καὶ αὐστηρὰ τυπικό. Ὁρισμὸ δηλαδὴ ποὺ θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ ἐφαρμοστεῖ σὲ κάθε ὀρθολογισμό, ὅποιο κι ἂν εἶναι τὸ περεχόμενό του. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ ἀποφύγουμε τὸν παραλογισμό, ὅτι π.χ. ὁ Θωμᾶς Ἀκυινάτης εἶναι λιγότερο ὀρθολογιστὴς ἀπὸ τὸν Hobbes ἢ ὅτι ὁ Machiavelli ἀπὸ τὸν Kant: ἡ προσεκτικὴ ἐξέταση αὐτῶν τῶν παραδειγμάτων, ὅπως καὶ ἄλλων παρόμοιων, ἀρκεῖ γιὰ νὰ καταδειχτεῖ πόσο εἶναι ἀνόητη –ἀπὸ ἐπιστημονική, ὄχι ἀπὸ ἰδεολογικὴ σκοπιά– ἡ σύνδεση τοῦ ὀρθολογισμοῦ μὲ ὁρισμένα μόνο περιεχόμενα σκέψης.

Γιὰ μᾶς, λοιπόν, ὀρθολογισμὸς εἶναι ἡ σκόπιμη καὶ ἄψογη (ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς τυπικῆς λογικῆς) χρήση τῶν ἐπιχειρηματολογικῶν μέσων τῆς σκέψης, γιὰ νὰ κατοχυρωθεῖ θεωρητικὰ μιὰ δεδομένη θεμελιώδης στάση ἀπέναντι στὸν κόσμο. Ὁ ὁρισμός μας ὑποδηλώνει ὅτι αὐτὴ ἡ θεμελιώδης στάση ἢ ἀπόφαση βρίσκεται ἡ ἴδια πέρα ἀπὸ κάθε λογικὴ αἰτιολόγηση, ἀκόμη κι ὅταν οἱ ὀρθολογιστὲς τὴ θεωροῦν ἀποδείξιμη ἢ καὶ ἀποδεδειγμένη (αὐτό, ἄλλωστε, ἐπιδιώκουν συνδέοντας τὸν ὀρθολογισμὸ σὰν τέτοιον μὲ κάποιο συγκεκριμένο περιεχόμενο). Μονάχα ἡ ἐκλογίκευση τῆς θεμελιώδους στάσης ἢ ἀπόφασης μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ μὲ λογικὴ συνέπεια καὶ μονάχα αὐτὴ μπορεῖ, ἐπίσης, νὰ ἀποτελέσει ἀντικείμενο ἐπιστημονικῆς διαμάχης -ὄχι ἡ ἴδια ἡ θεμελιώδης στάση: γιατὶ στὰ ἔσχατα ἐρωτήματα ἡ ἀπάντηση δίνεται μὲ ἀξιωματικὲς ἀποφάνσεις. Μποροῦν, λοιπόν, νὰ ὑπάρξουν τόσες μορφὲς λογικῆς συνέπειας ὅσες καὶ θεμελιώδεις στάσεις· μολονότι τὰ τυπικὰ λογικὰ μέσα παραμένουν τὰ ἴδια, ὡστόσο ὑπηρετοῦν κάθε φορὰ τὴν ἐκλογίκευση θεμελιωδῶν ἀποφάσεων μὲ διαφορετικὸ περιεχόμενο. Ἀφοῦ, τώρα, οἱ τελευταῖες βρίσκονται ultra rationem, πρέπει ἀπὸ τὴ φύση τους νὰ θεωρηθοῦν μυστικές, πράγμα ποὺ μὲ τὴ σειρά του συνεπάγεται ὅτι τὸ μυστικὸ στοιχεῖο δὲν εἶναι τὸ ἀντίθετο, ἀλλὰ ἡ ἀπαρχὴ καὶ ἡ πηγὴ τῆς ὀρθολογικῆς σκέψης. Σὲ σχέση μὲ τὴν ἀπάντηση ποὺ δίνεται σὲ ἔσχατα ἐρωτήματα, ἡ διάκριση ἀνάμεσα σὲ ὀρθολογικὸ καὶ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο χάνει ὁλότελα τὴ σημασία της· ἑπομένως, πρέπει νὰ ἀναφέρεται μονάχα στὸ ἐπίπεδο τῆς ἐκλογικευτικῆς ἐργασίας, ὅπου ἐπιστρατεύονται ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἑκάστοτε θεμελιώδη στάση ἢ ἀπόφαση. Μονάχα στὸ ἐπίπεδο τοῦτο μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἄμεση ἀντίθεση ἀνάμεσα σὲ ὀρθολογικὸ καὶ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο. Τὸ μυστικὸ στοιχεῖο ποὺ βρίσκεται στην ἀπαρχὴ τῆς σκέψης, ἀποτελώντας τὴ συγκινησιακή της πηγή, εἶναι, βέβαια, καὶ αὐτὸ ἀνορθολογικό, ὡστόσο πρέπει νὰ διακρίνουμε αὐστηρὰ τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ ἀπὸ τὸ ἀνορθολογικὸ μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου. Ἐφόσον ὡς κριτήριο ὀρθολογικότητας θεωρήσαμε τὴν τυπικὴ-λογικὴ ὀρθότητα καὶ συνέπεια τῆς σκέψης κατὰ τὴ διαδικασία ἐκλογίκευσης μιᾶς θεμελιώδους στάσης, πρέπει νὰ δεχτοῦμε ὅτι τὸ ὀρθολογικὸ στοιχεῖο δὲν ἀντιτίθεται στὸ ἀνορθολογικὸ μὲ τὴ μυστική, ἀλλὰ μόνο στὸ ἀνορθολογικὸ μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου. Τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο (μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) βρίσκεται, μὲ ἄλλα λόγια, βαθύτερα καὶ ἀπὸ τὸ ὀρθολογικὸ γενικὰ στοιχεῖο καὶ ἀπὸ τὸ ἀνορθολογικὸ μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου: Τὰ δύο τελευταῖα βρίσκονται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο καὶ γι’ αὐτὸ μποροῦν νὰ συγκρουστοῦν. Ἀκριβῶς ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς διαφορᾶς τῶν ἐπιπέδων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συγχέουμε τὴ μυστικὴ-ἀνορθολογικὴ πηγὴ τῆς σκέψης μὲ τὴ μεθοδική της ἀνάπτυξη, συνάγοντας ἀπὸ τὴν ὀρθολογικότητα τῆς δεύτερης τὴν ὀρθολογικότητα τῆς πρώτης -καὶ ἀντίστροφα: Ἡ ἀνορθολογικότητα (μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) δὲν πρέπει νὰ θεωρεῖται συνέπεια τοῦ ἀνορθολογικοῦ στοιχείου (μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου). Ἀπὸ τὴ σκοπιά μας, λοιπόν, τὸ ἀντίθετο τοῦ ὀρθολογισμοῦ εἶναι ὄχι τοῦτο τὸ τελευταῖο, ἀλλὰ μονάχα τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου. Ἀκριβῶς γι’ αὐτὸν τὸν λόγο τὰ θρησκευτικὰ συστήματα σκέψης δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ἀντίπαλα τοῦ ὀρθολογισμοῦ γενικά, παρὰ μόνον ὁρισμένων εἰδῶν ὀρθολογισμοῦ μὲ συγκεκριμένο, δηλαδὴ ἀντιθρησκευτικὸ περιεχόενο. Μὲ βάση τὰ ἴδια κριτήρια μποροῦμε νὰ ἐξηγήσουμε καὶ τὸ φαινομενικὰ παράδοξο φαινόμενο, ὅτι οἱ μὴ θρησκευτικοὶ ὀρθολογισμοὶ δὲν εἶναι λιγότερο ἐχθρικοὶ ὁ ἕνας ἀπέναντι στὸν ἄλλον ἀπ’ ὅσον εἶναι καὶ οἱ θρησκευτικοὶ ὀρθολογισμοὶ ἀπέναντι στοὺς ἀντιθρησκευτικούς.

Μιὰ συνολικὴ ἀποτίμηση τῶν ἱστορικὰ γνωστῶν ἀναμετρήσεων ὀρθολογισμοῦ καὶ ἀνορθολογισμοῦ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραβλέψει τὴν καθαρὰ πολεμική τους πλευρά. Ἀφοῦ, ἀνάλογα μὲ τὴν ἐποχὴ καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ἄλλοτε χρησιμοποιεῖται ὡς μομφὴ ὁ ὀρθολογισμὸς καὶ ἄλλοτε ὁ ἀνορθολογισμός, ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παίρνει τέτοιες ἀποφάνσεις στὴν ὀνομαστική τους ἀξία. Ἡ παραπάνω ἀνάλυσή μας δείχνει ὅτι ἡ αὐστηρὴ ἀντιπαράθεση ὀρθολογισμοῦ καὶ ἀνορθολογισμοῦ γίνεται ἀντικειμενικὰ ἀβάσιμη, ἂν διαστείλουμε τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ ἀπὸ τὸ ἀνορθολογικὸ μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου. Ὅπως τὸ πρῶτο βρίσκεται πέρα ἀπὸ κάθε λογικὴ θεμελίωση, ἔτσι καὶ τὸ δεύτερο στὴν πραγματικότητα εἶναι φαινόμενο πολὺ σπανιότερο ἀπ’ ὅσο ἰσχυρίζονται ὀρθολογιστές, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὸν δικό τους ὀρθολογισμὸ ὡς τὸν μόνο δυνατό. Τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο (μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν παραβίαση τῶν κανόνων τῆς τυπικῆς λογικῆς (ἀφοῦ καὶ ὀρθολογιστὲς τὴ διαπράττουν), ἀλλὰ προπαντὸς σημαίνει τὴν προγραμματικὴ ἄρνηση μετατροπῆς τοῦ ἀνορθολογικοῦ στοιχείου (μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) σὲ ὀρθολογικὸ σύστημα, δηλαδὴ τὴν ἄρνηση ἐκλογίκευσης τῆς ἑκάστοτε θεμελιώδους κοσμοθεωρητικῆς στάσης ἢ ἀπόφασης. Ἡ ἄρνηση τούτη πηγάζει πάνω ἀπ’ ὅλα ἀπὸ πολεμικὰ κίνητρα, δηλαδὴ ἀποσκοπεῖ στὴν ὑπεράσπιση συγκεκριμένων θέσεων, ποὺ καθαυτὴ ἡ διαδικασία τῆς ἐκλογίκευσης φαίνεται νὰ τὶς ἀπειλεῖ. Ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς ἔλλογης σκέψης στὴν πραγματικότητα δὲν στρέφεται ἐναντίον κάθε σκέψης, ἀλλὰ ἐναντίον τῆς σύνδεσης τῆς σκέψης μὲ συγκεκριμένο περιεχόμενο -σύνδεση, ποὺ σὲ ὁρισμένες ἐποχὲς γίνεται τόσο στενή, ὥστε δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωση πὼς τὸ περιεχόμενο αὐτὸ προκύπτει ἀναγκαστικὰ ἀπὸ τὴ χρήση τῆς λογικῆς σκέψης σὰν τέτοιας.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι ὁ χαρακτήρας τοῦ ἀνορθολογισμοῦ (μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) κυμαίνεται κάθε φορὰ ἀνάλογα μὲ τὶς περιστάσεις καὶ τὸν ἀντίπαλο, τὸ ἄλλο μεγάλο μειονέκτημά του ἔγκεται στὴν ἀδυναμία του νὰ πραγματοποιήσει τὴ βασική του ἀπόφαση, δηλαδὴ τὴν ἄρνησή του νὰ προχωρήσει στὴν ἐκλογίκευση τῆς θεμελιώδους κοσμοθεωρητικῆς του στάσης. Ἀπὸ τὴ σκοπιὰ καὶ μὲ τὰ μέσα τοῦ ὀρθολογισμοῦ ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δὲν μπορεῖ, φυσικά, νὰ καταπολεμηθεῖ, ἐμπλέκεται ὅμως ἀπὸ μόνη της σὲ ἀντιφάσεις, μόλις θελήσει νὰ ἐκφραστεῖ μὲ μορφὴ ἐπιχειρημάτων. Συνεπὴς ἀνορθολογισμός (μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) δὲν συναπαντιέται πουθενά, ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ ἐκπρόσωποί του δὲν παύουν νὰ ἀνακοινώνουν τὴν τοποθέτησή τους μὲ τὴ βοήθεια ἐπιχειρημάτων. Χωρὶς τὴν ἀνακοίνωση αὐτὴ ὁ ἀνορθολογισμὸς θὰ ἦταν ἄγνωστος καὶ συνεπῶς πρακτικὰ ἀδιάφορος· ὄχι μόνο δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀνοίξει πολεμικὴ ἐναντίον τῶν ὀρθολογιστῶν, ἀλλὰ οὔτε καὶ θὰ ὑπῆρχε ὁ ἴδιος, ἀφοῦ τὴν αὐτοσυνείδησή του τὴν κερδίζει ἀκριβῶς μέσα σ’ αὐτὴ τὴν πολεμική. Παραίτηση ἀπὸ τὴν ἐπιχειρηματολογία, σὲ ὅποια μορφή, θὰ σήμαινε λοιπὸν παραίτηση ἀπὸ τὴν πολεμικὴ καὶ ἑπομένως πρακτικὴ ἀνυπαρξία. Ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι ἀναγκαστικὰ διεξάγουν τοὺς ἀγῶνες συναμεταξύ τους καὶ στὸ χῶρο τῶν ἰδεῶν, μιὰ ἀνορθολογικὴ στάση μὲ τὴν ἔννοια τῆς προγραμματικῆς καὶ ὁλοκληρωτικῆς παραίτησης ἀπὸ κάθε αἰτιολογημένη αὐτοδικαίωση εἶναι ἁπλούστατα ἀδύνατη μέσα στὰ πλαίσια μιᾶς ἔτσι ἔτσι ἢ ἀλλιῶς –πάντως: μὲ βάση ὁρισμένες κανονιστικὲς ἀρχὲς καὶ ἰδεολογίες– ὀργανωμένης κοινωνίας. Θὰ μπορούσαμε, μάλιστα, νὰ ποῦμε ὅτι ἡ ἴδια ἡ κοινωνία ὑποβάλλει ἢ καὶ ἐπιτάσσει (ἄμεσα ἢ συμβολικά) τὴν ἐκλογίκευση τῶν θεμελιωδῶν στάσεων τῶν μελῶν της, γιατὶ μόνον ἔτσι εἶναι σὲ θέση νὰ τὰ ἐλέγξει· αὐτὸ ἰσχύει a fortiori γιὰ μαχόμενα συλλογικὰ πρόσωπα: ἂς θυμηθοῦμε τοὺς συνεχεῖς ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας ἐναντίον τῶν μυστικῶν ἢ τοῦ ὀρθόδοξου μαρξισμοῦ ἐναντίον τῶν οὐτοπικῶν καὶ ὀνειροπόλων συνοδοιπόρων του. Οἱ ἀνορθολογιστὲς κάνουν ἕνα σοβαρὸ λάθος ὅταν θέλουν νὰ χωρίσουν τὴν ὑπαρξιακὴ πηγὴ τῆς σκέψης, ποὺ ὀρθὰ τὴν τοποθετοῦν πέρα ἀπὸ τὶς λογικὰ ἐπεξεργασμένες ἐπιχειρηματολογίες, ἀπὸ τὴν ἀπορροή της, δηλαδὴ ἀπὸ τὴ σκέψη τὴν ἴδια. Γιατὶ ἡ πηγὴ αὐτὴ μόνο σκέψη μπορεῖ νὰ γεννήσει καί, ἐὰν δὲν τὸ κάνει, μένει βουβὴ καὶ ξεχνιέται. Ἔτσι γίνεται μέσα στὴν ὀργανωμένη κοινωνία, ποὺ ἀπὸ τὴ φύση της εἶναι Λόγος, δηλαδὴ ἐκλογίκευση καὶ διοχέτευση θεμελιωδῶν στάσεων. Οἱ συσχετισμοὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦν, ἄλλωστε, γιατί οἱ διαμαρτυρίες ἐναντίον τοῦ Λόγου πολὺ συχνὰ καταλήγουν στὴν ἀνοιχτὴ καταγγελία τοῦ πολιτισμοῦ. Ἔτσι, ὅμως, οἱ ἀνορθολογιστὲς περιπλέκονται σὲ νέες ἀντιφάσεις, γιατὶ εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ χρησιμοποιήσουν μιὰν ἐκλογικευμένη κλίμακα ἀξιῶν· ἀποδίδουν δηλαδὴ ἰδιαίτερα προσόντα στὰ πράγματα, ποὺ κατὰ τὴ γνώμη τους καταπιέζει ὁ Λόγος, θεωρώντας τα γνήσια ἢ «φυσικὰ» καὶ φορτίζοντάς τα, ἔτσι, μὲ μιὰν ἀνώτερη ἢ βαθύτερη ὀρθολογικότητα: ἡ λέξη «ὀρθολογικότητα» παίρνει ἐδῶ ἠθικὴ χροιά, καὶ θὰ δοῦμε πόσο σημαντικὸ ρόλο ἔπαιξε αὐτὸ στὸν Διαφωτισμό.

Πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι ἡ ὕπαρξη αἰσθημάτων δίχως τὴν παραμικρὴ τάση πρὸς ἐκλογίκευση καὶ αὐτοδικαίωση μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ, τουλάχιστον μέσα σὲ συνθῆκες κοινωικῆς ὀργάνωσης, οἱ διαμαρτυρίες τῶν ἀνορθολογιστῶν πέφτουν στὸ κενὸ ἤδη ἐξαιτίας τοῦ γεγονότος ὅτι τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο (μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) στὴν πραγματικότητα δὲν πάει ποτὲ χαμένο, ἀλλὰ περνᾶ ἀδιάκοπα καὶ ἀθέατα μέσα στὸ ὀρθολογικὸ γιὰ νὰ τὸ ἐμψυχώσει. Αὐτὴ ἡ μετάβαση καὶ μετουσίωση, ὅπως σημειώσαμε, ἀναπόφευκτη μέσα στὰ πλαίσια τοῦ πολιτισμοῦ, πράγμα ποὺ ὄχι σπάνια φαίνεται καὶ στὶς ἐξαιρετικὰ περίτεχνες ἐπιχειρηματολογίες τῶν ἀνορθολογιστῶν. Ὁ ἀνορθολογισμὸς μπορεῖ, λοιπόν, νὰ εἶναι μονάχα ἕνας λίγο ἢ πολὺ ἐκλογκευμένος ἀνορθολογισμός, δηλαδὴ ἕνας ὀρθολογισμὸς παρὰ βούληση -τουλάχιστον στὸν βαθμὸ ποὺ ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχει πρακτικὴ σημασία καὶ νὰ διεξαγάγει μὲ κάποιες πιθανότητες ἐπιτυχίας τὸν ἀγώνα του ἐναντίον τοῦ ὀρθολογιστῆ ἀντιπάλου. Ὁ Λόγος μένει πάντα τὸ πιὸ κοφτερὸ ὅπλο -καὶ πῶς ἀλλιῶς θὰ ἦταν κάτι ἄλλο δυνατό, ἀφοῦ ὁ ἄνρθωπος ἀνέκαθεν θεώρησε τὸν Λόγο ὡς πηγὴ τῆς μεγαλύτερης περηφάνειας ἢ παραηγοριᾶς του, δηλαδὴ τῆς ὑπεροχῆς του ἀπέναντι στὰ (ὑπόλοιπα) ζῶα; Ὥστε ἀπὸ τὴ σκοπιά μας ὁ ὀρθολογισμὸς παρουσιάζεται σχεδὸν παντοδύναμος, κι ὡστόσο ἡ θέση μας, ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ θεμελιώνεται, δὲν σημαίνει κανένα ὄφελος γιὰ τὸν ἀνθρωπισμὸ ἢ τὸν ἠθικισμό, ποὺ στηρίζει τὶς ἐλπίδες του στὴ δύναμη τοῦ Λόγου. Οἱ ἀγῶνες ἀνάμεσα στοὺς ὀρθολογιστὲς τοὺς ἴδιους, ποὺ διόλου δὲν ὑστεροῦν, ὡς πρὸς τὸ μένος καὶ σφοδρότητά τους, ἀπὸ τοὺς ἀγῶνες ἀνάμεσα σὲ ἀνορθολογιστές, ἀποτελοῦν καθαυτοί, γιὰ ὅποιον ἐπιθυμεῖ νὰ δεῖ τὰ πράγματα ἀπροκατάληπτα, ὑπερεπαρκὴ ἀπόδειξη τοῦ ὅτι ὁ ὀρθολογισμὸς ἀπὸ μόνος του δὲν μπορεῖ νὰ προσφέρει τὴ βάση μιᾶς γενικῆς συνεννόησης -ἀκριβῶς ἐπειδὴ ὁ ἴδιος ριζώνει κάθε φορὰ σὲ μιὰ μυστικὴ-ἀνορθολογικὴ θεμελιώδη στάση. Οἱ ὀρθολογιστὲς προσπαθοῦν νὰ ὑπερνικήσουν τὴν ἀπελπισία, ποὺ ἐμπνέει ἡ διαπίστωση αὐτή, συνδέντας τὸν ὀρθολογισμό τους μὲ τὴν ἀποδοχὴ ὁρισμένων συγκεκριμένων θέσεων. Ὅμως ἡ διατύπωση ἑνὸς δεσμευτικοῦ, τουλάχιστον ὡς πρὸς τὶς προθέσεις του, ὀρθολογισμοῦ ἁπλῶς δυναμώνει τὴν ἀντίδραση ὀρθολογιστῶν μὲ διαφορετικὴ τοποθέτηση, διαιωνίζοντας ἔτσι τὴν κατάσταση ποὺ ἐπιθυμοῦσε νὰ καταργήσει.

Ἡ κριτική μας ἀνάλυση δὲν σκοπεύει νὰ προλειάνει τὸν δρόμο γιὰ μιὰ νέα καὶ «ἀληθινὴ» ἔννοια τοῦ ὀρθολογισμοῦ, ἀλλὰ νὰ προσφέρει κριτήρια ἱκανὰ νὰ ἐπιτρέψουν στὴν ἐπιστημονικὴ καὶ ἀξιολογικὰ ἐλεύθερη θεώρηση τὴ δομικὴ καὶ λειτουργικὴ περιγραφὴ τῶν ἰστορικὰ γνωστῶν ἀνορθολογισμῶν στὴν ἀντίθεσή τους μὲ τοὺς ἀντίστοιχους ἀνορθολογισμούς. Γιὰ τὴν κατανόηση τῶν παρακάτων πρέπει νὰ συγκρατήσουμε προπαντὸς δύο σημεῖα: α) ὅτι ὁ ἐκάστοτε ὀρθολογισμὸς ἑδράζεται σὲ μιὰ κοσμοθεωρητικὴ θεμελιώδη στάση ἢ ἀπόφαση, ποὺ ἀπὸ τὴν πλερυά της βρίσκεται ultra rationem καὶ προϋποθέτει ἔσχατες ἀξιωματικὲς ἀξιολογήσεις· β) ὅτι ὁ ἑκάστοτε ὀρθολογισμός, ἀκριβῶς ἐξαιτίας τῆς προέλευσής του ἀπὸ μιὰ θεμελιώδη στάση ἢ ἀπόφαση, εἶναι δεμένος σὲ ἕνα ὁρισμένο περιεχόμενο, τοῦ ὁποίου ἐπιχειρεῖ τὴν ἐκλογίκευση. Τὸ περιεχόμενο αὐτὸ καθορίζει τὸν γενικὸ χαρακτήρα τοῦ ἑκάστοτε ὀρθολογισμοῦ πολὺ περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι τὸ κάνει ἡ ἐπιλογὴ τῆς ψυχικῆς ἐκείνης δύναμης, ποὺ χρεισιμεύει ὡς φορέας τοῦ Λόγου. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ ὀρθολογισμὸς καὶ ἡ νοησιαρχία διόλου δὲν ταυτίζονται, ὅπως δέχεται, ἄμεσα ἢ ἔμμεσα, μιὰ διαδεδομένη ἀντίληψη, ποὺ ἔχει σπείρει μεγάλη σύγχυση σὲ πολλὲς προγενέστερες προσπάθειες γιὰ μιὰν ἐννοιλογικὴ ἀνάλυση τῆς ἐποχῆς τοῦ Διαφωτισμοῦ. Ἀκριβῶς στὸ σημεῖο αὐτὸ διαφαίνεται ἡ ἑρμηνευτικὴ σημασία τοῦ δικοῦ μας ὁρισμοῦ τοῦ ὀρθολογισμοῦ γιὰ τὴ συγκεκριμένη σύλληψη τῆς ἐποχῆς τοῦ Διαφωτισμοῦ. Ὅπως θὰ δείξουμε, ὁ θεμελιώδης χαρακτήρας τῆς τελευταίας κατανοεῖται μόνον ἂν δοῦμε τὸν ὀρθολογισμό της, ἀπὸ τὴ μία, στὴ σύνδεσή του μὲ ὁρισμένα περιεχόμενα σκέψης καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, στὴ διαφορά του ἀπὸ (ἢ καὶ ἐχθρότητά του πρός) τὴ νοησιαρχία -ἐχθρότητα πού, μὲ τὴ σειρά της, ἔχει τὴ συγκεκριμένη της σημασία γιὰ τὸν καινούργιο καθορισμὸ τῶν σχέσεων ἀνάμεσα σὲ πνεῦμα καὶ αἰσθητά. Φυσικά, στὴν ἐποχὴ τοῦ Διαφωτισμοῦ ὑπάρχει καὶ νοησιαρχικὰ προσανατολισμένος ὀρθολογισμός, ὅμως δὲν κυριαρχεῖ αὐτός.

Ὁ Εὐρωπαϊκὸς Διαφωτισμός (1981, β’ ἔκδ. 1986), Ι, 47-53.

Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τοὺς ὀρθολογιστές, αὐτοὶ ὀργανώνουν καὶ διεξάγουν τὴν πολεμική τους συνδέοντας συμβολικὰ τὸ περιεχόμενο τῶν θέσεων, στὶς ὁποῖες ἐκφράζονται καὶ συγκεκριμενοποιοῦνται οἱ δικές τους ἀξιώσεις ἰσχύος, μὲ κάτι τὸ ὁποῖο ὀνομάζουν «Λόγο», ἔτσι ὥστε οἱ θέσεις τους αὐτὲς μποροῦν νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς ἄμεση λογικὴ ἀπόρροια «τοῦ» Λόγου. Ἀπὸ τὴν ἐξ ὁρισμοῦ σύνδεση ὁρισμένων θέσεων μὲ «τὸν» Λόγο ἐξάγεται κατόπιν τὸ συμπέρασμα ὅτι κάθε ἀντίπαλος τῶν θέσεων αὐτῶν ἀπορρίπτει «τὴν» ἔλλογη σκέψη γενικὰ ἢ ὅτι τουλάχιστον δὲν μπορεῖ νὰ τὴν παρακολουθήσει μὲ τὴν ἀναγκαία λογικὴ συνοχή -πράγμα ποὺ τελικὰ σημαίνει τὴν πνευματική του κατωτερότητα. Οἱ ὀρθολογιστὲς προσπαθοῦν, μὲ ἄλλα λόγια, νὰ μονοπωλήσουν τὴ σκέψη ὡς τέτοια καὶ in toto, ἰσχυριζόμενοι ὅτι καὶ μόνη ἡ χρήση τῆς σκέψης, ὅταν γίνεται κατὰ τρόπο λογικὰ ἄψογο, ἐπιβεβαιώνει τὸ δίχως ἄλλο τὴν ὀρθότητα τοῦ περιεχομένου τῶν θέσεών τους. Αὐτὴ ἡ ἔμμεση ταύτιση μορφῆς καὶ περιεχομένου τῆς σκέψης δὲν εἶναι βέβαια τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα ἐσφαλμένο συμπέρασμα χρήσιμο στὴν πολεμική. Στὴν πραγματικότητα, ἡ ἐπιχειρηματολογία σύμφωνα μὲ λογικοὺς κανόνες καὶ ἡ ἀπάντηση σὲ ἐρωτήματα ἀναφερόμενα σὲ ὁρισμένο περιεχόμενο δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ σχέση μεταξύ τους, ἤτοι ἡ ἴδια μορφὴ λογικῆς ἐπιχειρηματολογίας μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει, ἀπὸ τὴν ἄποψη τοῦ περιεχομένου, σὲ ἐντελῶς διαφορετικὰ συμπεράσματα ὅταν τὸ περιεχόμενο τῶν προκειμένων διαφέρει. Ὅταν οἱ διάφοροι ὀρθολογιστὲς συνδέουν «τὸν» ὀρθολογισμό, ὑπὸ τὴν ἔννοια τῆς λογικὰ ἄψογης χρήσης τῆς σκέψης ὡς τέτοιας, ἀποκλειστικὰ μὲ ὁρισμένα (ἂν καὶ κάθε φορὰ διαφορετικά) περιεχόμενα, τότε δὲν βλέπουν ὅτι ὁ ὀρθολογισμός, ἂν πρόκειται νὰ ἔχει ἔννοια σταθερὴ καὶ ἐλέγξιμη, μονάχα τυπικὸς μπορεῖ νὰ εἶναι, δηλαδὴ μπορεῖ νὰ σημαίνει μονάχα τὴ λογικὰ ἄψογη χρήση ἐπιχειρηματολογικῶν ἐργαλείων μὲ σκοπὸ τὴ διευκρίνιση ἢ τὴ θεμελίωση μιᾶς κοσμοθεωρητικῆς ἀπόφασης. Ὅμως ἡ ἐπιχειρηματολογία μπορεῖ νὰ λάβει χώρα μονάχα ἐντὸς ἑνὸς ὀργανωμένου κόσμου καὶ ἀπὸ ὑποκείμενα ποὺ διαθέτουν ταυτότητα -ἤτοι πάνω στὴ δεδομένη βάση μιᾶς εἰλημμένης ἀπόφασης, τὴς ὁποίας ὁ πυρήνας βρίσκεται πέρα ἀπὸ τὸ βεληνεκὲς τοῦ ἐπιχειρηματολογικοῦ Λόγου, ἀλλὰ ἡ ὁποία θέλει νὰ χρησιμοποιήσει τοῦτον τὸν τελευταῖο γιὰ νὰ ἐκλογικευθεῖ, δηλαδὴ νὰ ἐξαντικειμενικευθεῖ καὶ νὰ γίνει ἔτσι πιὸ τελεσφόρα. Ὡς ἀπάντηση σὲ ἔσχατα ἐρωτήματα, ἡ θεμελιώδης ἀπόφαση μπορεῖ νὰ ἀρθρωθεῖ μονάχα ὡς ἀξίωση ἰσχύος, μολονότι ἡ ὀρθολογιστικὴ σύνδεση «τοῦ» Λόγου ὡς τέτοιου μὲ ἕνα ὁρισμένο περιεχόμενο ἀποσκοπεῖ ἀκριβῶς νὰ ἀποδείξει ὅτι ἡ (ἑκάστοτε) θεμελιώδης ἀπόφαση δὲν ἀποτελεῖ αὐθαίρετη καὶ αὐτόβουλη τοποθέτηση, ἀλλὰ φυσικὴ ἀπόρροια «τῆς» ἔλλογης σκέψης. Ἡ ἀνεξαρτησία τῆς θεμελιώδους ἀπόφασης ἀπὸ τὰ λογικὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν ἐκλογίκευσή της καταφαίνεται ὡστόσο στὸ ἁπλὸ γεγονὸς ὅτι μὲ τὴ βοήθεια τῶν ἴδιων λογικῶν ἐργαλείων μποροῦν νὰ ἐκλογικευθοῦν κάμποσες διαφορετικὲς ἢ καὶ ἀντίθετες μεταξύ τους θεμελιώδεις ἀποφάσεις. Ἂν κατανοήσουμε ἔτσι τὴν ἀνεξαρτησία της ἀπὸ τὰ ἐργαλεῖα τῆς λογικῆς, ἡ θεμελιώδης ἀπόφαση παραμένει ἀνορθολογικὴ ἔστω κι ἂν περιέχει μιὰ πανηγυρικὴ ὁμολογία πίστεως στὴ ratio, στὸ πλαίσιο τῆς ὁποίας βέβαια ἡ ratio ἐμφανίζται ταυτόχρονα ὡς κριτὴς καὶ κρινόμενος. Ἐκεῖνο ποὺ βρίσκεται πέρα ἀπὸ τὴ λογικὴ θεμελίωση καὶ ἐπιχερηματολογία θὰ τὸ ὀνομάσουμε ἐδῶ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου γιὰ νὰ τὸ διακρίνουμε ἀπὸ τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, τὸ ὁποῖο συνίσταται στὴν προγραμματικὴ ἄρνηση κάθε ἀπόπειρας νὰ διατυπωθεῖ τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου σὲ μορφὴ ἔλλογα ἐπεξεργασμένη, δηλαδὴ νὰ ἐκλογικευθεῖ.

Ἡ διάκριση ἀνάμεσα σὲ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ μυστικὴ καὶ σὲ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου μᾶς προσφέρει τὸ κλειδὶ γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸν πολεμικὸ χαρακτήρα τῆς διαμάχης γύρω ἀπὸ τὸν ὀρθολογισμό. Ἂν ὀρθολογιστὲς καὶ ἀνορθολογιστὲς εἶναι ἐξ ἴσου ἀναγκασμένοι νὰ ξεκινήσουν ἀπὸ ἀνορθολογικὲς θέσεις μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν πίστη στὴ ratio ἢ ἀπὸ τὴν καταδίκη της, τότε ἡ διαμάχη τους στὴν πραγματικότητα ἔχει νὰ κάμει μὲ τὴν ἐπιδίωξη τῆς μιᾶς πλευρᾶς νὰ ἐπιβάλει ἐνάντια στὴν ἑκάστοτε ἄλλη ὁρισμένα περιεχόμενα σκέψης συνδεόμενα μὲ ὁρισμένες ἀξιώσεις ἰσχύος, ἐνῶ ὁ ἀγώνας ὑπὲρ ἢ κατὰ τῆς ratio παραμένει σκιαμαχία ποὺ ἐπικαλύπτει τὴν οὐσία τοῦ πράγματος. Αὐτὸ δὲν τὸ δείχνει μονάχα ὁ ἀνορθολογικὸς (μὲ τὴ μυστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου) χαρακτήρας τῆς πίστης τῶν ὀρθολογιστῶν στὸν Λόγο, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀδυναμία στὴν ὁποία βρίσκονται οἱ ἀνορθολογιστὲς νὰ ἐξοβελίσουν ὁλοκληρωτικὰ τὴ χρήση τοῦ Λόγου. Ὁ ἀγώνας τῶν ἀνορθολογιστῶν ἐναντίον τῆς ἔλλογης συλλογιστικῆς σκέψης ὡς ὕψιστης βαθμίδας δικαιοδοσίας στρέφεται λοιπὸν ὄχι ἐνάντια στὴ σκέψη ἐν γένει, ἀλλὰ ἐνάντια στὴ (συμβολική) σύνδεσή της μὲ ὁρισμένα περιεχόμενα, ἡ ὁποία σὲ ὁρισμένες συγκεκριμένες καταστάσεις φαίνεται τόσο αὐτονόητη καὶ πειστική, ὥστε ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ δείξει κανεὶς τὴν ἀντίθεσή του πρὸς αὐτὰ τὰ περιεχόμενα εἶναι ἡ καταπολέμηση τῆς ratio ὡς τέτοιας. […] Ὅταν λοιπὸν οἱ ἀνορθολογιστὲς στρέφονται ἐνάντια στὶς «νεκρὲς ἀφαιρέσεις» καὶ στὶς ὕποπτες ἐπιχειρηματολογικὲς τέχνες τοῦ Λόγου, τότε δὲν ἐννοοῦν αὐτὸ ποὺ κάνουν οἱ ἴδιοι (ἄλλωστε μερικὲς φορὲς ἐπιχειρηματολογοῦν ἀκόμα πιὸ περίτεχνα ἀπὸ τοὺς ὀρθολογιστές), παρὰ μόνο αὐτὸ ποὺ κάνει ὁ ἐχθρὸς γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὸ περιεχόμενο τῶν δικῶν του θέσεων, δηλαδὴ τὶς δικές του ἀξιώσεις ἰσχύος. Καὶ ὅταν οἱ ὀρθολογιστὲς καταπολεμοῦν τὸ ἀνορθολογικὸ στοιχεῖο τόσο μὲ τὴ μυστικὴ ὅσο καὶ μὲ τὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, δὲν παίρνουν ὑπ’ όψη τους ὅ,τι πράγματι κάνει ὁ ἐχθρος τους στὸν χῶρο τοῦ «πνεύματος» (ἄλλωστε αὐτό, ἀπὸ μορφικὴ ἄποψη, οὐσιαστικὰ συμπίπτει μὲ τὶς δομὲς τῆς δικῆς τους σκέψης), παρὰ μόνον ἐκεῖνο, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ ἐχθρὸς αὐτὸς συνδέει συμβολικὰ τὸ περιεχόμενο τῶν θέσεών του, δηλαδὴ τὶς δικές του ἀξιώσεις ἰσχύος. Ἂν ἡ διαμάχη δὲν ἀφοροῦσε στὴν πρακτικὰ καίρια πολεμικὴ ἐναντίον συμβόλων, τότε οἱ ὀρθολογιστὲς καὶ οἱ ἀνορθολογιστὲς θὰ ἔπρεπε νὰ θεωροῦνται ἀμοιβαῖα ὡς ἀδελφοί (ὡς πρὸς τὴ δομὴ τῆς σκέψης) ἐχθροί (ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενο τῆς σκέψης). Ἐπειδὴ ὅμως ἐδῶ πρόκειται γιὰ πολεμική, ἡ κάθε πλευρὰ ἀναγκαστικὰ ἔχει ἐσφαλμένη ἀντίληψη γιὰ τὴν ἄλλη.

Ἰσχὺς καὶ ἀπόφαση (1984), 167-172.

Posted in φιλοσοφίες | Tagged , , | 1 σχόλιο

ὀρθολογικά

Ἀπὸ σαφεῖς ἀποφάνσεις τῶν σπουδαιότερων ἐκπροσώπων του προκύπτει ὅτι ὁ ὀρθολογισμὸς τῶν Νέων Χρόνων ὁρίζεται πρῶτα-πρῶτα σὲ ἀντίθεση μὲ ὅ,τι ἀποκαλεῖται «σχολαστικὴ σκέψη», «αὐθεντία», «Μεσαίωνας», «μυστικισμὸς» κτλ. Ὁ πολεμικός του χαρακτήρας καταφαίνεται, λοιπόν, στὴν ἀδιάκοπη, ἄμεση ἢ ἔμμεση ἀρνητικὴ ἐπίκληση ἑνὸς ἀντιπάλου, κάθε φορὰ ποὺ ὁ ἴδιος δοκιμάζει νὰ προβάλει ἢ νὰ νομιμοποιήσει τὸν ἑαυτό του. Ἐπειδή, μὲ τὴν ἔννοια αὐτή, ὁ ὀρθολογισμὸς τῶν Νέων Χρόνων ἀποζεῖ ἀπὸ τὸν ἀνταγωνισμό (ἀκόμη σήμερα ὁ «θετικισμὸς» ἐκστρατεύει ἐναντίον τῆς «μεταφυσικῆς»), προσπαθεῖ νὰ καλλιεργεῖ αὐτὸ τὸ ἔδαφος ποὺ τὸν τρέφει, τονίζοντας σὲ κάθε δεδομένη περίπτωση τὴν ἀπειλὴ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ πολύμορφου καὶ ὡστόσο ἀμετάβλητου ἀντιπάλου του. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία, ἡ ἔμμεση πλευρὰ τῆς πολεμικῆς, ποὺ κατὰ τρόπο παράδοξο ἀλλὰ ἀναγκαῖο, συνίσταται στὴ διόγκωση τοῦ ἀντιπάλου· ἡ ἄλλη, ἡ ἄμεση πλευρὰ ἐκφράζεται μὲ τὴν ἐπίμονη ἄρνηση τῆς («ἀληθινῆς») ὀρθολογικότητας αὐτοῦ τοῦ ἀντιπάλου. Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, ἡ ὀρθολογικότητα τοῦ ἀντιπάλου δὲν ἀναγνωρίζεται (καὶ οὔτε κἂν γίνεται ἀντιληπτή) μόνο καὶ μόνον ἐπειδὴ βρίσκεται στὴν ὑπηρεσία μιᾶς ἐντελῶς διαφορετικῆς κοσμοθεωρητικῆς στάσης. Οἱ σημαντικὲς γνωσιοθεωρητικὲς καὶ ἐπιστημολογικὲς ἀντιθέσεις ἀποτελοῦν συνοδευτικὰ φαινόμενα τοῦ κοσμοθεωρητικοῦ ἀγώνα καὶ τὸν προϋποθέτουν τόσο λογικά (ἀφοῦ μονάχα στὸ πλαίσιο μιᾶς ὁρισμένης συνολικῆς θεώρησης ἀποκτοῦν τὸ νόημά τους τὰ ἐπὶ μέρους γνωστικὰ προβλήματα) ὅσο καὶ ψυχολογικά. Ἄν, τώρα, ἀπὸ ὁρισμένη θεολογικὴ-μεταφυσικὴ σκοπιὰ ὁ ὀρθολογισμὸς τῶν Νέων Χρόνων φαίνεται σὰν ὀλέθρια Ὕβρις ἢ σὰν ἔργο τοῦ Σατανᾶ, ὅμως καὶ ὁ ἴδιος –τουλάχιστον ἐφόσον δὲν ἐγκαταλείπει τὴν ἀξίωσή του γιὰ κοσμοθεωρητικὴ κυριαρχία καὶ δὲν ἐπιτρέπει τὴ μετατροπὴ τῆς ἐπιστήμης ἀπὸ λυτρωτικὴ δύναμη σὲ γνωστικὸ ὄργανο μιᾶς σκεπτικιστικῆς ἢ μηδενιστικῆς θεώρησης– δὲν δείχνεται διόλου προθυμότερος νὰ ἀποδώσει δικαιοσύνη στὸν ἀντίπαλο, ἀναγνωρίζοντας τὸ ὀρθολογικὸ στοιχεῖο στὰ προϊόντα τῆς σκέψης του· τὸν μακρὸ ἀγώνα ἐνάντια στὴ «σχολαστικὴ σκέψη» τὸν ἔχει σήμερα διαδεχτεῖ ὁ ἀγώνας ἐνάντια στοὺς «ψευδεῖς προφῆτες».

Π. Κονδύλης, Εὐρωπαϊκὸς Διαφωτισμός, I, 57-58.

Posted in φιλοσοφίες | Tagged , | Σχολιάστε

Διαφωτισμός: τὰ «τέρατα»

Ἡ ἀνατίμηση τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου (ὅ,τι καταλάβαιναν τέλος πάντων ὡς «ἀνατίμηση» οἱ Διαφωτιστὲς καὶ οἱ ἀναγεννησιακοὶ πρόγονοί τους -σὲ ἀντιπαράθεση πρὸς τὴν ὑποτιθέμενη ἀπὸ τοὺς ἴδιους χριστιανικὴ «ὑποτίμηση» τοῦ κόσμου), συνδυάστηκε μὲ τὸν ἔπαινο τῆς ὕλης ὡς δυνάμενης νὰ ἐρευνηθεῖ ὀρθολογικά, μέσω τῆς ποσοτικοποίησής της μὲ τὴ βοήθεια τῶν μαθηματικῶν (τὰ ὁποῖα καθιστοῦσαν μετρήσιμα τὰ πάντα). Ἔτσι, ἡ Φύση ἦταν ἕνα ἁρμονικό, ὀρθολογικὸ-περιεκτικὸ Ὅλον, ἄξιο τοῦ γνωστικοῦ ἐνδιαφέροντός μας. Αὐτὴ ἡ ὀρθολογικότητα ὅμως καὶ ἡ «μαθηματικότητα» -ἔγινε κατόπιν ἀντιληπτὸ ἀπὸ τοὺς Διαφωτιστές- μποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς ἐπιχείρημα γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐνασχόλησή του μὲ τὸν κόσμο, δηλαδὴ ὡς ἐπιχείρημα γιὰ νὰ μὴν ἀφήνονται οἱ ἄνθρωποι (οἱ Διαφωτιστές) νὰ καθορίσουν τὴ μοίρα τῆς κοινωνίας ἀνεξάρτητοι ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀνακάλυψη ἀτελειῶν στὸν μηχανισμὸ τῆς Φύσης χρησίμευσε συχνὰ γιὰ νὰ κλονίσει τὴ συναφὴ ἀντίληψη γιὰ τὸν Θεό. Συμβαίνει λοιπόν, τὸ παράδοξο ὅτι ἡ Φύση θεωρεῖται (ἐν μέρει) ἄλογη, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ κερδίσει τὴν πλήρη αὐτάρκεια καὶ αὐτονομία της ἀπέναντι στὸν Θεό. Ἀπὸ πολεμικὴ ἄποψη αὐτὸ ἦταν ἀναπόδραστο, ἐφόσον ἡ τελειότητα τοῦ μηχανισμοῦ τῆς Φύσης θεωροῦνταν ἀπόδειξη τῆς πρόνοιας καὶ τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ. […] [Αὐτὸ] ἐξηγεῖ τὴν ἐπιμονὴ μὲ τὴν ὁποία σημαντικοὶ ἐκπρόσωποι τῆς νέας βιολογίας τονίζουν τὸ τυχαῖο καὶ τὸ ἀστάθμητο στοιχεῖο στὴ Φύση. … Ἡ σύμπτωση εἶναι ἡ δύναμη ἐκείνη ποὺ προκαλεῖ τὴν ἐκδίπλωση τῶν ἔμφυτων δυνατοτήτων τῆς Φύσης. Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ προθυμία μὲ τὴν ὁποία οἱ ὑλιστὲς ἀποδέχονται τέτοιες γνῶμες. «Κάτι ἀνεπαίσθητο μπορεῖ νὰ διαταράξει τὴν ὀπτικὴ τῆς Φύσης», γράφει ὁ La Mettrie, καὶ στὴ συνέχεια ἀντιτάσσει στὴν τελολογικὴ ἀντίληψη, ποὺ βλέπει παντοῦ τὸν προνοητικὸ δάκτυλο τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἡ σύμπτωση εἶναι γονιμότερη ἀπὸ τὴ σοφία. Τὸ τελικό του συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ λογικὰ ὄντα μποροῦν νὰ προέλθουν ἀπὸ τυφλὲς αἰτίες. Καὶ γιὰ τὸν Diderot, ἡ κατάλυση τῆς φυσικῆς τάξης μὲ τὴν ἐμφάνιση τεράτων ἀποτελεῖ σίγουρη ἔνδειξη ἐναντίον τοῦ ἰσχυρισμοῦ ὅτι ἡ Φύση κατευθύνεται ἀπὸ τὴ σοφία τοῦ Θεοῦ.

Π. Κονδύλης, Εὐρωπαϊκὸς Διαφωτισμός, I, 332-333.

Ἡ κατὰ τὴν ἀρέσκεια καὶ ἀπαρέσκειά μας τροποποίηση τῆς Φύσης ὡς ὀρθολογικῆς ἢ ὡς τυχαίας (ποὺ διὰ τῆς τύχης ὅμως δημιουργεῖ λογικὰ ὄντα) δείχνει ποῦ βασίζεται ἡ νεοτερικὴ ἐπιστήμη ὅταν καθορίζει τὶς ἔσχατες ἀρχές της. Ὄχι στὴν ἀναμέτρηση μὲ «τὴν πραγματικότητα», ἀλλὰ μὲ ἄλλες ἐχθρικὲς ἑρμηνεῖες της. Δηλαδή, σὲ καθαρὰ φιλοσοφικὲς προκαταλήψεις. Ἂν γιὰ τὸν Χριστιανισμό, τὸ «λίαν καλὴ» δὲν σημαίνει «τέλεια» καὶ ἂν τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἦταν μιὰ ἀποτυχία κι ἕνα πισωγύρισμα (Πρὸς Ρωμαίους, 8.20-22), τότε ἡ φιλοσοφικὴ (κι ἄρα ἐπιστημονική) ἐξήγηση τῶν τεράτων καὶ τῶν λαθῶν θὰ μποροῦσε νὰ γίνει μὲ πολλοὺς τρόπους. Γιατί ὅμως νὰ δεχτοῦμε (ἂν παραμερίσουμε τὴν βασικὴ χριστιανικὴ ἰδέα ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἀνακαλύπτεται λογικὰ ἀλλὰ ἀποκαλύπτεται ἱστορικά) ὅτι ἡ ὕλη εἶναι αὐθύπαρκτη-αἰώνια ἢ ἔχει ἐκείνη κι ἐτούτη τὴ δυνατότητα (νὰ παράγει λογικότητα ἀπὸ τὸ ἄλογο) ἀντὶ νὰ δεχτοῦμε μιὰν ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀφετηρία, αὐτὸ οἱ Διαφωτιστὲς καὶ οἱ ἐξελικτικιστὲς δὲν μποροῦσαν νὰ τὸ τεκμηριώσουν. Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὴν (στὸ ἄλλο ἄκρο) ὑπόθεση τοῦ κακοῦ ἢ σαδιστῆ Θεοῦ οἱ Διαφωτιστὲς καὶ οἱ συνεχιστές του δὲν μποροῦν νὰ τὴν ἀναιρέσουν παρὰ ἐμμέσως καὶ ἀνομολόγητα υἱοθετώντας τὴ χριστιανικὴ ἄποψη ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι καλός. Πράγματι, τί ἄλλο παρὰ ἡ ἐργαλειακότητα καὶ ἡ «κανονικότητα» (ὅπως τὴ διαμόρφωσε ὁ Χριστιανισμός) θὰ ἦταν τὸ ἐπιχείρημά τους; («Ἡ ζωὴ τότε θὰ ἦταν τρέλλα καὶ δυστυχία», λὲς καὶ ἡ ζωὴ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τρέλλα καὶ δυστυχία καὶ ὑπὸ «κανονικὲς συνθῆκες», ἢ δὲν ἔχουν ζήσει γενιὲς ὁλόκληρες ὑπὸ σαδιστὲς ἡγεμόνες.)

Posted in επιστήμη | Tagged , , | Σχολιάστε